vousvoyeren
dinsdag 7 oktober 2014 om 23:32
De laatste tijd zit ik er steeds vaker mee dat ik in situaties met onbekenden bijna altijd met jij aangesproken wordt. ik ben inmiddels 36 en vind het prettig wanneer ik in een winkel bijvoorbeeld door de cassiere met u wordt aangesproken, zeker wanneer deze zelf een stuk jonger zijn. Helemaal wanneer er tegen klanten voor mij wel u wordt gezegd en tegen mij dan jij. laatst had ik het ook bij de kassa en zag dat de klanten voor mij van mijn leeftijd waren en van 1 iemand wist ik ook dat ze twee jaar jonger dan ik ben. het is lastig om dit iedere keer te ervaren, ik voel mij dan zo'n meisje, terwijl ik al 25 jaar menstrueer en mij dus al geruime tijd een vrouw voel. ik kleed mij normaal en doe niet kinderlijk. ik heb wel een iets jonger gezicht maar lijk niet 15 jaar jonger bv. hoe zorg ik dat ik toch met u wordt aangesproken. of hoe breng ik dit bij de cassiere ter sprake zonder al te mutserig of beledigd over te komen?
woensdag 8 oktober 2014 om 13:16
quote:pejeka schreef op 08 oktober 2014 @ 12:31:
[...]
En wat als nu juist die u-zeggende dame de vriendelijkste van de twee was geweest?
Kortom, geen argument, lijkt me. Het is echt niet zo dat alle jij-zeggende winkelbedienden vriendelijker zijn dan de u-zeggende.Ik vind mensen die mij niet aankijken tijdens een gesprek bij voorbaat al niet vriendelijk, ongeïnteresseerd en onbeleefd.
[...]
En wat als nu juist die u-zeggende dame de vriendelijkste van de twee was geweest?
Kortom, geen argument, lijkt me. Het is echt niet zo dat alle jij-zeggende winkelbedienden vriendelijker zijn dan de u-zeggende.Ik vind mensen die mij niet aankijken tijdens een gesprek bij voorbaat al niet vriendelijk, ongeïnteresseerd en onbeleefd.
woensdag 8 oktober 2014 om 13:16
quote:asrem schreef op 08 oktober 2014 @ 13:14:
[...]
Mensen krijgen mijn achternaam niet te horen. Zit ik niet op de te wachten in deze tijden van social media etc.
Denk jij nou echt dat één of andere medewerker van een bedrijf waar je zakelijk contact mee hebt, jou gaat opzoeken op internet?
En je hele hebben en houden onder je eigen naam op internet/social media zetten doe je toch zelf? Waarom dan, als je zo bang bent dat mensen dan naar je op zoek gaan?
[...]
Mensen krijgen mijn achternaam niet te horen. Zit ik niet op de te wachten in deze tijden van social media etc.
Denk jij nou echt dat één of andere medewerker van een bedrijf waar je zakelijk contact mee hebt, jou gaat opzoeken op internet?
En je hele hebben en houden onder je eigen naam op internet/social media zetten doe je toch zelf? Waarom dan, als je zo bang bent dat mensen dan naar je op zoek gaan?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
woensdag 8 oktober 2014 om 13:21
quote:pejeka schreef op 08 oktober 2014 @ 13:16:
[...]
Denk jij nou echt dat één of andere medewerker van een bedrijf waar je zakelijk contact mee hebt, jou gaat opzoeken op internet?
En je hele hebben en houden onder je eigen naam op internet/social media zetten doe je toch zelf? Waarom dan, als je zo bang bent dat mensen dan naar je op zoek gaan?Ik werk niet met een of andere medewerker van een bedrijf waar ik zakelijk contact mee heb. Ik werk met patiënten waarvan ik niet wil dat zij mij via social media kunnen traceren. En ik zet niet mijn hele hebben en houden op internet. Bewust niet.
[...]
Denk jij nou echt dat één of andere medewerker van een bedrijf waar je zakelijk contact mee hebt, jou gaat opzoeken op internet?
