Psyche
alle pijlers
Hypochondrie
woensdag 3 juli 2013 om 13:41
Ik ben op zoek naar lotgenoten...
Om elkaar wat te steunen, verhalen te delen, angsten...
Ik ben een vrouw van 37 en heb 3 schatten van kinderen...
Elke dag is een strijd om door te komen.
Ik sta op met verschrikkelijke angsten en ga ook met die angsten slapen...
Angst om dood te gaan...De kids en mijn man achter te laten...
Elke week sta ik bij de huisarts met nog maar eens een vage klacht...
Ben binnenstebuiten gekeerd maar niks te vinden.
Ik hyperventileer continu, vind geen rust...
De dokter stelde nu toch voor om sipralexa te nemen maar daar mijn angsten zo ver gaan dat ik enkel paracetamol durf te gebruiken, weet ik echt niet wat ik moet doen...
Ik heb er al 1 van genomen (halfje van 10 mg) en voelde me echt belabberd...
Hartkloppingen, gejaagd gevoel.. Alsof ik 10 kopjes espresso had gedronken...
Is deze bijwerking reeel of zit het in mijn koppie...??
Ik zou het alvast heel leuk vinden om iemand te vinden die mij wat kan steunen...
Want ik voel me moederziel alleen in deze nachtmerrie...
Om elkaar wat te steunen, verhalen te delen, angsten...
Ik ben een vrouw van 37 en heb 3 schatten van kinderen...
Elke dag is een strijd om door te komen.
Ik sta op met verschrikkelijke angsten en ga ook met die angsten slapen...
Angst om dood te gaan...De kids en mijn man achter te laten...
Elke week sta ik bij de huisarts met nog maar eens een vage klacht...
Ben binnenstebuiten gekeerd maar niks te vinden.
Ik hyperventileer continu, vind geen rust...
De dokter stelde nu toch voor om sipralexa te nemen maar daar mijn angsten zo ver gaan dat ik enkel paracetamol durf te gebruiken, weet ik echt niet wat ik moet doen...
Ik heb er al 1 van genomen (halfje van 10 mg) en voelde me echt belabberd...
Hartkloppingen, gejaagd gevoel.. Alsof ik 10 kopjes espresso had gedronken...
Is deze bijwerking reeel of zit het in mijn koppie...??
Ik zou het alvast heel leuk vinden om iemand te vinden die mij wat kan steunen...
Want ik voel me moederziel alleen in deze nachtmerrie...
maandag 15 juli 2013 om 18:48
Ha Manon! fijn om weer van je te horen. Ik sluit me aan bij Ctje, je bortsen zijn echt in orde, in die paar weken kán er niks ontstaan zijn en al helemaal niet met pijn. Het zit werkelijk in je hoofd en dat weet je eigenlijk ook. Maar oh wat moeilijk om het los te laten he! Hoop echt dat het je gaat lukken want het is zo zonde van je vakantie! Wel super dat je op vakantie durft. Dat ik vind ik zelf heel erg eng, geen vertrouwde dingen om me heen, niet zomaar even naar mijn eigen dokter. Of vind jij dat ook lastig en zet je je er over heen?
Grappig wat je zegt over haarkleuringen en pindakaas! Ik heb die angsten ook zo! Durf geen nieuwe bodylotion of gezichtscreme ofzo te gebruiken omdat ik dan bang ben voor uitslag, en inderdaad met eten.. door dat verhaal van gisteren is het er ook niet beter op geworden.
Lukt het je nog wel een beetje te genieten van je vakantie of zit je vooral in je hoofd? Ik snap dat je je man er niet mee wil lastig vallen. Ik denk ook niet dat zijn geruststelling helpt, of wel? Misschien moet je maar gewoon hier elke dag je angsten opschrijven als het nodig is. Maar niet meer googlen!!!
Ctje, wat je zegt over niet mogen genieten..is het bij jou ook zo dat dat genieten betekent; alles loslaten..je vrij voelen..dus even geen controle? Zo werkt het bij mij nl denk ik, als ik ergens bang voor ben dat moet ik alert blijven van mezelf..en kan ik dus niet genieten want dat zou betekenen dat ik de controle loslaat.. snap je wat ik bedoel?
Is het gelukt te genieten van deze dag?
Ik ben nu vijf weken vrij, zou morgen naar t stedelijk in amsterdam gaan maar zag er alweer zo tegenop dat ik het heb afgezegd. Voel me soms zo'n zeur. Ben ook bang dat steeds meer mensen afhaken, ik ben ook echt moeilijk wat afspreken betreft. Ik wil het liefst koffie drinken in de stad omdat dat voor mij veilig is, geen nieuwe dingen, geen nieuwe mensen.
Vakantie, zwemmen, festivals.. allemaal moeilijk. Mijn relatie is hierdoor ook uitgegaan een tijdje terug. door mijn angsten ben ik zo'n controle freak geworden dat alles wat buiten de normale routine valt "eng" is.
Maar goed, donderdag de huisarts en dan brr medicijnen. Vandaag wel fijn gehad even vriendinnetje gezien in de stad en dat ging goed. Verder geen paniek of heftige angst dus dat is fijn!
Wat vergoeding voor therapie betreft; Ik hoef niks te betalen maar begrijp ook niet hoe dat zit, ik geloof dat het ook iets met diagnose te maken heeft. aan 8 keer heb je inderdaad niet veel.
Woon jij nog bij je ouders?
Hoe oud zijn jullie eigenlijk?
okee genoeg voor vandaag! Fijn zo'n plek om ff je hart te luchten!
liefs!
Grappig wat je zegt over haarkleuringen en pindakaas! Ik heb die angsten ook zo! Durf geen nieuwe bodylotion of gezichtscreme ofzo te gebruiken omdat ik dan bang ben voor uitslag, en inderdaad met eten.. door dat verhaal van gisteren is het er ook niet beter op geworden.
