Psyche
alle pijlers
Blij zijn dat je leeft??
woensdag 30 januari 2013 om 01:09
Net in een interessant topic een post gelezen geplaatst door een moeilijke rose naam. Die post had van mij kunnen zijn! Ik ben niet ongelukkig, heb geen moeilijke jeugd gehad. Ik heb een leuk leven. Maar heb me altijd afgevraagd waarom ik leef. Waarom leven we?
Klinkt misschien hard of heel onbekend voor mensen die dit niet herkennen, maar ik zou het niet erg vinden om bijvoorbeeld morgen dood te gaan. Voor m'n familie, vriend en vrienden zou ik het erg vinden, maar voor mezelf??.... Nee
Klinkt misschien hard of heel onbekend voor mensen die dit niet herkennen, maar ik zou het niet erg vinden om bijvoorbeeld morgen dood te gaan. Voor m'n familie, vriend en vrienden zou ik het erg vinden, maar voor mezelf??.... Nee
woensdag 30 januari 2013 om 11:25
quote:elninjoo schreef op 30 januari 2013 @ 11:21:
D
[...]
Dat nut is er vanuit de basis dan ook niet. Niets heeft waarde.
De waarde die kennen we er aan toe omdat het bij kan dragen om onze levensweg te veraangenamen.
Deze gedachte doodt de levenslust inderdaad ook wel terecht.
Neem je genoegen met deze realiteit?
D
[...]
Dat nut is er vanuit de basis dan ook niet. Niets heeft waarde.
De waarde die kennen we er aan toe omdat het bij kan dragen om onze levensweg te veraangenamen.
Deze gedachte doodt de levenslust inderdaad ook wel terecht.
Neem je genoegen met deze realiteit?
woensdag 30 januari 2013 om 11:25
quote:swana schreef op 30 januari 2013 @ 11:24:
Ik zou het heel erg vinden om morgen dood te gaan omdat ik al verdrietig word mijn man en katten te moeten missen. Stom is dat want ik ben chronisch ziek en het is haast onhoudbaar om daarmee te moeten leven. Ik heb ook geen idee wat het nut van het leven is. Ik heb zelf altijd zoiets: gelukkig worden en dat streef ik na.
Ik zou het heel erg vinden om morgen dood te gaan omdat ik al verdrietig word mijn man en katten te moeten missen. Stom is dat want ik ben chronisch ziek en het is haast onhoudbaar om daarmee te moeten leven. Ik heb ook geen idee wat het nut van het leven is. Ik heb zelf altijd zoiets: gelukkig worden en dat streef ik na.
Oh nee!!! Niet die relaasiepijler!!
woensdag 30 januari 2013 om 11:26
woensdag 30 januari 2013 om 11:28
Ook ik herken de gedachte van TO en een aantal anderen hier.
Mijn leven is 'zinvol' op de manier zoals anderen zonder deze gedachtegang het zouden zien, maar zelf zie ik het als bezigheid.
Ik heb overigens wel een kind en ja, dat is heel egoïstisch.
Ik geloof niet, maar het lijkt me wel handig als je het wel doet. Je hoeft nergens zelf over te denken: de antwoorden zijn al gegeven.
Mijn leven is 'zinvol' op de manier zoals anderen zonder deze gedachtegang het zouden zien, maar zelf zie ik het als bezigheid.
Ik heb overigens wel een kind en ja, dat is heel egoïstisch.
Ik geloof niet, maar het lijkt me wel handig als je het wel doet. Je hoeft nergens zelf over te denken: de antwoorden zijn al gegeven.
woensdag 30 januari 2013 om 11:31
woensdag 30 januari 2013 om 11:36
Al vanaf klein vraag ik me dit af. Ik vond het vreselijk oneerlijk dat ik geboren ben. Van mij had het niet gehoeven, toen niet en nu ook niet.
Maar ben doodsbang voor de dood. Voor wat erna gaat komen. Het liefst zou ik willen dat dood gewoon dood is en alles ophoudt. Ben ook geen ongelukkig mens, maar van mij had het niet gehoeven. Liever niet zelfs. Helaas heeft het leven mij een vechters mentaliteit gegeven en uiteraard de natuurlijke overlevingsdrang. En ja, inderdaad helaas.
