Werk & Studie
alle pijlers
Bel angst
donderdag 10 januari 2013 om 16:33
Het is niet zo dat ik echt niet durf te bellen of een fobie heb, maar ik voel me er wel erg ongemakkelijk bij. Ik zie ertegenop om te bellen en wordt er erg zenuwachtig van. Prive heb ik er minder moeite mee hoor. Maar voor werk of mensen die ik niet goed ken vind ik het iets meer een probleem. Dan stel ik een telefoontje uit of ik kies voor de mail terwijl een telefoontje soms beter was geweest (want sneller, meer contact etc)
Zijn er mensen die dit herkennen? Hoe lossen jullie het op?
Zijn er mensen die dit herkennen? Hoe lossen jullie het op?
donderdag 10 januari 2013 om 17:41
Ja ik herken het.
Het is voor mij het omgaan met emoties aan de andere kant van de lijn, want daar ben ik niet zo goed in en via de mail heb je daar geen last van. Ook ontbreekt de bedenktijd en moet je meteen reageren, wat ik vervelend vind omdat ik van mezelf vind dat mijn zinnen er raar uitkomen.
Wat ik heb geleerd is dat ik best mag zeggen dat ik iets niet weet, dat ik het opzoek en ofwel mail of bel.
Het is voor mij het omgaan met emoties aan de andere kant van de lijn, want daar ben ik niet zo goed in en via de mail heb je daar geen last van. Ook ontbreekt de bedenktijd en moet je meteen reageren, wat ik vervelend vind omdat ik van mezelf vind dat mijn zinnen er raar uitkomen.
Wat ik heb geleerd is dat ik best mag zeggen dat ik iets niet weet, dat ik het opzoek en ofwel mail of bel.
donderdag 10 januari 2013 om 17:46
donderdag 10 januari 2013 om 17:46
Van te voren bedenken welke dingen je besproken wilt hebben en eventueel opschrijven, zodat je een leidraad hebt.
Het is niet erg om te zeggen tegen de andere persoon dat je bijvoorbeeld even na moet denken over hoe je het brengt of als iets je niet helemaal duidelijk is. Aan de andere kant van de lijn hangt ook een mens
En afsluiten met het herhalen/samenvatten van hetgeen besproken is. Zo werk je ook meteen je lijstje af of je alle informatie die je wilde ontvangen hebt en of je alle informatie juist ontvangen hebt.
Verder is het gewoon doen inderdaad en vasthouden aan de vorige ervaringen en dan gaat het steeds beter en heb je als het goed is steeds minder angst.
Het stukje controle wat je wel hebt, heb je dan namelijk optimaal benut.
Het is niet erg om te zeggen tegen de andere persoon dat je bijvoorbeeld even na moet denken over hoe je het brengt of als iets je niet helemaal duidelijk is. Aan de andere kant van de lijn hangt ook een mens
En afsluiten met het herhalen/samenvatten van hetgeen besproken is. Zo werk je ook meteen je lijstje af of je alle informatie die je wilde ontvangen hebt en of je alle informatie juist ontvangen hebt.
Verder is het gewoon doen inderdaad en vasthouden aan de vorige ervaringen en dan gaat het steeds beter en heb je als het goed is steeds minder angst.
Het stukje controle wat je wel hebt, heb je dan namelijk optimaal benut.
Luister naar je hart, want dat klopt
donderdag 10 januari 2013 om 17:50
Ja, zoals jullie het zeggen klinkt het inderdaad logisch en op mijn werk toen werkte dat ook echt prima. En nu kies ik er toch steeds voor om het niet te doen. Als ik eenmaal een gesprek heb aan de telefoon valt het ook altijd mee.
Vanaf nu ga ik gewoon weer bellen. Ik doe het gewoon, ook al vind ik het eng, en dan wordt het vanzelf makkelijker.
En wat per sms kan doe ik gewoon via sms
Vanaf nu ga ik gewoon weer bellen. Ik doe het gewoon, ook al vind ik het eng, en dan wordt het vanzelf makkelijker.
