Psyche
alle pijlers
Boulimia hell
woensdag 24 oktober 2012 om 13:50
Okay, here goes.
Ik lees hier al geruime tijd mee, heb ook teruggezocht en een aantal topics gevonden over dit onderwerp maar die gingen vaak over een specifiek individu dus ik vind het eh, laten we zeggen, niet zo netjes deze te "uppen" omdat sommige accounts ondertussen niet meer actief zijn.
Ben een vrouw van 43 jaar en worstel al vanaf mijn 16e met verschillende eetproblemen. Vanaf mijn midden twintigste ongeveer is het een tijdje goed gegaan tot 3 jaar geleden mijn toenmalige man bij mij wegging na 12 jaar huwelijk. Toen begon het hele feest weer van voren af aan. In het begin at ik helemaal niks meer- ik kreeg van verdriet letterlijk niks meer door mijn keel - tot ik 47 kilo woog (ik ben 1 meter 62) en ik begon te vallen (van mijn fiets, van de trap) toen ben ik begonnen met geplande eetbuien - en braakpartijen. Ik vond hier op het forum een post die goed weergeeft waar ik nu ben (topic "De Eetbui).
Ik weet het gewoon niet meer. Als ik niet aan het werk ben (40 a 50 uur per week) of sport (10 uur per week) zit ik thuis ofwel aan eten te denken, of ik ga naar de supermarkt om bergen met voedsel te kopen, dat ik dan in 1 keer naar binnen werk vergezeld met de nodige koolzuurhoudende dranken, om het daarna allemaal in een golf weer uit te kotsen. Nee, het heeft niets met eten te maken en heel veel met verdriet maar ik weet niet meer waar ik er mee heen moet - ik heb ondertussen hartkloppingen, dag en nacht pijn in mijn maag en iedere avond vertel ik mijzelf dat dit toch echt de laatste keer was dat ik dit gedaan heb. Ik ben zo moe, zo moe en zo ziek van mezelf en mijn eigen gedrag. Snap het niet ik ben verder zo verdomde gediciplineerd maar die %^%&*%&* eetstoornis krijg ik niet onder controle.
Alle ervaring met dit onderwerp en eventuele advies welkom. Professionele hulp heb ik al een tijdje gehad maar zette niet heel veel zoden aan de dijk helaas - niet in de laatste plaats omdat ik een behoorlijke manipulator ben die ook tegen zichzelf liegt.
Ik lees hier al geruime tijd mee, heb ook teruggezocht en een aantal topics gevonden over dit onderwerp maar die gingen vaak over een specifiek individu dus ik vind het eh, laten we zeggen, niet zo netjes deze te "uppen" omdat sommige accounts ondertussen niet meer actief zijn.
Ben een vrouw van 43 jaar en worstel al vanaf mijn 16e met verschillende eetproblemen. Vanaf mijn midden twintigste ongeveer is het een tijdje goed gegaan tot 3 jaar geleden mijn toenmalige man bij mij wegging na 12 jaar huwelijk. Toen begon het hele feest weer van voren af aan. In het begin at ik helemaal niks meer- ik kreeg van verdriet letterlijk niks meer door mijn keel - tot ik 47 kilo woog (ik ben 1 meter 62) en ik begon te vallen (van mijn fiets, van de trap) toen ben ik begonnen met geplande eetbuien - en braakpartijen. Ik vond hier op het forum een post die goed weergeeft waar ik nu ben (topic "De Eetbui).
Ik weet het gewoon niet meer. Als ik niet aan het werk ben (40 a 50 uur per week) of sport (10 uur per week) zit ik thuis ofwel aan eten te denken, of ik ga naar de supermarkt om bergen met voedsel te kopen, dat ik dan in 1 keer naar binnen werk vergezeld met de nodige koolzuurhoudende dranken, om het daarna allemaal in een golf weer uit te kotsen. Nee, het heeft niets met eten te maken en heel veel met verdriet maar ik weet niet meer waar ik er mee heen moet - ik heb ondertussen hartkloppingen, dag en nacht pijn in mijn maag en iedere avond vertel ik mijzelf dat dit toch echt de laatste keer was dat ik dit gedaan heb. Ik ben zo moe, zo moe en zo ziek van mezelf en mijn eigen gedrag. Snap het niet ik ben verder zo verdomde gediciplineerd maar die %^%&*%&* eetstoornis krijg ik niet onder controle.
Alle ervaring met dit onderwerp en eventuele advies welkom. Professionele hulp heb ik al een tijdje gehad maar zette niet heel veel zoden aan de dijk helaas - niet in de laatste plaats omdat ik een behoorlijke manipulator ben die ook tegen zichzelf liegt.
zondag 28 oktober 2012 om 09:14
Goeiemorgen. Vannacht behoorlijk lopen spoken - gistermiddag een vreselijke binge waarbij ik de halve Xenos heb leeggekocht,opgegeten en weer leeggegooid. Gevolg laat zich raden,hartkloppingen keelpijn maagpijn en vooral heel veel verdriet.
Nu in de ochtend heb ik een gezond ontbijtje genomen, eigenlijk is dat de enige maaltijd op de dag die standaard "goed" gaat ik eet een afgewogen portie havermoutpap,met fruit en kwark, niet te veel en niet te weinig. Ik heb besloten dat het zo echt niet meer kan/mag ik ben in feite zelfmoord aan het plegen - al is het in een langzaam tempo. Ik zit aan de keukentafel met de radio zachtjes aan en realiseer me dat ik eigenlijk een heel gelukkig mens zou moeten zijn. Maar dat ben ik helemaal niet.
Stiekem weet ik best wat de trigger is geweest voor mijn wangedrag de afgelopen jaren. Mijn relatiebreuk niet verwerkt maar in de fase boosheid en ontkenning blijven hangen. Terwijl ik dit hier neerschrijf lopen de tranen me over mijn wangen. Ik voel me helemaal niet gelukkig maar alleen en in de steek gelaten. Knap confronterend. Maar daar moet ik wel mee dealen.
Weet niet of ik dit al ergens opgeschreven had maar ik heb zelfstandig een aantal hele nare en hardnekkige verslavingen overwonnen (drank, drugs,sigaretten) en hoewel jullie mij waarschijnlijk anders zullen aanbevelen ga ik dit ook zelfstandig tackelen heb ik besloten. Vanaf nu wordt het anders al is het maar omdat ik mezelf ga dwingen om hier trouw en eerlijk te blijven komen en verslag uit brengen. Hoop dat dit kan en mag en jullie (wie dan ook) mij af en toe willen komen aanmoedigen.
Zo,pff dat is eruit. Ga mijn kopje thee opdrinken.
Nu in de ochtend heb ik een gezond ontbijtje genomen, eigenlijk is dat de enige maaltijd op de dag die standaard "goed" gaat ik eet een afgewogen portie havermoutpap,met fruit en kwark, niet te veel en niet te weinig. Ik heb besloten dat het zo echt niet meer kan/mag ik ben in feite zelfmoord aan het plegen - al is het in een langzaam tempo. Ik zit aan de keukentafel met de radio zachtjes aan en realiseer me dat ik eigenlijk een heel gelukkig mens zou moeten zijn. Maar dat ben ik helemaal niet.
Stiekem weet ik best wat de trigger is geweest voor mijn wangedrag de afgelopen jaren. Mijn relatiebreuk niet verwerkt maar in de fase boosheid en ontkenning blijven hangen. Terwijl ik dit hier neerschrijf lopen de tranen me over mijn wangen. Ik voel me helemaal niet gelukkig maar alleen en in de steek gelaten. Knap confronterend. Maar daar moet ik wel mee dealen.
Weet niet of ik dit al ergens opgeschreven had maar ik heb zelfstandig een aantal hele nare en hardnekkige verslavingen overwonnen (drank, drugs,sigaretten) en hoewel jullie mij waarschijnlijk anders zullen aanbevelen ga ik dit ook zelfstandig tackelen heb ik besloten. Vanaf nu wordt het anders al is het maar omdat ik mezelf ga dwingen om hier trouw en eerlijk te blijven komen en verslag uit brengen. Hoop dat dit kan en mag en jullie (wie dan ook) mij af en toe willen komen aanmoedigen.
Zo,pff dat is eruit. Ga mijn kopje thee opdrinken.
zondag 28 oktober 2012 om 10:33
Wat is het toch heftig, weet nog heel goed hoe ik me toen voelde ook al is het al zo lang terug. Het is hel en daar is niets overdreven aan.
Ik heb het ook zelf gedaan, voor mij werkte dat beter. Dus ik zal je daar niet op afschieten . Het vraagt wel veel, oa in discipline en heel eerlijk durven zijn met jezelf. Ik begrijp je tegenzin om al dat verdriet in te duiken, ik bedoelde het ook niet zozeer zo. Meer dat je heel kritisch gaat bekijken hoe de draadjes, de triggers, de vaste negatieve gedachtenpatronen lopen en waarom (hoeft niet bij alles, dat eeuwige waarom, maar bij sommige dingen is begrijpen hoe het tot stand is gekomen ook gelijk de indicatie hoe je er weer uit komt. Iets met in- en uitgang.)
