Psyche
alle pijlers
HSP, wat moet je ermee?
zondag 29 januari 2012 om 22:58
Op advies ben ik eens wat meer gaan lezen over HSP (hoog sensitief, hooggevoelig). En ja, ik herken er inderdaad heel veel in. Gevoelens oppikken van anderen en niet in de gaten hebben dat die niet van jezelf zijn en zo.
Maar vooral het volgende raakte me: "Omdat je op zoek bent naar nieuwe ervaringen en nieuwe kicks zoek je de gevaren en de uitdagingen op, maar omdat je niet telkens zo opgejaagd en gestresst wilt raken zou je je eigenlijk meer moeten terugtrekken."
Snel overprikkeld, maar ook snel verveeld. Dat is echt een rotte combinatie. Hoe ga je daar nou mee om? Iemand tips? Ervaring?
Maar vooral het volgende raakte me: "Omdat je op zoek bent naar nieuwe ervaringen en nieuwe kicks zoek je de gevaren en de uitdagingen op, maar omdat je niet telkens zo opgejaagd en gestresst wilt raken zou je je eigenlijk meer moeten terugtrekken."
Snel overprikkeld, maar ook snel verveeld. Dat is echt een rotte combinatie. Hoe ga je daar nou mee om? Iemand tips? Ervaring?
vrijdag 3 februari 2012 om 15:46
zal ff wat beter beschrijven wat ik doe:
Ik probeer te voelen tot waar m'n zonnevlechtchakra uit straalt, als ik het niet kan voelen visualiseer ik het. Soort van trechter die wijd uitstraalt...Ik laat de randen van de trechter steeds dichter bij elkaar komen door met m'n handen de randen te omvatten en dan rustig aan de energie proberen te centreren. Visualiseer hier dan ook bij dat de trechter vernauwd.
Weet niet of het duidelijk is?
Ik probeer te voelen tot waar m'n zonnevlechtchakra uit straalt, als ik het niet kan voelen visualiseer ik het. Soort van trechter die wijd uitstraalt...Ik laat de randen van de trechter steeds dichter bij elkaar komen door met m'n handen de randen te omvatten en dan rustig aan de energie proberen te centreren. Visualiseer hier dan ook bij dat de trechter vernauwd.
Weet niet of het duidelijk is?
vrijdag 3 februari 2012 om 15:54
Helemaal duidelijk! Maar heb je dan wel t idee dat je invloed hebt op wat er op een dag binnenkomt, want t staat nog steeds open? Wat bij mij ook helpt is een doorzichtig schild om me heen visualiseren, waardoor gevoelens van anderen niet binnen kunnen komen en ze ook geen energie van me af kunnen tappen (dat is eigenlijk waar ik meer last van heb). Maar moet zeggen dat ik me soms nog steeds van t een op andere moment helemaal leeg kan voelen zonder dat ik dan echt door heb waardoor het komt.. (maar leer het steeds beter te herkennen, te voorkomen en op te lossen gelukkig)
vrijdag 3 februari 2012 om 16:05
hmm goede vraag... Ik denk ook eigenlijk dat het meer een hulpmiddel is om wat sterker te staan dan dat het er werkelijk voor zorgt dat het gevoelens tegenhoudt. Ik zie het als doordat je denkt dat je minder open staat je ook daadwerkelijk minder open staat. En daarnaast kan het berken van de energie wel helpen. Maar weet niet hoe lang dit ook zo blijft/ hoe lang het werkt. Ik gebruik het ook vaak vlak voordat ik weet dat ik een situatie aan moet gaan waar veel op me afkomt, bijv. een presentatie geven oid.
Denk dat wat het beste werkt wat je als laatste schrijft idd leren herkennen waardoor iets gebeurd en daarop anticiperen.
Dus een combinatie van herkennen, gedachtecontrol en bescherming van je energie.
maar wanneer ik het toepas bij bijv. een presentatie voel ik me sterker en afgeschermder van energie van anderen en kan ik beter bij mezelf blijven, tijdelijk dat wel.
Denk dat wat het beste werkt wat je als laatste schrijft idd leren herkennen waardoor iets gebeurd en daarop anticiperen.
Dus een combinatie van herkennen, gedachtecontrol en bescherming van je energie.
maar wanneer ik het toepas bij bijv. een presentatie voel ik me sterker en afgeschermder van energie van anderen en kan ik beter bij mezelf blijven, tijdelijk dat wel.
vrijdag 3 februari 2012 om 18:20
Dames, hoe gaan jullie om met mensen die jullie niet liggen ??
