Psyche
alle pijlers
Heimwee
woensdag 29 februari 2012 om 23:27
Ik ben Française. Zo'n 20 jaar geleden ben ik, na mijn studie in Frankrijk, voor een andere studie vertrokken naar de VS. En ben daarna nooit meer "naar huis" gegaan. Wel zo'n 10 jaar geleden met mijn Amerikaanse man naar Nederland verhuisd. Meestal voel ik me helemaal prima en happy hier in Nederland hoor. Maar de afgelopen dagen dus even niet.
Ik wil naar huis!!!
Zijn hier nog meer mensen met heimwee? Doe je daar dan iets mee? En zo ja, wat dan precies? Iets met gedeelde smart...
Ik ga nog maar even fijn meeblèren met wat Franstalige muziek. En een glas wijn pakken. Hm, lekker, wijn. Ga ik nog beter van zingen.
Ik wil naar huis!!!
Zijn hier nog meer mensen met heimwee? Doe je daar dan iets mee? En zo ja, wat dan precies? Iets met gedeelde smart...
Ik ga nog maar even fijn meeblèren met wat Franstalige muziek. En een glas wijn pakken. Hm, lekker, wijn. Ga ik nog beter van zingen.
vrijdag 20 april 2012 om 22:03
quote:zonnetje59 schreef op 20 april 2012 @ 16:58:
Heb ooit een jaar in amerika gewoond, vond het heel leuk daar en kon als ik dat wilde er blijven. Heb na lang twijfelen besloten dat ik dat niet ging doen. Ik wist dat ik het heel leuk zou vinden maar na een tijd heimwee naar Nederland zou krijgen maar als ik in Nederland weer terug zou zijn, heimwee naar Amerika zou krijgen. Beste slim achteraf voor een 19 jarige. Maar heimwee in de zin van nostalgie heeft ook wel weer wat toch ?
Oorspronkelijk zou ik ook maar voor een paar jaar naar de VS gaan. Maar ja, de liefde hè? Ik kwam mijn man daar in mijn eerste week op de campus tegen, sprak hem aan en heb hem nooit meer laten gaan.
Nostalgie is best aardig hoor. Alleen zo jammer dat ik er altijd van ga janken.
Heb ooit een jaar in amerika gewoond, vond het heel leuk daar en kon als ik dat wilde er blijven. Heb na lang twijfelen besloten dat ik dat niet ging doen. Ik wist dat ik het heel leuk zou vinden maar na een tijd heimwee naar Nederland zou krijgen maar als ik in Nederland weer terug zou zijn, heimwee naar Amerika zou krijgen. Beste slim achteraf voor een 19 jarige. Maar heimwee in de zin van nostalgie heeft ook wel weer wat toch ?
Oorspronkelijk zou ik ook maar voor een paar jaar naar de VS gaan. Maar ja, de liefde hè? Ik kwam mijn man daar in mijn eerste week op de campus tegen, sprak hem aan en heb hem nooit meer laten gaan.
Nostalgie is best aardig hoor. Alleen zo jammer dat ik er altijd van ga janken.
vrijdag 20 april 2012 om 22:05
Jeetje, kan me goed voorstellen dat je af en toe heimwee kan hebben naar je 'thuis'. Mijn moeder woont in Frankrijk maar die heeft daar dus helemaal geen last van, die zou, ondanks dat haar kinderen en kleinkinderen hier wonen, niet meer terug naar NL willen. Ook mijn schoonouders hebben een huis in Frankrijk, en vertrekken tzt ook definitief die kant op. Ik zou het niet kunnen, hecht veel te veel aan dit prachtige land, daarom kan ik me zo goed voorstellen hoe dat voor jou zal zijn. Maar in mn omgeving schijnt niemand daar dus last van te hebben
vrijdag 20 april 2012 om 22:08
quote:rozehanddoek schreef op 20 april 2012 @ 17:02:
Leentje, dit topic is al wat ouder, dus ik hoop dat je je inmiddels wat beter voelt!! Ik heb nog maar 1x heimwee gehad, dat was toen ik de laatste keer in Nederland was. Ik had toen heimwee naar het land waar ik nu woon. Maar mijn ticket terug was al geboekt, dus ik hoefde er niet lang op te wachten. Af en toe een weekendje Frankrijk boeken lijkt me inderdaad een goed idee!