En wat per sms kan doe ik gewoon via sms
donderdag 10 januari 2013 om 18:30
Ik heb dit ook (en volgens mij heel veel mensen). Wat mij geholpen heeft: toch bellen. Liefst zo snel mogelijk, zodat je het niet kunt uitstellen. Een paar losse aantekeningen maken zodat je weet waarover je het wilt hebben kan helpen. Alleen moet je dat niet te uitgebreid doen; als je op mij lijkt zit je dan 20 minuten te zwoegen op het perfecte belplan terwijl je in die tijd al 10 keer de telefoon had kunnen pakken.
donderdag 10 januari 2013 om 18:42
quote:ninavt schreef op 10 januari 2013 @ 16:44:
Probeer goed helder te hebben waarvoor je belt, wat je wilt gaan zeggen etc. Natuurlijk loopt een gesprek altijd anders, maar je voelt je in ieder geval wat meer voorbereid. Verder: voor die ander is het heel normaal dat jij belt!
Dit werkt voor mij ook.
En: als je het dan toch gedaan zijn ongegeneerd trots zijn dat je het gedaan hebt, en goed onthouden wat het je opleverde.
Probeer goed helder te hebben waarvoor je belt, wat je wilt gaan zeggen etc. Natuurlijk loopt een gesprek altijd anders, maar je voelt je in ieder geval wat meer voorbereid. Verder: voor die ander is het heel normaal dat jij belt!
Dit werkt voor mij ook.
En: als je het dan toch gedaan zijn ongegeneerd trots zijn dat je het gedaan hebt, en goed onthouden wat het je opleverde.
En wij ons maar afvragen waar die afvalberg vandaan komt.
donderdag 10 januari 2013 om 19:11
quote:steel_schaapje schreef op 10 januari 2013 @ 17:04:
.
Sandt, jeetje, een stuk(je) fietsen ipv bellen, maar ach ze is 15, dan is elk meisje wat onzeker.
Vandaag dus ook weer, ze had excursie en als ze te laat terug zou zijn, dan zou ik haar dansles afbellen, (blessure) anders zou ze het zelf (moeten) doen. Moest vóór vijf uur. Om één over vijf stapt ze binnen, ik vraag me dan af, of ze misschien op de hoek heeft staan wachten, zodat ik het wel moest doen.
.
Sandt, jeetje, een stuk(je) fietsen ipv bellen, maar ach ze is 15, dan is elk meisje wat onzeker.
Vandaag dus ook weer, ze had excursie en als ze te laat terug zou zijn, dan zou ik haar dansles afbellen, (blessure) anders zou ze het zelf (moeten) doen. Moest vóór vijf uur. Om één over vijf stapt ze binnen, ik vraag me dan af, of ze misschien op de hoek heeft staan wachten, zodat ik het wel moest doen.
donderdag 10 januari 2013 om 19:17
Bedenk dat degene die opneemt geen verwachtingen heeft over het gesprek wat binnenkomt. Ik krijg heel veel telefoon en de gesprekken varieren van mensen die meteen to the point komen tot gestotter en de opnemer hoort het aan en stelt vragen. Meer is het niet en meer gaat het niet worden. Echt, mensen die de telefoon opnemen doen het niet anders dan jij.
donderdag 10 januari 2013 om 19:21
Hier nog een bel-angstige . En om de zaak nog wat te compliceren: mijn man heeft het ook, nog een haartje erger dan ik.
Ik kan er echt uren op kauwen als ik iemand moet bellen (doe het uiteindelijk wel) en man heeft het opgelost door mij te laten bellen .
Maar wat ik nog veel erger vind dan bellen is gebeld worden. Ik schrik me te pletter als ie overgaat en afhankelijk van de beller schieten tijdens het opnemen allerlei rampscenario's door mijn hoofd, want anders zou iemand me toch niet zomaar bellen?
Waarschijnlijk een gevalletje projectie... ik bel alleen maar als het echt heel erg moet dus dat zal voor die ander dan ook wel gelden. Terwijl er natuurlijk ook mensen zijn die wat relaxter omgaan met hun telefoon dan ik .
Ik kan er echt uren op kauwen als ik iemand moet bellen (doe het uiteindelijk wel) en man heeft het opgelost door mij te laten bellen .
