Psyche
alle pijlers
vousvoyeren
dinsdag 7 oktober 2014 om 23:32
De laatste tijd zit ik er steeds vaker mee dat ik in situaties met onbekenden bijna altijd met jij aangesproken wordt. ik ben inmiddels 36 en vind het prettig wanneer ik in een winkel bijvoorbeeld door de cassiere met u wordt aangesproken, zeker wanneer deze zelf een stuk jonger zijn. Helemaal wanneer er tegen klanten voor mij wel u wordt gezegd en tegen mij dan jij. laatst had ik het ook bij de kassa en zag dat de klanten voor mij van mijn leeftijd waren en van 1 iemand wist ik ook dat ze twee jaar jonger dan ik ben. het is lastig om dit iedere keer te ervaren, ik voel mij dan zo'n meisje, terwijl ik al 25 jaar menstrueer en mij dus al geruime tijd een vrouw voel. ik kleed mij normaal en doe niet kinderlijk. ik heb wel een iets jonger gezicht maar lijk niet 15 jaar jonger bv. hoe zorg ik dat ik toch met u wordt aangesproken. of hoe breng ik dit bij de cassiere ter sprake zonder al te mutserig of beledigd over te komen?
woensdag 8 oktober 2014 om 10:43
Ik vind dat er met u echt niet meer respect wordt gebruikt als dat je met je aangesproken wordt. Respect zit in meer dan u of jij. U kan juist vreselijk afstandelijk en koud zijn.
Ik u trouwens wel terug als een 16-jarige jongen of meid bij de supermarkt mij met u aanspreekt. Dan zie je ze soms schrikken.
Ik u trouwens wel terug als een 16-jarige jongen of meid bij de supermarkt mij met u aanspreekt. Dan zie je ze soms schrikken.
woensdag 8 oktober 2014 om 10:44
Normaal vind ik het niet zo erg, maar ik denk dat het voor mij vooral belangrijk is hoe mensen het zeggen. En waar ik me er enorm aan erger is als medewerkers van bedrijven dat doen als ze bellen of bij telefonische enquêtes. Vooral Hi heeft daar een handje van. Komt er een mompelende kerel aan de telefoon die mij aanspreekt met mijn voornaam en continue aan het je-en en jij-en is.. Een beetje fatsoen mag wel, vooral als je me ook nog eens wat aan probeert te smeren
woensdag 8 oktober 2014 om 11:25
het zit hem niet in het jij zeggen, maar in het verschil met andere mensen. het is niet leuk als mensen voor je in de rij bv met u worden aangesproken, zelfs als ze jonger zijn, en ik met jij. net of ik dan een meisje ben ofzo. ik loop niet in jeugdige kleding. draag volwassen kleding. ik wil gewoon hetzelfde worden behandelt als de andere klanten.
woensdag 8 oktober 2014 om 11:37
Ik verbaas me er altijd een beetje over dat zo veel mensen in Nederland problemen hebben met "u". In bijvoorbeeld Duitsland en Frankrijk gaat het vanzelf, mijn Duitse vriendin spreekt haar baas netjes met "Sie" aan en echt niet op een onderdanige manier, ze heeft de grootste lol met hem af en toe, maar hij is haar baas, dus hij is "Sie" en "Herr Müller" en geen "Du" en "Fritz". Op een heel natuurlijke manier. En op hun beurt spreken háár medewerkers (ze is manager) háár aan met "Sie" en "Frau Klein" en niet met "Du" en "Birgit". En ook dat op een heel natuurlijke manier, zonder enige vorm van onderdanigheid, in een heel prettige sfeer. Waarom hebben we daar in Nederland nou zo veel moeite mee?
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
woensdag 8 oktober 2014 om 11:46
Ik verbaas me ook over het gejij en gejouw in Nederland. Ik woon zelf al ruim 10 jaar in een land waar standaard gevousvoyeerd wordt en daarom valt het me in NL extra op.
Ik vind het onopgevoed overkomen. Het stoort me verder niet maar ik hoor het wel altijd.
Ben zelf ook redelijk streng opgevoed in dat opzicht: strikt verbod op je en jij zeggen tegen volwassenen die je niet heel goed kent. Geen "hallo" zeggen maar "dag mevrouw' of "dag meneer". Met twee woorden spreken. Enz. Ik vind dat persoonlijk ook een prettiger manier van met elkaar omgaan.
