Wie weet raad?
vrijdag 7 juni 2013 om 19:26
Beste dames en heren.
Na lang wikken en wegen heb ik besloten om hier mijn verhaal eens te vertellen.
Ik kom er alleen niet meer uit en ik hoop dat er iemand is die goede tips en adviezen voor me heeft.
Voor de duidelijkheid, ik ben een vrouw en woon samen met mijn vriend en onze 3 kinderen.
Sinds 2010 zijn wij actief bezig om van onze schulden af te komen.
In 2009 is er met de overgang van een ww-uitkering naar een wwb-uitkering heel veel onnodig misgegaan waardoor we 3 maanden zonder geld hebben gezeten en er ook 3 maanden geen vaste lasten zijn betaald.
Dit hebben we toen met een lening van de gemeente kunnen oplossen op voorwaarde dat we een schuldhulptraject ingingen.
Dit hebben we geaccepteerd en vanaf dat moment zijn onze ogen echt geopend.
We konden niet langer doen alsof er niets aan de hand was.
Om een lang verhaal iets korter te maken; in die tijd zijn we 3 keer afgesloten van water omdat er gewoon niet werd betaald door de GKB.
Ook hebben we twee keer een fikse boete gehad voor onverzekerd rijden.
Aan de verzekering werd maar de helft van de premie betaald en zo nog meer van zulke stommiteiten.
Na 1 jaar was er ook nog steeds geen regeling getroffen met de deurwaarders.
Nadat we erg boos zijn geworden over de gang van zaken is een en ander wel van de grond gekomen.
Er werd contact gezocht met de deurwaarders en wij moesten gewoon afwachten wat er ging gebeuren.
Op dat moment waren er 14 schuldeisers.
Na een aantal weken kregen we bericht dat de GKB niets voor ons meer kon doen omdat er 1 van de 14 schuldeisers niet akkoord ging met een regeling.
Het vervelendste voor ons was dat dit om een (vergeleken bij de rest) relatief kleine schuld ging welke van het reeds 1 jaar gespaarde bedrag in zijn geheel kon worden betaald.
Waarna we met de overige 13 schuldeisers nog steeds een regeling konden gaan opstarten.
Maar dit wou de GKB niet omdat dit niet "eerlijk" zou zijn naar de andere schuldeisers toe.
Ondertussen moesten we weer afwachten en er moest een andere oplossing gezocht worden.
Mijn vriend had inmiddels al ruim een half jaar weer een baan en zijn inkomen was genoeg om van rond te komen.
Ik bedoel daarmee dat er genoeg was om verzekerd te zijn van het weekbedrag dat we kregen om van te leven.
Dit werd echter steeds lager en soms zelfs helemaal niet uitbetaald.
De GKB vond dat we maar moesten gaan bedelen bij familie, die we helemaal niet hebben.
Ook moest er nog een voorschot aan de baas terug betaald worden die vriend had gekregen omdat hij in het buitenland werkte en daar ook moest eten, douchen en slapen.
Dit voorschot werd netjes aan ons overgemaakt op een Woensdag.
De Vrijdag daarop verwachtten wij ons weekgeld welke niet kwam.
Daarop hebben wij contact opgenomen met de GKB en zij stelden dat we ons geld Woensdag hadden gehad en daarmee basta.
De volgende uitbetaling kon pas over 3 weken plaatsvinden want er was geen geld meer.
We hebben daarop direct alles laten stopzetten en het geld wat er nog was is aan ons overgemaakt.
Ruim twee maandsalarissen en ¤ 900 die gespaard was voor de schuldeisers die nog nooit een cent hadden gehad.
Vanaf toen heb ik zelf met iedereen contact opgenomen om een regeling te treffen en dat is ook gelukt.
Nu 3 jaar later hebben we ruim ¤ 25000 afbetaald.
We zijn op de helft dus er staat nog voor ¤ 25000 open.
En nu is het zo zwaar.
Vriend is zijn baan kwijt sinds februari en ik zie nu gewoon geen uitweg meer.
Ons totale inkomen bedraagt ¤ 1660 inclusief toeslagen.
Onze vaste lasten zijn ¤ 1050 en de betalingsregelingen bedragen ¤ 445 totaal per maand.
