Psyche
alle pijlers
Pestprotocollen
maandag 5 november 2012 om 14:14
Naar aanleiding van een ander topic dat ik niet hiervoor wil gebruiken, heb ik besloten een nieuwe te maken.
Op iedere school wordt gepest, ook waar ik werk (VO). Een duidelijke vraag heb ik niet. Wel zou ik graag willen weten hoe er tegenaan wordt gekeken. Wat de impact van pesten is, is inmiddels duidelijk. De hamvraag is al tijden of je een gepest kind meer (zelf)vertrouwen moet geven of de pesters moet aanpakken. Ik wil graag allebei.
Hoe dring je tot pesters door? Hoe reageer je als ouder als blijkt dat je kind een pester is? Wat bewoog jou om te pesten? Hoe geef je een leerling genoeg zelfvertrouwen mee?
Eigenlijk is alles welkom.
Op iedere school wordt gepest, ook waar ik werk (VO). Een duidelijke vraag heb ik niet. Wel zou ik graag willen weten hoe er tegenaan wordt gekeken. Wat de impact van pesten is, is inmiddels duidelijk. De hamvraag is al tijden of je een gepest kind meer (zelf)vertrouwen moet geven of de pesters moet aanpakken. Ik wil graag allebei.
Hoe dring je tot pesters door? Hoe reageer je als ouder als blijkt dat je kind een pester is? Wat bewoog jou om te pesten? Hoe geef je een leerling genoeg zelfvertrouwen mee?
Eigenlijk is alles welkom.
woensdag 7 november 2012 om 10:42
Overigens merk ik dat ouders het pesten ook vaak goed praten. Aantal jaar geleden lag er sneeuw en jongetje uit onze straat kreeg steeds sneeuwballen op zich gegooid. Voornamelijk een vriendje van mijn oudere zoon had het op hem gemunt, soms deed mijn zoon ook mee. Op een gegeven moment kwam mijn jongste met de mededeling dat dat jochie het echt niet meer leuk vond. Ik heb toen de moeder van die vriend gebeld en gezegd dat er klachten over onze kinderen waren, want ...
Maar zij ging gelijk in de verdediging, want het jochie was ook wel erg zus en zo. Ik heb het gelijk afgekapt en gezegd, dat dat misschien allemaal wel waar was, maar dat dat geen reden was om hem te pesten en dat ze hem dan gewoon met rust moesten laten. Dat moest ze beamen en ze zou er met haar zoon over praten. Daarna was het over.
Maar zij ging gelijk in de verdediging, want het jochie was ook wel erg zus en zo. Ik heb het gelijk afgekapt en gezegd, dat dat misschien allemaal wel waar was, maar dat dat geen reden was om hem te pesten en dat ze hem dan gewoon met rust moesten laten. Dat moest ze beamen en ze zou er met haar zoon over praten. Daarna was het over.
woensdag 7 november 2012 om 10:46
quote:yasmijn schreef op 05 november 2012 @ 14:48:
Mijns inziens dient er een wet te komen dat pesten strafbaar wordt door de rechter.
Dat je pesters kunt aangeven bij de politie.
Ik zit ook in die richting te denken. Maar m.i. zou dat pas moeten als het op school niet aangepakt wordt, en als het pesten ergens anders gebeurt dan op school of op plekken waar toezichthouders zijn (zoals bijvoorbeeld bibliotheek (bibliotheekpersoneel) of winkel (winkelpersoneel en/of beveiliging)).
Een agent die toezicht houdt en ziet dat er gepest wordt zou de pester moeten aanspreken.
Je kunt wel aanwijzingen geven aan het pestslachtoffer, zoals weerbaarder zijn, cursus sociale vaardigheden, of de pester negeren, maar dan ligt m.i. de nadruk te veel op het pestslachtoffer. Het lijkt voor mij indirect dat het pesten door het pestslachtoffer komt, terwijl ik denk dat het door de pester komt. De pester moet worden aangepakt. Hij moet leren dat pesten niet normaal is. Pesters zijn m.i. veel minder sociaal vaardig dan het op eerste gezicht lijkt. Iemand die echt sociaal (vaardig) is, houdt rekening met anderen, ongeacht hoe ze zijn. Je mag je wel verweren als je door een ander niet heus behandeld wordt. En je hoeft ook geen vriendjes met iedereen te zijn.
