Hypochondrie

Nou hier nog een lotgenoot.. ik heb last van sociale angst en een angststoornis en gisteren bij de psychiater werd bekend dat ik dus ook last heb van hypochondrie. Het beheerst mijn nacht/avond, want vooral dan ga ik er aan denken. Daarnaast moet je mij geen documentaire laten zien over ''mysterie diagnostics'' want dan ga ik rare dingen denken.. en owee als ik steken voel in mijn hoofd.. dan zit er wat... I am sure.. Maar goed! Ik moet dus op zoek naar mensen om erover te praten dus bij deze!

Heey Inge, welkom afschrijven is idd heerlijk! Hoe oud ben je als ik vragen mag?

Hoi inge, van harte welkom, hopenlijk kunnen we je helpen als uitlaatklep.



Manon, balen dat je dag niet goed begonnen is. Probeer je gedachten te laten wegglijden aan zee.



Hier redelijke dag, buik is redelijk rustis, huid kan ik laten rusten alleen nek zeurt een beetje. Is trouwens erg stijf van de spanning dus misschien helpt een massage



erg druk weekend voor de boeg. Hoop dat afleiding beetje helpt.



Alvast een fijn weekend meiden!!

Heey meiden,



Manon, vervelend!!!! Hoe was het aan zee? Ik hoop leuk



Lotje, fijn dat het wat rust heeft!!



Hier gaat het best goed! Weinig angst. Alleen mijn pa heeft nu ook buikgriep gekregen..... ik ben dus steeds het hele huis aan t ontsmetten ik ga weer even verder!!



xx

Goedemorgen allemaal,



C'tje sterkte ermee!!



Gister echt een rotdag, zat bij de kapper. Die vroeg ineens of het bij het verven een prikkelend gevoel had gehad op een plekje. Meteen in paniek. Ze zag een rood plekje met een schilfertje erop. Manlief heeft gekeken en die vond het echt geen reden om meteen naar de dermatoloog te gaan. Ik geloof dat ik gek word, elke keer als het even rustig lijkt gebeurd er zoiets en zijn de angsten weer volop aanwezig.



Hoop dat het met jullie beter gaat

Hoi manon,



Mijn dermatoloog zegt altijd dat 99% van de melanomen groter is dan 5 mm. Zij verwees mij naar huidinfo.nl of com daar staan duidelijke foto's op. Ik kijk regelmatig op die site en ben dan vaak weer gerustgesteld omdat mijn plekjes daar niet op lijken.



Kijk ook of er een haar uit je plekje groeit, dat is ook een goed teken. Als het mooi rond is is dat een goed teken .



De dokter heeft gekeken en die zei dat het goed was, hou je daaraan vast.



Mijn ervaring is dat als je morgen nog eens kijkt het helemaal niet groter is. Wij als hypochonders " kijken" dingen vaak groter dan ze zijn.



Dikke knuffel

lieve allemaal!



Manon hoe gaat het nu met je? heb je weer wat rust gevonden?

Ctje wat fijn dat het zo lekker gaat!

Lotje ik ken het gevoel gek te worden. Som is het echt om wanhopig door te worden he!?



Hier zijn er ook weer zorgen. Vorige week weer symptomen van een blaasontsteking. Urine op kweek kwam niks uit. Wel antibiotica kuur meegekregen. Zelfde als paar weken terug. Het weekend werd het erger. Vandaag weer urine ingeleverd, kwam niks uit, morgen uitslag van kweek.

De kuur nog niet begonnen omdat ik me afvraag of het zin heeft om weer dezelfde kuur te doen ( gaf arts ook aan maar ik dacht; doe maar die want die ken ik )

pfft en nu heb ik dus een brandend gevoel en last van mn rug, en maak ik me zorgen over een eventuele nierbekkenontsteking want dat schijnt heel naar en heftig te zijn.



Dokter heeft gezegd te wachten met de kuur tot de uitslag van de kweek. Bij veel pijn of koorts ha post bellen. Pfft echt niks voor mij, weer een dag wachten en onzekerheid.



waar ik vooral last van heb is dat ik bang ben het niet "verstandig "te doen. Dat ik iets doe waarvan een ander zou zeggen jaaa dat is ook echt niet slim.. of zoiets. dat het daarmee dus mijn eigen schuld is. ( klinkt dit erg vaag?)

Daardoor blijf ik constant piekeren wat ik nou moet doen, steeds temp meten, pijn checken etc



niet relaxed ;-( maak me ook een beetje zorgen over de nacht. Maar probeer maar een beetje afleiding te zoeken en me vast te houden aan de adviezen van de arts.



Hoop dat jullie een fijne rustige ontspannen dag gehad hebben!



liefs!

Hoi meiden.,



Gisteren echt een --- dag gehad. De avond ervoor last van mijn oor en mijn nek. Stom als ik was nog eens gekeken op symptomen schildklierkanker. Daar voldeed het "natuurlijk"precies aan. Toch een afspraak gemaakt met de vervangende huisarts. Deze heeft in mijn oren gekeken en zag naast een buisje een gaatje in mijn trommelvlies. Aan mijn schildklier voelde hij niets bijzonders. Nu voor na mijn vakantie een afspraak gemaakt bij de kno arts. Moet dus echt oppassen met zwemmen. Ga dus maar van die oordoppen halen. Mijn paniek was dus vooralsnog voor niets.



kanker en de angst daarvoor is echt mijn grote intem. Wordt dan ook echt gek van alle berichten over iedereen die het krijgt of er aan overlijd.



Wat ook niet helpt is dat ik mijn moeder steeds meer ga missen. Door haar ziekte was ons contact anders dan daarvoor, maar nu merk ik steeds meer dat ik haar zo mis. Onze jongste begint nu te lopen en is echt een hele tante aan het worden. Mijn moeder voelde een speciale band met haar omdat ze haar graag nog wilde zien. Dan baal ik zo dat ik haar niet kan bellen om te vertellen over haar loopcapriolen en dat ze het niet met eigen ogen kan zien.



Ik probeer maar ook voor mijn moeder te genieten van de kindjes. Nu maar weer aan het werk, is altijd veel stress om alles af te krijgen voor mijn vakantie.



Ik wens jullie allemaal een geweldige dag.

Hallo meiden,



Hier nog een lotgenoot. Ik heb even meegelezen en ik herken veel van jullie verhalen. Dus ik dacht, misschien moet ik af en toe ook maar eens meeschrijven. Wie weet, helpt het.

Ik ben een moeder van 40 jaar met 2 kindjes.

Een aantal jaren geleden heb ik een flinke burnout gehad. Een paar maanden thuisgezeten. Daarbij had ik erge maag en darmklachten, en veel last van chronische hyperventilatie en alles wat daar bij komt kijken.

Ik heb toen een tijdje therapie gehad en na een periode ging het weer beter. In de loop van de tijd kwamen bepaalde klachten weer terug. Als ik veel stress had of erg vermoeid was.

Vooral mijn buikklachten kunnen flink de kop op steken en soms wel weken aanhouden.

Vorig jaar uiteindelijk daar weer mee bij de huisarts geweest en die heeft PDS geconcludeerd. Vervolgens heb ik daar vezelzakjes bij gekregen om mijn ontlasting te reguleren, en ik heb maagzuurremmers, vervolgens ook een doorverwijzing gehad voor een diëtiste die me misschien kon helpen om uit te zoeken welke voeding wel en niet geschikt is voor mij.



Daarnaast heb ik ook vaak last van hyperventilatie, niet echt van die aanvallen maar meer de hele dag door ongemerkt verkeerd ademen, waardoor ik vaak een duizelig of licht gevoel in mijn hoofd heb, en ook allerlei andere klachten krijg.



Al dit gedoe met mijn gezondheid zorgt voor veel stress, en daardoor worden de klachten weer erger. En nu heb ik inmiddels weer flink last van angsten. Iedere keer als ik mijn buik voel ben ik bang voor kanker, in mijn darmen, of maag, of alvleesklier, of noem maar op. Door de duizelingen bang voor iets engs in mijn hoofd. Laatst heb ik iets nieuws bedacht... een kloppend gevoel in mijn buik en misselijk, rugpijn etc... ik heb een aneurysma.

Het is echt verschrikkelijk lastig... ik hoef maar een tinteling in mijn spieren te voelen en ik heb ALS.

