Psyche
alle pijlers
(C)PTSS
vrijdag 26 december 2014 om 16:20
In 2012 is bij mij de diagnose CPTSS vastgesteld. Dit was voor mij geen verassing. Had hier zelf ook al aan gedacht. De diagnosestelling was voor mij een bevestiging.
Gelukkig had ik goede mensen om me heen, die me naar de juiste mensen konden doorverwijzen. Ik heb een jaar lang twee dagen in de week groepstherapie gehad. Daarnaast waren er ook individuele onderdelen. De groepstherapie was soms best zwaar, maar het was ook prettig om mensen te ontmoeten die aan een half woord genoeg hadden. Ik merk dat het voor 'de buitenwereld' niet zichtbaar is. De mensen in mijn directe omgeving zien een vrouw die de boel op orde heeft, werkt en leuke activiteiten doet met haar kind.
De groepstherapie heb ik een halfjaar geleden afgesloten. Ik heb nog wel individuele ondersteuning. Ik merk dat ik behoefte heb aan contact met mensen die aan een half woord genoeg hebben. Een tijdje geleden heb ik met ingeschreven bij een lotgenotenforum, maar ik merk dat die niet helpend is. Ik merk dat binnen dat forum de nadruk teveel ligt op het 'negatieve'. Ik zelf zit juist in de fase van nu en de toekomst. Natuurlijk is het verleden er en hoeft dit niet onder het kleed geschoven te worden, maar er is ook een nu en straks. Graag zou ik met mensen willen delen over hoe er wordt omgegaan met het nu (die vast wordt beïnvloed door toen). Misschien lopen we tegen dezelfde dingen aan en kunnen we elkaar hierin steunen.
Gelukkig had ik goede mensen om me heen, die me naar de juiste mensen konden doorverwijzen. Ik heb een jaar lang twee dagen in de week groepstherapie gehad. Daarnaast waren er ook individuele onderdelen. De groepstherapie was soms best zwaar, maar het was ook prettig om mensen te ontmoeten die aan een half woord genoeg hadden. Ik merk dat het voor 'de buitenwereld' niet zichtbaar is. De mensen in mijn directe omgeving zien een vrouw die de boel op orde heeft, werkt en leuke activiteiten doet met haar kind.
De groepstherapie heb ik een halfjaar geleden afgesloten. Ik heb nog wel individuele ondersteuning. Ik merk dat ik behoefte heb aan contact met mensen die aan een half woord genoeg hebben. Een tijdje geleden heb ik met ingeschreven bij een lotgenotenforum, maar ik merk dat die niet helpend is. Ik merk dat binnen dat forum de nadruk teveel ligt op het 'negatieve'. Ik zelf zit juist in de fase van nu en de toekomst. Natuurlijk is het verleden er en hoeft dit niet onder het kleed geschoven te worden, maar er is ook een nu en straks. Graag zou ik met mensen willen delen over hoe er wordt omgegaan met het nu (die vast wordt beïnvloed door toen). Misschien lopen we tegen dezelfde dingen aan en kunnen we elkaar hierin steunen.
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
maandag 19 januari 2015 om 21:39
quote:IkBenIkenbenertrotsop schreef op 19 januari 2015 @ 19:34:
Ik zou vandaag gebeld worden door mijn psychiater maar ik denk dat ze dat is vergeten. Daar baal ik wel van want ik wilde nog overleggen over vervolgstappen.
Ze werkt maar 1 keer per week dus denk dat ze volgende week pas belt, hoewel ze 1 keer eerder op dinsdag belde dus wie weet.
Psychisch lijkt het wat beter te gaan, ik slaap iig. beter en heb het wat minder druk in mijn hoofd maar ben wel enorm draaierig en slap gevoel.
Ah, dat is balen zeg! Hoop voor je dat ze dan toch morgen nog even nog belt. Fijn dat je beter slaapt. Dat is vaak een goed teken.
Ik ben doorgegaan met het nemen van een halve melatinine. Neem dus nu vanaf vrijdag 2,5mg. Gaat erg goed. Geen hoofdpijn meer in de ochtend en sneller een wakker gevoel.
Ik zou vandaag gebeld worden door mijn psychiater maar ik denk dat ze dat is vergeten. Daar baal ik wel van want ik wilde nog overleggen over vervolgstappen.
Ze werkt maar 1 keer per week dus denk dat ze volgende week pas belt, hoewel ze 1 keer eerder op dinsdag belde dus wie weet.
Psychisch lijkt het wat beter te gaan, ik slaap iig. beter en heb het wat minder druk in mijn hoofd maar ben wel enorm draaierig en slap gevoel.
Ah, dat is balen zeg! Hoop voor je dat ze dan toch morgen nog even nog belt. Fijn dat je beter slaapt. Dat is vaak een goed teken.
Ik ben doorgegaan met het nemen van een halve melatinine. Neem dus nu vanaf vrijdag 2,5mg. Gaat erg goed. Geen hoofdpijn meer in de ochtend en sneller een wakker gevoel.
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
dinsdag 20 januari 2015 om 22:37
Fijn dat je je beter begint te voelen door je medicatiewijziging marielle!
Helaas heb ik mijn psychiater niet meer gehoord vandaag.
Wel hebben meerdere mensen gevraagd of die medicatieverhoging "nou wel nodig was" Want het ging toch prima met de lagere dosis. Ook al vertel ik mensen dat dit niet zo was, zij zien alleen de vrolijke IBI die normaal doet maar de gedachtes, de wakkere nachten, de nachtmerries, de onrust zien ze niet. Ze zien niet dat ik hier elk moment van de dag door beïnvloed wordt er ernaar handel.
Ze zien niet dat ik mijn wangen kapot bijt omdat ik ergens niet mee om kan gaan en uiteindelijk in huilen uitbarst omdat het me overvalt.
Weet je zelfs als ik mensen dat vertel geven mensen aan dat ze denken dat ik overdrijf, of dat het in mijn hoofd erger is dan de werkelijkheid. Want nee, hun zien dat niet. Dat zie/voel ik en soms mijn vriend.
Nou ja sorry voor de klaagzang daar is dit topic niet echt voor maar voel me een beetje moedeloos vanavond.
Helaas heb ik mijn psychiater niet meer gehoord vandaag.
Wel hebben meerdere mensen gevraagd of die medicatieverhoging "nou wel nodig was" Want het ging toch prima met de lagere dosis. Ook al vertel ik mensen dat dit niet zo was, zij zien alleen de vrolijke IBI die normaal doet maar de gedachtes, de wakkere nachten, de nachtmerries, de onrust zien ze niet. Ze zien niet dat ik hier elk moment van de dag door beïnvloed wordt er ernaar handel.
Ze zien niet dat ik mijn wangen kapot bijt omdat ik ergens niet mee om kan gaan en uiteindelijk in huilen uitbarst omdat het me overvalt.
Weet je zelfs als ik mensen dat vertel geven mensen aan dat ze denken dat ik overdrijf, of dat het in mijn hoofd erger is dan de werkelijkheid. Want nee, hun zien dat niet. Dat zie/voel ik en soms mijn vriend.