Bij mij op school zijn ze daar alert op. Ambulante begeleiding en de directie nemen het pesten serieus en praten zowel met de pester als het pestslachtoffer.
Mijns inziens dient er een wet te komen dat pesten strafbaar wordt door de rechter.
Dat je pesters kunt aangeven bij de politie.
Ik zit ook in die richting te denken. Maar m.i. zou dat pas moeten als het op school niet aangepakt wordt, en als het pesten ergens anders gebeurt dan op school of op plekken waar toezichthouders zijn (zoals bijvoorbeeld bibliotheek (bibliotheekpersoneel) of winkel (winkelpersoneel en/of beveiliging)).
Een agent die toezicht houdt en ziet dat er gepest wordt zou de pester moeten aanspreken.
Je kunt wel aanwijzingen geven aan het pestslachtoffer, zoals weerbaarder zijn, cursus sociale vaardigheden, of de pester negeren, maar dan ligt m.i. de nadruk te veel op het pestslachtoffer. Het lijkt voor mij indirect dat het pesten door het pestslachtoffer komt, terwijl ik denk dat het door de pester komt. De pester moet worden aangepakt. Hij moet leren dat pesten niet normaal is. Pesters zijn m.i. veel minder sociaal vaardig dan het op eerste gezicht lijkt. Iemand die echt sociaal (vaardig) is, houdt rekening met anderen, ongeacht hoe ze zijn. Je mag je wel verweren als je door een ander niet heus behandeld wordt. En je hoeft ook geen vriendjes met iedereen te zijn.
Bij mij op school zijn ze daar alert op. Ambulante begeleiding en de directie nemen het pesten serieus en praten zowel met de pester als het pestslachtoffer.
World of Warcraft: Legion
woensdag 7 november 2012 om 10:51
quote:Tuya schreef op 05 november 2012 @ 14:49:
Yasmijn, dan zou je moeten concretiseren wat pesten is en dat is voor iedereen anders.
Bovendien hebben we het over kinderen.Pesten gebeurt ook onder volwassenen (ik was vroeger pestslachtoffer, maar ik heb de laatste jaren niet meer met pesten te maken gehad). Ik herinner me een uitzending van Bonje met de buren. Een gezin maakt veel geschreeuw en herrie en is niet voor reden vatbaar. Een ander gezin heeft daar last van. De oplossing waar de gemeente vervolgens mee kwam, is, dat het gezin dat last heeft van het andere gezin, moest verhuizen. Het pestslachtoffer werd met verhuizen gestraft. En het pestende gezin? Die mocht mooi blijven waar ze wonen. Zal het dat gezin ook lukken om de buren die daarna komen, ook weg te treiteren met hulp van de gemeente?
Yasmijn, dan zou je moeten concretiseren wat pesten is en dat is voor iedereen anders.
Bovendien hebben we het over kinderen.Pesten gebeurt ook onder volwassenen (ik was vroeger pestslachtoffer, maar ik heb de laatste jaren niet meer met pesten te maken gehad). Ik herinner me een uitzending van Bonje met de buren. Een gezin maakt veel geschreeuw en herrie en is niet voor reden vatbaar. Een ander gezin heeft daar last van. De oplossing waar de gemeente vervolgens mee kwam, is, dat het gezin dat last heeft van het andere gezin, moest verhuizen. Het pestslachtoffer werd met verhuizen gestraft. En het pestende gezin? Die mocht mooi blijven waar ze wonen. Zal het dat gezin ook lukken om de buren die daarna komen, ook weg te treiteren met hulp van de gemeente?
World of Warcraft: Legion
woensdag 7 november 2012 om 10:59
Ik vind ook dat pesten strafbaar gemaakt moet worden, er zijn heus professionals die hier een goede concrete omschrijving van kunnen geven.