Ik vind het onopgevoed overkomen. Het stoort me verder niet maar ik hoor het wel altijd.
Ben zelf ook redelijk streng opgevoed in dat opzicht: strikt verbod op je en jij zeggen tegen volwassenen die je niet heel goed kent. Geen "hallo" zeggen maar "dag mevrouw' of "dag meneer". Met twee woorden spreken. Enz. Ik vind dat persoonlijk ook een prettiger manier van met elkaar omgaan.
woensdag 8 oktober 2014 om 12:10
quote:bokjevansteen schreef op 08 oktober 2014 @ 11:25:
het zit hem niet in het jij zeggen, maar in het verschil met andere mensen. het is niet leuk als mensen voor je in de rij bv met u worden aangesproken, zelfs als ze jonger zijn, en ik met jij. net of ik dan een meisje ben ofzo. ik loop niet in jeugdige kleding. draag volwassen kleding. ik wil gewoon hetzelfde worden behandelt als de andere klanten.Dus het eigenlijke probleem zit hem in het niet als een volwassen vrouw gezien worden door anderen?
het zit hem niet in het jij zeggen, maar in het verschil met andere mensen. het is niet leuk als mensen voor je in de rij bv met u worden aangesproken, zelfs als ze jonger zijn, en ik met jij. net of ik dan een meisje ben ofzo. ik loop niet in jeugdige kleding. draag volwassen kleding. ik wil gewoon hetzelfde worden behandelt als de andere klanten.Dus het eigenlijke probleem zit hem in het niet als een volwassen vrouw gezien worden door anderen?
woensdag 8 oktober 2014 om 12:18
woensdag 8 oktober 2014 om 12:25
woensdag 8 oktober 2014 om 12:26
Wij hebben bij de bakker 2 dames achter de toonbank:
De ene spreekt je aan met 'je' (ben zelf 42 jaar), vraagt 'kan ik je helpen' en dankjewel en alsjeblieft en maakt een gezellig praatje.
De andere zegt 'zeg het maar' en kijkt je niet aan tijdens het geld terug geven of brood aanreiken en zegt dank U wel en alstublieft.
Drie maal raden wat ik belangrijk vind......
De ene spreekt je aan met 'je' (ben zelf 42 jaar), vraagt 'kan ik je helpen' en dankjewel en alsjeblieft en maakt een gezellig praatje.
De andere zegt 'zeg het maar' en kijkt je niet aan tijdens het geld terug geven of brood aanreiken en zegt dank U wel en alstublieft.
Drie maal raden wat ik belangrijk vind......
woensdag 8 oktober 2014 om 12:29
quote:ainne schreef op 08 oktober 2014 @ 12:18:
Woon zelf trouwens niet in Nederland, hier is iederen "you".
Maar momenteel hebben we een Nederlandse stagiaire (leuk, dacht ik nog, een mede-Nederlander) en die begon mij pardoes u te noemen. Stiekem baalde ik daar wel van, ik ben oud!
Dus helemaal consequent ben ik niet in mijn mening...
Maar waarom koppel jij (en vele anderen) "u" aan "oud"? Voor mij staat dat los van elkaar. Er zijn jonge(re) mensen waar ik "u" tegen zeg en oude(re) mensen waar ik "jij" tegen zeg, dat hangt helemaal af van de relatie die ik met de desbetreffende persoon heb en niet van de leeftijd.
Overigens is het ook in Engeland (waar geen aparte beleefdheidsvorm bestaat) nog steeds zo dat de beleefdheid dan wordt uitgedrukt door de woordkeus en intonatie die gebruikt wordt. Je zult dus altijd merken of men een onbekende op beleefde wijze aanspreekt of dat men iets tegen bijvoorbeeld een vriend of familielid zegt. Dat is wat in Nederland ontbreekt, omdat er hier eigenlijk niet zoiets bestaat als een "formeel" gebruik van "jij" met bijbehorende aangepaste woordkeuze. Daar is namelijk de "u"-vorm voor in onze taal. Vandaar dat `jij` en beleefdheid gewoonweg moeilijk samengaan, dat is net zo´n onmogelijkheid als respectvol schelden, bijvoorbeeld.
Woon zelf trouwens niet in Nederland, hier is iederen "you".
Maar momenteel hebben we een Nederlandse stagiaire (leuk, dacht ik nog, een mede-Nederlander) en die begon mij pardoes u te noemen. Stiekem baalde ik daar wel van, ik ben oud!