Nou ja sorry voor de klaagzang daar is dit topic niet echt voor maar voel me een beetje moedeloos vanavond.
woensdag 21 januari 2015 om 09:23
woensdag 21 januari 2015 om 10:11
quote:IkBenIkenbenertrotsop schreef op 20 januari 2015 @ 22:37:
Fijn dat je je beter begint te voelen door je medicatiewijziging marielle!
Helaas heb ik mijn psychiater niet meer gehoord vandaag.
Wel hebben meerdere mensen gevraagd of die medicatieverhoging "nou wel nodig was" Want het ging toch prima met de lagere dosis. Ook al vertel ik mensen dat dit niet zo was, zij zien alleen de vrolijke IBI die normaal doet maar de gedachtes, de wakkere nachten, de nachtmerries, de onrust zien ze niet. Ze zien niet dat ik hier elk moment van de dag door beïnvloed wordt er ernaar handel.
Ze zien niet dat ik mijn wangen kapot bijt omdat ik ergens niet mee om kan gaan en uiteindelijk in huilen uitbarst omdat het me overvalt.
Weet je zelfs als ik mensen dat vertel geven mensen aan dat ze denken dat ik overdrijf, of dat het in mijn hoofd erger is dan de werkelijkheid. Want nee, hun zien dat niet. Dat zie/voel ik en soms mijn vriend.
Nou ja sorry voor de klaagzang daar is dit topic niet echt voor maar voel me een beetje moedeloos vanavond.
Hier af en toe lekker even 'klagen' is prima hoor IBI. Ik begrijp heel goed wat je schrijft. Dat is precies waar ik ook tegen aan loop. Mensen zien je zoals ze je zien en gaan daar vanuit. Echter zien ze je niet volledig, dat is vaak ook niet te begrijpen voor 'anderen'. Dit hier delen mag toch en is prima. Ik begrijp wel waarom je aangeeft dat dit Topic daar niet echt voor bedoelt is. Heb 'm immers zelf geopend:)
Prettig dat je even nadenkt over wat je wel en niet schrijft hoor. Dat doet me goed.
Kijk, ook jij bent volop bezig met positief vorm willen geven aan je leven als ik je berichten lees. Dat zien anderen ook. Dat is fijn, maar het maakt denk ik ook dat mensen de andere kant van IBI niet zien. De kant die het moeilijk heeft en regelmatig de puzzel weer moet maken om overeind te blijven en zich goed te voelen. Juist dit mag je hier toch best even kwijt. Ik hoop juist dat we dit stuk kunnen delen en elkaar tip, steun of een luisterend oog kunnen bieden. Zolang onderwerpen maar niet al te triggerend zijn voor anderen forummers lijkt het me prima. In andere situaties kun je altijd kijken of je onderwerpen via een BP kan delen! Dus schrijf af en toe gerust even van je af!
Ik hoop dat jij je psych snel spreekt om te kunnen afstemmen!
Fijn dat je je beter begint te voelen door je medicatiewijziging marielle!
Helaas heb ik mijn psychiater niet meer gehoord vandaag.
Wel hebben meerdere mensen gevraagd of die medicatieverhoging "nou wel nodig was" Want het ging toch prima met de lagere dosis. Ook al vertel ik mensen dat dit niet zo was, zij zien alleen de vrolijke IBI die normaal doet maar de gedachtes, de wakkere nachten, de nachtmerries, de onrust zien ze niet. Ze zien niet dat ik hier elk moment van de dag door beïnvloed wordt er ernaar handel.
Ze zien niet dat ik mijn wangen kapot bijt omdat ik ergens niet mee om kan gaan en uiteindelijk in huilen uitbarst omdat het me overvalt.
Weet je zelfs als ik mensen dat vertel geven mensen aan dat ze denken dat ik overdrijf, of dat het in mijn hoofd erger is dan de werkelijkheid. Want nee, hun zien dat niet. Dat zie/voel ik en soms mijn vriend.
Nou ja sorry voor de klaagzang daar is dit topic niet echt voor maar voel me een beetje moedeloos vanavond.
Hier af en toe lekker even 'klagen' is prima hoor IBI. Ik begrijp heel goed wat je schrijft. Dat is precies waar ik ook tegen aan loop. Mensen zien je zoals ze je zien en gaan daar vanuit. Echter zien ze je niet volledig, dat is vaak ook niet te begrijpen voor 'anderen'. Dit hier delen mag toch en is prima. Ik begrijp wel waarom je aangeeft dat dit Topic daar niet echt voor bedoelt is. Heb 'm immers zelf geopend:)
Prettig dat je even nadenkt over wat je wel en niet schrijft hoor. Dat doet me goed.
Kijk, ook jij bent volop bezig met positief vorm willen geven aan je leven als ik je berichten lees. Dat zien anderen ook. Dat is fijn, maar het maakt denk ik ook dat mensen de andere kant van IBI niet zien. De kant die het moeilijk heeft en regelmatig de puzzel weer moet maken om overeind te blijven en zich goed te voelen. Juist dit mag je hier toch best even kwijt. Ik hoop juist dat we dit stuk kunnen delen en elkaar tip, steun of een luisterend oog kunnen bieden. Zolang onderwerpen maar niet al te triggerend zijn voor anderen forummers lijkt het me prima. In andere situaties kun je altijd kijken of je onderwerpen via een BP kan delen! Dus schrijf af en toe gerust even van je af!
Ik hoop dat jij je psych snel spreekt om te kunnen afstemmen!
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
woensdag 21 januari 2015 om 20:05
Bedankt voor je lieve reactie dat had ik echt even nodig!
Vandaag een betere dag. Iets minder last van de duizeligheid en heb een fijn gesprek gehad met mijn psycholoog. We zijn aan het onderzoeken hoe mijn vermijding invloed heeft op mijn beslissingen in mijn leven en krijg daar ook huiswerk voor. Naast PTSS heb ik ook de diagnose vermijdende persoonlijkheidsstoornis vandaar.
Het is zwaar maar ook wel goed, echt het idee dat er verbetering kan komen en dat idee is al heel fijn.
Vandaag ook creatief bezig geweest. Ik heb kleine taartjes en een theepot gekleurd en er een leuke kaart van gemaakt voor mijn nichtje. Die wordt volgende week 8 en geeft een high tea party. Ik ben er tevreden over en dat is heel positief.
Morgen gaan we een dagje naar Duitsland daar wonen we redelijk in de buurt. Afgesproken dat we de auto dichtbij zetten en dat we stoppen wanneer nodig zodat ik het ook wel red een dag wandelen. Ach goede reden om ergens een bak koffie te nemen lijkt me.
Hoe gaat het met jullie?
Vandaag een betere dag. Iets minder last van de duizeligheid en heb een fijn gesprek gehad met mijn psycholoog. We zijn aan het onderzoeken hoe mijn vermijding invloed heeft op mijn beslissingen in mijn leven en krijg daar ook huiswerk voor. Naast PTSS heb ik ook de diagnose vermijdende persoonlijkheidsstoornis vandaar.
Het is zwaar maar ook wel goed, echt het idee dat er verbetering kan komen en dat idee is al heel fijn.
