Thuis
alle pijlers
terug verhuizen?
zaterdag 5 januari 2019 om 15:57
Hallo allemaal,
Zo'n 9 maanden geleden zijn we verhuisd vanuit een grote stad naar een middelgroot dorp.
De reden was dat het huis waarin we woonden te klein werd - wegens gezinsuitbreiding - en we in onze buurt geen groter huis konden vinden/betalen.
Na lang nadenken en zoeken hebben we een leuk, betaalbaar huis gevonden in een middelgroot dorp dat vlakbij het werk van mijn man is.
Mijn probleem is dat ik de stad ontzettend mis. Met name de drukte en de levendigheid, dat je snel ergens bent, de verschillende soorten mensen op straat. De metro, de sfeer, het internationale.
Het dorp waarin we wonen is op zich leuk. Er is redelijk wat te doen, er is een gezellig centrumpje, de mensen zijn aardig. Ik voel me welkom hier.
Mijn man en kinderen hebben het naar hun zin. Vooral mij man geniet van de rust en de natuur.
Het probleem is dat ik het hier te rustig vind. Het kost redelijk veel moeite om in de dichtsbijzijnde stad te komen. Er is hier geen station. Met de auto zou kunnen, maar dan is er vraag of ik in de stad kan parkeren.
Het probleem is dat ik niet goed weet wat te doen.
Ik wil me graag wat gelukkiger voelen.
Ik weet niet wat ik moet doen om me meer op mijn plek te voelen in het dorp. Nogmaals het ligt niet aan het dorp en de mensen, maar ik hou veel meer van drukte en gezelligheid om me heen, dan van natuur en rust.
Terug naar de stad is ook zo wat. We kunnen vast wel iets vinden, maar de kinderen moeten dan weer van school wisselen en dat vind ik niet fijn.
Al met al blijf ik twijfelen over wat het beste is. Mijn man is er behoorlijk klaar mee, die wil weten waar hij aan toe is.
Wie heeft dit ook meegemaakt en/of heeft tips?
Erg bedankt alvast.
Zo'n 9 maanden geleden zijn we verhuisd vanuit een grote stad naar een middelgroot dorp.
De reden was dat het huis waarin we woonden te klein werd - wegens gezinsuitbreiding - en we in onze buurt geen groter huis konden vinden/betalen.
Na lang nadenken en zoeken hebben we een leuk, betaalbaar huis gevonden in een middelgroot dorp dat vlakbij het werk van mijn man is.
Mijn probleem is dat ik de stad ontzettend mis. Met name de drukte en de levendigheid, dat je snel ergens bent, de verschillende soorten mensen op straat. De metro, de sfeer, het internationale.
Het dorp waarin we wonen is op zich leuk. Er is redelijk wat te doen, er is een gezellig centrumpje, de mensen zijn aardig. Ik voel me welkom hier.
Mijn man en kinderen hebben het naar hun zin. Vooral mij man geniet van de rust en de natuur.
Het probleem is dat ik het hier te rustig vind. Het kost redelijk veel moeite om in de dichtsbijzijnde stad te komen. Er is hier geen station. Met de auto zou kunnen, maar dan is er vraag of ik in de stad kan parkeren.
Het probleem is dat ik niet goed weet wat te doen.
Ik wil me graag wat gelukkiger voelen.
Ik weet niet wat ik moet doen om me meer op mijn plek te voelen in het dorp. Nogmaals het ligt niet aan het dorp en de mensen, maar ik hou veel meer van drukte en gezelligheid om me heen, dan van natuur en rust.
Terug naar de stad is ook zo wat. We kunnen vast wel iets vinden, maar de kinderen moeten dan weer van school wisselen en dat vind ik niet fijn.
Al met al blijf ik twijfelen over wat het beste is. Mijn man is er behoorlijk klaar mee, die wil weten waar hij aan toe is.
Wie heeft dit ook meegemaakt en/of heeft tips?
