Psyche
alle pijlers
vriendschap iets kostbaars?
vrijdag 22 november 2013 om 18:42
Elke dag worstel ik met mijn leven. Hoewel ik graag optimistisch wil zijn en er iets van wil maken. Vind ik het moeilijk om het leven te begrijpen. Het lijkt net alsof alles in mijn leven mislukt, alsof ik een andere taal spreek. Dit is inmiddels al 35 jaar aan de gang. Ik heb nu besloten voordat ik hulp ga zoeken.Het eerst op het Viva forum te zetten. Wellicht krijg ik wel goede tips of handvaten waar ik gelijk al mee aan de slag kan gaan. Ik hoop het. Of misschien zijn er mensen die het herkennen en ook hun verhaal willen doen. Leren kunnen we tenslotte van elkaar. Het begint er eigenlijk al mee dat ik geen vrienden heb. Hoewel ik hard werk om vriendschappen te ontwikkelen (zoek verenigingen op, plaats berichtjes op het forum, kom onder de mensen, probeer altijd voor iemand klaar te staan). Helaas lukt het mij niet om vriendschappen te behouden. Als ik bijvoorbeeld een vriendin met liefdesverdriet wil helpen, merk ik op het moment dat ik zelf liefdesverdriet heb, dat die vriendin er niet voor mij is.
Nu komt dit over het algemeen altijd voor in mijn vriendschappen. Het lijkt net alsof elkaar steunen en helpen niet meer van deze tijd is. Misschien verwacht ik teveel van vriendschappen? ik heb geen idee, het zal vast ook wel aan mij liggen, maar ik heb eerlijk gezegd geen idee wat ik precies verkeerd doe. Zo heb je nog een leuke vriendschap, en zo laat de persoon het doodbloeden. Dat vind ik dan zo raar, soms probeer ik nog contact te krijgen met de persoon, om te of er iets aan de hand is. Dan krijg ik niks te horen. Vind het best jammer, dat ik niet echte een goede vriend of vriendin heb waar je dingen mee kan delen, waar je op kan bouwen. Op werk heb ik ook een collega.
Waar ik leuk mee pauzeer. Ik weet alles over haar leven, ze praat aan 1 stuk door. Toen ze ziek was heb ik haar nog een kaartje gestuurd en een paar keer gemaild om te vragen hoe het met haar ging. Dat vond ze volgens mij wel leuk. Nu ik zelf ziek ben geweest. Kreeg ik geen kaartje, ook kreeg ik mail. Hoorde helemaal niks van haar. Dat vond ik wel jammer. Hoewel ik haar altijd gesteund heb in haar problematiek, heb ik nu ik zelf problemen heb helemaal geen steun van haar. Ze vraagt niet aan me van hoe gaat het? ook heb ik inmiddels ondervonden dat ze achter mijn rug dingen doet. Dat ze over mij roddelt met een collega. Soms vraag ik me af, waar zijn de mensen waar je wel op kan bouwen, die je kunt vertrouwen.
Zo gaat het dus de hele tijd, op werk en in leven kom ik op een of andere manier altijd mensen tegen waar ik van denk dat ik ze kan vertrouwen. Dan kom ik er toch achter dat hier geen sprake van is. Dan draaien ze me een loer, word ik gekwetst. Ik heb het idee dat de 20ste eeuw in teken staat van ik-cultuur. Ik merk ook dat er zoveel agressie zit in mensen. Als ik iets op een rustige manier wil bespreken, oplossingsgericht wil zijn, krijg ik een grote mond, dan ligt het ook altijd aan mij en niet aan de ander, ook krijg ik dan de ene na de andere belediging naar mijn hoofd geslingerd. Ik wil dan op zo'n moment ook naar mezelf kijken en het in overweging nemen. Maar realiseer me na zo'n gesprek, dat het niet helemaal eerlijk is, hoe het is gegaan, dat de persoon zelf ook een aandeel heeft maar dit niet wil toegeven. Ik krijg op zo'n moment te maken met een hoop emoties. Probeer dan rustig te blijven. Maar ben daarna helemaal van slag. Wellicht ben ik erg gevoelig. Hopelijk heb ik het mis .Iets wat niet echt vanzelfsprekend voor mij is. Ik ben in het leven meer een gever dan een nemer. Dit zou naar mijn idee ook mijn probleem kunnen zijn. Ik weet dat ik er zelf ook aan moet werken, dat wil ik ook. Toch ben ik benieuwd waar al die mensen wonen die net als ik willen geven en nemen in een vriendschap. Ik ben ook benieuwd of er mensen zijn die zich herkennen in dit verhaal.