Vandaag ook creatief bezig geweest. Ik heb kleine taartjes en een theepot gekleurd en er een leuke kaart van gemaakt voor mijn nichtje. Die wordt volgende week 8 en geeft een high tea party. Ik ben er tevreden over en dat is heel positief.
Morgen gaan we een dagje naar Duitsland daar wonen we redelijk in de buurt. Afgesproken dat we de auto dichtbij zetten en dat we stoppen wanneer nodig zodat ik het ook wel red een dag wandelen. Ach goede reden om ergens een bak koffie te nemen lijkt me.
Hoe gaat het met jullie?
woensdag 21 januari 2015 om 20:12
Goed om te lezen IBI! Maak er een fijne dag van morgen.
Vanmorgen was ik erg onrustig voor de SE therapie, maar kwam er met een goed gevoel vandaan. Ik heb onderstaande in de topic Dwaallicht ouders geschreven, maar wil het ook graag hier met jullie delen:)
Contact met de mensen die mij op de wereld hebben gezegd, je weet wel, die ouders worden genoemd, heb ik niet meer. Met de één al 22 jaar niet meer en de met ander sinds een maand of 8 ook definitief verbroken. Van echt contact is eigenlijk nooit sprake geweest.
Degene met wie ik al 22 jaar heb gebroken houd me niet meer bezig. Daar denk ik eigenlijk nooit meer aan. De ander had mij in haar macht. Ik ben al jaren niet meer afhankelijk van haar, maar ondanks dat bleef het gevoel dat zij mij in haar macht had wel. Daar gedroeg ik me ook naar.
Vorige week, tijdens mijn SE therapie, hebben we hier expliciet aandacht aan besteed. Afgelopen week voelde ik me goed. Het was alsof ik mezelf toestemming had gegeven om ook van binnen echt te breken met haar. Echt een stap richting een soort bevrijding. Vandaag, tijdens SE, hier mee verder gegaan en ja het is pittig, maar o het voelt zo goed! Voel me steeds krachtiger en vooral VRIJ:)
Vanmorgen was ik erg onrustig voor de SE therapie, maar kwam er met een goed gevoel vandaan. Ik heb onderstaande in de topic Dwaallicht ouders geschreven, maar wil het ook graag hier met jullie delen:)
Contact met de mensen die mij op de wereld hebben gezegd, je weet wel, die ouders worden genoemd, heb ik niet meer. Met de één al 22 jaar niet meer en de met ander sinds een maand of 8 ook definitief verbroken. Van echt contact is eigenlijk nooit sprake geweest.
Degene met wie ik al 22 jaar heb gebroken houd me niet meer bezig. Daar denk ik eigenlijk nooit meer aan. De ander had mij in haar macht. Ik ben al jaren niet meer afhankelijk van haar, maar ondanks dat bleef het gevoel dat zij mij in haar macht had wel. Daar gedroeg ik me ook naar.
Vorige week, tijdens mijn SE therapie, hebben we hier expliciet aandacht aan besteed. Afgelopen week voelde ik me goed. Het was alsof ik mezelf toestemming had gegeven om ook van binnen echt te breken met haar. Echt een stap richting een soort bevrijding. Vandaag, tijdens SE, hier mee verder gegaan en ja het is pittig, maar o het voelt zo goed! Voel me steeds krachtiger en vooral VRIJ:)
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
woensdag 21 januari 2015 om 20:22
Over creativiteit gesproken. Ik ga in het weekend "proef" bakken voor het afscheidscadeautje wat ik in gedachten heb voor mijn SE therapeute. Ja, wel moeilijk hoor. Volgende week is de laatste keer....
Ik heb kennis gemaakt met mijn SE therapeute toen ik nog therapie had bij de twee daagse van het GGZ. Ik had toen met de groep PMT van haar. Daar vertelde ze (ergens in mei 2013) dat ze het leuk vindt om etenswaren in te maken in van die weckpotten. Dat is bij mij blijven hangen, omdat het iets is wat tegenwoordig niet meer zo vaak wordt gedaan. Ik heb allerlei uitspraken van haar opgeschreven, omdat die mij helpen op sommige momenten. Ook zijn er uitspraken van haar die ze zo vaak heeft gedaan dat je ze gewoon niet meer kunt vergeten.
Mijn plan is om van die gelukskoekjes te bakken en daar uitspraken in te doen die zij zelf heeft gemaakt en die mij voor mij helpend zijn geweest en nog zijn. Die koekjes wil ik dan in zo'n weckpot doen en dit haar volgende week geven.
Ik heb al eens eerder zoiets gebakken, maar toch nog maar even proberen. Dan kan ik volgende week woensdag alles in de ochtend maken.
Ik heb kennis gemaakt met mijn SE therapeute toen ik nog therapie had bij de twee daagse van het GGZ. Ik had toen met de groep PMT van haar. Daar vertelde ze (ergens in mei 2013) dat ze het leuk vindt om etenswaren in te maken in van die weckpotten. Dat is bij mij blijven hangen, omdat het iets is wat tegenwoordig niet meer zo vaak wordt gedaan. Ik heb allerlei uitspraken van haar opgeschreven, omdat die mij helpen op sommige momenten. Ook zijn er uitspraken van haar die ze zo vaak heeft gedaan dat je ze gewoon niet meer kunt vergeten.
Mijn plan is om van die gelukskoekjes te bakken en daar uitspraken in te doen die zij zelf heeft gemaakt en die mij voor mij helpend zijn geweest en nog zijn. Die koekjes wil ik dan in zo'n weckpot doen en dit haar volgende week geven.
Ik heb al eens eerder zoiets gebakken, maar toch nog maar even proberen. Dan kan ik volgende week woensdag alles in de ochtend maken.
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
woensdag 21 januari 2015 om 21:17
Wat leuk van die gelukskoekjes, marielle, dat zal ze zeker waarderen! Sterkte alvast met afscheid nemen. En wat gaaf, IBI (goeie afkorting trouwens), dat je een high tea geeft voor een 8 jarige. En dan thee drinken met je pink in de lucht he.
Wat jij schrijft, IBI, over in kaart brengen wat je vermijdt, dat ga ik ook doen voor mezelf. Mijn wereld is veel te klein geworden. Daar wil ik iets aan veranderen, ik voel me nu veel sterker dan een paar jaar geleden. Ik wil wel weer wat mensen leren kennen. Mijn gebit op laten knappen moet gewoon snel gaan gebeuren. Ik heb wat praktische problemen die ik eerst op moet lossen. Dat zijn problemen die al jaren spelen, buiten mijn schuld om en daar ben ik nu wel klaar mee. Die ga ik nu ook aanpakken.
Jullie inspireren me wel om wat meer van mijn leven te gaan maken. Ik krijg echt het gevoel, als zij het kunnen, kan ik het ook. Dus dank voor jullie dapperheid, daar leer ik echt van. Ik heb sommige dingen wat teveel laten berusten omdat ik nu veel meer rust in mijn leven heb. Ik heb het idee dat ik nu wel door de ergste pijn heen ben. Ik ben gewoon bang voor instabiliteit en dat gaat snel bij mij.
Ik vind je post ook fijn om te lezen, marielle, want ik heb er ook last van gehad dat mensen niet weten wat er gebeurt als je alleen bent of een slechte dag hebt. Ik keer dan in mezelf en ben dan bezig met het verleden. Ik heb dat altijd angstvallig verborgen gehouden voor iedereen omdat ik mijn baan niet wilde verliezen. Je kunt niks aan de buitenkant echt niks zien en daar maakte ik gebruik van.
Maar mensen die het wel weten, snappen het niet echt en er is er eentje die volgens mij echt denkt dat ik een wia uitkering heb omdat ik kan lullen als brugman. Niet omdat mijn stoornissen me het leven soms onmogelijk maken en dat terwijl ik al vaak ben ingestort en weer opgekrabbeld. En dat doet pijn. Ik wil ook niet uit hoeven leggen waarom ik niet kan werken omdat het nog steeds zo is dat ik liever niet in detail vertel hoe slecht het met me kan gaan. Je hoopt gewoon dat mensen het begrijpen maar wat denken ze echt en wat zeggen ze, daar kan een verschil in zitten. Ik wil niet dat men me een aansteller vind maar ik wil wel graag dat mensen begrijpen hoe moeilijk het soms kan zijn. Zelfs bij mijn vriend heb ik dat want je kunt maar zoveel vertellen over wat er van binnen gebeurt, ik wil hem ook niet teveel belasten met mijn ellende.
Maar jullie begrijpen het wel, ik vind dat prettig om te horen. Fijne week toegewenst nog.
Wat jij schrijft, IBI, over in kaart brengen wat je vermijdt, dat ga ik ook doen voor mezelf. Mijn wereld is veel te klein geworden. Daar wil ik iets aan veranderen, ik voel me nu veel sterker dan een paar jaar geleden. Ik wil wel weer wat mensen leren kennen. Mijn gebit op laten knappen moet gewoon snel gaan gebeuren. Ik heb wat praktische problemen die ik eerst op moet lossen. Dat zijn problemen die al jaren spelen, buiten mijn schuld om en daar ben ik nu wel klaar mee. Die ga ik nu ook aanpakken.
Jullie inspireren me wel om wat meer van mijn leven te gaan maken. Ik krijg echt het gevoel, als zij het kunnen, kan ik het ook. Dus dank voor jullie dapperheid, daar leer ik echt van. Ik heb sommige dingen wat teveel laten berusten omdat ik nu veel meer rust in mijn leven heb. Ik heb het idee dat ik nu wel door de ergste pijn heen ben. Ik ben gewoon bang voor instabiliteit en dat gaat snel bij mij.
Ik vind je post ook fijn om te lezen, marielle, want ik heb er ook last van gehad dat mensen niet weten wat er gebeurt als je alleen bent of een slechte dag hebt. Ik keer dan in mezelf en ben dan bezig met het verleden. Ik heb dat altijd angstvallig verborgen gehouden voor iedereen omdat ik mijn baan niet wilde verliezen. Je kunt niks aan de buitenkant echt niks zien en daar maakte ik gebruik van.
Maar mensen die het wel weten, snappen het niet echt en er is er eentje die volgens mij echt denkt dat ik een wia uitkering heb omdat ik kan lullen als brugman. Niet omdat mijn stoornissen me het leven soms onmogelijk maken en dat terwijl ik al vaak ben ingestort en weer opgekrabbeld. En dat doet pijn. Ik wil ook niet uit hoeven leggen waarom ik niet kan werken omdat het nog steeds zo is dat ik liever niet in detail vertel hoe slecht het met me kan gaan. Je hoopt gewoon dat mensen het begrijpen maar wat denken ze echt en wat zeggen ze, daar kan een verschil in zitten. Ik wil niet dat men me een aansteller vind maar ik wil wel graag dat mensen begrijpen hoe moeilijk het soms kan zijn. Zelfs bij mijn vriend heb ik dat want je kunt maar zoveel vertellen over wat er van binnen gebeurt, ik wil hem ook niet teveel belasten met mijn ellende.
Maar jullie begrijpen het wel, ik vind dat prettig om te horen. Fijne week toegewenst nog.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
zondag 25 januari 2015 om 20:47
Hoe zijn de gelukskoekjes gelukt Marielle? leuk idee maar wel spannend dat je weer een stap verder gaat in je therapie. Snap dat dit erg dubbel voelt. Heftig dat je geen contact meer hebt met je ouders. Mijn ouders zijn overleden. Mijn vader toen ik 3 was en mijn moeder toen ik 20 was. Mijn moeder had ook veel psychische klachten en ik denk wel dat dit meegespeeld heeft in mijn leven en psychische problemen.
Gladoortje,
Goed dat dit topic positief voor je werkt. De angst voor instabiliteit wie kent die net. Vasthouden aan hoe het nu gaat, want nu trek je het tenminste althans zo werkt het voor mij.
Ik heb gelukkig weinig mensen die mij een profiteur vinden omdat ik een WIA heb. Mensen zien alleen de leuke kant en kunnen zich geen voorstelling maken van de slechte kant, gelukkig maar voor hun.
Ik heb drukke dagen achter de rug. Gisteren lang autogereden en naar een verjaardag geweest. Vandaag zijn we gaan winkelen in een stad een stukje hiervandaan. We zijn met de trein gegaan.
Eerder in de avond merkte ik wel dat het me allemaal wat te veel werd en kon ik weinig, zeg maar niks, hebben. Nu ben ik wat rustiger en kan ik rustig zitten.
Gladoortje,
Goed dat dit topic positief voor je werkt. De angst voor instabiliteit wie kent die net. Vasthouden aan hoe het nu gaat, want nu trek je het tenminste althans zo werkt het voor mij.
Ik heb gelukkig weinig mensen die mij een profiteur vinden omdat ik een WIA heb. Mensen zien alleen de leuke kant en kunnen zich geen voorstelling maken van de slechte kant, gelukkig maar voor hun.
Ik heb drukke dagen achter de rug. Gisteren lang autogereden en naar een verjaardag geweest. Vandaag zijn we gaan winkelen in een stad een stukje hiervandaan. We zijn met de trein gegaan.
Eerder in de avond merkte ik wel dat het me allemaal wat te veel werd en kon ik weinig, zeg maar niks, hebben. Nu ben ik wat rustiger en kan ik rustig zitten.
zondag 25 januari 2015 om 21:00
quote:IkBenIkenbenertrotsop schreef op 25 januari 2015 @ 20:47:
Hoe zijn de gelukskoekjes gelukt Marielle? leuk idee maar wel spannend dat je weer een stap verder gaat in je therapie. Snap dat dit erg dubbel voelt. Heftig dat je geen contact meer hebt met je ouders. Mijn ouders zijn overleden. Mijn vader toen ik 3 was en mijn moeder toen ik 20 was. Mijn moeder had ook veel psychische klachten en ik denk wel dat dit meegespeeld heeft in mijn leven en psychische problemen.
De gelukskoekjes zijn best gelukt. Dat wil zeggen de smaak was goed, maar ik vond ze wel erg taai. Dus zitten denken hoe ik dat ga doen voor woensdag. Ik ging vanmiddag boodschappen doen en zag leuke kleine koekjes liggen. Daar wat van meegenomen om eens te kijken of dat misschien een wat smakelijker alternatief is. Nou dat was het zeker. De spreuken heb ik uitgeprint en twee koekjes gebruikt om uit te proberen of ik de spreuken erin kon doen. Dat ging prima en had ik zelf mooi twee koekjes bij de thee:). Dus woensdagochtend ga ik de spreuken in die andere koekjes doen. Het idee is zelfde, maar dan met lekkere koekjes.
Zie best tegen het afscheid nemen op. Ik mag haar graag. Een afronding gaat er wel komen en ik denk dat dit altijd lastig is. Gelukkig rond ze haar SE opleiding in 2015 af en begint ze aan huis haar eigen praktijk. Dus wie weet kan ik nog eens een beroep op haar doen. Dat het nu wordt afgerond heeft puur te maken met dat 'de tijd op is' bij het TRTC.
IBI, had je ondanks de problemen van je moeder wel een goed contact met haar?
Ik vond het namelijk heftiger om wel contact te hebben dan niet (lees; zijn grondleggers van mijn cptss).
Lastig. Dit is natuurlijk niet te vergelijken omdat je ouders zijn overleden .
Ik heb drukke dagen achter de rug. Gisteren lang autogereden en naar een verjaardag geweest. Vandaag zijn we gaan winkelen in een stad een stukje hiervandaan. We zijn met de trein gegaan.
Eerder in de avond merkte ik wel dat het me allemaal wat te veel werd en kon ik weinig, zeg maar niks, hebben. Nu ben ik wat rustiger en kan ik rustig zitten.Ah, fijn dat je nu rustig kan zitten:)
Hoe zijn de gelukskoekjes gelukt Marielle? leuk idee maar wel spannend dat je weer een stap verder gaat in je therapie. Snap dat dit erg dubbel voelt. Heftig dat je geen contact meer hebt met je ouders. Mijn ouders zijn overleden. Mijn vader toen ik 3 was en mijn moeder toen ik 20 was. Mijn moeder had ook veel psychische klachten en ik denk wel dat dit meegespeeld heeft in mijn leven en psychische problemen.
De gelukskoekjes zijn best gelukt. Dat wil zeggen de smaak was goed, maar ik vond ze wel erg taai. Dus zitten denken hoe ik dat ga doen voor woensdag. Ik ging vanmiddag boodschappen doen en zag leuke kleine koekjes liggen. Daar wat van meegenomen om eens te kijken of dat misschien een wat smakelijker alternatief is. Nou dat was het zeker. De spreuken heb ik uitgeprint en twee koekjes gebruikt om uit te proberen of ik de spreuken erin kon doen. Dat ging prima en had ik zelf mooi twee koekjes bij de thee:). Dus woensdagochtend ga ik de spreuken in die andere koekjes doen. Het idee is zelfde, maar dan met lekkere koekjes.
Zie best tegen het afscheid nemen op. Ik mag haar graag. Een afronding gaat er wel komen en ik denk dat dit altijd lastig is. Gelukkig rond ze haar SE opleiding in 2015 af en begint ze aan huis haar eigen praktijk. Dus wie weet kan ik nog eens een beroep op haar doen. Dat het nu wordt afgerond heeft puur te maken met dat 'de tijd op is' bij het TRTC.
IBI, had je ondanks de problemen van je moeder wel een goed contact met haar?
Ik vond het namelijk heftiger om wel contact te hebben dan niet (lees; zijn grondleggers van mijn cptss).
Lastig. Dit is natuurlijk niet te vergelijken omdat je ouders zijn overleden .
Ik heb drukke dagen achter de rug. Gisteren lang autogereden en naar een verjaardag geweest. Vandaag zijn we gaan winkelen in een stad een stukje hiervandaan. We zijn met de trein gegaan.
Eerder in de avond merkte ik wel dat het me allemaal wat te veel werd en kon ik weinig, zeg maar niks, hebben. Nu ben ik wat rustiger en kan ik rustig zitten.Ah, fijn dat je nu rustig kan zitten:)
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
zondag 25 januari 2015 om 21:17
Goed van je dat je een bedacht plan aan kan passen. Vind ik sterk van je.
Snap dat je er tegenop ziet, het idee dat je haar misschien later nog eens treft zal misschien wel fijn zijn.
Ja ik had wel goed contact met haar, ik woonde nog thuis maar om heel eerlijk te zijn weet ik echt niet wat voor soort band ik met haar nou zou hebben gehad. Dankzij (veel) therapie durf ik nu te zeggen dat ze me verwaarloosd heeft en op sommige punten, psychisch, mishandeld. Oef je wilt niet weten hoe zwaar ik het vind dat te typen. Het lijkt verraad omdat ik ook weet dat mijn moeder alles heeft gedaan wat ze kon en dat ze enorm veel van mij hield. Maar soms is dat gewoonweg niet voldoende hoe triest ook.
Snap dat je er tegenop ziet, het idee dat je haar misschien later nog eens treft zal misschien wel fijn zijn.
Ja ik had wel goed contact met haar, ik woonde nog thuis maar om heel eerlijk te zijn weet ik echt niet wat voor soort band ik met haar nou zou hebben gehad. Dankzij (veel) therapie durf ik nu te zeggen dat ze me verwaarloosd heeft en op sommige punten, psychisch, mishandeld. Oef je wilt niet weten hoe zwaar ik het vind dat te typen. Het lijkt verraad omdat ik ook weet dat mijn moeder alles heeft gedaan wat ze kon en dat ze enorm veel van mij hield. Maar soms is dat gewoonweg niet voldoende hoe triest ook.
zondag 25 januari 2015 om 22:05
quote:IkBenIkenbenertrotsop schreef op 25 januari 2015 @ 21:17:
Goed van je dat je een bedacht plan aan kan passen. Vind ik sterk van je.
Snap dat je er tegenop ziet, het idee dat je haar misschien later nog eens treft zal misschien wel fijn zijn.
Ja ik had wel goed contact met haar, ik woonde nog thuis maar om heel eerlijk te zijn weet ik echt niet wat voor soort band ik met haar nou zou hebben gehad. Dankzij (veel) therapie durf ik nu te zeggen dat ze me verwaarloosd heeft en op sommige punten, psychisch, mishandeld. Oef je wilt niet weten hoe zwaar ik het vind dat te typen. Het lijkt verraad omdat ik ook weet dat mijn moeder alles heeft gedaan wat ze kon en dat ze enorm veel van mij hield. Maar soms is dat gewoonweg niet voldoende hoe triest ook.
Tja, het is niet voor niets dat we elkaar hier treffen he.
Hé ik las dat je naar New York gaat:) Leuke plannen las ik. Ben er ook 2 keer geweest, maar niets gezien (behalve hotel & taxi). Was er voor andere dingen. Mijn dochter is geboren in de VS. Wanneer ze wat groter is en we er naartoe gaan, gaan we zeker het één en ander bekijken.
Goed van je dat je een bedacht plan aan kan passen. Vind ik sterk van je.