Wanneer je dat een beetje in kaart hebt, specifiek dingen gaan aanpakken door er een alternatief dat gezond is tegenover te stellen. Niet alles tegelijk, er is altijd iets wat boven de rest uitsteekt, dat is het makkelijkst op te pakken.
Wat ik mooi vond was doordat ik het zo zelf deed, ik vanzelf heel veel vertrouwen in mijzelf (terug) vond. Het gaat met vallen en opstaan, hou dat in gedachten. Het is niet allemaal verloren wanneer het weer mis gaat. Zolang er maar een stijgende lijn is, grip op iets ervan, ontwikkeling.
zondag 28 oktober 2012 om 10:47
je zegt over je verleden: ik hou de beerput liever dicht.
Ik neem aan dat dat de reden is dat je therapie wilt ontwijken, maar het is niet voor niets dat therapeuten willen dat je kijkt naar je verleden. Alles dat je vroeger hebt meegemaakt beinvloedt je handelen nu. Je kan dat pas zien als je terug durft te kijken.
Ik neem aan dat dat de reden is dat je therapie wilt ontwijken, maar het is niet voor niets dat therapeuten willen dat je kijkt naar je verleden. Alles dat je vroeger hebt meegemaakt beinvloedt je handelen nu. Je kan dat pas zien als je terug durft te kijken.
zondag 28 oktober 2012 om 10:58
Wat bij mij trouwens goed hielp was uitzoeken wat ik precies per dag moest eten. Ik had echt geen idee. Ik heb een lijstje gemaakt en daar moest ik me aan houden, ook als ik eetbuien tussendoor had. Door weer normaal te leren eten voorkom je veel eetbuien zoals al eerder gezegd. En je lichaam leert weer normale treksignalen te zenden. Routine en discipline helpen enorm bij dat eerste deel met eetbuien voorkomen.
Dat andere stuk is en blijft emotioneel, dat kun je niet overwinnen met alleen maar discipline en controle. Hoe harder je daar grip op wil krijgen door "sterker te zijn" dan dat, hoe harder het zijn staart roert. Verdriet, pijn, woede, het wil geuit kunnen worden. Als dat niet op de goede, gezonde manier mag, komt het er wel op de kloterige manier uit in de vorm van verslavingen.
Dat andere stuk is en blijft emotioneel, dat kun je niet overwinnen met alleen maar discipline en controle. Hoe harder je daar grip op wil krijgen door "sterker te zijn" dan dat, hoe harder het zijn staart roert. Verdriet, pijn, woede, het wil geuit kunnen worden. Als dat niet op de goede, gezonde manier mag, komt het er wel op de kloterige manier uit in de vorm van verslavingen.
zondag 28 oktober 2012 om 11:25
quote:sabbaticalmeds schreef op 28 oktober 2012 @ 10:47:
je zegt over je verleden: ik hou de beerput liever dicht.
Ik neem aan dat dat de reden is dat je therapie wilt ontwijken, maar het is niet voor niets dat therapeuten willen dat je kijkt naar je verleden. Alles dat je vroeger hebt meegemaakt beinvloedt je handelen nu. Je kan dat pas zien als je terug durft te kijken.Mja. Maar ik heb al best veel tijd van mijn leven gebruikt met terugkijken en huilen over wat gebeurd is Meds, het houdt een keertje op.
je zegt over je verleden: ik hou de beerput liever dicht.
Ik neem aan dat dat de reden is dat je therapie wilt ontwijken, maar het is niet voor niets dat therapeuten willen dat je kijkt naar je verleden. Alles dat je vroeger hebt meegemaakt beinvloedt je handelen nu. Je kan dat pas zien als je terug durft te kijken.Mja. Maar ik heb al best veel tijd van mijn leven gebruikt met terugkijken en huilen over wat gebeurd is Meds, het houdt een keertje op.
zondag 28 oktober 2012 om 11:32
quote:sabbaticalmeds schreef op 28 oktober 2012 @ 10:42:
knap dat je zelfstandig een aantal verslavingen hebt overwonnen. Maar een eetstoornis is geen verslaving maar een serieuze ziekte met een behoorlijke kans op sterven. (ik geloof 1 op 10)
Ik zie het op dit moment als verslaving omdat het er bij mij echt alle kenmerken van heeft (stiekem, goede voornemens, gevoel machteloos te zijn) wat voor de junk op straat zijn shot is is voor mij eten. Troost,ontsnapping, het tijdelijke gevoel dat het allemaal goed is. En daarna angst, walging, zelfhaat en verdriet. Misschien zit ik daarin wel verkeerd Meds maar ik laat de semantische en inhoudelijke discussie daaromtrent liever bij de experts - die het er ook niet altijd allemaal over eens zijn.
Pastiche ook weer bedankt voor je reacties. Okay. Half twaalf. Ga zo een goede lunch klaarmaken,boterhammetjes met avocado en tomaat/ hüttenkäse. En daarn even een rondje stad doen want ik heb nog wat dingetjes nodig voor mijn huis.
knap dat je zelfstandig een aantal verslavingen hebt overwonnen. Maar een eetstoornis is geen verslaving maar een serieuze ziekte met een behoorlijke kans op sterven. (ik geloof 1 op 10)
Ik zie het op dit moment als verslaving omdat het er bij mij echt alle kenmerken van heeft (stiekem, goede voornemens, gevoel machteloos te zijn) wat voor de junk op straat zijn shot is is voor mij eten. Troost,ontsnapping, het tijdelijke gevoel dat het allemaal goed is. En daarna angst, walging, zelfhaat en verdriet. Misschien zit ik daarin wel verkeerd Meds maar ik laat de semantische en inhoudelijke discussie daaromtrent liever bij de experts - die het er ook niet altijd allemaal over eens zijn.
Pastiche ook weer bedankt voor je reacties. Okay. Half twaalf. Ga zo een goede lunch klaarmaken,boterhammetjes met avocado en tomaat/ hüttenkäse. En daarn even een rondje stad doen want ik heb nog wat dingetjes nodig voor mijn huis.
zondag 28 oktober 2012 om 18:29
Zwaai!
Hopelijk leest er nog iemand mee - waarom eigenlijk? Nou,moral support enzo. Vandaag een prima dagje, goed gegeten in alle opzichten qua hoeveelheid en kwantitatief, na mijn ontbijt tussendoor een grote latté gehad en een appel,daarna als lunch 2 geroosterde boterhammen met huttenkase,avocado,tomaat en koriander en toe een roggebroodje met blauwe kaas. Vanmiddag tussendoor 2 schaaltjes blauwe bessen,mango en aardbeien. En een cappucino. En als diner een grote salade van bulgur, wilde rijst,rucola, waterkers, gebakken champignons, walnoten, blauwe kaas en peer. Vanavond rond 8 uur neem ik 2 volkoren biscuitjes bij mijn thee en zometeen nog een bakje fruit.
Wat vinden jullie, net lijstje toch?
Hopelijk leest er nog iemand mee - waarom eigenlijk? Nou,moral support enzo. Vandaag een prima dagje, goed gegeten in alle opzichten qua hoeveelheid en kwantitatief, na mijn ontbijt tussendoor een grote latté gehad en een appel,daarna als lunch 2 geroosterde boterhammen met huttenkase,avocado,tomaat en koriander en toe een roggebroodje met blauwe kaas. Vanmiddag tussendoor 2 schaaltjes blauwe bessen,mango en aardbeien. En een cappucino. En als diner een grote salade van bulgur, wilde rijst,rucola, waterkers, gebakken champignons, walnoten, blauwe kaas en peer. Vanavond rond 8 uur neem ik 2 volkoren biscuitjes bij mijn thee en zometeen nog een bakje fruit.
Wat vinden jullie, net lijstje toch?
maandag 29 oktober 2012 om 06:26
Hai Hanke, nou in zoverre dat ik ontztettend aan het nadenken ben geslagen over het 'waarom' van het gedrag. Heb besloten behalve hier kort te melden hoe het gaat om in een notitieboekje dat ik overal in mijn tas meesjouw te gaan noteren hoe het gaat, wat ik eet wanneer en ook dat als ik de neiging tot eetbui op voel komen daarin te gaan schrijven om te zien waarom dat dan op dat moment (banaan, appel) en ik eet warm op mijn werk omdat ik vanavond een uurtje wil sporten. Dank voor je belangstelling ik ga er tegenaan, dag 2 van de rest van mijn leven 
maandag 29 oktober 2012 om 19:50
Een verslaving staat ergens voor en is een stukje van jezelf geworden, om te dealen met het leven. Dat deel kun je niet even tackelen of weggooien, daar moet je iets mee. In je armen sluiten en kijken wat je eruit kunt leren. Pas als je je verslaving niet meer nodig hebt, maar zelf voluit het leven durft in te gaan, kun je je bevrijden van de dwang.