Ik heb een type persoon waar mee het mee niet lukt om daarmee om te gaan. Negativiteit vind ik dus een verschrikking.
iK ben allergisch voor types die niks ondernemen en maar klagen.
Telkens denk ik dat het nog lukt om wat positiviteit naar de persoon te brengen. Of ik begin weer met iets te bedenken.
Maar of dat nou typisch Hsp is weet ik niet??
Ik heb een type persoon waar mee het mee niet lukt om daarmee om te gaan. Negativiteit vind ik dus een verschrikking.
iK ben allergisch voor types die niks ondernemen en maar klagen.
Telkens denk ik dat het nog lukt om wat positiviteit naar de persoon te brengen. Of ik begin weer met iets te bedenken.
Maar of dat nou typisch Hsp is weet ik niet??
vrijdag 3 februari 2012 om 18:24
Dames, smorgens vroeg naar binnen gaan in de klas van mijn kind vind ik soms ook moeilijk. 31 kinderen inclusief ouders die daar allemaal blijven hangen. Bij een bepaalde bui moet ik ook geen druktes opzoeken want ik zou geheit ruzie krijgen....
Als ik moe ben moet ik ook geen moeilijke mensen opzoeken. Als ik moe ben is mijn rem minder en dan zou ik weleens dingen kunnen zeggen die waar zijn ipv voor me te houden.
Ook heb ik een duidenlijke grens waar ik dan niet meer over moet gaan kwa moeheid.
Dan ben ik zo moe, dan moeten mensen ook niet blijven hangen daar kan ik helemaal gek van worden.
Dat is zo moeilijk om dan nog aardig te doen ik kan het dan niet meer. Dan ben ik al veel verder dan de rek.
Luisteren naar onzinnige gesrpekken kan ik ook mijn aandacht niet bij houden. Vresenlijk om ergens naar te moeten luisteren en het interessert mij niet klagen....
Als ik moe ben moet ik ook geen moeilijke mensen opzoeken. Als ik moe ben is mijn rem minder en dan zou ik weleens dingen kunnen zeggen die waar zijn ipv voor me te houden.
Ook heb ik een duidenlijke grens waar ik dan niet meer over moet gaan kwa moeheid.
Dan ben ik zo moe, dan moeten mensen ook niet blijven hangen daar kan ik helemaal gek van worden.
Dat is zo moeilijk om dan nog aardig te doen ik kan het dan niet meer. Dan ben ik al veel verder dan de rek.
Luisteren naar onzinnige gesrpekken kan ik ook mijn aandacht niet bij houden. Vresenlijk om ergens naar te moeten luisteren en het interessert mij niet klagen....
vrijdag 3 februari 2012 om 19:30
Mensen die me niet liggen laat ik gewoon links liggen, ga daar geen energie in steken en hou er afstand van. Ik hoef niet met iedereen vriendjes te zijn en iedereen is verantwoordelijk voor zn eigen leven. Herken t wel hoor, dat ik graag die persoon wil 'helpen', maar dat kostte me alleen maar heel veel energie en wie ben ik om te denken dat mijn manier (van denken/kijk op t leven) beter is? Als die persoon zo wil zijn prima!
Je zegt dat je een duidelijke grens hebt qua moeheid, maar het klinkt voor mij alsof jij pas een grens voelt als de bom al bijna ontploft. Ik zou dat ook kunnen hebben, maar dan ben ik al mn moeheids/overprikkeld-seintjes heeeeeel ver voorbij gegaan. Als je vaak zo moe bent dat je nog maar zo weinig kunt hebben, heb je dan wel naar die eerste seintjes geluisterd of voel je alleen je uiterste grens?
Je zegt dat je een duidelijke grens hebt qua moeheid, maar het klinkt voor mij alsof jij pas een grens voelt als de bom al bijna ontploft. Ik zou dat ook kunnen hebben, maar dan ben ik al mn moeheids/overprikkeld-seintjes heeeeeel ver voorbij gegaan. Als je vaak zo moe bent dat je nog maar zo weinig kunt hebben, heb je dan wel naar die eerste seintjes geluisterd of voel je alleen je uiterste grens?
Maar tjeetje, gisteravond uit eten en over leuk idee gepraat. Kan dat dan zelfs al niet meer!?!?
vrijdag 3 februari 2012 om 20:18
quote:italy1983 schreef op 03 februari 2012 @ 19:30:
Mensen die me niet liggen laat ik gewoon links liggen, ga daar geen energie in steken en hou er afstand van. Ik hoef niet met iedereen vriendjes te zijn en iedereen is verantwoordelijk voor zn eigen leven. Herken t wel hoor, dat ik graag die persoon wil 'helpen', maar dat kostte me alleen maar heel veel energie en wie ben ik om te denken dat mijn manier (van denken/kijk op t leven) beter is? Als die persoon zo wil zijn prima!
Je zegt dat je een duidelijke grens hebt qua moeheid, maar het klinkt voor mij alsof jij pas een grens voelt als de bom al bijna ontploft. Ik zou dat ook kunnen hebben, maar dan ben ik al mn moeheids/overprikkeld-seintjes heeeeeel ver voorbij gegaan. Als je vaak zo moe bent dat je nog maar zo weinig kunt hebben, heb je dan wel naar die eerste seintjes geluisterd of voel je alleen je uiterste grens?
Italy, ik ken mezelf dus ik zorg nu dat ik alles inbouw. Drukke dagen dan neem ik een andere dag vrij. Zoals nu heb ik verjaardagen gehad van de kinderen. Dan weet ik al uit ervaring daarna weekje vrij.
Veel zaken bedenk ik van te voren wat de risicos zijn ik moet ook altijd weg kunnen. Niks kan mij banger maken dan niet weg kunnen als ik het zat ben. Ik weet nlm dat als ik het echt zat ben moet ik weg kan ik geen gezelligheid meer opbrengen. Voor een ander natuurlijk totaal vreemd.
Ik vind ook niks verschrikkenlijks om ergens te zitten en mijn energie is op en het gesprek gaat nergens meer over. Nu ben ik eindelijk zover dat ik mij terug trekken zeker bij bepaalde mensen. In mijn familie zit geen urenlange visite onze stellling is paar uurtjes dan weer uit elkaar. Liever die paar uurtjes echt gezellig dan eindigen in een niet goede sfeer. Dus van huis uit gaat dit al prima.
In tegenstelling tot andere familie die uren uren ergens kunnen zitten. Nu ga ik gewoon naar bed dan maar raar. Vergelijken bij die familie ben ik raar is mijn hele familie raar. Wij staan zo haaks op hun. Ik kan hun niet zijn omdat het mijn ding niet is.
Maar goed dat moet ik nog leren denk ik....
Ook vind ik het erg als mensen zeggen dat je niet zo flauw moet doen, drink nou een alcoholisch drankje. Dat komt erg binnen.
Herkent iemand dit. ?
Bouwen jullie veiligheiden in bv rust afgewisseld met spanning ??
Mensen die me niet liggen laat ik gewoon links liggen, ga daar geen energie in steken en hou er afstand van. Ik hoef niet met iedereen vriendjes te zijn en iedereen is verantwoordelijk voor zn eigen leven. Herken t wel hoor, dat ik graag die persoon wil 'helpen', maar dat kostte me alleen maar heel veel energie en wie ben ik om te denken dat mijn manier (van denken/kijk op t leven) beter is? Als die persoon zo wil zijn prima!
Je zegt dat je een duidelijke grens hebt qua moeheid, maar het klinkt voor mij alsof jij pas een grens voelt als de bom al bijna ontploft. Ik zou dat ook kunnen hebben, maar dan ben ik al mn moeheids/overprikkeld-seintjes heeeeeel ver voorbij gegaan. Als je vaak zo moe bent dat je nog maar zo weinig kunt hebben, heb je dan wel naar die eerste seintjes geluisterd of voel je alleen je uiterste grens?
Italy, ik ken mezelf dus ik zorg nu dat ik alles inbouw. Drukke dagen dan neem ik een andere dag vrij. Zoals nu heb ik verjaardagen gehad van de kinderen. Dan weet ik al uit ervaring daarna weekje vrij.
Veel zaken bedenk ik van te voren wat de risicos zijn ik moet ook altijd weg kunnen. Niks kan mij banger maken dan niet weg kunnen als ik het zat ben. Ik weet nlm dat als ik het echt zat ben moet ik weg kan ik geen gezelligheid meer opbrengen. Voor een ander natuurlijk totaal vreemd.
Ik vind ook niks verschrikkenlijks om ergens te zitten en mijn energie is op en het gesprek gaat nergens meer over. Nu ben ik eindelijk zover dat ik mij terug trekken zeker bij bepaalde mensen. In mijn familie zit geen urenlange visite onze stellling is paar uurtjes dan weer uit elkaar. Liever die paar uurtjes echt gezellig dan eindigen in een niet goede sfeer. Dus van huis uit gaat dit al prima.
