Psyche
alle pijlers
Trein ongeluk
maandag 14 april 2014 om 19:08
Ik wil dit heel even kwijt 
2,5 week geleden zat ik in de trein op weg naar school in Nijmegen. Ik reis dit stuk al 3 jaar op en neer.
Omdat we in Venlo over zouden moeten stappen op een voorgaand treinstel was ik gaan staan voorin de trein.
We zijn niet op station Venlo aangekomen. De trein begon heel hard te remmen en te toeteren bij een overweg.
Een paar seconden later voelde ik onder mij iets hobbelen en stuiteren en ik hoorde een enorm gekrijs van metaal tegen metaal.
Mijn medereizigers en ik wisten op dat moment genoeg, en een paar seconden later stonden we ook stil.
De machinist riep om dat we een aanrijding hadden gehad met een persoon.
Ik ben me toen snel weer gaan zitten, omdat ik me niet goed voelde worden.
De vrouw langs mij vertelde dat de ambulance en politie aan kwamen rijden, en niet veel later arriveerde ook de brandweer, voor ons een teken dat diegene dus overleden was.
Het erge vind ik dat ik niet weet of diegene het met opzet gedaan heeft of dat het een ongeluk was, omdat de machinist had verteld dat hij iemand zag oversteken, maar dat deze persoon in het midden bleef staan. ( ik weet tot op heden ook niet of het om iemand met een fiets ging of misschien een ouder persoon in een rolstoel).
Ik dacht dat het ging om iemand op een fiets, maar toen we de trein uit mochten en er allemaal witte schermen voor de trein stonden, hoorde ik twee meisjes zeggen: "ooh..ik dacht dat het om iemand op een fiets ging".
Ik ben heel blij dat ik niks gezien heb van de persoon, en dat ik niet gekeken heb toen we uit de trein mochten.
Ik heb er nog steeds hele erge last van en ga met heel veel moeite de trein in.
Ik vroeg me af of iemand tips heeft, waardoor ik dit beter een plekje kan geven.
2,5 week geleden zat ik in de trein op weg naar school in Nijmegen. Ik reis dit stuk al 3 jaar op en neer.
Omdat we in Venlo over zouden moeten stappen op een voorgaand treinstel was ik gaan staan voorin de trein.
We zijn niet op station Venlo aangekomen. De trein begon heel hard te remmen en te toeteren bij een overweg.
Een paar seconden later voelde ik onder mij iets hobbelen en stuiteren en ik hoorde een enorm gekrijs van metaal tegen metaal.
Mijn medereizigers en ik wisten op dat moment genoeg, en een paar seconden later stonden we ook stil.
De machinist riep om dat we een aanrijding hadden gehad met een persoon.
Ik ben me toen snel weer gaan zitten, omdat ik me niet goed voelde worden.
De vrouw langs mij vertelde dat de ambulance en politie aan kwamen rijden, en niet veel later arriveerde ook de brandweer, voor ons een teken dat diegene dus overleden was.
Het erge vind ik dat ik niet weet of diegene het met opzet gedaan heeft of dat het een ongeluk was, omdat de machinist had verteld dat hij iemand zag oversteken, maar dat deze persoon in het midden bleef staan. ( ik weet tot op heden ook niet of het om iemand met een fiets ging of misschien een ouder persoon in een rolstoel).
Ik dacht dat het ging om iemand op een fiets, maar toen we de trein uit mochten en er allemaal witte schermen voor de trein stonden, hoorde ik twee meisjes zeggen: "ooh..ik dacht dat het om iemand op een fiets ging".
Ik ben heel blij dat ik niks gezien heb van de persoon, en dat ik niet gekeken heb toen we uit de trein mochten.
Ik heb er nog steeds hele erge last van en ga met heel veel moeite de trein in.
Ik vroeg me af of iemand tips heeft, waardoor ik dit beter een plekje kan geven.
maandag 14 april 2014 om 19:15
Tja. Wat kan ik zeggen, inderdaad slachtofferhulp zoeken. Daarbij, ik ben degene die gebeld word als er een aanrijding is en het gebeurd zelden dat er geen opzet is. Diegene die het doen willen vaak uit het leven stappen en denken dan niet meer na over de gevolgen voor een machinist en passagiers. Vaak vinden we ergens een briefje of dergelijk. Ik weet niet of dit helpt maar dat zit vaak zo.
maandag 14 april 2014 om 19:16
maandag 14 april 2014 om 19:16
dit. En laat de tijd een beetje het werk doen.
Ik woonde langs een berucht spoor en heb zoiets ook weleens meegemaakt en een jaar/ paar jaar daarna was ik me nog steeds elke keer enorm bewust van de 'gemakkelijkheid' waarmee je zo het perron af kon springen. Voelde het mezelf bijna letterlijk doen. Nu heb ik dat nooit meer.
