Kleiner willen wonen

06-07-2018 08:52 31 berichten
Vorige week hebben man en ik besloten dat we kleiner willen gaan wonen. We hadden ook al meteen ene huis gezien dat ons beviel. En met kleiner bedoel ik van een ruim twee ondereenkapper naar rijtjeshuis dichtbij de stad met klein stadstuintje.
We hebben diverse redenen hiervoor. Ik werk veel, man ook nog maar heeft gezondheidsproblemen die alleen maar zullen toenemen. Kinderen beide op het vo. We zijn beide geen tuiniers, dus tuin is vooral ballast. We willen makkelijk naar de stad kunnen wandelen, iets wat alleen maar moeizamer zal worden.
Maar iedereen verklaart ons voor gek. Je gaat achteruit, straks als je thuis zit ben je blij met de extra ruimte die je nu hebt, het is drukker bij de stad, nauwelijks tuin.
Denken wij nou zo verkeerd? Verstandelijk weet ik dat we moeten doen wat goed voor ons is maar van de andere kant.
Wie heeft ervaring met deze beslissing en hoe pakte dat uit?
Geen ervaring met die beslissing, maar als het goed voelt, gewoon doen.

Zoals ik lees, heb je ook goede redenen om kleiner te wonen, die dus ook al toekomst gericht zijn.
Alleen maar fijn toch, als je dan een fijn huis hebt, waar je oud in kan worden zonder noodgedwongen te moeten verhuizen of weinig dingen meer kunt doen vanwege waar je woont.
Alle reacties Link kopieren
Ik woonde zelf ook in een eengezinswoning (4slpk) en toen de kinderen de deur uit waren ben ik in een appartement gaan wonen (2 slpk). Ik ben alleenstaand, geen tuinmens dus wat moet je met al die lege kamers en een tuin die je moet onderhouden. Was de beste beslissing ooit. Ik vind het heerlijk hier. Alles gelijkvloers, geen tuin meer om te onderhouden. Scheelt je heel wat werk
Alle reacties Link kopieren
Ik heb geen ervaring met die beslissing, maar ik zeg: gewoon doen.
Je hebt er volgens mij al goed over nagedacht, en bij stilgestaan wat het beste is in jullie situatie in de toekomst. Een ander leeft jullie leven niet ;-)

Valt het alsnog tegen, kun je nog altijd ervoor kiezen om een andere woning te zoeken die dan beter bij jullie zou passen.
Alles heeft zijn voor- en nadelen. Die afweging kun je alleen zelf maken.

Wellicht is het wel goed om na te denken of het huis wat je op het oog hebt passend is voor jullie toekomst. Ik lees dat je man gezondheidsproblemen heeft, kan het huis hiervoor aangepast worden indien noodzakelijk?
Alle reacties Link kopieren
Ik zou wachten tot je kinderen het huis uit zijn, maar kan natuurlijk je situatie niet helemaal aanvoelen. Verder zou ik ook zeker toekomstgericht denken dan: moet je man bv in een rolstoel? zorg voor een huis met brede gangen, alles gelijkvloers is handig, ...
Het klinkt als een heel goed en doordacht plan. Mijn ervaring is (maar zo werkt het voor mij) dat het dan ook goed voelt en dat je straks heel tevreden zult zijn in je kleine stadstuintje/rijtjeshuis. Mogelijk gaan jullie er financieel ook nog op vooruit, wat vast fijn is als je man gezondheidsproblemen heeft, want die zijn ook niet gratis meestal.

Bereid je er maar op voor dat de meeste mensen zo'n stap niet kunnen snappen en je dat ook uitentreuren zullen blijven vertellen. Mijn ouders (70) zijn vorig jaar van hun ruime twee-onder-een-kap met grote tuin, naar een fantastisch (nieuw!) groot appartement midden in de stad verhuisd.
Ze hebben het er heerlijk: geen tuin meer (dat werd de laatste jaren toch echt wel te veel met de gezondheidsklachten van mijn moeder), alles nieuw en shiny, een inpandige parkeergarage (zowel veilig als geen natte, gladde zooi in de winter) en mijn moeder komt meer buiten dan ze de laatste jaren deed, omdat ze nu werkelijk ALLES op loopafstand heeft.

En toch blijven mensen (van hun eigen leeftijd, die al 30, 40 jaar wonen waar ze wonen en daar NOOOOOIT meer wegwillen) hun maar vragen 'ooowww.. maar mis je de tuin dan niet? en de ruimte??'. Echt doodvermoeiend!
Ja, natuurlijk denken mijn ouders wel eens 'go jammer dat we de tuin niet meer hebben', maar ze hebben er zo veel andere dingen voor teruggekregen plus de rust dat ze hier ook kunnen wonen als ze nog minder goed ter been worden of wat dan ook en dat thuiszorg ed in dit huis veel makkelijker te realiseren is dan waar ze woonden.