Lukt het je nog wel een beetje te genieten van je vakantie of zit je vooral in je hoofd? Ik snap dat je je man er niet mee wil lastig vallen. Ik denk ook niet dat zijn geruststelling helpt, of wel? Misschien moet je maar gewoon hier elke dag je angsten opschrijven als het nodig is. Maar niet meer googlen!!!
Ctje, wat je zegt over niet mogen genieten..is het bij jou ook zo dat dat genieten betekent; alles loslaten..je vrij voelen..dus even geen controle? Zo werkt het bij mij nl denk ik, als ik ergens bang voor ben dat moet ik alert blijven van mezelf..en kan ik dus niet genieten want dat zou betekenen dat ik de controle loslaat.. snap je wat ik bedoel?
Is het gelukt te genieten van deze dag?
Ik ben nu vijf weken vrij, zou morgen naar t stedelijk in amsterdam gaan maar zag er alweer zo tegenop dat ik het heb afgezegd. Voel me soms zo'n zeur. Ben ook bang dat steeds meer mensen afhaken, ik ben ook echt moeilijk wat afspreken betreft. Ik wil het liefst koffie drinken in de stad omdat dat voor mij veilig is, geen nieuwe dingen, geen nieuwe mensen.
Vakantie, zwemmen, festivals.. allemaal moeilijk. Mijn relatie is hierdoor ook uitgegaan een tijdje terug. door mijn angsten ben ik zo'n controle freak geworden dat alles wat buiten de normale routine valt "eng" is.
Maar goed, donderdag de huisarts en dan brr medicijnen. Vandaag wel fijn gehad even vriendinnetje gezien in de stad en dat ging goed. Verder geen paniek of heftige angst dus dat is fijn!
Wat vergoeding voor therapie betreft; Ik hoef niks te betalen maar begrijp ook niet hoe dat zit, ik geloof dat het ook iets met diagnose te maken heeft. aan 8 keer heb je inderdaad niet veel.
Woon jij nog bij je ouders?
Hoe oud zijn jullie eigenlijk?
okee genoeg voor vandaag! Fijn zo'n plek om ff je hart te luchten!
liefs!
dinsdag 16 juli 2013 om 09:01
Goedemorgen allemaal,
Wat kan je stemming toch wisselen. het ene moment voel ik me helemaal ruk en het andere moment gaat het best goed.Om 17.30 uur heb ik weer therapie, maar begin nu echt het gevoel te krijgen dat ik niet verder kom. het gaat wel beter dan aan het begin van hte jaar. Toen kon ik echt uren huilen van angst. Nadien is er zoveel gebeurd dat het voelt alsof ik een soort van lamgeslagen ben. De ochtenden zijn op een of andere manier het ergste. Ik word wakker en het eerste wat ik dan denk is oh ja ik ben misschien wel ziek. Gek word ik ervan.
In alle bovenstaande berichten lees ik voor mijn gevoel toch vaak hetzelfde, nl we willen allemaal in controle blijven en zijn bang iets over het hoofd te zien.
Liesbeth, uit jouw post begrijp ik dat therapie jou goed heeft geholpen. Welke therapie is dat geweest?
Allemaal een fijne dag toegewenst.
Wat kan je stemming toch wisselen. het ene moment voel ik me helemaal ruk en het andere moment gaat het best goed.Om 17.30 uur heb ik weer therapie, maar begin nu echt het gevoel te krijgen dat ik niet verder kom. het gaat wel beter dan aan het begin van hte jaar. Toen kon ik echt uren huilen van angst. Nadien is er zoveel gebeurd dat het voelt alsof ik een soort van lamgeslagen ben. De ochtenden zijn op een of andere manier het ergste. Ik word wakker en het eerste wat ik dan denk is oh ja ik ben misschien wel ziek. Gek word ik ervan.
In alle bovenstaande berichten lees ik voor mijn gevoel toch vaak hetzelfde, nl we willen allemaal in controle blijven en zijn bang iets over het hoofd te zien.
Liesbeth, uit jouw post begrijp ik dat therapie jou goed heeft geholpen. Welke therapie is dat geweest?
Allemaal een fijne dag toegewenst.
woensdag 17 juli 2013 om 07:10
Helpt het bij jullie ook niet als er weer iets in de krant staat over kanker. Vandaag weer in het ad zo een bericht. Dan gaat het weer over erfelijke borst en eierstokkanker en vanwege mijn moeder ga ik dan weer vol in de hypo. Er is een dag voor haar overlijden nog bloed afgenomen voor erfelijkheidsonderzoek. Als dat gebruikt is, is het echt op. Daar word ik zo onzeker van omdat de ontwikkelingen doorgaan en straks niet meer gekeken kan worden of zij zo een nieuw ontdekte genafwijking had.ik ben dan meteen bang niet alleen door mezelf maar ook voor mijn kleine meisjes. Gek word ik ervan.
Mijn therapie ging redelijk. Ik krijg binnenkort een anti piekertraining. Ben benieuwd.
Mijn therapie ging redelijk. Ik krijg binnenkort een anti piekertraining. Ben benieuwd.
woensdag 17 juli 2013 om 08:31
Goeiemorgen meiden,
Lika ik heb dat ook. Dingen die afwijken van het normale vind ik eng. Veranderingen ook. Op reis gaan... Dat is echt iets dat ik overwin voor mijn gezin!! Eens ik er ben, ben ik wel blij. Maar ga dan wel gelijk op zoek naar een ziekenhuis of dokter in de buurt
Maar dan ben ik wel heel erg bezig met wat we eten... Mijn man is bv gek op bbq en dan loop ik naast hem te kijken of hij de vork van het rauwe vlees niet gebruikt heeft voor de groenten of zo. Moet erg vervelend zijn voor hem
Lika ik heb dat ook. Dingen die afwijken van het normale vind ik eng. Veranderingen ook. Op reis gaan... Dat is echt iets dat ik overwin voor mijn gezin!! Eens ik er ben, ben ik wel blij. Maar ga dan wel gelijk op zoek naar een ziekenhuis of dokter in de buurt
Maar dan ben ik wel heel erg bezig met wat we eten... Mijn man is bv gek op bbq en dan loop ik naast hem te kijken of hij de vork van het rauwe vlees niet gebruikt heeft voor de groenten of zo. Moet erg vervelend zijn voor hem
woensdag 17 juli 2013 om 08:36
Oops te snel gedrukt
Ctje van salmonella kun je echt heel lang laat hebben. Zoals ik al zei heeft mijn dochtertje dat gehad en duurde het weken voor alles weer normaal was. Iets om je darmflora terug op orde te brengen zal zeker helpen!!
