Wat doen bij euthanasie schoonvader?

16-09-2013 14:02 94 berichten
Alle reacties Link kopieren
Mijn schoonvader gaat er na een ziekbed van 5 weken komende woensdag een eind aan maken. Met toestemming. Euthanasie dus. Hij heeft aangegeven dat hij wil dat het hele gezin erbij is.



Voor schoonmoeder betekent dat dus ik als vriendin van zijn zoon ook. Schoonvader zal er ook zo over denken verwacht ik. De kleinkinderen zullen er niet bij zijn. Logisch. Mijn zoontje van 19 maanden is een van de kleinkinderen.



Er wordt nu gesproken over woensdag einde dag/begin van de avond. In het ziekenhuis waar hij ligt. Ik wil natuurlijk graag zijn wens respecteren maar waar laat ik mijn zoontje dan?



Onze oppas kan niet maar dat zou ook geen optie zijn want vriend wil dat we bij mijn schoonmoeder verblijven ieg voor een paar dagen (afgelopen weekend ook al) en daar is 200km bij ons vandaan. Ook zodat zoon afleiding is voor zijn moeder.



Daar een oppas zoeken is niet zo eenvoudig want zoontje is een zorgenkindje met sondevoeding en we hebben een verpleegkundige oppas. Ik heb al voorgesteld dat ik er dan niet bij ben maar bij zoon maar schoonmoeder is het daar niet mee eens.



Ik wil nu voorstellen aan vriend dat ik hier thuis een oppas regel (iemand van het verpleegkundig kdv kan waarschijnlijk wel oppassen) maar dat betekent dat ik 's avonds weer naar huis moet en dus niet bij vriend en schoonmoeder kan blijven.



Ik zie de volgende dag met zoon erbij eigenlijk ook niet zo zitten. Ik kan me nog herinneren toen mijn eigen vader stierf dat we die dag erna heel veel moesten regelen. Naar de uitvaart ondernemer, bloemen uitzoeken, kaartje uitzoeken, muziek uitzoeken, wij waren de hele dag op pad. Dat trekt mijn kleine jongen ook niet dus dat zou betekenen dat ik daar alleen thuis zit met hem.



Wat zouden jullie doen?
Ik heb ook een killer body. Als ik maar lang genoeg op je hoofd blijf zitten ga je dood.
Alle reacties Link kopieren
Eens met Giulietta!!!



Dan heb je wel wat anders aan je hoofd!

Lijkt me voor je zoon niet prettig zo'n droevige stemming...EN...niet in zijn eigen omgeving zijn.



Afleiding voor oma komt echt wel goed in de dagen, weken en maanden erna.
Alle reacties Link kopieren
Boannan, anders regel je een huisje of hotelkamer dichtbij het ziekenhuis. Kun je steeds even binnenwippen hoe het gaat, kan je zoontje rustig slapen en als het echt bijna zover is wellicht een familielid standby laten staan die jou aflost?



Hoef je niet bij je schoonmoeder te logeren.
Eh, Boannan, heb je mijn tip/mogelijke oplossing wel gelezen of wil je er "gewoon" niet bij zijn???

Dan roep ik even wat harder: OVERLEG MET HET ZIEKENHUIS OF ZIJ JE KLEINTJE GEDURENDE DIE MIDDAG/AVOND KUNNEN OPVANGEN MET DE JUISTE ZORG.



(ben nu zelf doof )

Maar serieus, veel ziekenhuizen doen dat.
Spekkies, volgens mij ben jij het juist niet eens met mij, want jij schrijft het tegenovergestelde van wat ik vind.
quote:thaorchid schreef op 16 september 2013 @ 14:40:

Dan roep ik even wat harder: OVERLEG MET HET ZIEKENHUIS OF ZIJ JE KLEINTJE GEDURENDE DIE MIDDAG/AVOND KUNNEN OPVANGEN MET DE JUISTE ZORG.Helemaal eens. Hoop dat Boannan hier nog even antwoord op komt geven. Ik werk zelf regelmatig voor de kinderartsen en er zijn zoveel mogelijkheden. Opname op sociale indicatie is er één van. (Tijdelijke verlichting van de ouders, bijvoorbeeld.) Daarom zei ik ook: laat jouw kinderarts overleg hebben met het ziekenhuis waar schoonvader gaat overlijden. Misschien is het dan makkelijk geregeld en ben je verzekerd van de juiste zorg.
Alle reacties Link kopieren
Whoops, je hebt gelijk Giulietta ik lees half.



Ik dacht toen jij TO quote dat jij het geen goed idee vond als zoonlief oma af zou leiden....sorry!
Alle reacties Link kopieren
Gut, wat een mogelijkheden zijn er in overleg met een ziekenhuis soms mogelijk: ik sta versteld!



TO, kan je er wat mee???
Inderdaad GC. Mijn zwaar demente vader was er bij toen mijn moeder ging sterven en ze zeiden al dat ze voor pap zouden zorgen als dat niet ging. Ze zijn zo onwijs lief geweest en tussendoor ook voor pap gezorgd.

