Thuis
alle pijlers
terug verhuizen?
zaterdag 5 januari 2019 om 15:57
Hallo allemaal,
Zo'n 9 maanden geleden zijn we verhuisd vanuit een grote stad naar een middelgroot dorp.
De reden was dat het huis waarin we woonden te klein werd - wegens gezinsuitbreiding - en we in onze buurt geen groter huis konden vinden/betalen.
Na lang nadenken en zoeken hebben we een leuk, betaalbaar huis gevonden in een middelgroot dorp dat vlakbij het werk van mijn man is.
Mijn probleem is dat ik de stad ontzettend mis. Met name de drukte en de levendigheid, dat je snel ergens bent, de verschillende soorten mensen op straat. De metro, de sfeer, het internationale.
Het dorp waarin we wonen is op zich leuk. Er is redelijk wat te doen, er is een gezellig centrumpje, de mensen zijn aardig. Ik voel me welkom hier.
Mijn man en kinderen hebben het naar hun zin. Vooral mij man geniet van de rust en de natuur.
Het probleem is dat ik het hier te rustig vind. Het kost redelijk veel moeite om in de dichtsbijzijnde stad te komen. Er is hier geen station. Met de auto zou kunnen, maar dan is er vraag of ik in de stad kan parkeren.
Het probleem is dat ik niet goed weet wat te doen.
Ik wil me graag wat gelukkiger voelen.
Ik weet niet wat ik moet doen om me meer op mijn plek te voelen in het dorp. Nogmaals het ligt niet aan het dorp en de mensen, maar ik hou veel meer van drukte en gezelligheid om me heen, dan van natuur en rust.
Terug naar de stad is ook zo wat. We kunnen vast wel iets vinden, maar de kinderen moeten dan weer van school wisselen en dat vind ik niet fijn.
Al met al blijf ik twijfelen over wat het beste is. Mijn man is er behoorlijk klaar mee, die wil weten waar hij aan toe is.
Wie heeft dit ook meegemaakt en/of heeft tips?
Erg bedankt alvast.
Zo'n 9 maanden geleden zijn we verhuisd vanuit een grote stad naar een middelgroot dorp.
De reden was dat het huis waarin we woonden te klein werd - wegens gezinsuitbreiding - en we in onze buurt geen groter huis konden vinden/betalen.
Na lang nadenken en zoeken hebben we een leuk, betaalbaar huis gevonden in een middelgroot dorp dat vlakbij het werk van mijn man is.
Mijn probleem is dat ik de stad ontzettend mis. Met name de drukte en de levendigheid, dat je snel ergens bent, de verschillende soorten mensen op straat. De metro, de sfeer, het internationale.
Het dorp waarin we wonen is op zich leuk. Er is redelijk wat te doen, er is een gezellig centrumpje, de mensen zijn aardig. Ik voel me welkom hier.
Mijn man en kinderen hebben het naar hun zin. Vooral mij man geniet van de rust en de natuur.
Het probleem is dat ik het hier te rustig vind. Het kost redelijk veel moeite om in de dichtsbijzijnde stad te komen. Er is hier geen station. Met de auto zou kunnen, maar dan is er vraag of ik in de stad kan parkeren.
Het probleem is dat ik niet goed weet wat te doen.
Ik wil me graag wat gelukkiger voelen.
Ik weet niet wat ik moet doen om me meer op mijn plek te voelen in het dorp. Nogmaals het ligt niet aan het dorp en de mensen, maar ik hou veel meer van drukte en gezelligheid om me heen, dan van natuur en rust.
Terug naar de stad is ook zo wat. We kunnen vast wel iets vinden, maar de kinderen moeten dan weer van school wisselen en dat vind ik niet fijn.
Al met al blijf ik twijfelen over wat het beste is. Mijn man is er behoorlijk klaar mee, die wil weten waar hij aan toe is.
Wie heeft dit ook meegemaakt en/of heeft tips?
Erg bedankt alvast.
maandag 7 januari 2019 om 09:13
Open minded zijn is zeker belangrijk. Volgens mij lukt dat ook. Want nogmaals het dorp is leuk, de mensen ook.Sofietje1983 schreef: ↑07-01-2019 06:47Romantiseer je de stad ook niet een beetje? Dat daar alles perfect is? Je hebt er namelijk toch voor gekozen te verhuizen dus toen vond je het wel een goed idee uit de stad weg te gaan (ik snap dat het je tegenvalt hoor maar het was niet perfect anders wilde je in eerste instantie al niet).