Bij mij zijn de ochtenden ook het ergst. Ik sta meestal op met een knoop in mijn maag, beven, angstig gevoel. Dat ebt dan weg in de morgen. Vreselijk om je dag zo te beginnen.
Hoe was het zwemmen dan gisteren?
Ctje van salmonella kun je echt heel lang laat hebben. Zoals ik al zei heeft mijn dochtertje dat gehad en duurde het weken voor alles weer normaal was. Iets om je darmflora terug op orde te brengen zal zeker helpen!!
Bij mij zijn de ochtenden ook het ergst. Ik sta meestal op met een knoop in mijn maag, beven, angstig gevoel. Dat ebt dan weg in de morgen. Vreselijk om je dag zo te beginnen.
Hoe was het zwemmen dan gisteren?
woensdag 17 juli 2013 om 08:46
Lotje wanneer krijg je nieuws omtrent dat erfelijkheidsonderzoek? Moet verschrikkelijk zijn om in die onwetendheid te zitten!!!
We duimen mee
Ja slechte dingen lezen we en onthouden we maar de goede dingen blijkbaar niet!! En dan passen we die slechte zaken toe op onszelf!
Het gaat inderdaad om controle en bij mij ook de angst ongelukkig te zijn. Ik vraag me af waar dat vandaan komt...
"Aan alle goede dingen zit een korstje" denk ik vaak... We wonen in een mooi huis, rijden met een mooie wagen, iedereen is gelukkig en blij dus nu - zo denk ik dan - zal er wel iets gebeuren en hoogstwaarschijnlijk met mij!!
Ik ben dan ook ongelooflijk opgelucht als er dan bv iets stuk is in huis of aan de auto.
Ik ben ook erg bijgelovig of noem het magisch denken. Als ik dat of dit doe dan zal er niks gebeuren. Veranderen van oorbellen bv durf ik niet. Ik heb ze nu al zo lang en er is nog niks gebeurd dus als ik verander zal er mss wel iets gebeuren... Hebben jullie dat ook?
Zo ik ga kijken voor het ontbijt!
Dikke zoenen en tot gauw
We duimen mee
Ja slechte dingen lezen we en onthouden we maar de goede dingen blijkbaar niet!! En dan passen we die slechte zaken toe op onszelf!
Het gaat inderdaad om controle en bij mij ook de angst ongelukkig te zijn. Ik vraag me af waar dat vandaan komt...
"Aan alle goede dingen zit een korstje" denk ik vaak... We wonen in een mooi huis, rijden met een mooie wagen, iedereen is gelukkig en blij dus nu - zo denk ik dan - zal er wel iets gebeuren en hoogstwaarschijnlijk met mij!!
Ik ben dan ook ongelooflijk opgelucht als er dan bv iets stuk is in huis of aan de auto.
Ik ben ook erg bijgelovig of noem het magisch denken. Als ik dat of dit doe dan zal er niks gebeuren. Veranderen van oorbellen bv durf ik niet. Ik heb ze nu al zo lang en er is nog niks gebeurd dus als ik verander zal er mss wel iets gebeuren... Hebben jullie dat ook?
Zo ik ga kijken voor het ontbijt!
Dikke zoenen en tot gauw
woensdag 17 juli 2013 om 11:18
Hoi manon,
De uitslag zal ergens rond oktober november komen. Het lukt me redelijk om dat in de hand te houden met de gedachte dat als ik zo'n genafwijking heb er ook concrete stappen gezet kunnen worden zoals verwijdering van eierstokken etc. Als de afwijking er niet is dan heb ik gezien de familiehisterie een verhoogde kans van 7 a 8 % om eierstokkanker te krijgen. Voor een controlefreak is als ik voelt dat als 99%. Zeker omdat je dan vooralsnog niet in aanmerking komt voor extra controles. en dan nog de belangrijkste vraag hebben mijn kinderen het ook?
dat gevoel van alles gaat nu goed dus er zal wel iets gebeuren en waarschijnlijk met mij herken ik meteen. ik blijf voor mijn gevoel in het piekeren hangen door de gedachte dan kan het bij een echt slechte uitslag alleen maar meevallen. Een echt staaltje jezelf in de maling nemen. Hypochonders zijn daar goed in
Toch is mijn ervaring ook dat de communicatie van artsen niet altijd meehelpt. Zo had ik knobbels op mijn schildklier (bij toevoeval ontdekt) die na een punctie goedaardig bleken te zijn. De dokter zei uitdrukkelijk dat er geen controles nodig waren. Echter op de verwijzing voor het genetisch onderzoek van de huisarts staat vervolgens herhalingsecho na een jaar. dat is mij niet verteld en mijn huisarts trekt ook niet na een jaar aan de bel. Dan ga ik dus toch weer twijfelen en blijft de angst toch stiekem sluimeren. Zeker nu ik een beetje last heb van mijn keel. Ik heb het maar in mijn agenda gezet, maar baal er wel van.
Ook ik heb moeite met verandering, maar dat houd me niet tegen nieuwe dingen te doen. al heb ik wel dat ik graag een bepaald vest aanheb als ik een uitslag krijg. in dat vest heb ik tot op heden positieve uitslage gekregen. Een beetje bijgelovig ben ik dus toch.
Hoe gaan jullie om met huisartsbezoek? dat is voor mij echt een moeilijk punt.