Nu komt dit over het algemeen altijd voor in mijn vriendschappen. Het lijkt net alsof elkaar steunen en helpen niet meer van deze tijd is. Misschien verwacht ik teveel van vriendschappen? ik heb geen idee, het zal vast ook wel aan mij liggen, maar ik heb eerlijk gezegd geen idee wat ik precies verkeerd doe. Zo heb je nog een leuke vriendschap, en zo laat de persoon het doodbloeden. Dat vind ik dan zo raar, soms probeer ik nog contact te krijgen met de persoon, om te of er iets aan de hand is. Dan krijg ik niks te horen. Vind het best jammer, dat ik niet echte een goede vriend of vriendin heb waar je dingen mee kan delen, waar je op kan bouwen. Op werk heb ik ook een collega.
Waar ik leuk mee pauzeer. Ik weet alles over haar leven, ze praat aan 1 stuk door. Toen ze ziek was heb ik haar nog een kaartje gestuurd en een paar keer gemaild om te vragen hoe het met haar ging. Dat vond ze volgens mij wel leuk. Nu ik zelf ziek ben geweest. Kreeg ik geen kaartje, ook kreeg ik mail. Hoorde helemaal niks van haar. Dat vond ik wel jammer. Hoewel ik haar altijd gesteund heb in haar problematiek, heb ik nu ik zelf problemen heb helemaal geen steun van haar. Ze vraagt niet aan me van hoe gaat het? ook heb ik inmiddels ondervonden dat ze achter mijn rug dingen doet. Dat ze over mij roddelt met een collega. Soms vraag ik me af, waar zijn de mensen waar je wel op kan bouwen, die je kunt vertrouwen.
Zo gaat het dus de hele tijd, op werk en in leven kom ik op een of andere manier altijd mensen tegen waar ik van denk dat ik ze kan vertrouwen. Dan kom ik er toch achter dat hier geen sprake van is. Dan draaien ze me een loer, word ik gekwetst. Ik heb het idee dat de 20ste eeuw in teken staat van ik-cultuur. Ik merk ook dat er zoveel agressie zit in mensen. Als ik iets op een rustige manier wil bespreken, oplossingsgericht wil zijn, krijg ik een grote mond, dan ligt het ook altijd aan mij en niet aan de ander, ook krijg ik dan de ene na de andere belediging naar mijn hoofd geslingerd. Ik wil dan op zo'n moment ook naar mezelf kijken en het in overweging nemen. Maar realiseer me na zo'n gesprek, dat het niet helemaal eerlijk is, hoe het is gegaan, dat de persoon zelf ook een aandeel heeft maar dit niet wil toegeven. Ik krijg op zo'n moment te maken met een hoop emoties. Probeer dan rustig te blijven. Maar ben daarna helemaal van slag. Wellicht ben ik erg gevoelig. Hopelijk heb ik het mis .Iets wat niet echt vanzelfsprekend voor mij is. Ik ben in het leven meer een gever dan een nemer. Dit zou naar mijn idee ook mijn probleem kunnen zijn. Ik weet dat ik er zelf ook aan moet werken, dat wil ik ook. Toch ben ik benieuwd waar al die mensen wonen die net als ik willen geven en nemen in een vriendschap. Ik ben ook benieuwd of er mensen zijn die zich herkennen in dit verhaal.
vrijdag 22 november 2013 om 18:46
Heeft ook te maken met verwachtingen. Dat jij voor een ander klaar staat wil helaas niet altijd Zrggen dat de ander ook voor jou klaar staat. Ik verwacht dat ook wel hoor maar ik heb dan ook vrienden die op 1 hand te tellen zijn en daar heb ik tenminste wat aan. Verder verwacht ik niet veel meer van andere dat voorkomt teleurstellingen
.
vrijdag 22 november 2013 om 18:52
Misschien merken mensen aan me dat ik graag wil dat een vriendschap slaagt. Dit zou kunnen waardoor het misschien opdringerig kan voelen (?). Ik heb het wel willen vragen, maar ik merk dat de andere kant dan geen behoefte meer heeft aan contact.Uiteraard zit aan elk verhaal een kant. Om een goed oordeel te vormen, is het handig om beide partijen te horen. Maarja in dit geval kan dat nu niet.
vrijdag 22 november 2013 om 18:54
Ik vraag mij ook af of je misschien te opdringerig bent. Te graag een vriendschap wil en je daardoor je te snel in iets stort.
Misschien te snel denkt dat iets een vriendschap is en je daardoor beklemmend op een ander over kan komen. Een vriendschap opbouwen heeft veel tijd nodig en gaat stap voor stap en rustig aan..
Misschien te snel denkt dat iets een vriendschap is en je daardoor beklemmend op een ander over kan komen. Een vriendschap opbouwen heeft veel tijd nodig en gaat stap voor stap en rustig aan..
vrijdag 22 november 2013 om 18:55
De voorbeelden die je noemt kan ik geen vriendschappen noemen. Zelfs geen beginnende vriendschap. Hooguit potentie tot beginnende vriendschap.
Ik kom wel eens mensen tegen die meteen denken beste vriendinnen te zijn. Die moet ik helaas teleurstellen en dat voelt ook heel naar en claimerig.
Ik denk dat je sociaal nu nog erg onhandig bent en dat je daar aan moet werken. En daarnaast aan je zelfvertrouwen werken.
Ik kom wel eens mensen tegen die meteen denken beste vriendinnen te zijn. Die moet ik helaas teleurstellen en dat voelt ook heel naar en claimerig.
Ik denk dat je sociaal nu nog erg onhandig bent en dat je daar aan moet werken. En daarnaast aan je zelfvertrouwen werken.
vrijdag 22 november 2013 om 18:55
quote:zoeker_tje schreef op vrijdag 22 november 2013 18:50 Hallo Isa_88,
Dank voor je antwoord. Fijn dat je het herkend. Op wat voor manier heb jij je 'echte vrienden' onmoet? Hoe neem jij jezelf in bescherming met het voorkomen van teleurstellingen in vriendschappen? Niet teveel verwachten. Voorheen had ik een stuk of 20 vriendinnen en ik vond dat maar vermoeiend , je word ouder en sommige passen sowieso niet meer in mijn leventje want gaan beide een andere weg inslaan. Door ervaringen weet ik wie mijn echte vrienden zijn en dat is maar een handje vol en dat is goed zo.
Dank voor je antwoord. Fijn dat je het herkend. Op wat voor manier heb jij je 'echte vrienden' onmoet? Hoe neem jij jezelf in bescherming met het voorkomen van teleurstellingen in vriendschappen? Niet teveel verwachten. Voorheen had ik een stuk of 20 vriendinnen en ik vond dat maar vermoeiend , je word ouder en sommige passen sowieso niet meer in mijn leventje want gaan beide een andere weg inslaan. Door ervaringen weet ik wie mijn echte vrienden zijn en dat is maar een handje vol en dat is goed zo.
.
vrijdag 22 november 2013 om 19:01
Tekenis, Sociaal voel ik me inderdaad onhandig, omdat het altijd mislukt in vriendschappen, het geeft geen zelfvertrouwen. Ik praat inderdaad vaak over problemen. Ik heb helpersdrang om het maar zo te zeggen. Ik ben me daar van bewust, wil hier ook aan werken. Ik vertel zelf soms ook wat over mijn problemen, maar dan word ik eigenlijk niet echt geholpen. Eva-30, kan jij mij vertellen hoe ik een vriendschap rustig kan opbouwen, zonder het idee te geven dat ik opdringend word? Ik probeer zo min mogelijk te claimen. Maar vind het altijd jammer als interesse van 1 richting afkomt. Isa_88, welke meetlat gebruik jij om je echte vrienden te onderscheiden?
vrijdag 22 november 2013 om 19:06
Je klinkt een beetje als een wanhopige dame die een vent zoekt en in elke man een potentiele huwelijkspartner ziet.
