Psyche
alle pijlers
Drunkorexia?
zaterdag 12 mei 2012 om 23:10
Vorig jaar september mocht ik met ontslag bij de GGZ
Ik heb de afgelopen 8 a 9 jaar verschillende behandelvormen gehad, hetzij therapie of (om de) wekelijkse gesprekken.
De laatste gesprekken die ik gehad heb gingen voornamelijk over mijn valkuil in de eetstoornis en mijn dagelijkse alcohol consumptie, mijn psycholoog verwees me door naar een diëtiste omdat ik niet weer dezelfde therapiegroep kon doen vanwege het niet kunnen combineren met mijn werk.
Mijn alcohol-probleem vond hij niet zodanig zorgwekkend om me daarvoor een behandelplan te geven.
De term drunkorexia kende mijn psycholoog en ik nog niet, dit vond ik net op internet toen ik op zoek was naar de oorzaak van mijn probleem.
Ik ben namelijk tot het besef gekomen dat er iets moet veranderen, dit besef is zo ontstaan:
Vorige week hadden mijn vriend en ik vakantie en we stonden in de rij bij de kassa met een kratje bier.
Ineens vroeg ik me af: "Wanneer heb ik voor het laatst een dag geen bier gedronken?"
Mijn vriend kon dit beantwoorden en zei: "Toen je migraine had, 2 weken geleden"
Ik liet dit maar een beetje los, we hadden tenslotte vakantie en zou na de vakantie maar gewoon stoppen met drinken besloot ik.
Totdat de vakantie was afgelopen...
Maandag moest ik werken en de vrijdag ervoor werd ik ziek, alweer...(Sinds februari, elke maand)
Maar we hadden nog bier over en vulden dat steeds aan als er flesjes of blikjes te weinig stonden voor een avond.
Mijn werkweek begon en ik herinner me dat sinds ik gestopt ben met roken (14 februari 2011) ik de sigaret dus heb vervangen voor alcohol en direct mijn strenge dieet weer heb opgepakt vanwege het bekende aankomen als je niet meer rookt.
Kortom ik ben verslaafd aan het hebben van een verslaving.
Kan het zijn dat ik hierdoor een verminderde weerstand heb gekregen en daarom vaker ziek thuis zit met zware verkoudheid, vermoeidheid en griepachtige verschijnselen?
Ik weet dat dit een vraag is voor de huisarts, maar dat is meer een vraag naar ervaringen.
Weinig eten en alcohol drinken, word je dan sneller ziek? Of ligt het aan Nederland en het feit dat die stomme zomer maar niet wil komen?
Voorgaande jaren toen ik zwaar anorectisch was en ook geregeld dronk werd ik nooit ziek. Nu ineens wel.
Mijn leidinggevende zegt dat het misschien komt omdat ik psychisch tot rust aan het komen ben en dat alles er nu uit komt.
Ik ben namelijk overgeplaatst binnen het bedrijf in december vorig jaar nadat ik overspannen was geraakt door post-traumatische-stress in het vorige filiaal.
Mijn drankgebruik: 3 flesjes of 3 blikjes per avond en alleen in het weekend meer dan 3 totdat ik aangeschoten word
Ik heb de afgelopen 8 a 9 jaar verschillende behandelvormen gehad, hetzij therapie of (om de) wekelijkse gesprekken.
De laatste gesprekken die ik gehad heb gingen voornamelijk over mijn valkuil in de eetstoornis en mijn dagelijkse alcohol consumptie, mijn psycholoog verwees me door naar een diëtiste omdat ik niet weer dezelfde therapiegroep kon doen vanwege het niet kunnen combineren met mijn werk.
Mijn alcohol-probleem vond hij niet zodanig zorgwekkend om me daarvoor een behandelplan te geven.
De term drunkorexia kende mijn psycholoog en ik nog niet, dit vond ik net op internet toen ik op zoek was naar de oorzaak van mijn probleem.
Ik ben namelijk tot het besef gekomen dat er iets moet veranderen, dit besef is zo ontstaan:
Vorige week hadden mijn vriend en ik vakantie en we stonden in de rij bij de kassa met een kratje bier.
Ineens vroeg ik me af: "Wanneer heb ik voor het laatst een dag geen bier gedronken?"
Mijn vriend kon dit beantwoorden en zei: "Toen je migraine had, 2 weken geleden"
Ik liet dit maar een beetje los, we hadden tenslotte vakantie en zou na de vakantie maar gewoon stoppen met drinken besloot ik.
Totdat de vakantie was afgelopen...