Snap dat je er tegenop ziet, het idee dat je haar misschien later nog eens treft zal misschien wel fijn zijn.
Ja ik had wel goed contact met haar, ik woonde nog thuis maar om heel eerlijk te zijn weet ik echt niet wat voor soort band ik met haar nou zou hebben gehad. Dankzij (veel) therapie durf ik nu te zeggen dat ze me verwaarloosd heeft en op sommige punten, psychisch, mishandeld. Oef je wilt niet weten hoe zwaar ik het vind dat te typen. Het lijkt verraad omdat ik ook weet dat mijn moeder alles heeft gedaan wat ze kon en dat ze enorm veel van mij hield. Maar soms is dat gewoonweg niet voldoende hoe triest ook.
Tja, het is niet voor niets dat we elkaar hier treffen he.
Hé ik las dat je naar New York gaat:) Leuke plannen las ik. Ben er ook 2 keer geweest, maar niets gezien (behalve hotel & taxi). Was er voor andere dingen. Mijn dochter is geboren in de VS. Wanneer ze wat groter is en we er naartoe gaan, gaan we zeker het één en ander bekijken.
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
dinsdag 27 januari 2015 om 12:22
Mja, dat zou ik dus niet durven he, met het vliegtuig naar New York. Ik kom bijna nooit buiten Wormerveer tegenwoordig. Dus knap van je, IBI, veel plezier toegewenst.
Ik heb gister gekeken op internet en ik wil een klikgebit. Dat kost wel wat, 4000 euro maximaal. Vorig jaar waren we zoveel kwijt aan dierenartskosten dus als de dieren 1 jaar niet ziek willen worden, heb ik mijn gebit, haha. Het geeft niet als het lang duurt voor ik weer happertjes heb want ik doe al lang zonder. Maar het gaat dus zeker wel een jaar duren. Ik ga gewoon zoeken op internet naar prijsvragen waar je een nieuw gebit mee kunt winnen ofzo, haha. Mijn vriend wil heel graag dat het zo snel mogelijk geregeld wordt en ik ook, dus we kunnen ook een half jaar heel krap leven en zo aan het geld komen. Maar ja, we zullen zien.
Die lijst met dingen die je vermijd, maakt het eigenlijk uit of je die dingen wel of niet wil leren doen? Ik rij bv geen auto en wil dat nu ook niet meer leren. Heb ik nooit willen leren, ook niet toen ik jonger was. Mijn richtingsgevoel en ruimtelijk inzicht zijn heel slecht. En hoe ouder je leert rijden, hoe slechtere chauffeur je schijnt te zijn. Of is alles wat je niet wil doen, vermijdingsgedrag en zou je daarom eigenlijk wel moeten doen.
Hoe was jullie weekend? De mijne kut met peren, hahaha. En gister ook trouwens. Maar ja, ik heb wel alweer een stap gemaakt richting een functionerend gebit. Dat mag wel in de krant want ik vermijd het al jaren.
Ik heb gister gekeken op internet en ik wil een klikgebit. Dat kost wel wat, 4000 euro maximaal. Vorig jaar waren we zoveel kwijt aan dierenartskosten dus als de dieren 1 jaar niet ziek willen worden, heb ik mijn gebit, haha. Het geeft niet als het lang duurt voor ik weer happertjes heb want ik doe al lang zonder. Maar het gaat dus zeker wel een jaar duren. Ik ga gewoon zoeken op internet naar prijsvragen waar je een nieuw gebit mee kunt winnen ofzo, haha. Mijn vriend wil heel graag dat het zo snel mogelijk geregeld wordt en ik ook, dus we kunnen ook een half jaar heel krap leven en zo aan het geld komen. Maar ja, we zullen zien.
Die lijst met dingen die je vermijd, maakt het eigenlijk uit of je die dingen wel of niet wil leren doen? Ik rij bv geen auto en wil dat nu ook niet meer leren. Heb ik nooit willen leren, ook niet toen ik jonger was. Mijn richtingsgevoel en ruimtelijk inzicht zijn heel slecht. En hoe ouder je leert rijden, hoe slechtere chauffeur je schijnt te zijn. Of is alles wat je niet wil doen, vermijdingsgedrag en zou je daarom eigenlijk wel moeten doen.
Hoe was jullie weekend? De mijne kut met peren, hahaha. En gister ook trouwens. Maar ja, ik heb wel alweer een stap gemaakt richting een functionerend gebit. Dat mag wel in de krant want ik vermijd het al jaren.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
woensdag 28 januari 2015 om 11:49
Nou, daar zit ik dan met mijn 20 'gelukskoekjes' Vanmorgen alles klaargemaakt, wordt ik zojuist gebeld dat mijn therapeute de griep heeft! Vervelend natuurlijk, maar ik had mijn zo ingesteld op vandaag. Geen idee wanneer het nu alsnog door kan gaan. Dus ik baal even als een strekken! Bah.
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
woensdag 28 januari 2015 om 13:04
Ah nee, wat jammer! Het is wel echt de tijd van het jaar voor griep. Wat een rotpech. En die koekjes zijn oud de volgende keer. Kun je ze anders niet aan de balie afgeven voor haar? Wie weet kan iemand, een collega of medewerker, het langs brengen. Nee, dat kan ook niet want dan ben jij er niet bij natuurlijk. Pff, soms zit het mee, soms zit het tegen maar er zijn dagen die je liever overslaat. Ik ken het gevoel. Iedereen wel denk ik. Alleen zit er bij mij nog een hele lading teleurstellende ervaringen met mensen achter die ik nooit helemaal verwerkt heb. Soms doen dit soort gebeurtenissen me daaraan denken helaas.
Maar het is wat het is, domme pech. En moet je dus dapper glimlachen en zeggen, okee, kan gebeuren. Ik zou dan wel in mijn eentje even een potje janken. Dat kan opluchten en erna voel ik me vaak leeg en ga ik even pitten. Slaap kan je stemming enorm veranderen, na een dutje kun je je weer heel anders voelen. Ook al heb ik dan nachtmerries, als ik wakker word, ben ik meestal weer met andere dingen bezig. Soms voel ik me dan wat slechter. Maar blijven huilen, doe ik niet meer. Dan ga ik bv een klusje doen ofzo.
Ik weet hoe heftig emoties kunnen zijn van teleurstelling en misere. Worstel je ervan los want je bedoeling was geweldig. En je kunt nieuwe koekjes bakken. Maar ik snap wel hoe je je voelt. Kut met peren, zeg maar. Het regent hier ook nog terwijl ze sneeuw hadden beloofd. Ik had een ontzettende rotnacht met mijn vriend die ik nu wel achter het behang kan plakken. Maar ja. Er is een baaltopic maar daar waag ik me maar niet met mijn chronisch depressieve stoornis, ptss en bipolaire partner. Als ik echt alles ga vertellen waar ik van baal, schiet iedereen die het leest accuut in een depressie, hahaha. We kunnen wat meer hebben dan mensen zonder ptss, gek genoeg. Want we hebben al heel wat overleefd. En overleven nog steeds. Dat snappen mensen volgens mij niet maar ik noem mezelf een ptss soldaatje. Niet kapot te krijgen.