Maar wat ik nog veel erger vind dan bellen is gebeld worden. Ik schrik me te pletter als ie overgaat en afhankelijk van de beller schieten tijdens het opnemen allerlei rampscenario's door mijn hoofd, want anders zou iemand me toch niet zomaar bellen?
Waarschijnlijk een gevalletje projectie... ik bel alleen maar als het echt heel erg moet dus dat zal voor die ander dan ook wel gelden. Terwijl er natuurlijk ook mensen zijn die wat relaxter omgaan met hun telefoon dan ik .
donderdag 10 januari 2013 om 19:21
Herkenbaar. Vond het ook altijd eng. Maar sinds ik als apothekersassistente werk, ben ik er wel overheen. Ik moet gewoon vaak bellen, kan het niet uitstellen of mailen dus had geen keus. Nu bel ik iedereen zonder blikken of blozen op. Wat kan er gebeuren? Ze vreten je niet op door de telefoon ik schaam me alleen wel dood als ik thuis weer eens opneem met "...apotheek, met Ivetje" overkomt me zo vaak!
donderdag 10 januari 2013 om 20:04
Goh, ik wist wel dat meer mensen niet van bellen houden, maar zo snel een topic vol had ik niet verwacht. Vroeger vond ik het echt vreselijk, deed er alles aan om het te voorkomen. Als ik de dochter van Sandt was geweest had ik dus inderdaad om het hoekje staan wachten .
Nu gaat het voor de concrete dingen prima (ik wil graag dat bestellen, dat vragen, deze afspraak maken), maar op mijn werk gaat nu nu vaak richting: 'hou een leuk gesprekje en probeer iemands mening te polsen', of gesprekken in het Engels. Heb dus weer iets nieuws om tegenop te zien. Voor dat soort gesprekken is het dus als het even kan mailen en anders ouderwets voorbereiden met een lijstje, een dag uitstellen, dan nog een dag uitstellen omdat ik weet dat het dan rustig is op kantoor zodat ik rustig kan bellen... en dan, tja, bellen. En dan gebeurd er eigenlijk toch niks geks .
Nu gaat het voor de concrete dingen prima (ik wil graag dat bestellen, dat vragen, deze afspraak maken), maar op mijn werk gaat nu nu vaak richting: 'hou een leuk gesprekje en probeer iemands mening te polsen', of gesprekken in het Engels. Heb dus weer iets nieuws om tegenop te zien. Voor dat soort gesprekken is het dus als het even kan mailen en anders ouderwets voorbereiden met een lijstje, een dag uitstellen, dan nog een dag uitstellen omdat ik weet dat het dan rustig is op kantoor zodat ik rustig kan bellen... en dan, tja, bellen. En dan gebeurd er eigenlijk toch niks geks .
donderdag 10 januari 2013 om 20:07
quote:Lady-Voldemort schreef op 10 januari 2013 @ 19:21:
Waarschijnlijk een gevalletje projectie... ik bel alleen maar als het echt heel erg moet dus dat zal voor die ander dan ook wel gelden. Terwijl er natuurlijk ook mensen zijn die wat relaxter omgaan met hun telefoon dan ik .Sta-pels Lady! Ik ken een echt veel mensen die het typen van een mail veel te veel gedoe vinden. Helemaal je computer opstarten, bedenken wat je inlognaam ook weer was, helemaal typen (dus je zinnen formuleren en dan ook nog intypen) en dan weet je even later nog niks, want je moet op reactie wachten! Nee, hoor, zij nemen veel liever de telefoon, zoek het nummer, druk op bel en een minuutje later weet je waar je aan toe bent
Waarschijnlijk een gevalletje projectie... ik bel alleen maar als het echt heel erg moet dus dat zal voor die ander dan ook wel gelden. Terwijl er natuurlijk ook mensen zijn die wat relaxter omgaan met hun telefoon dan ik .Sta-pels Lady! Ik ken een echt veel mensen die het typen van een mail veel te veel gedoe vinden. Helemaal je computer opstarten, bedenken wat je inlognaam ook weer was, helemaal typen (dus je zinnen formuleren en dan ook nog intypen) en dan weet je even later nog niks, want je moet op reactie wachten! Nee, hoor, zij nemen veel liever de telefoon, zoek het nummer, druk op bel en een minuutje later weet je waar je aan toe bent
donderdag 10 januari 2013 om 21:43
Hier nog een met bel-angst. Dacht eigenlijk ook dat ik de enige was. Mijn ouders dwongen me vroeger om te bellen, maar het heeft niet geholpen, durf het nog steeds niet. Soms zit het echt in de weg. Ik moet bijvoorbeeld ook nodig naar de tandarts, maar ben daar ook heel bang voor, dat stel ik dus al uit. Maar het zou minder erg zijn als ik gewoon die tandartspraktijk kon binnenstappen, maar dat kan dus niet..je moet eerst bellen voor een afspraak! Dat schuif ik dus steeds voor me uit.