Probeer er wel voor te zorgen dat je enigszins “open minded” blijft. Ik lees nu eigenlijk vooral dat bijna alles beter is in de stad, maar zo gá je ook niet wennen natuurlijk. Probeer elke dag het mooie te zien van nu in plaats van alleen terugkijken naar wat was. Dat je man en kids er gelukkig zijn is natuurlijk fantastisch, hoewel het het voor jou ook wel lastiger maakt.
De enige reden dat we weg zijn gegaan uit de stad was dat het huis te klein was. De stad zelf was niks mis mee, we hadden het er allemaal erg naar ons zin. En nee de stad is absoluut niet perfect, maar ik had niet veel last van de nadelen. Mijn man wel meer trouwens.
Het punt is dus ook dat we nu een groter huis hebben maar dat ik merk dat ik daar uiteindelijk niet zo heel blij van wordt. Een groot huis = een grotere last.
Maar anyway, het is wel zoals het is en het is inderdaad goed om de positieve dingen te zien.
En dan is dit inderdaad een luxeprobleem. En gelukkig is hier ook veel moois.
maandag 7 januari 2019 om 09:14
Redbulletje, in R'dam hadden we 2 auto's en konden voor de deur parkeren.redbulletje schreef: ↑07-01-2019 09:08Denk dat je vanuit Wassenaar sneller bij een strand bent als vanuit Rotterdam! Om nog maar niet te spreken van de parkeerellende die je in 'n stad hebt. Parkeervergunning nodig en je auto staat nog niet bij je voor de deur ook!
maandag 7 januari 2019 om 09:17
Je woonde dus niet in 't centrum?zomerkoninkje schreef: ↑07-01-2019 09:14Redbulletje, in R'dam hadden we 2 auto's en konden voor de deur parkeren.
maandag 7 januari 2019 om 09:28
5 min fietsen van het centrum.
Qua scholen maakt het niet uit vind ik, we hebben en hadden en leuke en goede school.
maandag 7 januari 2019 om 09:43
Ik heb niet alles gelezen, maar volgens mij kost het zo’n 18 maanden om in een nieuwe woonplaats je helemaal thuis te voelen. Ik zou het dus echt nog even de tijd geven. Zelf ben ik jaren geleden ook vanuit een grote stad naar een dorp verhuisd. De eerste periode dacht ik ook; waarom wilden we dit ook alweer, en voelde ik me ontheemd, en als ik dan door de stad liep voelde ik weemoed dat we daar niet meer woonden. Maar na een tijd - zeker wel die 18 maanden - begon ik me steeds fijner te voelen in ons dorp en nu zou ik niet meer anders willen. Zo kan het dus echt ook gaan.
maandag 7 januari 2019 om 21:54
Tsja ik snap je gevoel wel: Wassenaar is een stuk verder weg van alles, je moet met de bus. Valt trouwens nog mee hoor, je bent binnen 25 minuten in de stad als je wilt, maar dan niet Rotterdam. Wel Den Haag of Leiden.
Ik woon nu 7 maanden buiten de stad zonder kinderen (die komen hopelijk nog) , maar dan wel op 20 minuten fietsen van het centrum van een het centrum en 5 minuten van het dorp. Misschien ligt het ook aan Wassenaar, zou er niet dood gevonden willen worden. Vond de sfeer daar ook niet leuk toen we daar huizen aan het kijken waren.
Probeer het nog een aantal maanden en anders terug verhuizen, maar was Berkel dan niet veel logischer geweest of een andere dorp waar de Eramuslijn door heen gaat?
Ik woon nu 7 maanden buiten de stad zonder kinderen (die komen hopelijk nog) , maar dan wel op 20 minuten fietsen van het centrum van een het centrum en 5 minuten van het dorp. Misschien ligt het ook aan Wassenaar, zou er niet dood gevonden willen worden. Vond de sfeer daar ook niet leuk toen we daar huizen aan het kijken waren.
