Psyche
alle pijlers
Wordt het me te veel?
woensdag 18 mei 2016 om 11:32
Ik krijg het gevoel dat het me te veel wordt, alleen heb ik het altijd moeilijk gevonden om mijn eigen grenzen te herkennen. (Dit zal wel een van mijn ADHD kwaaltjes zijn) Dit heeft me helaas al eens een keer een burn-out gekost...
Mijn eerste insteek om in dit forum te schrijven was om even mijn verhaal van mij af te typen, maar ik merk dat ik zelf beetje vast begin te lopen en dat alle tips van harte welkom zijn !
Ik ben een vrouw van 25 jaar, met diagnose ADHD en een rugzakje met vervelende shit van vroeger. Hierdoor ben ik wel altijd iemand geweest die veel obstakels tegen komt in het leven waar ik moeite mee had. (hiervoor ga ik naar de Psycholoog).
In het afgelopen half jaar is er heel veel verandert in mijn leven en ben bang dat het me te veel wordt, nu wil ik voorkomen dat ik weer met een burn-out thuis kom te zitten en zijn daarom alle tips welkom.
Ik heb 24 jaar gewoond in Limburg en heb een half jaar geleden besloten om mijn leven in Limburg achter te laten om samen te wonen in Zwolle met mijn Drentse vriend. Deze keuze was uiteindelijk zwaarder dan ik dacht.
Omdat ik dus ook niet meer in het zuiden kon werken heb ik bij mij bedrijf een interne overplaatsing kunnen regelen, en ben uiteindelijk geplaatst bij een klant in Groningen.
Aangekomen in Groningen werd mij dit ook wel erg pittig, buitenom dat de mensen in Groningen totaal anders zijn dan in het zuiden, kwam ik erachter dat de organisatie een grote chaos is. Dit kan mijn ADHD-persoontje niet zo goed aan, en moet echt mijn hoofd boven water houden.
Verder ga ik ook sinds kort elke week netjes naar de psycholoog om mijn rugzakje wat kleiner te maken, dit is voor mij ook kei hard knokken om hier beter bij te worden. helaas komt dit bovenop de andere dingen die ik genoemd heb.
Verder wonen wij in een nieuw bouw huis, hartstikke mooi en fijn huis, maar er komt natuurlijk heel veel bij kijken om geregeld te worden.
Ik merk aan mezelf dat wanneer iemand mij iets vraagt om iets kleins te doen, ik al meteen geïrriteerd raak en dit heel zwaar aankomt, terwijl het eigenlijk maar iets kleins is.
Ook op het werk merk ik dat ik me soms niet toe kan aanzetten om te werken... waarom? ik heb zelf geen idee
Hou ga ik voorkomen dat ik of in een put kom of dat ik weer een burn-out krijg?
Mijn eerste insteek om in dit forum te schrijven was om even mijn verhaal van mij af te typen, maar ik merk dat ik zelf beetje vast begin te lopen en dat alle tips van harte welkom zijn !
Ik ben een vrouw van 25 jaar, met diagnose ADHD en een rugzakje met vervelende shit van vroeger. Hierdoor ben ik wel altijd iemand geweest die veel obstakels tegen komt in het leven waar ik moeite mee had. (hiervoor ga ik naar de Psycholoog).
In het afgelopen half jaar is er heel veel verandert in mijn leven en ben bang dat het me te veel wordt, nu wil ik voorkomen dat ik weer met een burn-out thuis kom te zitten en zijn daarom alle tips welkom.
Ik heb 24 jaar gewoond in Limburg en heb een half jaar geleden besloten om mijn leven in Limburg achter te laten om samen te wonen in Zwolle met mijn Drentse vriend. Deze keuze was uiteindelijk zwaarder dan ik dacht.
Omdat ik dus ook niet meer in het zuiden kon werken heb ik bij mij bedrijf een interne overplaatsing kunnen regelen, en ben uiteindelijk geplaatst bij een klant in Groningen.
Aangekomen in Groningen werd mij dit ook wel erg pittig, buitenom dat de mensen in Groningen totaal anders zijn dan in het zuiden, kwam ik erachter dat de organisatie een grote chaos is. Dit kan mijn ADHD-persoontje niet zo goed aan, en moet echt mijn hoofd boven water houden.
Verder ga ik ook sinds kort elke week netjes naar de psycholoog om mijn rugzakje wat kleiner te maken, dit is voor mij ook kei hard knokken om hier beter bij te worden. helaas komt dit bovenop de andere dingen die ik genoemd heb.
Verder wonen wij in een nieuw bouw huis, hartstikke mooi en fijn huis, maar er komt natuurlijk heel veel bij kijken om geregeld te worden.
Ik merk aan mezelf dat wanneer iemand mij iets vraagt om iets kleins te doen, ik al meteen geïrriteerd raak en dit heel zwaar aankomt, terwijl het eigenlijk maar iets kleins is.
Ook op het werk merk ik dat ik me soms niet toe kan aanzetten om te werken... waarom? ik heb zelf geen idee
Hou ga ik voorkomen dat ik of in een put kom of dat ik weer een burn-out krijg?
Never give up the fight !
woensdag 18 mei 2016 om 11:44
Allereerst even een . Wat naar dat je je zo voelt. Het is heel logisch dat zo'n overgang van omgeving en werk moeilijk is, zeker als je ADHD hebt. Dat kost wat tijd, maar geef jezelf die tijd ook. Denk dat het belangrijkste is dat je goed voor jezelf zorgt. Dus: het bij je baas aangeven bijvoorbeeld en zorgen voor genoeg rust en fijne dingen. En véél praten helpt mij altijd! Sterkte!
woensdag 18 mei 2016 om 11:44
Neem een paar dagen vrij als dat kan.
Maak een lijst met alles wat moet gebeuren, samen met je vriend. Delegeer.
Probeer te accepteren dat het een chaotische tijd is en dat het beter gaat worden: je bent nog aan het wennen op je werk, je bent net weer bezig met therapie wat ook vermoeiend is, je woont net samen. Iedereen zou dat een chaotische tijd vinden.
Maak een lijst met alles wat moet gebeuren, samen met je vriend. Delegeer.
Probeer te accepteren dat het een chaotische tijd is en dat het beter gaat worden: je bent nog aan het wennen op je werk, je bent net weer bezig met therapie wat ook vermoeiend is, je woont net samen. Iedereen zou dat een chaotische tijd vinden.
woensdag 18 mei 2016 om 12:06
Verhuizen en een nieuwe baan geven altijd veel stress. Ook bij mensen zonder adhd of een rugzakje. Alles is nieuw, je huis, je omgeving, je werk, het samenwonen met je vriend. Meestal gaan dit soort dingen in etappes, maar bij jou is het allemaal tegelijk. Een mens zou van (veel) minder uit evenwicht raken.
