vousvoyeren
dinsdag 7 oktober 2014 om 23:32
De laatste tijd zit ik er steeds vaker mee dat ik in situaties met onbekenden bijna altijd met jij aangesproken wordt. ik ben inmiddels 36 en vind het prettig wanneer ik in een winkel bijvoorbeeld door de cassiere met u wordt aangesproken, zeker wanneer deze zelf een stuk jonger zijn. Helemaal wanneer er tegen klanten voor mij wel u wordt gezegd en tegen mij dan jij. laatst had ik het ook bij de kassa en zag dat de klanten voor mij van mijn leeftijd waren en van 1 iemand wist ik ook dat ze twee jaar jonger dan ik ben. het is lastig om dit iedere keer te ervaren, ik voel mij dan zo'n meisje, terwijl ik al 25 jaar menstrueer en mij dus al geruime tijd een vrouw voel. ik kleed mij normaal en doe niet kinderlijk. ik heb wel een iets jonger gezicht maar lijk niet 15 jaar jonger bv. hoe zorg ik dat ik toch met u wordt aangesproken. of hoe breng ik dit bij de cassiere ter sprake zonder al te mutserig of beledigd over te komen?
dinsdag 7 oktober 2014 om 23:36
Het is onbeleefd om dat bij de kassamedewerkster ter sprake te brengen. Wat zij doet is ook onbeleefd maar onbeleefdheid beantwoord je niet met onbeleefdheid.
Ik kan me er ook aan ergeren. Mijn huisarts doet het ook, in een poging om vertrouwelijk te doen vermoed ik. Maar zij blijft voor mij u en dokter. En ik vind dat andersom ook prettiger in zakelijke relaties.
Maar die beleefdheidsvorm is aan het veranderen denk ik. En veel mensen vinden u juist onprettig. Ik voel me er prettiger bij in veel situaties.
Ik kan me er ook aan ergeren. Mijn huisarts doet het ook, in een poging om vertrouwelijk te doen vermoed ik. Maar zij blijft voor mij u en dokter. En ik vind dat andersom ook prettiger in zakelijke relaties.
Maar die beleefdheidsvorm is aan het veranderen denk ik. En veel mensen vinden u juist onprettig. Ik voel me er prettiger bij in veel situaties.
dinsdag 7 oktober 2014 om 23:36
quote:bokjevansteen schreef op 07 oktober 2014 @ 23:32:
hoe zorg ik dat ik toch met u wordt aangesproken. of hoe breng ik dit bij de cassiere ter sprake zonder al te mutserig of beledigd over te komen?
Niet denk ik..
Je zou hakken aan kunnen trekken. Je make-up wat zwaarder maken of je houding veranderen. Ben je toevallig heel klein?
Bij mij beginnen ze nu net te u-en en mevrouwen.. 1.75m, bijna 25jr.
Je kunt alijd zeggen: Ik heb niet met je geknikkerd. Aan jou dan de keuze op welke toon je dit doet.
Ik word trouwens sneller met mevrouw en u aangesproken als ik er wat zakelijker uit zie. Een kokerrok of pantalon met een lage hak en voila.. Ik voel me 10 jaar ouder .
hoe zorg ik dat ik toch met u wordt aangesproken. of hoe breng ik dit bij de cassiere ter sprake zonder al te mutserig of beledigd over te komen?
Niet denk ik..
Je zou hakken aan kunnen trekken. Je make-up wat zwaarder maken of je houding veranderen. Ben je toevallig heel klein?
Bij mij beginnen ze nu net te u-en en mevrouwen.. 1.75m, bijna 25jr.
Je kunt alijd zeggen: Ik heb niet met je geknikkerd. Aan jou dan de keuze op welke toon je dit doet.
Ik word trouwens sneller met mevrouw en u aangesproken als ik er wat zakelijker uit zie. Een kokerrok of pantalon met een lage hak en voila.. Ik voel me 10 jaar ouder .
dinsdag 7 oktober 2014 om 23:38
Hoe breng je dit ter sprake bij de cassiere? Niet.
Het is niet aan jou om andere volwassen mensen op te voeden. Hooguit kun je zelf het goede voorbeeld blijven geven.
Ik vind je trouwens wel een formele tut-hola hoor. Wees blij, over nog een paar jaar stoppen ook de bouwvakkers met fluiten en na de overgang kun je nog tientallen jaren een mevrouw zijn.