Maandag moest ik werken en de vrijdag ervoor werd ik ziek, alweer...(Sinds februari, elke maand)
Maar we hadden nog bier over en vulden dat steeds aan als er flesjes of blikjes te weinig stonden voor een avond.
Mijn werkweek begon en ik herinner me dat sinds ik gestopt ben met roken (14 februari 2011) ik de sigaret dus heb vervangen voor alcohol en direct mijn strenge dieet weer heb opgepakt vanwege het bekende aankomen als je niet meer rookt.
Kortom ik ben verslaafd aan het hebben van een verslaving.
Kan het zijn dat ik hierdoor een verminderde weerstand heb gekregen en daarom vaker ziek thuis zit met zware verkoudheid, vermoeidheid en griepachtige verschijnselen?
Ik weet dat dit een vraag is voor de huisarts, maar dat is meer een vraag naar ervaringen.
Weinig eten en alcohol drinken, word je dan sneller ziek? Of ligt het aan Nederland en het feit dat die stomme zomer maar niet wil komen?
Voorgaande jaren toen ik zwaar anorectisch was en ook geregeld dronk werd ik nooit ziek. Nu ineens wel.
Mijn leidinggevende zegt dat het misschien komt omdat ik psychisch tot rust aan het komen ben en dat alles er nu uit komt.
Ik ben namelijk overgeplaatst binnen het bedrijf in december vorig jaar nadat ik overspannen was geraakt door post-traumatische-stress in het vorige filiaal.
Mijn drankgebruik: 3 flesjes of 3 blikjes per avond en alleen in het weekend meer dan 3 totdat ik aangeschoten word
zondag 13 mei 2012 om 02:31
quote:star-light schreef op 13 mei 2012 @ 02:19:
Wist je dat een eetstoornis waarin je weinig tot niets eet ook een echte verslaving is?
Anorexia. zelfs net zo hardnekkig als coke.
Ik ga je uitleggen wat ik geleerd heb:
Als je in zo'n beperkte mate voeding tot je neemt en je je hongergevoel negeert krijgen je hersenen na een lange periode ondervoeding te weinig zuurstof en voel je je dus licht in je hoofd.
Dit gevoel van licht in je hoofd brengt je in een soort van dissociatie en op den duur ook depersonalisatie (daar komt het vertekenende beeld weer vandaan als je in de spiegel kijkt)
Je bent er wel, maar ook weer niet, je bent in een roes wat vergelijkbaar is met high zijn of dronken, je kan je niet goed meer concentreren en sommige denken zelfs van wel.
Dit veilige gevoel is wat het zo moeilijk maakt om van anorexia te genezen omdat dat gevoel verslavend is.
Oh echt? Jeee, dit heb ik nooit geweten. Wat interessant.
Ja, nu begrijp ik pas waarom anorexia inderdaad zo moeilijk te 'genezen' valt.
Ik zet 'genezen' tussen aanhalingstekens, omdat ik vaak gehoord heb dat je er eigenlijk nooit van kunt genezen en de anorexia altijd op de loer blijft liggen. Je kunt er hoogstens mee om leren gaan door te zorgen dat je in herstel blijft. Klopt dit?
Met verslaving is dat dus ook zo. Iemand met een verslaving, kan wél leren zijn verslaving te deactiveren (stoppen met gebruik, in herstel komen en dat volhouden). Maar hij zal zijn hele leven iemand blijven die de ziekte van verslaving heeft. Een ziekte die dus altijd weer 'geactiveerd' kan worden zodra hij z'n 'drug of choice' weer gaat gebruiken. Of zich waagt aan andere verslavende middelen/activiteiten. Maar van een verslaving 'genezen' kan dus niet. Wel altijd 'in herstel' blijven, dus abstinent (middelenvrij) blijven.
Interessant, wat je erover schrijft. In die zin is anorexia dus inderdaad ook een verslaving.
Wist je dat een eetstoornis waarin je weinig tot niets eet ook een echte verslaving is?
Anorexia. zelfs net zo hardnekkig als coke.
Ik ga je uitleggen wat ik geleerd heb:
Als je in zo'n beperkte mate voeding tot je neemt en je je hongergevoel negeert krijgen je hersenen na een lange periode ondervoeding te weinig zuurstof en voel je je dus licht in je hoofd.
Dit gevoel van licht in je hoofd brengt je in een soort van dissociatie en op den duur ook depersonalisatie (daar komt het vertekenende beeld weer vandaan als je in de spiegel kijkt)
Je bent er wel, maar ook weer niet, je bent in een roes wat vergelijkbaar is met high zijn of dronken, je kan je niet goed meer concentreren en sommige denken zelfs van wel.