Probeer het nog een aantal maanden en anders terug verhuizen, maar was Berkel dan niet veel logischer geweest of een andere dorp waar de Eramuslijn door heen gaat?
maandag 7 januari 2019 om 22:11
Nou je had wel beter fietsbaar kunnen gaan wonen: Wassenaar is echt zo'n plek waar iedereen de auto pakt dus waar inderdaad weinig reuring is en er niemand over de stoep loopt. Maar toch vind ik het raar dat jij serieus aangeeft dat jouw man en kinderen in de toekomst maar moeten verhuizen als je het nog even probeert maar toch niet kan aarden.
Jouw probleem hoeven zij niet op te lossen door zichzelf aan te passen! Zij zitten er goed, zeg je zelf...
Praktisch zou ik gaan voor een avondhobby in een leuk deel van Den Haag of Leiden. Een sport of creatieve hobby. Ik ging 10 jaar geleden met de auto naar een schildercursussen in Utrecht, maar het mag ook yoga of darten zijn. Of naar het theater of de film maar dan heb je altijd iemand nodig om mee te gaan. En verder heb ik dankzij een basisschool kind genoeg aanknopingspunten om leuke mensen te leren kennen in de buurt: ouders van vriendjes enzo die je ook op school tegenkomt als je ergens aan mee helpt.
Als je kind groter is, draai je bardiensten op de sportclub. Je moet de gezelligheid wel zelf opzoeken hoor.
Jouw probleem hoeven zij niet op te lossen door zichzelf aan te passen! Zij zitten er goed, zeg je zelf...
Praktisch zou ik gaan voor een avondhobby in een leuk deel van Den Haag of Leiden. Een sport of creatieve hobby. Ik ging 10 jaar geleden met de auto naar een schildercursussen in Utrecht, maar het mag ook yoga of darten zijn. Of naar het theater of de film maar dan heb je altijd iemand nodig om mee te gaan. En verder heb ik dankzij een basisschool kind genoeg aanknopingspunten om leuke mensen te leren kennen in de buurt: ouders van vriendjes enzo die je ook op school tegenkomt als je ergens aan mee helpt.
Als je kind groter is, draai je bardiensten op de sportclub. Je moet de gezelligheid wel zelf opzoeken hoor.
dinsdag 8 januari 2019 om 11:22
Ja, ik zou het doen. Ik loop tegen hetzelfde dilemma aan, alleen dan niet eens zozeer voor mijzelf (met de auto ben ik overal zo) maar voor de kinderen. Die zijn op dit moment nog gewoon happy dus geen overhaaste beslissing hier en het is maar de vraag of ik (voor hen) krijg wat ik wil in de enige stad die hier een optie zal zijn maar toch...
dinsdag 8 januari 2019 om 13:02
Te vaak verhuizen is voor jonge kinderen enorm schadelijk. Het kan zorgen voor onveiligheid en een slechte hechting. Waar hoor ik thuis? Waarom opnieuw vrienden maken en weer wennen etc..
Jouw partner en kinderen zijn tevreden nu. Ze hebben rust en ruimte die ze nodig hebben. Jouw gedrag veroorzaakt onrust. Een goede moeder en partner laat het geluk van haar kinderen en gezin op de 1e plaats komen. Je hebt er mee ingestemd om een te drukke stad en kleine woning te verlaten. Nu moet je ook doorzetten en er een succes van maken. Dit hoort bij een nieuwe volwassenen levensfase. Als de kinderen uit huis gaan kan je altijd terug naar een appartement in het centrum.
Jouw partner en kinderen zijn tevreden nu. Ze hebben rust en ruimte die ze nodig hebben. Jouw gedrag veroorzaakt onrust. Een goede moeder en partner laat het geluk van haar kinderen en gezin op de 1e plaats komen. Je hebt er mee ingestemd om een te drukke stad en kleine woning te verlaten. Nu moet je ook doorzetten en er een succes van maken. Dit hoort bij een nieuwe volwassenen levensfase. Als de kinderen uit huis gaan kan je altijd terug naar een appartement in het centrum.