Heel veel sterkte....
Heel veel sterkte....
dinsdag 30 oktober 2012 om 07:08
Hm. In je armen sluiten klint voor mij nogal vaag, weet ook niet precies hoe je dat voor je ziet Run? Ben op het moment bewust aan het nadenken wat nou maakt dat dit gedrag vertoon, welke triggers er zijn,, en hoe ik die op een andere manier benader, zoals bijvoorbeeld van me afschrijven, iemand bellen, potje huilen, of warm douchen. En vooral het normale eetpatroon vinden, ik at tussen eetbuien door veel te weinig om te compenseren, waarmee ik dus honger veroorzaakte, emotioneel minder stabiel werd en angstig en verdrietig, en dan maar weer naar eten greep etc. gisteren goed gegaan, om een uur of zeven gisteravond zat ik bijna letterlijk te schudden in mijn tuigje op de bank maar heb ik inderdaad mijn boekje gepakt en ben gaan schrijven tot de trek minder werd en tenslotte helemaal verdween.
dinsdag 30 oktober 2012 om 08:27
Fuck it, ik ga meeschrijven.
Ik kamp al sinds m'n 17e met anorexia wat zich later uitte in boulimia. Ik ben nu 36. Het ergste was dt ik op m'n 16 ging werken bij een bakker. In die tijd was mijn boulimia echt top (in negatieve vorm). Ik vrat en kotste iedere dag misschien wel 4 of 5 keer en soms wel vaker.
Om het even kort te houden, want ik kan boeken volschrijven, ik ben sinds enkele maanden goed bezig. Ik heb nauwelijks vreetbuien meer en ik eet gezond en kots niet meer. Ik kan genieten van een stukje chocola en ik ben fanatiek (niet te) met sporten... een discipline die ik nooit eerder heb gehad. Ik heb dit nooit eerder bereikt en ik voel me super.
Nogmaals, ik ga later meeschrijven en even het topic doorlezen want ik wil nu eerst naar de sportschool. Ik weet van mezelf dat ik anders hier uren blijf zitten.
Ik heb al veel verslavingen overwonnen. Ik heb een serieus drankprobleem gehad en daarnaast ook drugs zoals xtc, coke en wiet. Inmiddels ben ik hier al jaren vanaf en ik rook al sinds 2010 niet meer. Dit is de laatste hardnekkige verslaving waar ik uit moet komen. Ik ben er nog niet maar ik ben al heel goed op weg! Zie je nu wel... ik wil steeds meer schrijven
Tot later!! Ik herken heel veel in jullie verhalen!
Ik kamp al sinds m'n 17e met anorexia wat zich later uitte in boulimia. Ik ben nu 36. Het ergste was dt ik op m'n 16 ging werken bij een bakker. In die tijd was mijn boulimia echt top (in negatieve vorm). Ik vrat en kotste iedere dag misschien wel 4 of 5 keer en soms wel vaker.
Om het even kort te houden, want ik kan boeken volschrijven, ik ben sinds enkele maanden goed bezig. Ik heb nauwelijks vreetbuien meer en ik eet gezond en kots niet meer. Ik kan genieten van een stukje chocola en ik ben fanatiek (niet te) met sporten... een discipline die ik nooit eerder heb gehad. Ik heb dit nooit eerder bereikt en ik voel me super.
Nogmaals, ik ga later meeschrijven en even het topic doorlezen want ik wil nu eerst naar de sportschool. Ik weet van mezelf dat ik anders hier uren blijf zitten.
Ik heb al veel verslavingen overwonnen. Ik heb een serieus drankprobleem gehad en daarnaast ook drugs zoals xtc, coke en wiet. Inmiddels ben ik hier al jaren vanaf en ik rook al sinds 2010 niet meer. Dit is de laatste hardnekkige verslaving waar ik uit moet komen. Ik ben er nog niet maar ik ben al heel goed op weg! Zie je nu wel... ik wil steeds meer schrijven
Tot later!! Ik herken heel veel in jullie verhalen!
dinsdag 30 oktober 2012 om 10:02
Hey Greet (ehm, wat een eh... aparte nick) wat fijn dat je mee wilt schrijven!! Wow, heftig verhaal en heel herkenbaar. Ik hoor heel graag meer van je over hoe je zover bent gekomen dat je eetstoornis eigenlijk onder controle is (of zeg ik dat verkeerd) - ook bij mij is dit gedrag de "laatste der mohicanen" qua verslaving, hoewel het een hele tijd bijna weg is geweest is het voor mij duidelijk dat mijn verdriet in de afgelopen jaren een enorme trigger is. Hoe was dat bij jou - heb jij net als ik goede periodes gehad of was het constant hommeles?
dinsdag 30 oktober 2012 om 13:37
Nadenken over ´waarom´ lijkt me zinnig. Let wel op dat je niet gaat belanden in zelfverwijt, ongeduld, ´het moet nú anders!´. Heb een beetje geduld met jezelf. Dit is een hardnekkig probleem.
Mij helpt het om een eetplan te hebben. Voor iedereen kan dat weer anders zijn. Bij mij is dat ´gewoon´ eten: ontbijt, lunch, op werk fruit, avondeten en dessert. Mocht ik bij iemand anders over de vloer komen en er is koek/snoep/gebak, dan denk ik van tevoren na of dat kan.
Soms niet, dan denk ik als als een hond die een bot ziet ´hebben!´. Dat zijn voor mij de momenten dat ik voor een lekker kopje thee ga en het ´lekkers´ laat staan. In principe koop ik dat soort voedingsmiddelen ook niet, heel soms wel en dan in kleine hoeveelheden. Want maat houden blijft nog steeds lastig.
Ik heb nu vaste structuur in het eten, eet ook dingen die ik ´eng´ vond zoals kaas, boter op brood, pindakaas * in mijn gewone maaltijden, met mate. Daardoor krijg ik meer binnen dan in mijn ´ik eet alsof ik lijn, want dan kan ik eetbuien hebben en niet aankomen´ periode. En daardoor voorkom ik cravings.
In het begin was dat best lastig, méér eten dan ik gewend was. Maar inmiddels geeft het zoveel rust. Ik hoef niet meer na te denken over wat ik eet, waardoor ik tussen de maaltijden door weer gewoon mijn dingen kan doen zonder door mijn eetobsessie geregeerd te worden.
Mócht het toch een keer fout gaan, dan probeer ik niet te compenseren. Dat is eng, moeilijk maar maakt dat ik heel snel de gewone draad weer oppak. Mij helpt het het om met lotgenoten contact te hebben. Weten dat je elk moment kan bellen en dat je begrepen wordt, geeft veel rust en steun.
Mij helpt het om een eetplan te hebben. Voor iedereen kan dat weer anders zijn. Bij mij is dat ´gewoon´ eten: ontbijt, lunch, op werk fruit, avondeten en dessert. Mocht ik bij iemand anders over de vloer komen en er is koek/snoep/gebak, dan denk ik van tevoren na of dat kan.
Soms niet, dan denk ik als als een hond die een bot ziet ´hebben!´. Dat zijn voor mij de momenten dat ik voor een lekker kopje thee ga en het ´lekkers´ laat staan. In principe koop ik dat soort voedingsmiddelen ook niet, heel soms wel en dan in kleine hoeveelheden. Want maat houden blijft nog steeds lastig.
Ik heb nu vaste structuur in het eten, eet ook dingen die ik ´eng´ vond zoals kaas, boter op brood, pindakaas * in mijn gewone maaltijden, met mate. Daardoor krijg ik meer binnen dan in mijn ´ik eet alsof ik lijn, want dan kan ik eetbuien hebben en niet aankomen´ periode. En daardoor voorkom ik cravings.
In het begin was dat best lastig, méér eten dan ik gewend was. Maar inmiddels geeft het zoveel rust. Ik hoef niet meer na te denken over wat ik eet, waardoor ik tussen de maaltijden door weer gewoon mijn dingen kan doen zonder door mijn eetobsessie geregeerd te worden.
Mócht het toch een keer fout gaan, dan probeer ik niet te compenseren. Dat is eng, moeilijk maar maakt dat ik heel snel de gewone draad weer oppak. Mij helpt het het om met lotgenoten contact te hebben. Weten dat je elk moment kan bellen en dat je begrepen wordt, geeft veel rust en steun.
dinsdag 30 oktober 2012 om 15:37
Hoi allemaal,
Bedankt lincha, ik wilde eens een grappige nick... zo'n eentje waarvan je denkt: hmmmm hihi. Eigenlijk is het een schaamnaam. Er bestaat dus echt iemand die zo heet!
Ik heb het hele topic gelezen en ik herken heel veel in alle verhalen. Ook herken ik veel in de verhalen van de personen die inmiddels 'genezen' zijn. Ik let nu ook erg op wat ik eet. Het moet gezond én voedzaam zijn. Ik wil per se dagelijks aan die 2000 calorieën komen.
Ik heb vroeger voor m'n eetstoornis professionele hulp gehad maar ook bij mij mocht het niet baten. Ik had er te weinig vertrouwen in. Als ik klaar was met de sessie ging ik eerst langs de supermarkt/mc-donalds o.i.d. om eens veel vet en zoet te kopen om vervolgens in 20 minuten naar binnen te werken en weer uit te kotsen.
Op m'n 17 had ik anorexia eigenlijk kort erna kreeg ik boulimia. De overgang ging best snel want hoe heerlijk was om toch veel zoet en vet te kunnen eten en toch slank te blijven! Toen ik een baantje kreeg bij de bakker ging dat razendsnel en m'n boulimia was echt heel heftig. Het moet dat bedrijf ook veel geld hebben gekost. Appelflappen, kaascroissants, slagroomtaarten, gevulde koeken, ik werkte alles naar binnen en kotste alles er weer uit, en dat een aantal keer per dag! Ik werkte 40 uur p.w. en ik stond heel vaak alleen in de winkel. Probeer dan maar als boulimia-patient de verleiding te weerstaan. Wat voelde ik me erna rot en opgelucht (dat m'n buik niet meer gespannen stond). Ik had zoveel verdriet en ik voelde me eenzaam, een nietsnut zonder ruggegraat en één en al ellende.
In het leven naast de eetbuien kon ik flink eten (met overgeven natuurlijk). Heel veel mensen vroegen zich ook af hoe ik dat kon. Ik had altijd smoesjes klaar zoals: 'snelle schildklier', 'snelle stofwisseling', 'ik heb gewoon erg veel trek, heel de dag weinig gegeten' en noem maar op. Onbeperkt wokken bij de Chinees.... hm.... ik at gewoon lekker net zo veel als m'n vader! Ik schaamde me wel maar verdoezelde het met m'n smoesjes en deed net alsof ik gewoon erg veel geluk had dat ik zo slank bleef.
In m'n puberteit begon ik met drinken en op m'n 17 dronk ik veel en had ik flessen drank verstopt in m'n kamertje. Op de momenten wanneer ik een 'slok teveel ' op had had ik geen vreetbuien meer en dat voelde zo goed, als bevrijding zeg maar Nooit beseft wat de consequenties van alcoholproblemen zouden kunnen worden. Ik ben ook heel erg impulsief geweest... dat besef ik me maar al te goed. Op m'n 22ste heb ik na een lange relatie m'n ex verlaten. Onze relatie was toch niks meer, ik hield niet meer van hem. Vanaf dat moment was ik vrij en kon ik doen wat ik wilde. Ik raakte verslaafd aan drank, ging veel stappen, had veel vriendjes waarmee ik het bed deelde en ik ging langzaamaan steeds meer naar de klote. Als ik nuchter was had ik vreetbuien dus ik was óf dronken, óf ik had vreetbuien. Ik leefde echt in een hel ik ik was werkelijk een wandelende zombie (zo voelde ik me ook).
Ik heb een aantal relaties gehad met best foute types. Ik ben erg verslavingsgevoelig en wilde meer dan alleen drank. In die relaties was het niet moeilijk om alles eens uit te proberen en ik was in no time verslaafd aan xtc en cocaine. Wat voelde ik me toen heerlijk! Ik had energie (onder invloed) en ik had geen eetbuien en ik voelde niet brak door teveel drankgebruik. Met cocaine kon ik zelfs veel drinken en fit zijn en geen trek hebben in vettigheid en snoep en ik viel nog af ook! Hoe mooi was dat! Ik ging veel stappen, ik had veel (hele foute) vrienden en ik gebruikte erg veel en vaak.
Natuurlijk houdt geen enkel mens dit lang vol. Ik heb in verslavingsklinieken gezeten voor m'n drank en drugs gebruik, zonder resultaat maar ik was daar wel uit de gevarenzone. Over dit stuk van m'n leven kan ik boeken vol schrijven dus ik houd het verder beknopt. In ieder geval is het een wonder dat ik nog leef want ik heb echt een ijzersterk gestel... dat is een feit!
Ik ben van drank en drugs af gekomen toen ik m'n huidige vriend leerde kennen. Hij is iemand met een gezond verstand en hij heeft me zelfs vergeven dat ik zijn auto totall-los heb gereden omdat ik met 3.5 promille achter het stuur zat. M'n rijbewijs ben ik bijna 3 jaar kwijt geweest maar die heb ik weer terug. Ik vanaf de dag van het ongeluk gestopt met drinken (met drugs was ik al gestopt kort nadat ik hem leerde kennen. Ik heb voor de drank hulp voor gehad maar ik heb het uiteindelijk helemaal zelf gedaan. De eetproblemen zijn daarna altijd gebleven en ik heb daar nooit met m'n huidige vriend over gesproken. Hij weet het dus ook niet. De vreetbuien zijn wel in de jaren minder geworden maar tot enkele maanden geleden gooide altijd m'n avondeten eruit. M'n lunch en ontbijt heb ik een aantal jaar geleden 'laten zitten'. Dit ging eigenlijk vanzelf. wel bleef ik vreetbuiten tussendoor houden.
Enkele maanden geleden heb ik de stap genomen om lid te worden van de sportschool. Ook heb ik 'zomaar' besloten om te stoppen met vreetbuien en te beginnen met normaal, gezond eten. Tot mijn grote verbazing lukt het aardig! Ik ben er zelf een beetje verbaasd van maar sinds ik normaal eet heb ik bijna geen vreetbuien meer (vorige week een kleine). Ik geniet van een stukje chocolade en ik durf zelfs 100 gram op te eten. Wel compenseer ik dit met sport want ik moet de dag erna dan wel gaan sporten. Ik eet 's morgens gewoon een goed ontbijt zoals havermout, muesli met yoghurt en altijd met een banaan en een groot glas groente/fruit sap uit de blender. In de middag eet ik 4 tot 6 boterhammen met kaas en/of kip en 's avonds een bord groente vlees een aardappelen of pasta o.i.d. Iedere dag wil ik wel een stukje chocolade eten want o man... wat vind ik dat lekker. Het gaat gewoon goed en ik ben zo trots op mezelf dat ik dít heb bereikt! Het is namelijk ALTIJD ellende geweest! Inmiddels weeg ik 63 kilo met een lengte van 1.74. In deze 2 maanden ben ik 2 kilo zwaarder geworden en dat vind ik geweldig! Ik wil alleen niet veel zwaarder worden.
Ik ben best veel kwijt geraakt. Ik ben niet zo erg intelligent (tenminste, ik heb m'n eigen soort intelligentie). Ik heb een goede baan gehad bij een transport bedrijf op de afdeling verkoop binnendienst maar dat heb ik door m'n drank, drugs en eetstoornis helemaal verkloot. Ik heb meer (goede en minder goede) banen gehad maar ook die heb ik verkloot. Inmiddels heb ik een erg leuke baan en ik heb steeds veel zin om te werken. Minder is dat het vrij 'makkelijk' werk is en het biedt weinig toekomstperspectief. Ik wil toch nog een kleine carrière opbouwen maar ik denk dat dat pas kan als ik helemaal goed in m'n vel zit.
Ik weet dat ik er met m'n vriend over m'n geheime eetstoornis moet praten, ik heb de steun gewoon nodig maar ik ben nu weer een stap verder en dat had ik nooit durven dromen! Ik moet nog moed verzamelen om hier met hem over te kunnen praten want het is altijd een groot geheim geweest.
@lincha, geef de moed nooit op want waar een wil is is altijd een weg. Ik wil hier graag blijven posten zodat we er uit gaan komen. Ik hoop echt dat je heel snel je verslaving onder controle krijgt. Dit is mijn (lange) verhaal... wie weet heb je er iets aan.
Voor alle andere en diegene die het hebben overwonnen, TOPPIE!!!
Bedankt lincha, ik wilde eens een grappige nick... zo'n eentje waarvan je denkt: hmmmm hihi. Eigenlijk is het een schaamnaam. Er bestaat dus echt iemand die zo heet!
Ik heb het hele topic gelezen en ik herken heel veel in alle verhalen. Ook herken ik veel in de verhalen van de personen die inmiddels 'genezen' zijn. Ik let nu ook erg op wat ik eet. Het moet gezond én voedzaam zijn. Ik wil per se dagelijks aan die 2000 calorieën komen.
Ik heb vroeger voor m'n eetstoornis professionele hulp gehad maar ook bij mij mocht het niet baten. Ik had er te weinig vertrouwen in. Als ik klaar was met de sessie ging ik eerst langs de supermarkt/mc-donalds o.i.d. om eens veel vet en zoet te kopen om vervolgens in 20 minuten naar binnen te werken en weer uit te kotsen.