De kinderen zijn niet het probleem in mijn ogen. Het zijn de ouders en de leerkrachten, als die niet (kunnen) zien en niet erkennen wat er speelt zal er niets veranderen. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan, neem het tragische voorbeeld uit het nieuws, deze ouders hadden alles gedaan om hun kind te redden. Er moet meer informatie komen over hoe je het kunt herkennen, niet alleen als leerkracht maar ook als werkgever van jongeren en trainer van een sportvereniging. Het moet veel breder gedragen worden, ouders kunnen dit niet alleen.
Daarnaast denk ik dat het goed is om de gepeste kinderen mee te geven dat het niet aan hen ligt, dat zij de normale kinderen zijn. Om hun zelfbeeld te verstevigen denk ik dat het effectiever is om de pesters heel hard aan te pakken dan om hen naar een training te sturen.
Of een training van de hele groep, alle kinderen uit een klas waarin gepest wordt een training geven. Daar zijn mooie voorbeelden van te vinden op internet. Van deze laatste vorm denk ik dat die het beste zal werken. Pesten is niet een wisselwerking tussen 2 kinderen, er komt een hele groep bij kijken die dit kan stoppen of in stand houdt.
Als juf of leidster/trainer moet je je bewust zijn van je voorbeeldfunctie. Dus je lacht geen kinderen uit, je maakt geen rotopmerkingen en je kleineert geen kinderen, ook de pesters niet! Het is verleidelijk om een pester aan de schandpaal te nagelen, maar daarmee leer je hem geen ander/beter gedrag aan.
En veel praten, opengooien, ouders dwingen om te zien en te erkennen wat er gebeurd, ze bij elkaar brengen. Avonden organiseren, ouders persoonlijk uitnodigen.
Ik heb een flink verleden met pesten, ik haat de pesters nog steeds, dat is in 20 jaar tijd niet minder geworden. Ik zou er niet om rouwen als er een onder een bus loopt, echt niet. En ik ben geen haatdragend persoon, helemaal niet. Maar als mijn kind gepest word later of zelf pest weet ik niet hoe redelijk ik ben. Ik hoop dat er tegen die tijd eindelijk meer gedaan wordt dan pestprotocollen schrijven die vervolgens stoffig op de plank komen te liggen.
De kinderen zijn niet het probleem in mijn ogen. Het zijn de ouders en de leerkrachten, als die niet (kunnen) zien en niet erkennen wat er speelt zal er niets veranderen. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan, neem het tragische voorbeeld uit het nieuws, deze ouders hadden alles gedaan om hun kind te redden. Er moet meer informatie komen over hoe je het kunt herkennen, niet alleen als leerkracht maar ook als werkgever van jongeren en trainer van een sportvereniging. Het moet veel breder gedragen worden, ouders kunnen dit niet alleen.
Daarnaast denk ik dat het goed is om de gepeste kinderen mee te geven dat het niet aan hen ligt, dat zij de normale kinderen zijn. Om hun zelfbeeld te verstevigen denk ik dat het effectiever is om de pesters heel hard aan te pakken dan om hen naar een training te sturen.
Of een training van de hele groep, alle kinderen uit een klas waarin gepest wordt een training geven. Daar zijn mooie voorbeelden van te vinden op internet. Van deze laatste vorm denk ik dat die het beste zal werken. Pesten is niet een wisselwerking tussen 2 kinderen, er komt een hele groep bij kijken die dit kan stoppen of in stand houdt.
Als juf of leidster/trainer moet je je bewust zijn van je voorbeeldfunctie. Dus je lacht geen kinderen uit, je maakt geen rotopmerkingen en je kleineert geen kinderen, ook de pesters niet! Het is verleidelijk om een pester aan de schandpaal te nagelen, maar daarmee leer je hem geen ander/beter gedrag aan.
En veel praten, opengooien, ouders dwingen om te zien en te erkennen wat er gebeurd, ze bij elkaar brengen. Avonden organiseren, ouders persoonlijk uitnodigen.
