Psyche
alle pijlers
Gemis tijdens kerstdagen
maandag 22 december 2014 om 21:31
Ik weet niet waar ik het topic moet zetten, bij overig wellicht. Klinkt zo oneerbiedig om het tot "overig" te scharen. Ik vroeg me af of er hier meer mensen zijn die geen zin hebben in aankomende kerst. Mensen die thuis zitten met een enorm gemis en een enorme leegte. Ik mis mijn dochtertje, na 9 maanden plotseling overleden in mijn buik. Ze had er nu bij moeten zijn deze kerst, met pakjes onder de boom. Wat zijn dit dan donkere dagen.
dinsdag 23 december 2014 om 00:30
Oh, wat verdrietig voor jou TO en alle anderen die hetzelfde meemaakten. Zo oneerlijk en zo naar! En dan de kerstdagen ik snap dat het dan extra zwaar is.. Ik wens iedereen die zoiets meemaakt enorm veel sterkte en ik hoop dat je in dit topic en/of elders veel steun vindt TO, vooral voor de komende dagen...
Hier sta ik, ik kan niet anders (zonder legpuzzels)
dinsdag 23 december 2014 om 01:01
Ik zie er ook erg tegenop. 2 maanden geleden is mijn 13 jarige zoon plotseling overleden.... Hij ging donderdagavond als een gezonde 13 jarige naar bed en de volgende morgen vond mijn oudste zoon (15) zijn broertje dood in de badkamer. Het blijft bizar.... ik zit ergens nog steeds te wachten tot iemand me wakker komt maken om me te vertellen dat het 'maar een nachtmerrie' is... maar ik weet dat dat niet gaat gebeuren. Mijn hart en mijn hoofd gaan elk een kant op.....
dinsdag 23 december 2014 om 01:21
To en de anderen die iemand moeten missen,heel veel sterkte de komende tijd.
Maakt niet uit of het een baby of een ouder iemand is,het is en blijft een vreselijk gemis.
Ook ik zit diep in het verdriet ik verloor in de afgelopen 4 weken een zus en broer en een vriend.
Niet te bevatten we waren en zijn nog steeds verdoofd.
Het slapen gaat nog slecht,eten gaat iets beter,druk op de borst en benauwd en huilen niet te kort.
Ik hoor een kerstliedje en dan is het weer mis ik ben al wat keren uit een winkel gelopen vanwege een liedje.
Het moet slijten en ik moet het aanvaarden maar het is nog zo rauw
Maakt niet uit of het een baby of een ouder iemand is,het is en blijft een vreselijk gemis.
Ook ik zit diep in het verdriet ik verloor in de afgelopen 4 weken een zus en broer en een vriend.
Niet te bevatten we waren en zijn nog steeds verdoofd.
Het slapen gaat nog slecht,eten gaat iets beter,druk op de borst en benauwd en huilen niet te kort.
Ik hoor een kerstliedje en dan is het weer mis ik ben al wat keren uit een winkel gelopen vanwege een liedje.
Het moet slijten en ik moet het aanvaarden maar het is nog zo rauw
het leven is als n neus,haal eruit wat erin zit.
dinsdag 23 december 2014 om 01:48
Ik kan toch niet slapen dus tik nog even door.
Vorige week ben ik zelfs in het ziekenhuis beland voor een hartkatheterisatie ik had zoveel klachten,de arts kon me geruststellen,morgen krijg ik de definitieve uitslag van hem,ff duimen voor me dus.
Doet me denken aan vooral mijn moeder die verloor twee baby,s ook in december.
Jaren later begreep ik waarom er thuis toch een zware sfeer hing,1 er van was mijn tweelingbroertje.
Maar toch maken wij er met kerst fijne dagen van,het huis is versierd,we gaan en krijgen visite en we proosten op de mensen daarboven met een lach en een traan.
Vorige week ben ik zelfs in het ziekenhuis beland voor een hartkatheterisatie ik had zoveel klachten,de arts kon me geruststellen,morgen krijg ik de definitieve uitslag van hem,ff duimen voor me dus.
Doet me denken aan vooral mijn moeder die verloor twee baby,s ook in december.
Jaren later begreep ik waarom er thuis toch een zware sfeer hing,1 er van was mijn tweelingbroertje.
