
vriend en toekomst
dinsdag 25 februari 2025 om 23:40
Ik ben een gescheiden, heb oudere kinderen en heb een aantal jaar een vriend. Ik heb er in het begin een punt van gemaakt om af te spreken voornamelijk buiten de kinderen om, en heb altijd gezegd dat ik niet wil samenwonen zolang er kinderen bij mij wonen.
Maar destijds ging mijn oudste nog om de week naar zijn vader. Inmiddels is dat al een aantal jaar niet meer het geval. Nu is ie nog om het weekend naar zijn vader. Het lukt nu dan ook niet meer om alleen maar af te spreken in de tijd dat de kinderen niet bij mij zijn dus in het weekend is mijn vriend meestal bij mij en soms ook door de week nog een dag.
Hij kan goed met mijn kinderen door 1 deur. Dacht ik.
Mijn oudste kan ook prima regelmatig alleen zijn maar mijn werk ik niet flexibel qua begintijden en thuiswerken en mijn vriend woont niet dichtbij. Dus naar hem gaan op werkdagen is niet heel praktisch. En ik werk 4 dagen per week.
Ik heb al een tijdje het gevoel dat ik meer wil. Een toekomst met hem. Samenwonen, elkaar vaker zien.
Ik ben in de 50, en mijn vriend is 10 jaar ouder. Vaak bekruipt mij het gevoel dat tegen de tijd dat wij vrij (kinderen uit huis, pensioen) zijn om elkaar vaker te zien , samen te gaan wonen, of te gaan reizen dan hij dan waarschijnlijk inmiddels bejaard is. Het gevoel bekruipt me dat we niet genoeg tijd hebben, geen toekomst samen hebben etc.
Mijn vriend stelde voor vaker naar mij te komen. En ik besprak dat met mijn oudste. Hoe hij daar tegenover staat. Maar die vond het nu al veel. Nog vaker?? was zijn antwoord. En tja, wat nu? Ik vind het echt wel belangrijk dat oudste zich comfortabel in zijn eigen huis voelt en als dat niet is als mijn vriend er is, hij kon niet echt aangeven wat het was, hij vindt hem wel aardig maar hij "voelt geen vibe" . ik weet gewoon niet hoe het verder moet . Mijn kinderen krijgen steeds meer hun eigen leven, en dat is goed maar ik zie ze de komende ,wat, 10 jaar ofzo, ook nog niet op zichzelf wonen .
Ik weet eigenlijk niet meer wat ik verder moet doen. Voel me niet echt vrij meer om mijn vriend vaker uit te nodigen en of ik hem uberhaubt nog wel moet zien bij mij thuis. Aan de andere kant gaan zij ook steeds meer hun eigen weg. Het voelt als een spagaat.
Maar destijds ging mijn oudste nog om de week naar zijn vader. Inmiddels is dat al een aantal jaar niet meer het geval. Nu is ie nog om het weekend naar zijn vader. Het lukt nu dan ook niet meer om alleen maar af te spreken in de tijd dat de kinderen niet bij mij zijn dus in het weekend is mijn vriend meestal bij mij en soms ook door de week nog een dag.
Hij kan goed met mijn kinderen door 1 deur. Dacht ik.
Mijn oudste kan ook prima regelmatig alleen zijn maar mijn werk ik niet flexibel qua begintijden en thuiswerken en mijn vriend woont niet dichtbij. Dus naar hem gaan op werkdagen is niet heel praktisch. En ik werk 4 dagen per week.
Ik heb al een tijdje het gevoel dat ik meer wil. Een toekomst met hem. Samenwonen, elkaar vaker zien.
Ik ben in de 50, en mijn vriend is 10 jaar ouder. Vaak bekruipt mij het gevoel dat tegen de tijd dat wij vrij (kinderen uit huis, pensioen) zijn om elkaar vaker te zien , samen te gaan wonen, of te gaan reizen dan hij dan waarschijnlijk inmiddels bejaard is. Het gevoel bekruipt me dat we niet genoeg tijd hebben, geen toekomst samen hebben etc.
Mijn vriend stelde voor vaker naar mij te komen. En ik besprak dat met mijn oudste. Hoe hij daar tegenover staat. Maar die vond het nu al veel. Nog vaker?? was zijn antwoord. En tja, wat nu? Ik vind het echt wel belangrijk dat oudste zich comfortabel in zijn eigen huis voelt en als dat niet is als mijn vriend er is, hij kon niet echt aangeven wat het was, hij vindt hem wel aardig maar hij "voelt geen vibe" . ik weet gewoon niet hoe het verder moet . Mijn kinderen krijgen steeds meer hun eigen leven, en dat is goed maar ik zie ze de komende ,wat, 10 jaar ofzo, ook nog niet op zichzelf wonen .
