Psyche
alle pijlers
Zinloos
maandag 9 februari 2015 om 14:05
De zoveelste depressie, ik heb het echt gehad. Zo'n beetje niks interesseert me meer. Ik ben mijn baan kwijtgeraakt, mijn ex is bij me weggegaan en ik zie gewoon niet meer waar het leven om draait. Nergens plezier in en vraag me nog wat nut heeft, waarom ik überhaupt mijn bed uit zou komen en er iets van maken. Ik vraag me af wat vriendschappen toevoegen, want ik ben toch alleen maar negatief. Wat hebben mijn vrienden nou aan mij? Waarom zou ik sporten? Om er goed uit te zien? Who cares.
Ik weet niet zo goed wat ik met dit topic wil. Mijn dagen zijn lang en leeg, en eenzaam. Maar afspreken met anderen voegt niks toe, en ik kan me maar voor een bepaalde tijd concentreren op een activiteit. Dan is er weer de leegte, totdat ik me weer heel even ergens toe kan zetten, al stelt dat ook niet veel voor. Boodschappen doe ik pas op het laatste moment, omdat ik toch wat moet eten. Ik heb geen motivatie meer. De depressies blijven toch wel terugkomen en het voelt zinloos om me weer uit deze te slepen.
Zit bij een psycholoog, die me na 20 minuten al vertelde dat zij mij niets te leren heeft en ik haar waarschijnlijk het één en ander zal bijbrengen. Erg hoopvol. Verder moet ik nog een half jaar wachten tot ik gespecialiseerde hulp krijg. Het voelt zo uitzichtloos.
Ik weet niet zo goed wat ik met dit topic wil. Mijn dagen zijn lang en leeg, en eenzaam. Maar afspreken met anderen voegt niks toe, en ik kan me maar voor een bepaalde tijd concentreren op een activiteit. Dan is er weer de leegte, totdat ik me weer heel even ergens toe kan zetten, al stelt dat ook niet veel voor. Boodschappen doe ik pas op het laatste moment, omdat ik toch wat moet eten. Ik heb geen motivatie meer. De depressies blijven toch wel terugkomen en het voelt zinloos om me weer uit deze te slepen.
Zit bij een psycholoog, die me na 20 minuten al vertelde dat zij mij niets te leren heeft en ik haar waarschijnlijk het één en ander zal bijbrengen. Erg hoopvol. Verder moet ik nog een half jaar wachten tot ik gespecialiseerde hulp krijg. Het voelt zo uitzichtloos.
maandag 9 februari 2015 om 14:14
Andere psycholoog zoeken of andere soort therapie zoeken.
Een halfjaar wachten is wel erg lang, zeg. Vraag je huisarts of behandelaar of er meer spoed achter kan worden gezet.
Ik raad je dit boek aan:
http://www.bol.com/nl/p/je-verdriet-voorbij/666765009/ Toen ik in zo'n zelfde situatie als jij zat, leerde ik van dit boek dat ik dan misschien niks had om voor te leven, maar ik had wel tijd. Tijd om het uit te zitten, tijd om dingen uit te proberen, tijd om te wachten op betere tijden.
Inmiddels ben ik al een aantal jaar depressievrij en heb ik mijn sociale fobie grotendeels onder controle. Bij mijn vierde zeer diepe depressie had ik dat niet durven dromen. Ik zeg niet dat het bij iedereen zo kan gaan, maar de kans bestaat dus wel. Ik zou je graag wat hoop geven.
Een halfjaar wachten is wel erg lang, zeg. Vraag je huisarts of behandelaar of er meer spoed achter kan worden gezet.
Ik raad je dit boek aan:
http://www.bol.com/nl/p/je-verdriet-voorbij/666765009/ Toen ik in zo'n zelfde situatie als jij zat, leerde ik van dit boek dat ik dan misschien niks had om voor te leven, maar ik had wel tijd. Tijd om het uit te zitten, tijd om dingen uit te proberen, tijd om te wachten op betere tijden.
Inmiddels ben ik al een aantal jaar depressievrij en heb ik mijn sociale fobie grotendeels onder controle. Bij mijn vierde zeer diepe depressie had ik dat niet durven dromen. Ik zeg niet dat het bij iedereen zo kan gaan, maar de kans bestaat dus wel. Ik zou je graag wat hoop geven.
maandag 9 februari 2015 om 14:14
Ben je je baan en je vriend kwijt geraakt door je depressie(s) of ben je door die verliezen depressief geraakt?
Slik je medicijnen?
Sporten is juist heel goed bij een depressie. http://www.atletiekunie.nl/?page=826
Slik je medicijnen?