Dus helemaal consequent ben ik niet in mijn mening...
Maar waarom koppel jij (en vele anderen) "u" aan "oud"? Voor mij staat dat los van elkaar. Er zijn jonge(re) mensen waar ik "u" tegen zeg en oude(re) mensen waar ik "jij" tegen zeg, dat hangt helemaal af van de relatie die ik met de desbetreffende persoon heb en niet van de leeftijd.
Overigens is het ook in Engeland (waar geen aparte beleefdheidsvorm bestaat) nog steeds zo dat de beleefdheid dan wordt uitgedrukt door de woordkeus en intonatie die gebruikt wordt. Je zult dus altijd merken of men een onbekende op beleefde wijze aanspreekt of dat men iets tegen bijvoorbeeld een vriend of familielid zegt. Dat is wat in Nederland ontbreekt, omdat er hier eigenlijk niet zoiets bestaat als een "formeel" gebruik van "jij" met bijbehorende aangepaste woordkeuze. Daar is namelijk de "u"-vorm voor in onze taal. Vandaar dat `jij` en beleefdheid gewoonweg moeilijk samengaan, dat is net zo´n onmogelijkheid als respectvol schelden, bijvoorbeeld.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
woensdag 8 oktober 2014 om 12:31
quote:asrem schreef op 08 oktober 2014 @ 12:26:
Wij hebben bij de bakker 2 dames achter de toonbank:
De ene spreekt je aan met 'je' (ben zelf 42 jaar), vraagt 'kan ik je helpen' en dankjewel en alsjeblieft en maakt een gezellig praatje.
De andere zegt 'zeg het maar' en kijkt je niet aan tijdens het geld terug geven of brood aanreiken en zegt dank U wel en alstublieft.
Drie maal raden wat ik belangrijk vind......
En wat als nu juist die u-zeggende dame de vriendelijkste van de twee was geweest?
Kortom, geen argument, lijkt me. Het is echt niet zo dat alle jij-zeggende winkelbedienden vriendelijker zijn dan de u-zeggende.
Wij hebben bij de bakker 2 dames achter de toonbank:
De ene spreekt je aan met 'je' (ben zelf 42 jaar), vraagt 'kan ik je helpen' en dankjewel en alsjeblieft en maakt een gezellig praatje.
De andere zegt 'zeg het maar' en kijkt je niet aan tijdens het geld terug geven of brood aanreiken en zegt dank U wel en alstublieft.
Drie maal raden wat ik belangrijk vind......
En wat als nu juist die u-zeggende dame de vriendelijkste van de twee was geweest?
Kortom, geen argument, lijkt me. Het is echt niet zo dat alle jij-zeggende winkelbedienden vriendelijker zijn dan de u-zeggende.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
woensdag 8 oktober 2014 om 12:36
quote:pejeka schreef op 08 oktober 2014 @ 12:31:
[...]
En wat als nu juist die u-zeggende dame de vriendelijkste van de twee was geweest?
Kortom, geen argument, lijkt me. Het is echt niet zo dat alle jij-zeggende winkelbedienden vriendelijker zijn dan de u-zeggende.
Het gaat er juist om dat u of jij niet uitmaakt in respect ofwatdanook. Iemand die jij en je zegt kan dat met meer respect doen dan iemand die verveeld weg kijkt en dan toch dapper u mompelt, waar dus geen schijntje respect van uitstraalt.
Het gezien worden als volwassene cq gelijke of oudere zit 'm niet in dat éne woordje maar in de houding naar een ander toe.
En als die houding naar anderen er wel is maar naar jou niet veroorzaak je dat zelf en die houding verandert niet met u zeggen.
[...]
En wat als nu juist die u-zeggende dame de vriendelijkste van de twee was geweest?
Kortom, geen argument, lijkt me. Het is echt niet zo dat alle jij-zeggende winkelbedienden vriendelijker zijn dan de u-zeggende.
Het gaat er juist om dat u of jij niet uitmaakt in respect ofwatdanook. Iemand die jij en je zegt kan dat met meer respect doen dan iemand die verveeld weg kijkt en dan toch dapper u mompelt, waar dus geen schijntje respect van uitstraalt.
Het gezien worden als volwassene cq gelijke of oudere zit 'm niet in dat éne woordje maar in de houding naar een ander toe.