En je hele hebben en houden onder je eigen naam op internet/social media zetten doe je toch zelf? Waarom dan, als je zo bang bent dat mensen dan naar je op zoek gaan?Ik werk niet met een of andere medewerker van een bedrijf waar ik zakelijk contact mee heb. Ik werk met patiënten waarvan ik niet wil dat zij mij via social media kunnen traceren. En ik zet niet mijn hele hebben en houden op internet. Bewust niet.
woensdag 8 oktober 2014 om 13:25
woensdag 8 oktober 2014 om 13:26
Ik ben het ook met TO eens. Ik woon nu in een land waar ik altijd met mevrouw en u word aangesproken. Het gekke is - en dat moest ik leren- dat aangesproken worden met je en 'juffrouw' gezien mijn leeftijd een compliment hier is. In Nederland vind ik het getutoyeer ook onbeleefd. Vaak zeg ik er wat van.
Op de werkvloer heb ik het slechts 1x meegemaakt. Een arrogante kwast die mij belde voor advies begon me toe te spreken met meisje. Toen heb ik gezegd, meneer hupseflups, u kunt mij aanspreken met mevrouw Verhuisd of met *voornaam*, een meisje ben ik al een tijd niet meer.
En ja, ik ben klein en zie er jong uit maar dat doet er niet aan af dat wij niet bij elkaar in de klas gezeten hebben. Bovendien ben ik oud genoeg om de moeder te kunnen zijn van menig caissière.
Op de werkvloer heb ik het slechts 1x meegemaakt. Een arrogante kwast die mij belde voor advies begon me toe te spreken met meisje. Toen heb ik gezegd, meneer hupseflups, u kunt mij aanspreken met mevrouw Verhuisd of met *voornaam*, een meisje ben ik al een tijd niet meer.
En ja, ik ben klein en zie er jong uit maar dat doet er niet aan af dat wij niet bij elkaar in de klas gezeten hebben. Bovendien ben ik oud genoeg om de moeder te kunnen zijn van menig caissière.
woensdag 8 oktober 2014 om 13:29
quote:bokjevansteen schreef op 08 oktober 2014 @ 13:26:
vanaf een bepaalde leeftijd is het fijn om jonger geschat te worden maar nu nog niet. nu heb ik er toch geen voordeel van?
Waarom is dit nu zo'n issue voor je? Waarom wil je zo graag als een oudere behandeld worden? Waar ligt de wortel van je 'probleem'?
30 is het nieuwe 20, dus je bent echt nog piepjong....
vanaf een bepaalde leeftijd is het fijn om jonger geschat te worden maar nu nog niet. nu heb ik er toch geen voordeel van?
Waarom is dit nu zo'n issue voor je? Waarom wil je zo graag als een oudere behandeld worden? Waar ligt de wortel van je 'probleem'?
30 is het nieuwe 20, dus je bent echt nog piepjong....
woensdag 8 oktober 2014 om 13:32
quote:asrem schreef op 08 oktober 2014 @ 13:21:
[...]
Ik werk niet met een of andere medewerker van een bedrijf waar ik zakelijk contact mee heb. Ik werk met patiënten waarvan ik niet wil dat zij mij via social media kunnen traceren. En ik zet niet mijn hele hebben en houden op internet. Bewust niet.Hoezo dan de angst je achternaam te gebruiken als er niks bijzonders over je te vinden is op internet?
[...]
Ik werk niet met een of andere medewerker van een bedrijf waar ik zakelijk contact mee heb. Ik werk met patiënten waarvan ik niet wil dat zij mij via social media kunnen traceren. En ik zet niet mijn hele hebben en houden op internet. Bewust niet.Hoezo dan de angst je achternaam te gebruiken als er niks bijzonders over je te vinden is op internet?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
woensdag 8 oktober 2014 om 13:47
quote:bokjevansteen schreef op 08 oktober 2014 @ 13:26:
vanaf een bepaalde leeftijd is het fijn om jonger geschat te worden maar nu nog niet. nu heb ik er toch geen voordeel van?