Sporten is juist heel goed bij een depressie. http://www.atletiekunie.nl/?page=826
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 9 februari 2015 om 14:18
Inderdaad andere hulp zoeken, wellicht ook iets als yoga of mindfullness of iets online? Of andere voeding, minder suiker?
Ik zeg maar wat maar vind het zo moeilijk om te lezen dat je je zinloos voelt. Ieder mens heeft waarde, jij ook. Wellicht alleen door dit te delen en dat een ander dit herkent.
Ik hoop zo dat het voor je opklaart.
Ik zeg maar wat maar vind het zo moeilijk om te lezen dat je je zinloos voelt. Ieder mens heeft waarde, jij ook. Wellicht alleen door dit te delen en dat een ander dit herkent.
Ik hoop zo dat het voor je opklaart.
maandag 9 februari 2015 om 14:24
Ikeaverslaafde, kun je daar iets meer over zeggen? Over die tijd? Ik besef me wel dat ik tijd heb, maar heb geen idee waar het mee te vullen omdat het geen zin zou hebben. Lees net dat het over suïcide gaat. Zo ver ben ik niet. Wat andere psych betreft: dan zal ik er zelf achteraan moeten, en daar heb ik geen energie voor. Moet 'n vrijgevestigde zijn, dus kost behoorlijk wat energie om iemand te vinden voor mijn specifieke problematiek. Die vervolgens ook niet eens uit de basisverzekering vergoed wordt, en slechts voor een klein deel met een aanvullende.
BGB, vriend kwijt + andere zaken die speelden = depressie + baan kwijt. Ik slik geen medicijnen. Moeilijk me tot sporten te zetten, terwijl ik vrij fanatiek was. Deed ik al minder de laatste tijd en sinds ik depressief ben niet meer. Ik zie niet het nut van me weer beter voelen, of zo. Kan me wel weer beter gaan voelen op een gegeven moment, maar zal toch weer terugkeren als ik geen flinke therapie krijg. Dat duurt dus nog even.
BGB, vriend kwijt + andere zaken die speelden = depressie + baan kwijt. Ik slik geen medicijnen. Moeilijk me tot sporten te zetten, terwijl ik vrij fanatiek was. Deed ik al minder de laatste tijd en sinds ik depressief ben niet meer. Ik zie niet het nut van me weer beter voelen, of zo. Kan me wel weer beter gaan voelen op een gegeven moment, maar zal toch weer terugkeren als ik geen flinke therapie krijg. Dat duurt dus nog even.
maandag 9 februari 2015 om 14:27
Haakje, dank je voor je lieve bericht. Wil niet alles wat genoemd wordt afwimpelen, maar ik vind het moeilijk in te zien waarom ik aan yoga zou doen (of krachttraining - wat ik deed, of wat dan ook). Qua eten eet ik wat ik binnenkrijg. Soms is dat Brinta, de andere dag leef ik op pannenkoeken. Maar vraag mijn vrienden ook wel eens voor me te koken, dan gaat eten nog wel.
maandag 9 februari 2015 om 14:40
Wat tijd betreft, ik vond er ergens wel hoop of steun in dat de diepe duisternis weer eens over zou gaan. Zeker als je meer dan één depressie hebt gehad, weet je dus dat er tussen die depressies een periode zit waarin alles wat lichter is. Het uitzitten kan dan een doel worden dat je wel kan volhouden. Je hoeft er immers helemaal niets voor te doen, wachten en zitten is voldoende. Zeker omdat je zegt dat je over een halfjaar specialistische hulp krijgt, denk ik dat je hier wel wat aan zou kunnen hebben. Het doel voor het komende halfjaar wordt dan niet 'beter worden' of 'meer energie krijgen' of 'je tijd zinvoller besteden', maar iets als 'de tijd doorkomen tot die behandeling begint'. Klinkt dat haalbaar?
maandag 9 februari 2015 om 14:45
Dank je voor je knuffel, ikea! Ik krijg er vochtige ogen van. (Komt de laatste tijd niet meer emotie uit dan dat.) Wat de tijd doorkomen betreft: het ene moment lijkt het haalbaar, maar het volgende niet. Dan lees ik bijvoorbeeld even wat en is er geen leegte. Maar dat hou ik niet zo lang vol, snap je. Ik zou willen dat ik een reden voelde om weer te sporten, lezen en met vrienden afspreken. Dat ik iets zinvols zou willen doen, want ik het grote niets is ook maar niks.
Mag ik vragen hoe jij er uit gekomen bent?
