Psyche
alle pijlers
flashbacks na een scheiding
zaterdag 9 augustus 2014 om 18:34
Een maand of zeven geleden ben ik vrij plotsklaps gescheiden. Een maand lang wilde mijn ex nadenken, nadat ik er achter kwam dat hij stiekem contact had met de vrouw met wie hij nu een relatie heeft. Na deze maand van nadenken - en verder een heel harmonieuze relatie van bijna twaalf jaar - was ik ineens alleen.
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
vrijdag 12 september 2014 om 23:01
quote:Eleonora schreef op 12 september 2014 @ 22:57:
Pffff, ik ga hard werken om dat te bereiken.Ik gun je eerder rust dan hard werken. Laat de tijd dat harde werk maar doen.
Pffff, ik ga hard werken om dat te bereiken.Ik gun je eerder rust dan hard werken. Laat de tijd dat harde werk maar doen.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
vrijdag 12 september 2014 om 23:02
quote:Eleonora schreef op 12 september 2014 @ 22:57:
Ik wil graag meedoen met de luchtigheid maar mijn lolbroek zit in de was.
Of het me lucht gaat geven, weten wat ik nu weet...?
Dat hoop ik toch van wel.
Vredig zou ik me willen voelen.
Vrede hebben met alles. Pffff, ik ga hard werken om dat te bereiken.Dat hoop ik ook.
Ik wil graag meedoen met de luchtigheid maar mijn lolbroek zit in de was.
Of het me lucht gaat geven, weten wat ik nu weet...?
Dat hoop ik toch van wel.
Vredig zou ik me willen voelen.
Vrede hebben met alles. Pffff, ik ga hard werken om dat te bereiken.Dat hoop ik ook.
Life is short. Eat dessert first.
vrijdag 12 september 2014 om 23:03
vrijdag 12 september 2014 om 23:06
quote:Eleonora schreef op 12 september 2014 @ 23:03:
[...]
Ja.
Enorm.
Maar ik ben vooral teleurgesteld.
Een jeukwoord tot en met maar dat is wat ik voel.Hoe de emotie ook heet die je nu voelt, je doorloopt ze allemaal heel heftig en daarom zul je des te sneller weer vaker gelukkig zijn lieve Beo. Diep gaan en herrijzen als een fenix.
[...]
Ja.
Enorm.
Maar ik ben vooral teleurgesteld.
Een jeukwoord tot en met maar dat is wat ik voel.Hoe de emotie ook heet die je nu voelt, je doorloopt ze allemaal heel heftig en daarom zul je des te sneller weer vaker gelukkig zijn lieve Beo. Diep gaan en herrijzen als een fenix.
vrijdag 12 september 2014 om 23:32
Toch is het beter om het bevestigd te hebben nu, weten is beter dan ernaar blijven gissen. Hoewel je het eigenlijk al wist, je gevoel zat goed dus.
Teleurgesteld zijn lijkt me logisch. Boos komt nog wel. Of niet, ook goed. Het maakt niet uit op welke manier je dit doorgaat, alles is goed, als je je hoofd maar boven water houdt en volhoudt.
Teleurgesteld zijn lijkt me logisch. Boos komt nog wel. Of niet, ook goed. Het maakt niet uit op welke manier je dit doorgaat, alles is goed, als je je hoofd maar boven water houdt en volhoudt.
zaterdag 13 september 2014 om 01:24
Lieve Lé, wat naar en fijn dat je nu het naadje van de kous schijnt te weten. Het zal je vast helpen bij je verwerkingsproces, maar leuk is anders, of niet...
En Meds heeft gelijk: humor doet een boel goed.. Dus ik ga even nadenken met welke foute mop ik je kan vertellen hoeveel ik aan je denk...
En Meds heeft gelijk: humor doet een boel goed.. Dus ik ga even nadenken met welke foute mop ik je kan vertellen hoeveel ik aan je denk...
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
zaterdag 13 september 2014 om 10:20
Goedemorgen ladies,
Op zich goed geslapen. Met pil, dat wel.
Rommelige nacht en nu ben ik brak.
Ik werd net wakker, ik voelde me best ok, en dan, na dertig seconden van heerlijke ledigheid, is daar die spanning weer op mijn maag.
Ik dacht letterlijk 'het is allemaal waar' en huppekee, auw.....
Mijn gevoel zegt dat ik alleen maar op de bank wil liggen, netflix kijken, forummen, niks doen. Vandaag is de moeilijkste dag. Morgen komt ze alweer terug bij me.
Gottegottegot, wát een ellende, kanonne, en het is nog maar net begonnen!
Dit gaat nog jaren duren. Alleen het vooruitzicht al....waar is de drank?
Mijn verstand zegt dat ik op moet staan, me nuttig moet maken en dan later vandaag op de bank kan gaan.
Eruit, met de hond, het erf vegen, een pilotfilmpje schrijven en gras maaien.
Beowulf ligt naast me. Ik ruik hem en voel zijn hete, zwarte lijf. Ik wil dat hij minstens op de grond gaat liggen, bij me vandaan. Ik weet alleen nog even niet hoe ik hem wegkrijg.