Allemaal vreselijke fatale dingen, en ik krijg het dan mijn hoofd ook niet meer uit.

Sterker nog, ik ga gewoon tot in den treuren zitten zoeken op google, en hoop daardoor gerustgesteld te worden, terwijl dat natuurlijk niet gebeurd, en ik weet dat ook van te voren, ik kan er alleen gewoon niet mee stoppen. Ik word zo moe van mezelf.



Als ik die angst voel kan ik de hele dag bijna nergens anders aan denken, en worden alle stressgevoelens natuurlijk alleen maar erger. Het belemmerd me enorm in mijn dagelijks leven.

Ik kan zo niet genieten, heb mijn hoofd er niet bij op werk, voel de hele dag pijn, en het ergste vind ik nog dat ik moeite heb om me op mijn gezin te focussen.



Sinds een paar weekjes ben ik weer terug bij de psych waar ik jaren geleden ook ben geholpen. Ze gaan me weer begeleiden en helpen om van de extreme angsten af te komen.

In het verleden heb ik ad geslikt. Echter ik kreeg heel veel last van de bijwerkingen. Zodanig dat er besloten is om de dosering nooit te verhogen naar iets wat echt werkt. Uiteindelijk ben ik er dus weer mee gestopt en er zelf gelukkig weer bovenop gekomen. Ik wil dus nu ook liever geen medicatie. Ik heb alleen slaappillen voor als dat echt niet lukt.



Het moeilijke vind ik, dat ik steeds lichamelijke klachten heb, en daardoor dus bang word. Vervolgens worden die klachten alleen maar erger. Ik heb wat nare dingen in het verleden bij mensen om me heen gezien en dat is wel een trigger geweest denk ik.

Daarnaast is gewoon algemene stress of vermoeidheid ook een reden waardoor de klachten opkomen.



Ik hoop dat we elkaar hier een beetje kunnen geruststellen en begrijpen en op die manier wellicht wat steun hebben.

En ik hoop dat ik met die therapie weer op weg ben naar een wat onbezorgder leven.



Allemaal sterkte,

welkom mamachip!



zwaar he, al die angsten! wat jammer dat ad niet lukt bij jou. heb je met een psychiater uitgezocht of er misschien een ander middel voor je is? Er zijn veel verschillende soorten en misschien geeft de ene bijwerkingen die de ander niet geeft.

goed in ieder geval dat je weer terug bij je psych bent. heb je het idee dat je daar mee vooruit komt? Ik hoop het.

heel herkenbaar wat je schrijft, voortdurend met je hoofd ergens anders te zijn en daardoor niet echt te kunnen leven.

Schrijf maar lekker mee hier! Misschien helpt dat ook wat!

Dag mensen hoe gaat het met iedereen?



Hier is het redelijk. Uitslag van de kweek is negatief! echt zo raar! Moet wel zeggen dat mn klachten meteen minder zijn dus zal ook wel weer een deel verbeelding zijn geweest ;-(

Er wordt nu nog onderzocht of t een SOA is.naja, ik probeer het nu maar te negeren en er vanuit te gaan dat er niks aan de hand is.



Verder nog steeds aan de pillen, 25 mg en dat gaat wonderwel goed.

Wel heel moe maar wie niet



Hoop dat het bij jullie een beetje goed gaat!

Hoi allemaal,



Dankje lika voor je reactie. Tja die ad ging het voor mij echt niet worden toen. Uiteindelijk is het me dus ook gelukt om er weer uit te komen zonder die medicatie. Dat wil ik nu eigenlijk liever wel weer. Bovendien zijn mijn klachten iets minder heftig dan toen. Ik kon toen echt niks meer. Niet werken of voor de kinderen zorgen, ik lag alleen maar te bibberen op de bank.

Nu draait alles, voorlopig gewoon nog door, hoewel het me allemaal wel moeite kost.

De psycholoog waar ik in therapie ben voelt me goed aan, zij heeft er alle vertrouwen in dat het echt gaat helpen, en ze kent me inmiddels natuurlijk een beetje.



Wat ik zo lastig vind is dat ik gewoon steeds lichamelijk niet lekker ben. En daardoor die angsten krijg.

