Psyche
alle pijlers
Trein ongeluk
maandag 14 april 2014 om 19:08
Ik wil dit heel even kwijt 
2,5 week geleden zat ik in de trein op weg naar school in Nijmegen. Ik reis dit stuk al 3 jaar op en neer.
Omdat we in Venlo over zouden moeten stappen op een voorgaand treinstel was ik gaan staan voorin de trein.
We zijn niet op station Venlo aangekomen. De trein begon heel hard te remmen en te toeteren bij een overweg.
Een paar seconden later voelde ik onder mij iets hobbelen en stuiteren en ik hoorde een enorm gekrijs van metaal tegen metaal.
Mijn medereizigers en ik wisten op dat moment genoeg, en een paar seconden later stonden we ook stil.
De machinist riep om dat we een aanrijding hadden gehad met een persoon.
Ik ben me toen snel weer gaan zitten, omdat ik me niet goed voelde worden.
De vrouw langs mij vertelde dat de ambulance en politie aan kwamen rijden, en niet veel later arriveerde ook de brandweer, voor ons een teken dat diegene dus overleden was.
Het erge vind ik dat ik niet weet of diegene het met opzet gedaan heeft of dat het een ongeluk was, omdat de machinist had verteld dat hij iemand zag oversteken, maar dat deze persoon in het midden bleef staan. ( ik weet tot op heden ook niet of het om iemand met een fiets ging of misschien een ouder persoon in een rolstoel).
Ik dacht dat het ging om iemand op een fiets, maar toen we de trein uit mochten en er allemaal witte schermen voor de trein stonden, hoorde ik twee meisjes zeggen: "ooh..ik dacht dat het om iemand op een fiets ging".
Ik ben heel blij dat ik niks gezien heb van de persoon, en dat ik niet gekeken heb toen we uit de trein mochten.
Ik heb er nog steeds hele erge last van en ga met heel veel moeite de trein in.
Ik vroeg me af of iemand tips heeft, waardoor ik dit beter een plekje kan geven.
2,5 week geleden zat ik in de trein op weg naar school in Nijmegen. Ik reis dit stuk al 3 jaar op en neer.
Omdat we in Venlo over zouden moeten stappen op een voorgaand treinstel was ik gaan staan voorin de trein.
We zijn niet op station Venlo aangekomen. De trein begon heel hard te remmen en te toeteren bij een overweg.
Een paar seconden later voelde ik onder mij iets hobbelen en stuiteren en ik hoorde een enorm gekrijs van metaal tegen metaal.
Mijn medereizigers en ik wisten op dat moment genoeg, en een paar seconden later stonden we ook stil.
De machinist riep om dat we een aanrijding hadden gehad met een persoon.
Ik ben me toen snel weer gaan zitten, omdat ik me niet goed voelde worden.
De vrouw langs mij vertelde dat de ambulance en politie aan kwamen rijden, en niet veel later arriveerde ook de brandweer, voor ons een teken dat diegene dus overleden was.
Het erge vind ik dat ik niet weet of diegene het met opzet gedaan heeft of dat het een ongeluk was, omdat de machinist had verteld dat hij iemand zag oversteken, maar dat deze persoon in het midden bleef staan. ( ik weet tot op heden ook niet of het om iemand met een fiets ging of misschien een ouder persoon in een rolstoel).
Ik dacht dat het ging om iemand op een fiets, maar toen we de trein uit mochten en er allemaal witte schermen voor de trein stonden, hoorde ik twee meisjes zeggen: "ooh..ik dacht dat het om iemand op een fiets ging".
Ik ben heel blij dat ik niks gezien heb van de persoon, en dat ik niet gekeken heb toen we uit de trein mochten.
Ik heb er nog steeds hele erge last van en ga met heel veel moeite de trein in.
Ik vroeg me af of iemand tips heeft, waardoor ik dit beter een plekje kan geven.
maandag 14 april 2014 om 19:42
maandag 14 april 2014 om 19:47
quote:sassafras schreef op 14 april 2014 @ 19:39:
Bijna 10 jaar geleden ben ik ook getuige geweest van een zelfmoord, voor mijn neus sprong iemand van een toren. Ik heb er toen nooit hulp voor gezocht. In het begin had ik er veel last van, ook naar dromen en zo, maar dat is gesleten. Wel kijk ik nog altijd enigszins gespannen naar die toren als ik er weer in de buurt ben, bang dat er weer eentje naar beneden ploft.