Maar ben doodsbang voor de dood. Voor wat erna gaat komen. Het liefst zou ik willen dat dood gewoon dood is en alles ophoudt. Ben ook geen ongelukkig mens, maar van mij had het niet gehoeven. Liever niet zelfs. Helaas heeft het leven mij een vechters mentaliteit gegeven en uiteraard de natuurlijke overlevingsdrang. En ja, inderdaad helaas.
woensdag 30 januari 2013 om 11:36
quote:Ka32 schreef op 30 januari 2013 @ 11:22:
[...]
Doet me denken aan een boek van een Finse schrijver, weet even niet meer welke, die gaat over een groep mensen (die elkaar misschien wel via internet kennen?) die gezamelijk op reis gaan naar Frankrijk om zelfmoord te plegen.
Was een vermakelijk boek!
Is dat dit boek? De Zelfmoordclub
Een touringcar is onderweg naar het noordelijkste puntje van Finland. Daar willen de passagiers zelfmoord plegen door zich met bus en al in de ijskoude zee te storten. Onderweg komt de ene zelfmoordenaar na de andere op zijn plannen terug, maar de chauffeur houdt hardnekkig vast aan het oorspronkelijke plan.
http://www.bol.com/nl/p/d ... GOT0020089200000002310971
Leuke tip. Staat op de leeslijst
Maar uh, als ik er een eind aan wil maken ga ik me echt niet met een bus in de ijskoude zee storten. Wat een dom idee.
[...]
Doet me denken aan een boek van een Finse schrijver, weet even niet meer welke, die gaat over een groep mensen (die elkaar misschien wel via internet kennen?) die gezamelijk op reis gaan naar Frankrijk om zelfmoord te plegen.
Was een vermakelijk boek!
Is dat dit boek? De Zelfmoordclub
Een touringcar is onderweg naar het noordelijkste puntje van Finland. Daar willen de passagiers zelfmoord plegen door zich met bus en al in de ijskoude zee te storten. Onderweg komt de ene zelfmoordenaar na de andere op zijn plannen terug, maar de chauffeur houdt hardnekkig vast aan het oorspronkelijke plan.
http://www.bol.com/nl/p/d ... GOT0020089200000002310971
Leuke tip. Staat op de leeslijst
Maar uh, als ik er een eind aan wil maken ga ik me echt niet met een bus in de ijskoude zee storten. Wat een dom idee.
.
woensdag 30 januari 2013 om 11:40
quote:delacour schreef op 30 januari 2013 @ 11:36:
Al vanaf klein vraag ik me dit af. Ik vond het vreselijk oneerlijk dat ik geboren ben. Van mij had het niet gehoeven, toen niet en nu ook niet.
Maar ben doodsbang voor de dood. Voor wat erna gaat komen. Het liefst zou ik willen dat dood gewoon dood is en alles ophoudt. Ben ook geen ongelukkig mens, maar van mij had het niet gehoeven. Liever niet zelfs. Helaas heeft het leven mij een vechters mentaliteit gegeven en uiteraard de natuurlijke overlevingsdrang. En ja, inderdaad helaas.
Ben je religieus opgevoed?
Mijn man is bang voor de hel. Zo zie je maar, het geloof kan niet alleen een zegen maar ook een vloek zijn.
Ik zie geen enkele reden om aan te nemen dat er iets is na de dood.
Al vanaf klein vraag ik me dit af. Ik vond het vreselijk oneerlijk dat ik geboren ben. Van mij had het niet gehoeven, toen niet en nu ook niet.
Maar ben doodsbang voor de dood. Voor wat erna gaat komen. Het liefst zou ik willen dat dood gewoon dood is en alles ophoudt. Ben ook geen ongelukkig mens, maar van mij had het niet gehoeven. Liever niet zelfs. Helaas heeft het leven mij een vechters mentaliteit gegeven en uiteraard de natuurlijke overlevingsdrang. En ja, inderdaad helaas.
Ben je religieus opgevoed?
Mijn man is bang voor de hel. Zo zie je maar, het geloof kan niet alleen een zegen maar ook een vloek zijn.
Ik zie geen enkele reden om aan te nemen dat er iets is na de dood.
.
woensdag 30 januari 2013 om 11:41
Herkenbaar en interessant.