Ja hoor, ik ben inmiddels 4 dagen met Leendert en grutjes naar Frankrijk geweest. En ook al mijn 4 broers en zussen waren er met hun gezin. In de periode dat ik zoveel heimwee had mijn ouders gesproken, broers en zussen ook en voor ik het wist bleken we allemaal het paasweekend naar Frankrijk te kunnen komen. Als je dat soort dingen lang van te voren wilt plannen lukt het niet. En zo vrij kort van te voren lukt het dan zo maar opeens.
Waar woon jij? Heel ver weg? En heb je hier nog veel familie wonen?
Leentje, dit topic is al wat ouder, dus ik hoop dat je je inmiddels wat beter voelt!! Ik heb nog maar 1x heimwee gehad, dat was toen ik de laatste keer in Nederland was. Ik had toen heimwee naar het land waar ik nu woon. Maar mijn ticket terug was al geboekt, dus ik hoefde er niet lang op te wachten. Af en toe een weekendje Frankrijk boeken lijkt me inderdaad een goed idee!
Ja hoor, ik ben inmiddels 4 dagen met Leendert en grutjes naar Frankrijk geweest. En ook al mijn 4 broers en zussen waren er met hun gezin. In de periode dat ik zoveel heimwee had mijn ouders gesproken, broers en zussen ook en voor ik het wist bleken we allemaal het paasweekend naar Frankrijk te kunnen komen. Als je dat soort dingen lang van te voren wilt plannen lukt het niet. En zo vrij kort van te voren lukt het dan zo maar opeens.
Waar woon jij? Heel ver weg? En heb je hier nog veel familie wonen?
vrijdag 20 april 2012 om 22:19
quote:monty25 schreef op 20 april 2012 @ 22:05:
Jeetje, kan me goed voorstellen dat je af en toe heimwee kan hebben naar je 'thuis'. Mijn moeder woont in Frankrijk maar die heeft daar dus helemaal geen last van, die zou, ondanks dat haar kinderen en kleinkinderen hier wonen, niet meer terug naar NL willen. Ook mijn schoonouders hebben een huis in Frankrijk, en vertrekken tzt ook definitief die kant op. Ik zou het niet kunnen, hecht veel te veel aan dit prachtige land, daarom kan ik me zo goed voorstellen hoe dat voor jou zal zijn. Maar in mn omgeving schijnt niemand daar dus last van te hebben
Zodra onze jongste studeert verkoop ik mijn bedrijf hier, verkopen we ons huis en vertrekken we naar Frankrijk. Ik kreeg alleen vorig jaar in juni ongepland kindje nummer 5 waarmee die plannen met 6 jaar zijn uitgesteld. Hoeveel heimwee ik ook heb, ik ben er ook nog niet aan toe om mijn bedrijf, ook een beetje een kindje van me, op te geven. En het leven van mijn kinderen is hier in Nederland. Dat mag ik ook niet vergeten. Bovendien wil ik ze het gruwelijk traditionele onderwijs in Frankrijk niet aandoen. Voorlopig blijven we er dus maar gewoon lekker vaak op vakantie heen gaan.
Je zult begrijpen dat ik het helemaal met jouw moeder en je schoonouders eens ben dat Frankrijk een geweldig land is om te wonen.
Nederland is overigens geen slecht land hoor. We hebben er destijds bewust voor gekozen hierheen te komen. Er waren nog een aantal opties en die trokken ons toen niet zo aan als Nederland.
