Psyche
alle pijlers
Stik jaloers
dinsdag 4 november 2014 om 10:31
Ik ben 24jaar en heb een 6jaar lange relatie achter de rug die mij niet heeft geholpen (laten we 't zo zeggen) inmiddels in een nieuwe relatie met een super lieve man.
Het probleem is ik ben stik jaloers, misschien wel tot het zieke toe. Er is in mn verleden aantal dingen gebeurd die hiervan de oorzaak wel zou kunnen zijn. Maar dat heb ik al afgesloten. waarschijnlijk heb ik hierdoor een verlatingsangst ontwikkeld, maar ben zelf geen voorstander van om het een naampje te geven maar zou 't gewoon graag willen oplossen (waar ik al jaren mee bezig ben). Ik ben jaren onderbehandeling geweest bij het GGZ helaas ivm geld problemen dit niet meer kunnen doorzetten. Ik hoop dat ik hier misschien tips en advies kan krijgen hoe ik het zelf aan kan pakken.
Ik zal een klein voorbeeld noemen wanneer ik er last van heb en hoe ik er NU mee omga. Wanneer wij tv/film aan het kijken zijn en er komt een half blote vrouw in beeld raak ik innerlijk een beetje in "paniek". Dat voel ik van binnen.. eerder zou ik het afreageren op mn vriend. dit doe ik niet meer wat dit is NIET zijn probleem. Nu probeer ik te doen of er "niets" aan te hand is maar innerlijk wel helemaal in paniek ben... Ik weet dat ik hier mn vriend heel erg mee help, maar merk dat ik zelf niet beter op wordt. Want het blijft terug komen en ooit zal die emmer ook vol worden. Dit gebeurd niet alleen tijdens t kijken van tv/film. ook wanneer hij in contact zou komen met een vrouw. Mijn verstand weet heel goed dat hij helemaal voor mij gaat, en weet zelf heel goed wat normaal zou zijn. probleem is dat ik dit van binnen niet voel. en helaas is mij gevoel vaak sterker dan mijn hoofd.
Voordeel in dit verhaal is dat mijn vriend op de hoogte is van alles, maar dan ook echt alles. mijn gedachten, mijn onzekerheid en mijn "paniekaanvalletjes". en dat hij heeft afgeproken om dit samen met hem gaan op te lossen! Hij houdt zooooveel rekening met mij, stuurt foto's van waar hij is, geeft mij aandacht wanneer ik daar aan toe ben en zou zelf de film uitzetten als k t moeilijk krijg. Super super en super lief natuurlijk, maar ik besef dat dit niet gaat werken... ik moet er mee leren omgaan en niet vermijden...
Ik hoop eigenlijk dat ik hier wat tips, advies of misschien wat handvaten kan krijgen om dit opgelost te krijgen. Zelf weet ik dat ik een sterke vrouw ben want dat heb ik mezelf allang bewezen!
Ik moet er wel bijzeggen dat ik de diagnose ADHD heb gekregen, weet niet of dit iets mee te maken kan hebben.
Het probleem is ik ben stik jaloers, misschien wel tot het zieke toe. Er is in mn verleden aantal dingen gebeurd die hiervan de oorzaak wel zou kunnen zijn. Maar dat heb ik al afgesloten. waarschijnlijk heb ik hierdoor een verlatingsangst ontwikkeld, maar ben zelf geen voorstander van om het een naampje te geven maar zou 't gewoon graag willen oplossen (waar ik al jaren mee bezig ben). Ik ben jaren onderbehandeling geweest bij het GGZ helaas ivm geld problemen dit niet meer kunnen doorzetten. Ik hoop dat ik hier misschien tips en advies kan krijgen hoe ik het zelf aan kan pakken.
Ik zal een klein voorbeeld noemen wanneer ik er last van heb en hoe ik er NU mee omga. Wanneer wij tv/film aan het kijken zijn en er komt een half blote vrouw in beeld raak ik innerlijk een beetje in "paniek". Dat voel ik van binnen.. eerder zou ik het afreageren op mn vriend. dit doe ik niet meer wat dit is NIET zijn probleem. Nu probeer ik te doen of er "niets" aan te hand is maar innerlijk wel helemaal in paniek ben... Ik weet dat ik hier mn vriend heel erg mee help, maar merk dat ik zelf niet beter op wordt. Want het blijft terug komen en ooit zal die emmer ook vol worden. Dit gebeurd niet alleen tijdens t kijken van tv/film. ook wanneer hij in contact zou komen met een vrouw. Mijn verstand weet heel goed dat hij helemaal voor mij gaat, en weet zelf heel goed wat normaal zou zijn. probleem is dat ik dit van binnen niet voel. en helaas is mij gevoel vaak sterker dan mijn hoofd.