dinsdag 8 januari 2019 om 13:12
Misschien worden jouw kinderen helemaal geen stadsliefhebbers. Dat kan toch ook? Genoeg plattelandslui die in hun eigen dorp schuurfeesten houden, mochten ze uitgaanstypes worden. En je kunt beter 'n dorp met meer ruimte/natuur als woonplek hebben en de stad gebruiken voor 'n uitstapje naar de bios/museum etc. Vanuit mijn dorp ben ik in 25 minuutjes in Antwerpen centrum. Als je de auto als uitgangspunt hebt ben je overal sneller dan sommige stadsmensen die binnen hun eigen stad langer onderweg zijn want moeten fietsen/lopen/tram/bus etc.NYC schreef: ↑08-01-2019 11:22Ja, ik zou het doen. Ik loop tegen hetzelfde dilemma aan, alleen dan niet eens zozeer voor mijzelf (met de auto ben ik overal zo) maar voor de kinderen. Die zijn op dit moment nog gewoon happy dus geen overhaaste beslissing hier en het is maar de vraag of ik (voor hen) krijg wat ik wil in de enige stad die hier een optie zal zijn maar toch...
dinsdag 8 januari 2019 om 13:23
Ik ken het gevoel van heimwee wel, niet zozeer vanuit stad-dorp, maar toch. Ik ben vanuit noodzaak vertrokken uit de stad waar ik echt graag woonde en terug is feitelijk onbetaalbaar. Het eerste jaar had ik flinke heimwee, pas na een jaar of drie a vier was dat echt weg. Ik heb er vrede mee dat ik er ook niet meer ga wonen.
Geef het tijd. En ga intussen lekker vaak die kant op. Zet je auto bij station Voorschoten en pak de trein. Je zal wel moeten overstappen, maar je bent er zo.
Geef het tijd. En ga intussen lekker vaak die kant op. Zet je auto bij station Voorschoten en pak de trein. Je zal wel moeten overstappen, maar je bent er zo.
dinsdag 8 januari 2019 om 15:59
Ik denk ook niet dat mijn kinderen uitgesproken stadsmensen zullen zijn/worden. Sterker nog, ik beschouw mijzelf ook niet per se als een uitgesproken stadsmens. Maar ik heb wel het idee dat scholen in de steden over het algemeen beter, uitdagender en sprankelender zijn en dorpsscholen gezapiger. Of misschien, specifiek de school in dit dorp. Nu heb ik de tijd en mogelijkheden om er enigszins voor te zorgen dat het leven van mijn kinderen niet per se een ingekakte, saaie boel hoeft te zijn, maar het zou toch ook wel een beetje prettig zijn als school ook een beetje modern en sprankelend is. Zij nemen het overigens voor wat het is hoor, zijn niet ongelukkig en dat maakt dat ik ook niet per se gehaast ben, maar ik denk wel dat ik er heel wat tegenaan moet gooien zodat ze straks niet terugkijken op hun jeugd als één langgerekt Aaaaaaaaveeeeeeeeej Marie-hiejaaaaaaah.redbulletje schreef: ↑08-01-2019 13:12Misschien worden jouw kinderen helemaal geen stadsliefhebbers. Dat kan toch ook? Genoeg plattelandslui die in hun eigen dorp schuurfeesten houden, mochten ze uitgaanstypes worden. En je kunt beter 'n dorp met meer ruimte/natuur als woonplek hebben en de stad gebruiken voor 'n uitstapje naar de bios/museum etc. Vanuit mijn dorp ben ik in 25 minuutjes in Antwerpen centrum. Als je de auto als uitgangspunt hebt ben je overal sneller dan sommige stadsmensen die binnen hun eigen stad langer onderweg zijn want moeten fietsen/lopen/tram/bus etc.
dinsdag 8 januari 2019 om 20:44
NYC, dus jij zou ooit wel weer naar een/de stad willen begrijp ik?
En je partner (vrouw toch?), hoe denkt zij daarover.
Als je wilt dat je kinderen verder kijken dan het dorp lang is...dat komt vast wel en heb je zelf ook invloed op.
Ik heb zelf tot mijn 14e in een heel klein dorp in het Noorden gewoond, en dat was tot die leeftijd prima, maar ik was ook wel blij dat we toen naar de stad verhuisden. Mijn ouders hebben er het goede moment voor gekozen.
Ik zat al op school in de stad trouwens (als enige van mijn oude klas, was toen niet leuk, maar ben mijn ouders daar nu wel erg dankbaar voor - anders woonde ik daar misschien nu nog
)
@Evelien2010: ik ben het ten dele wel met je eens. Teveel verhuizen is geen goed plan, zeker nu niet voor mijn kinderen. Op dit moment dus het beste om te blijven. Mocht ik in de toekomst echt niet kunnen aarden dan kan verhuizen altijd nog.
Maar het is wel mijn intentie om er iets van te gaan maken op dit moment. en optie van teruggaan even ' uit te zetten'.
Verder snap ik alle opmerkingen over Wassenaar (niks aan, rustig op straat) niet, ik vind het een leuk dorp, best veel reuring en dingen te doen en stil op straat is het ook niet waar wij wonen (ook een van de redenen dat we voor het huis gekozen hebben...dat het niet TE rustig ligt).
De sfeer is ook goed hier.
Mensen leren kennen is ook niet het probleem zoals ik al heb aangegeven.
@happybaby: fijn dat het bij jou ook is goedgekomen. en dat je je op je plek voelt.
En je partner (vrouw toch?), hoe denkt zij daarover.
Als je wilt dat je kinderen verder kijken dan het dorp lang is...dat komt vast wel en heb je zelf ook invloed op.
Ik heb zelf tot mijn 14e in een heel klein dorp in het Noorden gewoond, en dat was tot die leeftijd prima, maar ik was ook wel blij dat we toen naar de stad verhuisden. Mijn ouders hebben er het goede moment voor gekozen.
Ik zat al op school in de stad trouwens (als enige van mijn oude klas, was toen niet leuk, maar ben mijn ouders daar nu wel erg dankbaar voor - anders woonde ik daar misschien nu nog
)@Evelien2010: ik ben het ten dele wel met je eens. Teveel verhuizen is geen goed plan, zeker nu niet voor mijn kinderen. Op dit moment dus het beste om te blijven. Mocht ik in de toekomst echt niet kunnen aarden dan kan verhuizen altijd nog.
Maar het is wel mijn intentie om er iets van te gaan maken op dit moment. en optie van teruggaan even ' uit te zetten'.
Verder snap ik alle opmerkingen over Wassenaar (niks aan, rustig op straat) niet, ik vind het een leuk dorp, best veel reuring en dingen te doen en stil op straat is het ook niet waar wij wonen (ook een van de redenen dat we voor het huis gekozen hebben...dat het niet TE rustig ligt).
De sfeer is ook goed hier.
Mensen leren kennen is ook niet het probleem zoals ik al heb aangegeven.
@happybaby: fijn dat het bij jou ook is goedgekomen. en dat je je op je plek voelt.
dinsdag 8 januari 2019 om 21:50
Zomerkoninkje, op dit moment gaat mijn ergernis vooral over school, religie en gewoonten van mensen die hier al generaties wonen. Verhuizen naar een stad is goed bespreekbaar met mijn vrouw, maar voor haar is haar regio wel belangrijk dus we oriënteren ons niet heel breed.
Ik kan zeker wel wat meegeven aan de kinderen over een wereld die groter is dan het dorp, dat doen we dan ook, maar het is soms meer de twijfel; hebben we er überhaupt wel goed aan gedaan dat we er zijn begonnen. Dan bedoel ik, de sociale omgeving waarmee hij in aanraking komt. Heel wat kinderen groeien namelijk op zonder dat ze ooit van de woorden rozenkrans, kapelaan of communie hebben gehoord. Dat zegt hen echt helemaal niets.
Of zoals redbulletje schrijft, misschien houden ze niet van de stad en worden het plattelanders die van schuurfeesten houden. Bij sommige dingen denk ik: had liever gewild dat het sowieso geen optie zou kúnnen zijn omdat ze compleet onbekend zijn met het hele fenomeen.
Anderzijds, in de stad heb je wellicht ook wel zorgen over dingen die je kind gaat zien en meekrijgen en waarvan je denkt: blijf daar maar weg. Uiteindelijk zullen ze hun eigen pad met hun voorkeuren volgen. Ben ik me allemaal van bewust.
Maar een dorpsomgeving voelt op een bepaalde manier eenvoudiger, minder bevoorrecht en dat vind ik soms zielig.
Ik kan zeker wel wat meegeven aan de kinderen over een wereld die groter is dan het dorp, dat doen we dan ook, maar het is soms meer de twijfel; hebben we er überhaupt wel goed aan gedaan dat we er zijn begonnen. Dan bedoel ik, de sociale omgeving waarmee hij in aanraking komt. Heel wat kinderen groeien namelijk op zonder dat ze ooit van de woorden rozenkrans, kapelaan of communie hebben gehoord. Dat zegt hen echt helemaal niets.