In tegenstelling tot andere familie die uren uren ergens kunnen zitten. Nu ga ik gewoon naar bed dan maar raar. Vergelijken bij die familie ben ik raar is mijn hele familie raar. Wij staan zo haaks op hun. Ik kan hun niet zijn omdat het mijn ding niet is.
Maar goed dat moet ik nog leren denk ik....
Ook vind ik het erg als mensen zeggen dat je niet zo flauw moet doen, drink nou een alcoholisch drankje. Dat komt erg binnen.
Herkent iemand dit. ?
Bouwen jullie veiligheiden in bv rust afgewisseld met spanning ??
vrijdag 3 februari 2012 om 20:23
Ik bouw nog niks in. Begin nu net pas he verband te zien. Heb ook jaren mijn gevoel behoorlijk dichtgezet en met mijn hersenen geleefd. Daardoor had ik wel een stuk minder last van de dingen waar wij nu over schrijven.
Maar nu staat mijn gevoel wagenwijd open.Met alle gevolgen van dien. Het evenwicht is er nog niet, zeg maar.
Maar nu staat mijn gevoel wagenwijd open.Met alle gevolgen van dien. Het evenwicht is er nog niet, zeg maar.
vrijdag 3 februari 2012 om 20:58
Mara, wat jij zegt over het als je het echt zat bent kan je geen gezelligheid meer opbrengen en weg moeten kunnen herken ik van vroeger, nu heb ik dat (bijna) niet meer omdat ik niet meer in situaties kom waar ik die grens bereik. Ik had dat bij vrienden waar ik me niet op mn gemak voelde, of met stappen vroeger, het waren altijd situaties waarbij ik niet mezelf kon zijn en die situaties voorkom ik nu zoveel mogelijk. Of bij dingen die ik eigenlijk niet zelf wilde maar voor anderen deed of ze deed omdat ik dacht dat 'het zo hoorde'. Situaties die me dus energie kostten, ik vermijd nu zoveel mogelijk situaties die me energie kosten dus heb ik die momenten dat ik iets echt zat ben ook bijna niet meer. Is dat bij jou ook zo?
Annemoonz, lastig he?! Het is echt zoeken naar een balans, ik heb mezelf behoorlijk op de rem moeten zetten, die balans is er nu wel qua activiteiten/afspraken maar nog niet in het overprikkeld raken door al het voor-/nadenken en wat alles in de omgang met mensen met me doet.. weet ook niet of dat ooit echt gaat komen, alles komt gewoon zo hard binnen, maar zou dat ook niet willen missen. Het van slag zijn is alleen wel vervelend.
Mara, ik let dus altijd heel erg op rust inbouwen, in mn weekindeling maar ook in mn dagindeling. Zonder dat zou ik constant over mn grens zitten en zou ik heel weinig kunnen hebben.
Annemoonz, lastig he?! Het is echt zoeken naar een balans, ik heb mezelf behoorlijk op de rem moeten zetten, die balans is er nu wel qua activiteiten/afspraken maar nog niet in het overprikkeld raken door al het voor-/nadenken en wat alles in de omgang met mensen met me doet.. weet ook niet of dat ooit echt gaat komen, alles komt gewoon zo hard binnen, maar zou dat ook niet willen missen. Het van slag zijn is alleen wel vervelend.
Mara, ik let dus altijd heel erg op rust inbouwen, in mn weekindeling maar ook in mn dagindeling. Zonder dat zou ik constant over mn grens zitten en zou ik heel weinig kunnen hebben.
vrijdag 3 februari 2012 om 21:21
Italy, ik heb er bewust voor gekozen om mijn gevoel open te zetten. Na zoveel jaren hersenen miste ik mezelf toch. En dan moet je denk ik wel even heel extreem gaan, om daarna weer een nieuw evenwicht te kunnen vinden.
En ach, misschien heb ik wel gewoon wat onder de leden wat die slaap van vanmiddag verklaart.
En ach, misschien heb ik wel gewoon wat onder de leden wat die slaap van vanmiddag verklaart.
vrijdag 3 februari 2012 om 21:32
vrijdag 3 februari 2012 om 21:40
Hmm Annemoonz, dat moe zijn herken ik wel hoor. Voordat ik die balans een beetje begon te vinden en dingen begon te herkennen dacht ik altijd dat het door de pfeiffer van vroeger kwam dat ik zo moe was, pas sinds kort begin ik echt de directe relatie te zien met een omgeving die me energie kost en een omgeving waardoor ik energie krijg. Ben nog steeds wel snel moe maar heb nu ook door dat dat weg kan gaan door iets te doen waar ik energie van krijg. Het is zo erg zoeken naar balans!! Enne slapen is fijn toch, dus lekker doen als je daar behoefte aan hebt!