Erg bedankt alvast.
woensdag 9 januari 2019 om 21:23
Ik heb geen idee hoe groot die invloed van de ouders is. Ik denk het ook hoor, voor een deel althans... maar naar het schijnt trekken kinderen zich nog veel meer aan van wat hun peers doen/kunnen/laten.redbulletje schreef: ↑09-01-2019 21:17Maar dat is toch gewoon afhankelijk van wat de ouder op zn kind projecteert? Je hebt mensen (in dorp en stad) die hun kind vertellen dat alles mogelijk is en ze alles mogen studeren wat ze willen. En mensen die dat niet doen omdat ze zelf niet konden leren en genoegen nemen met een klein baantje.
woensdag 9 januari 2019 om 21:28
Bij ons spreidde de basisschoolklas zich al uit over verschillende scholengemeenschappen en als het middelbaar doorlopen is kiezen ze echt niet meer voor een specifieke studie omdat hun BFF ook die kant op wil. Lijkt me dat dat uitzonderingen zijn.
woensdag 9 januari 2019 om 21:32
Dat is zo. En ook in die zin vergelijk ik natuurlijk weer niet eerlijk. Want de mensen die ik ontmoet zijn logischerwijs de "blijvers" en misschien kwamen die wel uit een klas met de helft "blijvers" en de helft "wegvluchters" maar die laatste groep ontmoet ik dan niet (hier). En ik ontmoet ook hele leuke blijvers hoor en zelfs ook mensen die nieuw komen, maar er is zeker ook een groep die het gevoel heeft geen keuzes te kunnen of mogen maken.Sofietje1983 schreef: ↑09-01-2019 21:23Ik denk dat ik je wel een beetje snap NYC. Het doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg uit het dorp.
Ik ken mensen die in een dorp op zijn gegroeid en er altijd zullen blijven met een vrij klein wereldje (niks mis mee). Ik ken ze ook die juist het dorp ontvlucht zijn en naar de stad zijn getrokken (een zelfs naar New York).
Ik voel me zelf het meest thuis is een kleine stad. Wel met alle gemakken maar niet dat hele hectische.
woensdag 9 januari 2019 om 21:32
Het merendeel van de mensen in een stad is ook zo. Die worden geboren in een achterstandswijk en komen er nooit meer uit. Die aantallen liggen waarschijnlijk vele malen hoger dan in dorpen, simpelweg omdat de bevolkingsdichtheid in steden hoger is.Sofietje1983 schreef: ↑09-01-2019 21:23Ik denk dat ik je wel een beetje snap NYC. Het doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg uit het dorp.
Ik ken mensen die in een dorp op zijn gegroeid en er altijd zullen blijven met een vrij klein wereldje (niks mis mee). Ik ken ze ook die juist het dorp ontvlucht zijn en naar de stad zijn getrokken (een zelfs naar New York).
Ik voel me zelf het meest thuis is een kleine stad. Wel met alle gemakken maar niet dat hele hectische.
woensdag 9 januari 2019 om 21:33
Herkenbaar. Ik ben vanuit Utrecht verhuisd naar de Achterhoek (kom oorspronkelijk uit Twente). Mijn huis was te klein. Maar ik mis de grote stad nu ook. Terug naar een klein huis vind ik echter geen optie. En dus moet ik me erbij neerleggen en er het beste van maken denk ik.
Grote stad is ook niet alles en hier moet je dingen nog opbouwen. Dat kost gewoon tijd.
Misschien dat in je achterhoofd houden?
Grote stad is ook niet alles en hier moet je dingen nog opbouwen. Dat kost gewoon tijd.
Misschien dat in je achterhoofd houden?
woensdag 9 januari 2019 om 21:51
Ben ik me van bewust hoor. Schreef dat zelf ook al, ik vergelijk het niet eerlijk. Want redbulletje schrijft ook al terecht, ook in de steden zijn er massa’s kinderen die opgroeien in wijken waarin ze helemaal niet het gevoel krijgen (op school, via ouders, de buren, de ouders van hun vrienden) dat de wereld aan hun voeten ligt. Het gevoel van uitzichtloosheid en nooit meer iets anders kunnen is zeker niet voorbehouden aan kleine dorpjes.Koffiekop1 schreef: ↑09-01-2019 21:43Joh, je beschrijft nu kinderen van yuppen die in Amsterdam opgroeien. En dat vergelijk je dan met het katholieke, boerengehucht in Limburg waar je nu woont. Er zit echt nog heeeeeeel veel tussen.