Of zoals redbulletje schrijft, misschien houden ze niet van de stad en worden het plattelanders die van schuurfeesten houden. Bij sommige dingen denk ik: had liever gewild dat het sowieso geen optie zou kúnnen zijn omdat ze compleet onbekend zijn met het hele fenomeen.
Anderzijds, in de stad heb je wellicht ook wel zorgen over dingen die je kind gaat zien en meekrijgen en waarvan je denkt: blijf daar maar weg. Uiteindelijk zullen ze hun eigen pad met hun voorkeuren volgen. Ben ik me allemaal van bewust.
Maar een dorpsomgeving voelt op een bepaalde manier eenvoudiger, minder bevoorrecht en dat vind ik soms zielig.
dinsdag 8 januari 2019 om 22:20
Met nog een keer verhuizen traumatiseer je de kinderen vast niet. Ze zijn nog jong en zullen zich wel aanpassen, al zal het voor de oudste niet echt leuk zijn.
Maar je man is natuurlijk een groter 'probleem' . Jij hebt niet meer recht om de woonplaats te kiezen dan hij.
Op zich is waar jullie wonen natuurlijk heel redelijk, groot dorp en in de buurt van grote steden en natuur. Bets een goed compromis natuurlijk tussen stad en platteland. Maar ik kan me voorstellen dat het voor een echt stadsmens toch te dorps is.
Inderdaad als je niet heel ongelukkig bent zou ik het sowieso nog 1 jaar aanzien en misschien daarna alsnog met je man rond de tafel gaan en kijken of hij eventueel bereid is om te verhuizen.
Te vaak verhuizen is natuurlijk niet leuk voor kinderen. Mijn oudste kinderen zijn 7x verhuisd (en ze zijn maar 13) en dan is het ook wat te veel. Nu wonen we al enkele jaren in dezelfde plaats en eigenlijk wil ik hier wel blijven tot ze volwassen zijn. Maar voor onze jongste kinderen die nog nooit zijn verhuisd en veel kleine zijn zou ik een verhuizing niet bezwaarlijk vinden.
Maar je man is natuurlijk een groter 'probleem' . Jij hebt niet meer recht om de woonplaats te kiezen dan hij.
Op zich is waar jullie wonen natuurlijk heel redelijk, groot dorp en in de buurt van grote steden en natuur. Bets een goed compromis natuurlijk tussen stad en platteland. Maar ik kan me voorstellen dat het voor een echt stadsmens toch te dorps is.
Inderdaad als je niet heel ongelukkig bent zou ik het sowieso nog 1 jaar aanzien en misschien daarna alsnog met je man rond de tafel gaan en kijken of hij eventueel bereid is om te verhuizen.
Te vaak verhuizen is natuurlijk niet leuk voor kinderen. Mijn oudste kinderen zijn 7x verhuisd (en ze zijn maar 13) en dan is het ook wat te veel. Nu wonen we al enkele jaren in dezelfde plaats en eigenlijk wil ik hier wel blijven tot ze volwassen zijn. Maar voor onze jongste kinderen die nog nooit zijn verhuisd en veel kleine zijn zou ik een verhuizing niet bezwaarlijk vinden.
dinsdag 8 januari 2019 om 22:21
Eenvoudiger???NYC schreef: ↑08-01-2019 21:50Zomerkoninkje, op dit moment gaat mijn ergernis vooral over school, religie en gewoonten van mensen die hier al generaties wonen. Verhuizen naar een stad is goed bespreekbaar met mijn vrouw, maar voor haar is haar regio wel belangrijk dus we oriënteren ons niet heel breed.
Ik kan zeker wel wat meegeven aan de kinderen over een wereld die groter is dan het dorp, dat doen we dan ook, maar het is soms meer de twijfel; hebben we er überhaupt wel goed aan gedaan dat we er zijn begonnen. Dan bedoel ik, de sociale omgeving waarmee hij in aanraking komt. Heel wat kinderen groeien namelijk op zonder dat ze ooit van de woorden rozenkrans, kapelaan of communie hebben gehoord. Dat zegt hen echt helemaal niets.
