Psyche
alle pijlers
Vervelende mensen
zondag 28 oktober 2012 om 03:29
Er is iets waar ik zo af en toe aan denk. Vaak speelt het op als ik aan het verleden denk, met name mijn schooltijd. Zowel op de basisschool als op de middelbare school had ik te maken met kinderen in mijn klas die andere kinderen domineerden op de slechte manier. Dus heel brutaal zijn, een pesterige sfeer creeeren waarin je eigenlijk niet jezelf mocht zijn. Deze mensen waren echter wel heel populair, misschien ook omdat iedereen op deze leeftijd vrij hard is, dan wel bang is om zelf slachtoffer te worden van zo iemand.
Ik had als vrij kwetsbaar, zachtaardig, wat liever kind hier vaak last van. Ik voelde me vaak bedreigd en ervaarde onmacht omdat ik de gewiekstheid niet had om er echt goed mee om te gaan. Ik liep constant een stukje achter op deze kinderen. Ik was bijv. preuts, naief, wat dan ook. Ik werd vaak belachelijk gemaakt.
Mijn goede opvoeding waarin ik geleerd had om sociaal te zijn brak zich hier dus op. Hier heb ik altijd een soort woede over gehouden. Waarom hadden mijn ouders mij geleerd om goed te doen als wat er vervolgens in de wereld gebeurde vereistte dat ik juist meer agressievere vaardigheden nodig had? Waarom leren we onze kinderen om lief naar elkaar te zijn als dat vervolgens betekent dat het op het schoolplein misgaat en dat kind zich vervolgens niet weet te verdedigen?
En waar komt dat vandaan bij deze kinderen, wat zit er in hun aard, dat ze zo voortdurend dit gedrag vertonen. Een soort naar, parasiterend gedrag naar anderen toe.
Ook nu ik ouder ben merk ik dat ik soms dit soort 'vervelende mensen' tegenkom. Inmiddels kan ik me veeel beter wapenen en weet ik zelfs de situatie zo te manouvreren samen met wat andere mensen dat zij voor aap staan door hun onvolwassen gedrag.
Toch googlde ik laatst wat mensen terug van vroeger en wat ik dan merk is dat die vervelende mensen van vroeger nu gewoon een degelijke studie hebben afgerond, zelfs hele interessante dingen doen enzo.
Ik ben nu eindelijk ook aan het afstuderen, nadat ik een jaar na mijn diploma van de middelbare school tijdelijk voor 2 jaar ben ingestort omdat de ervaringen van de jaren daarvoor en wat het voor mijn zelfbeeld deed me te veel werd. Ik had het idee dat ik wat moest bewijzen maar tegelijkertijd kon ik dat niet want ik voelde me een mislukkeling. Nu uiteindelijk heb ik toch de kracht gevonden om het verleden achter me te laten en me grotendeels op mijn eigen (inmiddels leuke) leven te focussen.
Wat me echter dwars zit is dat deze vervelende mensen nooit last hebben gehad van hoe ze naar anderen deden. Ze hebben nu een leuke studie afgerond een baan, en nooit heeft er maar iets ze in de weg gezeten dat zij naar naar andere mensen zijn. Want ik weet dat ze nu ook vaak nog zo zijn (spreek vaak wat mensen nog). Het zijn gewoon egoistische, asociale mensen. Blijkbaar is het in deze samenleving zo dat vervelend, naar gedrag niet afgestraft wordt en dat vooral de 'goede' mensen de last/schade van dit soort mensen ondervinden.
Als ik terugkijk op mijn middelbare schooltijd zijn alle vervelende mensen nu in het leven al geslaagd en al mijn vrienden die soms een beetje gepest werden zijn door faalangst, depressieve kenmerken en roekeloos gedrag een andere weg opgegaan, dan wel ze komen er wel, ze hebben het alleen moeilijker gehad. Een enkeling is juist enorm goed geworden in zijn werkveld.
Blijkbaar loont dus 'slecht gedrag' bij kinderen in deze samenleving. Waarom moeten we onze kinderen dan leren om lief tegen elkaar te zijn als we weten dat ze later dit soort kinderen tegenkomen?