Het is niet aan jou om andere volwassen mensen op te voeden. Hooguit kun je zelf het goede voorbeeld blijven geven.
Ik vind je trouwens wel een formele tut-hola hoor. Wees blij, over nog een paar jaar stoppen ook de bouwvakkers met fluiten en na de overgang kun je nog tientallen jaren een mevrouw zijn.
dinsdag 7 oktober 2014 om 23:38
Beatrijs zegt dit:
Ongewenst getutoyeerd
Beste Beatrijs,
Ik ben een vrouw van begin 40 en word door mensen die ik niet ken (in winkels bijvoorbeeld) vaak getutoyeerd. Eigenlijk vind ik dat vervelend. Ik moet de neiging onderdrukken om kattig ‘Kennen wij elkaar?’ te zeggen. Zelf zeg ik altijd ‘u’ tegen onbekenden. Soms doet zich de merkwaardige situatie voor dat ik ‘u’ zeg tegen een twintiger die mij op zijn of haar beurt met ‘je’ aanspreekt. Is het redelijk om te zeggen dat ik liever met ‘u’ wil worden aangesproken of kan ik dit maar beter laten passeren?
Ongewenst getutoyeerd
Beste Ongewenst getutoyeerd,
In zakelijke uitwisselingen tussen onbekenden is vousvoyeren de regel, zeker wanneer betrokkenen niet meer bij de jongeren horen. Jongeren onderling tutoyeren altijd. Als veertigjarige zou u niet meer automatisch getutoyeerd moeten worden door winkel- en baliepersoneel. Maar de overtreding is te licht om er een punt van te maken. Een onbekende corrigeren is een paardenmiddel dat meestal meer kwaad dan goed doet, omdat de terechtgewezene zich altijd in een hoek gezet voelt. In uw geval moet u er rekening mee houden dat het tutoyeren per ongeluk gebeurt. Waarschijnlijk ziet u er gewoon jonger uit dan u bent. Veel andere veertig-plus dames zouden maar al te graag in uw schoenen staan. Zolang het tutoyeren voortduurt, kunt u het beter als een compliment beschouwen. U kunt overigens gerust zijn: over een paar jaar is het echt voorbij en zal elke onbekende u met ‘u’ aanspreken.
Ongewenst getutoyeerd
Beste Beatrijs,
Ik ben een vrouw van begin 40 en word door mensen die ik niet ken (in winkels bijvoorbeeld) vaak getutoyeerd. Eigenlijk vind ik dat vervelend. Ik moet de neiging onderdrukken om kattig ‘Kennen wij elkaar?’ te zeggen. Zelf zeg ik altijd ‘u’ tegen onbekenden. Soms doet zich de merkwaardige situatie voor dat ik ‘u’ zeg tegen een twintiger die mij op zijn of haar beurt met ‘je’ aanspreekt. Is het redelijk om te zeggen dat ik liever met ‘u’ wil worden aangesproken of kan ik dit maar beter laten passeren?
Ongewenst getutoyeerd
Beste Ongewenst getutoyeerd,
In zakelijke uitwisselingen tussen onbekenden is vousvoyeren de regel, zeker wanneer betrokkenen niet meer bij de jongeren horen. Jongeren onderling tutoyeren altijd. Als veertigjarige zou u niet meer automatisch getutoyeerd moeten worden door winkel- en baliepersoneel. Maar de overtreding is te licht om er een punt van te maken. Een onbekende corrigeren is een paardenmiddel dat meestal meer kwaad dan goed doet, omdat de terechtgewezene zich altijd in een hoek gezet voelt. In uw geval moet u er rekening mee houden dat het tutoyeren per ongeluk gebeurt. Waarschijnlijk ziet u er gewoon jonger uit dan u bent. Veel andere veertig-plus dames zouden maar al te graag in uw schoenen staan. Zolang het tutoyeren voortduurt, kunt u het beter als een compliment beschouwen. U kunt overigens gerust zijn: over een paar jaar is het echt voorbij en zal elke onbekende u met ‘u’ aanspreken.
dinsdag 7 oktober 2014 om 23:40
Grappig, de meeste vrouwen schieten spontaan in een depressie op de dag dat ze beseffen dat het winkelpersoneel hen standaard met U aanspreekt en ze zich realiseren nooit meer het meisje te worden dat ze ooit was en zich nog voelt.
Ik heb twee tips voor je:
Zeg tegen het meisje achter de kassa dat je niet met haar geknikkerd hebt en met U aangesproken wenst te worden.