Op m'n 17 had ik anorexia eigenlijk kort erna kreeg ik boulimia. De overgang ging best snel want hoe heerlijk was om toch veel zoet en vet te kunnen eten en toch slank te blijven! Toen ik een baantje kreeg bij de bakker ging dat razendsnel en m'n boulimia was echt heel heftig. Het moet dat bedrijf ook veel geld hebben gekost. Appelflappen, kaascroissants, slagroomtaarten, gevulde koeken, ik werkte alles naar binnen en kotste alles er weer uit, en dat een aantal keer per dag! Ik werkte 40 uur p.w. en ik stond heel vaak alleen in de winkel. Probeer dan maar als boulimia-patient de verleiding te weerstaan. Wat voelde ik me erna rot en opgelucht (dat m'n buik niet meer gespannen stond). Ik had zoveel verdriet en ik voelde me eenzaam, een nietsnut zonder ruggegraat en één en al ellende.
In het leven naast de eetbuien kon ik flink eten (met overgeven natuurlijk). Heel veel mensen vroegen zich ook af hoe ik dat kon. Ik had altijd smoesjes klaar zoals: 'snelle schildklier', 'snelle stofwisseling', 'ik heb gewoon erg veel trek, heel de dag weinig gegeten' en noem maar op. Onbeperkt wokken bij de Chinees.... hm.... ik at gewoon lekker net zo veel als m'n vader! Ik schaamde me wel maar verdoezelde het met m'n smoesjes en deed net alsof ik gewoon erg veel geluk had dat ik zo slank bleef.
In m'n puberteit begon ik met drinken en op m'n 17 dronk ik veel en had ik flessen drank verstopt in m'n kamertje. Op de momenten wanneer ik een 'slok teveel ' op had had ik geen vreetbuien meer en dat voelde zo goed, als bevrijding zeg maar Nooit beseft wat de consequenties van alcoholproblemen zouden kunnen worden. Ik ben ook heel erg impulsief geweest... dat besef ik me maar al te goed. Op m'n 22ste heb ik na een lange relatie m'n ex verlaten. Onze relatie was toch niks meer, ik hield niet meer van hem. Vanaf dat moment was ik vrij en kon ik doen wat ik wilde. Ik raakte verslaafd aan drank, ging veel stappen, had veel vriendjes waarmee ik het bed deelde en ik ging langzaamaan steeds meer naar de klote. Als ik nuchter was had ik vreetbuien dus ik was óf dronken, óf ik had vreetbuien. Ik leefde echt in een hel ik ik was werkelijk een wandelende zombie (zo voelde ik me ook).
Ik heb een aantal relaties gehad met best foute types. Ik ben erg verslavingsgevoelig en wilde meer dan alleen drank. In die relaties was het niet moeilijk om alles eens uit te proberen en ik was in no time verslaafd aan xtc en cocaine. Wat voelde ik me toen heerlijk! Ik had energie (onder invloed) en ik had geen eetbuien en ik voelde niet brak door teveel drankgebruik. Met cocaine kon ik zelfs veel drinken en fit zijn en geen trek hebben in vettigheid en snoep en ik viel nog af ook! Hoe mooi was dat! Ik ging veel stappen, ik had veel (hele foute) vrienden en ik gebruikte erg veel en vaak.
Natuurlijk houdt geen enkel mens dit lang vol. Ik heb in verslavingsklinieken gezeten voor m'n drank en drugs gebruik, zonder resultaat maar ik was daar wel uit de gevarenzone. Over dit stuk van m'n leven kan ik boeken vol schrijven dus ik houd het verder beknopt. In ieder geval is het een wonder dat ik nog leef want ik heb echt een ijzersterk gestel... dat is een feit!
Ik ben van drank en drugs af gekomen toen ik m'n huidige vriend leerde kennen. Hij is iemand met een gezond verstand en hij heeft me zelfs vergeven dat ik zijn auto totall-los heb gereden omdat ik met 3.5 promille achter het stuur zat. M'n rijbewijs ben ik bijna 3 jaar kwijt geweest maar die heb ik weer terug. Ik vanaf de dag van het ongeluk gestopt met drinken (met drugs was ik al gestopt kort nadat ik hem leerde kennen. Ik heb voor de drank hulp voor gehad maar ik heb het uiteindelijk helemaal zelf gedaan. De eetproblemen zijn daarna altijd gebleven en ik heb daar nooit met m'n huidige vriend over gesproken. Hij weet het dus ook niet. De vreetbuien zijn wel in de jaren minder geworden maar tot enkele maanden geleden gooide altijd m'n avondeten eruit. M'n lunch en ontbijt heb ik een aantal jaar geleden 'laten zitten'. Dit ging eigenlijk vanzelf. wel bleef ik vreetbuiten tussendoor houden.
Enkele maanden geleden heb ik de stap genomen om lid te worden van de sportschool. Ook heb ik 'zomaar' besloten om te stoppen met vreetbuien en te beginnen met normaal, gezond eten. Tot mijn grote verbazing lukt het aardig! Ik ben er zelf een beetje verbaasd van maar sinds ik normaal eet heb ik bijna geen vreetbuien meer (vorige week een kleine). Ik geniet van een stukje chocolade en ik durf zelfs 100 gram op te eten. Wel compenseer ik dit met sport want ik moet de dag erna dan wel gaan sporten. Ik eet 's morgens gewoon een goed ontbijt zoals havermout, muesli met yoghurt en altijd met een banaan en een groot glas groente/fruit sap uit de blender. In de middag eet ik 4 tot 6 boterhammen met kaas en/of kip en 's avonds een bord groente vlees een aardappelen of pasta o.i.d. Iedere dag wil ik wel een stukje chocolade eten want o man... wat vind ik dat lekker. Het gaat gewoon goed en ik ben zo trots op mezelf dat ik dít heb bereikt! Het is namelijk ALTIJD ellende geweest! Inmiddels weeg ik 63 kilo met een lengte van 1.74. In deze 2 maanden ben ik 2 kilo zwaarder geworden en dat vind ik geweldig! Ik wil alleen niet veel zwaarder worden.
Ik ben best veel kwijt geraakt. Ik ben niet zo erg intelligent (tenminste, ik heb m'n eigen soort intelligentie). Ik heb een goede baan gehad bij een transport bedrijf op de afdeling verkoop binnendienst maar dat heb ik door m'n drank, drugs en eetstoornis helemaal verkloot. Ik heb meer (goede en minder goede) banen gehad maar ook die heb ik verkloot. Inmiddels heb ik een erg leuke baan en ik heb steeds veel zin om te werken. Minder is dat het vrij 'makkelijk' werk is en het biedt weinig toekomstperspectief. Ik wil toch nog een kleine carrière opbouwen maar ik denk dat dat pas kan als ik helemaal goed in m'n vel zit.
Ik weet dat ik er met m'n vriend over m'n geheime eetstoornis moet praten, ik heb de steun gewoon nodig maar ik ben nu weer een stap verder en dat had ik nooit durven dromen! Ik moet nog moed verzamelen om hier met hem over te kunnen praten want het is altijd een groot geheim geweest.
@lincha, geef de moed nooit op want waar een wil is is altijd een weg. Ik wil hier graag blijven posten zodat we er uit gaan komen. Ik hoop echt dat je heel snel je verslaving onder controle krijgt. Dit is mijn (lange) verhaal... wie weet heb je er iets aan.
Voor alle andere en diegene die het hebben overwonnen, TOPPIE!!!
dinsdag 30 oktober 2012 om 16:05
Hai Hanke en Gbs (ik kort m maar even af als je het niet erg vindt )
Bedankt voor jullie uitgebreide posts. Ik hoop dat we elkaar op deze manier een beetje kunnen blijven oppeppen, mij helpt het in ieder geval gigantisch!
Hanke ja een eetplan is in zoverre wel een goeie dat ik ook moet proberen om echt voldoende binnen te krijgen - op een "normale" manier. Merk dat ik mezelf daarbij nog al eens in de weg zit omdat ik bang ben dat het teveel is en als ik een paar happen te veel op heb, dan is de verleiding tot een eetbui levensgroot aanwezig want "het is dan toch al verpest" ik denk dat dit voor jullie beiden wel herkenbaar is. Ik eet altijd een normaal ontbijt, eigenlijk gaat het meestal tot aan de lunch goed en daarna begint de trammelant. Soms hou ik mijn lunch binnen,soms ook niet hangt er vanaf waar ik ben - op mijn werk gaat het meestal goed omdat ik daar in de kantine eet en een vrij normale maaltijd naar binnen werk. Ik werk helaas best vaak thuis en in het weekend is het vaak helemaal een grote ellende want ik woon midden in de binnenstad dus een zak met troep is zo in huis gehaald.
Gbs, wat apart dat het "opeens" wel goed ging en je eetbuien over zijn gegaan. Denk jij dat het ermee te maken heeft dat je gewoon toch al gelukkiger bent/beter in je vel zit dan een aantal jaar terug? Mbt delen met je vriend, tja da's moeilijk. Ik heb het met mijn toenmalige man niet gedeeld en ik dacht een hele tijd dat hij niet doorhad wat er met me aan de hand was maar uiteindelijk bleek dat hij best in de gaten had dat er iets helemaal mis was en het feit dat ik het geheim had gehouden en dat ik niet bereid was de gang naar hulpverlening te maken heeft een enorm aandeel gehad in de beeindiging van ons huwelijk..... Verder erg veel herkenning in je verhaal, compleet met moeilijke/roerige periodes, drank,drugs etc. tja, toch verslavingsgevoelig op een of andere manier.