De uitslag zal ergens rond oktober november komen. Het lukt me redelijk om dat in de hand te houden met de gedachte dat als ik zo'n genafwijking heb er ook concrete stappen gezet kunnen worden zoals verwijdering van eierstokken etc. Als de afwijking er niet is dan heb ik gezien de familiehisterie een verhoogde kans van 7 a 8 % om eierstokkanker te krijgen. Voor een controlefreak is als ik voelt dat als 99%. Zeker omdat je dan vooralsnog niet in aanmerking komt voor extra controles. en dan nog de belangrijkste vraag hebben mijn kinderen het ook?
dat gevoel van alles gaat nu goed dus er zal wel iets gebeuren en waarschijnlijk met mij herken ik meteen. ik blijf voor mijn gevoel in het piekeren hangen door de gedachte dan kan het bij een echt slechte uitslag alleen maar meevallen. Een echt staaltje jezelf in de maling nemen. Hypochonders zijn daar goed in
Toch is mijn ervaring ook dat de communicatie van artsen niet altijd meehelpt. Zo had ik knobbels op mijn schildklier (bij toevoeval ontdekt) die na een punctie goedaardig bleken te zijn. De dokter zei uitdrukkelijk dat er geen controles nodig waren. Echter op de verwijzing voor het genetisch onderzoek van de huisarts staat vervolgens herhalingsecho na een jaar. dat is mij niet verteld en mijn huisarts trekt ook niet na een jaar aan de bel. Dan ga ik dus toch weer twijfelen en blijft de angst toch stiekem sluimeren. Zeker nu ik een beetje last heb van mijn keel. Ik heb het maar in mijn agenda gezet, maar baal er wel van.
Ook ik heb moeite met verandering, maar dat houd me niet tegen nieuwe dingen te doen. al heb ik wel dat ik graag een bepaald vest aanheb als ik een uitslag krijg. in dat vest heb ik tot op heden positieve uitslage gekregen. Een beetje bijgelovig ben ik dus toch.
Hoe gaan jullie om met huisartsbezoek? dat is voor mij echt een moeilijk punt.
woensdag 17 juli 2013 om 17:42
Hoi allemaal!
@Manon; wat goed dat je al die angst over hebt voor je gezin. Weet je man hoe moeilijk het voor je is en hoeveel van je gedachten deel je met hem? Mijn relatie is uitgegaan door mijn behoefte aan controle. Precies zoals het voorbeeld dat je geeft van de BBQ. Hoe lang blijf je op vakantie en gaat het na verloop van tijd beter?
@Lotje wat een spannende tijd voor jou, pfft lijkt me echt moeilijk in combi met je angsten. Kan me inderdaad voorstellen dat het helpt dat er daarna concreet iets mee gedaan kan worden..maar het blijft een heftig verhaal..
@Ctje hoe gaat het met je buik en heeft dat darmfloraspul geholpen? hoop het voor je! vind het wel super goed dat je je dingen blijft doen en nog kunt genieten.
Bij mij gaat het redelijk. Gisteren ineens het idee dat ik bloed in mn urine had, maarja, was ook ongesteld(wel tampon) dus misschien erdoorheen gelekt.anyway, kon het moeilijk van me af zetten. urine ingeleverd vanochtend maar kan dan eerst uren piekeren of ik dat wel moet doen, schaam me tov die assistentes. val ze al zo vaak lastig. Ik weet dat het hun werk is maar ben bang dat ze me op een gegeven moment niet meer serieus nemen. Maargoed, al met al weer goed voor heel wat uren angst en gepieker ;-(
Ik ben benieuwd; wat zijn al jullie angsten zo op een dag? Ik heb bijvoorbeeld ook nog een tand waar ik me steeds zorgen om blijf maken ( teruggetrokken tandvlees) ook al ben ik net naar de tandarts geweest. Zoiets kleins maakt dan dat ik me niet helemaal blij en ontspannen kan voelen.. er is iets wat niet opgelost is... niet onder controle is..en dat maakt me angstig
Waar ik verder benieuwd naar ben; wat doen jullie om jezelf rustig te maken. wat zeg je tegen jezelf. vraag je om geruststelling, zoek je afleiding,,etc
Hoop dat jullie een goede dag hadden!
Liefs
@Manon; wat goed dat je al die angst over hebt voor je gezin. Weet je man hoe moeilijk het voor je is en hoeveel van je gedachten deel je met hem? Mijn relatie is uitgegaan door mijn behoefte aan controle. Precies zoals het voorbeeld dat je geeft van de BBQ. Hoe lang blijf je op vakantie en gaat het na verloop van tijd beter?
@Lotje wat een spannende tijd voor jou, pfft lijkt me echt moeilijk in combi met je angsten. Kan me inderdaad voorstellen dat het helpt dat er daarna concreet iets mee gedaan kan worden..maar het blijft een heftig verhaal..
@Ctje hoe gaat het met je buik en heeft dat darmfloraspul geholpen? hoop het voor je! vind het wel super goed dat je je dingen blijft doen en nog kunt genieten.
Bij mij gaat het redelijk. Gisteren ineens het idee dat ik bloed in mn urine had, maarja, was ook ongesteld(wel tampon) dus misschien erdoorheen gelekt.anyway, kon het moeilijk van me af zetten. urine ingeleverd vanochtend maar kan dan eerst uren piekeren of ik dat wel moet doen, schaam me tov die assistentes. val ze al zo vaak lastig. Ik weet dat het hun werk is maar ben bang dat ze me op een gegeven moment niet meer serieus nemen. Maargoed, al met al weer goed voor heel wat uren angst en gepieker ;-(
Ik ben benieuwd; wat zijn al jullie angsten zo op een dag? Ik heb bijvoorbeeld ook nog een tand waar ik me steeds zorgen om blijf maken ( teruggetrokken tandvlees) ook al ben ik net naar de tandarts geweest. Zoiets kleins maakt dan dat ik me niet helemaal blij en ontspannen kan voelen.. er is iets wat niet opgelost is... niet onder controle is..en dat maakt me angstig
Waar ik verder benieuwd naar ben; wat doen jullie om jezelf rustig te maken. wat zeg je tegen jezelf. vraag je om geruststelling, zoek je afleiding,,etc
Hoop dat jullie een goede dag hadden!