Óf
Verf je haar grijs.
Succes verzekerd.
Maar serieus, waaróm wil je dit?
Ik heb twee tips voor je:
Zeg tegen het meisje achter de kassa dat je niet met haar geknikkerd hebt en met U aangesproken wenst te worden.
Óf
Verf je haar grijs.
Succes verzekerd.
Maar serieus, waaróm wil je dit?
Iets warms graag. Met borstharen. (Loesje)
dinsdag 7 oktober 2014 om 23:43
quote:PlofKipje84 schreef op 07 oktober 2014 @ 23:40:
Gut.... 36 en mevrouw en u??? Ik ben 30 en vind het heerlijk dat ik blijkbaar jong overkom want er wordt jij tegen mij gezegd. Of ik word toegankelijk gevonden, vind ik zelf ook prettig. Ik zeg alleen u als ik een afstand nodig vind....Ik vind een afstand vrijwel altijd nodig, tenzij ik iemand persoonlijk ken, ermee samenwerk of er een andere band is, en één van beiden heeft aangegeven dat tutoyeren ook een optie is. Als je je ongemakkelijk voelt bij u zeggen kan je snel zeggen dat de ander wel je mag zeggen. Andersom gaat niet. Daarom begin je jit beleefdheid met u, dat biedt ruimte. Bij beginnen met je kan je geen kant meer op.
Gut.... 36 en mevrouw en u??? Ik ben 30 en vind het heerlijk dat ik blijkbaar jong overkom want er wordt jij tegen mij gezegd. Of ik word toegankelijk gevonden, vind ik zelf ook prettig. Ik zeg alleen u als ik een afstand nodig vind....Ik vind een afstand vrijwel altijd nodig, tenzij ik iemand persoonlijk ken, ermee samenwerk of er een andere band is, en één van beiden heeft aangegeven dat tutoyeren ook een optie is. Als je je ongemakkelijk voelt bij u zeggen kan je snel zeggen dat de ander wel je mag zeggen. Andersom gaat niet. Daarom begin je jit beleefdheid met u, dat biedt ruimte. Bij beginnen met je kan je geen kant meer op.
dinsdag 7 oktober 2014 om 23:44
dinsdag 7 oktober 2014 om 23:45
quote:Ephina schreef op 07 oktober 2014 @ 23:41:
[...]
Mevrouw wenst gevousvoyeerd te worden. Zij wordt echter met enige regelmaat getutoyeerd. Dit vindt mevrouw onprettig. Snappie?
Waarom doe je zo neerbuigend over een gevoel van iemand anders?
Mag zij zich niet onprettig voelen bij je-zeggen omdat jij dat vreemd vindt?
[...]
Mevrouw wenst gevousvoyeerd te worden. Zij wordt echter met enige regelmaat getutoyeerd. Dit vindt mevrouw onprettig. Snappie?
Waarom doe je zo neerbuigend over een gevoel van iemand anders?
Mag zij zich niet onprettig voelen bij je-zeggen omdat jij dat vreemd vindt?
dinsdag 7 oktober 2014 om 23:45
dinsdag 7 oktober 2014 om 23:47
In mijn werk verwacht ik wel dat mensen me met 'u' aanspreken (externen, collega's natuurlijk niet) totdat we afspraken hebben gemaakt over hoe we dat doen. Gelukkig gebeurt dat ook meestal. Privé word ik het liefst getutoyeerd, door mensen van alle leeftijden. Zelf zeg ik overigens wel u tegen bijv. mijn buurtjes van 90+, terwijl ze mij Betje noemen, maar buurman H van 50 tutoyeer ik wel gewoon.
dinsdag 7 oktober 2014 om 23:50
Waar je je al niet druk om kan maken... Wa maakt het nou uit oe oud de supermarktcaissière denkt dat je bent? Nou ja, behalve misschien als je 32 bent, zoals ik, en je vorige week nog moest legitimeren voor een fles wijn
Je zou het goede voorbeeld kunnen geven, dus zelf alvast superformeel groeten: aangename middag kassadame, hoe gaat het met U?
Of misschien het verwachtingspatroon met humor benaderen: zeg maar gewoon U hoor.
Je zou het goede voorbeeld kunnen geven, dus zelf alvast superformeel groeten: aangename middag kassadame, hoe gaat het met U?
Of misschien het verwachtingspatroon met humor benaderen: zeg maar gewoon U hoor.
Zeg maar Spijker.