En als die houding naar anderen er wel is maar naar jou niet veroorzaak je dat zelf en die houding verandert niet met u zeggen.
woensdag 8 oktober 2014 om 12:49
quote:pejeka schreef op 08 oktober 2014 @ 12:31:
[...]
En wat als nu juist die u-zeggende dame de vriendelijkste van de twee was geweest?
Kortom, geen argument, lijkt me. Het is echt niet zo dat alle jij-zeggende winkelbedienden vriendelijker zijn dan de u-zeggende.Wat knap dat het je lukt om de strekking van dit bericht totaal niet te begrijpen.
[...]
En wat als nu juist die u-zeggende dame de vriendelijkste van de twee was geweest?
Kortom, geen argument, lijkt me. Het is echt niet zo dat alle jij-zeggende winkelbedienden vriendelijker zijn dan de u-zeggende.Wat knap dat het je lukt om de strekking van dit bericht totaal niet te begrijpen.
Natte tosti..
woensdag 8 oktober 2014 om 12:59
quote:nina1966 schreef op 08 oktober 2014 @ 12:36:
[...]
Het gaat er juist om dat u of jij niet uitmaakt in respect ofwatdanook. Iemand die jij en je zegt kan dat met meer respect doen dan iemand die verveeld weg kijkt en dan toch dapper u mompelt, waar dus geen schijntje respect van uitstraalt.
Het gezien worden als volwassene cq gelijke of oudere zit 'm niet in dat éne woordje maar in de houding naar een ander toe.
En als die houding naar anderen er wel is maar naar jou niet veroorzaak je dat zelf en die houding verandert niet met u zeggen.
Ik zie het zo. Je hebt mensen die vriendelijk zijn op de wereld en je hebt mensen die onvriendelijk zijn. Doe je niks aan. De onvriendelijken worden niet vriendelijker als ze "jij" zeggen en de vriendelijken niet onvriendelijker als ze "u" zeggen. Die twee dingen staan dus voor mij los van elkaar.
Uiteraard loop je liever een vriendelijk dan een onvriendelijk persoon tegen het lijf. Ik loop ook liever een verzorgd iemand tegen het lijf dan iemand die een uur in de wind stinkt. Maar ik zie niet in wat dat met het gebruik van de beleefdheidsvorm te maken heeft. Ik ga toch ook niet zeggen: ik word liever door die stinkerd geholpen omdat die vriendelijk "jij" zegt dan door die verzorgde persoon omdat die onvriendelijk "u" zegt?
Ik vind dus dat je in het openbare leven gewoon de beleefdheidsvorm gebruikt. En ja, de één zal dat (gezien zijn karakter) vriendelijker doen dan de ander. Dat is altijd al zo geweest. Maar het al dan niet vriendelijk zijn zit dus in je karakter, niet in het al dan niet gebruiken van de beleefdheidsvorm.
[...]
Het gaat er juist om dat u of jij niet uitmaakt in respect ofwatdanook. Iemand die jij en je zegt kan dat met meer respect doen dan iemand die verveeld weg kijkt en dan toch dapper u mompelt, waar dus geen schijntje respect van uitstraalt.
Het gezien worden als volwassene cq gelijke of oudere zit 'm niet in dat éne woordje maar in de houding naar een ander toe.
En als die houding naar anderen er wel is maar naar jou niet veroorzaak je dat zelf en die houding verandert niet met u zeggen.
Ik zie het zo. Je hebt mensen die vriendelijk zijn op de wereld en je hebt mensen die onvriendelijk zijn. Doe je niks aan. De onvriendelijken worden niet vriendelijker als ze "jij" zeggen en de vriendelijken niet onvriendelijker als ze "u" zeggen. Die twee dingen staan dus voor mij los van elkaar.
Uiteraard loop je liever een vriendelijk dan een onvriendelijk persoon tegen het lijf. Ik loop ook liever een verzorgd iemand tegen het lijf dan iemand die een uur in de wind stinkt. Maar ik zie niet in wat dat met het gebruik van de beleefdheidsvorm te maken heeft. Ik ga toch ook niet zeggen: ik word liever door die stinkerd geholpen omdat die vriendelijk "jij" zegt dan door die verzorgde persoon omdat die onvriendelijk "u" zegt?
