Psyche
alle pijlers
flashbacks na een scheiding
zaterdag 9 augustus 2014 om 18:34
Een maand of zeven geleden ben ik vrij plotsklaps gescheiden. Een maand lang wilde mijn ex nadenken, nadat ik er achter kwam dat hij stiekem contact had met de vrouw met wie hij nu een relatie heeft. Na deze maand van nadenken - en verder een heel harmonieuze relatie van bijna twaalf jaar - was ik ineens alleen.
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
vrijdag 16 januari 2015 om 23:48
quote:prik schreef op 16 januari 2015 @ 21:45:
Ja, heel geloofwaardig! En wat een leuke tv-man heb je... Niet gezien helaas
. Ik moet toegeven dat ik strontjaloers op jou ben, dat jij onze lieve Leo hebt mogen zien. Leo rules
Ja, heel geloofwaardig! En wat een leuke tv-man heb je... Niet gezien helaas
. Ik moet toegeven dat ik strontjaloers op jou ben, dat jij onze lieve Leo hebt mogen zien. Leo rules
I’m doing superhero stuff. I’m staying focused. If anybody comes in here looking for trouble, oh, they’re going to meet my partners. We’re talking about paw and order.
dinsdag 20 januari 2015 om 10:32
Lees net dat het alweer een jaar is! Gek he, hoe langzaam de tijd ook lijkt te gaan, ineens ben je een jaar verder... Maar je hebt nu alle seizoenen meegemaakt. Alle feestdagen, alle weekenden zonder dochter en je bent er nog!
Ik ben trots op je! Hoe kranig je je houd, je levenslust en je power! Ik denk dat het helemaal goed komt met jou.. Misschien straks zelfs nog een nieuwe liefde?! Het aanbod van mijn vader staat nog hoor (0;
Ik ben trots op je! Hoe kranig je je houd, je levenslust en je power! Ik denk dat het helemaal goed komt met jou.. Misschien straks zelfs nog een nieuwe liefde?! Het aanbod van mijn vader staat nog hoor (0;
woensdag 21 januari 2015 om 20:19
Ook van mij even een dikke knuffel. Je hebt het eerste jaar overleefd, dat is toch al heel wat.
En fijn dat het zo druk is met werk, dat geeft ook weer afleiding. En zo te lezen ook leuke acteerklussen erbij. Ik moet toch eens opzoeken hoe je eruit ziet, dan herken ik je tenminste als je op tv langskomt
p.s. las je andere topic over F. Kan me voorstellen dat een diagnose een soort fijn is, toch een naam voor wat je zelf al langer weet. Maar snap ook heel goed je behoefte aan info en ervaring. Ga je vast wel vinden hier of op een andere plek
En fijn dat het zo druk is met werk, dat geeft ook weer afleiding. En zo te lezen ook leuke acteerklussen erbij. Ik moet toch eens opzoeken hoe je eruit ziet, dan herken ik je tenminste als je op tv langskomt
p.s. las je andere topic over F. Kan me voorstellen dat een diagnose een soort fijn is, toch een naam voor wat je zelf al langer weet. Maar snap ook heel goed je behoefte aan info en ervaring. Ga je vast wel vinden hier of op een andere plek
vrijdag 23 januari 2015 om 02:41
quote:Eleonora schreef op 23 januari 2015 @ 02:37:
Geeft niks lieve Gatti.
Ja, wat een achtbaan he Sri.
Pfffff.....
Maar ik ben wel sterk hoor.
Vorig jaar was ik zo kapot, nu ben ik een stuk sterker.
Gelukkig maar want ja, er volgen nog meer uitdagingen
Ja Steinbeck, ik maak af en toe weer eens een rondje hier haha!Vind jou heel sterk! Denk dat ik het zelf niet zou kunnen. Als je nu terugkijkt, ben je dan niet fier op jezelf?
Geeft niks lieve Gatti.
Ja, wat een achtbaan he Sri.
Pfffff.....
Maar ik ben wel sterk hoor.
Vorig jaar was ik zo kapot, nu ben ik een stuk sterker.
Gelukkig maar want ja, er volgen nog meer uitdagingen
Ja Steinbeck, ik maak af en toe weer eens een rondje hier haha!Vind jou heel sterk! Denk dat ik het zelf niet zou kunnen. Als je nu terugkijkt, ben je dan niet fier op jezelf?
I don't care what is written about me so long as it isn't true.
woensdag 28 januari 2015 om 16:00