Dus. Hopelijk kan dit je verhaal een beetje sterken in je besluitvorming!!
Man heeft Parkinson. Rolstoel verwacht ik niet maar het verloop van de ziekte is onvoorspelbaar. We merken nu dat het huis veel stress oplevert. Als man vrij heeft moet die kunnen uitrusten, naar de fysio gaan. Dat lukt nu dus niet. We hebben ook zitten denken aan een huis met een slaapkamer op de begane grond maar de meeste liggen niet bij de stad of hebben een mega tuin
Alle reacties Link kopieren
Ik ben van eensgezin naar appartement met vrij uitzicht gegaan met 1 basisschoolkind. Het was voor mij een bevrijding (geld, onderhoud, gelijkvloers).

Inmiddels getrouwd en 2e kind erbij en verhuisd naar bungalow. De tuinen vind ik ook veel werk. Gelijkvloers heerlijk.

Ik vind het rationeel een goede beslissing. Zoek wel iets met ankerloze spouwmuren en/of hoekwoning.
Alle reacties Link kopieren
Moeilijk te zeggen inderdaad.
Ikzelf zou dan liever verhuizen ineens naar een appartement midden in stad, bij loopafstand (lukt dat later nog?) en rijhuis zou ik het gevoel hebben dat het nog steeds een tussenstap is.
Maar ik begrijp dat dit lastiger is met kinderen...
Zo te zien goed over nagedacht. Is ook een kwestie van woonwensen. De één woont liever groot buiten de stad (en die categorie zal jou dan ook het meest aan het twijfelen brengen), de ander woont liever kleiner in de stad (zoals ik). Ik zeg dus: doen.
Ik geef je groot gelijk hoor om kleiner te willen en minder stress te hebben. Alleen zou ik dan voor een appartement gaan dan ben je gelijk klaar voor de rest van je leven mocht je dat willen. Wij zijn in de 50 en de kinderen de deur uit maar ook man met gezondheidsproblemen en hebben een appartement gekocht midden in de binnenstad. Heerlijk alles gelijkvloers, geen onderhoud meer aan het huis geen tuin. kan niet wachten tot het klaar is.
Parkinson is behoorlijk onvoorspelbaar. Kan hij de trap straks nog op? Een traplift is niet voor iedereen een oplossing. Ik zou toch nadenken over een gelijkvloerse woning. Je weet dat je man helaas alleen maar achteruit gaat qua gezondheid, verhuizen is best intensief.