Mooi hoor dat je ervoor hebt gekozen je gevoel open te zetten! Waren er maar meer mensen die dat deden!
Susanne, ik had t ook nooit gelinkt aan HSP, weet ook niet of ik dat nu wel doe.. maar maakt ook niet uit onder welk naampje het wel of niet past, herkenbaarheid is altijd fijn!
Mooi hoor dat je ervoor hebt gekozen je gevoel open te zetten! Waren er maar meer mensen die dat deden!
Susanne, ik had t ook nooit gelinkt aan HSP, weet ook niet of ik dat nu wel doe.. maar maakt ook niet uit onder welk naampje het wel of niet past, herkenbaarheid is altijd fijn!
vrijdag 3 februari 2012 om 21:49
@italy: ja, de herkenbaarheid is echt heel belangrijk voor me. Ik heb nu ook wel geaccepteerd hoe ik 'in elkaar zit' maar sommige dingen blijven moeilijk. Ik ervaar nu bijvoorbeeld dat mijn gedachtes dus met me op de loop gaan, dat ik van tevoren al denk te weten wat er gaat gebeuren. Vaak zijn dat slechte dingen, dus begin ik er maar niet aan. En ik probeer ook van alles uit te sluiten met handelingen, ik voel me overal verantwoordelijk voor en kan dingen niet gewoon laten zoals ze zijn, of vertrouwen op anderen. Erg lastig want ik krijg het ook niet zo makkelijk uit mijn systeem.
En over die zonnevlecht, wat is dat precies? Zou iemand me dat kunnen uitleggen?
En over die zonnevlecht, wat is dat precies? Zou iemand me dat kunnen uitleggen?
zaterdag 4 februari 2012 om 09:32
Suzanne26, ik ervaar nu bijvoorbeeld dat mijn gedachtes dus met me op de loop gaan, dat ik van tevoren al denk te weten wat er gaat gebeuren. Vaak zijn dat slechte dingen, dus begin ik er maar niet aan. En ik probeer ook van alles uit te sluiten met handelingen, ik voel me overal verantwoordelijk voor en kan dingen niet gewoon laten zoals ze zijn, of vertrouwen op anderen. Erg lastig want ik krijg het ook niet zo makkelijk uit mijn systeem.
ontzettend herkenbaar wat je hierboven beschrijft, en het is idd erg lastig om dit uit je systeem te krijgen. Ik ben er wel mee bezig, want hierdoor ben ik een jaar geleden overspannen geraakt. Voel jij je ook de hele dag door gespannen?
ontzettend herkenbaar wat je hierboven beschrijft, en het is idd erg lastig om dit uit je systeem te krijgen. Ik ben er wel mee bezig, want hierdoor ben ik een jaar geleden overspannen geraakt. Voel jij je ook de hele dag door gespannen?
zaterdag 4 februari 2012 om 11:36
susanne en loveletter, wat jullie beschrijven herken ik helemaal. Heel lang geleden heb ik heel bewust het besluit genomen om te durven. Ik vind mezelf daarom ook erg dapper en ben daar trots op. Dapper zijn als je nooit bang bent is niet zo moeilijk, dapper zijn als alles eng is des te meer.
Ik heb besloten om dingen te doen. Ik heb besloten om mensen te vertrouwen. Ik was 12 toen.
Maar zo werkt het nog steeds. Ik sta doodsangsten uit als ik een achtbaan in stap, maar ik doe het wel.
Ik heb besloten om dingen te doen. Ik heb besloten om mensen te vertrouwen. Ik was 12 toen.
Maar zo werkt het nog steeds. Ik sta doodsangsten uit als ik een achtbaan in stap, maar ik doe het wel.
zaterdag 4 februari 2012 om 18:30
zaterdag 4 februari 2012 om 19:05
italy1983 dat rust moeten hebben na zorgen voor anderen loopt wel als een leidraad door mijn leven... Als je kinderen hebt ben je ook vaak met hun bezig. Op een gegeven moment stik ik en dan moet!!!! ik even op mezelf zijn...