Ben nu 31 maar word graag jonger geschat hoor! Zie eigenlijk je probleem niet zo.
Als je er echt te jong uitziet, dan zou ik eens een make-over overwegen. Wellicht dat je er met een ander kapsel en andere kleding wel ouder uitziet.
vanaf een bepaalde leeftijd is het fijn om jonger geschat te worden maar nu nog niet. nu heb ik er toch geen voordeel van?
Ben nu 31 maar word graag jonger geschat hoor! Zie eigenlijk je probleem niet zo.
Als je er echt te jong uitziet, dan zou ik eens een make-over overwegen. Wellicht dat je er met een ander kapsel en andere kleding wel ouder uitziet.
woensdag 8 oktober 2014 om 13:51
zelf werk ik in de zorg, en geef dus ook nooit m'n achternaam. je moet eens weten hoe veel cliënten je op gaan zoeken (social media, telefoonboek, etc). Ik ben daar voor m'n werk, niet om vervolgens privé lastig gevallen te worden (wat echt wel eens gebeurd is!!)
Overigens roep ik zelf ook vaak 'Doedoei!!' als ik de deur achter me dicht trek, nog nooit te horen gekregen dat ik respectloos ben, of wat dan ook. meestal roepen ze dan vrolijk Doedoei! terug.
Overigens roep ik zelf ook vaak 'Doedoei!!' als ik de deur achter me dicht trek, nog nooit te horen gekregen dat ik respectloos ben, of wat dan ook. meestal roepen ze dan vrolijk Doedoei! terug.
woensdag 8 oktober 2014 om 13:55
quote:Quinty schreef op 08 oktober 2014 @ 13:29:
[...]
Waarom is dit nu zo'n issue voor je? Waarom wil je zo graag als een oudere behandeld worden? Waar ligt de wortel van je 'probleem'?
30 is het nieuwe 20, dus je bent echt nog piepjong....
Dus 20 is het nieuwe 10... zou kunnen, als ik de "volwassenheid" sommige twintigers zo eens bekijk...
Wat is er mis met gewoon zo oud zijn als je bent? Je hoeft er echt niet als een belegen bibliothecaresse bij te gaan lopen boven de 25, maar dat gedoe over leeftijd... Worden mensen daar nou nooit eens moe van? Ben zelf altijd blij geweest met de leeftijd die ik had.
[...]
Waarom is dit nu zo'n issue voor je? Waarom wil je zo graag als een oudere behandeld worden? Waar ligt de wortel van je 'probleem'?
30 is het nieuwe 20, dus je bent echt nog piepjong....
Dus 20 is het nieuwe 10... zou kunnen, als ik de "volwassenheid" sommige twintigers zo eens bekijk...
Wat is er mis met gewoon zo oud zijn als je bent? Je hoeft er echt niet als een belegen bibliothecaresse bij te gaan lopen boven de 25, maar dat gedoe over leeftijd... Worden mensen daar nou nooit eens moe van? Ben zelf altijd blij geweest met de leeftijd die ik had.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
woensdag 8 oktober 2014 om 14:31
quote:bokjevansteen schreef op 08 oktober 2014 @ 13:08:
bedankt voor alle reacties leuk om te zien dat het zo leeft! waar het mij ook om gaat is dat ik blijkbaar als het meisje van een jaar of 24 word aangezien ipv de vrouw van 36 die ik ben. terwijl anderen van mijn leeftijd wel voor 36 of zelfs ouder worden aangezien en dit bevestigd wordt door het vous- of tutoyeren. diegene voor mij is dan een " mevrouw" en ik ben dan het " meisje" terwijl ze niet eens weten hoe volwassen iemand is in zijn leven/ wel of niet veel voor anderen doet etc. ik word meestal toch wel 10 jaar jonger geschat. best wel jalouzie naar mensen die er oudet uit zien, zeker mensen van 20 die er ouder uitzien....meer bij mannen valt mij op. die worden vaak voor 30 plus aangexien terwijl ze dat nog lang niet zijnHuh? Maar het is toch juist een compliment om jonger te worden geschat? Vind ik, en ik ben 35. Het is toch niet zo dat ze je als een scholier/tiener zien die maar net komt kijken? Of voelt het kleinerend voor jou? Dat ze je vinden passen bij de leeftijdscategorie van de tieners die een zakje lolly's na schooltijd komen kopen?