Er zijn genoeg grotere dorpen of kleine stadjes waar niet de ‘ratrace’ heerst en kinderen heerlijk relaxed opgroeien maar wel zonder rozenkrans en eenzelvige dorpelingen en mét wat reuring, wereldsere mensen en een beetje cultuur. Sterker nog, ik denk dat het grootste deel van NL zo is.
Jij woont in een uitzondering en je beschrijft ook een uitzonderlijk tegengestelde van jouw dorp. Kijk eens wat om je heen, volgens mij zou je in een wat groter dorp of stadje in jouw regio al veel gelukkiger zijn.
Verhuizen naar een grotere woonplaats is zeker een optie hier hoor. Maar nog belangrijker vind ik het idee van opgroeien met het idee dat je mogelijkheden mag hebben. Al zou je wonen in een gehucht met 100 mensen. Dat dat in die zin niet van invloed zou mogen zijn op het beeld dat iemand van zichzelf heeft.
woensdag 9 januari 2019 om 22:06
Wil ook niet zoveel zeggen hoor. Mijn ouders wonen in een rustige buurt (nog steeds diezelfde wijk) vol koophuizen met ouderen en gezinnen om zich heen. Saaaaaaaaai... Vooral in de winter zie je na 20.00 uur niemand meer op straat, misschien een enkeling die even een blokje om gaat met de hond of misschien 1 auto die nog voorbij rijdt. Als je geluk hebt 2, maar dat kan net zo goed diezelfde auto zijn die weer teruggaat. Alle supermarkten op fietsafstand zijn dicht. Met een beetje geluk is de friettent in de dorpskern nog open, of het dorpscafé daar tegenover. Maar de buurt is ook vol pleintjes en daar halen pubers ook gewoon dingen uit. Dat is normaal, hoort bij de leeftijd ook denk ik. Zowel in 'achterstandsbuurten' als de rijke wijken hier is het maar afwachten wie je sowieso naast je hebt wonen. Kan meevallen of tegenvallen. Toen ik op de middelbare school zat boeide het milieu van andere leerlingen me niet. Je gaat om met wie je aardig vindt.redbulletje schreef: ↑09-01-2019 21:11Een stad vind ik voor het overgrote deel achterstandswijken.
Je moet al een flink salaris hebben wil je in de betere wijken kunnen wonen en je kind naar een school kunnen doen waar kinderen uit het betere milieu zitten.
Ik heb hier best veel buurten om me heen die als minder zijn aangeschreven maar het enige verschil wat ik echt merk is dat hier in de binnenstad gewoon veel meer leven is. Supermarkt op fietsafstand tot 22.00 uur open, CS op kruipafstand en als ik zin heb in een broodje döner of een afhaalpizza (ik noem maar een voorbeeld) steek ik even de weg over. Keuze te over. En altijd leven sowieso, want bij mij om de hoek ook veel Turkse cafés die tot 2.00 of 3.00 open zijn. Altijd wel auto's die voorbij rijden. En ik kan me best indenken dat TO dat leven om zich heen mist.
Ik ken Wassenaar trouwens alleen uit dat liedje uit de jaren '90
dus daar kan ik me niet heel veel voorstelling van maken.
woensdag 9 januari 2019 om 22:21
Ik denk dat veel kinderen uit dorpen wat langer ' bleu' blijven. Als ik docent -vrienden moet geloven pik je ze er zo uit, op de middelbare school. Dat heeft zijn voordelen en vast ook nadelen ( soms zou ik willen voor kind dat hij wat langer in een bubbel of hoe je het ook noemt kan blijven).
Stad heeft veel voordelen, alles is dichtbij en kind komt in aanraking met verschillende mensen en culturen.
Stad heeft veel voordelen, alles is dichtbij en kind komt in aanraking met verschillende mensen en culturen.
donderdag 10 januari 2019 om 06:19
Echt hoor, ik herken er helemaal niets van. En hoezo weinig vwo-ers in een dorp? En hoezo achterstand? Op wat? Op asociaal gedrag in de stad? Of wat dan? En dat bleu snap ik helemaal niet. Gewoon fatsoen bedoel je misschien. Dat is geen achterstand.Koffiekop1 schreef: ↑10-01-2019 03:43Beetje naief. Natuurlijk is dat van invloed! Ik kom zelf uit zo’n type dorp en mijn ouders waren import en vrij stads. Ik was gewoon een van de dorpelingen en identificeerde mij daar meer mee dan met mijn ouders hoor. De school, de kerk, de feesten, je vriendjes en vriendinnetjes, hoe het daar thuis toe gaat, dat is je wereld(beeld) als kind. Dat je ouders boeken in de kast hebben en je af en toe meenemen naar een museum is daar niet zo’n groot onderdeel van.