Liefs
woensdag 17 juli 2013 om 18:19
hoi hoi,
Ik kan je jou angst wel voorstellen, sinds vier maanden zit ik aan de antidepressie pillen ( mirtizapine ) ik moest er ook helemaal niks van hebben, ik dacht nu heb ik gif in mijn lichaam, en was bang dat ik hetzelfde zou worden als mijn moeder, die heeft toen een overdosis pillen genomen, was zo ontzettend bang om die pil in te nemen.
De eerste paar weken had ik last van nare dromen, en een veel te lage bloeddruk, en dacht die stomme troep helpt toch niet.
Maar er is hoop, sinds een maand voel ik me echt super!!! nu pas beginnen die pillen te werken, en ben zo blij dat ik ze heb, ik maak weer plezier, heb weer zin in het leven, durf nu eerder op mensen op te stappen, slaap er onwijs goed door, en ben zo goed als over mijn angsten heen, heb ook geen negatieve gedachten meer gehad. ik leef!!! heerlijk, meid ik hoop dat jij je ook stukken beter gaat voelen!
Ik kan je jou angst wel voorstellen, sinds vier maanden zit ik aan de antidepressie pillen ( mirtizapine ) ik moest er ook helemaal niks van hebben, ik dacht nu heb ik gif in mijn lichaam, en was bang dat ik hetzelfde zou worden als mijn moeder, die heeft toen een overdosis pillen genomen, was zo ontzettend bang om die pil in te nemen.
De eerste paar weken had ik last van nare dromen, en een veel te lage bloeddruk, en dacht die stomme troep helpt toch niet.
Maar er is hoop, sinds een maand voel ik me echt super!!! nu pas beginnen die pillen te werken, en ben zo blij dat ik ze heb, ik maak weer plezier, heb weer zin in het leven, durf nu eerder op mensen op te stappen, slaap er onwijs goed door, en ben zo goed als over mijn angsten heen, heb ook geen negatieve gedachten meer gehad. ik leef!!! heerlijk, meid ik hoop dat jij je ook stukken beter gaat voelen!
maandag 22 juli 2013 om 14:03
Hee!
Ctje, je bent al onderweg maar ik hoop dat je een fijne vakantie hebt! Het klonk niet alsof je er tegenop zag dus dat is fijn! Je darmen zullen zich langzaam herstellen en dan ben je hopelijk voor even van je angst af.
Manon, hoe gaat het in Spanje?
Hier was het niet zo goed, daarom ook niet geschreven. Soms durf ik mn angsten niet op te schrijven, herkennen jullie dat? Dan wil ik het het liefst zo ver mogelijk wegstoppen, Uit angst anders helemaal de controle kwijt te raken.
Ik had toch een blaasontsteking, de antibiotica slikken was weer heel moeilijk. Zoveel angst voor bijwerkingen, niet reëel natuurlijk maar zo voelt het dan wel. Alsof het om iets op leven en dood gaat, continue alert moeten zijn. snachts nog de HA post gebeld omdat ik zo angstig was, twee dagen niet geslapen. Had het gevoel mezelf helemaal kwijt te zijn. Heel naar.
Nu nog drie pillen en dan ben ik er hopelijk van af. Ben nu wel bang voor een bepaalde bijwerking, voel me daar ook angstig over maar probeer er maar net teveel aandacht aan te schenken. Wel lastig omdat ik ook denk "ik moet wel opletten dat er niks verkeerds aan de hand is"
Ik heb mijn antidepessiva. gehaald, maar nog niet begonnen omdat ik eerst van deze stress af wil. Daarna ga ik wel door met de volgende uitdaging
ik las net trouwens dat voor de 1e lijns zorg een vergoeding van 20 euro per keer geldt, voor 2e lijnszorg niet. Vanaf 2014 gaat de eigen bijdrage er helemaal weer uit. Voor diegene die hulp willen gaan zoeken;-)
Mijn therapeute is drie weken weg. niet fijn, heb wel een nr van iemand voor evt gesprek in noodgevallen.
Valt nog veel meer te vertellen maar iedereen is toch met vakantie;-) hoe dan ook wel fijn om weer even wat te kunnen delen!
Liefs
Ctje, je bent al onderweg maar ik hoop dat je een fijne vakantie hebt! Het klonk niet alsof je er tegenop zag dus dat is fijn! Je darmen zullen zich langzaam herstellen en dan ben je hopelijk voor even van je angst af.
Manon, hoe gaat het in Spanje?
Hier was het niet zo goed, daarom ook niet geschreven. Soms durf ik mn angsten niet op te schrijven, herkennen jullie dat? Dan wil ik het het liefst zo ver mogelijk wegstoppen, Uit angst anders helemaal de controle kwijt te raken.
Ik had toch een blaasontsteking, de antibiotica slikken was weer heel moeilijk. Zoveel angst voor bijwerkingen, niet reëel natuurlijk maar zo voelt het dan wel. Alsof het om iets op leven en dood gaat, continue alert moeten zijn. snachts nog de HA post gebeld omdat ik zo angstig was, twee dagen niet geslapen. Had het gevoel mezelf helemaal kwijt te zijn. Heel naar.
Nu nog drie pillen en dan ben ik er hopelijk van af. Ben nu wel bang voor een bepaalde bijwerking, voel me daar ook angstig over maar probeer er maar net teveel aandacht aan te schenken. Wel lastig omdat ik ook denk "ik moet wel opletten dat er niks verkeerds aan de hand is"
Ik heb mijn antidepessiva. gehaald, maar nog niet begonnen omdat ik eerst van deze stress af wil. Daarna ga ik wel door met de volgende uitdaging
ik las net trouwens dat voor de 1e lijns zorg een vergoeding van 20 euro per keer geldt, voor 2e lijnszorg niet. Vanaf 2014 gaat de eigen bijdrage er helemaal weer uit. Voor diegene die hulp willen gaan zoeken;-)
Mijn therapeute is drie weken weg. niet fijn, heb wel een nr van iemand voor evt gesprek in noodgevallen.
Valt nog veel meer te vertellen maar iedereen is toch met vakantie;-) hoe dan ook wel fijn om weer even wat te kunnen delen!
Liefs
dinsdag 23 juli 2013 om 09:29
Veel plezier ctje!! Probeer ervan te genieten )
Lieve lika toch... Ik begrijp je angst zo zo goed... Maar bij mij beperkt het zich tot het eerste pilletje nemen... Als je na een half uur niet reageert op iets, dan zit het wel goed...
Angsten niet durven opschrijven of uitspreken herken ik ook. Alsof ze dan zullen uitkomen.
Hier in België zit de terugbetaling helemaal anders in elkaar. Bij een psychiater krijg je een teruggave. Bij een psycholoog niet. Wat ik heel erg vind. Mijn vorige psychologe vroeg 75¤ per uur en ik moest zo 3 keer per week gaan!!
Hier gaat alles relatief goed. Ik durf het niet te luid zeggen
Wel erg erg warm. Zodanig dat ik wat hoofdpijn heb (weer angst dat ik hersenbloeding heb of zo) en last van mijn ademhaling... Ik denk hyperventilatie want als ik speel met de kindjes heb ik er geen last van.
We blijven hier nog tot zondag .
Langs de ene kant vind ik het jammer maar langs de andere kant kijk ik uit naar mijn vertrouwde omgeving.
In verband met de artsen... Ik heb een fantastische huisarts. Ik mag altijd bellen of langsgaan. Ze zegt dat als ik dat nodig heb als geruststelling, ik dat moet doen. Ze luistert dan ook maar soms zou ik dan willen dat ze direct actie onderneemt. Terwijl ze me dan soms maar erg oppervlakkig onderzoekt als ik bv hartkloppingen heb.
Soms zou ik het liefst naar het ziekenhuis rijden. Hebben jullie dat ook soms? Omdat de angst te groot is en je het gevoel krijgt dat je bijna gek wordt!
Mijn antidepressiva pilletje heb ik al een paar dagen niet genomen en ik merk geen verschil... Ja stom ik weet het... Maar ik voel me er nog steeds niet goed bij dat ik ze moet nemen. Terwijl ik weet dat het echt wel nodig is... Mss eens ik terug thuis ben dat het zal lukken!
Xxx
Lieve lika toch... Ik begrijp je angst zo zo goed... Maar bij mij beperkt het zich tot het eerste pilletje nemen... Als je na een half uur niet reageert op iets, dan zit het wel goed...
Angsten niet durven opschrijven of uitspreken herken ik ook. Alsof ze dan zullen uitkomen.
Hier in België zit de terugbetaling helemaal anders in elkaar. Bij een psychiater krijg je een teruggave. Bij een psycholoog niet. Wat ik heel erg vind. Mijn vorige psychologe vroeg 75¤ per uur en ik moest zo 3 keer per week gaan!!
Hier gaat alles relatief goed. Ik durf het niet te luid zeggen
Wel erg erg warm. Zodanig dat ik wat hoofdpijn heb (weer angst dat ik hersenbloeding heb of zo) en last van mijn ademhaling... Ik denk hyperventilatie want als ik speel met de kindjes heb ik er geen last van.
We blijven hier nog tot zondag .
Langs de ene kant vind ik het jammer maar langs de andere kant kijk ik uit naar mijn vertrouwde omgeving.
In verband met de artsen... Ik heb een fantastische huisarts. Ik mag altijd bellen of langsgaan. Ze zegt dat als ik dat nodig heb als geruststelling, ik dat moet doen. Ze luistert dan ook maar soms zou ik dan willen dat ze direct actie onderneemt. Terwijl ze me dan soms maar erg oppervlakkig onderzoekt als ik bv hartkloppingen heb.
Soms zou ik het liefst naar het ziekenhuis rijden. Hebben jullie dat ook soms? Omdat de angst te groot is en je het gevoel krijgt dat je bijna gek wordt!
Mijn antidepressiva pilletje heb ik al een paar dagen niet genomen en ik merk geen verschil... Ja stom ik weet het... Maar ik voel me er nog steeds niet goed bij dat ik ze moet nemen. Terwijl ik weet dat het echt wel nodig is... Mss eens ik terug thuis ben dat het zal lukken!
Xxx
dinsdag 23 juli 2013 om 14:29
hoi allemaal, hier nog een (officieel gediagnosticeerde) hypochonder die ook nog eens zwanger is en eerder dit jaar een miskraam had, dus.... niet echt onbezorgd zeg maar.
Ik herken vrijwel alles wat geschreven is in dit topic, alhoewel ik met name angstig ben voor psychische ziektes. Alles dat kan duiden op een depressie bijvoorbeeld vergroot ik uit en is voor mij 'een bewijs' dat het nu zo ver is, dat ik een chronisch psychisch geval zal zijn en net zo zal eindigen als bv Antonie Kamerling (sindsdien is angst enorm versterkt). Herkent iemand dit? Deze angst komt met vlagen en blijft dan even hangen totdat ik mezelf weer 'herpakt' heb en al die angsten eigenlijk maar bullshit vind.
Ondertussen heb ik ook al veel geleerd (véél therapiëen) en daardoor lijken mijn angsten (misschien wel steeds vaker) sneller weer weg te ebben. Zo heb ik voor mezelf een boekje gemaakt, met allerlei (voor mij inspirerende) interviews, quotes, wijsheden, verhalen, maar ook realistische(re) gedachten en op het moment dat ik het weer even niet weet en in mijn hoofd al aan de electroshocktherapie ben, pak ik het erbij en denk ik: "Oh ja, zo was het. Het zijn 'maar' angsten en de herinnering aan die angsten. Het is niet de waarheid." Klinkt simpel en dit weten jullie vast al, maar toch... op het moment dat ik de voor mij essentiele en 'ware' dingen weer even teruglees, valt soms -helaas niet altijd- alles weer op zijn plek en is de angst simpelweg weg.
Misschien een idee?