Ik zou je aanraden om contact op te nemen met slachtofferhulp, die zijn hier in gespecialiseerd.De Dom? Vriendin van mij ook. Die heeft er ook veel last van gehad
Bijna 10 jaar geleden ben ik ook getuige geweest van een zelfmoord, voor mijn neus sprong iemand van een toren. Ik heb er toen nooit hulp voor gezocht. In het begin had ik er veel last van, ook naar dromen en zo, maar dat is gesleten. Wel kijk ik nog altijd enigszins gespannen naar die toren als ik er weer in de buurt ben, bang dat er weer eentje naar beneden ploft.
Ik zou je aanraden om contact op te nemen met slachtofferhulp, die zijn hier in gespecialiseerd.De Dom? Vriendin van mij ook. Die heeft er ook veel last van gehad
maandag 14 april 2014 om 20:04
Tja, het was zelfmoord. Eigen keus, zo moet je maar denken. Je kan er niets tegen beginnen. Ze willen het zelf en dan vinden ze wel een manier. Had niet voorkomen kunnen worden. Alleen zielig voor de machinist en de anderen die hier niet tegen kunnen en ze mee belasten. Afschuwelijk geluid idd. Probeer het van je af te zetten. Ze hebben toch ook zo'n praatlijn?
Heb het zelf 3x keer in een trein meegemaakt, 2x van een flatgebouw, een vent op een scooter die een pistool leeg heeft geschoten op een treinstation, verhinderde aanslag van spijkerbom op druk verkeerspunt waar ik werkte en ehm tja en ooit zelf in een treinongeluk gezeten waarbij de coupe los is gescheurd en over de kop is gegaan. Je doet er niets aan. Thats life. Terwijl een ander die misschien 80 is,nooit eens wat mee maakt. Je kan wel telkens stil gaan staan bij wat er telkens kan gaan gebeuren, maar dan kan je je net zo goed opsluiten in huis.
Heb het zelf 3x keer in een trein meegemaakt, 2x van een flatgebouw, een vent op een scooter die een pistool leeg heeft geschoten op een treinstation, verhinderde aanslag van spijkerbom op druk verkeerspunt waar ik werkte en ehm tja en ooit zelf in een treinongeluk gezeten waarbij de coupe los is gescheurd en over de kop is gegaan. Je doet er niets aan. Thats life. Terwijl een ander die misschien 80 is,nooit eens wat mee maakt. Je kan wel telkens stil gaan staan bij wat er telkens kan gaan gebeuren, maar dan kan je je net zo goed opsluiten in huis.
maandag 14 april 2014 om 20:18
quote:broodtrommel schreef op 14 april 2014 @ 20:04:
Heb het zelf 3x keer in een trein meegemaakt, 2x van een flatgebouw, een vent op een scooter die een pistool leeg heeft geschoten op een treinstation, verhinderde aanslag van spijkerbom op druk verkeerspunt waar ik werkte en ehm tja en ooit zelf in een treinongeluk gezeten waarbij de coupe los is gescheurd en over de kop is gegaan. Je doet er niets aan. Thats life. Terwijl een ander die misschien 80 is,nooit eens wat mee maakt. Je kan wel telkens stil gaan staan bij wat er telkens kan gaan gebeuren, maar dan kan je je net zo goed opsluiten in huis.Kom je dat ivm je werk tegen? Want anders lijkt me 8 van die dramatische gebeurtenissen wel erg veel. Een losgescheurde triencoupe die over de kop gaat... lijkt wel een film. Zelf gelukkig nog nooit zoiets meegemaakt. En TO idd contact opnemen met slachtofferhulp of anders eventueel langs de huisarts.