Dit veilige gevoel is wat het zo moeilijk maakt om van anorexia te genezen omdat dat gevoel verslavend is.
Oh echt? Jeee, dit heb ik nooit geweten. Wat interessant.
Ja, nu begrijp ik pas waarom anorexia inderdaad zo moeilijk te 'genezen' valt.
Ik zet 'genezen' tussen aanhalingstekens, omdat ik vaak gehoord heb dat je er eigenlijk nooit van kunt genezen en de anorexia altijd op de loer blijft liggen. Je kunt er hoogstens mee om leren gaan door te zorgen dat je in herstel blijft. Klopt dit?
Met verslaving is dat dus ook zo. Iemand met een verslaving, kan wél leren zijn verslaving te deactiveren (stoppen met gebruik, in herstel komen en dat volhouden). Maar hij zal zijn hele leven iemand blijven die de ziekte van verslaving heeft. Een ziekte die dus altijd weer 'geactiveerd' kan worden zodra hij z'n 'drug of choice' weer gaat gebruiken. Of zich waagt aan andere verslavende middelen/activiteiten. Maar van een verslaving 'genezen' kan dus niet. Wel altijd 'in herstel' blijven, dus abstinent (middelenvrij) blijven.
Interessant, wat je erover schrijft. In die zin is anorexia dus inderdaad ook een verslaving.
zondag 13 mei 2012 om 03:19
@Xayaz, ja zo werkt het bij eetstoornissen ook, klopt.
Van anorexia kan je genezen, maar een eetstoornis in zijn algemeniteit blijft altijd op de loer. Ik weet dat als ik me waag aan een dieet dat ik door zou kunnen slaan en de weg terug onomkeerbaar kan worden, gelukkig ben ik nooit meer dusdanig doorgeslagen dat het weer anorexia werd, meestal blijf ik hangen op een gezond gewicht. Maar dat zegt natuurlijk niet dat die hoeveelheid voeding gezond is.
Ik twijfel altijd of ik echt wel een eetprobleem heb zeker als ik door de stad loop en mensen observeer. Maar die mensen waar ik op doel zullen wel hetzelfde denken als ik, dan is alleen nog de vraag of zei net als ik het ook hebben erkend.
Van anorexia kan je genezen, maar een eetstoornis in zijn algemeniteit blijft altijd op de loer. Ik weet dat als ik me waag aan een dieet dat ik door zou kunnen slaan en de weg terug onomkeerbaar kan worden, gelukkig ben ik nooit meer dusdanig doorgeslagen dat het weer anorexia werd, meestal blijf ik hangen op een gezond gewicht. Maar dat zegt natuurlijk niet dat die hoeveelheid voeding gezond is.
Ik twijfel altijd of ik echt wel een eetprobleem heb zeker als ik door de stad loop en mensen observeer. Maar die mensen waar ik op doel zullen wel hetzelfde denken als ik, dan is alleen nog de vraag of zei net als ik het ook hebben erkend.
zondag 13 mei 2012 om 03:35
@ conundrum
Dank je voor je lieve reactie, je laatste zin dat klopt wel een beetje ja, dit merk ik vooral aan mijn omgeving. Mensen die eerst bij mij pasten die passen niet meer bij mij en andersom. Sommige mensen geloven het niet maar ik kan therapie echt iedereen aanraden, ik ben er zoveel sterker uitgekomen als toen ik er in ging.
Dank je voor je lieve reactie, je laatste zin dat klopt wel een beetje ja, dit merk ik vooral aan mijn omgeving. Mensen die eerst bij mij pasten die passen niet meer bij mij en andersom. Sommige mensen geloven het niet maar ik kan therapie echt iedereen aanraden, ik ben er zoveel sterker uitgekomen als toen ik er in ging.
zondag 13 mei 2012 om 04:01
Maar je maakt je dus zorgen omdat je nu op een streng dieet bent, en iedere avond drinkt. En daarbij vaak ziek bent. Toch?
Of ben je nu niet op een streng dieet?
Heb je eigenlijk medicijnen voor je CPTSS. Iets van AD of zo?
Een vitamine D tekort is ook niet goed voor je stemming. Kun je somber van worden. Heb je daar iets voor, of is het advies veel naar buiten gaan? (Zonlicht zorgt voor de aanmaak van vitamine D.)
Sport je?
.
Of ben je nu niet op een streng dieet?
Heb je eigenlijk medicijnen voor je CPTSS. Iets van AD of zo?