Ga eens niet uit van vriendschap, een doel voor jou. Ga eens echt interesse hebben in een ander zonder doel. Neem daarin niet alleen zware onderwerpen als uitgangspunt. Mensen willen vaak een 'niets aan de hand' sfeertje, zeker met relatief onbekenden. Moeilijke gesprekken niet te vaak. Ga eens vanuit dat iemand in het begin een kennis is, daarna wellicht goede kennis etc. Als iemand niets meer van zich laat horen is er sowieso geen basis voor vriendschap geweest namelijk.
Vriendschappen zijn schaars, begrijp dat ook goed. Die zijn kostbaar en kunnen jaren meegaan. Die vind je niet op de hoek van de straat.
Hoe kom je zelf over? Wat heb je te bieden? (behalve als luisterend oor dienen voor moeilijke dingen)
Ga eens niet uit van vriendschap, een doel voor jou. Ga eens echt interesse hebben in een ander zonder doel. Neem daarin niet alleen zware onderwerpen als uitgangspunt. Mensen willen vaak een 'niets aan de hand' sfeertje, zeker met relatief onbekenden. Moeilijke gesprekken niet te vaak. Ga eens vanuit dat iemand in het begin een kennis is, daarna wellicht goede kennis etc. Als iemand niets meer van zich laat horen is er sowieso geen basis voor vriendschap geweest namelijk.
Vriendschappen zijn schaars, begrijp dat ook goed. Die zijn kostbaar en kunnen jaren meegaan. Die vind je niet op de hoek van de straat.
Hoe kom je zelf over? Wat heb je te bieden? (behalve als luisterend oor dienen voor moeilijke dingen)
vrijdag 22 november 2013 om 19:11
ik krijg het een beetje benauwd van de OP, je wil zo graag vriendschap, maar je hebt niet geleerd om het goed te doseren. Je geeft en geeft en geeft, maar laat geen ruimte om te ontdekken of de ander wel echt wil ontvangen en zelf iets wil geven
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
vrijdag 22 november 2013 om 19:17
Interesse dat moet ook opgebouwd worden.. Je kan niet verwachten dat als jij iemand nieuw ontmoet dat diegene dan interesse in je zal tonen als jij dat omgekeerd wel doet.
Een echte vriendschap kost heel veel tijd om op te bouwen. Ga niet ineens wekelijks contact zoeken, laat contact ook eens van een ander uit komen. Dan weet je dat een ander ook geïnteresseerd in jou is.
En bovenal je verwachtingen uit zetten. Verwachtingen hebben raak je in teleurgesteld, een ander kan daar nooit aan voldoen omdat niemand hetzelfde in het leven staat als jij.
Ook helpers drang, ik zou dat vreselijk benauwend vinden. Je voelt heel snel aan dat iemand zo is. Lief en goed bedoeld, maar de meeste mensen zitten daar niet op te wachten in een vriendschap.
Probeer eens bij jezelf te rade te gaan waar die helpers drang vandaan komt. Wat zit er in jou dat jij een ander graag wilt helpen? Wat geeft jou de indruk dat een ander die verantwoording zelf niet kan nemen en jou daarbij nodig heeft?
Een echte vriendschap kost heel veel tijd om op te bouwen. Ga niet ineens wekelijks contact zoeken, laat contact ook eens van een ander uit komen. Dan weet je dat een ander ook geïnteresseerd in jou is.
En bovenal je verwachtingen uit zetten. Verwachtingen hebben raak je in teleurgesteld, een ander kan daar nooit aan voldoen omdat niemand hetzelfde in het leven staat als jij.
Ook helpers drang, ik zou dat vreselijk benauwend vinden. Je voelt heel snel aan dat iemand zo is. Lief en goed bedoeld, maar de meeste mensen zitten daar niet op te wachten in een vriendschap.
Probeer eens bij jezelf te rade te gaan waar die helpers drang vandaan komt. Wat zit er in jou dat jij een ander graag wilt helpen? Wat geeft jou de indruk dat een ander die verantwoording zelf niet kan nemen en jou daarbij nodig heeft?
vrijdag 22 november 2013 om 19:19
quote:zoeker_tje schreef op 22 november 2013 @ 18:42:
Op werk heb ik ook een collega. Waar ik leuk mee pauzeer. Ik weet alles over haar leven, ze praat aan 1 stuk door. Toen ze ziek was heb ik haar nog een kaartje gestuurd en een paar keer gemaild om te vragen hoe het met haar ging. Dat vond ze volgens mij wel leuk. .Even voor de beeldvorming en om je proberen te helpen: hoe lang was bovengenoemde collega ziek en hoe vaak heb je haar, naast het sturen van een beterschaps-kaartje, gemaild?