Ik vind mezelf altijd zo stom klinken door de telefoon, ook achteraf baal ik heel erg en vind ik dat ik het niet goed heb gedaan.
Ik kan ook nooit stilzitten tijdens het bellen, loop altijd het hele huis door.
Ik vind mezelf altijd zo stom klinken door de telefoon, ook achteraf baal ik heel erg en vind ik dat ik het niet goed heb gedaan.
Ik kan ook nooit stilzitten tijdens het bellen, loop altijd het hele huis door.
donderdag 10 januari 2013 om 21:49
Hier nog een.
Wat harissa schrijft herken ik uit duizenden. Ik heb wel eens een doktersafspraak moeten maken en dit dagen uitgesteld omdat ik niet durfde te bellen.
Dacht ook.altijd dat het aan mij lag, dat ik mij aanstelde. Zo fijn ( sorry voor jullie) dat ik niet de enige ben die dit heeft.
Ik schrijf vaak ook op een.briefje wat ik wil zeggen. Ook neem ik van te voren de mogenlijk antwoorden van de gesprekspartner door met mijzelf. Het zweet breekt me vaak ook uit. Heb na het bellen echt klotsoksels en knalrode kop.
Vroeger had ik.dit nooit het lijkt ook alleen maar erger te worden.
Prive heb ik nergens last van.
Ik wil er wel van af maar ja dat doe je door veel te bellen, en daar zit nu net het probleem.
Wat harissa schrijft herken ik uit duizenden. Ik heb wel eens een doktersafspraak moeten maken en dit dagen uitgesteld omdat ik niet durfde te bellen.
Dacht ook.altijd dat het aan mij lag, dat ik mij aanstelde. Zo fijn ( sorry voor jullie) dat ik niet de enige ben die dit heeft.
Ik schrijf vaak ook op een.briefje wat ik wil zeggen. Ook neem ik van te voren de mogenlijk antwoorden van de gesprekspartner door met mijzelf. Het zweet breekt me vaak ook uit. Heb na het bellen echt klotsoksels en knalrode kop.
Vroeger had ik.dit nooit het lijkt ook alleen maar erger te worden.
Prive heb ik nergens last van.
Ik wil er wel van af maar ja dat doe je door veel te bellen, en daar zit nu net het probleem.
donderdag 10 januari 2013 om 22:43
Ooh, heerlijk, Kas. Daar zijn wij 15 jaar geleden op huwelijksreis geweest. Bus vanaf Dalaman en ter plekke in Kas accommodatie gezocht. Wij zaten in pension Kismet, simpel maar goed met vriendelijke mensen en een heerlijk dakterras. Wat een fijne plek. Daarna jaren in Dalyan geweest maar we moeten ook maar eens terug naar Kas. Ik ben benieuwd waar jullie straks uitkomen!
donderdag 10 januari 2013 om 22:48
n.a.v. de post van Joss28 heb ik deze link gevonden: http://www.leren.nl/cursu ... -het-telefoongesprek.html
Het is een handleiding over hoe je een telefoon gesprek moet voeren. De komende tijd ga ik me daar gewoon eens op richten. Het lijkt me goed omdat ik dan iig niet meer onzeker hoef te zijn over het gesprek zelf.
Het is een handleiding over hoe je een telefoon gesprek moet voeren. De komende tijd ga ik me daar gewoon eens op richten. Het lijkt me goed omdat ik dan iig niet meer onzeker hoef te zijn over het gesprek zelf.