Vandaag een okee dag tot nu toe. Heb een goed ontbijt gehad,appel en banaan tussendoor, stevige lunch en ben nu bezig om een pan met spruitjes in zoetzure tomatensaus te maken. (Don't ask) weet nog niet wat ik doe qua sport vandaag gisteren heb ik "gespijbeld" ... Edit: ik ga toch maar een uurtje spinnen, vind wel dat ik dat verdiend heb na 3 zulke goeie eetdagen.
Bedankt voor jullie uitgebreide posts. Ik hoop dat we elkaar op deze manier een beetje kunnen blijven oppeppen, mij helpt het in ieder geval gigantisch!
Hanke ja een eetplan is in zoverre wel een goeie dat ik ook moet proberen om echt voldoende binnen te krijgen - op een "normale" manier. Merk dat ik mezelf daarbij nog al eens in de weg zit omdat ik bang ben dat het teveel is en als ik een paar happen te veel op heb, dan is de verleiding tot een eetbui levensgroot aanwezig want "het is dan toch al verpest" ik denk dat dit voor jullie beiden wel herkenbaar is. Ik eet altijd een normaal ontbijt, eigenlijk gaat het meestal tot aan de lunch goed en daarna begint de trammelant. Soms hou ik mijn lunch binnen,soms ook niet hangt er vanaf waar ik ben - op mijn werk gaat het meestal goed omdat ik daar in de kantine eet en een vrij normale maaltijd naar binnen werk. Ik werk helaas best vaak thuis en in het weekend is het vaak helemaal een grote ellende want ik woon midden in de binnenstad dus een zak met troep is zo in huis gehaald.
Gbs, wat apart dat het "opeens" wel goed ging en je eetbuien over zijn gegaan. Denk jij dat het ermee te maken heeft dat je gewoon toch al gelukkiger bent/beter in je vel zit dan een aantal jaar terug? Mbt delen met je vriend, tja da's moeilijk. Ik heb het met mijn toenmalige man niet gedeeld en ik dacht een hele tijd dat hij niet doorhad wat er met me aan de hand was maar uiteindelijk bleek dat hij best in de gaten had dat er iets helemaal mis was en het feit dat ik het geheim had gehouden en dat ik niet bereid was de gang naar hulpverlening te maken heeft een enorm aandeel gehad in de beeindiging van ons huwelijk..... Verder erg veel herkenning in je verhaal, compleet met moeilijke/roerige periodes, drank,drugs etc. tja, toch verslavingsgevoelig op een of andere manier.
Vandaag een okee dag tot nu toe. Heb een goed ontbijt gehad,appel en banaan tussendoor, stevige lunch en ben nu bezig om een pan met spruitjes in zoetzure tomatensaus te maken. (Don't ask) weet nog niet wat ik doe qua sport vandaag gisteren heb ik "gespijbeld" ... Edit: ik ga toch maar een uurtje spinnen, vind wel dat ik dat verdiend heb na 3 zulke goeie eetdagen.
woensdag 31 oktober 2012 om 08:24
Goedemorgen lincha,
Ik zag je al posten in een ander topic dus ik weet dat je al wakker bent Je mag me gbs noemen hoor, geen probleem, sommige noemen me Greet (ik ben nog niet zo lang onder deze forumnaam maar ik forum al sinds 2002).
Ik werk ook vanuit huis en ik werk part-time Ik werk veel met levensmiddelem (ik verkoop het niet) dus ik word de hele dag geconfronteerd met voedsel. De laatste tijd is het rustig dus ik besteed meer tijd thuis en ik heb genoeg afleiding om niet in de verleiding te komen. Eerlijk gezegd taal ik ook niet meer naar een vreetbui.
Ik bedenk me nu hè.... eigenlijk is het zo krom!
Ik heb er een bloedhekel aan om eten weg te gooien maar ik kotste wel iedere dag grote hoeveelheden uit. Belachelijk eigenlijk!
Het zou goed kunnen dat ik m'n eetbuien onder controle heb omdat ik nu veel beter in m'n vel zit dan een aantal jaren geleden. Waar ik van overtuigd ben is dat ik dat ik minder drang heb naar vreetbuien doordat ik nu normaal eet. Ik probeer ook zo gezond en voedzaam mogelijk te eten en wat me op de been houd is dat ik me steeds bedenk dat ik mooi, goed, gezond, kostbaar en voedzaam voedsel in m'n lijf heb zitten dat ik het doodzonde vind om dat weer uit te kotsen. Het is meer dan welkom in m'n lijf en ik haal daar weer m'n kracht, energie en levenslust uit. Ik denk er veel bij na, iedere dag weer maar het maakt me wel steeds sterker. Het voelt heerlijk vrij om niet meer te hoeven nadenken waar ik m'n eten ga 'lozen' zonder dat iemand er iets van merkt.
Dit is al eerder gezegd maar ik zeg het ook eens. Voor jou is het van essentieel belang dat je een normaal eetpatroon gaat ontwikkelen. Misschien kun je hulp krijgen van een dietiste, je kunt je inlezen op internet of op dit forum maar zorg dat je alle voedingsstoffen binnen krijgt die je nodig hebt. Neem iedere dag dezelfde voldoende porties. Ik begin 's morgens rond 7.00 / 7.30 vaak met havermout zonder suiker ogf muesli met halfvolle yoghurt met verse groente/fruitsap. Dat vind ik lekker en het voedt als een tierelier. Rond 10 uur krijg ik trek en eet ik 2 volkoren boterhammen. Rond 12.00 eet ik zo'n 3 of 4 volkoren boterhammen vaak met kaas, kip, zalm, rosbief ef rookvlees en in de middag een tussendoortje zoals een banaan of een rolmops. s' Avonds zorg ik dat ik altijd dezelfde hoeveelheid opschep, ik heb m'n eigen bord. Ik let wel op dat er niet teveel jus op gaat en ik eet liever geen vet vlees zoals speklappen. In de avond neem ik vaak nog een stukje fruit en een stukje chocola en/of een handje nootjes of gedroogde vruchten. Ik drink veel water en meestal 2 kopjes zwarte koffie. Zo kom ik m'n dag door zonder momenten met honger en zonder drang naar een vreetbui en echt... dit werkt al 2 maanden goed! Ik sport zo'n 3 uur per week. Dit patroon wil ik m'n leven lang blijven houden omdat ik bijna zeker weet dat ik het goed doe tenzij iemand hier nu gaat roepen dat het niet zo is.
M'n weegschaal heb ik al lang de deur uit gedaan. Dit was mijn grootste valkuil. Zodra ik zag dat ik een kilo was aangekomen begon ik meteen weer met 'lijnen'... zo achterlijk! Afgelopen week heb ik mezelf na twee maanden weer gewogen op de weegschaal op de sportschool en ik was slechts 2 kilo zwaarder en daar was ik blij mee want m'n kleren zijn niet strakker gaan zitten. Ik train nu op kracht en ik loop 2 x 20 minuten dus ik sluit niet uit dat ik wat meer spieren heb ontwikkeld en wat vet ben kwijt geraakt. Ook daar let ik overigens op dat ik meer eiwitten binnen krijg. M'n lichaam is door de boulimia echt niet mooier geworden. Ik heb amper spieren, m'n borsten naar mijn idee te slap en ik vind m'n huis ook niet mooi strak. Misschien valt het best mee want m'n vriend vindt me prachtig maar ik wil graag wat strakker worden met mooie vrouwelijke vormen. Ik weet zeker dat het me deze keer gewoon gaat lukken... én op een gezonde manier!
Twee weken geleden ben ik met m'n vriend uit eten geweest, dat was even moeilijk maar ik heb gewoon bijna m'n bord leeg gegeten en een creme brulee als toetje op zonder het uit te hebben gekotst! Dat was voor mij een hele prestatie! Gisteren was ik op een verjaardag en iemand had dadeltaart gemaakt. Hartstikke lekker maar mierzoet en het viel als beton op de maag en ik kreeg een groot stuk. Ik heb het opgegeten en binnen gehouden! Super toch!!
Ik wens je een mooie en voedzame dag toe en o ja, ik las dat je 10 pw sport, dat zou ik halveren.
Ik zag je al posten in een ander topic dus ik weet dat je al wakker bent
Je mag me gbs noemen hoor, geen probleem, sommige noemen me Greet (ik ben nog niet zo lang onder deze forumnaam maar ik forum al sinds 2002). Ik werk ook vanuit huis en ik werk part-time Ik werk veel met levensmiddelem (ik verkoop het niet) dus ik word de hele dag geconfronteerd met voedsel. De laatste tijd is het rustig dus ik besteed meer tijd thuis en ik heb genoeg afleiding om niet in de verleiding te komen. Eerlijk gezegd taal ik ook niet meer naar een vreetbui.