En zelfs als zou je in zo’n dorp een heel breed wereldbeeld van je ouders meekrijgen, hoe leuk is dat? Hoe eerlijk is dat? Dan ben je dus een buitenbeentje... terwijl het mooiste van zo’n dorpsjeugd juist is dat je onderdeel uitmaakt van een gemeenschap.
Als je naar de middelbare gaat dan gaat het zich wel meer differentiëren, dan zie je de vwo gangers (meestal niet veel trouwens in zo’n dorp) zich wel verder ontwikkelen. Maar die vinden het vanaf dan meestal niet meer leuk om in het dorp te wonen. Lang fietsen naar school, geen aansluiting meer met het dorp, niets te doen. En als ze dan gaan studeren in de ‘grote stad’ ontzettend bleu beginnen (= achterstand, aanpassen kost tijd).
Kortom: bene there, done that en ik zou er nooit voor kiezen voor mijn kinderen.
donderdag 10 januari 2019 om 07:12
donderdag 10 januari 2019 om 07:15
Waar je opgroeit is zeker in bepaalde zin van invloed op je wereldbeeld, dat ontken ik ook niet. Ik had het over je zelfbeeld en toekomstvisie, het gevoel wat je mogelijkheden zijn en wat je kan en mag. Jij had (in elk geval vanaf de middelbare school) toch ook het gevoel dat je wilde gaan studeren, dat je weg kon van de plek waar je was opgegroeid? Waarom denk je dat het gevoel dat jij had uitzonderlijk is? Ook tijdens mijn studie waren er veel mensen uit kleine gehuchten. Maar toegegeven, er zijn er dus ook een hoop die blijven ook als ze daar geen fijn gevoel bij hebben. En dan vraag ik me af waarom.Koffiekop1 schreef: ↑10-01-2019 03:43Beetje naief. Natuurlijk is dat van invloed! Ik kom zelf uit zo’n type dorp en mijn ouders waren import en vrij stads. Ik was gewoon een van de dorpelingen en identificeerde mij daar meer mee dan met mijn ouders hoor. De school, de kerk, de feesten, je vriendjes en vriendinnetjes, hoe het daar thuis toe gaat, dat is je wereld(beeld) als kind. Dat je ouders boeken in de kast hebben en je af en toe meenemen naar een museum is daar niet zo’n groot onderdeel van.
En zelfs als zou je in zo’n dorp een heel breed wereldbeeld van je ouders meekrijgen, hoe leuk is dat? Hoe eerlijk is dat? Dan ben je dus een buitenbeentje... terwijl het mooiste van zo’n dorpsjeugd juist is dat je onderdeel uitmaakt van een gemeenschap.
Als je naar de middelbare gaat dan gaat het zich wel meer differentiëren, dan zie je de vwo gangers (meestal niet veel trouwens in zo’n dorp) zich wel verder ontwikkelen. Maar die vinden het vanaf dan meestal niet meer leuk om in het dorp te wonen. Lang fietsen naar school, geen aansluiting meer met het dorp, niets te doen. En als ze dan gaan studeren in de ‘grote stad’ ontzettend bleu beginnen (= achterstand, aanpassen kost tijd).
Kortom: bene there, done that en ik zou er nooit voor kiezen voor mijn kinderen.