Heb het zelf 3x keer in een trein meegemaakt, 2x van een flatgebouw, een vent op een scooter die een pistool leeg heeft geschoten op een treinstation, verhinderde aanslag van spijkerbom op druk verkeerspunt waar ik werkte en ehm tja en ooit zelf in een treinongeluk gezeten waarbij de coupe los is gescheurd en over de kop is gegaan. Je doet er niets aan. Thats life. Terwijl een ander die misschien 80 is,nooit eens wat mee maakt. Je kan wel telkens stil gaan staan bij wat er telkens kan gaan gebeuren, maar dan kan je je net zo goed opsluiten in huis.Kom je dat ivm je werk tegen? Want anders lijkt me 8 van die dramatische gebeurtenissen wel erg veel. Een losgescheurde triencoupe die over de kop gaat... lijkt wel een film. Zelf gelukkig nog nooit zoiets meegemaakt. En TO idd contact opnemen met slachtofferhulp of anders eventueel langs de huisarts.
maandag 14 april 2014 om 21:11
Ik heb het ook meegemaakt. Maar kan niet zeggen dat ik er echt bij stil gestaan heb. Weet nog dat het gebeurde, omdat ik een vliegtuig moest halen en de trein vertraging kreeg.
Als je op bepaalde trajecten vaak rijdt, dan kan het wel vaker voor komen. Sommige stukkel rails staan er om bekend. Misschien dat ik er daarom wat nuchter mee om ga.
Als je op bepaalde trajecten vaak rijdt, dan kan het wel vaker voor komen. Sommige stukkel rails staan er om bekend. Misschien dat ik er daarom wat nuchter mee om ga.
maandag 14 april 2014 om 21:21
quote:broodtrommel schreef op 14 april 2014 @ 20:04:
Tja, het was zelfmoord. Eigen keus, zo moet je maar denken. Je kan er niets tegen beginnen. Ze willen het zelf en dan vinden ze wel een manier. Had niet voorkomen kunnen worden. Alleen zielig voor de machinist en de anderen die hier niet tegen kunnen en ze mee belasten. Afschuwelijk geluid idd. Probeer het van je af te zetten. Ze hebben toch ook zo'n praatlijn?Ook wel zielig voor de springer, dat er geen menswaardiger einde voor hem/haar was. En de familie, die geen afscheid heeft kunnen nemen en met een gesloten kist zit.
Tja, het was zelfmoord. Eigen keus, zo moet je maar denken. Je kan er niets tegen beginnen. Ze willen het zelf en dan vinden ze wel een manier. Had niet voorkomen kunnen worden. Alleen zielig voor de machinist en de anderen die hier niet tegen kunnen en ze mee belasten. Afschuwelijk geluid idd. Probeer het van je af te zetten. Ze hebben toch ook zo'n praatlijn?Ook wel zielig voor de springer, dat er geen menswaardiger einde voor hem/haar was. En de familie, die geen afscheid heeft kunnen nemen en met een gesloten kist zit.
maandag 14 april 2014 om 21:24
quote:chocolol schreef op 14 april 2014 @ 20:18:
[...]
Kom je dat ivm je werk tegen? Want anders lijkt me 8 van die dramatische gebeurtenissen wel erg veel. Een losgescheurde triencoupe die over de kop gaat... lijkt wel een film. Zelf gelukkig nog nooit zoiets meegemaakt. En TO idd contact opnemen met slachtofferhulp of anders eventueel langs de huisarts.
Nope, heeft niets met mijn werk te maken.
En niemand had wat id treincoupe. Zat er alleen in met een jongen, die kwam wel met een harde klap terecht. Het was net villa volta maar dan anders. Zonder kleerscheuren vanaf gekomen verder. 1 springer van de flat waar ik destijds woonde, 1 tegenover mijn werk en tja heb ook ruim 20 jaar dagelijks met de trein gereisd dus dan krijg je nu eenmaal springers. De meeste machinisten schijnen er ook gemiddeld 3 tot 5 te krijgen las ik ooit ergens.
En tja traumatisch? Ik heb wel meer meegemaakt dan dat dus het ligt misschien ook aan je rugzak hoe je met dat soort dingen omgaat? Geen idee eigenlijk.
Je moet jezelf gewoon weer dwingen om verder te gaan. Met vallen en opstaan.
[...]
Kom je dat ivm je werk tegen? Want anders lijkt me 8 van die dramatische gebeurtenissen wel erg veel. Een losgescheurde triencoupe die over de kop gaat... lijkt wel een film. Zelf gelukkig nog nooit zoiets meegemaakt. En TO idd contact opnemen met slachtofferhulp of anders eventueel langs de huisarts.
Nope, heeft niets met mijn werk te maken.
En niemand had wat id treincoupe. Zat er alleen in met een jongen, die kwam wel met een harde klap terecht. Het was net villa volta maar dan anders. Zonder kleerscheuren vanaf gekomen verder. 1 springer van de flat waar ik destijds woonde, 1 tegenover mijn werk en tja heb ook ruim 20 jaar dagelijks met de trein gereisd dus dan krijg je nu eenmaal springers. De meeste machinisten schijnen er ook gemiddeld 3 tot 5 te krijgen las ik ooit ergens.
En tja traumatisch? Ik heb wel meer meegemaakt dan dat dus het ligt misschien ook aan je rugzak hoe je met dat soort dingen omgaat? Geen idee eigenlijk.
Je moet jezelf gewoon weer dwingen om verder te gaan. Met vallen en opstaan.
maandag 14 april 2014 om 21:25
Wat een nare ervaring TO.
Ik heb het drie jaar geleden meegemaakt onderweg naar mijn werk. De klap, het hobbelen, het plotselinge stoppen vd trein. Heel erg naar!
Vriend werkte voor het zelfde bedrijf en is me uiteindelijk van het station komen halen. Ik vond de informatie in de trein en achteraf op het station wel.heel erg netjes!
Als je last blijft houden zou ik inderdaad hulp zoeken. Ik heb de eerste maanden ook met enige reserves in de trein gezeten.
Ik heb het drie jaar geleden meegemaakt onderweg naar mijn werk. De klap, het hobbelen, het plotselinge stoppen vd trein. Heel erg naar!
Vriend werkte voor het zelfde bedrijf en is me uiteindelijk van het station komen halen. Ik vond de informatie in de trein en achteraf op het station wel.heel erg netjes!
Als je last blijft houden zou ik inderdaad hulp zoeken. Ik heb de eerste maanden ook met enige reserves in de trein gezeten.
maandag 14 april 2014 om 21:28
Ik heb zoiets meerdere keren meegemaakt, heb 1 keer (op sinterklaasavond, onderweg naar familie) in de trein gezeten terwijl er iemand voor sprong (ik dacht net als jij dat het een fiets was), en heb ook een auto onder de trein zien komen. Het enige waar ik nu nog weleens aan terug denk is de keer dat ik iemand van hetzelfde perron zo voor de passerende trein zag springen. Ik zal de details besparen, afgrijselijk.
Ik kan me niet voorstellen hoe zo iemand zich moet voelen, en daarom kan ik het me ook makkelijk weer van me af zetten. Slachtofferhulp lijkt me goed idee, al vraag ik me eerlijk gezegd ook wel af waarom je je dit zo aantrekt, en dat nog steeds doet na 2,5 week. Lijkt me goed als je in ieder geval je verhaal kwijt kunt aan iemand die er verstand van heeft!
Ik kan me niet voorstellen hoe zo iemand zich moet voelen, en daarom kan ik het me ook makkelijk weer van me af zetten. Slachtofferhulp lijkt me goed idee, al vraag ik me eerlijk gezegd ook wel af waarom je je dit zo aantrekt, en dat nog steeds doet na 2,5 week. Lijkt me goed als je in ieder geval je verhaal kwijt kunt aan iemand die er verstand van heeft!
Wow, wat zie jij er vandaag geweldig uit!
maandag 14 april 2014 om 21:30
quote:Istar_ schreef op 14 april 2014 @ 21:21:
[...]
Ook wel zielig voor de springer, dat er geen menswaardiger einde voor hem/haar was. En de familie, die geen afscheid heeft kunnen nemen en met een gesloten kist zit.Ik heb geen medelijden met degenen die zelfmoord plegen, alleen met degenen die achter blijven en degenen die ze er dusdanig mee traumatiseren, of zoals ik er wat onhandiger neer had gezet, mee belasten, en er last van blijven houden.
[...]