Ook al ben ik niet depressief en vermaak ik me prima levend. De zin in/van mijn leven op zich zie ik ook niet. Dat ik er ben is fijn voor mij want dan kan ik dingen doen die ik leuk vind en fijn voor anderen omdat ik dingen kan doen die zij leuk vinden. Maar als ik er niet meer zou zijn? Ook prima. Als er geen mensheid meer zou bestaan? Ook prima. Want wat is eigenlijk het doel? Zou er een doel moeten zijn, uberhaupt?
Wat is volgens gelovigen dan het doel van het leven? Bewijzen dat je toegang tot het hiernamaals (reincarnatie dan wel de hemel) verdient? Of het leven doorgeven? En waarom zou het leven dan doorgegeven moeten worden?
Ook al ben ik niet depressief en vermaak ik me prima levend. De zin in/van mijn leven op zich zie ik ook niet. Dat ik er ben is fijn voor mij want dan kan ik dingen doen die ik leuk vind en fijn voor anderen omdat ik dingen kan doen die zij leuk vinden. Maar als ik er niet meer zou zijn? Ook prima. Als er geen mensheid meer zou bestaan? Ook prima. Want wat is eigenlijk het doel? Zou er een doel moeten zijn, uberhaupt?
Wat is volgens gelovigen dan het doel van het leven? Bewijzen dat je toegang tot het hiernamaals (reincarnatie dan wel de hemel) verdient? Of het leven doorgeven? En waarom zou het leven dan doorgegeven moeten worden?
woensdag 30 januari 2013 om 11:43
woensdag 30 januari 2013 om 11:46
quote:impala schreef op 30 januari 2013 @ 11:40:
[...]
Ben je religieus opgevoed?
Mijn man is bang voor de hel. Zo zie je maar, het geloof kan niet alleen een zegen maar ook een vloek zijn.
Ik zie geen enkele reden om aan te nemen dat er iets is na de dood.
Ik was vroeger heel erg bang voor de hel. Nu niet meer.
Heb je ergens iets waar ik garanties kan halen dat er niets meer is na de dood? We hebben geen enkele reden om aan te nemen dat er wel iets is, maar helaas geen enkele reden om aan te nemen dat niets is. Het enige wat we daarvoor kunnen inzetten is onze eigen dakpanlogica op basis van een hele hoop aannames.
Ik weet wel waar de gedachte van nutteloosheid en waardeloosheid naar toe kunnen leiden. Die conclusie doet wat met de menselijke geest als je geen waarde en nut ziet van jezelf en van anderen. Dat is enger dan de hel die toch niet bestaat?
[...]
Ben je religieus opgevoed?
Mijn man is bang voor de hel. Zo zie je maar, het geloof kan niet alleen een zegen maar ook een vloek zijn.
Ik zie geen enkele reden om aan te nemen dat er iets is na de dood.
Ik was vroeger heel erg bang voor de hel. Nu niet meer.
Heb je ergens iets waar ik garanties kan halen dat er niets meer is na de dood? We hebben geen enkele reden om aan te nemen dat er wel iets is, maar helaas geen enkele reden om aan te nemen dat niets is. Het enige wat we daarvoor kunnen inzetten is onze eigen dakpanlogica op basis van een hele hoop aannames.
Ik weet wel waar de gedachte van nutteloosheid en waardeloosheid naar toe kunnen leiden. Die conclusie doet wat met de menselijke geest als je geen waarde en nut ziet van jezelf en van anderen. Dat is enger dan de hel die toch niet bestaat?
woensdag 30 januari 2013 om 11:47
woensdag 30 januari 2013 om 11:49
quote:rozenstruikje schreef op 30 januari 2013 @ 11:46:
[...]
Ik was vroeger heel erg bang voor de hel. Nu niet meer.
Heb je ergens iets waar ik garanties kan halen dat er niets meer is na de dood? We hebben geen enkele reden om aan te nemen dat er wel iets is, maar helaas geen enkele reden om aan te nemen dat niets is. Het enige wat we daarvoor kunnen inzetten is onze eigen dakpanlogica op basis van een hele hoop aannames.
Ik weet wel waar de gedachte van nutteloosheid en waardeloosheid naar toe kunnen leiden. Die conclusie doet wat met de menselijke geest als je geen waarde en nut ziet van jezelf en van anderen. Dat is enger dan de hel die toch niet bestaat?Geloof is geen kwestie van keus. Als dat je niet met de paplepel is ingegoten kun je niet in God of hemel of hel geloven. Ik niet tenminste.
[...]
Ik was vroeger heel erg bang voor de hel. Nu niet meer.
Heb je ergens iets waar ik garanties kan halen dat er niets meer is na de dood? We hebben geen enkele reden om aan te nemen dat er wel iets is, maar helaas geen enkele reden om aan te nemen dat niets is. Het enige wat we daarvoor kunnen inzetten is onze eigen dakpanlogica op basis van een hele hoop aannames.
Ik weet wel waar de gedachte van nutteloosheid en waardeloosheid naar toe kunnen leiden. Die conclusie doet wat met de menselijke geest als je geen waarde en nut ziet van jezelf en van anderen. Dat is enger dan de hel die toch niet bestaat?Geloof is geen kwestie van keus. Als dat je niet met de paplepel is ingegoten kun je niet in God of hemel of hel geloven. Ik niet tenminste.
.
woensdag 30 januari 2013 om 11:49
"Ik weet wel waar de gedachte van nutteloosheid en waardeloosheid naar toe kunnen leiden. Die conclusie doet wat met de menselijke geest als je geen waarde en nut ziet van jezelf en van anderen. Dat is enger dan de hel die toch niet bestaat?"
Dus hel is het leven op aarde. Vandaar dat de dood zo erg nog niet lijkt misschien?
Dus hel is het leven op aarde. Vandaar dat de dood zo erg nog niet lijkt misschien?
woensdag 30 januari 2013 om 11:49
quote:piratorarT schreef op 30 januari 2013 @ 11:15:
Cultuur bepaalt voor een groot deel hoe we denken over de zin van het bestaan.
Ik blijf erbij dat je in vroegere eeuwen vast niet zulke vragen had gesteld over het leven.
Veel mensen gingen dood, op zo´n moment is er wel dringend behoefte aan het voortbestaan van de soort. Men werd niet oud, men berustte in het lot dat min of meer bij de geboorte al was bepaald.
Mensen probeerden zo goed mogelijk te leven omdat iedere dag de laatste kon zijn. Geen tijd en niet de cultuur om je af te vragen wat precies de zin was.
Ik denk juist dat dit soort vragen zo oud zijn als de mensheid, men is niet voor niks al sinds het begin der tijden bezig het leven te "verklaren" en zin te geven met religie etc.
Verschil is wel dat je vroeger gewoon kinderen kreeg, nu weten we hoe je zwanger word en is het vrij eenvoudig om het te voorkomen.
En als ik er dan over nadenk vind ik het vrij zinloos om een kind op de wereld te zetten, terwijl het nog maar zeer de vraag is of dat kind wel gelukkig word (zoiezo weet ik niet of alle leuke dingen wel echt opwegen tegen de nare)
Cultuur bepaalt voor een groot deel hoe we denken over de zin van het bestaan.
Ik blijf erbij dat je in vroegere eeuwen vast niet zulke vragen had gesteld over het leven.
Veel mensen gingen dood, op zo´n moment is er wel dringend behoefte aan het voortbestaan van de soort. Men werd niet oud, men berustte in het lot dat min of meer bij de geboorte al was bepaald.
Mensen probeerden zo goed mogelijk te leven omdat iedere dag de laatste kon zijn. Geen tijd en niet de cultuur om je af te vragen wat precies de zin was.
Ik denk juist dat dit soort vragen zo oud zijn als de mensheid, men is niet voor niks al sinds het begin der tijden bezig het leven te "verklaren" en zin te geven met religie etc.
Verschil is wel dat je vroeger gewoon kinderen kreeg, nu weten we hoe je zwanger word en is het vrij eenvoudig om het te voorkomen.
En als ik er dan over nadenk vind ik het vrij zinloos om een kind op de wereld te zetten, terwijl het nog maar zeer de vraag is of dat kind wel gelukkig word (zoiezo weet ik niet of alle leuke dingen wel echt opwegen tegen de nare)
woensdag 30 januari 2013 om 11:52
quote:impala schreef op 30 januari 2013 @ 11:49:
[...]
