Psyche
alle pijlers
Weinig zelfvertrouwen
maandag 13 augustus 2012 om 07:37
Dag allen,
Toch maar eens fungeren als TO, in plaats van trouwe meelezer. Ik ben 23 jaar, afgestudeerd Hbo'er en heb een lieve vriend, een eigen huisje, twee katten en een handjevol lieve vriendinnen en kennissen.
Alleen merk ik dat ik de laatste tijd niet zo goed in m'n vel zit en 'buien' heb. Die buien zijn grote vlagen van onzekerheid, waardoor ik veel twijfel aan mezelf. Ik merk dat ik vaak denk dat ik niet goed genoeg vind. Sinds een maand of 8 heb ij een nieuwe vriend en vooral de laatste 2 maanden heb ik hier veel last van in onze relatie. Mijn vriend is wat ouder dan ik en daardoor kan ik gelukkig wel goed met hem hierover praten. Echter heeft hij anderhalf jaar geleden een heftige burn-out gehad, waar hij nog steeds herstellende van is. Hierdoor is hij gevoelig voor stress en kan hij niet altijd naar me luisteren als ik er weer last van heb. Dit begrijp ik ook goed, gezien zijn situatie, en ik vind het extra lastig dat ik juist nu er zoveel last van heb!
Waarom ik dit post, is eigenlijk om tips te vragen over hoe ik mijn zelfvertrouwen weer wat omhoog krijg, zodat ik ook beter mezelf kan sturen wanneer ik weer verkeerde gedachtes krijg.
Waarom ik soms zo onzeker ben? Ik ben nu bijna 20 kilo afgevallen en er mag nog een beetje af. In m'n hoofd ben ik voor mijn gevoel nog veel dikker, ik kan af en toe nog steeds heel erg verbaasd zijn van m'n uiterlijk. Daarnaast heb ik onzekerheden in m'n relatie, ik ben bang dat ik soms niet goed genoeg ben voor m'n vriend. Ik ben onhandig, niet altijd gemakkelijk en af en toe heb ik er moeite mee dat hij hiervoor een lange relatie (11 jaar) heeft gehad, wat ik met mijn jongere leeftijd nog niet ken. Ik heb het gevoel dat hij alles al heeft gedaan en vind het moeilijk om gewoon te omarmen dat die relatie nou eenmaal bij hem hoort/hoorde. Terwijl ik verstandelijk heus wel weet dat het zo is, maar mijn gedachten maken het af en toe best lastig! Verder heb ik momenteel wat chaos in m'n leven die ik niet gewend ben: over 3 weken werkloos en nog geen uitzicht op een nieuwe baan. Daarentegen net wel een nieuwe auto gekocht... Het solliciteren brengt ook weer stress met zich mee en op dit moment is het me snel te veel. Ik ben veel emotioneel en ik vind het maar lastig daarmee om te gaan.
Kortom: niet enorm veel problemen, behalve met mezelf en hoe ik daar mee kan omgaan. Heeft iemand tips?
Alvast bedankt in ieder geval!
Toch maar eens fungeren als TO, in plaats van trouwe meelezer. Ik ben 23 jaar, afgestudeerd Hbo'er en heb een lieve vriend, een eigen huisje, twee katten en een handjevol lieve vriendinnen en kennissen.
Alleen merk ik dat ik de laatste tijd niet zo goed in m'n vel zit en 'buien' heb. Die buien zijn grote vlagen van onzekerheid, waardoor ik veel twijfel aan mezelf. Ik merk dat ik vaak denk dat ik niet goed genoeg vind. Sinds een maand of 8 heb ij een nieuwe vriend en vooral de laatste 2 maanden heb ik hier veel last van in onze relatie. Mijn vriend is wat ouder dan ik en daardoor kan ik gelukkig wel goed met hem hierover praten. Echter heeft hij anderhalf jaar geleden een heftige burn-out gehad, waar hij nog steeds herstellende van is. Hierdoor is hij gevoelig voor stress en kan hij niet altijd naar me luisteren als ik er weer last van heb. Dit begrijp ik ook goed, gezien zijn situatie, en ik vind het extra lastig dat ik juist nu er zoveel last van heb!