Ik heb een flink verleden met pesten, ik haat de pesters nog steeds, dat is in 20 jaar tijd niet minder geworden. Ik zou er niet om rouwen als er een onder een bus loopt, echt niet. En ik ben geen haatdragend persoon, helemaal niet. Maar als mijn kind gepest word later of zelf pest weet ik niet hoe redelijk ik ben. Ik hoop dat er tegen die tijd eindelijk meer gedaan wordt dan pestprotocollen schrijven die vervolgens stoffig op de plank komen te liggen.
woensdag 7 november 2012 om 11:01
Schelden op internet is al strafbaar. Ik schreef eerder ook al dat er programma's zijn die je kunt installeren waardoor er bij ieder gesprek dat je kind voert op internet bij zijn gesprekspartner een automatisch bericht verschijnt. Daarin staat dat zijn/haar ip adres en het gesprek zal worden opgeslagen. Mocht er sprake zijn van pesten, dan kan je als ouder hiermee naar de politie. En dan zijn de ouders strafbaar, terecht.
woensdag 7 november 2012 om 11:04
Want naast het pesten op school etc is het pesten op internet ook een groot probleem wat moeilijker te stoppen is. Via whatsapp, hyves, facebook, noem maar op. En dan is goed toezicht van ouders noodzakelijk om pesten tegen te gaan. Met wie is je kind allemaal bevriend op internet? Check jij de lijst met vrienden? Mag je kind ook boven appen, internetten? Heb je enig idee wat hij/zij dan doet? Vanaf hoe oud mogen ze een smartphone. Er zijn kinderen op de basisschool die haathyves oprichten tegen 1 persoon, daar worden alle klasgenootjes lid van en die hyves staat dan vol met nare dingen. Dat is strafbaar en als het mijn kind zou zijn zou ik naar de politie stappen, of mijn kind nu de gepeste is of de pester.
Ik heb alleen de hoop dat ik mijn kind wel het respect en de empathie voor anderen kan meegeven wat pesters missen.
Ik heb alleen de hoop dat ik mijn kind wel het respect en de empathie voor anderen kan meegeven wat pesters missen.
woensdag 7 november 2012 om 11:14
quote:khemam schreef op 05 november 2012 @ 14:49:
Zit nogal dubbel hierin. Zelf gepest op de lagere school en nu een dochter die in de brugklas samen met 2 vriendinnetjes een ander meisje verschrikkelijk gepest heeft, waardoor het meisje uiteindelijk is blijven zitten en later zelfs van school af ging.
Hoe hard ik ook beweer dat ze zo niet opgevoed en verder een sociale meid is, blijf ik mij afvragen waarom ze dit heeft gedaan. De redenen zijn zwak en desondanks dat ik haar excuses aan heb laten bieden en zelf de school tot actie heb gemaand snap ik het nog niet.
Ook lastig. Maar je verhaal laat denk ik wel zien dat kinderen soms wreed zijn zonder dat er een opvoeder direct verantwoordelijk voor is.
Zwaar gesteld: kinderen ontdekken nu eenmaal het kwaad. Dat ze een kat aan zijn staart omhoog kunnen trekken. Dat ze een ander pijn kunnen doen. Dat je kunt stelen & liegen, zomaar.
Ik denk dat we allemaal wel een ervaring hebben gehad waarin we zonder reden gewelddadig waren, of gemeen, of oneerlijk. Omdat je ontdekt dat het kán, en omdat je nieuwsgierig bent naar wat dat dan is, slecht zijn. Niet voor niets ook dat verhalen voor kinderen vol met slechtigheid zitten.
Natuurlijk moeten ouders altijd de lijn trekken dát het slecht is en dat de nieuwsgierigheid in dit geval geen leidraad mag zijn. Maar een logische verklaring of oorzaak is er misschien niet altijd te vinden.
Zit nogal dubbel hierin. Zelf gepest op de lagere school en nu een dochter die in de brugklas samen met 2 vriendinnetjes een ander meisje verschrikkelijk gepest heeft, waardoor het meisje uiteindelijk is blijven zitten en later zelfs van school af ging.
