Psyche
alle pijlers
Wat doe ik nou moelijk...
maandag 14 maart 2016 om 14:40
quote:Hunniebunnie schreef op 14 maart 2016 @ 14:34:
Maar dat moet jij dan dus op tafel leggen. Nu speel je blijkbaar toch toneel bij je therapeut, want die ziet het niet. Of het is een prutser, dat kan natuurlijk ook Dat lijkt me onwaarschijnlijk, verslaving en zelfbeeld hangen heel erg samen. En dat weet een therapeut ook. Ik denk eerder dat to dat slechte zelfbeeld uitvergroot en daar alles aan ophangt. Je zelfbeeld verbetert pas als daar reden voor is: dingen ondernemen dus. Er is geen wondermiddel of therapie die dat waar kan maken.
Maar dat moet jij dan dus op tafel leggen. Nu speel je blijkbaar toch toneel bij je therapeut, want die ziet het niet. Of het is een prutser, dat kan natuurlijk ook Dat lijkt me onwaarschijnlijk, verslaving en zelfbeeld hangen heel erg samen. En dat weet een therapeut ook. Ik denk eerder dat to dat slechte zelfbeeld uitvergroot en daar alles aan ophangt. Je zelfbeeld verbetert pas als daar reden voor is: dingen ondernemen dus. Er is geen wondermiddel of therapie die dat waar kan maken.
maandag 14 maart 2016 om 14:43
quote:Return-of-the-Sid schreef op 14 maart 2016 @ 14:40:
[...]
Dat lijkt me onwaarschijnlijk, verslaving en zelfbeeld hangen heel erg samen. En dat weet een therapeut ook. Ik denk eerder dat to dat slechte zelfbeeld uitvergroot en daar alles aan ophangt. Je zelfbeeld verbetert pas als daar reden voor is: dingen ondernemen dus. Er is geen wondermiddel of therapie die dat waar kan maken.Dat ik het uitvergroot weet ik wel zeker. Toch voelt het echt als "DE" waarheid en om daar structureel van af te wijken is voor mij gewoon erg moeilijk.
[...]
Dat lijkt me onwaarschijnlijk, verslaving en zelfbeeld hangen heel erg samen. En dat weet een therapeut ook. Ik denk eerder dat to dat slechte zelfbeeld uitvergroot en daar alles aan ophangt. Je zelfbeeld verbetert pas als daar reden voor is: dingen ondernemen dus. Er is geen wondermiddel of therapie die dat waar kan maken.Dat ik het uitvergroot weet ik wel zeker. Toch voelt het echt als "DE" waarheid en om daar structureel van af te wijken is voor mij gewoon erg moeilijk.
maandag 14 maart 2016 om 14:48
Wat voor angsten heb je zoal?
Ik heb een sociale angststoornis gehad en wat je beschrijft over je zelfbeeld herken ik wel. Ik dacht overal over na, wat ik zei, reacties van anderen, etc, en trok daar conclusies uit die mijn negatieve beeld ondersteunden. Positieve dingen gaan langs je heen, of als ik ze zie dan hebben ze weinig of kortdurend effect.
Nadat mijn angst grotendeels weg was en ik in principe alles weer durfde verdween ook het actief zoeken naar bevestiging van het negatieve zelfbeeld. Nu boeit het me niet meer wat anderen van me vinden.
De angst was voor mij eigenlijk een gevolg. Er zat veel meer achter dan angst. Het negatieve denken en zelfbeeld komt voort uit mijn jeugd, negatieve ervaringen, emotioneel tekort tijdens opvoeding. Maar dit werd me pas goed duidelijk nadat ik de angst stoornis onder controle had. Want toen liep ik tegen andere problemen aan.
De negatieve overtuiging is best hardnekkig bij mij. Heb hulp ervoor gehad. Maar de motivatie en geloof dat mijn leven nog wat kan worden is ver te zoeken. En dan doel ik op het diepere gemis vanuit mijn jeugd, emotioneel gemis. Ik denk nog steeds dat het niet vervuld gaat worden. Dat had ook invloed op mijn zelfbeeld. Tegenwoordig weet ik dat de zaken van vroeger los staan van wie ik nu ben en heeft het minder effect op mijn zelfbeeld. Maar veel actie om het te veranderen onderneem ik niet meer. Teveel pogingen hebben me weinig tot niets opgeleverd.