Als ik me goed voel, zakken ook de angsten meteen een heel stuk naar de achtergrond.

Ik vind het erg lastig om me neer te leggen bij het feit dat mijn klachten, grotendeels, door de stress komen. Dus dan zit je in een cirkeltje hè.

Hebben jullie ook zo last van verkeerd ademen, en daardoor duizeligheid, of opgeblazen gevoel, en trillerig in je spieren?



Lotje, hoe is het met je oren? Wat ontzettend naar dat je je ieder moet missen. Ik kan me heel goed voorstellen dat je door wat haar is overkomen, angstklachten hebt gekregen.

Mijn moeder heeft borstkanker gehad, een paar jaár geleden, gelukkig is ze daar van genezen en gaat het goed. Maar voor mij is dan ook een trigger.



Vanmorgen weer bij psych geweest. Ik moet nu steeds bijhouden welke angsten me overvallen, en waardoor dat komt.



Ik ga er maar vol goede moed tegen aan, maar pfffff, wat is het vermoeiend.



Hoop dat het bij jullie beter gaat.

X

Hoi lieve meiden,



Dank voor jullie woorden allemaal. Gister bij de psychiater geweest. Zij vond ad niet nodig omdat alleen medicijnen voor hypochondrie niet helpen. Er was wel sprake van een depressie maar die was al in remissie.



Wordt gek van mezelf, gister weer gek plekje gezien. Aan collega laten zien maar die zag er niets bijzonders aan. Vervolgens weer bekijk rechts en keelpijn met het gevoel dat er iets in mijn nek zitBlijf stiekem bang dat de radioloog in mei toch niet goed heeft geprikt en dat de knobbels op mijn schildklier toch kwaadaardig zijn. Probeer mezelf maar er van te overtuigen dat de goede verhalen niet internet staan, toch ???



Vandaag superdrukke dag, werkingen afmaken en vanmiddag inpakken en huis schoonmaken. Morgen naar Gran Canaria? Weet niet of ik daar wifi heb en jullie kan volgen. Zo niet, tot over twee weken. Pff zal jullie missen.



Xxxx

Lotje fijne vakantie! Ik hoop dat het je lukt niet teveel aandacht te besteden aan de angst.



Manon & Ctje hoe is het bij jullie?



Hier is het wel redelijk rustig, geen paniek, beetje vlak. wel wat dingen gedaan het weekend, mensen gezien, maar niet echt van kunnen genieten.



nog niet durven ophogen qua medicatie, wil dat nu dinsdag doen.

zat vandaag in de stress omdat ik mn pillen later innam dan gewoonlijk ( half 11 ipv 8 uur) en er in de bijsluiter staat dat als je t vergeten bent je de dosis niet mag inhalen.. maar dan zetten ze er niet bij binnen hoeveel uur het wél mag pffft.

heb ze toch maar genomen, ga morgen de apotheek maar eens bellen hoe dat zit. ik raak van dat soort dingen helemaal in de war.!



heb uitslag van mn urine en heb geen soa. weet dus nog niet waar mn klachten vandaan komen. het is gelukkig wel minder geworden dus ik wacht het maar af.



Hoop dat bij julie alles rustig is! liefs!

Hoi meiden,



Lika, die twee uurtjes is niet zo erg hoor met die pillen, volgens mij. Het gaat er meer om dat je er niet twee kort achter elkaar inneemt.

Hoe is het nu met je blaas?



Lotje, fijne vakantie. Ik hoop dat je ondanks je stress toch een beetje kan genieten. Voor mij was dat best lastig. Maar afleiding zoeken hielp het best.



Manon, bij mij heeft de dermatoloog recent een heleboel ouderdomsvlekjes verwijdert van mijn rug. Die kreeg ik na mijn zwangerschappen steeds meer. Kunnen absoluut geen kwaad, het is cosmetisch alleen niet zo fraai he.

Hij heeft me verder meteen even helemaal nagekeken, mijn ouders hebben allebei foute plekjes gehad. Maar alles was goed.



Ctje, succes met het nieuwe schooljaar. Dat alle klachten maar mogen verdwijnen als sneeuw voor de zon...