Hoe hard ik ook beweer dat ze zo niet opgevoed en verder een sociale meid is, blijf ik mij afvragen waarom ze dit heeft gedaan. De redenen zijn zwak en desondanks dat ik haar excuses aan heb laten bieden en zelf de school tot actie heb gemaand snap ik het nog niet.
Ook lastig. Maar je verhaal laat denk ik wel zien dat kinderen soms wreed zijn zonder dat er een opvoeder direct verantwoordelijk voor is.
Zwaar gesteld: kinderen ontdekken nu eenmaal het kwaad. Dat ze een kat aan zijn staart omhoog kunnen trekken. Dat ze een ander pijn kunnen doen. Dat je kunt stelen & liegen, zomaar.
Ik denk dat we allemaal wel een ervaring hebben gehad waarin we zonder reden gewelddadig waren, of gemeen, of oneerlijk. Omdat je ontdekt dat het kán, en omdat je nieuwsgierig bent naar wat dat dan is, slecht zijn. Niet voor niets ook dat verhalen voor kinderen vol met slechtigheid zitten.
Natuurlijk moeten ouders altijd de lijn trekken dát het slecht is en dat de nieuwsgierigheid in dit geval geen leidraad mag zijn. Maar een logische verklaring of oorzaak is er misschien niet altijd te vinden.
woensdag 7 november 2012 om 11:35
quote:sugarmiss schreef op 05 november 2012 @ 15:12:
[...]
Waarom kan er niet gezegd worden Jantje pest pietje en daar heeft pietje zoveel last van dat hij niet normaal naar school kan. Jantje wordt dus verplicht om een training te volgen. Doet hij dat niet dan wordt hij geschorst van school.
Klinkt als een goed idee, maar hoe stel je vast dat Jantje Pietje pest? Komt er een waarschuwingensysteem? Wat als Jantje Pietje na een waarschuwing alleen nog maar in het geniep pest en ervoor zorgt dat het niet te bewijzen valt? Wat als Pietje eigenlijk Jantje pest, zodat Jantje van school wordt gestuurd? Wat als het een groep van 10, 20 kinderen is die Jantje afwisselend pesten?
Het kan werken bij flagrante gevallen van pesten waarbij de dader overduidelijk is. Helaas zijn er heel veel andere gevallen die je daarmee niet kan aanpakken.
[...]
Waarom kan er niet gezegd worden Jantje pest pietje en daar heeft pietje zoveel last van dat hij niet normaal naar school kan. Jantje wordt dus verplicht om een training te volgen. Doet hij dat niet dan wordt hij geschorst van school.
Klinkt als een goed idee, maar hoe stel je vast dat Jantje Pietje pest? Komt er een waarschuwingensysteem? Wat als Jantje Pietje na een waarschuwing alleen nog maar in het geniep pest en ervoor zorgt dat het niet te bewijzen valt? Wat als Pietje eigenlijk Jantje pest, zodat Jantje van school wordt gestuurd? Wat als het een groep van 10, 20 kinderen is die Jantje afwisselend pesten?
Het kan werken bij flagrante gevallen van pesten waarbij de dader overduidelijk is. Helaas zijn er heel veel andere gevallen die je daarmee niet kan aanpakken.
Ga in therapie!
woensdag 7 november 2012 om 13:33
quote:lattemachiato schreef op 07 november 2012 @ 10:42:
Overigens merk ik dat ouders het pesten ook vaak goed praten. Aantal jaar geleden lag er sneeuw en jongetje uit onze straat kreeg steeds sneeuwballen op zich gegooid. Voornamelijk een vriendje van mijn oudere zoon had het op hem gemunt, soms deed mijn zoon ook mee. Op een gegeven moment kwam mijn jongste met de mededeling dat dat jochie het echt niet meer leuk vond. Ik heb toen de moeder van die vriend gebeld en gezegd dat er klachten over onze kinderen waren, want ...
Maar zij ging gelijk in de verdediging, want het jochie was ook wel erg zus en zo. Ik heb het gelijk afgekapt en gezegd, dat dat misschien allemaal wel waar was, maar dat dat geen reden was om hem te pesten en dat ze hem dan gewoon met rust moesten laten. Dat moest ze beamen en ze zou er met haar zoon over praten. Daarna was het over.Idd. moet je als leerkracht eens vertellen aan ouders dat hun kind andere kinderen pest. Dan zijn de andere kinderen kleinzerig, moeten ze maar een dikkere huid kweken, zo zijn kinderen nou eenmaal, het zal wel meevallen of het gepeste kind lokt het uit of is nou eenmaal gewoon raar. Ik kom zeer weinig gevallen tegen waarin de ouders zeggen dat ze dit niet willen hebben en hierover met hun kind gaan praten.
Overigens merk ik dat ouders het pesten ook vaak goed praten. Aantal jaar geleden lag er sneeuw en jongetje uit onze straat kreeg steeds sneeuwballen op zich gegooid. Voornamelijk een vriendje van mijn oudere zoon had het op hem gemunt, soms deed mijn zoon ook mee. Op een gegeven moment kwam mijn jongste met de mededeling dat dat jochie het echt niet meer leuk vond. Ik heb toen de moeder van die vriend gebeld en gezegd dat er klachten over onze kinderen waren, want ...
Maar zij ging gelijk in de verdediging, want het jochie was ook wel erg zus en zo. Ik heb het gelijk afgekapt en gezegd, dat dat misschien allemaal wel waar was, maar dat dat geen reden was om hem te pesten en dat ze hem dan gewoon met rust moesten laten. Dat moest ze beamen en ze zou er met haar zoon over praten. Daarna was het over.Idd. moet je als leerkracht eens vertellen aan ouders dat hun kind andere kinderen pest. Dan zijn de andere kinderen kleinzerig, moeten ze maar een dikkere huid kweken, zo zijn kinderen nou eenmaal, het zal wel meevallen of het gepeste kind lokt het uit of is nou eenmaal gewoon raar. Ik kom zeer weinig gevallen tegen waarin de ouders zeggen dat ze dit niet willen hebben en hierover met hun kind gaan praten.
woensdag 7 november 2012 om 13:42
Je kunt niet doordringen tot pesters.Als mensen jou als zwak zien pakken ze je.
Het enige wat je als slachtoffer kan doen is haar op je tanden kweken en eventueel bij fysiek geweld je belagers zo gigantisch in elkaar slaan dat ze nooit meer durven. Dàt is het enige wat helpt.
En geloof me mijn woorden komen uit ruime ervaring uit mn schooltijd maar òòk uit mn volwassen leven. Mijn leven was ook een hel totdat ik uiteindelijk als tiener eindelijk de moed vond om het koninginnetjevan de klas zo gigantisch in elkaar te slaan dat ten eerste de hele school daarvan wist en gelijk niemand mij ooit nog pijn heeft durvan doen. Uiteraard sprak nog steeds niemand tegen me maar ik hoefde in elk geval niet meer met angst naar school.
Òòk als volwassene heeft men het op de werkvloer geprobeerd maar inmiddels ben ik berucht om mn harige tanden. Niemand durft mij nog voor schut te gooien want ze weten dat ik hun dan 10x zo hard voor lul zet.
Je moet laten zien dat je een persoon bent waar niet mee te sollen valt. Doe je dat niet en mensen zien je als zwak pakken ze je gegarandeerd of je nu kind bent of volwassen. Mensen blijven altijd kinderachtig òòk als ze bij hun volle verstand zijn en weten wat ze doen.
Het enige wat je als slachtoffer kan doen is haar op je tanden kweken en eventueel bij fysiek geweld je belagers zo gigantisch in elkaar slaan dat ze nooit meer durven. Dàt is het enige wat helpt.
En geloof me mijn woorden komen uit ruime ervaring uit mn schooltijd maar òòk uit mn volwassen leven. Mijn leven was ook een hel totdat ik uiteindelijk als tiener eindelijk de moed vond om het koninginnetjevan de klas zo gigantisch in elkaar te slaan dat ten eerste de hele school daarvan wist en gelijk niemand mij ooit nog pijn heeft durvan doen. Uiteraard sprak nog steeds niemand tegen me maar ik hoefde in elk geval niet meer met angst naar school.
Òòk als volwassene heeft men het op de werkvloer geprobeerd maar inmiddels ben ik berucht om mn harige tanden. Niemand durft mij nog voor schut te gooien want ze weten dat ik hun dan 10x zo hard voor lul zet.
Je moet laten zien dat je een persoon bent waar niet mee te sollen valt. Doe je dat niet en mensen zien je als zwak pakken ze je gegarandeerd of je nu kind bent of volwassen. Mensen blijven altijd kinderachtig òòk als ze bij hun volle verstand zijn en weten wat ze doen.
woensdag 7 november 2012 om 17:23
Bedankt voor alle feedback
Er zijn een paar dingen waar we tegenaanlopen. Ik wil wel benadrukken dat er al zeker een werkend pestprotocol is, dat menig pesterij heeft gestopt. Helaas nog niet alle en, wat ik al eerder las, gaat onze aandacht ook uit naar preventie. Er komen elk jaar 300 nieuwe leerlingen op onze school, tussen wie er allicht pesterijen (gaan) voorkomen. De meeste vruchten plukken we na de eindexamens, als leerlingen terugkijken en opgelucht zijn dat ze niet (meer) gepest zijn. De oprechte zelfverzekerdheid van een meisje dat als bang muisje de school binnenkwam maakt me blij. Dat wil ik voor iedereen, en misschien ben ik daarin te naief.
Daanaast geloof ik niet heilig in het 'eens een pester, altijd een pester'. Sommige bovenbouwers schamen zich (terecht?) voor wat ze in de onderbouw hebben uitgevreten qua pesten.
Wij, als docenten, hebben niet overal de vrije hand in. De weerstand van ouders kan soms echt het werk belemmeren. Ouders zijn voor leerlingen immers een voorbeeld van 'hoe het moet'. Als er thuis regelmatig mensen belachelijk worden gemaakt is het moeilijk doordringen tot een kind. Daarnaast verwachteb sommige ouders dat ee leerling direct wordt verwijderd als deze een keer iemand uitscheldt. Dat kan niet. Elke schorsing moeten wij verantwoorden. Daarnaast bepaal ik de regels niet en zal me er gewoon aan moeten houden.
Elke week bij elkaar komen zou geweldig zijn, maar helaas heb ik een berg andere taken. Uiteindelijk zijn we qua tijd en geld afhankelijk van het bestuur. Ik kan niet zomaar mijn klas op een cursus doen, soms ben je 'maar' een docent.
En als laatste is er bijna geen vinger te leggen op het 'waarom'. Ik las hierboven dat iemand werd gepest vanwege hoge cijfers bijvoorbeeld. Afgelopen jaar had ik een lln met 4 tienen op zijn rapport. Verschrikkelijk lieve jongen die misschien niet helemaal in de klas paste (ik heb hem dit jaar op vwo geplaatst), maar zich wel op zijn plek voelde qua sfeer en klasgenootjes.
Kortom: er komt vaak meer bij kijken dan ouders van gepeste leerlingen denken, en dat is soms moeilijk verantwoorden.
Er zijn een paar dingen waar we tegenaanlopen. Ik wil wel benadrukken dat er al zeker een werkend pestprotocol is, dat menig pesterij heeft gestopt. Helaas nog niet alle en, wat ik al eerder las, gaat onze aandacht ook uit naar preventie. Er komen elk jaar 300 nieuwe leerlingen op onze school, tussen wie er allicht pesterijen (gaan) voorkomen. De meeste vruchten plukken we na de eindexamens, als leerlingen terugkijken en opgelucht zijn dat ze niet (meer) gepest zijn. De oprechte zelfverzekerdheid van een meisje dat als bang muisje de school binnenkwam maakt me blij. Dat wil ik voor iedereen, en misschien ben ik daarin te naief.
Daanaast geloof ik niet heilig in het 'eens een pester, altijd een pester'. Sommige bovenbouwers schamen zich (terecht?) voor wat ze in de onderbouw hebben uitgevreten qua pesten.
Wij, als docenten, hebben niet overal de vrije hand in. De weerstand van ouders kan soms echt het werk belemmeren. Ouders zijn voor leerlingen immers een voorbeeld van 'hoe het moet'. Als er thuis regelmatig mensen belachelijk worden gemaakt is het moeilijk doordringen tot een kind. Daarnaast verwachteb sommige ouders dat ee leerling direct wordt verwijderd als deze een keer iemand uitscheldt. Dat kan niet. Elke schorsing moeten wij verantwoorden. Daarnaast bepaal ik de regels niet en zal me er gewoon aan moeten houden.
Elke week bij elkaar komen zou geweldig zijn, maar helaas heb ik een berg andere taken. Uiteindelijk zijn we qua tijd en geld afhankelijk van het bestuur. Ik kan niet zomaar mijn klas op een cursus doen, soms ben je 'maar' een docent.
En als laatste is er bijna geen vinger te leggen op het 'waarom'. Ik las hierboven dat iemand werd gepest vanwege hoge cijfers bijvoorbeeld. Afgelopen jaar had ik een lln met 4 tienen op zijn rapport. Verschrikkelijk lieve jongen die misschien niet helemaal in de klas paste (ik heb hem dit jaar op vwo geplaatst), maar zich wel op zijn plek voelde qua sfeer en klasgenootjes.
Kortom: er komt vaak meer bij kijken dan ouders van gepeste leerlingen denken, en dat is soms moeilijk verantwoorden.
woensdag 7 november 2012 om 19:37
Een pester kan qua ontwikkeling en pestgedrag verschillende kanten opgaan, denk ik. Ik denk dat het komt door groepsdruk en angst voor de andere leerlingen, maar het kan ook komen door (tijdelijk of permanent) niet goed werkend geweten, dus lichtelijke sociopathie (gaat veel te ver om te spreken van psychopathie) of een minder goede empathie of zelfreflectie. Want ik denk zelf: iemand die sociaal is, goed geweten, empathie en/of zelfreflectie heeft, pest niet. Het probleem is dat men deze sociale eisen niet zo goed kan stellen bij kinderen, mensen in de puberteit en jongvolwassenen. Hun geweten groeit met de jaren.
Mensen die vroeger gepest hebben, kunnen tot inkeer komen en vervolgens ophouden met pesten en socialer gedrag gaan vertonen. Andere mensen gaan meer pesten en worden in hun gedrag crimineler. Ze komen uiteindelijk in de criminaliteit. Ik heb op school diverse mogelijkheden hierover gehoord. Ook in artikelen van Tim Ribberink en Amanda Todd heb ik deze dingen gelezen.
Mensen die vroeger gepest hebben, kunnen tot inkeer komen en vervolgens ophouden met pesten en socialer gedrag gaan vertonen. Andere mensen gaan meer pesten en worden in hun gedrag crimineler. Ze komen uiteindelijk in de criminaliteit. Ik heb op school diverse mogelijkheden hierover gehoord. Ook in artikelen van Tim Ribberink en Amanda Todd heb ik deze dingen gelezen.
World of Warcraft: Legion
donderdag 8 november 2012 om 22:15
Mijn kind gaat nog niet naar school en heb daarom even een vraag voor de ouders van kinderen die wel naar school gaan: worden ouders ook betrokken bij het opstellen of het uitvoeren van een pestprotocol?
Wat mijn eigen ervaringen betreft: ik was wel eens pester en ook wel eens de gepeste, incidenteel was dat, meestal laveerde ik een beetje tussen beide partijen in. Mijn moeder was zelf juf en heb dus eigenlijk geen idee hoe normale ouders daar mee omgingen.
Wat mijn eigen ervaringen betreft: ik was wel eens pester en ook wel eens de gepeste, incidenteel was dat, meestal laveerde ik een beetje tussen beide partijen in. Mijn moeder was zelf juf en heb dus eigenlijk geen idee hoe normale ouders daar mee omgingen.