Nu is het ook moeilijk voor mij als we met zijn alle thuis zijn. Ik vind het heel gezellig en geniet om zomaar even alleen weg te gaan maar heel mijn vaste prik/ritme is weg. Ik ben dan ook lijkt wel de hele dag te zoeken naar ritme die er niet in komt.
Heel moeilijk vind ik soms.... Ook niet als ik iets op een vaste dag schoonmaak en het nu niet kan... Zo heb ik elke dag een vast opstaanritme met de kinderen. Maar ik houdt wel weer van verrassingen en spontane dingen....
Verder ben ik wel een type die alles zelf wil doen.
Dus dat wordt thuis ook meestal door mijn gedaan. Maar ik ben ook opzoek naar grenzen voor mezelf en die krijg ik niet altijd van mijn man.... Moeilijk is dat want dan moet ik inzicht in mijzelf hebben dan ik nu zeur en naar boven moet.....
Dit zal wel niet allemaal Hsp gerelateerd zijn...
Hoe staat het met jullie eerlijkheid ?? Ik vind het erg moeilijk om mijn gezicht in de plooit te houden als ik het ontzettende onzin vind. Ook als iemand maar negatief zit te praten en ik had me nog voorgenomen om er nou eens niet op in te gaan.
Dan lukt dat niet.
Nu is het ook moeilijk voor mij als we met zijn alle thuis zijn. Ik vind het heel gezellig en geniet om zomaar even alleen weg te gaan maar heel mijn vaste prik/ritme is weg. Ik ben dan ook lijkt wel de hele dag te zoeken naar ritme die er niet in komt.
Heel moeilijk vind ik soms.... Ook niet als ik iets op een vaste dag schoonmaak en het nu niet kan... Zo heb ik elke dag een vast opstaanritme met de kinderen. Maar ik houdt wel weer van verrassingen en spontane dingen....
Verder ben ik wel een type die alles zelf wil doen.
Dus dat wordt thuis ook meestal door mijn gedaan. Maar ik ben ook opzoek naar grenzen voor mezelf en die krijg ik niet altijd van mijn man.... Moeilijk is dat want dan moet ik inzicht in mijzelf hebben dan ik nu zeur en naar boven moet.....
Dit zal wel niet allemaal Hsp gerelateerd zijn...
Hoe staat het met jullie eerlijkheid ?? Ik vind het erg moeilijk om mijn gezicht in de plooit te houden als ik het ontzettende onzin vind. Ook als iemand maar negatief zit te praten en ik had me nog voorgenomen om er nou eens niet op in te gaan.
Dan lukt dat niet.
zaterdag 4 februari 2012 om 21:10
@Loveletter: fijn dat het herkenbaar is. Ik was vroeger meer gespannen dan nu. Ik werk nu ook even niet en dat neemt veel spanning weg. Ik worstelde zo met mezelf, kreeg een eetstoornis en toen klapte alles eigenlijk in elkaar. Maar ik ben van plan om snel weer te gaan werken, maar dan met een andere instelling. Aan die instelling heb ik de afgelopen tijd gewerkt, door mezelf te accepteren en te leren vertrouwen op mezelf. En ook wel op anderen, dat ik het niet allemaal alleen hoef te doen. Ik ben ook met yoga begonnen, dat is ook heel prettig als je vaak spanning ervaart, je leert dan echt in het moment te zitten.
@annemoonz: goed dat je zulke dingen gewoon doet. Je durft vaak meer dan je denkt, en je voelt jezelf zo goed als je dan toch de stap genomen hebt!
@annemoonz: goed dat je zulke dingen gewoon doet. Je durft vaak meer dan je denkt, en je voelt jezelf zo goed als je dan toch de stap genomen hebt!
zondag 5 februari 2012 om 11:49
quote:crashy schreef op 30 januari 2012 @ 00:03:
Want ik denk dat het vooral te maken heeft met het gevoel te hebben dat je leeft en echte gevoelens voelt (pijn, liefde, euforie etc).
Dit ervaar ik heel sterk als ik een diepe connectie voel met iemand. Hoe zit het met jullie behoefte aan verbinding voelen met mensen? Ik vind dat iets heel moois en het is deels waar ik voor leef, het geeft mij het gevoel van echt te leven. Nadeel is dat ik het ook heel moeilijk kan vinden als ik die connectie voel met iemand en diegene durft dat niet toe te laten, trekt zijn/haar (vooral bij mannen ervaar ik dat) muurtje op, stopt het weg omdat het te dichtbij komt. Herkennen jullie dat?