Of zoals redbulletje schrijft, misschien houden ze niet van de stad en worden het plattelanders die van schuurfeesten houden. Bij sommige dingen denk ik: had liever gewild dat het sowieso geen optie zou kúnnen zijn omdat ze compleet onbekend zijn met het hele fenomeen.
Anderzijds, in de stad heb je wellicht ook wel zorgen over dingen die je kind gaat zien en meekrijgen en waarvan je denkt: blijf daar maar weg. Uiteindelijk zullen ze hun eigen pad met hun voorkeuren volgen. Ben ik me allemaal van bewust.
Maar een dorpsomgeving voelt op een bepaalde manier eenvoudiger, minder bevoorrecht en dat vind ik soms zielig.
dinsdag 8 januari 2019 om 22:26
Ik zie dorpsmensen juist als de bevoorrechte partij!! Meer ruimte, meer natuur, de auto als vervoersmiddel ipv de (bak)fiets/tram/bus. Grotere woning/tuin voor je geld, waardoor de ouders meer geld overhouden voor leuke dingen of luxe.
dinsdag 8 januari 2019 om 22:39
Simpeler, trager, kabbelender bedoel ik. Minder blootgesteld aan voortdurende veranderingen, indrukken, impulsen. Die m.i. heel inspirerend kunnen zijn, juist voor kinderen. En zoals over deze kinderen soms gezegd wordt dat ze op een burn out afstevenen zo vrees ik anderzijds voor kinderen dat een omgeving met te weinig impulsen ook later leidt tot gebrek aan vooruitgang en innovatie en alles bij het oude blijft (verenigingen, politiek, onderwijs) en in die zin een stedeling/stadskind zixh in een meer bevoorrechte positie bevindt (tussen mensen bedoel ik dan vooral, niet de ruimte of het groen etc)
dinsdag 8 januari 2019 om 22:42
Jij zou ze liever in 'n burnout-omgeving willen laten opgroeien?NYC schreef: ↑08-01-2019 22:39Simpeler, trager, kabbelender bedoel ik. Minder blootgesteld aan voortdurende veranderingen, indrukken, impulsen. Die m.i. heel inspirerend kunnen zijn, juist voor kinderen. En zoals over deze kinderen soms gezegd wordt dat ze op een burn out afstevenen zo vrees ik anderzijds voor kinderen dat een omgeving met te weinig impulsen ook later leidt tot gebrek aan vooruitgang en innovatie en alles bij het oude blijft (verenigingen, politiek, onderwijs) en in die zin een stedeling/stadskind zixh in een meer bevoorrechte positie bevindt (tussen mensen bedoel ik dan vooral, niet de ruimte of het groen etc)
Als ze klaar zijn met studie kunnen ze altijd zelf nog kiezen waar ze willen gaan wonen.
dinsdag 8 januari 2019 om 22:52
Dat is zo. Reageer morgen even uitgebreider wat ik precies bedoel.redbulletje schreef: ↑08-01-2019 22:42Jij zou ze liever in 'n burnout-omgeving willen laten opgroeien?
Als ze klaar zijn met studie kunnen ze altijd zelf nog kiezen waar ze willen gaan wonen.
woensdag 9 januari 2019 om 14:55
NYC ik begrijp je punt. Ik heb dat beeld in mijn omgeving ook zien gebeuren. Het vormt je en kan je afstompen. Met name bij jongens trouwens! De meisjes die ik ken waren en zijn een stuk moderner geworden. Bijna alle jongens zijn daar echt blijven hangen en zijn zoals jij beschrijft. De grote stad is vreemd en rare lui. Moeilijk tegen drukte kunnen. En vaak conservatief en wat simpel.
Ik zou kiezen voor een kleine stad of een groot modern dorp. Er is echt een groot verschil tussen die kleine plattelandsgemeentes met alle sociale controle en de kerk. En de grote dorpen of stadjes met voorzieningen. Daar heb je ook mooie huizen aan de rand met genoeg ruimte. De mentaliteit kan zoveel anders zijn.
Ik zou kiezen voor een kleine stad of een groot modern dorp. Er is echt een groot verschil tussen die kleine plattelandsgemeentes met alle sociale controle en de kerk. En de grote dorpen of stadjes met voorzieningen. Daar heb je ook mooie huizen aan de rand met genoeg ruimte. De mentaliteit kan zoveel anders zijn.