Psyche
alle pijlers
HSP, wat moet je ermee?
zondag 29 januari 2012 om 22:58
Op advies ben ik eens wat meer gaan lezen over HSP (hoog sensitief, hooggevoelig). En ja, ik herken er inderdaad heel veel in. Gevoelens oppikken van anderen en niet in de gaten hebben dat die niet van jezelf zijn en zo.
Maar vooral het volgende raakte me: "Omdat je op zoek bent naar nieuwe ervaringen en nieuwe kicks zoek je de gevaren en de uitdagingen op, maar omdat je niet telkens zo opgejaagd en gestresst wilt raken zou je je eigenlijk meer moeten terugtrekken."
Snel overprikkeld, maar ook snel verveeld. Dat is echt een rotte combinatie. Hoe ga je daar nou mee om? Iemand tips? Ervaring?
Maar vooral het volgende raakte me: "Omdat je op zoek bent naar nieuwe ervaringen en nieuwe kicks zoek je de gevaren en de uitdagingen op, maar omdat je niet telkens zo opgejaagd en gestresst wilt raken zou je je eigenlijk meer moeten terugtrekken."
Snel overprikkeld, maar ook snel verveeld. Dat is echt een rotte combinatie. Hoe ga je daar nou mee om? Iemand tips? Ervaring?
maandag 30 januari 2012 om 13:51
@ Brandy: Ik denk dat het meer te maken heeft met een heftig gevoelsleven wat ook ervaren wil worden en er nog niet zo goed mee om kunnen gaan om het op een goede manier te ervaren. Ik denk niet dat ik verslaafd ben aan drama, heb er juist een hekel aan maar door verschillende oorzaken kan er wel drama ontstaan bij mij.
@ Annemoonz: Ik ben ook niet super goed in het afsluiten, heb meestal pas te laat in de gaten dat ik teveel 'open' sta voor invloeden. Sommige situaties wanneer ik weet dat ik er moeilijk mee om kan gaan, benader ik door eerst even bij mezelf te komen, me op mijn manier af te sluiten (meestal door te visualiseren) waardoor ik het idee heb dat ik de situatie meer aankan vanuit mezelf zonder al te veel invloeden van buitenaf.
Kan je helaas niet veel tips geven omdat ik er zelf ook niet zo goed mee om kan gaan. theoretisch gezien weet ik wel wat ik kan doen maar in de praktijk werkt het toch niet zo gemakkelijk.
@ Annemoonz: Ik ben ook niet super goed in het afsluiten, heb meestal pas te laat in de gaten dat ik teveel 'open' sta voor invloeden. Sommige situaties wanneer ik weet dat ik er moeilijk mee om kan gaan, benader ik door eerst even bij mezelf te komen, me op mijn manier af te sluiten (meestal door te visualiseren) waardoor ik het idee heb dat ik de situatie meer aankan vanuit mezelf zonder al te veel invloeden van buitenaf.
Kan je helaas niet veel tips geven omdat ik er zelf ook niet zo goed mee om kan gaan. theoretisch gezien weet ik wel wat ik kan doen maar in de praktijk werkt het toch niet zo gemakkelijk.
maandag 30 januari 2012 om 14:37
maandag 30 januari 2012 om 15:20
pff, vind het toch wel heftig die herkenning... Heb niet zo heel veel mensen in mijn omgeving waar ik die herkenning mee kan delen en heb soms het gevoel dat het aan mij ligt en dat er iets fout is met mij... Om dan te horen dat iemand zegt dat diegene herkent wat ik schrijf wanneer ik iets schrijf wat zo persoonlijk en gerelateerd aan mezelf is, raakt dat me wel...
Annemoonz: begrijp je laatste zin niet helemaal, snap het denken en voelen door elkaar heen gebruiken wel maar weet niet wat je precies bedoelt bij de laatste zin tussen haakjes...
Annemoonz: begrijp je laatste zin niet helemaal, snap het denken en voelen door elkaar heen gebruiken wel maar weet niet wat je precies bedoelt bij de laatste zin tussen haakjes...
maandag 30 januari 2012 om 15:33
het is een mooi gegeven maar kan je enorm uit balans brengen.
ik heb er heel veel last van ,samen met paranormale voorgevoelens en dat maakt het niet altijd even makkelijk.
bv,mijn relatie is 6 weken geleden overgegaan en dit komt bij een hsper dubbel en dwars binnen.ben ook vreselijk moe en moeilijk in staat om het een plekje te geven.
het advies van iedereen luidt: je moet boven de emotie staan maar dat is het m nou juist.
