Zenuwen
zondag 15 december 2013 om 20:20
Hallo VF-ers,
Zijn er hier nog meer mensen die zo'n last hebben van zenuwen? Ik heb eigenlijk al sinds kind af aan veel last hiervan. Sollictatie, date, noem maar op. Een beetje zenuwen vind ik niet erg, maar bij mij uit het zich altijd zo extreem. Overgeven, nachten helemaal niet slapen, soort benauwend gevoel zegmaar. Wat kan ik hier nou aan doen? Ik heb al vrij veel geprobeerd: magnesium, nervoregin homeopathische pilletjes, mindfulness, mediteren, yoga, wandelen, hardlopen, fietsen, noem maar op. Maar helpt allemaal vrij weinig.. ik heb van de huisarts ooit propranolol gehad, soort beta blokkers, en dat heb ik een enkele keer gebruikt en dat helpt wel goed, maar ik wil het liever op 'eigen kracht' doen, er moet toch iets aan te doen zijn? Ervaring en tips gevraagd
Het leven is toch te kort om je zo druk te maken zou je zeggen..
O ja, verder functioneer ik vrij goed , en het is vooral 'vooraf' dat ik er last van heb .Op het moment zelf gaat het vrijwel altijd goed.
Zijn er hier nog meer mensen die zo'n last hebben van zenuwen? Ik heb eigenlijk al sinds kind af aan veel last hiervan. Sollictatie, date, noem maar op. Een beetje zenuwen vind ik niet erg, maar bij mij uit het zich altijd zo extreem. Overgeven, nachten helemaal niet slapen, soort benauwend gevoel zegmaar. Wat kan ik hier nou aan doen? Ik heb al vrij veel geprobeerd: magnesium, nervoregin homeopathische pilletjes, mindfulness, mediteren, yoga, wandelen, hardlopen, fietsen, noem maar op. Maar helpt allemaal vrij weinig.. ik heb van de huisarts ooit propranolol gehad, soort beta blokkers, en dat heb ik een enkele keer gebruikt en dat helpt wel goed, maar ik wil het liever op 'eigen kracht' doen, er moet toch iets aan te doen zijn? Ervaring en tips gevraagd
O ja, verder functioneer ik vrij goed , en het is vooral 'vooraf' dat ik er last van heb .Op het moment zelf gaat het vrijwel altijd goed.
zondag 15 december 2013 om 20:32
Ja, ik herken dit. Ik functioneerde ook vrij goed, ondanks die zenuwen altijd. Tot ik bevallen was en mijn hormonen een loopje met me namen en ik, door die zenuwen, dingen ging ontwijken. Had ik 'ineens' een angststoornis ontwikkeld. Ging razendsnel.....eraf komen is iets moeilijker.
Dus eigenlijk heb ik niet echt een goede tip voor je. Tijdens de therapie had ik veel aan cognitieve gedragstherapie. Wie weet is dat wel iets voor je. Je leert dan de gedachte te onderzoeken die je zenuwachtig maakt en je leert die gedachte te herkennen als 'onzin' en te vervangen doot realistische gedachtes.
Dus eigenlijk heb ik niet echt een goede tip voor je. Tijdens de therapie had ik veel aan cognitieve gedragstherapie. Wie weet is dat wel iets voor je. Je leert dan de gedachte te onderzoeken die je zenuwachtig maakt en je leert die gedachte te herkennen als 'onzin' en te vervangen doot realistische gedachtes.
zondag 15 december 2013 om 21:14
Jeetje thula, dat is min of meer wel herkenbaar. Ik heb ook een vrij nerveuze aard. Zodra iets onbekend terrein is, of ik controle verlies, of dreig te verliezen, dat word ik nerveus.
Hier ook anderhalf jaar na de bevalling een burnout met angststoornis.
De angststoornis is er niet meer, maar het blijft een wankel evenwicht. Geen tips dus helaas, kan zelf wel een gouden tip gebruiken
Hier ook anderhalf jaar na de bevalling een burnout met angststoornis.
De angststoornis is er niet meer, maar het blijft een wankel evenwicht. Geen tips dus helaas, kan zelf wel een gouden tip gebruiken
zondag 15 december 2013 om 21:34
Ik heb ook al van kindsaf aan last van zenuwen, vaak buikpijn en een zenuwachtig gevoel.
Sinds deze zomer heb ik eindelijk, na 12 jaar therapie, medicijnen.
Veel geleerd tijdens de therapie maar ik ben flink erfelijk belast en daardoor komen de zenuwen/angsten steeds terug.
Medicatie helpt erg goed voor mij.
Sinds deze zomer heb ik eindelijk, na 12 jaar therapie, medicijnen.
Veel geleerd tijdens de therapie maar ik ben flink erfelijk belast en daardoor komen de zenuwen/angsten steeds terug.
Medicatie helpt erg goed voor mij.
zondag 15 december 2013 om 21:34
Pff lastig zeg. Gelukkig herkennen in ieder geval sommige mensen het. Ja, CGT ken ik wel, ik studeer namelijk psychologie
. Ik probeer zelf inderdaad 'de oorsprong' wel te vinden, maar vind dat erg lastig over mezelf te zeggen. In gezelschap kom ik volgens anderen helemaal niet onzeker over, eerder het tegenovergestelde, maar als ik alleen ben , ben ik het soms best wel. Erg lastig, ik probeer er wel mee 'aan de slag' te gaan hihi.
zondag 15 december 2013 om 21:36
emma wat voor medicatie gebruik jij als ik vragen mag? Bij mij zit het ook wel 'in de familie', mijn moeder heeft het ook heel erg en meerdere van haar broers en ook mijn neven en nichten slikken antidepressiva. Zelf wil ik dat het liefst niet, in principe kan ik mezelf wel redden, het is gewoon echt vervelend. Stiekem weet ik wel dat de oorzaak binnen in mijzelf zit
Maar 't is niet zo makkelijk om je karakter te veranderen haha, was dat maar zo !
dinsdag 17 december 2013 om 11:18
Ik heb een 'overactive nervous system' soms word ik 'smorgens wakker en dan voel ik de nerveuze energie in elke cel van mijn lichaam. Eerst een rondje joggen helpt maar daar heb ik niet altijd zin in.
Ik heb wel geleerd om er emotioneel afstand van te nemen. Het is wat het is, en jaagt me geen angst en paniek meer aan. Een voordeel is dat ik altijd fit en slank ben want elke cel maakt kennelijk over uren zonder dat ik er veel voor hoef te doen
Ik heb wel geleerd om er emotioneel afstand van te nemen. Het is wat het is, en jaagt me geen angst en paniek meer aan. Een voordeel is dat ik altijd fit en slank ben want elke cel maakt kennelijk over uren zonder dat ik er veel voor hoef te doen