Al deze angsten hebben te maken met vertrouwen, dat hebben we blijkbaar niet genoeg in onszelf, hetgeen ik een trieste constatering vind. Volgens mij is een goed zelfvertrouwen i.c.m. trouw blijven aan je gevoel dé 'oplossing' voor al het psychische leed.
Ik herken vrijwel alles wat geschreven is in dit topic, alhoewel ik met name angstig ben voor psychische ziektes. Alles dat kan duiden op een depressie bijvoorbeeld vergroot ik uit en is voor mij 'een bewijs' dat het nu zo ver is, dat ik een chronisch psychisch geval zal zijn en net zo zal eindigen als bv Antonie Kamerling (sindsdien is angst enorm versterkt). Herkent iemand dit? Deze angst komt met vlagen en blijft dan even hangen totdat ik mezelf weer 'herpakt' heb en al die angsten eigenlijk maar bullshit vind.
Ondertussen heb ik ook al veel geleerd (véél therapiëen) en daardoor lijken mijn angsten (misschien wel steeds vaker) sneller weer weg te ebben. Zo heb ik voor mezelf een boekje gemaakt, met allerlei (voor mij inspirerende) interviews, quotes, wijsheden, verhalen, maar ook realistische(re) gedachten en op het moment dat ik het weer even niet weet en in mijn hoofd al aan de electroshocktherapie ben, pak ik het erbij en denk ik: "Oh ja, zo was het. Het zijn 'maar' angsten en de herinnering aan die angsten. Het is niet de waarheid." Klinkt simpel en dit weten jullie vast al, maar toch... op het moment dat ik de voor mij essentiele en 'ware' dingen weer even teruglees, valt soms -helaas niet altijd- alles weer op zijn plek en is de angst simpelweg weg.
Misschien een idee?
Al deze angsten hebben te maken met vertrouwen, dat hebben we blijkbaar niet genoeg in onszelf, hetgeen ik een trieste constatering vind. Volgens mij is een goed zelfvertrouwen i.c.m. trouw blijven aan je gevoel dé 'oplossing' voor al het psychische leed.
dinsdag 23 juli 2013 om 20:00
Welkom maartie!
Allereerst proficiat met je zwangerschap. Hopelijk gaat alles goed...
Ik heb ook 3 kindjes en ook 1 zwaar miskraam gehad op 13 weken...
Jouw idee klinkt me heel goed! Maar waar haal je die quotes en zo dan vandaan?
Iets wat je zelf hebt opgeschreven als het niet zo goed gaat of als het juist wel goed gaat?
Mijn ademhalingstherapie zegt dat het heel heilzaam is voor de ziel om 10 minuten per dag te schrijven... Over eender wat. Wat je bezighoudt, wat je op dat moment denkt...
Mss gaat het een beetje die richting uit?
Xxxx
Allereerst proficiat met je zwangerschap. Hopelijk gaat alles goed...
Ik heb ook 3 kindjes en ook 1 zwaar miskraam gehad op 13 weken...
Jouw idee klinkt me heel goed! Maar waar haal je die quotes en zo dan vandaan?
Iets wat je zelf hebt opgeschreven als het niet zo goed gaat of als het juist wel goed gaat?
Mijn ademhalingstherapie zegt dat het heel heilzaam is voor de ziel om 10 minuten per dag te schrijven... Over eender wat. Wat je bezighoudt, wat je op dat moment denkt...
Mss gaat het een beetje die richting uit?
Xxxx
donderdag 25 juli 2013 om 16:43
Hee Allemaal!
Manon! Als ik je goed begrijp gaat het redelijk goed daar in Spanje? Hoewel er altijd angsten blijven he, maar geen paniek zo klinkt het? Dia hoofdpijn lijkt me niet zo gek, met die hitte! Lukt het je te genieten?
Ik vind het vaak lastig als ik veel angsten heb om te genieten of te ontspannen. Hoop dat het jou wel gelukt is!
Het is zwaar vind ik, die angsten maken dat ik me soms eenzaam voel. Ik vermijd dingen omdat ik ze eng vind. Ik ga niet op vakantie, niet zomaar ergens zwemmen. Alles wat buiten mijn vertrouwde paden ligt is een potentieel gevaar. Ik was de afgelopen week bij mijn ouders. Vandaag terug naar huis gegaan en dat is dan ook weer lastig. Ik woon alleen, dus ben dan bang dat er iets gebeurd en niemand me kan helpen.
Oh Manon, ik herken zo wat je zegt over naar t ziekenhuis willen! Ik zou het liefst elke dag bij de dokter zijn om me gerust te laten stellen.
Grappig toch dat onze angsten toch zo verschillen. Maartje jij bent vooral bang voor psychische ziekten, Manon voor ernstige lichamelijke ziekten en ik voor kwaaltjes. Wat zijn mensen toch rare wezens;-)
Ik ben klaar met mijn antibiotica kuur, had daarna paar dagen buikpijn dus urine weer laten checken, dat was goed. Vind ik dan wel moeilijk te geloven.. maar goed.Ik probeer het nu los te laten ( blijf er anders op focussen) Probeer in mn hoofd te houden dat je in noodgevallen altijd naar de HAP kan gaan.
Ik ga, als het lukt, morgen aan mn sertraline beginnen. eng! De vorige keer dat ik begon is 8 jaar geleden dus daar kan ik me niet zo veel meer van herinneren.
Manon, ga je ook weer beginnen met je pillen? Hoeveel dagen was je nou al bezig? Tis zonde dat je gestopt bent de eerste dagen zijn het zwaarst qua bijwerkingen! Ik snap dat je twijfelt, maar misschien kun je het een half jaar de tijd geven? Als je er dan niet tevreden over bent of het toch geen fijn idee vindt dan kun je altijd nog stoppen!
Ik ben trouwens 36, Ctje jij vroeg dat toch? ben benieuwd hoe je het in Frankrijk hebt!!