En waarom komen dit soort vervelende mensen zichzelf nooit tegen? Ik had altijd gehoopt dat ze uiteindelijk volwassen zouden worden en dus zouden inzien hoe ze waren naar andere mensen toe.
Slecht gedrag 'loont' dus in zekere zin.
Ik had als vrij kwetsbaar, zachtaardig, wat liever kind hier vaak last van. Ik voelde me vaak bedreigd en ervaarde onmacht omdat ik de gewiekstheid niet had om er echt goed mee om te gaan. Ik liep constant een stukje achter op deze kinderen. Ik was bijv. preuts, naief, wat dan ook. Ik werd vaak belachelijk gemaakt.
Mijn goede opvoeding waarin ik geleerd had om sociaal te zijn brak zich hier dus op. Hier heb ik altijd een soort woede over gehouden. Waarom hadden mijn ouders mij geleerd om goed te doen als wat er vervolgens in de wereld gebeurde vereistte dat ik juist meer agressievere vaardigheden nodig had? Waarom leren we onze kinderen om lief naar elkaar te zijn als dat vervolgens betekent dat het op het schoolplein misgaat en dat kind zich vervolgens niet weet te verdedigen?
En waar komt dat vandaan bij deze kinderen, wat zit er in hun aard, dat ze zo voortdurend dit gedrag vertonen. Een soort naar, parasiterend gedrag naar anderen toe.
Ook nu ik ouder ben merk ik dat ik soms dit soort 'vervelende mensen' tegenkom. Inmiddels kan ik me veeel beter wapenen en weet ik zelfs de situatie zo te manouvreren samen met wat andere mensen dat zij voor aap staan door hun onvolwassen gedrag.
Toch googlde ik laatst wat mensen terug van vroeger en wat ik dan merk is dat die vervelende mensen van vroeger nu gewoon een degelijke studie hebben afgerond, zelfs hele interessante dingen doen enzo.
Ik ben nu eindelijk ook aan het afstuderen, nadat ik een jaar na mijn diploma van de middelbare school tijdelijk voor 2 jaar ben ingestort omdat de ervaringen van de jaren daarvoor en wat het voor mijn zelfbeeld deed me te veel werd. Ik had het idee dat ik wat moest bewijzen maar tegelijkertijd kon ik dat niet want ik voelde me een mislukkeling. Nu uiteindelijk heb ik toch de kracht gevonden om het verleden achter me te laten en me grotendeels op mijn eigen (inmiddels leuke) leven te focussen.
Wat me echter dwars zit is dat deze vervelende mensen nooit last hebben gehad van hoe ze naar anderen deden. Ze hebben nu een leuke studie afgerond een baan, en nooit heeft er maar iets ze in de weg gezeten dat zij naar naar andere mensen zijn. Want ik weet dat ze nu ook vaak nog zo zijn (spreek vaak wat mensen nog). Het zijn gewoon egoistische, asociale mensen. Blijkbaar is het in deze samenleving zo dat vervelend, naar gedrag niet afgestraft wordt en dat vooral de 'goede' mensen de last/schade van dit soort mensen ondervinden.
Als ik terugkijk op mijn middelbare schooltijd zijn alle vervelende mensen nu in het leven al geslaagd en al mijn vrienden die soms een beetje gepest werden zijn door faalangst, depressieve kenmerken en roekeloos gedrag een andere weg opgegaan, dan wel ze komen er wel, ze hebben het alleen moeilijker gehad. Een enkeling is juist enorm goed geworden in zijn werkveld.
Blijkbaar loont dus 'slecht gedrag' bij kinderen in deze samenleving. Waarom moeten we onze kinderen dan leren om lief tegen elkaar te zijn als we weten dat ze later dit soort kinderen tegenkomen?
En waarom komen dit soort vervelende mensen zichzelf nooit tegen? Ik had altijd gehoopt dat ze uiteindelijk volwassen zouden worden en dus zouden inzien hoe ze waren naar andere mensen toe.
Slecht gedrag 'loont' dus in zekere zin.
zondag 28 oktober 2012 om 04:35
Vraag je je nooit af hoe die mensen zo vervelend geworden zijn? Niet dat we ze dan allemaal heel zielig moeten vinden...
Die klasgenoten van jou hebben een groter ego en stralen ook zelfvertrouwen uit. Jij en ik zijn socialer, twijfelen wat meer en hebben geleerd de situatie in te schatten.
'Hoe word ik een rat' is wel een aardig boekje om daar over te lezen. Het gaat vooral over kantoorpolitiek en ik heb er veel van opgestoken.
Die klasgenoten van jou hebben een groter ego en stralen ook zelfvertrouwen uit. Jij en ik zijn socialer, twijfelen wat meer en hebben geleerd de situatie in te schatten.
'Hoe word ik een rat' is wel een aardig boekje om daar over te lezen. Het gaat vooral over kantoorpolitiek en ik heb er veel van opgestoken.
zondag 28 oktober 2012 om 06:02
Als iemand op school 'vervelend' deed, maakt dat nog niet dat iemand de rest van zijn/haar leven ook vervelend is. En verder zijn de meeste mensen nu eenmaal geneigd om eigen gedrag voor zichzelf te rechvaardigen en zijn er maar weinig mensen die veel aan zelfreflectie doen. Ik denk dat je dit los moet laten, wat kan jou het nou schelen dat sommige plaaggeesten van vroeger een normaal leven leiden? Had je liever gezien dat ze de prostitutie waren ingegaan of straatkranten verkochten bij jouw buurtsupermarkt?
zondag 28 oktober 2012 om 06:55
En die vervelende mensen van toen zien dat ongetwijfeld weer anders. Sociaal zijn heeft in mijn ogen ook niks te maken met weerbaarheid, je kunt heel sociaal zijn en toch weerbaar.
Maar ja, ieder mens is zoals ie is, en we zijn dus ook niet allemaal hetzelfde. Door de mensen op te zoeken waar je vroeger last van hebt ervaren, maak je het jezelf denk ik onnodig moeilijk. Laat het gaan, richt je op jezelf, op je eigen leven en toekomst.
Maar ja, ieder mens is zoals ie is, en we zijn dus ook niet allemaal hetzelfde. Door de mensen op te zoeken waar je vroeger last van hebt ervaren, maak je het jezelf denk ik onnodig moeilijk. Laat het gaan, richt je op jezelf, op je eigen leven en toekomst.
zondag 28 oktober 2012 om 07:41
Uit je OP kan ik niet opmaken of je ook daadwerkelijk bent gepest. Ik lees alleen maar dat jij je bedreigd voelde, en voelde dat jij jezelf niet kon zijn, etc.
Ik ga nu iets heel onpopulair schrijven: misschien ben jij van nature gewoon overgevoelig? Dat maakt van de anderen toch geen nare mensen? Het lijkt wel of je een soort kosmische genoegdoening eist voor het jou aangedane leed.
Verder denk ik dat het heel goed mogelijk is om zowel sociaal als weerbaar te zijn zoals Soley al schrijft. En zowel sociaal als weerbaar gedrag kun je in de opvoeding 'verwerken'.
Ik ga nu iets heel onpopulair schrijven: misschien ben jij van nature gewoon overgevoelig? Dat maakt van de anderen toch geen nare mensen? Het lijkt wel of je een soort kosmische genoegdoening eist voor het jou aangedane leed.
Verder denk ik dat het heel goed mogelijk is om zowel sociaal als weerbaar te zijn zoals Soley al schrijft. En zowel sociaal als weerbaar gedrag kun je in de opvoeding 'verwerken'.
zondag 28 oktober 2012 om 07:55
Je hebt het verleden niet achter je gelaten als je mensen nog googlet en je dit soort dingen afvraagt. Je hebt het pas afgesloten als het je niet meer interesseert hoe het met hen gaat en, mocht je ze eens tegenkomen, het hun zou gunnen dat het goed met ze gaat.