Waarom ik dit post, is eigenlijk om tips te vragen over hoe ik mijn zelfvertrouwen weer wat omhoog krijg, zodat ik ook beter mezelf kan sturen wanneer ik weer verkeerde gedachtes krijg.
Waarom ik soms zo onzeker ben? Ik ben nu bijna 20 kilo afgevallen en er mag nog een beetje af. In m'n hoofd ben ik voor mijn gevoel nog veel dikker, ik kan af en toe nog steeds heel erg verbaasd zijn van m'n uiterlijk. Daarnaast heb ik onzekerheden in m'n relatie, ik ben bang dat ik soms niet goed genoeg ben voor m'n vriend. Ik ben onhandig, niet altijd gemakkelijk en af en toe heb ik er moeite mee dat hij hiervoor een lange relatie (11 jaar) heeft gehad, wat ik met mijn jongere leeftijd nog niet ken. Ik heb het gevoel dat hij alles al heeft gedaan en vind het moeilijk om gewoon te omarmen dat die relatie nou eenmaal bij hem hoort/hoorde. Terwijl ik verstandelijk heus wel weet dat het zo is, maar mijn gedachten maken het af en toe best lastig! Verder heb ik momenteel wat chaos in m'n leven die ik niet gewend ben: over 3 weken werkloos en nog geen uitzicht op een nieuwe baan. Daarentegen net wel een nieuwe auto gekocht... Het solliciteren brengt ook weer stress met zich mee en op dit moment is het me snel te veel. Ik ben veel emotioneel en ik vind het maar lastig daarmee om te gaan.
Kortom: niet enorm veel problemen, behalve met mezelf en hoe ik daar mee kan omgaan. Heeft iemand tips?
Alvast bedankt in ieder geval!
maandag 13 augustus 2012 om 07:55
Leren je schouders op te halen en alles te relativeren. Ik merk vaak dat mensen van jouw leeftijd dat niet echt hebben meegekregen. Neem jezelf niet zo stoffig serieus, je leven is net begonnen en bevindt zich in de opbouwfase en daar horen toestanden bij, is de normaalste zaak van de wereld.
Dus, maak je niet druk en vooral niet dik en lach om jezelf, doe niet zo moeilijk.
Succes.
Dus, maak je niet druk en vooral niet dik en lach om jezelf, doe niet zo moeilijk.
Succes.
maandag 13 augustus 2012 om 08:09
quote:Cateautje schreef op 13 augustus 2012 @ 07:55:
Leren je schouders op te halen en alles te relativeren. Ik merk vaak dat mensen van jouw leeftijd dat niet echt hebben meegekregen. Neem jezelf niet zo stoffig serieus, je leven is net begonnen en bevindt zich in de opbouwfase en daar horen toestanden bij, is de normaalste zaak van de wereld.
Dus, maak je niet druk en vooral niet dik en lach om jezelf, doe niet zo moeilijk.
Succes.
Ja hoor, gaan we in hokjes denken....
Ok, on topic
TO ik vind het echt heel knap dat je 20kg bent afgevallen! Tuurlijk moet je nu wennen aan je eigen lichaam. Iedereen is wel eens onzeker, probeer naar de positieve dingen te kijken en die goed te benadrukken en niet je onzekerheden. Klinkt makkelijker dan het is, maar denken aan onzekerheden, maakt meer onzeker (mijn ervaring). Dus niet, er mag nog een paar kilo af, maar je bent er 20 kwijt! Dat is toch een hele prestatie?
En wat zijn vorige relatie betreft, die hoort er bij, maar niet één relatie is hetzelfde toch. Hij was 11 jaar met haar, nu is het aan jou om die grens voorbij te gaan
Succes!
Leren je schouders op te halen en alles te relativeren. Ik merk vaak dat mensen van jouw leeftijd dat niet echt hebben meegekregen. Neem jezelf niet zo stoffig serieus, je leven is net begonnen en bevindt zich in de opbouwfase en daar horen toestanden bij, is de normaalste zaak van de wereld.