Dus voor een kleintje zullen ze zeker op zo'n moment ook kunnen zorgen en daar een oplossing voor hebben, dat kan overigens rechtstreeks met de behandelende arts van TO's schoonvader besproken/geregeld worden. En zelfs met de hoofdverpleegkundige van de afdeling.
quote:spekkies schreef op 16 september 2013 @ 14:46:

Whoops, je hebt gelijk Giulietta ik lees half.



Ik dacht toen jij TO quote dat jij het geen goed idee vond als zoonlief oma af zou leiden....sorry!



Begrijp me goed, dat zou voor mij niet de hoofdreden zijn een kind mee te nemen. (Je moet ook naar de belangen van een kind kijken.) Maar zoals ik het heb ervaren bij mijn vader, was het juist goed dat dochter het hele proces van ziek zijn en dood gaan heeft meegekregen. Ze is ook op zijn uitvaart geweest. Daar heeft ze absoluut geen trauma aan over gehouden.



Bijkomend 'voordeel' was de luchtigheid die een kind met zich meebrengt. Op zware momenten kan je troost halen uit de onbevangenheid van een kind. Dus ja, dan heb je toch die afleiding waar hier ook al over gesproken werd.
Alle reacties Link kopieren
Je moet zeker naar de belangen van het kind kijken, maar ik denk niet dat de belangen van het kind altijd het belangrijkst zijn. De schoonvader wil iedereen erbij, de schoonmoeder wil iedereen erbij, de vader van het kind wil het kind in de buurt en alleen TO ziet beren op de weg, zo te lezen.



Ik begrijp dat het een kind is met gezondheidsproblemen, maar dan nog hoeft het kind niet altijd op de eerste plaats te staan, is mijn mening. Als je op een gegeven moment meer kinderen hebt in één gezin, moet er ook vaak een keuze gemaakt worden en staat niet altijd elk kind op nr. 1.
Later is nu
Overigens kreeg mijn moeder om 16.00 uur een gigantische bloeding in haar hersenstam en is om 23.00 uur overleden dus in die korte tijd had het ziekenhuis al uit zichzelf zorg voor mijn vader geregeld voor als het niet meer ging voor hem (en voor ons de zorg voor hem).

Nou waren man en ik behalve pap de enige daar want verder was er toen al niemand meer (geen broers/zussen/kinderen) dus greep het ziekenhuis uit zichzelf al in om voor pap te zorgen.



Het kan dus ook heel snel geregeld zijn.
Thaorchid, ander voorbeeld, maar laat toch zien dat er echt veel mogelijk is: ik ben bevallen van dochter en een week later lag mijn vader ineens heel slecht. Hij had 'iets' wat ze niet onder controle konden krijgen en daardoor moesten we halsoverkop komen naar een universitair ziekenhuis ruim een uur verderop. Ik, pas bevallen, met baby dus ook.



De verpleging wist dat ik zou komen en heeft bij voorbaat een bed voor me geregeld om te kunnen rusten (had helemaal niet gehoeven, maar wel lief). En de kinderafdeling stond stand-by bij vragen en ik mocht komen als ik luiers nodig had of vragen over voeding zou hebben. Dat vond ik zo ontzettend meegedacht van die (oncologie) afdeling! (Uiteindelijk ging het gelukkig gestaag beter met vader en kon ik weer naar huis alwaar de kraamzorg het weer 'over nam.')
Dat inderdaad, in het gemiddelde ziekenhuis hebben ze echt wel meer oren en ogen voor de naasten dan enkel voor de eigen patiënt.

Wat heerlijk dat het voor jullie allemaal goed is afgelopen



Vind het eigenlijk ook een beetje raar dat TO dat zelf niet even bij het ziekenhuis gepolst heeft, hoe moeilijk de situatie ook, een belletje naar het ziekenhuis of de vraag neerleggen in deze bij alleen al de afdelingsverpleegkundige/behandelend arts van schoonvader kost al minder tijd dan een topic op Viva te openen....

Er is al een datum bekend dat schoonvader zal gaan overlijden, dan kun je dat van te voren met het ziekenhuis regelen.
Ik heb heel erg het gevoel, Boannan, dat het je allemaal te veel is en dat je heel makkelijk achter de gezondheid van je kind schuilt. Dat gevoel had ik bij je vorige topic ook al. Natuurlijk, hij is nu eenmaal een 'zorgenkindje', maar ik vind dat je voornamelijk in problemen denkt en niet in oplossingen. Oplossingen worden gegeven, maar je doet er niet veel mee.
Alle reacties Link kopieren
Gloeiende, wat maken sommige mensen toch veel tegelijk mee, Guilietta...fijn dat het zo snel beter met je vader ging!



NB mijn neefje van drie is mee geweest met condoleren bij overlijden schoonvader. Bracht idd luchtigheid. Hij heeft zelfs opa (tot gruwel van mij) nog een kus gegeven in de kist.