Jij verwart assertiviteit met agressie. Jij was te passief en zij te agressief. Met je huidige aanpak (samen met een paar anderen zorgen dat iemand voor gek staat) ben je doorgeschoten naar de agressieve kant en ben je dus nog steeds niet assertief (en laat je bovendien hetzelfde gedrag zien dat je in anderen zo verafschuwt). Ik zou je dus adviseren aan je assertiviteit te werken.
Jij verwart assertiviteit met agressie. Jij was te passief en zij te agressief. Met je huidige aanpak (samen met een paar anderen zorgen dat iemand voor gek staat) ben je doorgeschoten naar de agressieve kant en ben je dus nog steeds niet assertief (en laat je bovendien hetzelfde gedrag zien dat je in anderen zo verafschuwt). Ik zou je dus adviseren aan je assertiviteit te werken.
Ga in therapie!
zondag 28 oktober 2012 om 08:02
Je schrijft dat je het allemaal achter je hebt gelaten en dat jij je nu focust op je eigen leuke leven. Als dat zo zou zijn, waarom ben jij dan nu nog zo bezig met wat er inmiddels van die mensen terecht is gekomen? En waarom open jij dan nu dit topic? Ik denk daardoor juist dat je er nog wel degelijk mee bezig bent!
Verder vind ik jouw kijk op het geheel wat "kinderlijk". Mensen zijn niet alleen maar goed of slecht, en zo zet jij dat wel een beetje neer.
Ook lijk je de nu volwassen klasgenoten nog steeds verantwoordelijk te houden voor hun gedrag van toen. Al waren het nog zulke etters, het waren wel kinderen. En er is een reden waarom kinderen niet berecht kunnen worden. Geestelijk zijn kinderen nog niet voldoende ontwikkeld om oorzaak en gevolg goed te overzien, het geweten is nog niet goed ontwikkeld, empathie is nog in ontwikkeling, enz. Als zelfs ons strafsysteem kinderen daarom anders behandeld, waarom doe jij dat dan niet?
En tenslotte geef je ook jouw ouders de schuld, omdat zij jou leerden om aardig te zijn. Assertiviteit is meestal de beste houding, en dat is heel iets anders dan agressiviteit, wat jij nu lijkt voor te staan. Wellicht is het goed om je daar alsnog in te verdiepen.
Ik realiseer mij dat deze post wellicht onaardig overkomt, maar zo bedoel ik het niet. Ik hoop juist dat ik jou bewust kan maken van dingen die jij denkt, die jou in de weg kunnen staan in jouw verwerking. En hopelijk kan dat helpen om het echt achter je te laten.
Verder vind ik jouw kijk op het geheel wat "kinderlijk". Mensen zijn niet alleen maar goed of slecht, en zo zet jij dat wel een beetje neer.
Ook lijk je de nu volwassen klasgenoten nog steeds verantwoordelijk te houden voor hun gedrag van toen. Al waren het nog zulke etters, het waren wel kinderen. En er is een reden waarom kinderen niet berecht kunnen worden. Geestelijk zijn kinderen nog niet voldoende ontwikkeld om oorzaak en gevolg goed te overzien, het geweten is nog niet goed ontwikkeld, empathie is nog in ontwikkeling, enz. Als zelfs ons strafsysteem kinderen daarom anders behandeld, waarom doe jij dat dan niet?
En tenslotte geef je ook jouw ouders de schuld, omdat zij jou leerden om aardig te zijn. Assertiviteit is meestal de beste houding, en dat is heel iets anders dan agressiviteit, wat jij nu lijkt voor te staan. Wellicht is het goed om je daar alsnog in te verdiepen.
Ik realiseer mij dat deze post wellicht onaardig overkomt, maar zo bedoel ik het niet. Ik hoop juist dat ik jou bewust kan maken van dingen die jij denkt, die jou in de weg kunnen staan in jouw verwerking. En hopelijk kan dat helpen om het echt achter je te laten.
zondag 28 oktober 2012 om 08:10
Ik herken het verhaal van TO deels. Ik was ook zo'n 'zacht ei-kind'. Het ging mij allemaal te hard, te ruw, te grof, te ordinair (schreeuwen vond ik al een afknapper), vond de stomme spelletjes niet leuk die zij deden in de pauze, etc. Ik was een buitenbeentje en vond dat wel prima overigens. Maar inderdaad... er zaten ook op mijn school (bij iedereen toch?) kinderen die je tijdens zwemles het liefst lange tijd onder water had willen drukken.