Maar toch maken wij er met kerst fijne dagen van,het huis is versierd,we gaan en krijgen visite en we proosten op de mensen daarboven met een lach en een traan.
het leven is als n neus,haal eruit wat erin zit.
dinsdag 23 december 2014 om 08:00
Mijn dochtertje is geboren afgelopen zomer. Ik heb het ook heel erg dat mensen me een prettige feestdagen wensen en dan denk ik, jamaar er is weinig prettigs aan.
Strandmeisje wat vreselijk voor jullie. 13 jaar oud en dan weggenomen worden uit dit leven.
Hoe jong of oud iemand ook is, een gemis met deze dagen is een lege donkere plek.
Ik heb ook de kerstboom gezet, maar het "kerstgevoel" is er niet bij.
Guusje, jeetje ook voor jou heel veel sterkte. Ik vind deze dagen heel erg confronterend. Eerst sinterklaas en dan zie je alle ouders met kindjes schoentjes ophalen in de winkel. Vervolgens kerst waarbij alles gezellig moet zijn. Dan oud en nieuw waarbij je elkaar een gelukkig nieuwjaar wenst.
Strandmeisje wat vreselijk voor jullie. 13 jaar oud en dan weggenomen worden uit dit leven.
Hoe jong of oud iemand ook is, een gemis met deze dagen is een lege donkere plek.
Ik heb ook de kerstboom gezet, maar het "kerstgevoel" is er niet bij.
Guusje, jeetje ook voor jou heel veel sterkte. Ik vind deze dagen heel erg confronterend. Eerst sinterklaas en dan zie je alle ouders met kindjes schoentjes ophalen in de winkel. Vervolgens kerst waarbij alles gezellig moet zijn. Dan oud en nieuw waarbij je elkaar een gelukkig nieuwjaar wenst.
dinsdag 23 december 2014 om 08:08
Ondanks mijn korte zwangerschap (10 weken) mis ik mijn kindje. Niet meer zo heftig als in het begin, maar denk er nog regelmatig aan.
Voor iedereen een en veel sterkte gewenst. Wat een verdrietige verhalen worden er geschreven. Hopelijk gaat voor iedereen de zon ooit weer schijnen. Ook al is het maar een beetje.
Voor iedereen een en veel sterkte gewenst. Wat een verdrietige verhalen worden er geschreven. Hopelijk gaat voor iedereen de zon ooit weer schijnen. Ook al is het maar een beetje.
dinsdag 23 december 2014 om 10:14
Lieve ollekebollekeknolleke, je verhaal is heel herkenbaar. Alleen is ons zoontje in 2007 na 41 weken zwangerschap, overleden in mijn buik. Alle "eerste keren" waren ontzettend moeilijk. Het gemis blijft, maar de scherpe kantje gaan er wel vanaf. Er komt echt een moment dat je weer nieuwe mooie herinneringen kunt gaan maken.
Je mag echt verdrietig zijn en weinig zin hebben in de kerstdagen. Gun het jezelf om af en toe heel zielig te zijn, je hoeft niet altijd sterk te zijn. Maar je bent wel veel meer dan de moeder van een dode dochter. Je bent ook partner, kind, zus, vriendin, collega, vriendin, etc.
Ik hou nog steeds heel veel van mijn mannetje, maar ik wil hem niet zo veel macht geven dat hij mijn leven mag "verpesten". Zijn leven is heel vroegtijdig gestopt, het leven van mijn vriend en van mij gaat gewoon door. En daar wil ik het beste en mooiste uit halen.
Voor alle mensen die dit niet meegemaakt hebben. Ik vind het fijn dat onze zoon niet vergeten wordt. Dat er iemand is tijdens een familieweekend met allemaal kinderen "goh het is zeker best wel moeilijk voor je, je zoontje had hier ook tussen moeten lopen". Dat is gewoon heel fijn. Dit hoeft echt niet elke dag en elke keer.
Je mag echt verdrietig zijn en weinig zin hebben in de kerstdagen. Gun het jezelf om af en toe heel zielig te zijn, je hoeft niet altijd sterk te zijn. Maar je bent wel veel meer dan de moeder van een dode dochter. Je bent ook partner, kind, zus, vriendin, collega, vriendin, etc.