Dus, maak je niet druk en vooral niet dik en lach om jezelf, doe niet zo moeilijk.
Succes.
Ja hoor, gaan we in hokjes denken....
Ok, on topic
TO ik vind het echt heel knap dat je 20kg bent afgevallen! Tuurlijk moet je nu wennen aan je eigen lichaam. Iedereen is wel eens onzeker, probeer naar de positieve dingen te kijken en die goed te benadrukken en niet je onzekerheden. Klinkt makkelijker dan het is, maar denken aan onzekerheden, maakt meer onzeker (mijn ervaring). Dus niet, er mag nog een paar kilo af, maar je bent er 20 kwijt! Dat is toch een hele prestatie?
En wat zijn vorige relatie betreft, die hoort er bij, maar niet één relatie is hetzelfde toch. Hij was 11 jaar met haar, nu is het aan jou om die grens voorbij te gaan
Succes!
Never give up on anybody... Miracles happen every day
maandag 13 augustus 2012 om 08:20
maandag 13 augustus 2012 om 09:13
Bedankt voor jullie reacties, Cateautje en Alexis. Ik snap goed wat jullie bedoelen, vind het zelf ook wel vervelend, want ik was nooit zo'n serieuze zeur die overal over piekert. Ik hou verder enorm van het leven en alles erbij hoort, maar het lukt me nu al een tijd wat minder.
Wat jullie zeggen brengt me wel even weer terug op aarde. Het is lastig om niet te vervallen in gepieker en gezeur, en om alles positief te blijven bekijken, maar ik doe m'n best. Niet alleen leuker voor m'n omgeving, ook voor mezelf. Misschien is het ook goed stil te staan bij alles wat wel goed gaat!
Wat jullie zeggen brengt me wel even weer terug op aarde. Het is lastig om niet te vervallen in gepieker en gezeur, en om alles positief te blijven bekijken, maar ik doe m'n best. Niet alleen leuker voor m'n omgeving, ook voor mezelf. Misschien is het ook goed stil te staan bij alles wat wel goed gaat!
maandag 13 augustus 2012 om 10:03
Je hebt geen last van je zelfvertrouwen, je hebt last van andervertrouwen. Ik geloof niet dat dat een juist Nederlands woord is trouwens
Maar he, je hebt een vriend met eigen sores, je hebt geen uitzicht op een andere baan, je hebt 20 kilo minder aan je kont maar waarschijnlijk nog geen aangepaste, goedgevulde kledingkast en ik gok erop dat je kapsel en make-up ook nog niet bij je nieuwe lijf horen. Daarbij, 20 kilo afvallen? Petje af, ik krijg het niet eens voor elkaar om er 5 kwijt te raken.
Geen idee wat voor een werk je wilt/zoekt/graag zou willen, maar realiseer je dat een verzorgd uiterlijk heel erg meehelpt. Een bezoekje aan een kapper is niet direct overbodige luxe. Een drogist kan je helpen met het vinden van de juiste make-up kleuren. Je kunt ook op de haarverfverpakkingen of in een tijdschrift een model zoeken met dezelfde haarkleur en huidtoon, dan kun je ook goed afkijken.
De problemen van je vriend, daar kun je niks aan doen. Aan jou de keuze; hoe ga ik daarmee om. Laat je niet meetrekken, het is zijn burnout, zijn probleen en hij moet daarmee dealen. Jij moet je concentreren op jouw leven, op jouw probleem. En dat is ander werk. Uitzendbureau, open sollicitatie, netwerken, cv online zetten, goed kijken wat je allemaal op facebook hebt staan. Vakantiefoto´s met veel blote tiet en veel drank doen het niet zo goed. Zet je fb pagina op ´alleen vrienden´.
Maar he, je hebt een vriend met eigen sores, je hebt geen uitzicht op een andere baan, je hebt 20 kilo minder aan je kont maar waarschijnlijk nog geen aangepaste, goedgevulde kledingkast en ik gok erop dat je kapsel en make-up ook nog niet bij je nieuwe lijf horen. Daarbij, 20 kilo afvallen? Petje af, ik krijg het niet eens voor elkaar om er 5 kwijt te raken.