Het beste om je angsten en ook je zelfbeeld aan te pakken is exposure. Ik weet niet waar je staat en of dat mogelijk is. Maar bewijzen zoeken voor dat wat je denkt niet klopt werkt heel goed. Ik heb in het verleden veel getest met wildvreemde mensen op straat door gesprekjes aan te gaan. Als je er open voor staat dan kom je er vanzelf achter dat hetgeen jij denkt niet matched met wat anderen denken.
Ik heb een sociale angststoornis gehad en wat je beschrijft over je zelfbeeld herken ik wel. Ik dacht overal over na, wat ik zei, reacties van anderen, etc, en trok daar conclusies uit die mijn negatieve beeld ondersteunden. Positieve dingen gaan langs je heen, of als ik ze zie dan hebben ze weinig of kortdurend effect.
Nadat mijn angst grotendeels weg was en ik in principe alles weer durfde verdween ook het actief zoeken naar bevestiging van het negatieve zelfbeeld. Nu boeit het me niet meer wat anderen van me vinden.
De angst was voor mij eigenlijk een gevolg. Er zat veel meer achter dan angst. Het negatieve denken en zelfbeeld komt voort uit mijn jeugd, negatieve ervaringen, emotioneel tekort tijdens opvoeding. Maar dit werd me pas goed duidelijk nadat ik de angst stoornis onder controle had. Want toen liep ik tegen andere problemen aan.
De negatieve overtuiging is best hardnekkig bij mij. Heb hulp ervoor gehad. Maar de motivatie en geloof dat mijn leven nog wat kan worden is ver te zoeken. En dan doel ik op het diepere gemis vanuit mijn jeugd, emotioneel gemis. Ik denk nog steeds dat het niet vervuld gaat worden. Dat had ook invloed op mijn zelfbeeld. Tegenwoordig weet ik dat de zaken van vroeger los staan van wie ik nu ben en heeft het minder effect op mijn zelfbeeld. Maar veel actie om het te veranderen onderneem ik niet meer. Teveel pogingen hebben me weinig tot niets opgeleverd.
Het beste om je angsten en ook je zelfbeeld aan te pakken is exposure. Ik weet niet waar je staat en of dat mogelijk is. Maar bewijzen zoeken voor dat wat je denkt niet klopt werkt heel goed. Ik heb in het verleden veel getest met wildvreemde mensen op straat door gesprekjes aan te gaan. Als je er open voor staat dan kom je er vanzelf achter dat hetgeen jij denkt niet matched met wat anderen denken.
maandag 14 maart 2016 om 16:59
maandag 14 maart 2016 om 19:18
Misschien wil je wel dat ze iets denken. Ik ben het er overigens niet mee eens dat exposure altijd leidt tot het minderen van de angst. Het is eerder wat je erbij denkt.
Anders zou een impotente man genezen door maar genoeg bij sexy vrouwtjes te zijn. Het is dus wat je denkt, wat zich in het hoofd afspeelt. De druk om niet af te gaan (en ja je kan afgaan) leidt tot het minder worden van plezier (via sociaal gevoel en zintuiglijke gevoel) en daarmee motivatie.
Enfin, ik heb je post niet gelezen. Ik hoop dat je niet al te ongelukkig bent en dat je hulp vindt. Sterkte.
Anders zou een impotente man genezen door maar genoeg bij sexy vrouwtjes te zijn. Het is dus wat je denkt, wat zich in het hoofd afspeelt. De druk om niet af te gaan (en ja je kan afgaan) leidt tot het minder worden van plezier (via sociaal gevoel en zintuiglijke gevoel) en daarmee motivatie.
Enfin, ik heb je post niet gelezen. Ik hoop dat je niet al te ongelukkig bent en dat je hulp vindt. Sterkte.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