Jeetje, kan me goed voorstellen dat je af en toe heimwee kan hebben naar je 'thuis'. Mijn moeder woont in Frankrijk maar die heeft daar dus helemaal geen last van, die zou, ondanks dat haar kinderen en kleinkinderen hier wonen, niet meer terug naar NL willen. Ook mijn schoonouders hebben een huis in Frankrijk, en vertrekken tzt ook definitief die kant op. Ik zou het niet kunnen, hecht veel te veel aan dit prachtige land, daarom kan ik me zo goed voorstellen hoe dat voor jou zal zijn. Maar in mn omgeving schijnt niemand daar dus last van te hebben
Zodra onze jongste studeert verkoop ik mijn bedrijf hier, verkopen we ons huis en vertrekken we naar Frankrijk. Ik kreeg alleen vorig jaar in juni ongepland kindje nummer 5 waarmee die plannen met 6 jaar zijn uitgesteld. Hoeveel heimwee ik ook heb, ik ben er ook nog niet aan toe om mijn bedrijf, ook een beetje een kindje van me, op te geven. En het leven van mijn kinderen is hier in Nederland. Dat mag ik ook niet vergeten. Bovendien wil ik ze het gruwelijk traditionele onderwijs in Frankrijk niet aandoen. Voorlopig blijven we er dus maar gewoon lekker vaak op vakantie heen gaan.
Je zult begrijpen dat ik het helemaal met jouw moeder en je schoonouders eens ben dat Frankrijk een geweldig land is om te wonen.
Nederland is overigens geen slecht land hoor. We hebben er destijds bewust voor gekozen hierheen te komen. Er waren nog een aantal opties en die trokken ons toen niet zo aan als Nederland.
vrijdag 20 april 2012 om 22:19
Heimwee naar Nederland: heel herkenbaar.
Ik woon alweer 5 jaar in Spanje. Heb eerder een aantal jaren in Engeland gewoon maar was nooit van plan me ergens anders te settlen dan in Nederland. Maar ja, de liefde he?
Als ik heimwee heb denk ik juist niet aan NL, maar aan alle dingen die hier zo fijn zijn: het klimaat, het strand, het eten, de relaxte sfeer...En natuurlijk mijn lief en onze kinderen.
Ik woon alweer 5 jaar in Spanje. Heb eerder een aantal jaren in Engeland gewoon maar was nooit van plan me ergens anders te settlen dan in Nederland. Maar ja, de liefde he?
Als ik heimwee heb denk ik juist niet aan NL, maar aan alle dingen die hier zo fijn zijn: het klimaat, het strand, het eten, de relaxte sfeer...En natuurlijk mijn lief en onze kinderen.
vrijdag 20 april 2012 om 22:20
quote:hatseklats schreef op 20 april 2012 @ 22:09:
Ik heb 10 jaar in het buitenland gewoond. Heb daar soms best wel heimwee naar NL gehad, maar nu ik alweer net zo lang in NL woon, heb ik steeds heimwee naar die plek!
Erg is dat hè? Ik ben bang dat ik dat straks ook ga krijgen. Leendert en ik in Frankrijk en mijn dan officieel volwassen grutjes hier in Nederland. Gelukkig hebben we er vijf, kunnen ze een beetje op elkaar letten.
Waar heb jij gewoond?
Ik heb 10 jaar in het buitenland gewoond. Heb daar soms best wel heimwee naar NL gehad, maar nu ik alweer net zo lang in NL woon, heb ik steeds heimwee naar die plek!
Erg is dat hè? Ik ben bang dat ik dat straks ook ga krijgen. Leendert en ik in Frankrijk en mijn dan officieel volwassen grutjes hier in Nederland. Gelukkig hebben we er vijf, kunnen ze een beetje op elkaar letten.
Waar heb jij gewoond?
vrijdag 20 april 2012 om 22:29
quote:gemelitos schreef op 20 april 2012 @ 22:19:
Heimwee naar Nederland: heel herkenbaar.
Ik woon alweer 5 jaar in Spanje. Heb eerder een aantal jaren in Engeland gewoon maar was nooit van plan me ergens anders te settlen dan in Nederland. Maar ja, de liefde he?
Als ik heimwee heb denk ik juist niet aan NL, maar aan alle dingen die hier zo fijn zijn: het klimaat, het strand, het eten, de relaxte sfeer...En natuurlijk mijn lief en onze kinderen.