Een vitamine D tekort is ook niet goed voor je stemming. Kun je somber van worden. Heb je daar iets voor, of is het advies veel naar buiten gaan? (Zonlicht zorgt voor de aanmaak van vitamine D.)
Sport je?
.
zondag 13 mei 2012 om 05:16
Wat jij doet met je verslavingen is gewoon cooping gedrag. Dus eigenlijk wat je phyg al zei het dragelijk maken voor jezelf. Eigenlijk is het gewoon wegvluchten voor jezelf en je eigen gevoel. Is het niet een idee om een gezonde manier van omgang van jou gevoel te vinden inplaats van ze weg te drinken of niet weg te eten? Heb je ooit gedacht om te svhilderen, dichten, svhrijven, zingen, muziek maken enz? Zo ga je ook met je gevoel om zonder dat je meteen heftig geconfronteerd wordt en word je uitvlucht iets andrs dan drinken of niet eten. En word iets tastbaars en echt van jou,waardoor je uiteindelijk misschien dichter bij jezlf komt op een positieve manier.
zondag 13 mei 2012 om 06:06
Er zijn een paar dingen in je verhaal die ik niet helemaal begrijp: Jojo je veel als je in de winter 'normaal' eet en in de zomer amper iets? Hoe voel je je dan in de winter? Heb je echt ondergewicht, zit je op de grens of heb je een gewoon 'normaal' gewicht? Waar jij en je therapeut blijkbaar ook nog niet uit zijn gekomen is de vraag of je drinkt en niet zonder de alcohol kan of dat je drinkt om niet te hoeven eten en je toch 'actief' genoeg te voelen voor een leven naast je anorexia. Als je anorexia hebt en je verzet je ertegen kan dit zich uiten in drunkorexia: Door te drinken laat jij 'calorieën' toe in je lichaam en vaak moet je om normaal te functioneren meer eten op een dag dan als je niet zou drinken. Heb jij het gevoel dat (ook in de zomer) je alleen lol kan hebben als je er wat bij drinkt of veel eet? Als je bijvoorbeeld een leuk dagje gepland hebt staan: Hoort daar drank bij? Als dat het geval is kan het goed zijn dat je de drank gebruikt om om te gaan met je eetprobleem en je eetprobleem om om te gaan met trauma's. Je geeft zelf aan dat je weet hoe anorexia werkt. Je moet dus meer gaan eten.
Mijn tip: Schrap de alcohol zoals vele al zeggen en probeer minimaal 4 dagen in de week veel (!) te eten. Niet dat je direct jezelf vet moet mesten. Maar het is belangrijk om aan te komen: hoe moeilijk dat ook is. De andere drie dagen kan je minder eten: je moet het rustig op bouwen en zo heb je een grotere kans dat je het volhoudt. Gebruik een schriftje om iedere dag op te schrijven wat het eten met je doet. Je zal merken dat je je naar verloop van tijd juist slechter voelt op dagen dat je minder eet en ook slechter over je lichaam. Dan kan je de dagen dat je minder eet gaan afbouwen. Het kost wilskracht maar jij kan dat! Trauma's zijn erg: maar door jezelf zo te behandelen geef je een trauma de kans om iedere keer even heftig terug te komen in plaats van een plaatsje te krijgen (je houd het dus in stand). Hopelijk heb je hier iets aan.
Mijn tip: Schrap de alcohol zoals vele al zeggen en probeer minimaal 4 dagen in de week veel (!) te eten. Niet dat je direct jezelf vet moet mesten. Maar het is belangrijk om aan te komen: hoe moeilijk dat ook is. De andere drie dagen kan je minder eten: je moet het rustig op bouwen en zo heb je een grotere kans dat je het volhoudt. Gebruik een schriftje om iedere dag op te schrijven wat het eten met je doet. Je zal merken dat je je naar verloop van tijd juist slechter voelt op dagen dat je minder eet en ook slechter over je lichaam. Dan kan je de dagen dat je minder eet gaan afbouwen. Het kost wilskracht maar jij kan dat! Trauma's zijn erg: maar door jezelf zo te behandelen geef je een trauma de kans om iedere keer even heftig terug te komen in plaats van een plaatsje te krijgen (je houd het dus in stand). Hopelijk heb je hier iets aan.
zondag 13 mei 2012 om 09:44
Ik zou toch weer hulp zoeken, starlight. Misschien iemand die gespecialiseerd is in CPTSS en die je nog niet 'uitbehandeld' acht (je hebt er nog last van, dus hoe kun je dan uitbehandeld zijn?) of inderdaad in de verslavingszorg.