je ervaart alle positieve en negatieve ladingen van anderen, ziet dingen die anderen helemaal niet in de gaten hebben en kunt er niks mee,,,,
heel ingewikkeld allemaal maar het kan ook positief zijn omdat je van te voren al aanvoelt wat er op je pad gaat komen.....alleen het "zie je nou wel"gevoel is zo moeilijk
ik heb er heel veel last van ,samen met paranormale voorgevoelens en dat maakt het niet altijd even makkelijk.
bv,mijn relatie is 6 weken geleden overgegaan en dit komt bij een hsper dubbel en dwars binnen.ben ook vreselijk moe en moeilijk in staat om het een plekje te geven.
het advies van iedereen luidt: je moet boven de emotie staan maar dat is het m nou juist.
je ervaart alle positieve en negatieve ladingen van anderen, ziet dingen die anderen helemaal niet in de gaten hebben en kunt er niks mee,,,,
heel ingewikkeld allemaal maar het kan ook positief zijn omdat je van te voren al aanvoelt wat er op je pad gaat komen.....alleen het "zie je nou wel"gevoel is zo moeilijk
zonder tegenslag is er geen overwinning
maandag 30 januari 2012 om 15:34
En ik ben dan weer geraakt omdat jij schrijft dat je die herkenning zo heftig vind. Emo-mutsen 
Wat ik bedoelde met denken en voelen door elkaar gebruiken: ik probeerde je eigen zin te quoten in afgekorte vorm. Ik zeg van dat ik weet (een denk-woord) dat ik iets voel. In plaats van dat ik het gewoon voel. Of ik voel wat je zegt ipv dat ik het begrijp. Het is een beetje een rommeltje, zeg maar.
Ik voel me ook altijd anders dan anderen om me heen. Ik heb een (zeer) goed stel hersenen en dat heeft me altijd op de been gehouden. Ik werd vroeger veel gepest en later heeft een klasgenootje me verteld dat dat was omdat ik zo kon goed kon leren. Misschien is dat zo, maar misschien was het ook wel dat ik 'eng' was omdat ik al die emoties zag die ze zo graag verborgen hielden. Ik snapte ook nooit wat er aan de hand was, omdat wat ik voelde (van hen) iets anders was dan wat ze zeiden. En ik reageerde en reageer nog steeds vaak op het gevoel, niet op wat ze zeiden/zeggen. En als ze zich dan zelf niet bewust zijn van dat gevoel levert dat hele rare dingen op.
Jezus, wat is dit ingewikkeld.
Maar goed, ik ben er dus ook nog niet heel erg bewust van wat er allemaal gebeurt.
Heb jij ook zo'n hekel aan dankjewel zeggen/horen? Ik geloof niet dat ik een woord ken dat zo vaak wordt gebruikt zonder het juiste gevoel erbij.
Wat ik bedoelde met denken en voelen door elkaar gebruiken: ik probeerde je eigen zin te quoten in afgekorte vorm. Ik zeg van dat ik weet (een denk-woord) dat ik iets voel. In plaats van dat ik het gewoon voel. Of ik voel wat je zegt ipv dat ik het begrijp. Het is een beetje een rommeltje, zeg maar.
Ik voel me ook altijd anders dan anderen om me heen. Ik heb een (zeer) goed stel hersenen en dat heeft me altijd op de been gehouden. Ik werd vroeger veel gepest en later heeft een klasgenootje me verteld dat dat was omdat ik zo kon goed kon leren. Misschien is dat zo, maar misschien was het ook wel dat ik 'eng' was omdat ik al die emoties zag die ze zo graag verborgen hielden. Ik snapte ook nooit wat er aan de hand was, omdat wat ik voelde (van hen) iets anders was dan wat ze zeiden. En ik reageerde en reageer nog steeds vaak op het gevoel, niet op wat ze zeiden/zeggen. En als ze zich dan zelf niet bewust zijn van dat gevoel levert dat hele rare dingen op.
Jezus, wat is dit ingewikkeld.
Maar goed, ik ben er dus ook nog niet heel erg bewust van wat er allemaal gebeurt.
Heb jij ook zo'n hekel aan dankjewel zeggen/horen? Ik geloof niet dat ik een woord ken dat zo vaak wordt gebruikt zonder het juiste gevoel erbij.
maandag 30 januari 2012 om 16:21
Wat fijn, eindelijk een topic hierover wat (tot nu toe) goed verloopt!