Ook wel zielig voor de springer, dat er geen menswaardiger einde voor hem/haar was. En de familie, die geen afscheid heeft kunnen nemen en met een gesloten kist zit.Ik heb geen medelijden met degenen die zelfmoord plegen, alleen met degenen die achter blijven en degenen die ze er dusdanig mee traumatiseren, of zoals ik er wat onhandiger neer had gezet, mee belasten, en er last van blijven houden.
maandag 14 april 2014 om 21:42
maandag 14 april 2014 om 21:43
Ik heb het een aantal jaar geleden ook een keer gehad. De eerste 3, 4 keer was het wat onwennig in de trein. Nu niet meer, al ga ik niet meer voorin zitten als het even kan.
Ik kwam er vrij snel achter dat het een meisje van 17 was die bewust voor mijn trein gesprongen is. Vond ik behoorlijk heftig . Wij hadden destijds trouwens 2 machinisten op die trein zitten: Een leerling en een normale machinist.
Ik zou contact opnemen met Slachtofferhulp (heb ik destijds niet gedaan overigens).
Ik kwam er vrij snel achter dat het een meisje van 17 was die bewust voor mijn trein gesprongen is. Vond ik behoorlijk heftig . Wij hadden destijds trouwens 2 machinisten op die trein zitten: Een leerling en een normale machinist.
Ik zou contact opnemen met Slachtofferhulp (heb ik destijds niet gedaan overigens).
'I like to have powerful enemies. Makes me feel important.'
maandag 14 april 2014 om 21:50
quote:broodtrommel schreef op 14 april 2014 @ 21:30:
[...]
Ik heb geen medelijden met degenen die zelfmoord plegen, alleen met degenen die achter blijven en degenen die ze er dusdanig mee traumatiseren, of zoals ik er wat onhandiger neer had gezet, mee belasten, en er last van blijven houden.Dan heb je werkelijk geen idee hoe het is om zo diep te zitten om zoiets te overwegen. Gij zijt een gezegend mens.
[...]
Ik heb geen medelijden met degenen die zelfmoord plegen, alleen met degenen die achter blijven en degenen die ze er dusdanig mee traumatiseren, of zoals ik er wat onhandiger neer had gezet, mee belasten, en er last van blijven houden.Dan heb je werkelijk geen idee hoe het is om zo diep te zitten om zoiets te overwegen. Gij zijt een gezegend mens.
maandag 14 april 2014 om 21:52
Ja dit zijn nare ervaringen. Neem contact op met slachtofferhulp zoals hiervoor ook al gezegd.
Het gevoel en de geluiden zal je niet zo snel kwijt raken, maar leer ermee leven. Ik heb ook een aantal nare dingen gezien en meegemaakt en dat kan ik zo terughalen maar ik heb er geen last van.
Mijn moeder heeft een poos pieperdienst voor de ns gedaan (de machinist/conducteur stuurt dan bepaalde codes door). Ik vond het schrikbarend hoe vaak ongelukken / springers op het spoor nog voorkomen...
Sterkte
Het gevoel en de geluiden zal je niet zo snel kwijt raken, maar leer ermee leven. Ik heb ook een aantal nare dingen gezien en meegemaakt en dat kan ik zo terughalen maar ik heb er geen last van.
Mijn moeder heeft een poos pieperdienst voor de ns gedaan (de machinist/conducteur stuurt dan bepaalde codes door). Ik vond het schrikbarend hoe vaak ongelukken / springers op het spoor nog voorkomen...
Sterkte
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
maandag 14 april 2014 om 21:54
maandag 14 april 2014 om 21:54
maandag 14 april 2014 om 21:57
quote:broodtrommel schreef op 14 april 2014 @ 21:30:
[...]
Ik heb geen medelijden met degenen die zelfmoord plegen, alleen met degenen die achter blijven en degenen die ze er dusdanig mee traumatiseren, of zoals ik er wat onhandiger neer had gezet, mee belasten, en er last van blijven houden.Ik hoop dat je beseft hoe dom deze opmerking is? Mensen die dit soort dingen doen zijn daar niet mee bezig. En dat kan je egoistisch noemen, maar ik noem het een dwaling in niemandsland. Dat lijkt me een afschuwelijk gevoel. Meerdere zelfmoorden meegemaakt en dat waren vaak mensen die ALTIJD teveel rekening hielden met mensen. La tristesse...
[...]