Nou ja, ik hoop dat ik je wat heb doen lachen, dikke knuffel.
Maar het is wat het is, domme pech. En moet je dus dapper glimlachen en zeggen, okee, kan gebeuren. Ik zou dan wel in mijn eentje even een potje janken. Dat kan opluchten en erna voel ik me vaak leeg en ga ik even pitten. Slaap kan je stemming enorm veranderen, na een dutje kun je je weer heel anders voelen. Ook al heb ik dan nachtmerries, als ik wakker word, ben ik meestal weer met andere dingen bezig. Soms voel ik me dan wat slechter. Maar blijven huilen, doe ik niet meer. Dan ga ik bv een klusje doen ofzo.
Ik weet hoe heftig emoties kunnen zijn van teleurstelling en misere. Worstel je ervan los want je bedoeling was geweldig. En je kunt nieuwe koekjes bakken. Maar ik snap wel hoe je je voelt. Kut met peren, zeg maar. Het regent hier ook nog terwijl ze sneeuw hadden beloofd. Ik had een ontzettende rotnacht met mijn vriend die ik nu wel achter het behang kan plakken. Maar ja. Er is een baaltopic maar daar waag ik me maar niet met mijn chronisch depressieve stoornis, ptss en bipolaire partner. Als ik echt alles ga vertellen waar ik van baal, schiet iedereen die het leest accuut in een depressie, hahaha. We kunnen wat meer hebben dan mensen zonder ptss, gek genoeg. Want we hebben al heel wat overleefd. En overleven nog steeds. Dat snappen mensen volgens mij niet maar ik noem mezelf een ptss soldaatje. Niet kapot te krijgen.
Nou ja, ik hoop dat ik je wat heb doen lachen, dikke knuffel.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
woensdag 28 januari 2015 om 14:57
Gladoortje; ik baal alleen even..... de wereld vergaat niet:)
Ik ben gewoon thuis gaan werken, aangezien ik geen afspraken buiten de deur had staan (op therapie na). De therapeute belt wel wanneer ze weer beter is en dan maken we een nieuwe afspraak.
De koekjes, nou ja, die komen wel op. Het was gewoon op dat moment even balen. Ik had me erop gesteld. Maak tzt wel nieuwe.
Toch bedankt voor je reactie. Komt vanuit goede bedoelingen!
Ik ben gewoon thuis gaan werken, aangezien ik geen afspraken buiten de deur had staan (op therapie na). De therapeute belt wel wanneer ze weer beter is en dan maken we een nieuwe afspraak.
De koekjes, nou ja, die komen wel op. Het was gewoon op dat moment even balen. Ik had me erop gesteld. Maak tzt wel nieuwe.
Toch bedankt voor je reactie. Komt vanuit goede bedoelingen!
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
woensdag 28 januari 2015 om 17:58
Ow okee, ik dacht dat je vet depressief was, haha, misschien was ik het zelf wel toen ik het schreef. Het regent hier pijpenstelen. Nou gelukkig maar dan he, dat het meevalt. Maar ik vind het toch sneu voor je.
Ik heb kleurboeken voor volwassenen gekocht bij de action, echt mooie tekeningen zijn het, vind ik. Dus daar ga ik mee aan de slag. IBI, gebruik jij viltstiften of potloden? Ik heb geen viltstiften gekocht maar ik vind potlood ook mooier, denk ik. Ik heb caran dache potloden, die kun je met een vochtige penseel nagaan, dan wordt het verf. Maar het papier wordt wel nat dus ik weet niet of ik dat doe. En gekleurde fineliners, van bic, in veel kleuren. Die zijn goed voor de priegeltekeningen. Even kijken wat prettig werkt. Het lijkt me idd heel ontspannend werken!
Ik heb kleurboeken voor volwassenen gekocht bij de action, echt mooie tekeningen zijn het, vind ik. Dus daar ga ik mee aan de slag. IBI, gebruik jij viltstiften of potloden? Ik heb geen viltstiften gekocht maar ik vind potlood ook mooier, denk ik. Ik heb caran dache potloden, die kun je met een vochtige penseel nagaan, dan wordt het verf. Maar het papier wordt wel nat dus ik weet niet of ik dat doe. En gekleurde fineliners, van bic, in veel kleuren. Die zijn goed voor de priegeltekeningen. Even kijken wat prettig werkt. Het lijkt me idd heel ontspannend werken!
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
woensdag 28 januari 2015 om 18:02
donderdag 29 januari 2015 om 19:27
Balen Marielle dat het niet door ging. Zo te lezen ga je er goed mee om, fijn!
Wat leuk gladoortje dat je een boek gekocht hebt. Ik gebruik beide, zowel stift als potloden. En soms ook gelpen. Gewoon kijken wat jij het prettigste vind.
Ik drink nog even een kopje thee en dan ga ik ervandoor. Op donderdag avond zit ik op muziektheater. Wel leuk maar soms echt een uitdaging.
Wat leuk gladoortje dat je een boek gekocht hebt. Ik gebruik beide, zowel stift als potloden. En soms ook gelpen. Gewoon kijken wat jij het prettigste vind.
Ik drink nog even een kopje thee en dan ga ik ervandoor. Op donderdag avond zit ik op muziektheater. Wel leuk maar soms echt een uitdaging.
vrijdag 30 januari 2015 om 15:17
Mag ik misschien even inbreken in dit topic?
Ik heb zelf ook PTSS, en herken veel van wat jullie schrijven.
Ben in therapie, en dat is zwaar, maar ook fijn omdat het een klankbord is. En soms geruststelling als ik bang ben. En dat is vaak.
Heb recent iets heel heftigs meegemaakt, dat nu veel invloed heeft op alles (jullie mogen loepen). Dus ook op het verwerken en herstellen van trauma's.
Ik durf nog niet open te zijn hier, maar zou ik mee mogen schrijven, als ik me daar goed genoeg voor voel?
Ik heb zelf ook PTSS, en herken veel van wat jullie schrijven.
Ben in therapie, en dat is zwaar, maar ook fijn omdat het een klankbord is. En soms geruststelling als ik bang ben. En dat is vaak.
Heb recent iets heel heftigs meegemaakt, dat nu veel invloed heeft op alles (jullie mogen loepen). Dus ook op het verwerken en herstellen van trauma's.
Ik durf nog niet open te zijn hier, maar zou ik mee mogen schrijven, als ik me daar goed genoeg voor voel?
vrijdag 30 januari 2015 om 19:57
Welkom vleugeltjes. Ik heb je idd. even geloept en gecondoleerd met het overlijden van je moeder.
Mijn moeder is in 2013 plotseling overleden, een hartaanval. Ik was 20 en zij was 46. Ik kan me nog heel goed herinneren hoe moedeloos en emotioneel ik was de eerste periode na haar overlijden.
Wat mij betreft kan je hier zeker schrijven als je je daar goed genoeg voor voelt, graag zelfs!
Marielle,
Wat we doen bij muziektheater is nogal wisselend. Ik heb eerst een uur theater en daarna een uur zang zoals de naam al doet vermoeden haha.