Maartje gefeliciteerd met je zwangerschap. Mooi idee dat boekje! Fijn ook dat het je kan helpen weer in de realiteit te komen. ik vind zoiets op momenten van angst altijd erg moeilijk omdat ik dan juist het gevoel heb dat ik al mijn concentratie bij het "probleem" moet houden. Het enige veilige lijkt dan nadenken over "het probleem"van dat moment.
Lang verhaal weer;-)
Hoop dat jullie een goede dag hadden!
Ik ga lekker een beetje klungelen in huis en me proberen me rustig en veilig weer te voelen in mn uppie!
liefs!
Manon! Als ik je goed begrijp gaat het redelijk goed daar in Spanje? Hoewel er altijd angsten blijven he, maar geen paniek zo klinkt het? Dia hoofdpijn lijkt me niet zo gek, met die hitte! Lukt het je te genieten?
Ik vind het vaak lastig als ik veel angsten heb om te genieten of te ontspannen. Hoop dat het jou wel gelukt is!
Het is zwaar vind ik, die angsten maken dat ik me soms eenzaam voel. Ik vermijd dingen omdat ik ze eng vind. Ik ga niet op vakantie, niet zomaar ergens zwemmen. Alles wat buiten mijn vertrouwde paden ligt is een potentieel gevaar. Ik was de afgelopen week bij mijn ouders. Vandaag terug naar huis gegaan en dat is dan ook weer lastig. Ik woon alleen, dus ben dan bang dat er iets gebeurd en niemand me kan helpen.
Oh Manon, ik herken zo wat je zegt over naar t ziekenhuis willen! Ik zou het liefst elke dag bij de dokter zijn om me gerust te laten stellen.
Grappig toch dat onze angsten toch zo verschillen. Maartje jij bent vooral bang voor psychische ziekten, Manon voor ernstige lichamelijke ziekten en ik voor kwaaltjes. Wat zijn mensen toch rare wezens;-)
Ik ben klaar met mijn antibiotica kuur, had daarna paar dagen buikpijn dus urine weer laten checken, dat was goed. Vind ik dan wel moeilijk te geloven.. maar goed.Ik probeer het nu los te laten ( blijf er anders op focussen) Probeer in mn hoofd te houden dat je in noodgevallen altijd naar de HAP kan gaan.
Ik ga, als het lukt, morgen aan mn sertraline beginnen. eng! De vorige keer dat ik begon is 8 jaar geleden dus daar kan ik me niet zo veel meer van herinneren.
Manon, ga je ook weer beginnen met je pillen? Hoeveel dagen was je nou al bezig? Tis zonde dat je gestopt bent de eerste dagen zijn het zwaarst qua bijwerkingen! Ik snap dat je twijfelt, maar misschien kun je het een half jaar de tijd geven? Als je er dan niet tevreden over bent of het toch geen fijn idee vindt dan kun je altijd nog stoppen!
Ik ben trouwens 36, Ctje jij vroeg dat toch? ben benieuwd hoe je het in Frankrijk hebt!!
Maartje gefeliciteerd met je zwangerschap. Mooi idee dat boekje! Fijn ook dat het je kan helpen weer in de realiteit te komen. ik vind zoiets op momenten van angst altijd erg moeilijk omdat ik dan juist het gevoel heb dat ik al mijn concentratie bij het "probleem" moet houden. Het enige veilige lijkt dan nadenken over "het probleem"van dat moment.
Lang verhaal weer;-)
Hoop dat jullie een goede dag hadden!
Ik ga lekker een beetje klungelen in huis en me proberen me rustig en veilig weer te voelen in mn uppie!
liefs!
maandag 29 juli 2013 om 07:49
Hoi Maartie en de rest,
Hier gaat het op en neer. Vorige week bij ha geweest ivm al maandenlange buikpijn, hij dacht aan stress. Kan ik als rechtgeaarde hypo natuurlijk niets mee. Kon gisteravond niet slapen en mijn gedachten gingen weer alle kanten op. Zie het af en toe echt niet meer zitten!!
Hebben jullie ook het gevoel dat je lichaam je in de steek laat. Ik wel, zou zo graag eens een alf jaar niets hebben zodat het vertrouwen weer een beetje kan terugkomen
Hier gaat het op en neer. Vorige week bij ha geweest ivm al maandenlange buikpijn, hij dacht aan stress. Kan ik als rechtgeaarde hypo natuurlijk niets mee. Kon gisteravond niet slapen en mijn gedachten gingen weer alle kanten op. Zie het af en toe echt niet meer zitten!!
Hebben jullie ook het gevoel dat je lichaam je in de steek laat. Ik wel, zou zo graag eens een alf jaar niets hebben zodat het vertrouwen weer een beetje kan terugkomen
maandag 29 juli 2013 om 09:28
Hoi Lotje, ik herken het gevoel, maar dan meer dat mijn hoofd, mijn gedachten mij steeds 'in de steek laten'. Er is immers eigenlijk niet zoveel aan de hand, behalve dan dat je je helemaal gek laat maken door je gedachten.
Laatst las ik ergens (boeken Claire Weekes: aanrader!!!): "Fear is an illness of what you think and since thoughts can be changed, you can recover."
Probeer dit in je achterhoofd te houden, maar ik weet hoe verdomde lastig dat soms is. Ik heb het nu met de zwangerschap: 'ik mag niet in paniek wakker liggen 's nachts, want dat is slecht voor mij en voor de baby...' 3 keer raden wat er gebeurt....
We weten het zo goed, maar moeilijk is het hè? Om het écht toe te passen.
Heb jij kinderen eigenlijk? Hou oud ben je?
Laatst las ik ergens (boeken Claire Weekes: aanrader!!!): "Fear is an illness of what you think and since thoughts can be changed, you can recover."
Probeer dit in je achterhoofd te houden, maar ik weet hoe verdomde lastig dat soms is. Ik heb het nu met de zwangerschap: 'ik mag niet in paniek wakker liggen 's nachts, want dat is slecht voor mij en voor de baby...' 3 keer raden wat er gebeurt....
We weten het zo goed, maar moeilijk is het hè? Om het écht toe te passen.
Heb jij kinderen eigenlijk? Hou oud ben je?