Jij ook al? Eigenlijk is het gewoon Cupido's schuld, die heimwee.
Spanje is ook een heerlijk land. Niet alleen het klimaat en de relaxte sfeer maar voor mij ook vooral het eten. Mij mogen ze midden in de nacht wakker maken voor een lekkere Spaanse maaltijd. En jij eet zo iedere dag? Bofbips.
Ik ga meestal veel Franse muziek luisteren en dan meezingen. Weet Leendert gelijk hoe laat het is en kan hij er een beetje rekening mee houden dat ik niet te genieten ben.
Heimwee naar Nederland: heel herkenbaar.
Ik woon alweer 5 jaar in Spanje. Heb eerder een aantal jaren in Engeland gewoon maar was nooit van plan me ergens anders te settlen dan in Nederland. Maar ja, de liefde he?
Als ik heimwee heb denk ik juist niet aan NL, maar aan alle dingen die hier zo fijn zijn: het klimaat, het strand, het eten, de relaxte sfeer...En natuurlijk mijn lief en onze kinderen.
Jij ook al? Eigenlijk is het gewoon Cupido's schuld, die heimwee.
Spanje is ook een heerlijk land. Niet alleen het klimaat en de relaxte sfeer maar voor mij ook vooral het eten. Mij mogen ze midden in de nacht wakker maken voor een lekkere Spaanse maaltijd. En jij eet zo iedere dag? Bofbips.
Ik ga meestal veel Franse muziek luisteren en dan meezingen. Weet Leendert gelijk hoe laat het is en kan hij er een beetje rekening mee houden dat ik niet te genieten ben.
vrijdag 20 april 2012 om 22:38
quote:leentjedb schreef op 20 april 2012 @ 22:19:
[...]
Zodra onze jongste studeert verkoop ik mijn bedrijf hier, verkopen we ons huis en vertrekken we naar Frankrijk. Ik kreeg alleen vorig jaar in juni ongepland kindje nummer 5 waarmee die plannen met 6 jaar zijn uitgesteld. Hoeveel heimwee ik ook heb, ik ben er ook nog niet aan toe om mijn bedrijf, ook een beetje een kindje van me, op te geven. En het leven van mijn kinderen is hier in Nederland. Dat mag ik ook niet vergeten. Bovendien wil ik ze het gruwelijk traditionele onderwijs in Frankrijk niet aandoen. Voorlopig blijven we er dus maar gewoon lekker vaak op vakantie heen gaan.
Je zult begrijpen dat ik het helemaal met jouw moeder en je schoonouders eens ben dat Frankrijk een geweldig land is om te wonen.
Nederland is overigens geen slecht land hoor. We hebben er destijds bewust voor gekozen hierheen te komen. Er waren nog een aantal opties en die trokken ons toen niet zo aan als Nederland.
Zeker met een bedrijf en kinders die hier hun plekkie hebben snap ik dat je ook niet zomaar je schepen hier verbrandt, mijn moeder had al jaren de droom om een chambre d'hotes te beginnen en sprak al vloeiend Frans, dus de stap was voor haar niet zo moeilijk. En aangezien ze al een paar jaar in Afrika gewoond had was het voor ons ook een aantrekkelijk idee, moeders in Frankrijk (Languedoc). Lekker dichtbij en schoonouders in de Ardeche, dus ook mooi te combineren.
Mam geniet vooral van de vriendelijkheid, de rust, de interesse in haar door de dorpsbewoners, de feesten met het hele dorp (polonaise met de maire
) en gewoon het Franse leven.
In NL vindt ze het best lastig om te zien hoe het steeds sneller, harder en minder gemoedelijk wordt, kan me dat ergens wel voorstellen, maar ja, als je er dagelijks middenin zit zal je dat niet zo ervaren als zij.
[...]