Ik hou nog steeds heel veel van mijn mannetje, maar ik wil hem niet zo veel macht geven dat hij mijn leven mag "verpesten". Zijn leven is heel vroegtijdig gestopt, het leven van mijn vriend en van mij gaat gewoon door. En daar wil ik het beste en mooiste uit halen.
Voor alle mensen die dit niet meegemaakt hebben. Ik vind het fijn dat onze zoon niet vergeten wordt. Dat er iemand is tijdens een familieweekend met allemaal kinderen "goh het is zeker best wel moeilijk voor je, je zoontje had hier ook tussen moeten lopen". Dat is gewoon heel fijn. Dit hoeft echt niet elke dag en elke keer.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
dinsdag 23 december 2014 om 10:47
het is nog zo vers en rauw... maar toch... ik ga ervan uit dat mensen die mij 'prettige feestdagen' wensen dat doen, omdat ze echt hopen dat ik fijne dagen zal hebben. Mensen zijn er niet op uit om je moedwillig te kwetsen (nou ja, het gros van de mensen dan niet) Ik probeer uit te gaan van de goede bedoelingen, als ik elke opmerking die er gemaakt wordt me zou aantrekken, dan loop ik bijna de hele dag te huilen. En dat wil ik niet. Ik heb nog een zoon, die zijn mama heel erg nodig heeft.
Ik vind het ook fijn als mensen mijn zoon benoemen, hamerhaai. Zoals nu, dat mensen zeggen dat hij hierbij had moeten zijn. Dat hoeft ook niet elke dag, maar mensen blijven huiverig om de naam van mijn zoon te gebruiken. Ik denk ook dat ze bang zijn 'het verkeerde' te zeggen... wat dat dan ook mag zijn. Ik praat nog elke dag over mijn zonen, over mijn jongste als in 'jee dit had hij zo leuk gevonden' en over oudste als in 'ik ben zo trots op hem, hoe hij het doet na het overlijden van zijn broertje'.
Ik blijf maar het gevoel houden 'dat het niet eerlijk is' en alle dooddoeners over 'dat het leven nou eenmaal niet eerlijk is' helpen niet.
Het hoort gewoon niet, dat kinderen sterven...
Voor iedereen die iemand moet missen, of het nou een kind is, of een (schoon)ouder, een broer/zus/zwager/schoonzus... een
Ik vind het ook fijn als mensen mijn zoon benoemen, hamerhaai. Zoals nu, dat mensen zeggen dat hij hierbij had moeten zijn. Dat hoeft ook niet elke dag, maar mensen blijven huiverig om de naam van mijn zoon te gebruiken. Ik denk ook dat ze bang zijn 'het verkeerde' te zeggen... wat dat dan ook mag zijn. Ik praat nog elke dag over mijn zonen, over mijn jongste als in 'jee dit had hij zo leuk gevonden' en over oudste als in 'ik ben zo trots op hem, hoe hij het doet na het overlijden van zijn broertje'.
Ik blijf maar het gevoel houden 'dat het niet eerlijk is' en alle dooddoeners over 'dat het leven nou eenmaal niet eerlijk is' helpen niet.
Het hoort gewoon niet, dat kinderen sterven...
Voor iedereen die iemand moet missen, of het nou een kind is, of een (schoon)ouder, een broer/zus/zwager/schoonzus... een
dinsdag 23 december 2014 om 11:09
Ik ga er inderdaad ook niet vanuit dat mensen het vervelend bedoelen en vaak ook niet weten wat ze anders moeten zeggen. Maar het doet gewoon pijn, ik wil deze kerst niet zonder mijn ventje mee maken. Ik wil gewoon dat hij erbij is. En tuurlijk ga ik door en zorg ik dat deze kerst leuk is voor mijn dochter. Maar van binnen voel ik me gewoon k.t.
Nu ga ik de tuin in. Mijn vriend is met de moterzaag aan de gang en ik ga snoeien. Lekker even verstand op nul.
Sterkte voor iedereen.
Nu ga ik de tuin in. Mijn vriend is met de moterzaag aan de gang en ik ga snoeien. Lekker even verstand op nul.
Sterkte voor iedereen.
dinsdag 23 december 2014 om 11:18
dinsdag 23 december 2014 om 20:27
Op eerste kerstdag komen mijn schoonouders langs. Ik ga dan lekker koken (niet dat ik veel zin heb, maar goed we proberen er een beetje van te maken. Na de kerst komen mijn ouders. Tweede kerstdag hebben we even voor ons. Gelukkig heb ik een hele lieve partner en ga ik volgend jaar trouwen. Toch een positief puntje in ons leven. Ik kan heel goed met hem mijn verdriet delen, we zijn nu ruim 11 jaar samen.