Ik bedenk me nu hè.... eigenlijk is het zo krom!
Ik heb er een bloedhekel aan om eten weg te gooien maar ik kotste wel iedere dag grote hoeveelheden uit. Belachelijk eigenlijk!
Het zou goed kunnen dat ik m'n eetbuien onder controle heb omdat ik nu veel beter in m'n vel zit dan een aantal jaren geleden. Waar ik van overtuigd ben is dat ik dat ik minder drang heb naar vreetbuien doordat ik nu normaal eet. Ik probeer ook zo gezond en voedzaam mogelijk te eten en wat me op de been houd is dat ik me steeds bedenk dat ik mooi, goed, gezond, kostbaar en voedzaam voedsel in m'n lijf heb zitten dat ik het doodzonde vind om dat weer uit te kotsen. Het is meer dan welkom in m'n lijf en ik haal daar weer m'n kracht, energie en levenslust uit. Ik denk er veel bij na, iedere dag weer maar het maakt me wel steeds sterker. Het voelt heerlijk vrij om niet meer te hoeven nadenken waar ik m'n eten ga 'lozen' zonder dat iemand er iets van merkt.
Dit is al eerder gezegd maar ik zeg het ook eens. Voor jou is het van essentieel belang dat je een normaal eetpatroon gaat ontwikkelen. Misschien kun je hulp krijgen van een dietiste, je kunt je inlezen op internet of op dit forum maar zorg dat je alle voedingsstoffen binnen krijgt die je nodig hebt. Neem iedere dag dezelfde voldoende porties. Ik begin 's morgens rond 7.00 / 7.30 vaak met havermout zonder suiker ogf muesli met halfvolle yoghurt met verse groente/fruitsap. Dat vind ik lekker en het voedt als een tierelier. Rond 10 uur krijg ik trek en eet ik 2 volkoren boterhammen. Rond 12.00 eet ik zo'n 3 of 4 volkoren boterhammen vaak met kaas, kip, zalm, rosbief ef rookvlees en in de middag een tussendoortje zoals een banaan of een rolmops. s' Avonds zorg ik dat ik altijd dezelfde hoeveelheid opschep, ik heb m'n eigen bord. Ik let wel op dat er niet teveel jus op gaat en ik eet liever geen vet vlees zoals speklappen. In de avond neem ik vaak nog een stukje fruit en een stukje chocola en/of een handje nootjes of gedroogde vruchten. Ik drink veel water en meestal 2 kopjes zwarte koffie. Zo kom ik m'n dag door zonder momenten met honger en zonder drang naar een vreetbui en echt... dit werkt al 2 maanden goed! Ik sport zo'n 3 uur per week. Dit patroon wil ik m'n leven lang blijven houden omdat ik bijna zeker weet dat ik het goed doe tenzij iemand hier nu gaat roepen dat het niet zo is.
M'n weegschaal heb ik al lang de deur uit gedaan. Dit was mijn grootste valkuil. Zodra ik zag dat ik een kilo was aangekomen begon ik meteen weer met 'lijnen'... zo achterlijk! Afgelopen week heb ik mezelf na twee maanden weer gewogen op de weegschaal op de sportschool en ik was slechts 2 kilo zwaarder en daar was ik blij mee want m'n kleren zijn niet strakker gaan zitten. Ik train nu op kracht en ik loop 2 x 20 minuten dus ik sluit niet uit dat ik wat meer spieren heb ontwikkeld en wat vet ben kwijt geraakt. Ook daar let ik overigens op dat ik meer eiwitten binnen krijg. M'n lichaam is door de boulimia echt niet mooier geworden. Ik heb amper spieren, m'n borsten naar mijn idee te slap en ik vind m'n huis ook niet mooi strak. Misschien valt het best mee want m'n vriend vindt me prachtig maar ik wil graag wat strakker worden met mooie vrouwelijke vormen. Ik weet zeker dat het me deze keer gewoon gaat lukken... én op een gezonde manier!
Twee weken geleden ben ik met m'n vriend uit eten geweest, dat was even moeilijk maar ik heb gewoon bijna m'n bord leeg gegeten en een creme brulee als toetje op zonder het uit te hebben gekotst! Dat was voor mij een hele prestatie! Gisteren was ik op een verjaardag en iemand had dadeltaart gemaakt. Hartstikke lekker maar mierzoet en het viel als beton op de maag en ik kreeg een groot stuk. Ik heb het opgegeten en binnen gehouden! Super toch!!
Ik wens je een mooie en voedzame dag toe en o ja, ik las dat je 10 pw sport, dat zou ik halveren.
woensdag 31 oktober 2012 om 13:05
Hey gbs dank voor je uitgebreide berichtje weer. Van het nut van voldoende voeding en voedingsstoffen ben ik wel doordrongen hoor,heb ook heel lang de site van voedingscentrum ingevuld (eetmeter) dus ik weet wat ik per dag ongeveer zou moeten binnen krijgen. Als eetverslaafde / iemand met een eetprobleem word je volgens mij al snel expert
Ik begin de dag ook altijd met ongezoete havermout ( doe er banaan doorheen) en fruit en kwark. Allemaal door elkaar ja ach dat vind ik lekker. Alleen havermout vind ik te zwaar en alleen kwark met fruit vult me niet voldoende,vandaar.
Net twee dikke speltboterhammen op, 1 met pekelvlees,mosterd en rucola en 1 met hüttenkäse, tomaat, rucola beetje olijfolie en oregano. Yumm. Het aparte ervan is dat ik (misschien net als jij?) wél heel erg van "echt goed en lekker" eten hou - sterker nog ik ben een heel goede kok en mensen die mij een beetje kennen weten dat ik heel gezond en gevarieerd eet. Van mijn eetbuien weten ze niets en zouden ze verbaasd zijn..... Goed eten heb ik ook altijd binnen gehouden maar het gebeurde vroegah (haha) wel dat ik na een goede maaltijd 's middags of 's avonds toch aan de vieze zooi ging.
Een weegschaal heb ik zowiezo niet in huis,nooit gehad ook maar ik zie mijn gewicht vanzelf als ik mijn kleren aantrek en in de spiegel op de sportschool. Je hebt gelijk overigens over het aantal uren daar hoor, komt ook vanzelf want afgelopen weekend ben ik helemaal niet geweest hoewel ik me dit wel voorgenomen had. Gisteren idem,en zonder in paniek te raken.
Nog een kleine doorbraak: vanmorgen tijdens het boodschappen doen kwam ik bij een winkel waar ze altijd van alles te "proeven" hebben. Voor mij altijd horden lopen zo'n zaak want of ik eet helemaal niks,of ik begin met 'proeven', prop dan mijn hele kop vol met werkelijk alles wat ze hebben liggen door elkaar heen, koop nog een paar pakken troep bij en ga thuis los voor een eetbui. Vanmorgen heb ik één (1) speculaasje genomen,dit lekker opgepeuzeld en ik ben zo langs alle andere proeverijen (kaas! vleeswaren! chips!) heen naar buiten gelopen. Niks bijgekocht,géén eetbui, niks. Oh enne. Hier schrijven helpt dus zeker omdat ik het gevoel krijg dat er mensen meedenken en schrijven die weten wat er speelt en hoe het is om hier middenin te zitten. BEDANKT.
De echte lakmoes proef komt wat mij betreft trouwens het weekend (vrijdag,zaterdag en zondag) maar ik voel me goed en sterk - ook omdat ik nu al voor de vierde dag normaal en gezond en voldoende eet. Dat scheelt enorm zoals jullie ook zullen weten in mijn emotionele stabiliteit!
Ik begin de dag ook altijd met ongezoete havermout ( doe er banaan doorheen) en fruit en kwark. Allemaal door elkaar ja ach dat vind ik lekker. Alleen havermout vind ik te zwaar en alleen kwark met fruit vult me niet voldoende,vandaar.
Net twee dikke speltboterhammen op, 1 met pekelvlees,mosterd en rucola en 1 met hüttenkäse, tomaat, rucola beetje olijfolie en oregano. Yumm. Het aparte ervan is dat ik (misschien net als jij?) wél heel erg van "echt goed en lekker" eten hou - sterker nog ik ben een heel goede kok en mensen die mij een beetje kennen weten dat ik heel gezond en gevarieerd eet. Van mijn eetbuien weten ze niets en zouden ze verbaasd zijn..... Goed eten heb ik ook altijd binnen gehouden maar het gebeurde vroegah (haha) wel dat ik na een goede maaltijd 's middags of 's avonds toch aan de vieze zooi ging.
Een weegschaal heb ik zowiezo niet in huis,nooit gehad ook maar ik zie mijn gewicht vanzelf als ik mijn kleren aantrek en in de spiegel op de sportschool. Je hebt gelijk overigens over het aantal uren daar hoor, komt ook vanzelf want afgelopen weekend ben ik helemaal niet geweest hoewel ik me dit wel voorgenomen had. Gisteren idem,en zonder in paniek te raken.