Lupine, iemand aanraden maar weer te gaan roken om te kunnen stoppen met drinken, want 'roken is toch minder erg'.... Ja joh, van roken krijg je geen keelkanker, longkanker, longemfyseem, hoger risico op hartinfarct, vernauwde bloedvaten, en dat soort zaken.
Alcohol en sigaretten, het is beiden ontzettend ongezond!
Ik denk dat matig alcoholgebruik minder ongezond is dan 'matig' roken btw.
3 alcoholische drankjes per dag en in het weekend meer is natuurlijk wel teveel drinken.
Lupine, iemand aanraden maar weer te gaan roken om te kunnen stoppen met drinken, want 'roken is toch minder erg'.... Ja joh, van roken krijg je geen keelkanker, longkanker, longemfyseem, hoger risico op hartinfarct, vernauwde bloedvaten, en dat soort zaken.
Alcohol en sigaretten, het is beiden ontzettend ongezond!
Ik denk dat matig alcoholgebruik minder ongezond is dan 'matig' roken btw.
3 alcoholische drankjes per dag en in het weekend meer is natuurlijk wel teveel drinken.
There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask: "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly? - Erin Hanson
zondag 13 mei 2012 om 14:18
zondag 13 mei 2012 om 14:33
Drunkorexia is een beetje anders. Het is een behoorlijk nieuwe term die in gebruik is genomen toen er (voornamelijk vrouwelijke studerende) mensen waren die bang waren dat ze teveel aan zouden komen als ze zouden doorgaan met elke avond alcohol drinken. Hierdoor nemen ze een zelfopgelegd dieet aan waarbij ze gemiddeld 500 kcal eten per dag, en de rest via drankjes binnen krijgen.
zondag 13 mei 2012 om 16:51
quote:mariamena schreef op 13 mei 2012 @ 14:18:
je doet me aan iemand denken....
Iemand die hier op den duur een ban heeft gekregen.
Enfin ik zou als de wiedeweerga een stootkuur vitamine b gaan slikken. Dat is vaak het allergrootste gemis/probleem.
Succes!
(ps; toch raar dat je nog nooit van korsalov hebt gehoord)Dat mag toch niet, hinten naar iemands vroegere nick?
je doet me aan iemand denken....
Iemand die hier op den duur een ban heeft gekregen.
Enfin ik zou als de wiedeweerga een stootkuur vitamine b gaan slikken. Dat is vaak het allergrootste gemis/probleem.
Succes!
(ps; toch raar dat je nog nooit van korsalov hebt gehoord)Dat mag toch niet, hinten naar iemands vroegere nick?
zondag 13 mei 2012 om 17:10
quote:mariamena schreef op 13 mei 2012 @ 14:18:
je doet me aan iemand denken....
Iemand die hier op den duur een ban heeft gekregen.
Enfin ik zou als de wiedeweerga een stootkuur vitamine b gaan slikken. Dat is vaak het allergrootste gemis/probleem.
Succes!
(ps; toch raar dat je nog nooit van korsalov hebt gehoord)
Dat kan natuurlijk altijd dat je een verhaal herkend van een eerdere topic, fijn om te weten dat ik dus niet de enige ben.
Maareh ik heb ooit toen msn groups nog bestond daar op een forum gezeten, hier ben ik nooit eerder lid geweest.
Maar waarom een nieuwe nick nemen? Doen mensen dat omdat ze bang zijn dat ze hier niet worden geaccepteerd? Ik snap dat niet helemaal.
je doet me aan iemand denken....
Iemand die hier op den duur een ban heeft gekregen.
Enfin ik zou als de wiedeweerga een stootkuur vitamine b gaan slikken. Dat is vaak het allergrootste gemis/probleem.
Succes!
(ps; toch raar dat je nog nooit van korsalov hebt gehoord)
Dat kan natuurlijk altijd dat je een verhaal herkend van een eerdere topic, fijn om te weten dat ik dus niet de enige ben.
Maareh ik heb ooit toen msn groups nog bestond daar op een forum gezeten, hier ben ik nooit eerder lid geweest.
Maar waarom een nieuwe nick nemen? Doen mensen dat omdat ze bang zijn dat ze hier niet worden geaccepteerd? Ik snap dat niet helemaal.
zondag 13 mei 2012 om 17:44
quote:xayaz schreef op 13 mei 2012 @ 04:01:
Maar je maakt je dus zorgen omdat je nu op een streng dieet bent, en iedere avond drinkt. En daarbij vaak ziek bent. Toch?
Of ben je nu niet op een streng dieet?
Heb je eigenlijk medicijnen voor je CPTSS. Iets van AD of zo?