Bij theater leren we dingen die van pas komen op het toneel. Statusveranderingen, improvisatie, handelingen nadoen, expressie, emoties tonen, affectie tonen en ook functioneel aanraken.
De muziek is ook wisselend. Meestal zingen we meerstemmig als groep maar toevallig gaan we nu met solo's beginnen. Ikzelf wil dit (nog) niet maar vind het leuk om naar de andere te luisteren en leer vast wel wat van de reacties daarop.
Het is met een groep van rond de 10 personen. Ik doe dit nou sinds september, ik ben hier in Augustus komen wonen.
Hebben jullie nog plannen voor het weekend?
Mijn nichtje viert zondag haar verjaardag, ze wordt 8, en mijn zus heeft gevraagd of ik de wortel-banaan taart voor de high tea wil maken. Dat ga ik dus morgen doen en dan zondag de verjaardag zelf.
Volgende week een vrij drukke week. Maandag weer naar de psychiater waar ik wel blij om ben. Dinsdag wederom een gesprek voor vrijwilligerswerk. Daarna ga ik met een vriendin (die ik bij muziektheater heb leren kennen) naar de musical sound of music en samen uit eten. Heb daar zin in!
En heb je al gekleurd gladoortje?
Mijn moeder is in 2013 plotseling overleden, een hartaanval. Ik was 20 en zij was 46. Ik kan me nog heel goed herinneren hoe moedeloos en emotioneel ik was de eerste periode na haar overlijden.
Wat mij betreft kan je hier zeker schrijven als je je daar goed genoeg voor voelt, graag zelfs!
Marielle,
Wat we doen bij muziektheater is nogal wisselend. Ik heb eerst een uur theater en daarna een uur zang zoals de naam al doet vermoeden haha.
Bij theater leren we dingen die van pas komen op het toneel. Statusveranderingen, improvisatie, handelingen nadoen, expressie, emoties tonen, affectie tonen en ook functioneel aanraken.
De muziek is ook wisselend. Meestal zingen we meerstemmig als groep maar toevallig gaan we nu met solo's beginnen. Ikzelf wil dit (nog) niet maar vind het leuk om naar de andere te luisteren en leer vast wel wat van de reacties daarop.
Het is met een groep van rond de 10 personen. Ik doe dit nou sinds september, ik ben hier in Augustus komen wonen.
Hebben jullie nog plannen voor het weekend?
Mijn nichtje viert zondag haar verjaardag, ze wordt 8, en mijn zus heeft gevraagd of ik de wortel-banaan taart voor de high tea wil maken. Dat ga ik dus morgen doen en dan zondag de verjaardag zelf.
Volgende week een vrij drukke week. Maandag weer naar de psychiater waar ik wel blij om ben. Dinsdag wederom een gesprek voor vrijwilligerswerk. Daarna ga ik met een vriendin (die ik bij muziektheater heb leren kennen) naar de musical sound of music en samen uit eten. Heb daar zin in!
En heb je al gekleurd gladoortje?
vrijdag 30 januari 2015 om 21:58
quote:vleugeltjes schreef op 30 januari 2015 @ 15:17:
Mag ik misschien even inbreken in dit topic?
Ik heb zelf ook PTSS, en herken veel van wat jullie schrijven.
Ben in therapie, en dat is zwaar, maar ook fijn omdat het een klankbord is. En soms geruststelling als ik bang ben. En dat is vaak.
Heb recent iets heel heftigs meegemaakt, dat nu veel invloed heeft op alles (jullie mogen loepen). Dus ook op het verwerken en herstellen van trauma's.
Ik durf nog niet open te zijn hier, maar zou ik mee mogen schrijven, als ik me daar goed genoeg voor voel?Natuurlijk mag dat Vleugeltje. Mee lezen mag, schrijven mag. Dit forum is tenslotte voor iedereen. Misschien helpt het je wanneer je weet dat we hier ons best doen om rekening te houden met elkaar. Neem de tijd. Wie weet zien we nog eens een berichtje van je hier.
Mag ik misschien even inbreken in dit topic?
Ik heb zelf ook PTSS, en herken veel van wat jullie schrijven.
Ben in therapie, en dat is zwaar, maar ook fijn omdat het een klankbord is. En soms geruststelling als ik bang ben. En dat is vaak.
Heb recent iets heel heftigs meegemaakt, dat nu veel invloed heeft op alles (jullie mogen loepen). Dus ook op het verwerken en herstellen van trauma's.
Ik durf nog niet open te zijn hier, maar zou ik mee mogen schrijven, als ik me daar goed genoeg voor voel?Natuurlijk mag dat Vleugeltje. Mee lezen mag, schrijven mag. Dit forum is tenslotte voor iedereen. Misschien helpt het je wanneer je weet dat we hier ons best doen om rekening te houden met elkaar. Neem de tijd. Wie weet zien we nog eens een berichtje van je hier.
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
vrijdag 30 januari 2015 om 22:04
Klinkt leuk IBI maar ook een hele uitdaging lijkt me
emoties tonen, affectie tonen en ook functioneel aanraken.
Hoewel het misschien in het theater gemakkelijker kan zijn dan in het 'echt'
Leuk dat je dit doet:) Ik vroeg ernaar omdat dit soort activiteiten me interesseren. Ben zelf jaren actief geweest op het gebied van Theater/circus. Zingen zal ik anderen maar niet aandoen. Ik zing namelijk twee stemmig; hard en vals:)
emoties tonen, affectie tonen en ook functioneel aanraken.
Hoewel het misschien in het theater gemakkelijker kan zijn dan in het 'echt'
Leuk dat je dit doet:) Ik vroeg ernaar omdat dit soort activiteiten me interesseren. Ben zelf jaren actief geweest op het gebied van Theater/circus. Zingen zal ik anderen maar niet aandoen. Ik zing namelijk twee stemmig; hard en vals:)
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
vrijdag 30 januari 2015 om 22:12
Ja precies wat jij quote is ook wat het soms heftig kan maken naar mijn gevoel. De ene keer gaat het goed, dan zit ik lekker in mijn vel en kan het goed onderscheiden van het echte leven. Andere dagen dan blokkeer ik. Gelukkig mag je steeds zelf kiezen of je meedoet met een oefening dus dat scheelt wel.
Soms beginnen we met elkaars bewegingen nadoen. Dat vind ik eigenlijk altijd een hele hele vervelende oefening. Roept (te) veel op. Maar meestal doe ik het wel.
Leuk dat jij ook actief bent geweest in theater en zelfs circus. Deed je daar nog iets specifiek? Ik heb ooit eens een workshop jongleren gehad maar ik bakte er helaas niks van haha. Nou ja was wel leuk.
Soms beginnen we met elkaars bewegingen nadoen. Dat vind ik eigenlijk altijd een hele hele vervelende oefening. Roept (te) veel op. Maar meestal doe ik het wel.
Leuk dat jij ook actief bent geweest in theater en zelfs circus. Deed je daar nog iets specifiek? Ik heb ooit eens een workshop jongleren gehad maar ik bakte er helaas niks van haha. Nou ja was wel leuk.