Met mij gaat het helaas niet zo lekker.

Ik ben een weekend weggeweest met de familie maar ik had heel veel last van stress en angsten.

In plaats van mijn buik voelde ik nu vooral een heel benauwd angstig gevoel in mijn borst. Doof gevoel in linkerarm, opgeblazen buik, duizelig... ik zat vrijdag dus weer bij de huisarts. Mijn hartslag en bloeddruk waren iets hoog, maar dat vond ze niet raar. Verder was er niks raars aan de hand op dat moment. En ze zei... ja ik kan je nooit garanties geven, dat kan ik bij niemand. Probeer afleiding te zoeken, ga bewegen, wandelen, fietsen, doe ademhalingsoefeningen, en vooral... je mag niet meer googlen!!!



Tja, sindsdien heb ik met periodes een soort paniek of angstaanvallen waarvan ik steeds denk dat ik een hartaanval krijg. Zo eng... maar het zal toch door de stress komen denk ik... Gisteren had ik een iets betere dag. De zenuwen voor het weekend weg waren een beetje over, al het geregel met de kinderen enzo...

Maar vandaag weer aan het werk en daar heb ik het weer... benauwd, tintelig... zenuwachtig, opgeblazen buik...

Brrrrrr....



Help.



liefs

X

Hoi iedereen, ik wil me ook graag aanmelden.



Even in het kort:

Ik ben een vrouw van 27, woon samen en heb een zoon van dik een jaar oud.

In 2008 is er een angststoornis bij mij geconstateerd. Gelijk in therapie gegaan en we zijn inmiddels 5 jaar en 3 therapieën verder. Ik heb het gevoel dat de therapieën hebben geholpen, maar dat het net niet helemaal dat is wat mij kan helpen / helpt.



Afijn. Hypochondrie.

Wat een ware ellende is dat.

Ik was (ben) altijd bang dat mijn hart er zomaar mee stopt of voor een infarct. Tot overmaat van ramp kreeg 1 van mijn ouders begin vorig jaar een hartinfarct. Ze is er gelukkig bovenop gekomen, alleen was het voor mij het begin om nog meer te piekeren over de werking van mijn hart. Ik heb een hartfilmpje gehad en mijn bloed is onderzocht.

Uitslag: kerngezond.



Nu heb ik de laatste tijd flink wat stress en druk ervaren. Een relatie die niet lekker liep en wat financiële tegenslagen.

Tadaa, daar waren alle klachten weer.



Al met al, de druk op m'n borst heeft de laatste 2 wk plaatsgemaakt voor angst voor iets in m'n hoofd.

Vaak voel ik (in aanvalletjes) de rechterkant van mijn gezicht niet meer goed. Alsof mijn mondhoek en ooghoek hangt. Vreemd.



Ik hoop met jullie mee te kinnen schrijven. Bedankt alvast voor t lezen.

welkom zonnestraal!

het is hier een fijne plek om al je zorgen en angsten neer te schrijven, niet dat er dan een oplossing komt maar het delen helpt een beetje!



Ctje fijn dat het redelijk gaat! en die agressie kan ik me voorstellen! denk wel dat de eerste dagen extra zwaar zijn omdat de kinderen ook weer even moeten wennen aan de regels?

Een jaar doorzetten is inderdaad zwaar, maar je doet het niet voor niks. Je doet het voor een diploma! en de leuke dingen moeten dan vooral van buiten de studie komen.



Naar van je opa trouwens, hoop dat het meevalt!



Ik ben weer mn medicatie aan het ophogen, hoopte dat het effect nu minder groot zou zijn maar toch wel veel last nu. Maakt me dan ook bang dat ik niet de juiste dosis heb genomen oid pffft. zou het liefst weer teruggaan naar de oude hoeveelheid, uit angst, maar dat doe ik niet! ik neem ze zo meteen gewoon weer, 3/4 pilletje en de hartkloppingen en nare gevoel gaan uiteindelijk weer over, daar hou ik me maar aan vast.

moet de hele dag stage lopen dus genoeg afleiding!

hoeveel dagen per week loop jij stage ctje? op een school in Utrecht?



ik moet gaan! Lieve manon hoe is het met jou?



goede dag allemaal!