Ik weet eigenlijk niet meer wat ik verder moet doen. Voel me niet echt vrij meer om mijn vriend vaker uit te nodigen en of ik hem uberhaubt nog wel moet zien bij mij thuis. Aan de andere kant gaan zij ook steeds meer hun eigen weg. Het voelt als een spagaat.
donderdag 27 februari 2025 om 20:46
Ik ben het gesprek nogmaals aangegaan. Dat ik een relatie heb en mijn vriend hier regelmatig is is op zich ok. Maar meer dan nu, liever niet. Voor nu respecteer ik dat. En ga ik denk ik maar afspreken door de weeks een nacht naar vriend te gaan. Want dat ik weg ben vindt zoon wel weer helemaal prima (chill).NomenNesci0 schreef: ↑27-02-2025 00:59Wat vind je van de suggesties die aangeven het gesprek met je zoon aan te gaan en hem ook meer te gaan laten wennen aan het gegeven dat jij ook steeds meer een eigen leven wilt gaan leiden met je vriend? Het hoeft niet van vandaag op morgen, maar er is niks mis mee om dit gesprek te hebben en hem te laten wennen aan veranderingen.
Wel aangegeven dat ik een toekomst hoop op te bouwen met vriend en hoop in de toekomst te gaan samenwonen. Dat begrijpt hij. En daar laten we het voor nu maar even bij. Zoon is geen prater
donderdag 27 februari 2025 om 20:59
Jij kent je zoon beter dan ik. En mogelijk is het onderwerp laten rusten een goede keuze.
Edoch, pas je op dat je onder het mom van dat hij geen prater is, jezelf nu in bochten gaat wringen om de confrontatie uit de weg te gaan?
Ik hou heel prima rekening met mijn kinderen, maar dat is wel een weg die twee kanten uitgaat. Feitelijk sta je geloof ik nog op hetzelfde punt als waar je begon, behalve dat jij nu je eigen huis verlaat om hem niet dwars te zitten.
Als dat iets is dat je doet omdat het voor jou echt niet uitmaakt, bij vriend of bij jou, dan lekker doen. Maar als je dat vooral doet omdat je bang bent dat de sfeer vanuit jouw zoon een negatieve invloed gaat hebben, dan pas daar mee op. Dat is niet het soort controle dat je wilt dat hij gaat nemen over jouw leven. Het werkt nogmaals twee kanten uit en hij mag ook nadenken over stappen zetten.
Edoch, pas je op dat je onder het mom van dat hij geen prater is, jezelf nu in bochten gaat wringen om de confrontatie uit de weg te gaan?
Ik hou heel prima rekening met mijn kinderen, maar dat is wel een weg die twee kanten uitgaat. Feitelijk sta je geloof ik nog op hetzelfde punt als waar je begon, behalve dat jij nu je eigen huis verlaat om hem niet dwars te zitten.
Als dat iets is dat je doet omdat het voor jou echt niet uitmaakt, bij vriend of bij jou, dan lekker doen. Maar als je dat vooral doet omdat je bang bent dat de sfeer vanuit jouw zoon een negatieve invloed gaat hebben, dan pas daar mee op. Dat is niet het soort controle dat je wilt dat hij gaat nemen over jouw leven. Het werkt nogmaals twee kanten uit en hij mag ook nadenken over stappen zetten.
vrijdag 28 februari 2025 om 20:59
zaterdag 1 maart 2025 om 00:04
zaterdag 1 maart 2025 om 06:39
Nouja, ik ben chill, voor mij heeft dit geen gevolgen. Ik vind het enkel jammer voor jou. Jij wil een richting uit met je leven na je kinderen altijd op de eerste plaats te hebben gezet, je bent 50+, je vriend zelfs een stuk ouder, je zoon gunt jullie dat niet maar jij bent er blijkbaar 'chill' mee. Niets aan de hand dus, blij voor jou.
Zal aan mij liggen, ik ben 50+ en besef dat het heel snel kan omkeren, de jaren eens 40 snel gaan en eens 50 zelfs voorbij vliegen en het NU moet gebeuren. Die van mij is al lang en breed het huis uit, een wereld van verschil, ik doe gewoon wat ik wil.
Zal aan mij liggen, ik ben 50+ en besef dat het heel snel kan omkeren, de jaren eens 40 snel gaan en eens 50 zelfs voorbij vliegen en het NU moet gebeuren. Die van mij is al lang en breed het huis uit, een wereld van verschil, ik doe gewoon wat ik wil.
zaterdag 1 maart 2025 om 14:22
Wat een overtrokken reactie.Attraverso schreef: ↑28-02-2025 20:59Heeft dat 'gesprek' wel een minuut geduurd?
Zoon moet zo te lezen niet veel moeite doen om zijn zin te krijgen. Laat je hem dan ook meteen de huur/hypotheek/vaste kosten/boodschappen betalen aangezien hij het daar voor het zeggen heeft?