Zodra onze jongste studeert verkoop ik mijn bedrijf hier, verkopen we ons huis en vertrekken we naar Frankrijk. Ik kreeg alleen vorig jaar in juni ongepland kindje nummer 5 waarmee die plannen met 6 jaar zijn uitgesteld. Hoeveel heimwee ik ook heb, ik ben er ook nog niet aan toe om mijn bedrijf, ook een beetje een kindje van me, op te geven. En het leven van mijn kinderen is hier in Nederland. Dat mag ik ook niet vergeten. Bovendien wil ik ze het gruwelijk traditionele onderwijs in Frankrijk niet aandoen. Voorlopig blijven we er dus maar gewoon lekker vaak op vakantie heen gaan.
Je zult begrijpen dat ik het helemaal met jouw moeder en je schoonouders eens ben dat Frankrijk een geweldig land is om te wonen.
Nederland is overigens geen slecht land hoor. We hebben er destijds bewust voor gekozen hierheen te komen. Er waren nog een aantal opties en die trokken ons toen niet zo aan als Nederland.
Zeker met een bedrijf en kinders die hier hun plekkie hebben snap ik dat je ook niet zomaar je schepen hier verbrandt, mijn moeder had al jaren de droom om een chambre d'hotes te beginnen en sprak al vloeiend Frans, dus de stap was voor haar niet zo moeilijk. En aangezien ze al een paar jaar in Afrika gewoond had was het voor ons ook een aantrekkelijk idee, moeders in Frankrijk (Languedoc). Lekker dichtbij en schoonouders in de Ardeche, dus ook mooi te combineren.
Mam geniet vooral van de vriendelijkheid, de rust, de interesse in haar door de dorpsbewoners, de feesten met het hele dorp (polonaise met de maire
) en gewoon het Franse leven. In NL vindt ze het best lastig om te zien hoe het steeds sneller, harder en minder gemoedelijk wordt, kan me dat ergens wel voorstellen, maar ja, als je er dagelijks middenin zit zal je dat niet zo ervaren als zij.
zaterdag 21 april 2012 om 02:12
Oeh, 'leuk' dit topic!
Ik woon nu sinds 9 maanden in de VS voor een studie en heb af en toe wel eens heimwee! Nog niet heel hevig (ik kan Nederlandse smartlappen nog steeds niet waarderen ) maar dat komt ook vast wel eens. Nu in de lente bijvoorbeeld mis ik hoe veel bloemen er in Nederland zijn, dat is hier waar ik zit veel minder. En ik mis natuurlijk vooral m'n vrienden en familie...
En ja, die liefde he! Ik heb sinds een paar maanden een Amerikaanse vriend, en dat is natuurlijk nog heel pril maar als het serieus wordt is het nog maar de vraag waar ik over 10 jaar woon
Ik woon nu sinds 9 maanden in de VS voor een studie en heb af en toe wel eens heimwee! Nog niet heel hevig (ik kan Nederlandse smartlappen nog steeds niet waarderen ) maar dat komt ook vast wel eens. Nu in de lente bijvoorbeeld mis ik hoe veel bloemen er in Nederland zijn, dat is hier waar ik zit veel minder. En ik mis natuurlijk vooral m'n vrienden en familie...
En ja, die liefde he! Ik heb sinds een paar maanden een Amerikaanse vriend, en dat is natuurlijk nog heel pril maar als het serieus wordt is het nog maar de vraag waar ik over 10 jaar woon
zaterdag 21 april 2012 om 07:53
Als de financiën geen probleem zijn waarom pak je dan niet regelmatig het vliegtuig naar Nice en blijf je een weekeindje daar? Ga je op vrijdagavond heen en op zondagavond weer terug. En als je man niet met 6 kinderen achter wil laten neem je er bij toerbeurt 2 of 3 mee. Het vliegtuig zit vol met mensen die dit regelmatig doen. Stel dat je dit een keer of 4 per jaar doet, kan net weer even tegen de heimwee helpen. Helemaal met een eigen huis daar zou ik het wel weten.
zaterdag 21 april 2012 om 09:33
quote:leentjedb schreef op 20 april 2012 @ 22:29:
Spanje is ook een heerlijk land. Niet alleen het klimaat en de relaxte sfeer maar voor mij ook vooral het eten. Mij mogen ze midden in de nacht wakker maken voor een lekkere Spaanse maaltijd. En jij eet zo iedere dag? Bofbips.