Ik had in de klas (4e klas, dus dat is groep..... eh.... 3??? Geen verstand van) een jongen die echt het bloed onder je nagels vandaan haalde - dat was een soort Satans' zaad, een corn child.
Hij terroriseerde de boel. Hij is nu advocaat, ontzettende patser met een patser-vrouw, patser-bak, patser-kind is onderweg. Kortom: hij terroriseert nog steeds.
Maar wat betreft de mensen in je oude klas, TO.
Ja, het ziet er online misschien leuk uit wat ze allemaal doen,hebben gedaan, gaan doen, hoe ze zijn opgedroogd en de rest. Maar weet jij veel wat ze verder in hun leven meemaken of hebben beleefd? En wat er nog op hun pad ligt? En dat zijn dingen die je niet online terug zal vinden. Ik doe een greep: misbruik, mishandeling, zelfmoord van een dierbare, meer dan eens op het hart getrapt, besodemieterd, misschien wel een slopende ziekte onder de leden, etc.
Ik denk te kunnen lezen in je OP dat je van hen onder de indruk bent, door wat ze hebben "bereikt" Niet doen, nergens voor nodig. Focus je niet meer op hen, je schiet er niets mee op.
Ik had in de klas (4e klas, dus dat is groep..... eh.... 3??? Geen verstand van) een jongen die echt het bloed onder je nagels vandaan haalde - dat was een soort Satans' zaad, een corn child.
Hij terroriseerde de boel. Hij is nu advocaat, ontzettende patser met een patser-vrouw, patser-bak, patser-kind is onderweg. Kortom: hij terroriseert nog steeds.
Maar wat betreft de mensen in je oude klas, TO.
Ja, het ziet er online misschien leuk uit wat ze allemaal doen,hebben gedaan, gaan doen, hoe ze zijn opgedroogd en de rest. Maar weet jij veel wat ze verder in hun leven meemaken of hebben beleefd? En wat er nog op hun pad ligt? En dat zijn dingen die je niet online terug zal vinden. Ik doe een greep: misbruik, mishandeling, zelfmoord van een dierbare, meer dan eens op het hart getrapt, besodemieterd, misschien wel een slopende ziekte onder de leden, etc.
Ik denk te kunnen lezen in je OP dat je van hen onder de indruk bent, door wat ze hebben "bereikt" Niet doen, nergens voor nodig. Focus je niet meer op hen, je schiet er niets mee op.
zondag 28 oktober 2012 om 08:16
Ik kan me er echt aan irriteren aan mensen die zogenaamd een trauma hebben overgehouden van school van tig jaar geleden.Ik denk dat er zoiezo iets mis is met je zelfvertrouwen! Ga geen excuusjes lopen bedenken en werk aan jezelf.. Je probeert nu schuld op andere te schuiven omdat jij het (nog) niet ver geschopt hebt !?
zondag 28 oktober 2012 om 08:21
quote:dubiootje schreef op 28 oktober 2012 @ 08:13:
Ik had ook wel een hekel aan sommige kinderen, maar de wens om ze eens lang onder water te houden herken ik helemaal niet. Ik hoop dat je dat niet echt zo voelde, Lizzl.
Helaas, Dubiootje. Ik voelde het wel zo. En daar ga ik mij niet voor verontschuldigen. Het is 30 jaar geleden, get over it.
Ik heb nog nooit iemand beschadigd. De kinderen die toentertijd de scepter op school zwaaiden hebben dat wel gedaan - zowel vroeger op school als ook op de lange termijn.
Een resultaat daarvan ben ik een jaar of 10 geleden tegengekomen op straat. We raakten aan de praat en het begon leuk, maar daarna kwam bij haar een soort woede de kop op zetten. Ze ging helemaal los over hoe het vroeger voor haar was op school.