Mag ik vragen (je hoeft niet te reageren als je niet wil) waaraan jullie kindje is overleden?
Hoe ga jij de komende dagen doorkomen?
Vandaag in elk geval de tandarts weer gehad.. pff die had ik ook niet meer gezien sinds ik zwanger was, dus was nogal emotioneel. Hele aardige vrouw, gaf me gelijk een knuffel. Voelt fijn wanneer mensen je begrijpen en je soms gewoon spontaan een knuffel geven.
Mag ik vragen (je hoeft niet te reageren als je niet wil) waaraan jullie kindje is overleden?
Hoe ga jij de komende dagen doorkomen?
Vandaag in elk geval de tandarts weer gehad.. pff die had ik ook niet meer gezien sinds ik zwanger was, dus was nogal emotioneel. Hele aardige vrouw, gaf me gelijk een knuffel. Voelt fijn wanneer mensen je begrijpen en je soms gewoon spontaan een knuffel geven.
dinsdag 23 december 2014 om 20:47
Veel sterkte tijdens de feestdagen!
Zelf wil ik niet zeggen dat ik er geen zin in heb, want ik heb er wel zin in. Vieren thuis geen kerstmis, dus ik vier het bij mijn vriend en zijn ouders. Vooral is het dat ik mijn opa vorige maand verloren heb en ik die graag had willen zien tijdens de feestdagen..
Zelf wil ik niet zeggen dat ik er geen zin in heb, want ik heb er wel zin in. Vieren thuis geen kerstmis, dus ik vier het bij mijn vriend en zijn ouders. Vooral is het dat ik mijn opa vorige maand verloren heb en ik die graag had willen zien tijdens de feestdagen..
dinsdag 23 december 2014 om 20:58
Ons kindje is overleden aan een heel zeldzame genetische afwijking (niet erfelijk). Hierdoor werkten zijn longen niet goed. Tot dit bekend werd (na 9 weken) is de behandeling gestopt en is hij binnen een paar uur overleden. Er zijn op de hele wereld maar 200 kinderen die deze aandoening hadden (en ook allemaal overleden).
Wij gaan eerste kerstdag naar mijn schoonmoeder (mijn schoonvader is in dezelfde periode als onze zoon overleden), dus mijn schoonmoeder kan wel wat steun gebruiken. En tweede kerstdag is mijn moeder jarig en gaan we daar heen. Dan blijft onze dochter daar logeren en zijn wij met z'n tweeen op de sterfdag van ons zoontje. Dat vinden wij beide prettig.
Ik weet nog niet hoe ik me ga voelen die dagen, maar ik ben wel bij mensen waar k durf te zeggen als ik mij slecht voel. Kan jij dat ook bij je (schoon)familie?
Wij gaan eerste kerstdag naar mijn schoonmoeder (mijn schoonvader is in dezelfde periode als onze zoon overleden), dus mijn schoonmoeder kan wel wat steun gebruiken. En tweede kerstdag is mijn moeder jarig en gaan we daar heen. Dan blijft onze dochter daar logeren en zijn wij met z'n tweeen op de sterfdag van ons zoontje. Dat vinden wij beide prettig.
Ik weet nog niet hoe ik me ga voelen die dagen, maar ik ben wel bij mensen waar k durf te zeggen als ik mij slecht voel. Kan jij dat ook bij je (schoon)familie?
woensdag 24 december 2014 om 07:42
Jeetje wat heftig guusje. Aan de ene kant wil je graag weten wat er was, maar aan de andere kant maakt het eigenlijk helemaal niet uit. Ik heb de waarom vraag daarom ook naast mij neer gelegd. Iets dat heel erg moeilijk is, er is wel een oorzaak geweest natuurlijk, maar ze hebben niets kunnen vinden. Schoonouders zijn aardig, maar hebben zelf nog nooit zoiets meegemaakt. Dan krijg je dingen gezegd als, ja maar met kinderen heb je ook zorgen. Dat maakt het heel lastig. Ze hebben zeker hun verdriet. Mijn ouders weten wat het is, mijn moeder weet exact hoe ik me voel. Ik heb daar heel veel steun aan, maar het brengt ook voor hun weer oud zeer naar boven. Gelukkig heb ik ook nog hele lieve vrienden. Ze zijn allemaal naar onze dochter komen kijken, een heel intens moment.