Ik ben niet zo´n kookwonder als jij maar met verse vis en andere ingredienten wordt het al snel lekker. En gelukkig heb ik een schoonmoeder
Spanje is ook een heerlijk land. Niet alleen het klimaat en de relaxte sfeer maar voor mij ook vooral het eten. Mij mogen ze midden in de nacht wakker maken voor een lekkere Spaanse maaltijd. En jij eet zo iedere dag? Bofbips.
Ik ben niet zo´n kookwonder als jij maar met verse vis en andere ingredienten wordt het al snel lekker. En gelukkig heb ik een schoonmoeder
zaterdag 21 april 2012 om 10:15
Heimwee is toch een gek ding .
Ik woon ook in het buitenland en op de een of andere manier ben ik me sinds ongeveer een klein jaar, heel bewust van het feit dat het NL wat ik toen achterliet, nooit meer terugkomt.
Dat wat er toen was toen ik wegging, is allemaal anders geworden en ik hoor daar niet meer echt bij.
Teruggaan schiet ook wel eens door mijn hoofd, maar dat hoort volgens mij ook gewoon bij het leven. Mijn zoon is gek op opa en oma en vindt het jammer dat hij ze zo weinig ziet. Laatst was hij boos op mij, toen ik uitlegde dat ik als klein meisje wel bij opa en oma woonde, maar dat ik graag nu hier wilde wonen en hij daarom automatisch ook (wat wel onderbouwd is, maar voor hem natuurlijk niet te begrijpen). Hij zou heel graag dichter bij hun willen zijn. Dat maakt me dan wel heel verdrietig soms.
Maar dat is geen heimwee, want echt serieus nadenken over remigreren, doe ik nooit en wil ik eigenlijk diep in mijn hart ook helemaal niet.
Dit is mijn thuis, mijn leven, maar ik blijf NLse in mijn hart.
Een familielid woonde ook in het buitenland en die gingen wij jaarlijks bezoeken, tijdens vakanties. Hij zong altijd hele oude NL liedjes, die hij tot zijn vertrek in NL gehoord had in zijn jeugd. Dan moesten wij altijd zo lachen! Nieuwe liedjes had hij natuurlijk niet meer meegekregen.
Grappig om te lezen, Leentje, dat Leendert een Amerikaan is .
Ik woon ook in het buitenland en op de een of andere manier ben ik me sinds ongeveer een klein jaar, heel bewust van het feit dat het NL wat ik toen achterliet, nooit meer terugkomt.
Dat wat er toen was toen ik wegging, is allemaal anders geworden en ik hoor daar niet meer echt bij.
Teruggaan schiet ook wel eens door mijn hoofd, maar dat hoort volgens mij ook gewoon bij het leven. Mijn zoon is gek op opa en oma en vindt het jammer dat hij ze zo weinig ziet. Laatst was hij boos op mij, toen ik uitlegde dat ik als klein meisje wel bij opa en oma woonde, maar dat ik graag nu hier wilde wonen en hij daarom automatisch ook (wat wel onderbouwd is, maar voor hem natuurlijk niet te begrijpen). Hij zou heel graag dichter bij hun willen zijn. Dat maakt me dan wel heel verdrietig soms.
Maar dat is geen heimwee, want echt serieus nadenken over remigreren, doe ik nooit en wil ik eigenlijk diep in mijn hart ook helemaal niet.
Dit is mijn thuis, mijn leven, maar ik blijf NLse in mijn hart.
Een familielid woonde ook in het buitenland en die gingen wij jaarlijks bezoeken, tijdens vakanties. Hij zong altijd hele oude NL liedjes, die hij tot zijn vertrek in NL gehoord had in zijn jeugd. Dan moesten wij altijd zo lachen! Nieuwe liedjes had hij natuurlijk niet meer meegekregen.
Grappig om te lezen, Leentje, dat Leendert een Amerikaan is .