Op werk heb ik ook een collega. Waar ik leuk mee pauzeer. Ik weet alles over haar leven, ze praat aan 1 stuk door. Toen ze ziek was heb ik haar nog een kaartje gestuurd en een paar keer gemaild om te vragen hoe het met haar ging. Dat vond ze volgens mij wel leuk. .Even voor de beeldvorming en om je proberen te helpen: hoe lang was bovengenoemde collega ziek en hoe vaak heb je haar, naast het sturen van een beterschaps-kaartje, gemaild?
vrijdag 22 november 2013 om 19:19
Hi zoeker_tje, ik herken best iets in je verhaal, heb in het verleden ook wel te veel moeite gedaan om iets in stand te houden wat toch niets bleek te zijn.
Heb mezelf nu ' aangeleerd ' just to have a good time daar waar ik ben of dit nu een avondje weg is, of op het werk, opleiding, gewoon elke dag. En je moet jezelf op de eerste plaats zetten hoe gek het ook klinkt.
Zin om verder te kletsen kun je me mailen op TsGr1000gmail.com
Heb mezelf nu ' aangeleerd ' just to have a good time daar waar ik ben of dit nu een avondje weg is, of op het werk, opleiding, gewoon elke dag. En je moet jezelf op de eerste plaats zetten hoe gek het ook klinkt.
Zin om verder te kletsen kun je me mailen op TsGr1000gmail.com
vrijdag 22 november 2013 om 19:21
Je wilt zelf dus wel graag geholpen worden? Is dat je basis van een vriendschap?
Daarvoor kan je beter naar een psycholoog gaan. Dat is nogal een verantwoordelijkheid die je bij een ander neerlegt. Dat kan je en mag je niet verwachten van vriendschappen.
Ik denk dat jij de definitie van vriendschap heel anders hebt liggen dan de meeste mensen. Zou dat kunnen?
Daarvoor kan je beter naar een psycholoog gaan. Dat is nogal een verantwoordelijkheid die je bij een ander neerlegt. Dat kan je en mag je niet verwachten van vriendschappen.
Ik denk dat jij de definitie van vriendschap heel anders hebt liggen dan de meeste mensen. Zou dat kunnen?
vrijdag 22 november 2013 om 19:38
Eva-30, ik weet nu na 35 jaar wel zeker dat ik een andere definitie heb van een vriendschap. Verwacht er misschien ook teveel van, wil ook er graag iets van maken, denk dat mensen dat ook kunnen aanvoelen misschien. Probeer me ook hierin te remmen. Dat ik helpersdrang heb, dat ben ik te weten gekomen doordat ik mensen altijd graag wil helpen. Zorgzaam zijn voor anderen, type relatieverslaving, want met dat helpen probeer ik voor mijn eigen problemen (bijvoorbeeld geen vriendschap) weg te lopen. Het is ook mijn valkuil, dat realiseer ik mij. Ik ben in het verleden lange tijd gepest. Ik heb me nooit echt veilig gevoeld. Door het helpen heb ik onbewust of bewust geprobeerd mensen van me te laten houden. Ik weet wel zeker dat het een dieper gaat. Jools241, kaartje heb ik denk ik een half jaar geleden verstuurd naar de collega. Ik heb haar denk ik daarna nog 1 of 2 keer gemaild. Rosanne08, Doseren vind ik inderdaad moeilijk, ben nu zo in de war dat ik eerlijk gezegd niet meer weet hoe ik moet handelen. Ik denk dat je gelijk hebt, dat ik door het vele geven mensen geen ruimte geef om iets terug te geven of af te wachten of zij mij wel iets willen geven. Ik ben ook echt een type pleaser, wil altijd aardig gevonden worden, vind het moeilijk als iemand een hekel aan mij heeft. Altijd gedacht dat dit kwam door mijn pestverleden. Het is zo'n vastgesleten patroon. Wil er graag vanaf komen en hulp zoeken. Tekenis, in mijn relaties ben ik ook een gever. Na mijn laatste relatie heb ik een boek gelezen over relatieverslaving. Ik herkende er veel in. Heb ook wel een soort van verlatingsangst. Ik ben altijd vriendelijk in de omgang, misschien ook te vriendelijk. Vind het leuk om dingen te ondernemen.
vrijdag 22 november 2013 om 20:09
Ik denk dat je vriendschap teveel ziet als een soort wederzijdse hulpverleningsrelatie. Ik krijg het er benauwd van.