Vandaag boodschappen halen en dan eens kijken hoe we de dagen doorkomen.
Vandaag boodschappen halen en dan eens kijken hoe we de dagen doorkomen.
woensdag 24 december 2014 om 07:47
Ik heb dat zelf ook dat ik haar naam wil zeggen. Daarvoor is die naam nooit uitgesproken, behalve door ons. Door haar naam te zeggen voelt ze echt. Strandmeisje, wat een vreselijk gemis voor jullie. Om je kind op 13 jarige leeftijd te verliezen. Ik had geen herinneringen aan mijn dochter, enkel toekomstbeelden. Jij hebt beiden, de herinneringen en de toekomstbeelden. Dooddoeners zijn inderdaad vaak mensen die toch graag iets willen zeggen, maar niet de juiste woorden vinden. Ik vergeef het ze, soms vind ik ook niet de juiste woorden. Het is en blijft oneerlijk.quote:strandmeisje schreef op 23 december 2014 @ 10:47:
het is nog zo vers en rauw... maar toch... ik ga ervan uit dat mensen die mij 'prettige feestdagen' wensen dat doen, omdat ze echt hopen dat ik fijne dagen zal hebben. Mensen zijn er niet op uit om je moedwillig te kwetsen (nou ja, het gros van de mensen dan niet) Ik probeer uit te gaan van de goede bedoelingen, als ik elke opmerking die er gemaakt wordt me zou aantrekken, dan loop ik bijna de hele dag te huilen. En dat wil ik niet. Ik heb nog een zoon, die zijn mama heel erg nodig heeft.
Ik vind het ook fijn als mensen mijn zoon benoemen, hamerhaai. Zoals nu, dat mensen zeggen dat hij hierbij had moeten zijn. Dat hoeft ook niet elke dag, maar mensen blijven huiverig om de naam van mijn zoon te gebruiken. Ik denk ook dat ze bang zijn 'het verkeerde' te zeggen... wat dat dan ook mag zijn. Ik praat nog elke dag over mijn zonen, over mijn jongste als in 'jee dit had hij zo leuk gevonden' en over oudste als in 'ik ben zo trots op hem, hoe hij het doet na het overlijden van zijn broertje'.
Ik blijf maar het gevoel houden 'dat het niet eerlijk is' en alle dooddoeners over 'dat het leven nou eenmaal niet eerlijk is' helpen niet.
Het hoort gewoon niet, dat kinderen sterven...
Voor iedereen die iemand moet missen, of het nou een kind is, of een (schoon)ouder, een broer/zus/zwager/schoonzus... een
het is nog zo vers en rauw... maar toch... ik ga ervan uit dat mensen die mij 'prettige feestdagen' wensen dat doen, omdat ze echt hopen dat ik fijne dagen zal hebben. Mensen zijn er niet op uit om je moedwillig te kwetsen (nou ja, het gros van de mensen dan niet) Ik probeer uit te gaan van de goede bedoelingen, als ik elke opmerking die er gemaakt wordt me zou aantrekken, dan loop ik bijna de hele dag te huilen. En dat wil ik niet. Ik heb nog een zoon, die zijn mama heel erg nodig heeft.
Ik vind het ook fijn als mensen mijn zoon benoemen, hamerhaai. Zoals nu, dat mensen zeggen dat hij hierbij had moeten zijn. Dat hoeft ook niet elke dag, maar mensen blijven huiverig om de naam van mijn zoon te gebruiken. Ik denk ook dat ze bang zijn 'het verkeerde' te zeggen... wat dat dan ook mag zijn. Ik praat nog elke dag over mijn zonen, over mijn jongste als in 'jee dit had hij zo leuk gevonden' en over oudste als in 'ik ben zo trots op hem, hoe hij het doet na het overlijden van zijn broertje'.
Ik blijf maar het gevoel houden 'dat het niet eerlijk is' en alle dooddoeners over 'dat het leven nou eenmaal niet eerlijk is' helpen niet.
Het hoort gewoon niet, dat kinderen sterven...