Edit:
Er schiet mij een herinnering te binnen... Een meisje in de klas werd zo zwaar gepest - er werd ooit een levende, kneiter dikke kruisspin in haar mond gestopt. En midden in de winter werd haar jas in een wastafel met stromende kraan gelegd. Werkelijk... waar halen kinderen het vandaan om zo te doen?
Ik had ook wel een hekel aan sommige kinderen, maar de wens om ze eens lang onder water te houden herken ik helemaal niet. Ik hoop dat je dat niet echt zo voelde, Lizzl.
Helaas, Dubiootje. Ik voelde het wel zo. En daar ga ik mij niet voor verontschuldigen. Het is 30 jaar geleden, get over it.
Ik heb nog nooit iemand beschadigd. De kinderen die toentertijd de scepter op school zwaaiden hebben dat wel gedaan - zowel vroeger op school als ook op de lange termijn.
Een resultaat daarvan ben ik een jaar of 10 geleden tegengekomen op straat. We raakten aan de praat en het begon leuk, maar daarna kwam bij haar een soort woede de kop op zetten. Ze ging helemaal los over hoe het vroeger voor haar was op school.
Edit:
Er schiet mij een herinnering te binnen... Een meisje in de klas werd zo zwaar gepest - er werd ooit een levende, kneiter dikke kruisspin in haar mond gestopt. En midden in de winter werd haar jas in een wastafel met stromende kraan gelegd. Werkelijk... waar halen kinderen het vandaan om zo te doen?
zondag 28 oktober 2012 om 08:25
zondag 28 oktober 2012 om 08:30
zondag 28 oktober 2012 om 08:33
Lizzl, mooie post. Vooral omdat alleen de leuke dingen op social media zoals FB zet. Ik geloof wel in dat als je iemand anders iets aandoet. Het vanzelf wel terug komt.
Ik heb het al vaker gezien. Op het werk konden sommige ongegeneerd hun gaan gang. Lekker vele dwarszitten met hun karatker. En opeens was het afgelopen. En dan is het ook over.
Ik heb het al vaker gezien. Op het werk konden sommige ongegeneerd hun gaan gang. Lekker vele dwarszitten met hun karatker. En opeens was het afgelopen. En dan is het ook over.
zondag 28 oktober 2012 om 08:39
Eens met Nummerzoveel.
Het wereldbeeld in je post is wel erg zwart-wit: de goeien tegen de kwaaien, de aanvallers en hun weerloze slachtoffers.
Bovendien kan je door te googelen niet uitvinden hoe het echt met iemand gaat en hoeveel tegenslag ze ondervinden. Zet jij je faalangstige gedachten soms op Facebook? Ik ook niet.
Het wereldbeeld in je post is wel erg zwart-wit: de goeien tegen de kwaaien, de aanvallers en hun weerloze slachtoffers.
Bovendien kan je door te googelen niet uitvinden hoe het echt met iemand gaat en hoeveel tegenslag ze ondervinden. Zet jij je faalangstige gedachten soms op Facebook? Ik ook niet.
zondag 28 oktober 2012 om 08:40
quote:blijhoofd schreef op 28 oktober 2012 @ 08:16:
Ik kan me er echt aan irriteren aan mensen die zogenaamd een trauma hebben overgehouden van school van tig jaar geleden.Ik denk dat er zoiezo iets mis is met je zelfvertrouwen! Ga geen excuusjes lopen bedenken en werk aan jezelf.. Je probeert nu schuld op andere te schuiven omdat jij het (nog) niet ver geschopt hebt !?
Zeker te herkenbaar voor jou? Voel je je schuldig?
Wat een domme reactie! Wat betreft inhoud en taal.
Ik kan me er echt aan irriteren aan mensen die zogenaamd een trauma hebben overgehouden van school van tig jaar geleden.Ik denk dat er zoiezo iets mis is met je zelfvertrouwen! Ga geen excuusjes lopen bedenken en werk aan jezelf.. Je probeert nu schuld op andere te schuiven omdat jij het (nog) niet ver geschopt hebt !?
Zeker te herkenbaar voor jou? Voel je je schuldig?