Ik wil eerst leuke dingen doen met mensen, een gezellige sfeer hebben, lachen, interesses delen. Samen wandelen, koken, naar de film gaan, eten en drinken, slap ouwehoeren, en dan komt er wel een moment dat het dieper gaat en dat ik op een emotionelere manier bij iemand betrokken raak. Als ik een keer zou zeggen "he ik voel me kut vandaag", dan wil ik van een kennis niet dat die er bovenop springt en mij emotioneel gaat zitten steunen, maar dat diegene bij wijze van spreken zegt: "Hier, chocola! En ga je mee effe naar buiten?".
Kennissen die meteen hun diepste gevoelens op tafel leggen of die van mij willen peilen, daar houd ik afstand van. Ik ben dol op diepgaande gesprekken en innige vriendschappen, maar niet meteen in de 'dating-fase'.
Ik wil eerst leuke dingen doen met mensen, een gezellige sfeer hebben, lachen, interesses delen. Samen wandelen, koken, naar de film gaan, eten en drinken, slap ouwehoeren, en dan komt er wel een moment dat het dieper gaat en dat ik op een emotionelere manier bij iemand betrokken raak. Als ik een keer zou zeggen "he ik voel me kut vandaag", dan wil ik van een kennis niet dat die er bovenop springt en mij emotioneel gaat zitten steunen, maar dat diegene bij wijze van spreken zegt: "Hier, chocola! En ga je mee effe naar buiten?".
Kennissen die meteen hun diepste gevoelens op tafel leggen of die van mij willen peilen, daar houd ik afstand van. Ik ben dol op diepgaande gesprekken en innige vriendschappen, maar niet meteen in de 'dating-fase'.
vrijdag 22 november 2013 om 20:20
Een vriendschap is makkelijker wanneer leuke en positieve zaken centraal staan dan kunnen er af en toe problemen zijn wel overheerst de plus dan over de min.
Indien je steeds vriendschappen aan gaat met mensen die in de knoop zitten of waarbij problemen overheersen boven de positieve lijn dan krijg je te maken met het feit dat zij aan hun eigen leven genoeg hebben en jou problemen er niet bij kunnen hebben of er uberhaupt niet bij stilstaan.
Ga iets anders halen bij je vrienden dan ellende en de vriendschappen zullen ook meer wederkerig zijn.
Indien je steeds vriendschappen aan gaat met mensen die in de knoop zitten of waarbij problemen overheersen boven de positieve lijn dan krijg je te maken met het feit dat zij aan hun eigen leven genoeg hebben en jou problemen er niet bij kunnen hebben of er uberhaupt niet bij stilstaan.
Ga iets anders halen bij je vrienden dan ellende en de vriendschappen zullen ook meer wederkerig zijn.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 22 november 2013 om 20:30
vrijdag 22 november 2013 om 20:59
Je wilt helpen maar je hebt geen vrienden, hoe weet je dan hoe je bent in een relatie? Volgens mij wil je te graag en op het moment dat je een vriendschap hebt zal het vast minder worden met dat helpen. Houdt niemand vol. Het voelt ook alsof de zorg voor jezelf probeert uit te stellen door het te richten op een 'vreemde'. Waarom moet je meteen zo investeren in een persoon? Net als de rest zegt moet je rustig beginnen. Ik herken de verwachting want die had ik ook toen ik 16 was maar daar ben ik gauw van bijgekomen. Het punt is dat je iemand helpt omdat je die persoon wilt helpen, niet als investering waar later de vruchten van geplukt moeten worden. Daarom is het ook zo vreemd dat je mensen wilt helpen die eigenlijk niks voor je betekenen (nog). De enige reden waarom je die persoon helpt is omdat je het terug verwacht en daar zit niemand op te wachten. Een eigen mening dwingt meer respect af dan met iemand meepraten. Waarschijnlijk vinden mensen je een softie en laten ze het makkelijk verwateren, je zegt er toch niks want je 'helpt' alleen.
