Psyche
alle pijlers
Drunkorexia?
zaterdag 12 mei 2012 om 23:10
Vorig jaar september mocht ik met ontslag bij de GGZ
Ik heb de afgelopen 8 a 9 jaar verschillende behandelvormen gehad, hetzij therapie of (om de) wekelijkse gesprekken.
De laatste gesprekken die ik gehad heb gingen voornamelijk over mijn valkuil in de eetstoornis en mijn dagelijkse alcohol consumptie, mijn psycholoog verwees me door naar een diëtiste omdat ik niet weer dezelfde therapiegroep kon doen vanwege het niet kunnen combineren met mijn werk.
Mijn alcohol-probleem vond hij niet zodanig zorgwekkend om me daarvoor een behandelplan te geven.
De term drunkorexia kende mijn psycholoog en ik nog niet, dit vond ik net op internet toen ik op zoek was naar de oorzaak van mijn probleem.
Ik ben namelijk tot het besef gekomen dat er iets moet veranderen, dit besef is zo ontstaan:
Vorige week hadden mijn vriend en ik vakantie en we stonden in de rij bij de kassa met een kratje bier.
Ineens vroeg ik me af: "Wanneer heb ik voor het laatst een dag geen bier gedronken?"
Mijn vriend kon dit beantwoorden en zei: "Toen je migraine had, 2 weken geleden"
Ik liet dit maar een beetje los, we hadden tenslotte vakantie en zou na de vakantie maar gewoon stoppen met drinken besloot ik.
Totdat de vakantie was afgelopen...
Maandag moest ik werken en de vrijdag ervoor werd ik ziek, alweer...(Sinds februari, elke maand)
Maar we hadden nog bier over en vulden dat steeds aan als er flesjes of blikjes te weinig stonden voor een avond.
Mijn werkweek begon en ik herinner me dat sinds ik gestopt ben met roken (14 februari 2011) ik de sigaret dus heb vervangen voor alcohol en direct mijn strenge dieet weer heb opgepakt vanwege het bekende aankomen als je niet meer rookt.
Kortom ik ben verslaafd aan het hebben van een verslaving.
Kan het zijn dat ik hierdoor een verminderde weerstand heb gekregen en daarom vaker ziek thuis zit met zware verkoudheid, vermoeidheid en griepachtige verschijnselen?
Ik weet dat dit een vraag is voor de huisarts, maar dat is meer een vraag naar ervaringen.
Weinig eten en alcohol drinken, word je dan sneller ziek? Of ligt het aan Nederland en het feit dat die stomme zomer maar niet wil komen?
Voorgaande jaren toen ik zwaar anorectisch was en ook geregeld dronk werd ik nooit ziek. Nu ineens wel.
Mijn leidinggevende zegt dat het misschien komt omdat ik psychisch tot rust aan het komen ben en dat alles er nu uit komt.
Ik ben namelijk overgeplaatst binnen het bedrijf in december vorig jaar nadat ik overspannen was geraakt door post-traumatische-stress in het vorige filiaal.
Mijn drankgebruik: 3 flesjes of 3 blikjes per avond en alleen in het weekend meer dan 3 totdat ik aangeschoten word
Ik heb de afgelopen 8 a 9 jaar verschillende behandelvormen gehad, hetzij therapie of (om de) wekelijkse gesprekken.
De laatste gesprekken die ik gehad heb gingen voornamelijk over mijn valkuil in de eetstoornis en mijn dagelijkse alcohol consumptie, mijn psycholoog verwees me door naar een diëtiste omdat ik niet weer dezelfde therapiegroep kon doen vanwege het niet kunnen combineren met mijn werk.
Mijn alcohol-probleem vond hij niet zodanig zorgwekkend om me daarvoor een behandelplan te geven.
De term drunkorexia kende mijn psycholoog en ik nog niet, dit vond ik net op internet toen ik op zoek was naar de oorzaak van mijn probleem.
Ik ben namelijk tot het besef gekomen dat er iets moet veranderen, dit besef is zo ontstaan:
Vorige week hadden mijn vriend en ik vakantie en we stonden in de rij bij de kassa met een kratje bier.
Ineens vroeg ik me af: "Wanneer heb ik voor het laatst een dag geen bier gedronken?"
Mijn vriend kon dit beantwoorden en zei: "Toen je migraine had, 2 weken geleden"
Ik liet dit maar een beetje los, we hadden tenslotte vakantie en zou na de vakantie maar gewoon stoppen met drinken besloot ik.
Totdat de vakantie was afgelopen...
Maandag moest ik werken en de vrijdag ervoor werd ik ziek, alweer...(Sinds februari, elke maand)
Maar we hadden nog bier over en vulden dat steeds aan als er flesjes of blikjes te weinig stonden voor een avond.
Mijn werkweek begon en ik herinner me dat sinds ik gestopt ben met roken (14 februari 2011) ik de sigaret dus heb vervangen voor alcohol en direct mijn strenge dieet weer heb opgepakt vanwege het bekende aankomen als je niet meer rookt.