Geloof is geen kwestie van keus. Als dat je niet met de paplepel is ingegoten kun je niet in God of hemel of hel geloven. Ik niet tenminste.
Dat geldt voor jou. Maar niet voor iedereen. En zo zie je maar dat je eigen realiteit niet voor iedereen geldt. Je ziet waarschijnlijk veel over het hoofd, net als ieder mens.
Geloof is inderdaad geen kwestie van keus, dat zeg ik als gelovige. Tot voor kort dacht ik daar anders over, nu niet meer. Overigens niet op basis van dezelfde conclusies.
[...]
Geloof is geen kwestie van keus. Als dat je niet met de paplepel is ingegoten kun je niet in God of hemel of hel geloven. Ik niet tenminste.
Dat geldt voor jou. Maar niet voor iedereen. En zo zie je maar dat je eigen realiteit niet voor iedereen geldt. Je ziet waarschijnlijk veel over het hoofd, net als ieder mens.
Geloof is inderdaad geen kwestie van keus, dat zeg ik als gelovige. Tot voor kort dacht ik daar anders over, nu niet meer. Overigens niet op basis van dezelfde conclusies.
woensdag 30 januari 2013 om 11:53
quote:madille schreef op 30 januari 2013 @ 11:49:
"Ik weet wel waar de gedachte van nutteloosheid en waardeloosheid naar toe kunnen leiden. Die conclusie doet wat met de menselijke geest als je geen waarde en nut ziet van jezelf en van anderen. Dat is enger dan de hel die toch niet bestaat?"
Dus hel is het leven op aarde. Vandaar dat de dood zo erg nog niet lijkt misschien?Je trekt nogmaals de verkeerde conclusie. De eerste keer al, maar nu weer. Je zit er volkomen naast. Geeft niet, heb ik ook wel eens.
"Ik weet wel waar de gedachte van nutteloosheid en waardeloosheid naar toe kunnen leiden. Die conclusie doet wat met de menselijke geest als je geen waarde en nut ziet van jezelf en van anderen. Dat is enger dan de hel die toch niet bestaat?"
Dus hel is het leven op aarde. Vandaar dat de dood zo erg nog niet lijkt misschien?Je trekt nogmaals de verkeerde conclusie. De eerste keer al, maar nu weer. Je zit er volkomen naast. Geeft niet, heb ik ook wel eens.
woensdag 30 januari 2013 om 11:55
quote:impala schreef op 30 januari 2013 @ 11:49:
[...]
Geloof is geen kwestie van keus. Als dat je niet met de paplepel is ingegoten kun je niet in God of hemel of hel geloven. Ik niet tenminste.Bij mij is het geloof wél met de paplepel ingegoten, maar ik geloof desondanks niet. Ben er denk veel te nuchter en realistisch voor.
[...]
Geloof is geen kwestie van keus. Als dat je niet met de paplepel is ingegoten kun je niet in God of hemel of hel geloven. Ik niet tenminste.Bij mij is het geloof wél met de paplepel ingegoten, maar ik geloof desondanks niet. Ben er denk veel te nuchter en realistisch voor.
woensdag 30 januari 2013 om 11:55
quote:impala schreef op 30 januari 2013 @ 11:47:
[...]
Wat zijn de alternatieven als je geen genoegen neemt met de realiteit? Drugs, drank en pillen? Religie?
Wie zijn realiteit? Jouw realiteit of de mijne?
Nee, drugs, drank en pillen zijn geen oplossing. Religie al helemaal niet. (al zie jij en ik religie heel anders vermoed ik)
Het alternatief een andere blik durven te hebben op het leven. Een completer beeld van de realiteit.
[...]
Wat zijn de alternatieven als je geen genoegen neemt met de realiteit? Drugs, drank en pillen? Religie?
Wie zijn realiteit? Jouw realiteit of de mijne?
Nee, drugs, drank en pillen zijn geen oplossing. Religie al helemaal niet. (al zie jij en ik religie heel anders vermoed ik)
Het alternatief een andere blik durven te hebben op het leven. Een completer beeld van de realiteit.
woensdag 30 januari 2013 om 11:55
quote:rozenstruikje schreef op 30 januari 2013 @ 11:52:
[...]