Erg herkenbaar allemaal! Ik heb sinds ik veel ben gaan lezen over HSP al heel veel over mezelf geleerd en hoe ik er beter mee om kan gaan. Ik ben ook vaak van slag na een afspraak, alles komt gewoon zo heftig binnen en heeft zoveel impact! Wat voor mij heel goed werk is regelmaat, structuur, tijd voor mezelf, zo min mogelijk plannen, niet meerdere afspraken op 1 dag en ook niet teveel in 1 week. Ik heb 2 avonden in de week waarop ik afspreek met vrienden, vaak op het laatste moment omdat ik nooit van tevoren weet hoeveel energie ik nog heb en of ik er zin in heb. Op die manier gaat het goed. Eerder plande ik meerder avonden per week vol en was ik altijd moe en 'overprikkeld', nu kan ik het veel beter inschatten en heb ik het idee dat ik er zelf invloed op heb.
Maar nog steeds heb ik hoge pieken en diepe dalen, alles doet gewoon heel veel met me, maar ik LEEF wel! Ik beleef ook de mooie momenten heel intens, en ja, daar tegenover staat dat de ik de mindere momenten ook heel intens beleef, maar ja, het één kan niet zonder het ander.
Wat mij ook helpt is mediteren en visualiseren, aardingsoefeningen doen. Ik doe elke dag onder de douche aarden, alles van me af laten spoelen, mn zonnevlecht chakra sluiten en een schild om me heen visualiseren. Daardoor heb ik t gevoel dat ik steviger sta en dat ik zelf invloed heb op wat er allemaal binnenkomt.
Erg herkenbaar allemaal! Ik heb sinds ik veel ben gaan lezen over HSP al heel veel over mezelf geleerd en hoe ik er beter mee om kan gaan. Ik ben ook vaak van slag na een afspraak, alles komt gewoon zo heftig binnen en heeft zoveel impact! Wat voor mij heel goed werk is regelmaat, structuur, tijd voor mezelf, zo min mogelijk plannen, niet meerdere afspraken op 1 dag en ook niet teveel in 1 week. Ik heb 2 avonden in de week waarop ik afspreek met vrienden, vaak op het laatste moment omdat ik nooit van tevoren weet hoeveel energie ik nog heb en of ik er zin in heb. Op die manier gaat het goed. Eerder plande ik meerder avonden per week vol en was ik altijd moe en 'overprikkeld', nu kan ik het veel beter inschatten en heb ik het idee dat ik er zelf invloed op heb.
Maar nog steeds heb ik hoge pieken en diepe dalen, alles doet gewoon heel veel met me, maar ik LEEF wel! Ik beleef ook de mooie momenten heel intens, en ja, daar tegenover staat dat de ik de mindere momenten ook heel intens beleef, maar ja, het één kan niet zonder het ander.
Wat mij ook helpt is mediteren en visualiseren, aardingsoefeningen doen. Ik doe elke dag onder de douche aarden, alles van me af laten spoelen, mn zonnevlecht chakra sluiten en een schild om me heen visualiseren. Daardoor heb ik t gevoel dat ik steviger sta en dat ik zelf invloed heb op wat er allemaal binnenkomt.
maandag 30 januari 2012 om 16:27
quote:Annemoonz schreef op 30 januari 2012 @ 15:34:
En ik reageerde en reageer nog steeds vaak op het gevoel, niet op wat ze zeiden/zeggen. En als ze zich dan zelf niet bewust zijn van dat gevoel levert dat hele rare dingen op.
Ook zo herkenbaar! Er is tegen mij al vaker gezegd dat ik 'dwars door mensen heen kijk'. Heel veel mensen vinden dat eng en sluiten zich af (en ik betrek dat vaak op mezelf). Ik kan ook vaak woorden niet matchen met wat ik erbij voel, raak in de war erdoor. Maar weet ondertussen wel dat ik iets voel waar ze zichzelf (nog) helemaal niet bewust van zijn, daardoor kan ik het beter loslaten en naast me neerleggen. Heb ondertussen wel geleerd om mensen daar niet meer mee te confronteren of het te benoemen, dat werkt alleen maar averechts, maar het blijft soms frustrerend!
En ik reageerde en reageer nog steeds vaak op het gevoel, niet op wat ze zeiden/zeggen. En als ze zich dan zelf niet bewust zijn van dat gevoel levert dat hele rare dingen op.
Ook zo herkenbaar! Er is tegen mij al vaker gezegd dat ik 'dwars door mensen heen kijk'. Heel veel mensen vinden dat eng en sluiten zich af (en ik betrek dat vaak op mezelf). Ik kan ook vaak woorden niet matchen met wat ik erbij voel, raak in de war erdoor. Maar weet ondertussen wel dat ik iets voel waar ze zichzelf (nog) helemaal niet bewust van zijn, daardoor kan ik het beter loslaten en naast me neerleggen. Heb ondertussen wel geleerd om mensen daar niet meer mee te confronteren of het te benoemen, dat werkt alleen maar averechts, maar het blijft soms frustrerend!
maandag 30 januari 2012 om 20:46
quote:italy1983 schreef op 30 januari 2012 @ 16:27:
[...]
Ook zo herkenbaar! Er is tegen mij al vaker gezegd dat ik 'dwars door mensen heen kijk'. Heel veel mensen vinden dat eng en sluiten zich af (en ik betrek dat vaak op mezelf). Ik kan ook vaak woorden niet matchen met wat ik erbij voel, raak in de war erdoor. Maar weet ondertussen wel dat ik iets voel waar ze zichzelf (nog) helemaal niet bewust van zijn, daardoor kan ik het beter loslaten en naast me neerleggen. Heb ondertussen wel geleerd om mensen daar niet meer mee te confronteren of het te benoemen, dat werkt alleen maar averechts, maar het blijft soms frustrerend!Soms weten ze verdomd goed wat ze voelen maar zitten ze gewoon glashard te liegen. En als je daar dan (onbewust) doorheen prikt heb je er een mooie vijand bij.
[...]
Ook zo herkenbaar! Er is tegen mij al vaker gezegd dat ik 'dwars door mensen heen kijk'. Heel veel mensen vinden dat eng en sluiten zich af (en ik betrek dat vaak op mezelf). Ik kan ook vaak woorden niet matchen met wat ik erbij voel, raak in de war erdoor. Maar weet ondertussen wel dat ik iets voel waar ze zichzelf (nog) helemaal niet bewust van zijn, daardoor kan ik het beter loslaten en naast me neerleggen. Heb ondertussen wel geleerd om mensen daar niet meer mee te confronteren of het te benoemen, dat werkt alleen maar averechts, maar het blijft soms frustrerend!Soms weten ze verdomd goed wat ze voelen maar zitten ze gewoon glashard te liegen. En als je daar dan (onbewust) doorheen prikt heb je er een mooie vijand bij.
maandag 30 januari 2012 om 22:11
Ik heb onlangs het boek gelezen van Antoine van Staveren. Het heeft mij in ieders geval een hoop helderheid en handvatjes gegeven. Ook nog een luchtig en grappig boek ook, niet saai dus en gaat ook nog diep. Zeker omdat ik altijd zo bezig was met al die mensen om me heen op het werk en zo. Maar wie weet hebben jullie er ook wat aan. Het heet Bewust-er-zijn met hooggevoeligheid.
Door mensen kijken herken ik ook wel, mn zus zei altijd jij met je rontgen-ogen ) Maar die dan ook geen hsp.
Pien
Door mensen kijken herken ik ook wel, mn zus zei altijd jij met je rontgen-ogen ) Maar die dan ook geen hsp.
Pien
maandag 30 januari 2012 om 23:56
Over het oppikken van gevoelens en dat anderen er niet eerlijk vooruit durven (?) te komen... Voor mij heeft iedereen recht op het wel of niet delen van zijn gevoelens en wanneer je voelt dat er iets aan de hand is of of de een of andere manier iets oppikt, betekend dat lijkt mij nog niet dat die ander het dan ook moet vertellen.
Ik denk zelfs dat je het niet eens aan moet geven omdat die gevoelens te maken hebben met het proces van de ander waar niemand zich ongevraagd in mag mengen als de ander dat niet wil.
Ik denk zelfs dat je het niet eens aan moet geven omdat die gevoelens te maken hebben met het proces van de ander waar niemand zich ongevraagd in mag mengen als de ander dat niet wil.
dinsdag 31 januari 2012 om 08:13
quote:crashy schreef op 30 januari 2012 @ 23:56:
Over het oppikken van gevoelens en dat anderen er niet eerlijk vooruit durven (?) te komen... Voor mij heeft iedereen recht op het wel of niet delen van zijn gevoelens en wanneer je voelt dat er iets aan de hand is of of de een of andere manier iets oppikt, betekend dat lijkt mij nog niet dat die ander het dan ook moet vertellen.
Ik denk zelfs dat je het niet eens aan moet geven omdat die gevoelens te maken hebben met het proces van de ander waar niemand zich ongevraagd in mag mengen als de ander dat niet wil.Helemaal mee eens. Alleen soms heb je het dus niet in de gaten dat je dat doet.
Over het oppikken van gevoelens en dat anderen er niet eerlijk vooruit durven (?) te komen... Voor mij heeft iedereen recht op het wel of niet delen van zijn gevoelens en wanneer je voelt dat er iets aan de hand is of of de een of andere manier iets oppikt, betekend dat lijkt mij nog niet dat die ander het dan ook moet vertellen.
Ik denk zelfs dat je het niet eens aan moet geven omdat die gevoelens te maken hebben met het proces van de ander waar niemand zich ongevraagd in mag mengen als de ander dat niet wil.Helemaal mee eens. Alleen soms heb je het dus niet in de gaten dat je dat doet.
dinsdag 31 januari 2012 om 08:51
Crashy, mooi gezegd! Zo denk ik er ook over, vroeger wilde ik die mensen er altijd mee confronteren omdat ik het gewoon niet kon matchen.. Maar nu weet ik dat ze het zelf vaak niet door hebben, of niet door willen of kunnen hebben en het voor hun nog niet de tijd is. Liegen heb ik nog nooit meegemaakt Annemoonz, denk dat het heel vaak een kwestie is van het niet door hebben of dat je binnen hun veilige muurtje komt en ze daar tegenin gaan (en nog niet klaar ervoor zijn om iets in te zien of toe te geven aan hunzelf). Maar lastig vind ik het wel hoor, vooral als het betrekking heeft op mij.
Ik vind dit wel een goede test (ook van Antione) die inzicht geeft in je krachten en je valkuilen. http://www.hypnotherapienederland.nl/mod/hsp_test2/
Ik vind dit wel een goede test (ook van Antione) die inzicht geeft in je krachten en je valkuilen. http://www.hypnotherapienederland.nl/mod/hsp_test2/
dinsdag 31 januari 2012 om 08:59
nou,annemoonz,
het doorzien van mensen is iets wat ik ook heb,en dat maakt mijn leven soms zo vreselijk lastig.
en je vecht soms tegen je innerlijke stem.
in mn relatie,die onlangs verbroken is,had ik al heel lang een voorgevoel over hoe het zou gaan aflopen en doorzag ik alle "grapjes"die met mij werden uitgehaald.
mijn vriend lag alles bij mij neer en ik begon daar aan te twijfelen.
maar dat scherpe en doorzien van mensen is moeilijk. ook omdat ik ze het wil voorhouden , zo van: maar dat zie je toch ook dat het niet goedgaat?"andere mensen zien dat gewoon niet.
verder erg paranormaal....heb de afgelopen jaren steeds dezelfde droom gehad....ik stond in een huis met grote ramen en t was mijn huis,ik woonde er alleen, uitzicht op bos,weiland , en tuinen.....
as vrijdag ga ik voor de 2 de keer bij een appartement kijken en mn uitzicht is......(ga daar mss alleen wonen met kids)
2 jaar geleden mn ex vriend voorspeld hoe onze relatie zou eindigen......hij zou veel verliezen als hij zo door zou blijven gaan: dochter,mij,huis etc en nu is dat uiteindelijk zo geeindigd....
het doorzien van mensen is iets wat ik ook heb,en dat maakt mijn leven soms zo vreselijk lastig.
en je vecht soms tegen je innerlijke stem.
in mn relatie,die onlangs verbroken is,had ik al heel lang een voorgevoel over hoe het zou gaan aflopen en doorzag ik alle "grapjes"die met mij werden uitgehaald.
mijn vriend lag alles bij mij neer en ik begon daar aan te twijfelen.
maar dat scherpe en doorzien van mensen is moeilijk. ook omdat ik ze het wil voorhouden , zo van: maar dat zie je toch ook dat het niet goedgaat?"andere mensen zien dat gewoon niet.
verder erg paranormaal....heb de afgelopen jaren steeds dezelfde droom gehad....ik stond in een huis met grote ramen en t was mijn huis,ik woonde er alleen, uitzicht op bos,weiland , en tuinen.....
as vrijdag ga ik voor de 2 de keer bij een appartement kijken en mn uitzicht is......(ga daar mss alleen wonen met kids)
2 jaar geleden mn ex vriend voorspeld hoe onze relatie zou eindigen......hij zou veel verliezen als hij zo door zou blijven gaan: dochter,mij,huis etc en nu is dat uiteindelijk zo geeindigd....
zonder tegenslag is er geen overwinning
dinsdag 31 januari 2012 om 09:12
Lees ook weer zoooveel herkenbare dingen op die site van die test (http://www.hypnotherapienederland.nl/hsp.htm), ben er een tijdje niet mee bezig geweest maar nu ik dit weer zo lees valt er weer zoveel (van vroeger en nu) op zn plek, toch wel fijn om weer even te lezen.
Een hoogsensitief persoon die lasten ervaart van het hoogsensitief zijn is vrijwel altijd de aandacht gaan richten op andere mensen, of de buitenwereld, met als gevolg dat je als HSP 'buitenstebinnen' bent gaan leven. Soms ervaart men dat aandacht een soort van verlengstuk is van het bewustzijn. Dus, als je met je aandacht in je omgeving bent, ben je als het ware zelf 'niet thuis'. Je bent (met je aandacht) uit jezelf weggegaan. Doordat je de zintuigen niet op slot kan doen, komt alles gemakkelijk bij je binnen. Je bent inbraakgevoelig geworden wat soms behoorlijk wat tijd kan kosten om het gevoelsmatig en in energie te herstellen.
De bedoeling is dat je de ware natuur die je bent weer gaat leven. Daarvoor moet je 'thuis' zijn, in jezelf zijn, naar binnen keren en tegelijkertijd je dingen doen. Als je 'thuis' bent in je eigen huis ben je niet meer inbraakgevoelig want jij bent er. Er brandt licht!
De HSP met lasten hieromtrent zou je ook kunnen vergelijken met een heldere lamp die zelf vrijwel niet meer brandt maar die wordt beschenen door de kleuren van alle lampen om hem heen. Ouders, vrienden, vriendinnen, leraren, collega's, onbekenden etc. Het zijn allemaal individuele lampen met hun specifieke kleuren. Inclusief de mooie en de minder mooie kleuren. Je wordt als hooggevoelig persoon 'beschenen' door de kleuren van de lampen van alle anderen. De meeste HSP's voelen dat ook zo. De persoon is echter gaan denken dat hij zelf de kleuren en het licht van alle andere lampen is én tevens denkt nodig te hebben om zelf te kunnen schijnen… Hij is echter vergeten waar de schakelaar van zijn eigen licht zit om vervolgens zijn unieke kleur op zijn omgeving te laten schijnen
Ik heb me altijd zo erg op de mensen om me heen gericht! Ben de laatste tijd pas aan het ontdekken waar die schakelaar van mijn eigen licht zit en wat mijn kleur is.. maar ben goed op weg! Ik geloof echt dat alles waar we last van hebben ook een kracht kan zijn en begin dat steeds meer te ervaren.
Een hoogsensitief persoon die lasten ervaart van het hoogsensitief zijn is vrijwel altijd de aandacht gaan richten op andere mensen, of de buitenwereld, met als gevolg dat je als HSP 'buitenstebinnen' bent gaan leven. Soms ervaart men dat aandacht een soort van verlengstuk is van het bewustzijn. Dus, als je met je aandacht in je omgeving bent, ben je als het ware zelf 'niet thuis'. Je bent (met je aandacht) uit jezelf weggegaan. Doordat je de zintuigen niet op slot kan doen, komt alles gemakkelijk bij je binnen. Je bent inbraakgevoelig geworden wat soms behoorlijk wat tijd kan kosten om het gevoelsmatig en in energie te herstellen.
De bedoeling is dat je de ware natuur die je bent weer gaat leven. Daarvoor moet je 'thuis' zijn, in jezelf zijn, naar binnen keren en tegelijkertijd je dingen doen. Als je 'thuis' bent in je eigen huis ben je niet meer inbraakgevoelig want jij bent er. Er brandt licht!
De HSP met lasten hieromtrent zou je ook kunnen vergelijken met een heldere lamp die zelf vrijwel niet meer brandt maar die wordt beschenen door de kleuren van alle lampen om hem heen. Ouders, vrienden, vriendinnen, leraren, collega's, onbekenden etc. Het zijn allemaal individuele lampen met hun specifieke kleuren. Inclusief de mooie en de minder mooie kleuren. Je wordt als hooggevoelig persoon 'beschenen' door de kleuren van de lampen van alle anderen. De meeste HSP's voelen dat ook zo. De persoon is echter gaan denken dat hij zelf de kleuren en het licht van alle andere lampen is én tevens denkt nodig te hebben om zelf te kunnen schijnen… Hij is echter vergeten waar de schakelaar van zijn eigen licht zit om vervolgens zijn unieke kleur op zijn omgeving te laten schijnen
Ik heb me altijd zo erg op de mensen om me heen gericht! Ben de laatste tijd pas aan het ontdekken waar die schakelaar van mijn eigen licht zit en wat mijn kleur is.. maar ben goed op weg! Ik geloof echt dat alles waar we last van hebben ook een kracht kan zijn en begin dat steeds meer te ervaren.
dinsdag 31 januari 2012 om 10:14
@italy, die uitspraak is wel een mooie ja. De test vind ik niet goed. De antwoorden zijn zo overduidelijk in een bepaalde categorie (a= hsp maar werk te doen, b = niet hsp, c=hsp in balans). Dat irriteert me zo dat ik ermee gestopt ben.
Ik geloof ook wel dat het inzicht in mensen een hele fijne eigenschap kan zijn. Maar alleen als je je altijd bewust bent van wat van jezelf en wat van de ander is. En als je mensen kunt mijden die bewust tegen je liegen en een eigen agenda hebben. Dan is het wel een fijne eigenschap, maar dat soort mensen wil je echt niet in je gevoelsleven hebben.
@habithere, goed geheugen, dat herken ik totaal niet
Sinds de borstvoeding heb ik geen geheugen meer over. Wel voor getallen, maar voor de rest. Nope.
Ik heb dat ook, dat je soms gewoon zeker weet hoe iets gaat aflopen. Tegen vriendinnen zeg ik het alleen als het positief is. Inmiddels geloven ze het dan ook. Mijn man heeft nu een plan in zijn hoofd waarvan ik zeker weet dat dat niet goed gaat. Dat is een stuk lastiger.
Ik geloof ook wel dat het inzicht in mensen een hele fijne eigenschap kan zijn. Maar alleen als je je altijd bewust bent van wat van jezelf en wat van de ander is. En als je mensen kunt mijden die bewust tegen je liegen en een eigen agenda hebben. Dan is het wel een fijne eigenschap, maar dat soort mensen wil je echt niet in je gevoelsleven hebben.
@habithere, goed geheugen, dat herken ik totaal niet
Sinds de borstvoeding heb ik geen geheugen meer over. Wel voor getallen, maar voor de rest. Nope. Ik heb dat ook, dat je soms gewoon zeker weet hoe iets gaat aflopen. Tegen vriendinnen zeg ik het alleen als het positief is. Inmiddels geloven ze het dan ook. Mijn man heeft nu een plan in zijn hoofd waarvan ik zeker weet dat dat niet goed gaat. Dat is een stuk lastiger.
dinsdag 31 januari 2012 om 10:36
dinsdag 31 januari 2012 om 11:03
De HSP met lasten hieromtrent zou je ook kunnen vergelijken met een heldere lamp die zelf vrijwel niet meer brandt maar die wordt beschenen door de kleuren van alle lampen om hem heen....
Erg mooie tekst! Ik ga eens kijken op die site! Ben trouwens ook benieuwd naar het boek wat Pien beschreef.
Ben eigenlijk een hele tijd niet meer zo bezig geweest met het HSP gebeuren omdat ik niet zo goed wist wat ik ermee kon en omdat ik ook niet veel kon met het etiketje HSP... Toch voor een tijdje terug er weer meer mee geconfronteerd geraakt en nou dit topic... T staat weer vol in de aandacht zeg maar en misschien ook wel goed...
quote italy: Ik heb me altijd zo erg op de mensen om me heen gericht! Ben de laatste tijd pas aan het ontdekken waar die schakelaar van mijn eigen licht zit en wat mijn kleur is.. maar ben goed op weg! Ik geloof echt dat alles waar we last van hebben ook een kracht kan zijn en begin dat steeds meer te ervaren.
Hoe ben je aan het ontdekken waar die schakelaar zit? Ik weet dat het voor iedereen anders is en heel persoonlijk om achter die 'schakelaar' te komen maar misschien heb je tips die ook anderen kunnen helpen om die schakelaar te vinden Want zou de mijne heel graag willen vinden!
Heb altijd het idee gehad dat ik een soort van kameleon was, kon me aan iedereen aanpassen en met nieuwe contacten heb ik vaak in het begin moeite omdat ik iemand niet gelijk helemaal kan 'lezen'. Maar in het verloop van het contact kan ik heel makkelijk mee gaan met de ander. Ik heb niet het gevoel dat ik mezelf echt kwijt raak hierdoor (en vooral de laatste jaren ben ik meer mezelf in contacten) maar had sterk het gevoel dat ik van alles kon zijn, me aan kon passen aan iedereen maar wie ben ik echt? Eigenlijk het lampje-verhaal overschenen worden door het licht van anderen en je eigen licht is niet meer zichtbaar of vermengt zich met het licht van de anderen. Snappie??
Erg mooie tekst! Ik ga eens kijken op die site! Ben trouwens ook benieuwd naar het boek wat Pien beschreef.
Ben eigenlijk een hele tijd niet meer zo bezig geweest met het HSP gebeuren omdat ik niet zo goed wist wat ik ermee kon en omdat ik ook niet veel kon met het etiketje HSP... Toch voor een tijdje terug er weer meer mee geconfronteerd geraakt en nou dit topic... T staat weer vol in de aandacht zeg maar en misschien ook wel goed...
quote italy: Ik heb me altijd zo erg op de mensen om me heen gericht! Ben de laatste tijd pas aan het ontdekken waar die schakelaar van mijn eigen licht zit en wat mijn kleur is.. maar ben goed op weg! Ik geloof echt dat alles waar we last van hebben ook een kracht kan zijn en begin dat steeds meer te ervaren.
Hoe ben je aan het ontdekken waar die schakelaar zit? Ik weet dat het voor iedereen anders is en heel persoonlijk om achter die 'schakelaar' te komen maar misschien heb je tips die ook anderen kunnen helpen om die schakelaar te vinden Want zou de mijne heel graag willen vinden!
Heb altijd het idee gehad dat ik een soort van kameleon was, kon me aan iedereen aanpassen en met nieuwe contacten heb ik vaak in het begin moeite omdat ik iemand niet gelijk helemaal kan 'lezen'. Maar in het verloop van het contact kan ik heel makkelijk mee gaan met de ander. Ik heb niet het gevoel dat ik mezelf echt kwijt raak hierdoor (en vooral de laatste jaren ben ik meer mezelf in contacten) maar had sterk het gevoel dat ik van alles kon zijn, me aan kon passen aan iedereen maar wie ben ik echt? Eigenlijk het lampje-verhaal overschenen worden door het licht van anderen en je eigen licht is niet meer zichtbaar of vermengt zich met het licht van de anderen. Snappie??
dinsdag 31 januari 2012 om 11:13
HEEL herkenbaar wat je omschrijft, ik heb (had) precies hetzelfde! Paste me aan alles en iedereen aan, dat ging zo automatisch, maar waar was IK? Wat wilde IK? Wat vond IK? Wat voelde IK? Dat wist ik allemaal niet.. en dat ben ik nu aan het leren, echt leren luisteren naar mezelf, leven vanuit mn eigen kracht, vanuit mn diepste gevoel en niet iets wat van buitenaf bepaald wordt. Hoe ik dat doe..? Mezelf constant afvragen wat iets met me doet, hoe ik me voel, of ik zin heb om iets te doen of iets doe omdat de ander het vraagt, veeeeel egoistischer worden, niet meer voor alles en iedereen in de weer gaan maar nu echt even mezelf voorop zetten. Heb ook van veel mensen wat afstand genomen en handel niet meer meteen als ik voel dat iemand mn hulp kan gebruiken of als iemand iets van me wil. Zit ook in kleine dingen, als ik voel dat ik behoefte heb aan dieren om me heen ga ik naar de kinderboerderij, steeds luisteren naar die dingen in mezelf en daarnaar handelen. Zo 'hoor' je steeds meer van wat er in jou is ipv die signalen oppakken van de mensen om je heen.
En wat mij veel helpt is dat ik een studie/werk heb gevonden waarin ik helemaal mn ding kwijt kan en veel energie van krijg, dat doe ik echt vanuit mn hart.
Hmm lastig benoemen merk ik, weet niet of je er iets mee kan. Het gaat om het leren luisteren naar je eigen signalen.. Enne, het etiketje HSP kan ik ook helemaal niks mee, maar vind het heel fijn om die herkenbare dingen te lezen.
En wat mij veel helpt is dat ik een studie/werk heb gevonden waarin ik helemaal mn ding kwijt kan en veel energie van krijg, dat doe ik echt vanuit mn hart.
Hmm lastig benoemen merk ik, weet niet of je er iets mee kan. Het gaat om het leren luisteren naar je eigen signalen.. Enne, het etiketje HSP kan ik ook helemaal niks mee, maar vind het heel fijn om die herkenbare dingen te lezen.
dinsdag 31 januari 2012 om 11:46
crashy, ik dacht altijd dat ik alle muziek mooi vond. Tot ik ontdekte dat het bij sommige muziek 'hop hop' van binnen deed. Dát is dus mijn muziek.
Ik denk dat het ook zo moet werken met ontdekken wie je zelf bent. Leren luisteren of een gevoel uit je binnenste komt, of dat je het in je omgeving 'hoort'.
Maar ook mijn eigen gevoelens zijn heftig. Ik word erg makkelijk geraakt. Een kennis vertelde dat haar broer was overleden en had het daar moeilijk mee, niet zichtbaar, maar ik voelde het. Ik zat met tranen. Zijn het dan mijn eigen tranen omdat ik makkelijk geraakt ben of zijn het de hare omdat ik haar gevoel overneem?
Ik denk dat het ook zo moet werken met ontdekken wie je zelf bent. Leren luisteren of een gevoel uit je binnenste komt, of dat je het in je omgeving 'hoort'.
Maar ook mijn eigen gevoelens zijn heftig. Ik word erg makkelijk geraakt. Een kennis vertelde dat haar broer was overleden en had het daar moeilijk mee, niet zichtbaar, maar ik voelde het. Ik zat met tranen. Zijn het dan mijn eigen tranen omdat ik makkelijk geraakt ben of zijn het de hare omdat ik haar gevoel overneem?