Voor iedereen die iemand moet missen, of het nou een kind is, of een (schoon)ouder, een broer/zus/zwager/schoonzus... een
woensdag 24 december 2014 om 23:05
Heftig om te lezen, jullie verhalen en gevoelens. Ik word er wel triest van dat er zoveel mensen zo'n heftig verdriet moeten meemaken.
Voor nu maar eerst deze kerstdagen door zien te komen, dan mijn zoons sterfdag en dan oud en nieuw.
Hoe is jullie kerstavond gegaan? Wij doen net of het een gewone avond is
Voor nu maar eerst deze kerstdagen door zien te komen, dan mijn zoons sterfdag en dan oud en nieuw.
Hoe is jullie kerstavond gegaan? Wij doen net of het een gewone avond is
woensdag 24 december 2014 om 23:34
Het is een hele vreemde avond vanavond. Ik heb veel aan vorig jaar gedacht, aan hoe ik samen met de jongens dingen klaarmaakte voor de volgende dag. Jongste die samen met mij de tafel dekte voor het Kerstontbijt wat ze graag wilden. Met mooie wijnglazen voor de sinaasappelsap en zelfgeknutselde eierdopjes...
Hoe Oudste en Jongste samen kleine kadootjes hadden gekocht voor elkaar en voor mij. En die al grijnzend en grappend samen onder de boom legden.
Vanavond was het gemis heel groot, Oudste en ik zaten op de bank, dicht naast elkaar. Warme Chocolademelk om van binnen warm te worden, maar dat lukte niet. We hebben besloten morgenochtend samen in mijn bed te gaan Kerstontbijten.... Dus we hebben het grote dienblad gedekt. Toch een beetje hetzelfde en toch een beetje anders.
net zoals alles anders is zonder Jongste.
@ollekebollekeknolleke ik denk niet dat je verdriet kunt afmeten, jullie rouwen om je hoop en je dromen die jullie hadden voor jullie dochter. Jullie hadden nu met jullie meisje bij de boom moeten staan, terwijl je haar liet kijken naar de ballen en de lichtjes in de boom. Ze had hierbij moeten zijn.
Klopt, mensen willen heel graag wat zeggen, maar er zijn immers helemaal geen woorden voor? Ik vergeef ze het ook meteen, ze willen allemaal wat liefs zeggen, iets troostends. Het is dat mijn keel vaak zelf dicht zit van verdriet, maar je ziet de mensen worstelen om iets liefs te zeggen, om woorden te vinden. Ik leg vaak een hand op hun onderarm... ik snap wat ze willen zeggen, ik snap dat ze er geen woorden voor hebben. ik zie hun onmacht, ik voel de mijne...
Doordat mensen zijn naam blijven noemen, zal hij niet worden vergeten. Misschien dat dat wel een diepe angst is van mij, dat mensen vergeten van zijn bestaan.... Het is fijn om herinneringen op te halen, aan de streken die hij uithaalde, zijn grapjes... zijn stralende lach. Ik voel soms nog zijn armen om mijn hals en zijn zoen op mijn gezicht.
love you mam... tot morgen....
Hoe is jullie avond gegaan?
Hoe Oudste en Jongste samen kleine kadootjes hadden gekocht voor elkaar en voor mij. En die al grijnzend en grappend samen onder de boom legden.
Vanavond was het gemis heel groot, Oudste en ik zaten op de bank, dicht naast elkaar. Warme Chocolademelk om van binnen warm te worden, maar dat lukte niet. We hebben besloten morgenochtend samen in mijn bed te gaan Kerstontbijten.... Dus we hebben het grote dienblad gedekt. Toch een beetje hetzelfde en toch een beetje anders.
net zoals alles anders is zonder Jongste.
@ollekebollekeknolleke ik denk niet dat je verdriet kunt afmeten, jullie rouwen om je hoop en je dromen die jullie hadden voor jullie dochter. Jullie hadden nu met jullie meisje bij de boom moeten staan, terwijl je haar liet kijken naar de ballen en de lichtjes in de boom. Ze had hierbij moeten zijn.