Geen idee wat voor een werk je wilt/zoekt/graag zou willen, maar realiseer je dat een verzorgd uiterlijk heel erg meehelpt. Een bezoekje aan een kapper is niet direct overbodige luxe. Een drogist kan je helpen met het vinden van de juiste make-up kleuren. Je kunt ook op de haarverfverpakkingen of in een tijdschrift een model zoeken met dezelfde haarkleur en huidtoon, dan kun je ook goed afkijken.
De problemen van je vriend, daar kun je niks aan doen. Aan jou de keuze; hoe ga ik daarmee om. Laat je niet meetrekken, het is zijn burnout, zijn probleen en hij moet daarmee dealen. Jij moet je concentreren op jouw leven, op jouw probleem. En dat is ander werk. Uitzendbureau, open sollicitatie, netwerken, cv online zetten, goed kijken wat je allemaal op facebook hebt staan. Vakantiefoto´s met veel blote tiet en veel drank doen het niet zo goed. Zet je fb pagina op ´alleen vrienden´.
maandag 13 augustus 2012 om 10:04
Als ik je verhaal zo lees, dan mag je wat mij betreft best even toegeven aan die buien. Je bent over drie weken je baan kwijt. Dat is niet leuk. En het even wegwimpelen onder het mom van de Jeugd van Tegenwoordig is niks gewend, vind ik flauwe kul.
Probeer het positief te zien, je zult wel weer een nieuwe baan vinden. Ik ken niemand die voor eeuwig werkeloos is gebleven. Maar het is k*t en dat mag je best zo vinden.
Verder is het enorm knap dat je 20 kilo bent afgevallen. Geniet ervan. En geniet van je nieuwe relatie. Een ex is niet voor niets een ex. Ik heb ook jaren geleden een relatie van ruim 10 jaar gehad. In het begin zijn alle herinneringen die je hebt van de afgelopen 10 jaar, herinneringen met die ex. Maar hoe langer de tijd verstrekt, zal hij met jou nieuwe herinneringen opbouwen.
Probeer het positief te zien, je zult wel weer een nieuwe baan vinden. Ik ken niemand die voor eeuwig werkeloos is gebleven. Maar het is k*t en dat mag je best zo vinden.
Verder is het enorm knap dat je 20 kilo bent afgevallen. Geniet ervan. En geniet van je nieuwe relatie. Een ex is niet voor niets een ex. Ik heb ook jaren geleden een relatie van ruim 10 jaar gehad. In het begin zijn alle herinneringen die je hebt van de afgelopen 10 jaar, herinneringen met die ex. Maar hoe langer de tijd verstrekt, zal hij met jou nieuwe herinneringen opbouwen.
maandag 13 augustus 2012 om 10:29
@Exces, bedankt voor je praktische tips, het klopt: mijn kledingkast is enorm aan een update toe, aangezien alle broeken van mijn kont afzakken. Kleding die niet past, maakt niet aantrekkelijker, merk ik. Ik denk ook dat het goed is wat je zegt, dat ik niet mee moet gaan in de sores van mijn vriend. Ik wil niet zijn hulpverlener zijn, maar zijn partner.
@Eiland, ook bedankt voor wat je zegt. Het laatste, over de herinneringen, dat klopt, dat is wat me ook raakt op het moment dat ik even wat minder positief ben. Maar je hebt gelijk, het is logisch dat hij veel herinneringen met haar heeft, en er komen beetje bij beetje ook herinneringen van ons nu bij.
@Rionyriony, wat je zegt is waar. Niet leuk, maar wel waar. Op het moment dat ik niet zo lekker in mijn vel zit voor een dag of aantal dagen, dan ga ik inderdaad wel op zoek naar, zoals jij het noemt, lelijke dingen. Ik vind het wel lastig om mezelf daar op dat moment ook bewust van te maken! Na die tijd relativeren gaat me een stuk beter af dan relativeren in het moment zelf.
Fijn om een aantal reacties te krijgen, het zet me even weer terug op aarde. Hoe meer je er over na gaat denken, hoe groter je het maakt, terwijl dat niet de bedoeling is en zonde van de tijd en energie.