Ze hebben er over gesproken en voor nu een prima oplossing gevonden. TO gaat nu doordeweeks een nacht naar vriend. Verder is vriend er al regelmatig. Dus het is helemaal niet zo dat zoon alles bepaalt.
zaterdag 1 maart 2025 om 14:31
Wat gunt zoon niet? Ze zien elkaar al regelmatig. Ze willen elkaar vaker zien. Zoon geeft aan liever bij vriend thuis en TO houdt daar rekening mee. Dus iedereen tevreden toch? Ik ben ook 50+ (wel een kleine+) en mijn kinderen zijn ongeveer dezelfde leeftijd als die van TO.Attraverso schreef: ↑01-03-2025 06:39Nouja, ik ben chill, voor mij heeft dit geen gevolgen. Ik vind het enkel jammer voor jou. Jij wil een richting uit met je leven na je kinderen altijd op de eerste plaats te hebben gezet, je bent 50+, je vriend zelfs een stuk ouder, je zoon gunt jullie dat niet maar jij bent er blijkbaar 'chill' mee. Niets aan de hand dus, blij voor jou.
Zal aan mij liggen, ik ben 50+ en besef dat het heel snel kan omkeren, de jaren eens 40 snel gaan en eens 50 zelfs voorbij vliegen en het NU moet gebeuren. Die van mij is al lang en breed het huis uit, een wereld van verschil, ik doe gewoon wat ik wil.
Wat moet er precies NU gebeuren? Het is niet dat TO haar hele leven on hold zet.
En misschien zit jij dichter tegen de 60 dan wij. En jouw kinderen zijn dus al het huis uit, dus een andere situatie. En waren ze al met 17 en 19 het huis uit? En het is niet dat ze helemaal niks voor haarzelf doet.
zaterdag 1 maart 2025 om 15:29
Eens. Klinkt prima. En begrijpelijk dat het wat tegenvalt als TO dacht dat er een leuk contact was, maar het is niet dat hij nou iets wereldschokkends heeft gezegd. Hij vindt de man oké en hoeft hem persoonlijk, in antwoord op de vraag die TO hem stelde, niet vaker om zich heen dan nu.
Geef de liefde verdomme een keer een kans en niet de logica
zaterdag 1 maart 2025 om 15:34
Ik lees een heel grote tegenstelling in de OP. Daar schrijft to dat ze zelfs wil samenwonen, dat het niet praktisch is met haar werk om door de weeks de richting van haar vriend uit te gaan.Pelle schreef: ↑01-03-2025 14:31Wat gunt zoon niet? Ze zien elkaar al regelmatig. Ze willen elkaar vaker zien. Zoon geeft aan liever bij vriend thuis en TO houdt daar rekening mee. Dus iedereen tevreden toch? Ik ben ook 50+ (wel een kleine+) en mijn kinderen zijn ongeveer dezelfde leeftijd als die van TO.
Wat moet er precies NU gebeuren? Het is niet dat TO haar hele leven on hold zet.
En misschien zit jij dichter tegen de 60 dan wij. En jouw kinderen zijn dus al het huis uit, dus een andere situatie. En waren ze al met 17 en 19 het huis uit? En het is niet dat ze helemaal niks voor haarzelf doet.
En wat is het resultaat van het gesprek? Vriend mag niet méér komen van zoon en to gaat, ondanks dat het moeilijk is met haar werk, toch richting haar vriend.
Ik woonde samen toen kind die leeftijd had en dat ging prima. Meer zelfs, zijn vriendinnetje logeerde ook heel vaak bij ons.
Kind was een heel stuk in de 20 toen hij het huis uit ging en nee, ik zit niet dicht tegen de 60.
zaterdag 1 maart 2025 om 18:04
Ik zei dichter, niet dicht. En elk kind is anders.Attraverso schreef: ↑01-03-2025 15:34Ik lees een heel grote tegenstelling in de OP. Daar schrijft to dat ze zelfs wil samenwonen, dat het niet praktisch is met haar werk om door de weeks de richting van haar vriend uit te gaan.
En wat is het resultaat van het gesprek? Vriend mag niet méér komen van zoon en to gaat, ondanks dat het moeilijk is met haar werk, toch richting haar vriend.
Ik woonde samen toen kind die leeftijd had en dat ging prima. Meer zelfs, zijn vriendinnetje logeerde ook heel vaak bij ons.
Kind was een heel stuk in de 20 toen hij het huis uit ging en nee, ik zit niet dicht tegen de 60.
Om het weekend kan TO gaan en staan waar ze wil en het andere weekend is vriend ook bij haar en kunnen ze in principe ook gaan en staan waar ze willen. Het is niet dat de kinderen een oppas nodig hebben. Verder komt vriend doordeweeks naar haar en straks gaat ze ook een keer doordeweeks naar hem.
En het reizen uit de OP staat los van wel of niet samenwonen.

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in