Dat geldt voor jou. Maar niet voor iedereen. En zo zie je maar dat je eigen realiteit niet voor iedereen geldt. Je ziet waarschijnlijk veel over het hoofd, net als ieder mens.
Geloof is inderdaad geen kwestie van keus, dat zeg ik als gelovige. Tot voor kort dacht ik daar anders over, nu niet meer. Overigens niet op basis van dezelfde conclusies.
Er zijn heel weinig mensen die vanuit het niks tot geloof komen. Er moet een voedingsbodem zijn. Dat is mijn conclusie na het zien van vele bekeringsverhalen, die mij altijd enorm fascineren. Als je eenmaal een geloof hebt is het wel makkelijker om te switchen naar een ander geloof, of dat nu in een god is of iets spiritueels.
Andersom, geloof los laten komt vaker voor.
[...]
Dat geldt voor jou. Maar niet voor iedereen. En zo zie je maar dat je eigen realiteit niet voor iedereen geldt. Je ziet waarschijnlijk veel over het hoofd, net als ieder mens.
Geloof is inderdaad geen kwestie van keus, dat zeg ik als gelovige. Tot voor kort dacht ik daar anders over, nu niet meer. Overigens niet op basis van dezelfde conclusies.
Er zijn heel weinig mensen die vanuit het niks tot geloof komen. Er moet een voedingsbodem zijn. Dat is mijn conclusie na het zien van vele bekeringsverhalen, die mij altijd enorm fascineren. Als je eenmaal een geloof hebt is het wel makkelijker om te switchen naar een ander geloof, of dat nu in een god is of iets spiritueels.
Andersom, geloof los laten komt vaker voor.
.
woensdag 30 januari 2013 om 11:56
Toevallig heb ik net de film 'The day the earth stood still' gezien. Daar wilden aliens de hele mensheid vernietigen, omdat ze de aarde toch maar vervuilen en kapotmaken, en dat jammer was voor een van de weinige bewoonbare planeten. Op het eind blijkt dat liefde (de moeder en dat stiefzoontje) het hart van die alien weet te raken, het maakt hem duidelijk dat de mensheid toch wel kan veranderen - en ze worden gespaard.
Eigenlijk vind ik ook dat slechtheid, uitbuiting, onverschilligheid, hardheid, etc. overheerst, en vind ik dit geen wereld die ik leuk vind om in te leven. Als het morgen afgelopen is, vind ik het helemaal prima. Ik doe keihard mijn best om lichtpuntjes te zien, saamhorigheid en verbinding te voelen (dat maakt het tenminste nog iets de moeite waard..); maar ik vind het leven hard ploeteren en waarom eigenlijk? Waarvoor doe ik het, elke dag weer? Ik moet hier echt niet teveel over nadenken, want ik heb geen antwoord.
Ik blijf me oppeppen met de hoop op beter, op me meer gelukkig voelen, ik werk eraan, ik probeer hoop en nieuw perspectief te zoeken in vanalles, maar houdt het na vandaag op, dan vind ik het helemaal goed. Ben ook niet bang voor de dood, wel de manier waarop. Ik kijk niet uit naar de toekomst, al die aftakeling en afhankelijkheid.
Eigenlijk vind ik ook dat slechtheid, uitbuiting, onverschilligheid, hardheid, etc. overheerst, en vind ik dit geen wereld die ik leuk vind om in te leven. Als het morgen afgelopen is, vind ik het helemaal prima. Ik doe keihard mijn best om lichtpuntjes te zien, saamhorigheid en verbinding te voelen (dat maakt het tenminste nog iets de moeite waard..); maar ik vind het leven hard ploeteren en waarom eigenlijk? Waarvoor doe ik het, elke dag weer? Ik moet hier echt niet teveel over nadenken, want ik heb geen antwoord.
Ik blijf me oppeppen met de hoop op beter, op me meer gelukkig voelen, ik werk eraan, ik probeer hoop en nieuw perspectief te zoeken in vanalles, maar houdt het na vandaag op, dan vind ik het helemaal goed. Ben ook niet bang voor de dood, wel de manier waarop. Ik kijk niet uit naar de toekomst, al die aftakeling en afhankelijkheid.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