Ik vind dus dat je in het openbare leven gewoon de beleefdheidsvorm gebruikt. En ja, de één zal dat (gezien zijn karakter) vriendelijker doen dan de ander. Dat is altijd al zo geweest. Maar het al dan niet vriendelijk zijn zit dus in je karakter, niet in het al dan niet gebruiken van de beleefdheidsvorm.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
woensdag 8 oktober 2014 om 13:08
bedankt voor alle reacties leuk om te zien dat het zo leeft! waar het mij ook om gaat is dat ik blijkbaar als het meisje van een jaar of 24 word aangezien ipv de vrouw van 36 die ik ben. terwijl anderen van mijn leeftijd wel voor 36 of zelfs ouder worden aangezien en dit bevestigd wordt door het vous- of tutoyeren. diegene voor mij is dan een " mevrouw" en ik ben dan het " meisje" terwijl ze niet eens weten hoe volwassen iemand is in zijn leven/ wel of niet veel voor anderen doet etc. ik word meestal toch wel 10 jaar jonger geschat. best wel jalouzie naar mensen die er oudet uit zien, zeker mensen van 20 die er ouder uitzien....meer bij mannen valt mij op. die worden vaak voor 30 plus aangexien terwijl ze dat nog lang niet zijn
woensdag 8 oktober 2014 om 13:09
woensdag 8 oktober 2014 om 13:11
quote:bokjevansteen schreef op 08 oktober 2014 @ 11:25:
het zit hem niet in het jij zeggen, maar in het verschil met andere mensen. het is niet leuk als mensen voor je in de rij bv met u worden aangesproken, zelfs als ze jonger zijn, en ik met jij. net of ik dan een meisje ben ofzo. ik loop niet in jeugdige kleding. draag volwassen kleding. ik wil gewoon hetzelfde worden behandelt als de andere klanten.Er bestaat een gerede mogelijkheid dat de cassière in kwestie u jonger schatte dan u in werkelijkheid bent....
het zit hem niet in het jij zeggen, maar in het verschil met andere mensen. het is niet leuk als mensen voor je in de rij bv met u worden aangesproken, zelfs als ze jonger zijn, en ik met jij. net of ik dan een meisje ben ofzo. ik loop niet in jeugdige kleding. draag volwassen kleding. ik wil gewoon hetzelfde worden behandelt als de andere klanten.Er bestaat een gerede mogelijkheid dat de cassière in kwestie u jonger schatte dan u in werkelijkheid bent....
woensdag 8 oktober 2014 om 13:14
quote:pejeka schreef op 08 oktober 2014 @ 00:31:
Heel simpel: altijd "u" tot de ander aangeeft "jij" ook goed te vinden.
Waar ik me ook mateloos aan erger, is de toenemende gewoonte in het zakelijk verkeer dat medewerkers van een ander bedrijf alleen hun voornaam geven/zeggen. Bel je ergens naar op en dan wordt er opgenomen met "Goedemorgen, met Jansen BV, met Hanneke". Of je vraagt met wie je gesproken hebt, en dan wordt er gezegd "met Henk". Of je krijgt een terugbelnotitie dat je Marieke van Pietersen BV moet terugbellen. En dan krijg je een telefoniste aan de lijn, die vriendelijk vraagt "Bedoelt u Marieke Fransen of Marieke Willems?" Tja... dat schiet dan dus niet op. Wat is er mis met gewoon je achternaam gebruiken op je werk en in het zakelijk verkeer?Mensen krijgen mijn achternaam niet te horen. Zit ik niet op de te wachten in deze tijden van social media etc.
Heel simpel: altijd "u" tot de ander aangeeft "jij" ook goed te vinden.
Waar ik me ook mateloos aan erger, is de toenemende gewoonte in het zakelijk verkeer dat medewerkers van een ander bedrijf alleen hun voornaam geven/zeggen. Bel je ergens naar op en dan wordt er opgenomen met "Goedemorgen, met Jansen BV, met Hanneke". Of je vraagt met wie je gesproken hebt, en dan wordt er gezegd "met Henk". Of je krijgt een terugbelnotitie dat je Marieke van Pietersen BV moet terugbellen. En dan krijg je een telefoniste aan de lijn, die vriendelijk vraagt "Bedoelt u Marieke Fransen of Marieke Willems?" Tja... dat schiet dan dus niet op. Wat is er mis met gewoon je achternaam gebruiken op je werk en in het zakelijk verkeer?Mensen krijgen mijn achternaam niet te horen. Zit ik niet op de te wachten in deze tijden van social media etc.