Voordeel in dit verhaal is dat mijn vriend op de hoogte is van alles, maar dan ook echt alles. mijn gedachten, mijn onzekerheid en mijn "paniekaanvalletjes". en dat hij heeft afgeproken om dit samen met hem gaan op te lossen! Hij houdt zooooveel rekening met mij, stuurt foto's van waar hij is, geeft mij aandacht wanneer ik daar aan toe ben en zou zelf de film uitzetten als k t moeilijk krijg. Super super en super lief natuurlijk, maar ik besef dat dit niet gaat werken... ik moet er mee leren omgaan en niet vermijden...
Ik hoop eigenlijk dat ik hier wat tips, advies of misschien wat handvaten kan krijgen om dit opgelost te krijgen. Zelf weet ik dat ik een sterke vrouw ben want dat heb ik mezelf allang bewezen!
Ik moet er wel bijzeggen dat ik de diagnose ADHD heb gekregen, weet niet of dit iets mee te maken kan hebben.
Never give up the fight !
dinsdag 4 november 2014 om 10:46
quote:xstuiterballetjex schreef op 04 november 2014 @ 10:43:
bang dat ie me verlaat
Voor een onbekende juffrouw op tv? Die hem niet eens kent, waarschijnlijk ook nooit zal leren kennen? En die hem, als ze hem kent, ook nog eens leuk genoeg moet vinden?
Hoe groot is die kans?
bang dat ie me verlaat
Voor een onbekende juffrouw op tv? Die hem niet eens kent, waarschijnlijk ook nooit zal leren kennen? En die hem, als ze hem kent, ook nog eens leuk genoeg moet vinden?
Hoe groot is die kans?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 4 november 2014 om 10:57
dinsdag 4 november 2014 om 10:59
Wauw, zo'n extreme reactie op een vrouw op tv. Wat doe je als je vriend in een winkelstraat met een vrouwelijke collega praat? Een tv kun je nog uitzetten, zijn real life niet.
Helpt het niet te bedenken dat er heel veel mooiere vrouwen dan jij zijn maar dat jullie een relatie hebben? Hij kiest ervoor om bij jou te zijn, ondanks je issues.
Ik hoop dat jullie eruit komen en dat jij die extreme reacties leert beheersen. Het lijkt me namelijk dodelijk vermoeiend voor je vriend om aan jouw behoefte van controle te voldoen. Ik zou het niet kunnen en ook niet willen.
Zoals Fame zegt, faciliteert hij jouw behoefte aan controle.
Helpt het niet te bedenken dat er heel veel mooiere vrouwen dan jij zijn maar dat jullie een relatie hebben? Hij kiest ervoor om bij jou te zijn, ondanks je issues.
Ik hoop dat jullie eruit komen en dat jij die extreme reacties leert beheersen. Het lijkt me namelijk dodelijk vermoeiend voor je vriend om aan jouw behoefte van controle te voldoen. Ik zou het niet kunnen en ook niet willen.
Zoals Fame zegt, faciliteert hij jouw behoefte aan controle.
dinsdag 4 november 2014 om 11:31
Misschien helpt het het als je stilstaat bij het volgende:
Die jaloerse reacties worden geproduceerd door een bepaald (onbewust) deel van je hersenen/lichaam.
Maar een ander, verstandiger deel van je hersenen, weet eigenlijk wel dat het niet realistisch is.
Eigenlijk krijg je een soort "waarschuwingen" voor iets wat dat ene deel van je hersenen denkt dat er gaat gebeuren.
Maar je weet eigenlijk wel dat die waarschuwingen niet nodig zijn.
Tenminste; zo lijkt het bij mij te werken (bij een ander soort angstgedachten, maar het idee komt op hetzelfde neer, volgens mij).
Mogelijk helpt het je als je iets denkt van: "Zal hij die vrouw op tv echt aantrekkelijker vinden en er met haar vandoor gaan? Of is dit een gedachte die automatisch voorkomt uit eerdere, andere ervaringen, maar die nu helemaal niet klopt?"
Die jaloerse reacties worden geproduceerd door een bepaald (onbewust) deel van je hersenen/lichaam.
Maar een ander, verstandiger deel van je hersenen, weet eigenlijk wel dat het niet realistisch is.
Eigenlijk krijg je een soort "waarschuwingen" voor iets wat dat ene deel van je hersenen denkt dat er gaat gebeuren.
Maar je weet eigenlijk wel dat die waarschuwingen niet nodig zijn.
Tenminste; zo lijkt het bij mij te werken (bij een ander soort angstgedachten, maar het idee komt op hetzelfde neer, volgens mij).