Mag ik vragen hoe jij er uit gekomen bent?
maandag 9 februari 2015 om 14:51
Wat belangrijk is bij een depressie:
* vast ritme
* vaste tijd naar bed, niet langer dan 9 uur slapen
* gezond eten (ik eet heel veel sla dan, lekker makkelijk klaar te maken, snel en gezond)
* met mensen afspreken, al is het maar een uurtje koffie drinken
* elke dag een half uur (liefst een uur) naar buiten. Wandelen, boodschappen doen, in het zonnetje zitten.
Heb je al eens laten onderzoeken waarom je steeds terug valt in een depressie? Waarom is tweedelijns geen optie? Heb je wel eens medicatie overwogen?
Sterkte!
* vast ritme
* vaste tijd naar bed, niet langer dan 9 uur slapen
* gezond eten (ik eet heel veel sla dan, lekker makkelijk klaar te maken, snel en gezond)
* met mensen afspreken, al is het maar een uurtje koffie drinken
* elke dag een half uur (liefst een uur) naar buiten. Wandelen, boodschappen doen, in het zonnetje zitten.
Heb je al eens laten onderzoeken waarom je steeds terug valt in een depressie? Waarom is tweedelijns geen optie? Heb je wel eens medicatie overwogen?
Sterkte!
maandag 9 februari 2015 om 15:02
Mag ik vragen hoe jij er uit gekomen bent?
Dat is lastig te beantwoorden. Of misschien niet. Ik zal het proberen. (Nogmaals, wat voor mij geldt, hoeft voor een ander natuurlijk niet te gelden.)
De laatste depressie die ik had en die eigenlijk zonder duidelijke aanleiding inzette, kwam tot een einde toen ik me afvroeg of ik nog dromen had. Zonder rekening te houden met of ik daar nu geld voor had, of tijd, of de energie, gewoon: heb ik nog dromen? Die had ik inderdaad. Meteen had ik depressieve tegenstand: die dromen zouden toch nooit uitkomen, ik was toch mislukt, alles was mislukt, niemand had wat aan mij, etc. Maar ergens was er toch een klein stemmetje: goh, als er nou een kans van 1 op 1 miljoen is dat een droom werkelijkheid wordt, zou dat het dan waard zijn om me voor in te zetten? Zou ik er naartoe kunnen werken? Zou het deze pijn dragelijker maken?
En ik kon alleen maar ja antwoorden. Het is echt een kantelpunt geweest. Het antwoord veranderde niks aan mijn verleden met heftige klotedingen en ook niks aan mijn situatie op dat moment. Maar mijn instelling veranderde wel.
Ik ging op zoek naar therapie die wel hielp in plaats van elke week een uur tegenover iemand zitten met wie ik geen klik had. Ik kwam meer op voor mezelf. Ik had hulp nodig om mijn gedachtenpatronen te veranderen en dit keer wilde ik ze ook echt veranderen. Ik heb heel veel boeken en websites gelezen en overal kleine dingetjes van geleerd en proberen toe te passen. Ik ben gaan bloggen en op mijn blog allerlei dingen gaan verzamelen die met het project Beter Worden te maken hadden.
Nog steeds maak ik wel dalen mee, hoor, maar ik heb inmiddels allerlei trucs en plannetjes waardoor ze niet zo diep meer worden. Ik bewaak mijn grenzen veel beter (ik heb zaterdag een heel drukke dag gehad, en daarom heb ik deze hele week niets aan afspraken gepland staan), en ik weet wat de symptomen zijn die wijzen op de aankomst van een nieuwe depressie.
Ik heb zoveel meer technieken geleerd de afgelopen jaren dat ik ergens toch hoop dat de depressies nooit meer zo diep worden als vroeger. Maar ik weet ook dat je gevoeliger voor depressies kunt zijn door erfelijkheid en het is bijvoorbeeld ook zo dat als je een depressie hebt gehad, je meer kans hebt er meer mee te maken. Daarom heb ik nog altijd een rampenplan voor als het echt misgaat. Het kan altijd.
Dat is lastig te beantwoorden. Of misschien niet. Ik zal het proberen. (Nogmaals, wat voor mij geldt, hoeft voor een ander natuurlijk niet te gelden.)
De laatste depressie die ik had en die eigenlijk zonder duidelijke aanleiding inzette, kwam tot een einde toen ik me afvroeg of ik nog dromen had. Zonder rekening te houden met of ik daar nu geld voor had, of tijd, of de energie, gewoon: heb ik nog dromen? Die had ik inderdaad. Meteen had ik depressieve tegenstand: die dromen zouden toch nooit uitkomen, ik was toch mislukt, alles was mislukt, niemand had wat aan mij, etc. Maar ergens was er toch een klein stemmetje: goh, als er nou een kans van 1 op 1 miljoen is dat een droom werkelijkheid wordt, zou dat het dan waard zijn om me voor in te zetten? Zou ik er naartoe kunnen werken? Zou het deze pijn dragelijker maken?