Gewone dingen Leo, laat je troosten door gewone dingen.
Thee, geroosterd brood, de katten, de hond.....
HIJ GING GEWOON BIJ ME WEG VOOR EEN PIECE OF ASS!!
Net als zó veel andere mannen en vrouwen doen en waar hij zo op neerkeek. Waar hij geen respect voor had, wat hij nooit zou doen, dus wat maanden stiekem moest, waar over gelogen werd, keihard, recht in mijn gezicht! Hij ontkende zijn liefde om zijn face te bewaren, om niet als ordinaire vreemdganger over te komen want dat zou zijn imago schaden.
Hij verraadde tegenover mij zijn nieuwe liefde vele malen, ze was zijn type niet, ik kende hem toch, hij wilde geen relatie met haar, zelfs als zij dat wel wilde en toen waren ze al maanden samen. Allemaal imago.
Wat een treurnis.
Het zal je nieuwe liefde zijn zeg, die out of his way gaat om te ontkennen dat hij met je samen is. Om niks want ik, de ex, wist het al lang. Ik bleef er naar vragen want ik was overtuigd van de leugen. Natuurlijk hoopte ik dat het niet waar was maar van binnen, in mijn hart was er geen twijfel.
En dan, na maanden, is het allemaal waar.
Opluchting en pijn, ik kende de combi nog niet.
Ook deze cocktail bestaat....
Op zich goed geslapen. Met pil, dat wel.
Rommelige nacht en nu ben ik brak.
Ik werd net wakker, ik voelde me best ok, en dan, na dertig seconden van heerlijke ledigheid, is daar die spanning weer op mijn maag.
Ik dacht letterlijk 'het is allemaal waar' en huppekee, auw.....
Mijn gevoel zegt dat ik alleen maar op de bank wil liggen, netflix kijken, forummen, niks doen. Vandaag is de moeilijkste dag. Morgen komt ze alweer terug bij me.
Gottegottegot, wát een ellende, kanonne, en het is nog maar net begonnen!
Dit gaat nog jaren duren. Alleen het vooruitzicht al....waar is de drank?
Mijn verstand zegt dat ik op moet staan, me nuttig moet maken en dan later vandaag op de bank kan gaan.
Eruit, met de hond, het erf vegen, een pilotfilmpje schrijven en gras maaien.
Beowulf ligt naast me. Ik ruik hem en voel zijn hete, zwarte lijf. Ik wil dat hij minstens op de grond gaat liggen, bij me vandaan. Ik weet alleen nog even niet hoe ik hem wegkrijg.
Gewone dingen Leo, laat je troosten door gewone dingen.
Thee, geroosterd brood, de katten, de hond.....
HIJ GING GEWOON BIJ ME WEG VOOR EEN PIECE OF ASS!!
Net als zó veel andere mannen en vrouwen doen en waar hij zo op neerkeek. Waar hij geen respect voor had, wat hij nooit zou doen, dus wat maanden stiekem moest, waar over gelogen werd, keihard, recht in mijn gezicht! Hij ontkende zijn liefde om zijn face te bewaren, om niet als ordinaire vreemdganger over te komen want dat zou zijn imago schaden.
Hij verraadde tegenover mij zijn nieuwe liefde vele malen, ze was zijn type niet, ik kende hem toch, hij wilde geen relatie met haar, zelfs als zij dat wel wilde en toen waren ze al maanden samen. Allemaal imago.
Wat een treurnis.
Het zal je nieuwe liefde zijn zeg, die out of his way gaat om te ontkennen dat hij met je samen is. Om niks want ik, de ex, wist het al lang. Ik bleef er naar vragen want ik was overtuigd van de leugen. Natuurlijk hoopte ik dat het niet waar was maar van binnen, in mijn hart was er geen twijfel.
En dan, na maanden, is het allemaal waar.
Opluchting en pijn, ik kende de combi nog niet.
Ook deze cocktail bestaat....
zaterdag 13 september 2014 om 10:32
quote:Eleonora schreef op 13 september 2014 @ 10:20:
Mijn gevoel zegt dat ik alleen maar op de bank wil liggen, netflix kijken, forummen, niks doen.
Gewone dingen Leo, laat je troosten door gewone dingen.
Thee, geroosterd brood, de katten, de hond.....
Ha! Je hebt nog een echte hond?
Doe wat je gevoel je ingeeft, nestel maar.
En hang niet alles aan je dochter op, hoe moeilijk ook maar je mag haar niet met jouw 'opluchting van je bent er weer' opzadelen.
Voor de rest is het gewoon KUT.
Zwaar kut.
Bah.
Mijn gevoel zegt dat ik alleen maar op de bank wil liggen, netflix kijken, forummen, niks doen.
Gewone dingen Leo, laat je troosten door gewone dingen.
Thee, geroosterd brood, de katten, de hond.....
Ha! Je hebt nog een echte hond?
Doe wat je gevoel je ingeeft, nestel maar.
En hang niet alles aan je dochter op, hoe moeilijk ook maar je mag haar niet met jouw 'opluchting van je bent er weer' opzadelen.
Voor de rest is het gewoon KUT.
Zwaar kut.
Bah.
Hatsjikideee...