donderdag 10 januari 2019 om 07:16
Voor havo/vwo moest er naar de stad gefietst worden, alleen lts en mavo waren in het dorp ter beschikking. Ondanks dat ik echt een gigantische pleurishekel had aan fietsen, ik had 't bijltje er helemaal bij neergegooid als mijn ouders hadden gezegd maar 'fijn' in de stad te gaan wonen. Als kers op de taart wilde ik ook nog paardrijden en dat zat ook al niet in ons eigen dorpje en dat was dan nog 6 km fietsen. Maar alsnog geen haar op m'n hoofd die had willen verhuizen. Ik woonde naar m'n zin, vrijstaand, ruime tuin. M'n moedertje woont er nog steeds. Het huis is door m'n vader gebouwd en opa hielp mee. Dat soort dingen zijn zoveel meer waard dan 'n beetje meer gemak. Je moet tot je 18e ff doorbijten, maar dan heb je rijbewijs en auto omdat je dorpsbewoner bent. Stadse kinderen halen gemiddeld veel later hun rijbewijs, als ze het uberhaupt al halen.Koffiekop1 schreef: ↑10-01-2019 03:43Beetje naief. Natuurlijk is dat van invloed! Ik kom zelf uit zo’n type dorp en mijn ouders waren import en vrij stads. Ik was gewoon een van de dorpelingen en identificeerde mij daar meer mee dan met mijn ouders hoor. De school, de kerk, de feesten, je vriendjes en vriendinnetjes, hoe het daar thuis toe gaat, dat is je wereld(beeld) als kind. Dat je ouders boeken in de kast hebben en je af en toe meenemen naar een museum is daar niet zo’n groot onderdeel van.
En zelfs als zou je in zo’n dorp een heel breed wereldbeeld van je ouders meekrijgen, hoe leuk is dat? Hoe eerlijk is dat? Dan ben je dus een buitenbeentje... terwijl het mooiste van zo’n dorpsjeugd juist is dat je onderdeel uitmaakt van een gemeenschap.
Als je naar de middelbare gaat dan gaat het zich wel meer differentiëren, dan zie je de vwo gangers (meestal niet veel trouwens in zo’n dorp) zich wel verder ontwikkelen. Maar die vinden het vanaf dan meestal niet meer leuk om in het dorp te wonen. Lang fietsen naar school, geen aansluiting meer met het dorp, niets te doen. En als ze dan gaan studeren in de ‘grote stad’ ontzettend bleu beginnen (= achterstand, aanpassen kost tijd).
Kortom: bene there, done that en ik zou er nooit voor kiezen voor mijn kinderen.
donderdag 10 januari 2019 om 07:21
Anno nu wordt er meer gereisd door gezinnen met kinderen. Als je niet krom moet liggen voor alleen al je stadse woning dan blijft er meer over om met je kinderen wat mooie reizen te maken. Waar vroeger mijn klasgenoten en ik alleen in Europa op reis gingen en een enkele bofkont naar Amerika, zie je nu mensen hun kinderen al meeslepen naar alle continenten.Voornu schreef: ↑09-01-2019 22:21Ik denk dat veel kinderen uit dorpen wat langer ' bleu' blijven. Als ik docent -vrienden moet geloven pik je ze er zo uit, op de middelbare school. Dat heeft zijn voordelen en vast ook nadelen ( soms zou ik willen voor kind dat hij wat langer in een bubbel of hoe je het ook noemt kan blijven).
Stad heeft veel voordelen, alles is dichtbij en kind komt in aanraking met verschillende mensen en culturen.
donderdag 10 januari 2019 om 07:43
Volgens koffiekopje wonen er weinig vwo-ers in een dorp, en hebben mensen een achterstand.Sofietje1983 schreef: ↑10-01-2019 07:12Ik gok dat pipootje in een dorp op is gegroeid....
NYC schrijft toch al dat ze dingen niet eerlijk vergelijkt met dat het haar ervaring en beeld erbij is. Je voelt je wel erg aangevallen hoor.
Edit: dat laatste schreef koffiekopje. Maar iemands ervaring kan toch anders zijn dan jouw ervaring.
Dat is gewoon onzin.
donderdag 10 januari 2019 om 07:44
donderdag 10 januari 2019 om 07:46
Redbulletje, jouw beschrijving van leven in een dorp vind ik overigens helemaal geen verkeerde. In elk geval klinkt daar wel veel comfort doorheen. En mogen genieten. Het is meer een soort grauwigheid die mij tegenstaat. Maar misschien associeer jij (of een ander) die meer met (achterbuurten in) de stad. Alleen kun je die in de stad redelijkerwijs vermijden.
donderdag 10 januari 2019 om 07:48
Ik geloof er niets van dat de meerderheid van gezinnen reizen maakt met kinderen.redbulletje schreef: ↑10-01-2019 07:21Anno nu wordt er meer gereisd door gezinnen met kinderen. Als je niet krom moet liggen voor alleen al je stadse woning dan blijft er meer over om met je kinderen wat mooie reizen te maken. Waar vroeger mijn klasgenoten en ik alleen in Europa op reis gingen en een enkele bofkont naar Amerika, zie je nu mensen hun kinderen al meeslepen naar alle continenten.
donderdag 10 januari 2019 om 07:50
Volgens jou zijn stadse mensen asociaal en onopgevoed. Dan doe je toch precies hetzelfde (overigens ben ik het er ook niet mee eens dat er geen vwo-ers in een dorp wonen, of weinig).
donderdag 10 januari 2019 om 08:02
Veel hangt af van opvoeding.