Nog een kleine doorbraak: vanmorgen tijdens het boodschappen doen kwam ik bij een winkel waar ze altijd van alles te "proeven" hebben. Voor mij altijd horden lopen zo'n zaak want of ik eet helemaal niks,of ik begin met 'proeven', prop dan mijn hele kop vol met werkelijk alles wat ze hebben liggen door elkaar heen, koop nog een paar pakken troep bij en ga thuis los voor een eetbui. Vanmorgen heb ik één (1) speculaasje genomen,dit lekker opgepeuzeld en ik ben zo langs alle andere proeverijen (kaas! vleeswaren! chips!) heen naar buiten gelopen. Niks bijgekocht,géén eetbui, niks. Oh enne. Hier schrijven helpt dus zeker omdat ik het gevoel krijg dat er mensen meedenken en schrijven die weten wat er speelt en hoe het is om hier middenin te zitten. BEDANKT.
De echte lakmoes proef komt wat mij betreft trouwens het weekend (vrijdag,zaterdag en zondag) maar ik voel me goed en sterk - ook omdat ik nu al voor de vierde dag normaal en gezond en voldoende eet. Dat scheelt enorm zoals jullie ook zullen weten in mijn emotionele stabiliteit!
woensdag 31 oktober 2012 om 13:38
Oo wat goed! Ik zit al de hele middag dag te wachten op je berichtje. En serieus, toen ik las dat het nu al 4 dagen goed met je gaat en dat je lekker hebt kunnen proeven in de supermarkt was ik blij en kreeg een emotioneel gevoel, traantjes in m'n ogen... alsof ik m'n eigen verhaal lees. Ik vind het zo goed van je! Ik kan je wel omhelzen!!! Dus bij deze een virtuele Je sterk voelen maakt je ook sterk. Iedere dag die je eetbuivrij door komt maakt je ook sterker, dat beloof ik want zo gaat het bij mij ook!
Natuurlijk hoef ik je niet te vertellen hoe het met voeding zit... inderdaad, wij weten dat als de beste. Toch kan het niet vaak genoeg worden gezegd, zie het dan als een reminder. Vandaag ga je de dag goed doorkomen en dat is weer een dag winst en = dus goud waard! Dit weekend ga je ook goed doorkomen want dat kan je gewoon. Appeltje eitje.
Zie een terugval niet als terug bij af beginnen maar doe er iets mee... (Jajaja ik heb ook therapie gehad ... maar dit zijn wel wijze woorden geweest) Pak de draad weer op en ga gewoon verder met waar je was en wees niet boos op jezelf. Zo moet het gaan, net zoals je hebt leren lopen.... met vallen en opstaan.
Ik zal voorlopig blijven meeschrijven. Ook ik heb nooit lotgenoten opgezocht, dit is dus de eerste keer. Ook mij maakt het sterker!
Ik herken het, ik ben ook een goede kokkin. Ik lust ook echt alles (ja, ik heb zoveel naar binnen gepropt, ik ben niet zo moeilijk) Ik heb me ook voorgenomen zo te blijven! Genieten van eten en het blijft m'n hobby. Ik wil van eten iets moois maken en het mag nooit meer m'n vijand worden. Je kan er zoveel liefde in stoppen, het is zoiets moois (overdrijf ik nu???) Nou ja, ik bedoel gewoon lekker koken voor andere en er zelf van genieten.
Voel je je rot, schrijven hè!!! Ik doe dat ook!
Oh ja, een paar dagen geleden had ik een eetbui ingepland, in de middag. Om één of andere reden ben ik dat gewoon vergeten en is het niet gebeurt Zo kan het ook dus. Niet tegenhouden maar gewoon vergeten Echt, het kan gewoon!!!
Natuurlijk hoef ik je niet te vertellen hoe het met voeding zit... inderdaad, wij weten dat als de beste. Toch kan het niet vaak genoeg worden gezegd, zie het dan als een reminder. Vandaag ga je de dag goed doorkomen en dat is weer een dag winst en = dus goud waard! Dit weekend ga je ook goed doorkomen want dat kan je gewoon. Appeltje eitje.
Zie een terugval niet als terug bij af beginnen maar doe er iets mee... (Jajaja ik heb ook therapie gehad ... maar dit zijn wel wijze woorden geweest) Pak de draad weer op en ga gewoon verder met waar je was en wees niet boos op jezelf. Zo moet het gaan, net zoals je hebt leren lopen.... met vallen en opstaan.
Ik zal voorlopig blijven meeschrijven. Ook ik heb nooit lotgenoten opgezocht, dit is dus de eerste keer. Ook mij maakt het sterker!
Ik herken het, ik ben ook een goede kokkin. Ik lust ook echt alles (ja, ik heb zoveel naar binnen gepropt, ik ben niet zo moeilijk) Ik heb me ook voorgenomen zo te blijven! Genieten van eten en het blijft m'n hobby. Ik wil van eten iets moois maken en het mag nooit meer m'n vijand worden. Je kan er zoveel liefde in stoppen, het is zoiets moois (overdrijf ik nu???) Nou ja, ik bedoel gewoon lekker koken voor andere en er zelf van genieten.
Voel je je rot, schrijven hè!!! Ik doe dat ook!
Oh ja, een paar dagen geleden had ik een eetbui ingepland, in de middag. Om één of andere reden ben ik dat gewoon vergeten en is het niet gebeurt Zo kan het ook dus. Niet tegenhouden maar gewoon vergeten Echt, het kan gewoon!!!
woensdag 31 oktober 2012 om 13:52
Greet, wat ben ik blij met je post ik zit zomaar met een brok in mijn keel naar mijn scherm te kijken het maakt me zo blij. Ik krijg er écht geloof in dat het gaat lukken, dat ik dit ga overwinnen en dat komt zeker ook door jou. "Maar" een forum, yeah right.
Blijf alsjeblieft meeschrijven het doet me kei-goed!
edit: wat ontzettend gaaf trouwens, een geplande eetbui "vergeten" dat is volgens mij echt een teken dat het héél veel beter gaat.
Gebeurt het trouwens nog vaak dat je toch terugvalt als ik vragen mag?
Blijf alsjeblieft meeschrijven het doet me kei-goed!
edit: wat ontzettend gaaf trouwens, een geplande eetbui "vergeten" dat is volgens mij echt een teken dat het héél veel beter gaat.
Gebeurt het trouwens nog vaak dat je toch terugvalt als ik vragen mag?
woensdag 31 oktober 2012 om 13:59
Misschien doe je het al maar ik wil je toch nog één tip geven omdat het bij mij heeft geholpen.
Stel, je hebt een goede lunch of avondmaal gegeten en daarna komt de eetbui. Daarna ga je overgeven en dan ben je ook je lunch of avondmaaltijd kwijt. De laatste tijden ging ik kort na overgeven toch weer iets eten goeds (nogmaals een lunch of avondmaaltijd) om ervoor te zorgen dat ik tóch mijn voeding binnen kreeg. Deed ik dat niet, dan ging ik toch weer met een lege maag de dag door / slapen. Zo hield ik ieder geval dat m'n spijsvertering op gang blijft en pakte ik de draad weer op.
Edit crosspost:
Nee, zoals ik al heb verteld, sinds ik sport (dus 2 maanden) heb ik in 2 keer een eetbui gehad. Eén grote en een kleine. De laatste keer had één pak met roomfondant opgegeten. Sindsdien taal ik er helemaal niet meer naar. Ik ben er dus lang niet hoor maar ik voel me nu zo sterk!!. Iets heel stoms, ik wilde mezelf even testen en ik heb net aan een pak aardbeiencakejes geroken. Dit ligt al sinds vorige week vrijdag aangebroken in de kast. Deed me niks! Ik ben verder gegaan met de vaatwasser uitruimen
Stel, je hebt een goede lunch of avondmaal gegeten en daarna komt de eetbui. Daarna ga je overgeven en dan ben je ook je lunch of avondmaaltijd kwijt. De laatste tijden ging ik kort na overgeven toch weer iets eten goeds (nogmaals een lunch of avondmaaltijd) om ervoor te zorgen dat ik tóch mijn voeding binnen kreeg. Deed ik dat niet, dan ging ik toch weer met een lege maag de dag door / slapen. Zo hield ik ieder geval dat m'n spijsvertering op gang blijft en pakte ik de draad weer op.
Edit crosspost:
Nee, zoals ik al heb verteld, sinds ik sport (dus 2 maanden) heb ik in 2 keer een eetbui gehad. Eén grote en een kleine. De laatste keer had één pak met roomfondant opgegeten. Sindsdien taal ik er helemaal niet meer naar. Ik ben er dus lang niet hoor maar ik voel me nu zo sterk!!. Iets heel stoms, ik wilde mezelf even testen en ik heb net aan een pak aardbeiencakejes geroken. Dit ligt al sinds vorige week vrijdag aangebroken in de kast. Deed me niks! Ik ben verder gegaan met de vaatwasser uitruimen