@Eiland, ook bedankt voor wat je zegt. Het laatste, over de herinneringen, dat klopt, dat is wat me ook raakt op het moment dat ik even wat minder positief ben. Maar je hebt gelijk, het is logisch dat hij veel herinneringen met haar heeft, en er komen beetje bij beetje ook herinneringen van ons nu bij.
@Rionyriony, wat je zegt is waar. Niet leuk, maar wel waar. Op het moment dat ik niet zo lekker in mijn vel zit voor een dag of aantal dagen, dan ga ik inderdaad wel op zoek naar, zoals jij het noemt, lelijke dingen. Ik vind het wel lastig om mezelf daar op dat moment ook bewust van te maken! Na die tijd relativeren gaat me een stuk beter af dan relativeren in het moment zelf.
Fijn om een aantal reacties te krijgen, het zet me even weer terug op aarde. Hoe meer je er over na gaat denken, hoe groter je het maakt, terwijl dat niet de bedoeling is en zonde van de tijd en energie.
maandag 13 augustus 2012 om 12:02
@ Ranjaa...knap dat je 20 kilo bent afgevallen!! Idd kijken voor een leuk kapsel en make-up, scheelt alvast in hoe je je voelt.
Verder misschien een uur per dag plannen waarin je mag piekeren en de rest van de dag niet?
Kan me ook voorstellen dat er nu erg veel in je leven veranderd is (huisje, vriend, opleiding klaar) en dat je nog een beetje "zoekend" bent..zeker nu je over drie dagen werkloos raakt. Kun je ergens een stabiele basis creëren, bijv. 1 x per week bij je ouders/goede vriendin langsgaan ofzo? Normaalgesproken zou ik zeggen dat je stabiele basis thuis moet zijn, maar gezien de brun out van je vriend is dat misschien niet de juiste uitlaatklep.
Verder misschien een uur per dag plannen waarin je mag piekeren en de rest van de dag niet?
Kan me ook voorstellen dat er nu erg veel in je leven veranderd is (huisje, vriend, opleiding klaar) en dat je nog een beetje "zoekend" bent..zeker nu je over drie dagen werkloos raakt. Kun je ergens een stabiele basis creëren, bijv. 1 x per week bij je ouders/goede vriendin langsgaan ofzo? Normaalgesproken zou ik zeggen dat je stabiele basis thuis moet zijn, maar gezien de brun out van je vriend is dat misschien niet de juiste uitlaatklep.
liever een leuke hond in een restaurant dan zeurende kinderen
dinsdag 14 augustus 2012 om 16:27
Dag Schorpioentje,
Dat piekeren, daar heb ik vaker wat over gelezen inderdaad. Dat probeer ik nu ook te doen, dan ben ik er niet constant mee bezig, maar heb ik wel een moment waarop ik er even aan mag denken.
Wat je zegt over stabiele basis, dat klopt. M'n vriend en ik trekken ook constant heen en weer, omdat we beide katjes hebben, slapen we vaak twee nachten bij hem en dan twee nachten bij mij. Dat geeft me ook niet echt rust. Misschien is het inderdaad goed om dan een vaste avond bij iemand doen, een goede vriendin.
Ik merk dat ik door deze post al een stuk beter er over na kan denken, door het even van me af te schrijven en de duidelijke reacties hierop. Bedankt
.
Dat piekeren, daar heb ik vaker wat over gelezen inderdaad. Dat probeer ik nu ook te doen, dan ben ik er niet constant mee bezig, maar heb ik wel een moment waarop ik er even aan mag denken.
Wat je zegt over stabiele basis, dat klopt. M'n vriend en ik trekken ook constant heen en weer, omdat we beide katjes hebben, slapen we vaak twee nachten bij hem en dan twee nachten bij mij. Dat geeft me ook niet echt rust. Misschien is het inderdaad goed om dan een vaste avond bij iemand doen, een goede vriendin.
Ik merk dat ik door deze post al een stuk beter er over na kan denken, door het even van me af te schrijven en de duidelijke reacties hierop. Bedankt
.