Een vitamine D tekort is ook niet goed voor je stemming. Kun je somber van worden. Heb je daar iets voor, of is het advies veel naar buiten gaan? (Zonlicht zorgt voor de aanmaak van vitamine D.)
Sport je?
.
Nee ik sport niet en naar mijn idee ben ik ook niet op een streng dieet, het lukt me om op mijn voor mezelf acceptabele gewicht te blijven schommel tussen BMI 20 en 21
In mijn vakantie ben ik weer brood gaan eten en toen ik aan het werk ging heb ik dat weten vast te houden.
Sinds het plaatsten van deze topic heb ik geen bier meer gedronken ook en ik denk dat ik morgen of overmorgen wel weer aan het werk kan...
Ik ben sinds 2010 van de dagelijkse medicijnen af en heb alleen nog oxazepam en propanolol voor indien nodig als ik een overspannen episode heb.
Voor vitamine D tekort heb ik ook iets.
Maar je maakt je dus zorgen omdat je nu op een streng dieet bent, en iedere avond drinkt. En daarbij vaak ziek bent. Toch?
Of ben je nu niet op een streng dieet?
Heb je eigenlijk medicijnen voor je CPTSS. Iets van AD of zo?
Een vitamine D tekort is ook niet goed voor je stemming. Kun je somber van worden. Heb je daar iets voor, of is het advies veel naar buiten gaan? (Zonlicht zorgt voor de aanmaak van vitamine D.)
Sport je?
.
Nee ik sport niet en naar mijn idee ben ik ook niet op een streng dieet, het lukt me om op mijn voor mezelf acceptabele gewicht te blijven schommel tussen BMI 20 en 21
In mijn vakantie ben ik weer brood gaan eten en toen ik aan het werk ging heb ik dat weten vast te houden.
Sinds het plaatsten van deze topic heb ik geen bier meer gedronken ook en ik denk dat ik morgen of overmorgen wel weer aan het werk kan...
Ik ben sinds 2010 van de dagelijkse medicijnen af en heb alleen nog oxazepam en propanolol voor indien nodig als ik een overspannen episode heb.
Voor vitamine D tekort heb ik ook iets.
zondag 13 mei 2012 om 17:53
quote:star-light schreef op 13 mei 2012 @ 01:37:
[...]
Nee andersom,
Geen zon= drinken en normaal eten, want in de winter gaat het met eten vaak goed, toch veel kleding aan.
Lente= niet weten wanneer de dag aan breekt dat je zonder jas kan en dus weinig eten en drinken
Zomer = weinig eten en weer roken (stoppen met roken 3 tot 5 maanden vanaf januari februari volgehouden en weer begonnen)
Een patroon!!!
Je schrijft al je posts met een soort van ongepaste trots en vrolijkheid. Je verschuilt je in excuses en ziet je tekort aan D vitaminen nu als een vrijkaartje om nog wat meer te gaan drinken want je bent er lichamelijk toch niet zo slecht aan toe.
Kijk, iedereen heeft wel een rugzakje en dat van jou zal voller zijn dan gemiddeld. Maar het verleden verandert niet meer, je kan iets veranderen in het 'nu'.
Maar zo lang je het zelf wel allemaal leuk en aardig vindt, dan verandert er niets.
Wat heb jij je omgeving en rest van de wereld te bieden zonder je rugzakje?
Je maakt jezelf 'interessant' over hoeveel trauma's je wel niet hebt en welke therapieën je allemaal gevolgd hebt. Is dat een doel in je leven? Dan ben je op de goede weg.
Zo niet, doe er gewoon wat aan, ook mensen met een trauma kunnen verder leven en gelukkig zijn.
Als je maar wilt.
[...]
Nee andersom,
Geen zon= drinken en normaal eten, want in de winter gaat het met eten vaak goed, toch veel kleding aan.
Lente= niet weten wanneer de dag aan breekt dat je zonder jas kan en dus weinig eten en drinken
Zomer = weinig eten en weer roken (stoppen met roken 3 tot 5 maanden vanaf januari februari volgehouden en weer begonnen)
Een patroon!!!
Je schrijft al je posts met een soort van ongepaste trots en vrolijkheid. Je verschuilt je in excuses en ziet je tekort aan D vitaminen nu als een vrijkaartje om nog wat meer te gaan drinken want je bent er lichamelijk toch niet zo slecht aan toe.
Kijk, iedereen heeft wel een rugzakje en dat van jou zal voller zijn dan gemiddeld. Maar het verleden verandert niet meer, je kan iets veranderen in het 'nu'.
Maar zo lang je het zelf wel allemaal leuk en aardig vindt, dan verandert er niets.