Voor hem heel normaal op dat moment.



Op de begrafenis heeft hij als enige rond mogen lopen, ging prima...was wel spannend met die hoge brandende kaars.

Ze hadden vriendin standby voor het geval neeflief tijdens de dienst TE luidruchtig zou worden of zou gaan krijsen....maar ging prima en ontspannen.
Toffifee, jij durft netjes te zeggen wat ik in eerste instantie al gelijk dacht.

Juist bij een zorgenkindje moet je in oplossingen en niet in problemen denken bij een zo unieke en lastige situatie als deze en meteen die oplossing zoeken. En waar is beter dan waar ook die oplossing te vinden? Juist..
Veel verpleegkundigen werken als ZZPer. Zou je niet in de buurt van het ziekenhuis een ZZPer kunnen huren en vragen of hij dan bij haar thuis mag zijn? Misschien trek je dat niet omdat het geen bekende is, maar ik dacht ik opper het ff.



Misschien zou je ook bij het ziekenhuis kunnen vragen of er een verpleegkundige van de kinderafdeling die dag en eventueel de dag daarna vrij is en zou willen oppassen?



Sterkte!
Ephina, lees eens terug..

Niet gemeen bedoeld hoor maar hoe slecht hier eerst gelezen wordt alvorens te reageren
Alle reacties Link kopieren
Zorgenkindje met een zorgenmama !



EN gelukkig kant-en-klare oplossingen hier op een bordje

aangereikt!
Alle reacties Link kopieren
Boannan heeft zelf gewoon geen zin om bij schoonmoeder te slapen dat is het hele punt.





Kan de oppas die je thuis hebt niet mee?
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
quote:thaorchid schreef op 16 september 2013 @ 15:15:

Ephina, lees eens terug..

Niet gemeen bedoeld hoor maar hoe slecht hier eerst gelezen wordt alvorens te reageren



Zie dat mijn laatste opmerking ontzettende mosterd is. Maar de andere is ook slechts nog een optie voor TO.



Als een topic pas geopend is en er niet meer dan 2 bladzijden zijn lees ik niet altijd alles terug. Inmiddels alles gelezen en ik zie niet echt waarom het in dit topic nou zo erg is dat ik eerst gereageerd heb.
Alle reacties Link kopieren
Overleg met je vriend. Het gaat nu echt om hem!

En overleg met ziekenhuis. Er is veel mogelijk. Is er een speeldek wellicht? Daar kan je zoontje terecht bijvoorbeeld.
Alle reacties Link kopieren
Het lijkt mij echt niks om zoontje mee te nemen. Je wilt toch ook even tijd voor elkaar en schoonmoeder en andere familie hebben?
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
quote:toffifee schreef op 16 september 2013 @ 15:03:

Ik heb heel erg het gevoel, Boannan, dat het je allemaal te veel is en dat je heel makkelijk achter de gezondheid van je kind schuilt. Dat gevoel had ik bij je vorige topic ook al. Natuurlijk, hij is nu eenmaal een 'zorgenkindje', maar ik vind dat je voornamelijk in problemen denkt en niet in oplossingen. Oplossingen worden gegeven, maar je doet er niet veel mee.Dit is wat ik ook denk. Je hebt zelf geen zin, dat schreef je ook al in jouw andere topic. Ik vind het naar jouw partner toe heel erg. Als mijn partner zich zo zou gedragen als mijn vader zou komen te overlijden en niet even zijn eigen 'ik' opzij zou willen zetten, dan zou dat bij ons een relatiecrisis veroorzaken.
Alle reacties Link kopieren
Jullie hebben gedeeltelijk gelijk hoor.



Ik heb nog niets onderzocht omdat ik het net gehoord heb dat het woensdag gaat gebeuren. Ze hebben vanochtend een gesprek gehad.



Vriend gaat checken of er opvang is in het ziekenhuis. Mijn gevoel zegt dat zoontje er niet bij moet zijn. Dat voelt niet goed.



En natuurlijk zou ik hem het liefst bij iemand van het KDV achterlaten. Zij kennen hem. Voor mij komt hij namelijk wel op de eerste plaats. Ik weet zeker dat zijn opa dat ook zo wil. Dat heeft hij zelf tegen mij gezegd.



En ik zelf wil er wel graag bij zijn. Ik heb dat toen met mijn eigen vader als een bijzonder intiem moment ervaren. En ik wil er natuurlijk heel graag zijn voor vriend.



En tenslotte zou ik heel graag voor mezelf willen dat we daar niet elke keer moeten blijven slapen. Dat vind ik echt verschrikkelijk. Zowel zoon als ik slapen er erg slecht.

Maar ik kan het niet maken, dat weet ik, dus houd ik mijn mond en doe maar weer wat er van me verwacht wordt en schrijf hier van me af.
Ik heb ook een killer body. Als ik maar lang genoeg op je hoofd blijf zitten ga je dood.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven