
Vriendschap met blokkade
zondag 1 mei 2022 om 14:59
Sinds een aantal jaren gaan wij om met mensen die van kennis naar een vriendschap is gegaan. Wij zijn veertigers en zij zijn vijftigers. Onze kinderen nog best jong, die van hen allemaal getrouwd, uitwonend, 4 kleinkinderen in totaal. Nu is er een probleem voor mij dat me eigenlijk al voor langere tijd bezig houdt en wat voor mij een blokkade vormt in een verdieping van de vriendschap. Ik plaats dit bericht omdat ik me afvraag of mensen zich hierin herkennen of tips hebben om bepaalde dingen van me af te zetten.
Het gaat namelijk om normen en waarden. De man van het bevriende stel is 18 jaar geleden afgekeurd. Hij benoemd dit vaak. Heeft een lichte vorm van MS. Hij praat erover alsof hij er blij mee is dat "ze" nu niet meer achter hem aanzitten en dat hij nu een prima inkomen heeft. Ik moet erop vertrouwen dat de afkeuring gegrond is maar hij kan verder eigenlijk wel alles doen. Eigenlijk is hij altijd aan het klussen bij de kinderen of bij hem thuis. Werken als buschauffeur ging niet meer. Zijn vrouw werkt in het ziekenhuis en is nu sinds decemeber ziekgemeld. Ook zij laat blijken het wel prima te vinden zo. Ze gaat eens per 2 weken op gesprek bij een therapeut. Ondertussen een week op vakantie geweest en dit bewust niet gemeld bij de werkgever. Zij past eigenlijk iedere dag op de kleinkinderen en gaat met man mee om meubels te kopen, pakken de tuin aan etc. "Ik heb helemaal geen tijd om te werken" zegt ze wel eens. Ook zijn ze bewust aan het liegen tegen een inspecteur voor hondenbelasting, omdat ze het belachelijk vinden te moeten betalen voor een hond. Een kleinigheid maar deze instelling staat me steeds meer tegen. Wij zijn misschien wat meer de brave burger, werken beiden fulltime en bijna fulltime. Ziek is ziek maar ik bij hen beiden het idee dat ze wel zouden kunnen werken.
Ik zou zelf mijn werkgever niet zo kunnen belazeren, voelt niet goed. Zijn dit nu gewoon grote verschillen tussen ons die ik maar moet proberen te vergeten als we elkaar zien? Mijn man kan het wat makkelijker loslaten al snapt hij het ook niet zo goed.
Het gaat namelijk om normen en waarden. De man van het bevriende stel is 18 jaar geleden afgekeurd. Hij benoemd dit vaak. Heeft een lichte vorm van MS. Hij praat erover alsof hij er blij mee is dat "ze" nu niet meer achter hem aanzitten en dat hij nu een prima inkomen heeft. Ik moet erop vertrouwen dat de afkeuring gegrond is maar hij kan verder eigenlijk wel alles doen. Eigenlijk is hij altijd aan het klussen bij de kinderen of bij hem thuis. Werken als buschauffeur ging niet meer. Zijn vrouw werkt in het ziekenhuis en is nu sinds decemeber ziekgemeld. Ook zij laat blijken het wel prima te vinden zo. Ze gaat eens per 2 weken op gesprek bij een therapeut. Ondertussen een week op vakantie geweest en dit bewust niet gemeld bij de werkgever. Zij past eigenlijk iedere dag op de kleinkinderen en gaat met man mee om meubels te kopen, pakken de tuin aan etc. "Ik heb helemaal geen tijd om te werken" zegt ze wel eens. Ook zijn ze bewust aan het liegen tegen een inspecteur voor hondenbelasting, omdat ze het belachelijk vinden te moeten betalen voor een hond. Een kleinigheid maar deze instelling staat me steeds meer tegen. Wij zijn misschien wat meer de brave burger, werken beiden fulltime en bijna fulltime. Ziek is ziek maar ik bij hen beiden het idee dat ze wel zouden kunnen werken.