Want ik denk dat het vooral te maken heeft met het gevoel te hebben dat je leeft en echte gevoelens voelt (pijn, liefde, euforie etc).
Dit ervaar ik heel sterk als ik een diepe connectie voel met iemand. Hoe zit het met jullie behoefte aan verbinding voelen met mensen? Ik vind dat iets heel moois en het is deels waar ik voor leef, het geeft mij het gevoel van echt te leven. Nadeel is dat ik het ook heel moeilijk kan vinden als ik die connectie voel met iemand en diegene durft dat niet toe te laten, trekt zijn/haar (vooral bij mannen ervaar ik dat) muurtje op, stopt het weg omdat het te dichtbij komt. Herkennen jullie dat?
zondag 5 februari 2012 om 11:58
italy1983 dat diepere contact met iemand is voor mij een van de belangerijkste zaken van de omgang met mensen.
Ik heb drie vriendinnen die allemaal dezelfde instelling/eigenschappen hebben als ik. Ik waardeer ze om wat ze zijn positieve mensen met een gezonde aanpak van dingen.
Ik heb ook een levensmoto gemaakt een leuk praatje en humor. Maar dit is gekomen omdat in de familie depressieviteit voor kwam en iemand is daar aan overleden. Ik merk dat er enorm goed gereageerd wordt op een stukje posititief houding.
Mensen genieten als ik werk. Niet omdat ik nou zo gweldig ben zeker niet want ik mis allerlei mooie eigenschappen. Ik zou ooit nog de rust van mijn man willen hebben. Maar omdat ze merken dat het goed voelt. Ik zie mensen groeien daarop.
Ik merk dat het doorwerkt als je met positieviteit aan de gang gaat. Naar mijn mening krijg je alles terug wat je zendt.
Ik ben dol op verrassingen als er bv een zakje peren staan voor de deur van een aardige meoder uit de buurt.
Iemand anders maakt gratis iets voor een kinderfeestje.
Dat iemand mij dat gunt, heerlijk gewoon...
Ik ben trots op mijnvreindininnen die doorzetten. Ieder heeft zo n zijn problemen. Maar ze willen allemaal er wat aan doen. Gaat het niet links dan gaan ze recht enzo. Voor iedereen zijn problemem moeilijk. Maar als je blijft zitten komt er niks naar je toe heb ik gemerkt.
Je moet het willen zien en willen uitzoeken.
Ik heb drie vriendinnen die allemaal dezelfde instelling/eigenschappen hebben als ik. Ik waardeer ze om wat ze zijn positieve mensen met een gezonde aanpak van dingen.
Ik heb ook een levensmoto gemaakt een leuk praatje en humor. Maar dit is gekomen omdat in de familie depressieviteit voor kwam en iemand is daar aan overleden. Ik merk dat er enorm goed gereageerd wordt op een stukje posititief houding.
Mensen genieten als ik werk. Niet omdat ik nou zo gweldig ben zeker niet want ik mis allerlei mooie eigenschappen. Ik zou ooit nog de rust van mijn man willen hebben. Maar omdat ze merken dat het goed voelt. Ik zie mensen groeien daarop.
Ik merk dat het doorwerkt als je met positieviteit aan de gang gaat. Naar mijn mening krijg je alles terug wat je zendt.
Ik ben dol op verrassingen als er bv een zakje peren staan voor de deur van een aardige meoder uit de buurt.
Iemand anders maakt gratis iets voor een kinderfeestje.
Dat iemand mij dat gunt, heerlijk gewoon...
Ik ben trots op mijnvreindininnen die doorzetten. Ieder heeft zo n zijn problemen. Maar ze willen allemaal er wat aan doen. Gaat het niet links dan gaan ze recht enzo. Voor iedereen zijn problemem moeilijk. Maar als je blijft zitten komt er niks naar je toe heb ik gemerkt.
Je moet het willen zien en willen uitzoeken.
zondag 5 februari 2012 om 12:01
quote:italy1983 schreef op 05 februari 2012 @ 11:49:
[...]
Dit ervaar ik heel sterk als ik een diepe connectie voel met iemand. Hoe zit het met jullie behoefte aan verbinding voelen met mensen? Ik vind dat iets heel moois en het is deels waar ik voor leef, het geeft mij het gevoel van echt te leven. Nadeel is dat ik het ook heel moeilijk kan vinden als ik die connectie voel met iemand en diegene durft dat niet toe te laten, trekt zijn/haar (vooral bij mannen ervaar ik dat) muurtje op, stopt het weg omdat het te dichtbij komt. Herkennen jullie dat?