Mogelijk helpt het je als je iets denkt van: "Zal hij die vrouw op tv echt aantrekkelijker vinden en er met haar vandoor gaan? Of is dit een gedachte die automatisch voorkomt uit eerdere, andere ervaringen, maar die nu helemaal niet klopt?"
dinsdag 4 november 2014 om 12:02
quote:xstuiterballetjex schreef op 04 november 2014 @ 10:49:
Ik weet dat ik hier mn vriend heel erg mee help, maar merk dat ik zelf niet beter op wordt. Want het blijft terug komen en ooit zal die emmer ook vol worden.
Ik geef je de garantie dat je hier ook jezelf mee helpt.
Wanneer je je vriend dagelijks met deze onzekerheden confronteert ben ik er van overtuigd dat binnen no time je relatie verleden tijd is.
Ik weet dat ik hier mn vriend heel erg mee help, maar merk dat ik zelf niet beter op wordt. Want het blijft terug komen en ooit zal die emmer ook vol worden.
Ik geef je de garantie dat je hier ook jezelf mee helpt.
Wanneer je je vriend dagelijks met deze onzekerheden confronteert ben ik er van overtuigd dat binnen no time je relatie verleden tijd is.
Niet geschoten is altijd mis
dinsdag 4 november 2014 om 12:03
Ai, paniek is als een trein, als die eenmaal rijdt is er geen houden meer aan, verschrikkelijk gevoel. Wat het makkelijker maakt is dat je een paniekaanval krijgt en dat je het op dezelfde manier kan oplossen als straatvrees of angst voor spinnen.
Eigenlijk maakt het ook niet uit waarom je het hebt, als je er maar vanaf komt. Wat heel goed kan werken is als het weer gebeurd is dat je i.p.v. angst voor je paniekaanval en griezelige denkbeelden even je ogen dicht doet.
Wees je bewust dat het je weer overkomt en wat je gevoel is niet persé is wat je ook hoeft te denken. Je vertrouwt hem want hij is te vertrouwen, hij houdt van je want hij stuurt je alle foto's van waar hij is, je vertrouwt je zelf omdat jij weet dat je gevoelens een spelletje met je spelen. Laat de paniek dan rustig wegzakken, wees blij dat het gevoel wegtrekt, vier die overwinning in je zelf en ga over tot de orde van de dag.
In het begin is het dood eng om die paniek toe te laten maar een andere gedachte er aan te koppelen want de paniek voelt veel heftiger dan het normaal doet maar gelukkig ga je daar niet dood aan maar het voelt gewoon enorm rot. Een paniekaanval kan je alleen verslaan om er niet als een gek tegen te vechten. Als je dat wel doet dan blijf je adrenaline aanmaken tot je knetter bent. Gelukkig heb je nog je geest en daarmee kan je het wel als je maar rustig blijft in je hoofd en aanvaard dat het gevoel er is maar je gedachten een nadere kant op stuurt.
Als je bang bent voor het gevoel en het gaat onderdrukken door druk in je hoofd te denken dat je het niet wil wordt het alleen maar ingewikkelder. Het stomme is dat we er niet aan willen dat paniek een chemisch proces is wat gestuurd wordt door chaos in je hoofd want daardoor raak je verwart en kan je je lichaam niet meer aansturen.
Het vereist enige training maar blijf doorzetten. Dus rustig blijven in je hoofd al bonkt je hart als een wilde en staat het zweet op je rug en denk je dat je gek wordt in je hoofd. Zeg de woorden ook rustig in je hoofd en raffel het niet af. Vertrouw op je zelf en zolang jij weet dat je gedachten niet waar zijn komt het helemaal goed.
Eigenlijk maakt het ook niet uit waarom je het hebt, als je er maar vanaf komt. Wat heel goed kan werken is als het weer gebeurd is dat je i.p.v. angst voor je paniekaanval en griezelige denkbeelden even je ogen dicht doet.
Wees je bewust dat het je weer overkomt en wat je gevoel is niet persé is wat je ook hoeft te denken. Je vertrouwt hem want hij is te vertrouwen, hij houdt van je want hij stuurt je alle foto's van waar hij is, je vertrouwt je zelf omdat jij weet dat je gevoelens een spelletje met je spelen. Laat de paniek dan rustig wegzakken, wees blij dat het gevoel wegtrekt, vier die overwinning in je zelf en ga over tot de orde van de dag.
In het begin is het dood eng om die paniek toe te laten maar een andere gedachte er aan te koppelen want de paniek voelt veel heftiger dan het normaal doet maar gelukkig ga je daar niet dood aan maar het voelt gewoon enorm rot. Een paniekaanval kan je alleen verslaan om er niet als een gek tegen te vechten. Als je dat wel doet dan blijf je adrenaline aanmaken tot je knetter bent. Gelukkig heb je nog je geest en daarmee kan je het wel als je maar rustig blijft in je hoofd en aanvaard dat het gevoel er is maar je gedachten een nadere kant op stuurt.
Als je bang bent voor het gevoel en het gaat onderdrukken door druk in je hoofd te denken dat je het niet wil wordt het alleen maar ingewikkelder. Het stomme is dat we er niet aan willen dat paniek een chemisch proces is wat gestuurd wordt door chaos in je hoofd want daardoor raak je verwart en kan je je lichaam niet meer aansturen.
Het vereist enige training maar blijf doorzetten. Dus rustig blijven in je hoofd al bonkt je hart als een wilde en staat het zweet op je rug en denk je dat je gek wordt in je hoofd. Zeg de woorden ook rustig in je hoofd en raffel het niet af. Vertrouw op je zelf en zolang jij weet dat je gedachten niet waar zijn komt het helemaal goed.
dinsdag 4 november 2014 om 12:05
Dit is wel extreem inderdaad.
Frustrerend dat je verstand het wel weet, maar dat de kloof met je gevoel zo groot is. Aangezien je rationeel wel weet dat het onzinnig is om zo jaloers te zijn, denk ik niet dat rationele argumenten je veel gaan helpen. Je bent wel overtuigd, je voelt het alleen niet.
Hoe je je gevoel verandert kan ik je niet vertellen, maar ik weet wel dat je jezelf kunt leren met wat meer afstand naar dat gevoel te kijken, en het zo te relativeren.
Ga eens een stap verder dan je nu doet: vertel je vriend om te stoppen met zo veel bevestiging te geven. Dat vergroot in eerste instantie jouw paniek waarschijnlijk, maar dat versterkt ook de druk om daarmee aan de slag te gaan.
Je zou zoiets kunnen proberen:
Koop een schrift. Elke keer dat je paniek/jaloezie voelt, schrijf je in dat schrift de aanleiding, kort wat je voelt, en benoem dat gevoel (paniek/angst/eenzaamheid/jaloezie/etc). Dan doe je het schrift dicht en ga je actief iets anders doen; liefst iets dat al je aandacht opslokt. Zo erken je dat het gevoel er is en wat het is, maar maak je ook bewust de keuze om daar verder geen aandacht aan te besteden. Hoe meer aandacht je aan een gevoel geeft, hoe sterker het wordt. Voor nu is het een feit dat die gevoelens er zijn, maar je hoeft ze niet teveel ruimte te geven.
Later, op een moment dat je je zekerder voelt, kun je teruglezen wat de aanleiding voor je gevoel was, en inzien dat er geen enkele reden was tot paniek.
Frustrerend dat je verstand het wel weet, maar dat de kloof met je gevoel zo groot is. Aangezien je rationeel wel weet dat het onzinnig is om zo jaloers te zijn, denk ik niet dat rationele argumenten je veel gaan helpen. Je bent wel overtuigd, je voelt het alleen niet.
Hoe je je gevoel verandert kan ik je niet vertellen, maar ik weet wel dat je jezelf kunt leren met wat meer afstand naar dat gevoel te kijken, en het zo te relativeren.
Ga eens een stap verder dan je nu doet: vertel je vriend om te stoppen met zo veel bevestiging te geven. Dat vergroot in eerste instantie jouw paniek waarschijnlijk, maar dat versterkt ook de druk om daarmee aan de slag te gaan.
Je zou zoiets kunnen proberen:
Koop een schrift. Elke keer dat je paniek/jaloezie voelt, schrijf je in dat schrift de aanleiding, kort wat je voelt, en benoem dat gevoel (paniek/angst/eenzaamheid/jaloezie/etc). Dan doe je het schrift dicht en ga je actief iets anders doen; liefst iets dat al je aandacht opslokt. Zo erken je dat het gevoel er is en wat het is, maar maak je ook bewust de keuze om daar verder geen aandacht aan te besteden. Hoe meer aandacht je aan een gevoel geeft, hoe sterker het wordt. Voor nu is het een feit dat die gevoelens er zijn, maar je hoeft ze niet teveel ruimte te geven.
Later, op een moment dat je je zekerder voelt, kun je teruglezen wat de aanleiding voor je gevoel was, en inzien dat er geen enkele reden was tot paniek.
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
dinsdag 4 november 2014 om 12:08
quote:Eigenlijk wantrouw je je vriend. Als je hem vertrouwde zou het je niet uitmaken als er tien bloedmooie vrouwen naakt om hem heen dansten, je zou hem vertrouwen
Volgens mij wantrouwt ze het feit dat ze zelf leuk genoeg is om niet verlaten te worden.
Het advies van waterplant vind ik heel goed.
Volgens mij wantrouwt ze het feit dat ze zelf leuk genoeg is om niet verlaten te worden.
Het advies van waterplant vind ik heel goed.
Weet je wat pas conflictvermijdend is? Wereldvrede.
dinsdag 4 november 2014 om 12:20
Lieve TO. Ik ben ook stikjaloers geweest, vrûgah.