Kortom ik ben verslaafd aan het hebben van een verslaving.
Kan het zijn dat ik hierdoor een verminderde weerstand heb gekregen en daarom vaker ziek thuis zit met zware verkoudheid, vermoeidheid en griepachtige verschijnselen?
Ik weet dat dit een vraag is voor de huisarts, maar dat is meer een vraag naar ervaringen.
Weinig eten en alcohol drinken, word je dan sneller ziek? Of ligt het aan Nederland en het feit dat die stomme zomer maar niet wil komen?
Voorgaande jaren toen ik zwaar anorectisch was en ook geregeld dronk werd ik nooit ziek. Nu ineens wel.
Mijn leidinggevende zegt dat het misschien komt omdat ik psychisch tot rust aan het komen ben en dat alles er nu uit komt.
Ik ben namelijk overgeplaatst binnen het bedrijf in december vorig jaar nadat ik overspannen was geraakt door post-traumatische-stress in het vorige filiaal.
Mijn drankgebruik: 3 flesjes of 3 blikjes per avond en alleen in het weekend meer dan 3 totdat ik aangeschoten word
woensdag 16 mei 2012 om 07:45
Goedemorgen Star-Light,
Misschien heb je hier eventueel alvast iets aan? (ook m.b.t. het doen van aangifte enz.):
http://www.seksueelgeweld.info/ik_zoek_hulp/politie
http://www.slachtofferwijzer.nl/
Moet zo weg, tot later!
Misschien heb je hier eventueel alvast iets aan? (ook m.b.t. het doen van aangifte enz.):
http://www.seksueelgeweld.info/ik_zoek_hulp/politie
http://www.slachtofferwijzer.nl/
Moet zo weg, tot later!
woensdag 16 mei 2012 om 12:39
@hanke, hele goede post. Hoe kom je van die dwangmatige verslavingsgevoelige aard af?
Hey Star-light,
Ik denk dat de drang om aangifte te doen en hen te confronteren weer een vlucht is om niet met je eigen verwerking bezig te zijn. Want als je daar mee bezig kan zijn, dan kan je bezig zijn met de oppervlakkige emoties die erbij komen. Recht in hun gezicht zeggen dat ze dit gedaan hebben dat moet je denk ik pas doen wanneer je het voor jezelf iets meer verwerkt hebt dan nu. Een vriendinnetje van me die iets soortgelijks had meegemaakt vertelde me dat dat een van de laatste fases was van haar "genezing". En fuck die mensen die je niet geloven. Werk aan jezelf. Je bent zelf de belangrijkste persoon in je leven.
Ik herken me overigens heel erg in je verhaal en in dat van hanke de 1001 verschillende verslavingsvormen die hanke opnoemd en daarnaast heb ik dp/dr ws ken je dat en ik ren iedere dag weg voor mn problemen, ik kan er geen grip op krijgen omdat het niet zoals bij jou heel erg duidelijk is waar het vandaan komt. Ik werk eraan met vallen en opstaan. Ik ben er al vrij lang mee bezig en het blijft met vallen en opstaan verlopen. Ik probeer zo nu en dan alles wat er is gebeurd in mn leven en de gevoelens over me heen te laten komen, maar omdat dit heel zwaar is kan het maar in kleine stapjes.
STERKTE
Hey Star-light,
Ik denk dat de drang om aangifte te doen en hen te confronteren weer een vlucht is om niet met je eigen verwerking bezig te zijn. Want als je daar mee bezig kan zijn, dan kan je bezig zijn met de oppervlakkige emoties die erbij komen. Recht in hun gezicht zeggen dat ze dit gedaan hebben dat moet je denk ik pas doen wanneer je het voor jezelf iets meer verwerkt hebt dan nu. Een vriendinnetje van me die iets soortgelijks had meegemaakt vertelde me dat dat een van de laatste fases was van haar "genezing". En fuck die mensen die je niet geloven. Werk aan jezelf. Je bent zelf de belangrijkste persoon in je leven.
Ik herken me overigens heel erg in je verhaal en in dat van hanke de 1001 verschillende verslavingsvormen die hanke opnoemd en daarnaast heb ik dp/dr ws ken je dat en ik ren iedere dag weg voor mn problemen, ik kan er geen grip op krijgen omdat het niet zoals bij jou heel erg duidelijk is waar het vandaan komt. Ik werk eraan met vallen en opstaan. Ik ben er al vrij lang mee bezig en het blijft met vallen en opstaan verlopen. Ik probeer zo nu en dan alles wat er is gebeurd in mn leven en de gevoelens over me heen te laten komen, maar omdat dit heel zwaar is kan het maar in kleine stapjes.