Zijn alle voorzieningen voor je man op loopafstand? Of, als lopen lastig wordt, op een andere manier goed bereikbaar voor hem?
Alle reacties Link kopieren
jullie prioriteiten en woonwensen veranderen, en het is blijkbaar voor heel veel mensen moeilijk om zich dat voor te stellen of in te verplaatsen.
maar het klinkt als een heel goed idee TO. je zou zelfs nog een stap verder kunnen overwegen, een mooi appartement op begane grond of met lift. Maar kan me voorstellen dat dat met twee thuiswonende kinderen nog niet helemaal lukt.
In jullie geval zou ik zeker gaan voor een woning waarbij alles gelijkvloers is. Ik weet niet of een rijtjeswoning dan een directe oplossing is.
Alle reacties Link kopieren
lisbeth schreef:
06-07-2018 09:15
Man heeft Parkinson. Rolstoel verwacht ik niet maar het verloop van de ziekte is onvoorspelbaar. We merken nu dat het huis veel stress oplevert. Als man vrij heeft moet die kunnen uitrusten, naar de fysio gaan. Dat lukt nu dus niet. We hebben ook zitten denken aan een huis met een slaapkamer op de begane grond maar de meeste liggen niet bij de stad of hebben een mega tuin
Idd is het verloop onvoorspelbaar. Ik ken iemand met parkinson, zij kan nog wel lopen, maar heeft wel veel last van trillen en schudden, waardoor traplopen niet meer verantwoord is. Ik zou dus wel gaan voor levensloopbestendig of de mogelijkheid om dat tzt te realiseren.
Ik vind het geen gek idee hoor. Heel logisch juist. Ik heb mijn huis met tuin speciaal gekocht voor de kinderen, maar die spelen daar al jaren niet meer in. Zodra ze het huis uit zijn koop ik weer een appartement.
Alle reacties Link kopieren
Doen! Ik woon al best klein, maar ik wil nu het liefst in een Tiny House. Bijna geen onderhoud, bijna geen tuin, lage energiekosten. Hoeveel ruimte heb je nodig he?
Alle reacties Link kopieren
Wij zijn een aantal jaar geleden van een eengezinswoning van vier etages naar een driekamerappartement van 70 m2 verhuisd en dat was de beste beslissing ooit. We zijn niet meer zelf verantwoordelijk voor het buitenonderhoud, hebben in plaats van een grote tuin nu een riant balkon, binnen schoonmaken is zó gebeurd (lekker alles gelijkvloers en veel minder kamers om schoon te maken) en als we op vakantie gaan trekken we zo de deur achter ons dicht, zonder bang te zijn voor inbraak. Wij hebben er dus absoluut geen spijt van. Alleen vraag ik me inderdaad af of dit voor jullie wel zo'n handige stap is, en of je niet beter meteen naar een appartement kan verhuizen.
Alle reacties Link kopieren
_Inkie_ schreef:
06-07-2018 09:39
Ik geef je groot gelijk hoor om kleiner te willen en minder stress te hebben. Alleen zou ik dan voor een appartement gaan dan ben je gelijk klaar voor de rest van je leven mocht je dat willen. Wij zijn in de 50 en de kinderen de deur uit maar ook man met gezondheidsproblemen en hebben een appartement gekocht midden in de binnenstad. Heerlijk alles gelijkvloers, geen onderhoud meer aan het huis geen tuin. kan niet wachten tot het klaar is.
Dit hebben wij ook gedaan. Maar dan een flat aan de rand van de stad met prima ov verbinding naast de deur. We hebben de flat helemaal naar smaak verbouwd, rekening houdend met mijn gezondheidsproblemen. We wonen hoog met vrij uitzicht en een groot balkon. Weinig onderhoud en veel praktisch woongenot. Ik rij bijvoorbeeld mijn fiets met boodschappentasse/boodschappenkarretje zo de lift en de keuken in zodat ik niet hoef te sjouwen want dat kan ik vaak niet. Ik heb minder hulp nodig en ben veel zelfstandiger. Heerlijk.
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
Iedereen met een mening behoort niet tot jouw gezin. Jij moet leven met jouw keuzes en als jij (jullie) het erover eens zijn dan heeft niemand daar verder wat over te zeggen.
anoniem_360662 wijzigde dit bericht op 06-07-2018 10:11
1.15% gewijzigd
_Inkie_ schreef:
06-07-2018 09:39
Ik geef je groot gelijk hoor om kleiner te willen en minder stress te hebben. Alleen zou ik dan voor een appartement gaan dan ben je gelijk klaar voor de rest van je leven mocht je dat willen. Wij zijn in de 50 en de kinderen de deur uit maar ook man met gezondheidsproblemen en hebben een appartement gekocht midden in de binnenstad. Heerlijk alles gelijkvloers, geen onderhoud meer aan het huis geen tuin.
Als je man gezondheidsproblemen heeft die met de jaren erger worden zou ik,als je kinderen het huis uit zijn,inderdaad ook kiezen voor een appartement in de binnenstad met lift.Geen onderhoud aan een tuin ,VVE verzorgt de buitenkant.
Hartstikke goed juist dat jij/jullie daar NU over nadenken!
Nu kan het, dadelijk is het wellicht al veel moeilijker te realiseren. Zorg ervoor dat jullie reeds nu dusdanig wonen dat het toekomstbestendig is.
Andere mensen met andere meningen of ideeën zul je altijd tegenkomen. Is maar goed ook dat eenieder een eigen smaak heeft en een eigen idee over zijn/haar toekomst, toch?
Is er in het huis dat jullie op het oog hebben plek voor slaapkamer en douche beneden? Mijn moeder is paar jaar geleden met oog op verloop van haar Parkinson verhuisd naar woning met slaap en badkamer beneden.
Heel goed idee!
Wijn zijn -tig jaar geleden van een groot huis met grote tuin verhuisd naar een klein huis dicht bij de binnenstad met nog een zoon thuis.
Zoon vond het heerlijk, want hij kon lekker makkelijk gaan stappen, de uitgaansgelegenheden waren dichtbij.
Ik had bedacht, dat we zelfs als we oud zijn en moeilijk kunnen lopen, we zelfs met een looprekje de afstanden tot bioscoop, schouwburg enz, nog makkelijk kunnen overbruggen.
Hoe de vooruitzichten voor jouw man zullen zijn, weet ik niet.
Met een rechte trap kun je t.z.t een traplift laten installeren als dat wenselijk is.
Dan blijft een bovenverdieping bereikbaar.
Succes met je beslissing!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven