Bel angst
donderdag 10 januari 2013 om 16:33
Het is niet zo dat ik echt niet durf te bellen of een fobie heb, maar ik voel me er wel erg ongemakkelijk bij. Ik zie ertegenop om te bellen en wordt er erg zenuwachtig van. Prive heb ik er minder moeite mee hoor. Maar voor werk of mensen die ik niet goed ken vind ik het iets meer een probleem. Dan stel ik een telefoontje uit of ik kies voor de mail terwijl een telefoontje soms beter was geweest (want sneller, meer contact etc)
Zijn er mensen die dit herkennen? Hoe lossen jullie het op?
Zijn er mensen die dit herkennen? Hoe lossen jullie het op?
donderdag 10 januari 2013 om 23:00
Ik heb heelveel baantjes gehad waarbij ik veel moest bellen, in callcenters ook, maar dat vind ik totaal geen probleem, maar prive stel ik altijd zolang mogelijk uit. Vandaag moestik bijv mn rij instructeur bellen om afspraak te verzetten, vind echt niet prettig.. Ik weet ook niet waardoor het komt, met klanten zelf is echt geen enkel probleem, misschien door het onpersoonlijke ofzo?
donderdag 10 januari 2013 om 23:01
Ooh, Schele Jingles, haha! Nee, ik ken je niet, maar het is donker en ik lig al in bed te ipadden, dan gaat het wel eens fout.
Vroeger had ik ook vreselijke bel-angst om even bij jullie onderwerp aan te sluiten, maar daar ben ik helemaal overheen. Gewoon lekker jezelf blijven, niet teveel nadenken en doen, zo ben ik erdoor gekomen. Nu druk ik vaak al de nummers in en terwijl de telefoon overgaat denk ik pas na, dan loopt het het soepelst.
Succes
Vroeger had ik ook vreselijke bel-angst om even bij jullie onderwerp aan te sluiten, maar daar ben ik helemaal overheen. Gewoon lekker jezelf blijven, niet teveel nadenken en doen, zo ben ik erdoor gekomen. Nu druk ik vaak al de nummers in en terwijl de telefoon overgaat denk ik pas na, dan loopt het het soepelst.
Succes
zaterdag 30 juli 2016 om 10:38
Ik heb er ook een beetje last van, met bepaalde dingen. Echt puur zakelijk (informatie opvragen bij iemand met wie je verder toch niks te schaften hebt, zoals de helpdesk van de Belastingdienst bijvoorbeeld) vind ik geen enkel probleem, en mensen die ik goed ken ook niet, maar alles wat daar tussenin zit vind ik eng.
Maar ik kom er de laatste tijd ook achter dat het waarschijnlijk ook komt doordat ik niet zo goed kan praten en denken tegelijk. Ik moet heel veel praktische problemen oplossen in mijn werk, en heel vaak bedenk ik een goede oplossing terwijl ik iemand een mail schrijf. Aan de telefoon ben ik toch meer bezig met communiceren dan met het probleem oplossen.
Aka, ik bel wel als mensen dat graag willen, (en inderdaad, dan ook maar zo snel mogelijk) maar ik email liever. En een email schrijven kost denk ik soms wel meer tijd dan een telefoontje plegen, maar ik vind het ook nog ns heel prettig als ik terug kan zoeken van wie ik bepaalde info heb als ik ergens aan twijfel.
Maar ik kom er de laatste tijd ook achter dat het waarschijnlijk ook komt doordat ik niet zo goed kan praten en denken tegelijk. Ik moet heel veel praktische problemen oplossen in mijn werk, en heel vaak bedenk ik een goede oplossing terwijl ik iemand een mail schrijf. Aan de telefoon ben ik toch meer bezig met communiceren dan met het probleem oplossen.
Aka, ik bel wel als mensen dat graag willen, (en inderdaad, dan ook maar zo snel mogelijk) maar ik email liever. En een email schrijven kost denk ik soms wel meer tijd dan een telefoontje plegen, maar ik vind het ook nog ns heel prettig als ik terug kan zoeken van wie ik bepaalde info heb als ik ergens aan twijfel.
zaterdag 30 juli 2016 om 10:59
Bellen is eigenlijk een "asociale" manier van communiceren, dat zal de belangst voor een groot deel verklaren. Je breekt altijd onverwachts in op wat die ander aan het doen is. Sinds wij op het werk Lync gebruiken is het gebruikelijk geworden om eerst even via chat te vragen of je iemand even kunt bellen (Lync werkt ook richting onze klanten). De drempel is dan een stuk lager geworden om te bellen.