Ik heb geen medelijden met degenen die zelfmoord plegen, alleen met degenen die achter blijven en degenen die ze er dusdanig mee traumatiseren, of zoals ik er wat onhandiger neer had gezet, mee belasten, en er last van blijven houden.Ik hoop dat je beseft hoe dom deze opmerking is? Mensen die dit soort dingen doen zijn daar niet mee bezig. En dat kan je egoistisch noemen, maar ik noem het een dwaling in niemandsland. Dat lijkt me een afschuwelijk gevoel. Meerdere zelfmoorden meegemaakt en dat waren vaak mensen die ALTIJD teveel rekening hielden met mensen. La tristesse...
maandag 14 april 2014 om 22:15
quote:Istar_ schreef op 14 april 2014 @ 21:50:
[...]
Dan heb je werkelijk geen idee hoe het is om zo diep te zitten om zoiets te overwegen. Gij zijt een gezegend mens.
Inderdaad! Helaas weet ik wel hoe dat voelt en dat wens ik niemand toe. Gelukkig voel ik me nu best goed en ben ik blij dat ik die stap uiteindelijk niet heb gemaakt, maar ik weet wel nog heel goed hoe ik me voelde. Geloof me, op dat moment ben je te ver heen en is je verdriet en doodswens zo groot, dat nadenken over de gevolgen voor een ander echt niet meer aan de orde is. Je kunt dat egoïstisch noemen, maar het is vooral in en in triest. Zelf zit ik nog volop in het verwerkingsproces, verwerken dat ik me zo verschrikkelijk slecht heb gevoelt en verwerken dat het mij is overkomen. Zo voelt dat namelijk, het is me overkomen. En ik heb ertegen gevochten, alles gedaan om me beter te voelen. Het moeilijkste vind ik nu trouwens het omgaan met schuldgevoel tegenover de mensen om mij heen die mij in die donkere tijd hebben meegemaakt. Mij dingen hebben horen zeggen die verschrikkelijk zijn. Maar dat schuldgevoel is er dus nu pas, in die tijd was daar geen ruimte voor.
@TO: Wat vreselijk dat je hier getuige van bent geweest. Je hebt misschien niets gezien, maar wel gehoord en gevoeld. Ik kan me goed voorstellen dat je er last van hebt. Slachtofferhulp lijkt mij inderdaad de aangewezen instantie voor jou. Sterkte!
[...]
Dan heb je werkelijk geen idee hoe het is om zo diep te zitten om zoiets te overwegen. Gij zijt een gezegend mens.
Inderdaad! Helaas weet ik wel hoe dat voelt en dat wens ik niemand toe. Gelukkig voel ik me nu best goed en ben ik blij dat ik die stap uiteindelijk niet heb gemaakt, maar ik weet wel nog heel goed hoe ik me voelde. Geloof me, op dat moment ben je te ver heen en is je verdriet en doodswens zo groot, dat nadenken over de gevolgen voor een ander echt niet meer aan de orde is. Je kunt dat egoïstisch noemen, maar het is vooral in en in triest. Zelf zit ik nog volop in het verwerkingsproces, verwerken dat ik me zo verschrikkelijk slecht heb gevoelt en verwerken dat het mij is overkomen. Zo voelt dat namelijk, het is me overkomen. En ik heb ertegen gevochten, alles gedaan om me beter te voelen. Het moeilijkste vind ik nu trouwens het omgaan met schuldgevoel tegenover de mensen om mij heen die mij in die donkere tijd hebben meegemaakt. Mij dingen hebben horen zeggen die verschrikkelijk zijn. Maar dat schuldgevoel is er dus nu pas, in die tijd was daar geen ruimte voor.
@TO: Wat vreselijk dat je hier getuige van bent geweest. Je hebt misschien niets gezien, maar wel gehoord en gevoeld. Ik kan me goed voorstellen dat je er last van hebt. Slachtofferhulp lijkt mij inderdaad de aangewezen instantie voor jou. Sterkte!
maandag 14 april 2014 om 22:18
quote:Istar_ schreef op 14 april 2014 @ 21:50:
[...]
Dan heb je werkelijk geen idee hoe het is om zo diep te zitten om zoiets te overwegen. Gij zijt een gezegend mens.