MMM dat herken ik ook. Ik ben al in gedachten met iemand aan het vechten om positiefs te laten zien. Maar dat loopt steeds eerder vaak dood. En dat vind ik heel jammer. Maar ik heb ook gelezen dat iemand het recht heeft om negatief te zijn.
En toch weet ik dat ik niks moet verwachten en toch ga ik er elke keer weer in met mijn stomme kop. Want de kinderen izjn toch zo leuk. Of een uitje is toch zo leuk om te doen ?? Maar als iemand niet wil waarom sjoer ik nog aan die mensen ?????
Dat is dom van mij want ze hebben recht om te blijven zitten.
Maar ik erger me aan zulke mensen omdat ik anders weet.
Wat een leuke dingen je nog kan doen, en je zover komt als je dingen ombuigt flexibel wil denken......
[...]
Dit ervaar ik heel sterk als ik een diepe connectie voel met iemand. Hoe zit het met jullie behoefte aan verbinding voelen met mensen? Ik vind dat iets heel moois en het is deels waar ik voor leef, het geeft mij het gevoel van echt te leven. Nadeel is dat ik het ook heel moeilijk kan vinden als ik die connectie voel met iemand en diegene durft dat niet toe te laten, trekt zijn/haar (vooral bij mannen ervaar ik dat) muurtje op, stopt het weg omdat het te dichtbij komt. Herkennen jullie dat?
MMM dat herken ik ook. Ik ben al in gedachten met iemand aan het vechten om positiefs te laten zien. Maar dat loopt steeds eerder vaak dood. En dat vind ik heel jammer. Maar ik heb ook gelezen dat iemand het recht heeft om negatief te zijn.
En toch weet ik dat ik niks moet verwachten en toch ga ik er elke keer weer in met mijn stomme kop. Want de kinderen izjn toch zo leuk. Of een uitje is toch zo leuk om te doen ?? Maar als iemand niet wil waarom sjoer ik nog aan die mensen ?????
Dat is dom van mij want ze hebben recht om te blijven zitten.
Maar ik erger me aan zulke mensen omdat ik anders weet.
Wat een leuke dingen je nog kan doen, en je zover komt als je dingen ombuigt flexibel wil denken......
zondag 5 februari 2012 om 13:02
Mara2, dat van dat ritme wat jij schrijft, herken ik. Heel moeilijk om de balans te vinden. Aan de ene kant heel gezellig als er mensen zijn in m'n buurt, maar liefst niet te lang zodat ik daarna weer lekker m'n eigen ding kan doen.
Vindt men jullie ook vaak te serieus omdat je zo graag verbinding met mensen zoekt cq dieper contact. Ik ben niet iemand van de oppervlakkigheden en heb het vaak op feestjes e.d. al snel gezien.
Natuurlijk kan ik een goeie grap waarderen en lig ik ook wel eens in een deuk, maar over het algemeen word je snel als saai bestempeld als je niet van 'drukdoenerij' houd.
Vindt men jullie ook vaak te serieus omdat je zo graag verbinding met mensen zoekt cq dieper contact. Ik ben niet iemand van de oppervlakkigheden en heb het vaak op feestjes e.d. al snel gezien.
Natuurlijk kan ik een goeie grap waarderen en lig ik ook wel eens in een deuk, maar over het algemeen word je snel als saai bestempeld als je niet van 'drukdoenerij' houd.
zondag 5 februari 2012 om 15:23
loveletter fijn dat je het herkent. Ik zou mezelf dolgraag een
gelijkmatige persoonlijkheid willen aanmeten. Lijkt me geweldig.
Maar het lukt niet.....
De laatste jaren maak ik wel gebruik van de kennis over mezelf. Ik weet nu al uit ervaring dat bepaalde drukke situaties niet gaan werken. Meestal wil ik uit een eerste reactie reageren op sommige situaties. Nu ga ik proberen om het eerst eens even uit te pluizen of het werkenlijkheid zo is..
gelijkmatige persoonlijkheid willen aanmeten. Lijkt me geweldig.
Maar het lukt niet.....
De laatste jaren maak ik wel gebruik van de kennis over mezelf. Ik weet nu al uit ervaring dat bepaalde drukke situaties niet gaan werken. Meestal wil ik uit een eerste reactie reageren op sommige situaties. Nu ga ik proberen om het eerst eens even uit te pluizen of het werkenlijkheid zo is..