Wat heb jij je omgeving en rest van de wereld te bieden zonder je rugzakje?
Je maakt jezelf 'interessant' over hoeveel trauma's je wel niet hebt en welke therapieën je allemaal gevolgd hebt. Is dat een doel in je leven? Dan ben je op de goede weg.
Zo niet, doe er gewoon wat aan, ook mensen met een trauma kunnen verder leven en gelukkig zijn.
Als je maar wilt.
zondag 13 mei 2012 om 17:54
quote:nellaaa schreef op 13 mei 2012 @ 17:32:
Ja, je kan verslaafd raken aan therapie/zorg. Heeft ook een naam, alleen kan ik er even niet op komen nu.
Lijkt me niet dat dat bij mij aan de orde is, anders was ik in december er wel meteen achteraan gegaan achter mijn doorverwijzing.
Ik vind het gewoon een idioot idee dat als ik nu iets traumatisch meemaak ik niet geholpen kan worden omdat ik al te veel heb meegemaakt.
Vorig jaar was dit dus het geval.
Net of het me niks meer doet als er weer iets gebeurd omdat ik het gewend ben.
Maar in feite komt het in een wachtrij te staan voor verwerking.
Ik verwerk nu iets van 2005 volgend jaar iets van 2007 het jaar erna iets van 2009 en over 5 jaar dat wat ik vorig jaar heb meegemaakt.
Dit is even een voorbeeld, maar ik ben erachter dat het zo ongeveer werkt bij me.
Ja, je kan verslaafd raken aan therapie/zorg. Heeft ook een naam, alleen kan ik er even niet op komen nu.
Lijkt me niet dat dat bij mij aan de orde is, anders was ik in december er wel meteen achteraan gegaan achter mijn doorverwijzing.
Ik vind het gewoon een idioot idee dat als ik nu iets traumatisch meemaak ik niet geholpen kan worden omdat ik al te veel heb meegemaakt.
Vorig jaar was dit dus het geval.
Net of het me niks meer doet als er weer iets gebeurd omdat ik het gewend ben.
Maar in feite komt het in een wachtrij te staan voor verwerking.
Ik verwerk nu iets van 2005 volgend jaar iets van 2007 het jaar erna iets van 2009 en over 5 jaar dat wat ik vorig jaar heb meegemaakt.
Dit is even een voorbeeld, maar ik ben erachter dat het zo ongeveer werkt bij me.
zondag 13 mei 2012 om 17:58
[quote]Rik78 schreef op 13 mei 2012 @ 17:53:
[...]
Je verschuilt je in excuses en ziet je tekort aan D vitaminen nu als een vrijkaartje om nog wat meer te gaan drinken want je bent er lichamelijk toch niet zo slecht aan toe.
Waar lees jij dat?
Misschien is het handig om eerst alles beter te lezen voordat je een reactie plaatst?
[...]
Je verschuilt je in excuses en ziet je tekort aan D vitaminen nu als een vrijkaartje om nog wat meer te gaan drinken want je bent er lichamelijk toch niet zo slecht aan toe.
Waar lees jij dat?
Misschien is het handig om eerst alles beter te lezen voordat je een reactie plaatst?
zondag 13 mei 2012 om 17:59
quote:Rik78 schreef op 13 mei 2012 @ 17:53:
[...]
Je schrijft al je posts met een soort van ongepaste trots en vrolijkheid. Je verschuilt je in excuses en ziet je tekort aan D vitaminen nu als een vrijkaartje om nog wat meer te gaan drinken want je bent er lichamelijk toch niet zo slecht aan toe.
Kijk, iedereen heeft wel een rugzakje en dat van jou zal voller zijn dan gemiddeld. Maar het verleden verandert niet meer, je kan iets veranderen in het 'nu'.
Maar zo lang je het zelf wel allemaal leuk en aardig vindt, dan verandert er niets.
Wat heb jij je omgeving en rest van de wereld te bieden zonder je rugzakje?
Je maakt jezelf 'interessant' over hoeveel trauma's je wel niet hebt en welke therapieën je allemaal gevolgd hebt. Is dat een doel in je leven? Dan ben je op de goede weg.
Zo niet, doe er gewoon wat aan, ook mensen met een trauma kunnen verder leven en gelukkig zijn.
Als je maar wilt.
Maak ik mezelf interessant?
Vind jij mij interessant dan?
[...]
Je schrijft al je posts met een soort van ongepaste trots en vrolijkheid. Je verschuilt je in excuses en ziet je tekort aan D vitaminen nu als een vrijkaartje om nog wat meer te gaan drinken want je bent er lichamelijk toch niet zo slecht aan toe.