STERKTE
donderdag 17 mei 2012 om 00:58
Ik ben jullie niet vergeten hoor, ik heb alles gelezen, heel erg blij met de posts maar moet alles even op me in laten werken, tis zo veel allemaal en beetje van slag. Morgen beantwoord ik alles, nu mijn bedje in deze meid gaat werken op hemelvaart, tsja de zon schijnt toch niet en het is koud dus ik heb ja gezegd tegen mijn baas
donderdag 17 mei 2012 om 23:22
Zojuist de 2 links van Xayaz geopend.
De onderste eerst, dat ging niet zo goed was te confronterend en nog te vers (iets wat een jaar geleden is gebeurd en 5 jaar geleden)
Vervolgens de bovenste link geopend en tot mijn schrik komt de verjaringstermijn nu wel heel erg dichtbij...
Ik was 15 t/m 18 in verkeerde handen van de vader van een vriendin van mij, dit is nu 13 jaar geleden.
Ik ben nu 31 en heb tot mijn 33ste de tijd om aangifte te doen.
Afgelopen woensdag kwam ik haar tegen, dat vriendinnetje.
Ik kom haar steeds tegen als ik hier mee bezig ben, wel of geen aangifte.
Vorige week kwam ik "hem" tegen voor de zoveelste keer.
Gelukkig zag hij mij niet, ik ging voor een etalage staan met mijn rug naar hem toe.
Vorig jaar zag hij me wel en gaf me een hand "hoe gaat het met jou?" met een valse stem.
Ik was weer dat bange meisje.
Dit is de eerste traumatische gebeurtenis in mijn leven die ik bewust heb meegemaakt.
Het langst geleden.
Laat ik dan ook daar beginnen.
Ik heb net de politie gebeld. Vertelt wat ik gelezen heb over verjaring en dat ik er nu klaar voor ben, de melding had ik al eens gedaan.
Ik vroeg om info, die kon ze me niet geven maar de persoon die over zedenzaken gaat is er morgen of maandag weer, ze vroeg om mijn nummer, die wist ik ineens niet meer, zo zenuwachtig!
Mijn huistelefoonnummer gegeven en vervolgens mijn 06 nummer alsnog, de spanning was even gedaald, ik wist 'm weer.
Pfff.
Ik ga nu door ook, maar ik wil zijn kop ECHT NOOIT ZIEN ik ben klaar om alles te vertellen, maar ik wil HEM niet zien.
De onderste eerst, dat ging niet zo goed was te confronterend en nog te vers (iets wat een jaar geleden is gebeurd en 5 jaar geleden)
Vervolgens de bovenste link geopend en tot mijn schrik komt de verjaringstermijn nu wel heel erg dichtbij...
Ik was 15 t/m 18 in verkeerde handen van de vader van een vriendin van mij, dit is nu 13 jaar geleden.
Ik ben nu 31 en heb tot mijn 33ste de tijd om aangifte te doen.
Afgelopen woensdag kwam ik haar tegen, dat vriendinnetje.
Ik kom haar steeds tegen als ik hier mee bezig ben, wel of geen aangifte.
Vorige week kwam ik "hem" tegen voor de zoveelste keer.
Gelukkig zag hij mij niet, ik ging voor een etalage staan met mijn rug naar hem toe.
Vorig jaar zag hij me wel en gaf me een hand "hoe gaat het met jou?" met een valse stem.
Ik was weer dat bange meisje.
Dit is de eerste traumatische gebeurtenis in mijn leven die ik bewust heb meegemaakt.
Het langst geleden.
Laat ik dan ook daar beginnen.
Ik heb net de politie gebeld. Vertelt wat ik gelezen heb over verjaring en dat ik er nu klaar voor ben, de melding had ik al eens gedaan.
Ik vroeg om info, die kon ze me niet geven maar de persoon die over zedenzaken gaat is er morgen of maandag weer, ze vroeg om mijn nummer, die wist ik ineens niet meer, zo zenuwachtig!
Mijn huistelefoonnummer gegeven en vervolgens mijn 06 nummer alsnog, de spanning was even gedaald, ik wist 'm weer.
Pfff.
Ik ga nu door ook, maar ik wil zijn kop ECHT NOOIT ZIEN ik ben klaar om alles te vertellen, maar ik wil HEM niet zien.
vrijdag 18 mei 2012 om 12:14
quote:star-light schreef op 12 mei 2012 @ 23:31:
[...]
Ik heb een chronische/complexe post-traumatische-stress-stoornis en ben uitbehandeld, ik moet het redden met alle therapieën en handvatten die ik gehad heb, volgens mijn laatste psycholoogDan ga je naar een nieuwe. Liefst een die een andere methode hanteert want dit werkt dus niet voor je. Take control woman!
[...]
Ik heb een chronische/complexe post-traumatische-stress-stoornis en ben uitbehandeld, ik moet het redden met alle therapieën en handvatten die ik gehad heb, volgens mijn laatste psycholoogDan ga je naar een nieuwe. Liefst een die een andere methode hanteert want dit werkt dus niet voor je. Take control woman!