Klopt, mensen willen heel graag wat zeggen, maar er zijn immers helemaal geen woorden voor? Ik vergeef ze het ook meteen, ze willen allemaal wat liefs zeggen, iets troostends. Het is dat mijn keel vaak zelf dicht zit van verdriet, maar je ziet de mensen worstelen om iets liefs te zeggen, om woorden te vinden. Ik leg vaak een hand op hun onderarm... ik snap wat ze willen zeggen, ik snap dat ze er geen woorden voor hebben. ik zie hun onmacht, ik voel de mijne...
Doordat mensen zijn naam blijven noemen, zal hij niet worden vergeten. Misschien dat dat wel een diepe angst is van mij, dat mensen vergeten van zijn bestaan.... Het is fijn om herinneringen op te halen, aan de streken die hij uithaalde, zijn grapjes... zijn stralende lach. Ik voel soms nog zijn armen om mijn hals en zijn zoen op mijn gezicht.
love you mam... tot morgen....
Hoe is jullie avond gegaan?
donderdag 25 december 2014 om 00:35
Vanavond waren we bij vrienden uitgenodigd waar we met z,n 8en waren.
Heel gezellig en we hebben gelachen.
Het scheelt ook dat ik gisteren een mixje Bach bloesem druppels heb gehaald,de mist in mijn hoofd trekt al goed weg en ik huil niet meer zo veel.
Ik kan wel in mijn verdriet blijven zitten maar daar maak ik mezelf alleen maar ziek mee weet ik nu.
Voor de 3 overledenen binnen 1 maand was het beter dat ze gingen en daar moet ik vrede mee hebben.
maar een kerstliedje kan ik niet aanhoren.
Voor jullie allen toch een goede kerst
Heel gezellig en we hebben gelachen.
Het scheelt ook dat ik gisteren een mixje Bach bloesem druppels heb gehaald,de mist in mijn hoofd trekt al goed weg en ik huil niet meer zo veel.
Ik kan wel in mijn verdriet blijven zitten maar daar maak ik mezelf alleen maar ziek mee weet ik nu.
Voor de 3 overledenen binnen 1 maand was het beter dat ze gingen en daar moet ik vrede mee hebben.
maar een kerstliedje kan ik niet aanhoren.
Voor jullie allen toch een goede kerst
het leven is als n neus,haal eruit wat erin zit.
donderdag 25 december 2014 om 07:24
Dag allemaal,
Gisteren heb ik gewoon als een normale dag gezien. Nog snel even een kadootje gehaald voor vandaag en gewoon vanavond voor de buis gezeten met mijn vriend. Kerst hier in Nederland is al lang genoeg, morgen en overmorgen ook nog. Kerstliedjes zijn ook gemixed, de ene keer denk ik leuk, de andere keer denk ik its gonna be a long cold Christmas without you. Vandaag komen schoonouders, moet nog wat poetsen en koken (lang leve de rollade).
De eerste maanden heb ik als verdoofd geleefd, standje huilen en automatische piloot. Nu begint het heel langzaam iets beter te gaan, maar alle eerste keren zonder blijven moeilijk.
Ben benieuwd hoe het vandaag gaat, jullie ook een hele dikke
Gisteren heb ik gewoon als een normale dag gezien. Nog snel even een kadootje gehaald voor vandaag en gewoon vanavond voor de buis gezeten met mijn vriend. Kerst hier in Nederland is al lang genoeg, morgen en overmorgen ook nog. Kerstliedjes zijn ook gemixed, de ene keer denk ik leuk, de andere keer denk ik its gonna be a long cold Christmas without you. Vandaag komen schoonouders, moet nog wat poetsen en koken (lang leve de rollade).
De eerste maanden heb ik als verdoofd geleefd, standje huilen en automatische piloot. Nu begint het heel langzaam iets beter te gaan, maar alle eerste keren zonder blijven moeilijk.
Ben benieuwd hoe het vandaag gaat, jullie ook een hele dikke
donderdag 25 december 2014 om 07:27
"Ik leg vaak een hand op hun onderarm... ik snap wat ze willen zeggen, ik snap dat ze er geen woorden voor hebben. ik zie hun onmacht, ik voel de mijne... "
Helemaal waar, misschien wel de meest rare maar ook mooie kaart die ik heb gekregen is een blanco kaart met erop geschreven, hier zijn geen woorden voor.
Helemaal waar, misschien wel de meest rare maar ook mooie kaart die ik heb gekregen is een blanco kaart met erop geschreven, hier zijn geen woorden voor.