Oh jazeker wel en daarom heb ik geen medelijden met ze. Ik begrijp het juist heel goed waarom iemand die beslissing kan maken dus om me een gezegend mens te noemen is een totaal ongefundeerde opmerking. En ook niet juist.
Daarnaast ben ik dierbaren verloren aan zelfmoord. Het deed ongelooflijk veel pijn en ik mis ze nog iedere dag, maar het is hun beslissing geweest. Een beslissing die ik zelf ook vaak overwogen heb maar nooit heb doorgezet. En daar heb ik vrede mee. Dus ja je hebt enigszins gelijk dat ik niet weet hoe je net die ene stap wel maakt. Hoe diep mensen zItten dat ze die overweging maken? Oh jazeker, iets te vaak meegemaakt dat ik wou dat ik het lef had gehad. Dan hoef je niet elke keer weer die dieptes mee te maken, geen gezeik meer aan je hoofd, maar rust. Eindelijk rust. Ja hoor ik snap het juist wel.
[...]
Dan heb je werkelijk geen idee hoe het is om zo diep te zitten om zoiets te overwegen. Gij zijt een gezegend mens.
Oh jazeker wel en daarom heb ik geen medelijden met ze. Ik begrijp het juist heel goed waarom iemand die beslissing kan maken dus om me een gezegend mens te noemen is een totaal ongefundeerde opmerking. En ook niet juist.
Daarnaast ben ik dierbaren verloren aan zelfmoord. Het deed ongelooflijk veel pijn en ik mis ze nog iedere dag, maar het is hun beslissing geweest. Een beslissing die ik zelf ook vaak overwogen heb maar nooit heb doorgezet. En daar heb ik vrede mee. Dus ja je hebt enigszins gelijk dat ik niet weet hoe je net die ene stap wel maakt. Hoe diep mensen zItten dat ze die overweging maken? Oh jazeker, iets te vaak meegemaakt dat ik wou dat ik het lef had gehad. Dan hoef je niet elke keer weer die dieptes mee te maken, geen gezeik meer aan je hoofd, maar rust. Eindelijk rust. Ja hoor ik snap het juist wel.
maandag 14 april 2014 om 22:33
quote:zusvanbroer schreef op 14 april 2014 @ 22:08:
Broodtrommel wat ben jij een Gelukkig mens dat je zulke onwetende achterlijke opmerkingen je toetsenbord uit kunt krijgen. Mijn God. Je hebt echt geen idee wat je zegt.
Ik snap dus werkelijk waar niet welke achterlijke opmerkingen jij op doelt. Het enige wat ik hierover heb gezegd is dat ik geen medelijden heb met degenen die hun eigen leven nemen. Ja ik vind het erg voor de nabestaanden, ja ik vind het erg voor de dierbaren en degenen die dit traumatiseerd. Maar voor degene zelf? Nee, want die heeft eindelijk de rust gevonden die ze zo wanhopig zoeken. Is het treurig dat iemand zo diep zit dat diegene een eind maakt aan zijn eigen leven? Ja in en in triest, maar wel een eigen keus geweest. Het is niemands schuld en als iemand zich zoiets in zijn hoofd haalt en echt de knop om gaat dan is er niets wat iemand nog kan doen.
Dat jij dat achterlijke onzin vind so be it.
Broodtrommel wat ben jij een Gelukkig mens dat je zulke onwetende achterlijke opmerkingen je toetsenbord uit kunt krijgen. Mijn God. Je hebt echt geen idee wat je zegt.
Ik snap dus werkelijk waar niet welke achterlijke opmerkingen jij op doelt. Het enige wat ik hierover heb gezegd is dat ik geen medelijden heb met degenen die hun eigen leven nemen. Ja ik vind het erg voor de nabestaanden, ja ik vind het erg voor de dierbaren en degenen die dit traumatiseerd. Maar voor degene zelf? Nee, want die heeft eindelijk de rust gevonden die ze zo wanhopig zoeken. Is het treurig dat iemand zo diep zit dat diegene een eind maakt aan zijn eigen leven? Ja in en in triest, maar wel een eigen keus geweest. Het is niemands schuld en als iemand zich zoiets in zijn hoofd haalt en echt de knop om gaat dan is er niets wat iemand nog kan doen.
Dat jij dat achterlijke onzin vind so be it.