Wat een domme reactie! Wat betreft inhoud en taal.
zondag 28 oktober 2012 om 08:40
quote:dubiootje schreef op 28 oktober 2012 @ 08:25:
Dat is wel heftig, Lizzl. Je leek te zeggen dat iedereen dat wel zou herkennen, maar ik herken dat dus niet. Ik zie trouwens niet in waarom je je voor een gevoel zou moeten verontschuldigen. Je hebt het neem ik aan nooit uitgevoerd, dus was het vooral voor jou vervelend.Ach, ik kwam (kom) uit een relatief beschadigd gezin, de stabiliteit die vooral de eerste 4 levensjaren bij kinderen zo ontzettend belangrijk is, ontbrak bij mij door omstandigheden. Ik denk wel zeker te weten dat ik mede daardoor (of vooral daardoor) zo'n 'zacht ei-kind' was - leefde in mijn eigen wereldje, onder een stolp. Ik trok mij misschien daardoor sowieso veel aan - werd zelf niet echt gepest, daar was ik gelukkig echt te oninteressant voor. Maar wat ik soms zag gebeuren...... zo sneu.
Dat is wel heftig, Lizzl. Je leek te zeggen dat iedereen dat wel zou herkennen, maar ik herken dat dus niet. Ik zie trouwens niet in waarom je je voor een gevoel zou moeten verontschuldigen. Je hebt het neem ik aan nooit uitgevoerd, dus was het vooral voor jou vervelend.Ach, ik kwam (kom) uit een relatief beschadigd gezin, de stabiliteit die vooral de eerste 4 levensjaren bij kinderen zo ontzettend belangrijk is, ontbrak bij mij door omstandigheden. Ik denk wel zeker te weten dat ik mede daardoor (of vooral daardoor) zo'n 'zacht ei-kind' was - leefde in mijn eigen wereldje, onder een stolp. Ik trok mij misschien daardoor sowieso veel aan - werd zelf niet echt gepest, daar was ik gelukkig echt te oninteressant voor. Maar wat ik soms zag gebeuren...... zo sneu.
zondag 28 oktober 2012 om 08:45
TO ik herken het wel, ik ben ook zo opgevoed om altijd jezelf op de tweede plaats te zetten, thuis mocht er ook niet gevochten worden met de jongere kinderen want tja, die waren nog klein.
Op die manier creëerden mijn ouders een kind dat nooit zichzelf verdedigde en bangig in een hoekje kroop.
Om dan later te zeggen, dat je geen zelfvertrouwen hebt, zoals sommigen hier doen, tsja, hoe zou dat nou komen?!
Op die manier creëerden mijn ouders een kind dat nooit zichzelf verdedigde en bangig in een hoekje kroop.
Om dan later te zeggen, dat je geen zelfvertrouwen hebt, zoals sommigen hier doen, tsja, hoe zou dat nou komen?!
zondag 28 oktober 2012 om 08:48
Er is een verschil tussen sociaal zijn en lief-doen. Als je vrij strict bent opgevoed, leer je vooral het tweede.
Dat is niemand-tot-last gedrag. Heel lastig hoor.
Een belangrijk onderdeel van opgroeien is het leren omgaan met emoties en gevoelens die als minder sociaal te boek staan zoals kwaadheid, jaloezie en macht/onmacht.
Dit doe je door in je jeugd te experimenteren, net als de kinderen om je heen. De bedoeling is dat je deze gevoelens leert hanteren waardoor je een evenwichtig karakter krijgt.
Het lijkt alsof je hier weinig ruimte voor hebt gekregen waardoor jouw 'negatieve' en 'positieve' emoties uit balans zijn.
Dat is niemand-tot-last gedrag. Heel lastig hoor.
Een belangrijk onderdeel van opgroeien is het leren omgaan met emoties en gevoelens die als minder sociaal te boek staan zoals kwaadheid, jaloezie en macht/onmacht.
Dit doe je door in je jeugd te experimenteren, net als de kinderen om je heen. De bedoeling is dat je deze gevoelens leert hanteren waardoor je een evenwichtig karakter krijgt.
Het lijkt alsof je hier weinig ruimte voor hebt gekregen waardoor jouw 'negatieve' en 'positieve' emoties uit balans zijn.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
zondag 28 oktober 2012 om 08:49
quote:toetyfroety schreef op 28 oktober 2012 @ 08:45:
TO ik herken het wel, ik ben ook zo opgevoed om altijd jezelf op de tweede plaats te zetten, thuis mocht er ook niet gevochten worden met de jongere kinderen want tja, die waren nog klein.
Op die manier creëerden mijn ouders een kind dat nooit zichzelf verdedigde en bangig in een hoekje kroop.
Om dan later te zeggen, dat je geen zelfvertrouwen hebt, zoals sommigen hier doen, tsja, hoe zou dat nou komen?!
Oja, zoiets wilde ik inderdaad ook nog posten! Bedankt Toetyfroety!
Mijn voorlaatste post geeft een reden waarom ik zo'n zacht kind was. Ook ik kwam niet echt (echt niet!) voor mezelf op, deels door dezelfde reden als bij jou, Toetyfroety.
En inderdaad... anderen kunnen het allemaal erg makkelijk zeggen hoe iemand zich zou moeten gedragen. Maar als ze nu eens eerste eens wat verder kijken dan hun Mopsneus lang is, dan snappen ze misschien ook dat er een oorzaak is voor hoe iemand er wel (of niet) mee dealt.
TO ik herken het wel, ik ben ook zo opgevoed om altijd jezelf op de tweede plaats te zetten, thuis mocht er ook niet gevochten worden met de jongere kinderen want tja, die waren nog klein.
Op die manier creëerden mijn ouders een kind dat nooit zichzelf verdedigde en bangig in een hoekje kroop.
Om dan later te zeggen, dat je geen zelfvertrouwen hebt, zoals sommigen hier doen, tsja, hoe zou dat nou komen?!
Oja, zoiets wilde ik inderdaad ook nog posten! Bedankt Toetyfroety!
Mijn voorlaatste post geeft een reden waarom ik zo'n zacht kind was. Ook ik kwam niet echt (echt niet!) voor mezelf op, deels door dezelfde reden als bij jou, Toetyfroety.
En inderdaad... anderen kunnen het allemaal erg makkelijk zeggen hoe iemand zich zou moeten gedragen. Maar als ze nu eens eerste eens wat verder kijken dan hun Mopsneus lang is, dan snappen ze misschien ook dat er een oorzaak is voor hoe iemand er wel (of niet) mee dealt.
zondag 28 oktober 2012 om 08:51
Bij wie mocht er dan wél gevochten worden met de je jongere kinderen of überhaupt met andere kinderen? lijkt me vrij normaal dat dat sowieso niet gebeurt toety!
Wat betreft de OP: ik was zo'n ander kind: populair, praatte veel te veel in de klas.. Maar nooit ben ik gemeen geweet tegen anderen, zelfs heel sociaal geweest voor mijn gevoel en ook altijd onzeker vanbinnen.
Jaren na de basisschool hoorde ik dat een oud-klasgenootje had gezegd dat ik haar zou hebben gepest en geloof me; dat kan ik me gewoon simpelweg niet voorstellen. Zo was ik niet, zo ben ik nog steeds niet. Wat niet wegneemt dat ik het heel erg naar vind dat zij dat zo heeft ervaren. Maar ben ik dan onnadenkend geweest en mezelf voorbij geraast of is zij overgevoelig?
Wat betreft de OP: ik was zo'n ander kind: populair, praatte veel te veel in de klas.. Maar nooit ben ik gemeen geweet tegen anderen, zelfs heel sociaal geweest voor mijn gevoel en ook altijd onzeker vanbinnen.
Jaren na de basisschool hoorde ik dat een oud-klasgenootje had gezegd dat ik haar zou hebben gepest en geloof me; dat kan ik me gewoon simpelweg niet voorstellen. Zo was ik niet, zo ben ik nog steeds niet. Wat niet wegneemt dat ik het heel erg naar vind dat zij dat zo heeft ervaren. Maar ben ik dan onnadenkend geweest en mezelf voorbij geraast of is zij overgevoelig?