In mijn omgeving (dorps) is de helft van de basisschoolleerlingen op kamers gegaan. Een prachtige tijd waarin we allemaal veel geleerd hebben. Studiegenoten geboren en getogen in de grote stad namen veel minder deel aan het studentenleven! Woonden nog bij hun ouders en mochten doordeweeks bijvoorbeeld niet stappen. Had het idee dat het gros minder ontwikkeld was (want, moesten niet voor zichzelf zorgen) dan de ‘dorpelingen’.
Buitenlandse stages, buitenlandse masters, sommige nog een jaar weg met backpack. Zomers vol wilde feesten en allemaal fulltime aan het werk in de kassen of de horeca. Studiegenoten uit de stad konden dan parttime bij de AH aan de slag, een stuk minder gezellig en leverde een stuk minder op.
Ik had eerder medelijden met hun beperkte wereldbeeld wat niet verder dan de stad kwam dan dat van mijn mede ‘dorps’ mensen die net als ik het beste van de 2 combineerden. Na een zomertje werken hadden wij ons rijbewijs bij elkaar wat voor de stedelingen een stuk lastiger/onmogelijker leek in hun ogen.
Natuurlijk waren een ook blijvers die niet gingen studeren maar zij sloten dan in de zomervakantie weer aan en kwamen vaak langs in de studenten steden waar de HBO en WO ers zaten.
Ik zou me dus maar niet te druk maken NYC maar wel altijd benadrukken aan je kind dat alles mogelijk is als ze volwassen zijn en zeker stimuleren het buitenland op te zoeken, op kamers te gaan enz.! Daarmee kun je je kind het beste van de 2 werelden bieden in mijn ogen. De veiligheid en het warme van een dorp en toch het ‘de wereld ligt aan je voeten’ van de stad al denk ik niet dat dat aan stedelingen is voorbehouden.
In mijn omgeving (dorps) is de helft van de basisschoolleerlingen op kamers gegaan. Een prachtige tijd waarin we allemaal veel geleerd hebben. Studiegenoten geboren en getogen in de grote stad namen veel minder deel aan het studentenleven! Woonden nog bij hun ouders en mochten doordeweeks bijvoorbeeld niet stappen. Had het idee dat het gros minder ontwikkeld was (want, moesten niet voor zichzelf zorgen) dan de ‘dorpelingen’.
Buitenlandse stages, buitenlandse masters, sommige nog een jaar weg met backpack. Zomers vol wilde feesten en allemaal fulltime aan het werk in de kassen of de horeca. Studiegenoten uit de stad konden dan parttime bij de AH aan de slag, een stuk minder gezellig en leverde een stuk minder op.
Ik had eerder medelijden met hun beperkte wereldbeeld wat niet verder dan de stad kwam dan dat van mijn mede ‘dorps’ mensen die net als ik het beste van de 2 combineerden. Na een zomertje werken hadden wij ons rijbewijs bij elkaar wat voor de stedelingen een stuk lastiger/onmogelijker leek in hun ogen.
Natuurlijk waren een ook blijvers die niet gingen studeren maar zij sloten dan in de zomervakantie weer aan en kwamen vaak langs in de studenten steden waar de HBO en WO ers zaten.
Ik zou me dus maar niet te druk maken NYC maar wel altijd benadrukken aan je kind dat alles mogelijk is als ze volwassen zijn en zeker stimuleren het buitenland op te zoeken, op kamers te gaan enz.! Daarmee kun je je kind het beste van de 2 werelden bieden in mijn ogen. De veiligheid en het warme van een dorp en toch het ‘de wereld ligt aan je voeten’ van de stad al denk ik niet dat dat aan stedelingen is voorbehouden.