Ik zou zelf mijn werkgever niet zo kunnen belazeren, voelt niet goed. Zijn dit nu gewoon grote verschillen tussen ons die ik maar moet proberen te vergeten als we elkaar zien? Mijn man kan het wat makkelijker loslaten al snapt hij het ook niet zo goed.
dinsdag 3 mei 2022 om 08:41
Omdat hij een paar keer een doosje of een kast gesjouwd heeft kan hij geen rugklachten hebben?Pinksterbloem schreef: ↑03-05-2022 08:34Ik bedoelde te zeggen dat hij door aan iedereen te vertellen dat hij is afgekeurd om zijn rug en vervolgens iedereen te helpen met o.a. verhuizen de indruk wekt dat er iets niet klopt. Er werd in de buurt ook negatief over gesproken (hij heeft het niet aan zijn rug, dus hij profiteert van overheidsgeld). Daarmee verpest hij het 'voor de rest'. Als iemand anders dan afgekeurd wordt op rugklachten is de kans aanwezig dat mensen denken 'Ja maar die buurman...'
Ik vind niet dat mensen die afgekeurd zijn niks mogen doen, maar dat ze er verstandig aan doen om eerlijk te zijn over hun aandoening, of het gewoon niet te delen met anderen. Als je een ziekte verzint die je echt niet hebt, is dat niet goed voor je imago.
En hoezo eerlijk zijn over je aandoening? Wat heeft de buurvrouw, de buurkat of de postbode daarmee te maken? Dat zijn geen behandelaren/rugspecialisten neem ik aan?
Wanna grow up to be
Be a debaser
Be a debaser
dinsdag 3 mei 2022 om 08:44
of je vindt je privacy belangrijk genoeg om je geen ruk aan te trekken van de roddelmentaliteit in de buurtPinksterbloem schreef: ↑03-05-2022 08:34Ik bedoelde te zeggen dat hij door aan iedereen te vertellen dat hij is afgekeurd om zijn rug en vervolgens iedereen te helpen met o.a. verhuizen de indruk wekt dat er iets niet klopt. Er werd in de buurt ook negatief over gesproken (hij heeft het niet aan zijn rug, dus hij profiteert van overheidsgeld). Daarmee verpest hij het 'voor de rest'. Als iemand anders dan afgekeurd wordt op rugklachten is de kans aanwezig dat mensen denken 'Ja maar die buurman...'
Ik vind niet dat mensen die afgekeurd zijn niks mogen doen, maar dat ze er verstandig aan doen om eerlijk te zijn over hun aandoening, of het gewoon niet te delen met anderen. Als je een ziekte verzint die je echt niet hebt, is dat niet goed voor je imago.
dinsdag 3 mei 2022 om 08:45
Ik denk dat met het staartje van mijn post de nadruk nu teveel op de man met MS is komen te liggen. Ik heb dit genoemd, klopt. Ik weet wat de ziekte inhoudt, ik ken namelijk nog iemand, een oud collega, die het heeft. Deze persoon heeft ook al uitval, loopt met stokken etc. Het is vreselijk.
Mijn gevoel en itritatie zit hem meer in de uitingen die gedaan worden en dat i.c.m. zijn vrouw die nu heel lang in de ziektewet zit en daarover ook bepaalde dingen roept.
Ik heb mezelf er inderdaad meer mee. Ben ook niet een type die makkelijk dingen aankaart als ik zo'n opmerking hoor. Dat werkt dan later pas door.
Er wordt gezegd dat er wellicht meer achter zit. Zou kunnen. Momenteel is het voor ons veel; werken en de kinderen maar ik zie dat wel los van elkaar. Het is geen afgunst ofzo.
Mijn gevoel en itritatie zit hem meer in de uitingen die gedaan worden en dat i.c.m. zijn vrouw die nu heel lang in de ziektewet zit en daarover ook bepaalde dingen roept.
Ik heb mezelf er inderdaad meer mee. Ben ook niet een type die makkelijk dingen aankaart als ik zo'n opmerking hoor. Dat werkt dan later pas door.
Er wordt gezegd dat er wellicht meer achter zit. Zou kunnen. Momenteel is het voor ons veel; werken en de kinderen maar ik zie dat wel los van elkaar. Het is geen afgunst ofzo.