En net als jij raakte ik ook in paniek wanneer er naakte dames op tv te zien waren. Irrationele jaloezie noemt men dat.
Wat mij verlost heeft van het groene monster, is geconfronteerd worden met deze angsten. Jouw partner heeft geen verantwoordelijkheid voor jouw jaloezie. Normale situaties krijgen op deze manier een abnormale betekenis. Laat hem dus stoppen met continue verantwoording afleggen, zodat jij kan leren een normale hoeveelheid jaloezie te tolereren.
Nadat ik het verstand kon laten zegevieren, heb ik partner uitgenodigd om samen naar de sauna te gaan (bloot, welteverstaan). Een hele grote drempel, doch zeer bewuste keuze.
Daag jezelf uit om de confrontatie aan te gaan. En ja, daar horen paniekerige gevoelens bij in het begin. Accepteer en relativeer. Er zal echt een knop omgaan.
En net als jij raakte ik ook in paniek wanneer er naakte dames op tv te zien waren. Irrationele jaloezie noemt men dat.
Wat mij verlost heeft van het groene monster, is geconfronteerd worden met deze angsten. Jouw partner heeft geen verantwoordelijkheid voor jouw jaloezie. Normale situaties krijgen op deze manier een abnormale betekenis. Laat hem dus stoppen met continue verantwoording afleggen, zodat jij kan leren een normale hoeveelheid jaloezie te tolereren.
Nadat ik het verstand kon laten zegevieren, heb ik partner uitgenodigd om samen naar de sauna te gaan (bloot, welteverstaan). Een hele grote drempel, doch zeer bewuste keuze.
Daag jezelf uit om de confrontatie aan te gaan. En ja, daar horen paniekerige gevoelens bij in het begin. Accepteer en relativeer. Er zal echt een knop omgaan.
dinsdag 4 november 2014 om 12:26
Probeer de situatie altijd eens om te draaien: hoe reageer jij als je een knappe man ziet?
Denk je ook meteen 'die is wel knapper dan mijn vriend, tijd dat ik hem verlaat'? Denk je ook aan je partner verlaten als je met een andere man een praatje slaat? Waarschijnlijk niet, en voor je vriend is dat dus gewoon hetzelfde.
Verder, je vriend weet natuurlijk dat er waarschijnlijk duizenden knappere vrouwen rondlopen op deze aarde, hij hoeft echt geen vrouwen op tv te zien om dat te beseffen. Dus hij weet dat er knappere vrouwen zijn, maar toch wil hij bij jou zijn.
Denk je ook meteen 'die is wel knapper dan mijn vriend, tijd dat ik hem verlaat'? Denk je ook aan je partner verlaten als je met een andere man een praatje slaat? Waarschijnlijk niet, en voor je vriend is dat dus gewoon hetzelfde.
Verder, je vriend weet natuurlijk dat er waarschijnlijk duizenden knappere vrouwen rondlopen op deze aarde, hij hoeft echt geen vrouwen op tv te zien om dat te beseffen. Dus hij weet dat er knappere vrouwen zijn, maar toch wil hij bij jou zijn.
dinsdag 4 november 2014 om 12:46
EMDR wil ook nog wel eens helpen om irrationele gevoelens te "verkleinen" en je angst te verminderen.
Ja, dat kost waarschijnlijk wat geld (als je van je arts geen verwijzing kunt krijgen moet je de psycholoog zelf betalen) maar is je het dat niet waard om van alle stress die die emotie je geeft af te komen?
Ik had zelf aan 1 dubbele sessie genoeg om een bepaald trauma te verminderen. Dat kost je 170 euro als je het zelf moet betalen.
Ja, dat kost waarschijnlijk wat geld (als je van je arts geen verwijzing kunt krijgen moet je de psycholoog zelf betalen) maar is je het dat niet waard om van alle stress die die emotie je geeft af te komen?
Ik had zelf aan 1 dubbele sessie genoeg om een bepaald trauma te verminderen. Dat kost je 170 euro als je het zelf moet betalen.
dinsdag 4 november 2014 om 12:59
quote:Fame schreef op 04 november 2014 @ 10:57:
Hij stuurt jou foto's van waar hij is? Sorry hoor. Dat is van hem ook geen normaal gedrag. Zo blijft hij je jaloezie faciliteren. Zo blijf je er mee bezig. Dat is geen hulp.Als je goed mijn verhaal leest, lees je goed dat ik dat zelf ook wel snap
Hij stuurt jou foto's van waar hij is? Sorry hoor. Dat is van hem ook geen normaal gedrag. Zo blijft hij je jaloezie faciliteren. Zo blijf je er mee bezig. Dat is geen hulp.Als je goed mijn verhaal leest, lees je goed dat ik dat zelf ook wel snap
Never give up the fight !
dinsdag 4 november 2014 om 13:00
quote:marrie3 schreef op 04 november 2014 @ 11:31:
Misschien helpt het het als je stilstaat bij het volgende:
Die jaloerse reacties worden geproduceerd door een bepaald (onbewust) deel van je hersenen/lichaam.