Kijk, iedereen heeft wel een rugzakje en dat van jou zal voller zijn dan gemiddeld. Maar het verleden verandert niet meer, je kan iets veranderen in het 'nu'.
Maar zo lang je het zelf wel allemaal leuk en aardig vindt, dan verandert er niets.
Wat heb jij je omgeving en rest van de wereld te bieden zonder je rugzakje?
Je maakt jezelf 'interessant' over hoeveel trauma's je wel niet hebt en welke therapieën je allemaal gevolgd hebt. Is dat een doel in je leven? Dan ben je op de goede weg.
Zo niet, doe er gewoon wat aan, ook mensen met een trauma kunnen verder leven en gelukkig zijn.
Als je maar wilt.
Maak ik mezelf interessant?
Vind jij mij interessant dan?
zondag 13 mei 2012 om 18:14
Zoals ik al eerder schreef, je schrijft met een soort ongepaste trots. Alsof je heel speciaal bent in jouw situatie.
Je vindt jezelf interessant met je trauma's en therapieën en praat alsof je aan de zijlijn staat en je leven toeschouwt.
Je moet zelf in aktie komen als je verandering wilt. En jezelf niet zo tof vinden met je trauma's en therapieën.
Een grote schop onder je kont, dat kun je gebruiken.
Je vindt jezelf interessant met je trauma's en therapieën en praat alsof je aan de zijlijn staat en je leven toeschouwt.
Je moet zelf in aktie komen als je verandering wilt. En jezelf niet zo tof vinden met je trauma's en therapieën.
Een grote schop onder je kont, dat kun je gebruiken.
zondag 13 mei 2012 om 18:19
quote:Rik78 schreef op 13 mei 2012 @ 17:53:
[...]
Je schrijft al je posts met een soort van ongepaste trots en vrolijkheid. Je verschuilt je in excuses en ziet je tekort aan D vitaminen nu als een vrijkaartje om nog wat meer te gaan drinken want je bent er lichamelijk toch niet zo slecht aan toe.
Kijk, iedereen heeft wel een rugzakje en dat van jou zal voller zijn dan gemiddeld. Maar het verleden verandert niet meer, je kan iets veranderen in het 'nu'.
Maar zo lang je het zelf wel allemaal leuk en aardig vindt, dan verandert er niets.
Wat heb jij je omgeving en rest van de wereld te bieden zonder je rugzakje?
Je maakt jezelf 'interessant' over hoeveel trauma's je wel niet hebt en welke therapieën je allemaal gevolgd hebt. Is dat een doel in je leven? Dan ben je op de goede weg.
Zo niet, doe er gewoon wat aan, ook mensen met een trauma kunnen verder leven en gelukkig zijn.
Als je maar wilt.
Wat je hier schrijft is hoe jij mij ziet en interpreteert, je vormt jou eigen waarheid n.a.v. van wat je hebt gelezen.
Je hebt een oordeel klaar:
"Je schrijft al je posts met een soort van ongepaste trots en vrolijkheid."
Is dit waar, dat ik ongepast trots ben en vrolijk ben?
Waaruit maak je dit op?
[...]
Je schrijft al je posts met een soort van ongepaste trots en vrolijkheid. Je verschuilt je in excuses en ziet je tekort aan D vitaminen nu als een vrijkaartje om nog wat meer te gaan drinken want je bent er lichamelijk toch niet zo slecht aan toe.
Kijk, iedereen heeft wel een rugzakje en dat van jou zal voller zijn dan gemiddeld. Maar het verleden verandert niet meer, je kan iets veranderen in het 'nu'.
Maar zo lang je het zelf wel allemaal leuk en aardig vindt, dan verandert er niets.
Wat heb jij je omgeving en rest van de wereld te bieden zonder je rugzakje?
Je maakt jezelf 'interessant' over hoeveel trauma's je wel niet hebt en welke therapieën je allemaal gevolgd hebt. Is dat een doel in je leven? Dan ben je op de goede weg.
Zo niet, doe er gewoon wat aan, ook mensen met een trauma kunnen verder leven en gelukkig zijn.
Als je maar wilt.
Wat je hier schrijft is hoe jij mij ziet en interpreteert, je vormt jou eigen waarheid n.a.v. van wat je hebt gelezen.
Je hebt een oordeel klaar:
"Je schrijft al je posts met een soort van ongepaste trots en vrolijkheid."
Is dit waar, dat ik ongepast trots ben en vrolijk ben?
Waaruit maak je dit op?