Vermijd iig het treinreizen niet.
Ik woonde langs een berucht spoor en heb zoiets ook weleens meegemaakt en een jaar/ paar jaar daarna was ik me nog steeds elke keer enorm bewust van de 'gemakkelijkheid' waarmee je zo het perron af kon springen. Voelde het mezelf bijna letterlijk doen. Nu heb ik dat nooit meer.
Vermijd iig het treinreizen niet.
maandag 14 april 2014 om 19:17
Verschrikkelijk lijkt mij dat. Ik heb een soortgelijke ervaring met een persoon die tussen de rails en het perron van de Metro in Amsterdam vast kwam te zitten. Ik zal je de details besparen maar het was een vreselijk gezicht. Ik snap je gevoelens, ik heb daar zelf ook maanden last van gehad en nog steeds, iedere keer wanneer iemand nog net tussen dichtgaande deuren probeert te glippen slaat de schrik me om het hart.
Heb je slachtofferhulp aangeboden gekregen?
Heb je slachtofferhulp aangeboden gekregen?
maandag 14 april 2014 om 19:21
maandag 14 april 2014 om 19:23
hoi, was dat op een woensdag ochtend? ik woon vlakbij dat spoor, op 300 meter. er is op woensdag ochtend 2 weken geleden iemand voor de trein gesprongen. Als je mij meer details geeft over de datum en tijdstip dan kan ik je dat met zekerheid aangeven.
er staat nu een kruisje van de nabestaanden, vreselijk
sterkte ermee
groetjes
er staat nu een kruisje van de nabestaanden, vreselijk
sterkte ermee
groetjes
maandag 14 april 2014 om 19:23
Ik heb helemaal niks te horen gekregen over slachtofferhulp of iets dergelijks, we werden de trein uit gelaten en iedereen ging zijn eigen kant op eigenlijk.Niemand die nog wat erover gezegd heeft.
Het ergst vind ik het voor de machinist, de arme man
Waar ik precies bang voor ben is het gevoel en de angst zelf. Ik ben 1,5 jaar geleden in behandeling geweest voor paniekaanvallen bij een psychologe. Ik ben ook bang dat dit weer terugkeert. De angst om flauw te vallen zit er ook.
Bedankt voor de tips
Het ergst vind ik het voor de machinist, de arme man
Waar ik precies bang voor ben is het gevoel en de angst zelf. Ik ben 1,5 jaar geleden in behandeling geweest voor paniekaanvallen bij een psychologe. Ik ben ook bang dat dit weer terugkeert. De angst om flauw te vallen zit er ook.
Bedankt voor de tips
maandag 14 april 2014 om 19:36
Het lijkt mij ook een afschuwelijke ervaring en prijs mezelf dan ook gelukkig dat ik het nog nooit heb meegemaakt want het gebeurt aardig vaak.
Volgens mij kan je hier zelfs contact over opnemen met de NS zelf. Zij hebben heel veel ervaring met de emoties die dit teweeg brengt. Sterkte en wat bootje zegt: blijf trein reizen!
Volgens mij kan je hier zelfs contact over opnemen met de NS zelf. Zij hebben heel veel ervaring met de emoties die dit teweeg brengt. Sterkte en wat bootje zegt: blijf trein reizen!
maandag 14 april 2014 om 19:39
Bijna 10 jaar geleden ben ik ook getuige geweest van een zelfmoord, voor mijn neus sprong iemand van een toren. Ik heb er toen nooit hulp voor gezocht. In het begin had ik er veel last van, ook naar dromen en zo, maar dat is gesleten. Wel kijk ik nog altijd enigszins gespannen naar die toren als ik er weer in de buurt ben, bang dat er weer eentje naar beneden ploft.
Ik zou je aanraden om contact op te nemen met slachtofferhulp, die zijn hier in gespecialiseerd.
Ik zou je aanraden om contact op te nemen met slachtofferhulp, die zijn hier in gespecialiseerd.
maandag 14 april 2014 om 19:40
Wat vreselijk! ik heb niet echt een tip voor je,meer een ervarings verhaal: tijdje geleden zag ik een motorongeluk en daarna raakte ik steeds in paniek als ik zag dat er een ongeluk verder op gebeurd was of als er een motorrijder voorbij kwam in een file situatie. ik heb er met mijn huisarts over gesproken en hij zei eigenlijk in het kort dat het heel normaal is om daar van van slag te zijn. Als het te lang aanhield kon ik alsnog bij hem aankloppen voor verdere hulp en dat heeft mij eigenlijk genoeg geholpen (dat en tijd). als ik het zo opschrijf denk ik.. hier heb je vast niks aan maar goed.. wie weet. in ieder geval heel veel sterkte!