Maar een ander, verstandiger deel van je hersenen, weet eigenlijk wel dat het niet realistisch is.
Eigenlijk krijg je een soort "waarschuwingen" voor iets wat dat ene deel van je hersenen denkt dat er gaat gebeuren.
Maar je weet eigenlijk wel dat die waarschuwingen niet nodig zijn.
Tenminste; zo lijkt het bij mij te werken (bij een ander soort angstgedachten, maar het idee komt op hetzelfde neer, volgens mij).
Mogelijk helpt het je als je iets denkt van: "Zal hij die vrouw op tv echt aantrekkelijker vinden en er met haar vandoor gaan? Of is dit een gedachte die automatisch voorkomt uit eerdere, andere ervaringen, maar die nu helemaal niet klopt?"Wow, dat is indd precies hoe ik het ervaar... een soort signaal naar de hersenen en ga dan meteen in de berschermmood eigenlijk. Ik ga proberen om op die momenten zo te gaan denken.. moeilijk maar klinkt logisch
Misschien helpt het het als je stilstaat bij het volgende:
Die jaloerse reacties worden geproduceerd door een bepaald (onbewust) deel van je hersenen/lichaam.
Maar een ander, verstandiger deel van je hersenen, weet eigenlijk wel dat het niet realistisch is.
Eigenlijk krijg je een soort "waarschuwingen" voor iets wat dat ene deel van je hersenen denkt dat er gaat gebeuren.
Maar je weet eigenlijk wel dat die waarschuwingen niet nodig zijn.
Tenminste; zo lijkt het bij mij te werken (bij een ander soort angstgedachten, maar het idee komt op hetzelfde neer, volgens mij).
Mogelijk helpt het je als je iets denkt van: "Zal hij die vrouw op tv echt aantrekkelijker vinden en er met haar vandoor gaan? Of is dit een gedachte die automatisch voorkomt uit eerdere, andere ervaringen, maar die nu helemaal niet klopt?"Wow, dat is indd precies hoe ik het ervaar... een soort signaal naar de hersenen en ga dan meteen in de berschermmood eigenlijk. Ik ga proberen om op die momenten zo te gaan denken.. moeilijk maar klinkt logisch
Never give up the fight !
dinsdag 4 november 2014 om 13:03
quote:waterplant schreef op 04 november 2014 @ 12:03:
Ai, paniek is als een trein, als die eenmaal rijdt is er geen houden meer aan, verschrikkelijk gevoel. Wat het makkelijker maakt is dat je een paniekaanval krijgt en dat je het op dezelfde manier kan oplossen als straatvrees of angst voor spinnen.
Eigenlijk maakt het ook niet uit waarom je het hebt, als je er maar vanaf komt. Wat heel goed kan werken is als het weer gebeurd is dat je i.p.v. angst voor je paniekaanval en griezelige denkbeelden even je ogen dicht doet.
Wees je bewust dat het je weer overkomt en wat je gevoel is niet persé is wat je ook hoeft te denken. Je vertrouwt hem want hij is te vertrouwen, hij houdt van je want hij stuurt je alle foto's van waar hij is, je vertrouwt je zelf omdat jij weet dat je gevoelens een spelletje met je spelen. Laat de paniek dan rustig wegzakken, wees blij dat het gevoel wegtrekt, vier die overwinning in je zelf en ga over tot de orde van de dag.
In het begin is het dood eng om die paniek toe te laten maar een andere gedachte er aan te koppelen want de paniek voelt veel heftiger dan het normaal doet maar gelukkig ga je daar niet dood aan maar het voelt gewoon enorm rot. Een paniekaanval kan je alleen verslaan om er niet als een gek tegen te vechten. Als je dat wel doet dan blijf je adrenaline aanmaken tot je knetter bent. Gelukkig heb je nog je geest en daarmee kan je het wel als je maar rustig blijft in je hoofd en aanvaard dat het gevoel er is maar je gedachten een nadere kant op stuurt.
Als je bang bent voor het gevoel en het gaat onderdrukken door druk in je hoofd te denken dat je het niet wil wordt het alleen maar ingewikkelder. Het stomme is dat we er niet aan willen dat paniek een chemisch proces is wat gestuurd wordt door chaos in je hoofd want daardoor raak je verwart en kan je je lichaam niet meer aansturen.
Het vereist enige training maar blijf doorzetten. Dus rustig blijven in je hoofd al bonkt je hart als een wilde en staat het zweet op je rug en denk je dat je gek wordt in je hoofd. Zeg de woorden ook rustig in je hoofd en raffel het niet af. Vertrouw op je zelf en zolang jij weet dat je gedachten niet waar zijn komt het helemaal goed.Wauw, top advies... Misschien moet ik dit stukje van jou ff paar keer goed doorlezen..
Ai, paniek is als een trein, als die eenmaal rijdt is er geen houden meer aan, verschrikkelijk gevoel. Wat het makkelijker maakt is dat je een paniekaanval krijgt en dat je het op dezelfde manier kan oplossen als straatvrees of angst voor spinnen.
Eigenlijk maakt het ook niet uit waarom je het hebt, als je er maar vanaf komt. Wat heel goed kan werken is als het weer gebeurd is dat je i.p.v. angst voor je paniekaanval en griezelige denkbeelden even je ogen dicht doet.
Wees je bewust dat het je weer overkomt en wat je gevoel is niet persé is wat je ook hoeft te denken. Je vertrouwt hem want hij is te vertrouwen, hij houdt van je want hij stuurt je alle foto's van waar hij is, je vertrouwt je zelf omdat jij weet dat je gevoelens een spelletje met je spelen. Laat de paniek dan rustig wegzakken, wees blij dat het gevoel wegtrekt, vier die overwinning in je zelf en ga over tot de orde van de dag.
In het begin is het dood eng om die paniek toe te laten maar een andere gedachte er aan te koppelen want de paniek voelt veel heftiger dan het normaal doet maar gelukkig ga je daar niet dood aan maar het voelt gewoon enorm rot. Een paniekaanval kan je alleen verslaan om er niet als een gek tegen te vechten. Als je dat wel doet dan blijf je adrenaline aanmaken tot je knetter bent. Gelukkig heb je nog je geest en daarmee kan je het wel als je maar rustig blijft in je hoofd en aanvaard dat het gevoel er is maar je gedachten een nadere kant op stuurt.
Als je bang bent voor het gevoel en het gaat onderdrukken door druk in je hoofd te denken dat je het niet wil wordt het alleen maar ingewikkelder. Het stomme is dat we er niet aan willen dat paniek een chemisch proces is wat gestuurd wordt door chaos in je hoofd want daardoor raak je verwart en kan je je lichaam niet meer aansturen.
Het vereist enige training maar blijf doorzetten. Dus rustig blijven in je hoofd al bonkt je hart als een wilde en staat het zweet op je rug en denk je dat je gek wordt in je hoofd. Zeg de woorden ook rustig in je hoofd en raffel het niet af. Vertrouw op je zelf en zolang jij weet dat je gedachten niet waar zijn komt het helemaal goed.Wauw, top advies... Misschien moet ik dit stukje van jou ff paar keer goed doorlezen..
Never give up the fight !
dinsdag 4 november 2014 om 13:05
quote:tyche schreef op 04 november 2014 @ 12:05:
Dit is wel extreem inderdaad.
Frustrerend dat je verstand het wel weet, maar dat de kloof met je gevoel zo groot is. Aangezien je rationeel wel weet dat het onzinnig is om zo jaloers te zijn, denk ik niet dat rationele argumenten je veel gaan helpen. Je bent wel overtuigd, je voelt het alleen niet.
Hoe je je gevoel verandert kan ik je niet vertellen, maar ik weet wel dat je jezelf kunt leren met wat meer afstand naar dat gevoel te kijken, en het zo te relativeren.
Ga eens een stap verder dan je nu doet: vertel je vriend om te stoppen met zo veel bevestiging te geven. Dat vergroot in eerste instantie jouw paniek waarschijnlijk, maar dat versterkt ook de druk om daarmee aan de slag te gaan.
Je zou zoiets kunnen proberen:
Koop een schrift. Elke keer dat je paniek/jaloezie voelt, schrijf je in dat schrift de aanleiding, kort wat je voelt, en benoem dat gevoel (paniek/angst/eenzaamheid/jaloezie/etc). Dan doe je het schrift dicht en ga je actief iets anders doen; liefst iets dat al je aandacht opslokt. Zo erken je dat het gevoel er is en wat het is, maar maak je ook bewust de keuze om daar verder geen aandacht aan te besteden. Hoe meer aandacht je aan een gevoel geeft, hoe sterker het wordt. Voor nu is het een feit dat die gevoelens er zijn, maar je hoeft ze niet teveel ruimte te geven.
Later, op een moment dat je je zekerder voelt, kun je teruglezen wat de aanleiding voor je gevoel was, en inzien dat er geen enkele reden was tot paniek.Dat klopt helemaal! Ik heb indd achteraf de momenten dat ik er indd erop terug kijk en denk waarom reageerde ik zo. ik snap t niet... maar vaak is t moeilijk om ook zo te denken op dat moment
Dit is wel extreem inderdaad.
Frustrerend dat je verstand het wel weet, maar dat de kloof met je gevoel zo groot is. Aangezien je rationeel wel weet dat het onzinnig is om zo jaloers te zijn, denk ik niet dat rationele argumenten je veel gaan helpen. Je bent wel overtuigd, je voelt het alleen niet.
Hoe je je gevoel verandert kan ik je niet vertellen, maar ik weet wel dat je jezelf kunt leren met wat meer afstand naar dat gevoel te kijken, en het zo te relativeren.
Ga eens een stap verder dan je nu doet: vertel je vriend om te stoppen met zo veel bevestiging te geven. Dat vergroot in eerste instantie jouw paniek waarschijnlijk, maar dat versterkt ook de druk om daarmee aan de slag te gaan.
Je zou zoiets kunnen proberen:
Koop een schrift. Elke keer dat je paniek/jaloezie voelt, schrijf je in dat schrift de aanleiding, kort wat je voelt, en benoem dat gevoel (paniek/angst/eenzaamheid/jaloezie/etc). Dan doe je het schrift dicht en ga je actief iets anders doen; liefst iets dat al je aandacht opslokt. Zo erken je dat het gevoel er is en wat het is, maar maak je ook bewust de keuze om daar verder geen aandacht aan te besteden. Hoe meer aandacht je aan een gevoel geeft, hoe sterker het wordt. Voor nu is het een feit dat die gevoelens er zijn, maar je hoeft ze niet teveel ruimte te geven.
Later, op een moment dat je je zekerder voelt, kun je teruglezen wat de aanleiding voor je gevoel was, en inzien dat er geen enkele reden was tot paniek.Dat klopt helemaal! Ik heb indd achteraf de momenten dat ik er indd erop terug kijk en denk waarom reageerde ik zo. ik snap t niet... maar vaak is t moeilijk om ook zo te denken op dat moment
Never give up the fight !
dinsdag 4 november 2014 om 13:06
dinsdag 4 november 2014 om 13:11
Ik hoop echt dat je het gaat proberen en ik zou het leuk vinden als je laat weten of het je lukt. Het stomme is dat als je hier goed mee oefent je al na een week of 2 al hele goede resultaten kan hebben(hoe meer paniekaanvallen, hoe beter je kan oefenen *grijns*). Als je ergens tegen aanloopt en niet weet hoe het verder moet dan hoor ik het wel van je.Succes.
dinsdag 4 november 2014 om 13:15
quote:waterplant schreef op 04 november 2014 @ 13:11:
Ik hoop echt dat je het gaat proberen en ik zou het leuk vinden als je laat weten of het je lukt. Het stomme is dat als je hier goed mee oefent je al na een week of 2 al hele goede resultaten kan hebben(hoe meer paniekaanvallen, hoe beter je kan oefenen *grijns*). Als je ergens tegen aanloopt en niet weet hoe het verder moet dan hoor ik het wel van je.Succes.
Lief van je
Ik wil dit zeker gaan proberen, want het klinkt heel logisch en dat t zou moeten werken... en vind dat zeker het proberen waard.
Ik hou je wel op de hoogte
Ik hoop echt dat je het gaat proberen en ik zou het leuk vinden als je laat weten of het je lukt. Het stomme is dat als je hier goed mee oefent je al na een week of 2 al hele goede resultaten kan hebben(hoe meer paniekaanvallen, hoe beter je kan oefenen *grijns*). Als je ergens tegen aanloopt en niet weet hoe het verder moet dan hoor ik het wel van je.Succes.
Lief van je
Ik wil dit zeker gaan proberen, want het klinkt heel logisch en dat t zou moeten werken... en vind dat zeker het proberen waard.
Ik hou je wel op de hoogte
Never give up the fight !
dinsdag 4 november 2014 om 13:19
xstuiterballetjex> inderdaad is het moeilijk; het zal ook in kleine stapjes gaan.
Je kunt ook eens op internet zoeken naar "RET" en "RET-methode"; wat ik beschreef komt namelijk bij die methode vandaan.
Vergelijk het maar eens met bijvoorbeeld hoogtevrees; iemand die dat heeft, zal ook wel weten dat hij niet zo heel snel naar beneden zal vallen... maar toch krijgt diegene angstgevoelens als hij op iets hoogs gaat staan.
Je kunt ook eens op internet zoeken naar "RET" en "RET-methode"; wat ik beschreef komt namelijk bij die methode vandaan.
Vergelijk het maar eens met bijvoorbeeld hoogtevrees; iemand die dat heeft, zal ook wel weten dat hij niet zo heel snel naar beneden zal vallen... maar toch krijgt diegene angstgevoelens als hij op iets hoogs gaat staan.