We hebben dus maar ¤ 165 over om van te leven.
Ik heb geprobeerd om de schuldeisers het verhaal uit te leggen maar ze willen niet naar me luisteren.
Het is mijn probleem en niet dat van hen.
Wat ook klopt, maar ik kan nu niet meer zoveel betalen en ik vraag vriendelijk of ze alsjeblieft akkoord gaan om de regelingen tijdelijk op ¤ 5 te zetten omdat ik niet meer kan missen.
Maar niets van dat en ze hangen ook gewoon op.
Vandeweek weer met ze gebeld en weer mijn verhaal gedaan maar het helpt me niet.
Ik sta nu ook nog ¤ 1980 in het rood omdat ik gewoon niet kan rondkomen zo.
Twee maanden vaste lasten sta ik in principe al weer achter dus.
Ook maatschappelijk werk en andere hulpverleners kunnen me niet helpen zeggen ze, ik krijg alleen een veer omdat ik "zo goed mijn best doe". Om te janken die uitspraak.
Ook solliciteren we ons suf maar tot nu toe geen resultaat.
En ook dat is zo zuur. Zelfs de Hema wil me niet als plee-juffrouw.
Een beetje ten einde raad ben ik ook nog bij de huisarts geweest omdat ik me steeds zo slecht voel en meerdere keren per dag sta te hyperventileren.
Hem het hele verhaal uitgelegd waarna ik iets kalmerends kreeg voorgeschreven en de tip om eens lekker op t terras te gaan zitten.
Pfff. Bleek later dat ik de medicijnen moest betalen dus die heb ik laten liggen bij de apotheek.
Maar goed, ik weet niet meer waar ik het moet zoeken, dus ik vraag om hulp.
Wie kan me advies geven.
Alvast heel erg bedankt, vooral voor het lezen van deze lap tekst.
Na lang wikken en wegen heb ik besloten om hier mijn verhaal eens te vertellen.
Ik kom er alleen niet meer uit en ik hoop dat er iemand is die goede tips en adviezen voor me heeft.
Voor de duidelijkheid, ik ben een vrouw en woon samen met mijn vriend en onze 3 kinderen.
Sinds 2010 zijn wij actief bezig om van onze schulden af te komen.
In 2009 is er met de overgang van een ww-uitkering naar een wwb-uitkering heel veel onnodig misgegaan waardoor we 3 maanden zonder geld hebben gezeten en er ook 3 maanden geen vaste lasten zijn betaald.
Dit hebben we toen met een lening van de gemeente kunnen oplossen op voorwaarde dat we een schuldhulptraject ingingen.
Dit hebben we geaccepteerd en vanaf dat moment zijn onze ogen echt geopend.
We konden niet langer doen alsof er niets aan de hand was.
Om een lang verhaal iets korter te maken; in die tijd zijn we 3 keer afgesloten van water omdat er gewoon niet werd betaald door de GKB.
Ook hebben we twee keer een fikse boete gehad voor onverzekerd rijden.
Aan de verzekering werd maar de helft van de premie betaald en zo nog meer van zulke stommiteiten.
Na 1 jaar was er ook nog steeds geen regeling getroffen met de deurwaarders.
Nadat we erg boos zijn geworden over de gang van zaken is een en ander wel van de grond gekomen.
Er werd contact gezocht met de deurwaarders en wij moesten gewoon afwachten wat er ging gebeuren.
Op dat moment waren er 14 schuldeisers.
Na een aantal weken kregen we bericht dat de GKB niets voor ons meer kon doen omdat er 1 van de 14 schuldeisers niet akkoord ging met een regeling.
Het vervelendste voor ons was dat dit om een (vergeleken bij de rest) relatief kleine schuld ging welke van het reeds 1 jaar gespaarde bedrag in zijn geheel kon worden betaald.
Waarna we met de overige 13 schuldeisers nog steeds een regeling konden gaan opstarten.
Maar dit wou de GKB niet omdat dit niet "eerlijk" zou zijn naar de andere schuldeisers toe.
Ondertussen moesten we weer afwachten en er moest een andere oplossing gezocht worden.
Mijn vriend had inmiddels al ruim een half jaar weer een baan en zijn inkomen was genoeg om van rond te komen.
Ik bedoel daarmee dat er genoeg was om verzekerd te zijn van het weekbedrag dat we kregen om van te leven.
Dit werd echter steeds lager en soms zelfs helemaal niet uitbetaald.
De GKB vond dat we maar moesten gaan bedelen bij familie, die we helemaal niet hebben.
Ook moest er nog een voorschot aan de baas terug betaald worden die vriend had gekregen omdat hij in het buitenland werkte en daar ook moest eten, douchen en slapen.
Dit voorschot werd netjes aan ons overgemaakt op een Woensdag.
De Vrijdag daarop verwachtten wij ons weekgeld welke niet kwam.
Daarop hebben wij contact opgenomen met de GKB en zij stelden dat we ons geld Woensdag hadden gehad en daarmee basta.
De volgende uitbetaling kon pas over 3 weken plaatsvinden want er was geen geld meer.
We hebben daarop direct alles laten stopzetten en het geld wat er nog was is aan ons overgemaakt.
Ruim twee maandsalarissen en ¤ 900 die gespaard was voor de schuldeisers die nog nooit een cent hadden gehad.
Vanaf toen heb ik zelf met iedereen contact opgenomen om een regeling te treffen en dat is ook gelukt.
Nu 3 jaar later hebben we ruim ¤ 25000 afbetaald.
We zijn op de helft dus er staat nog voor ¤ 25000 open.
En nu is het zo zwaar.
Vriend is zijn baan kwijt sinds februari en ik zie nu gewoon geen uitweg meer.
Ons totale inkomen bedraagt ¤ 1660 inclusief toeslagen.
Onze vaste lasten zijn ¤ 1050 en de betalingsregelingen bedragen ¤ 445 totaal per maand.
We hebben dus maar ¤ 165 over om van te leven.
Ik heb geprobeerd om de schuldeisers het verhaal uit te leggen maar ze willen niet naar me luisteren.
Het is mijn probleem en niet dat van hen.
Wat ook klopt, maar ik kan nu niet meer zoveel betalen en ik vraag vriendelijk of ze alsjeblieft akkoord gaan om de regelingen tijdelijk op ¤ 5 te zetten omdat ik niet meer kan missen.
Maar niets van dat en ze hangen ook gewoon op.
Vandeweek weer met ze gebeld en weer mijn verhaal gedaan maar het helpt me niet.
Ik sta nu ook nog ¤ 1980 in het rood omdat ik gewoon niet kan rondkomen zo.
Twee maanden vaste lasten sta ik in principe al weer achter dus.
Ook maatschappelijk werk en andere hulpverleners kunnen me niet helpen zeggen ze, ik krijg alleen een veer omdat ik "zo goed mijn best doe". Om te janken die uitspraak.
Ook solliciteren we ons suf maar tot nu toe geen resultaat.
En ook dat is zo zuur. Zelfs de Hema wil me niet als plee-juffrouw.
Een beetje ten einde raad ben ik ook nog bij de huisarts geweest omdat ik me steeds zo slecht voel en meerdere keren per dag sta te hyperventileren.
Hem het hele verhaal uitgelegd waarna ik iets kalmerends kreeg voorgeschreven en de tip om eens lekker op t terras te gaan zitten.
Pfff. Bleek later dat ik de medicijnen moest betalen dus die heb ik laten liggen bij de apotheek.
Maar goed, ik weet niet meer waar ik het moet zoeken, dus ik vraag om hulp.
Wie kan me advies geven.
Alvast heel erg bedankt, vooral voor het lezen van deze lap tekst.
zaterdag 8 juni 2013 om 16:12
Ik zou inderdaad werk maken van de achterstand van je dochter om de peuterspeelzaal vergoed te krijgen. Misschien kun je zelfs een ZIN-indicatie krijgen? Hup naar hr consultatiebureau ermee. Niet schuldig over voelen...je kind heeft er recht op.
Petje af trouwens dat jullie zo'n grote schuld helemaal.zelf aflossen. Respect!
Petje af trouwens dat jullie zo'n grote schuld helemaal.zelf aflossen. Respect!