bedankt voor alle reacties leuk om te zien dat het zo leeft! waar het mij ook om gaat is dat ik blijkbaar als het meisje van een jaar of 24 word aangezien ipv de vrouw van 36 die ik ben. terwijl anderen van mijn leeftijd wel voor 36 of zelfs ouder worden aangezien en dit bevestigd wordt door het vous- of tutoyeren. diegene voor mij is dan een " mevrouw" en ik ben dan het " meisje" terwijl ze niet eens weten hoe volwassen iemand is in zijn leven/ wel of niet veel voor anderen doet etc. ik word meestal toch wel 10 jaar jonger geschat. best wel jalouzie naar mensen die er oudet uit zien, zeker mensen van 20 die er ouder uitzien....meer bij mannen valt mij op. die worden vaak voor 30 plus aangexien terwijl ze dat nog lang niet zijnHuh? Maar het is toch juist een compliment om jonger te worden geschat? Vind ik, en ik ben 35. Het is toch niet zo dat ze je als een scholier/tiener zien die maar net komt kijken? Of voelt het kleinerend voor jou? Dat ze je vinden passen bij de leeftijdscategorie van de tieners die een zakje lolly's na schooltijd komen kopen?
woensdag 8 oktober 2014 om 15:17
@verhuisd, dan zal je de buschauffeur die ik van de week had ook niet waarderen. Toen ik instapte met mijn zwangere buik zei hij: ach meidje toch, ga maar lekker zitten, ik wacht even. Ben eind 30.
@bokje: vanaf wanneer is die leeftijd dan? Ik vind het nu al fijn. Ben in praktijk een oudere moeder, maar wordt als een jonge moeder geschat. Letterlijk.
Nogmaals, mijn serieus genomen worden, zit 'm bij mij in wie ik ben, niet hoe ik eruit zie of aangesproken wordt.
@bokje: vanaf wanneer is die leeftijd dan? Ik vind het nu al fijn. Ben in praktijk een oudere moeder, maar wordt als een jonge moeder geschat. Letterlijk.
Nogmaals, mijn serieus genomen worden, zit 'm bij mij in wie ik ben, niet hoe ik eruit zie of aangesproken wordt.
woensdag 8 oktober 2014 om 15:17
woensdag 8 oktober 2014 om 15:20
woensdag 8 oktober 2014 om 19:10
Of ik (25 jaar) met jij of u word aangegesproken is afhankelijk van wat ik aan heb. Loop ik in een mantelpak: u. Normale kleren: jij. Uniform: u door de meeste mensen, door bejaarden vreemd genoeg vaak lieverd of lieve kind
Die gebruiken dan wel jij.
Mijn mannelijke collega's hebben van dat laatste geen last.
Mijn houding verandert overigens ook naar wat ik aanheb en uit hoor te stralen.
Die gebruiken dan wel jij.
Mijn mannelijke collega's hebben van dat laatste geen last.
Mijn houding verandert overigens ook naar wat ik aanheb en uit hoor te stralen.
vrijdag 10 oktober 2014 om 00:00
bedankt voor alle, en zeker gevarieerde reacties. ik zal proberen om het naast mij neer te leggen en mij er niet te veel van aan te trekken. alhoewel ik zelf al het nodige in het leven heb meegemaakt mbt ziekte en dood, heb ik net over mijn lijk gekeken en hakt er behoorlijk in. zit nog met betraande ogen. moet mijn topic wel relativeren, waar deze deelnemers doorheen gingen (inmiddels allemaal overleden snik) dat is pas echt iets om je zorgen over te maken.... maar toch interessant om te horen dat anderen getzelde ervaren en dat vousvoyeren in het buitenland nornaler is. ga nu proberen te slspen en weer dankbaar zijn voor de dag van morgen.