En ik kon alleen maar ja antwoorden. Het is echt een kantelpunt geweest. Het antwoord veranderde niks aan mijn verleden met heftige klotedingen en ook niks aan mijn situatie op dat moment. Maar mijn instelling veranderde wel.
Ik ging op zoek naar therapie die wel hielp in plaats van elke week een uur tegenover iemand zitten met wie ik geen klik had. Ik kwam meer op voor mezelf. Ik had hulp nodig om mijn gedachtenpatronen te veranderen en dit keer wilde ik ze ook echt veranderen. Ik heb heel veel boeken en websites gelezen en overal kleine dingetjes van geleerd en proberen toe te passen. Ik ben gaan bloggen en op mijn blog allerlei dingen gaan verzamelen die met het project Beter Worden te maken hadden.
Nog steeds maak ik wel dalen mee, hoor, maar ik heb inmiddels allerlei trucs en plannetjes waardoor ze niet zo diep meer worden. Ik bewaak mijn grenzen veel beter (ik heb zaterdag een heel drukke dag gehad, en daarom heb ik deze hele week niets aan afspraken gepland staan), en ik weet wat de symptomen zijn die wijzen op de aankomst van een nieuwe depressie.
Ik heb zoveel meer technieken geleerd de afgelopen jaren dat ik ergens toch hoop dat de depressies nooit meer zo diep worden als vroeger. Maar ik weet ook dat je gevoeliger voor depressies kunt zijn door erfelijkheid en het is bijvoorbeeld ook zo dat als je een depressie hebt gehad, je meer kans hebt er meer mee te maken. Daarom heb ik nog altijd een rampenplan voor als het echt misgaat. Het kan altijd.
maandag 9 februari 2015 om 15:05
Istar, bedankt voor je reactie. Vast ritme houden probeer ik per vandaag, maar eigenlijk weet ik niet waar te beginnen. Vind het alleen lastig te bepalen wat ik 'kan' momenteel. Had net bijvoorbeeld in mijn hoofd dat sporten wel goed voor me zou zijn, maar geen zin, dus topic geopend. Wat eten betreft: ik ben momenteel al blij wanneer ik iets binnenkrijg. Sla is wel weer een goed idee wanneer ik wat meer energie heb om zelf iets klaar te maken. Met mensen afspreken doe ik wel, maar ik zie er het nu niet van in. Bevraag mijn vriendschappen, zie niet wat men aan mij heeft (zelfs niet wanneer het goed gaat met me). Naar buiten gaan is wel het plan. Nu nog doen.
Tweedelijns is wel optie, maar dus pas over een half jaar. Medicatie overweeg ik nu nog het meest, maar ik heb nu niemand in mijn leven die ik voldoende vertrouw om het erover te hebben. Wellicht wanneer ik een goede psych te pakken heb eens over hebben, al heb ik er meer een aversie tegen dan niet.
Hm, waarom ik terugval? Onverwerkte zooi in mijn leven die toch weer aanklopt. Is me vooralsnog altijd gelukt eruit te komen, maar ik zie nu in dat het zich blijven herhalen totdat ik middels de gespecialiseerde therapie een aantal zaken verwerkt heb. Dat is ook de reden dat ik nu niet gemotiveerd ben om te sporten, bijvoorbeeld. Het komt toch wel terug en het lukt me niet om mezelf een fundament te geven in mijn eentje.
Interessant onderschrift, overigens. Wat streef jij na voor jezelf? Heb het idee dat jij ook wel de nodige ervaring hebt met depressies.
Tweedelijns is wel optie, maar dus pas over een half jaar. Medicatie overweeg ik nu nog het meest, maar ik heb nu niemand in mijn leven die ik voldoende vertrouw om het erover te hebben. Wellicht wanneer ik een goede psych te pakken heb eens over hebben, al heb ik er meer een aversie tegen dan niet.
Hm, waarom ik terugval? Onverwerkte zooi in mijn leven die toch weer aanklopt. Is me vooralsnog altijd gelukt eruit te komen, maar ik zie nu in dat het zich blijven herhalen totdat ik middels de gespecialiseerde therapie een aantal zaken verwerkt heb. Dat is ook de reden dat ik nu niet gemotiveerd ben om te sporten, bijvoorbeeld. Het komt toch wel terug en het lukt me niet om mezelf een fundament te geven in mijn eentje.
Interessant onderschrift, overigens. Wat streef jij na voor jezelf? Heb het idee dat jij ook wel de nodige ervaring hebt met depressies.
maandag 9 februari 2015 om 15:11
Ik streef dragelijkheid na. Ik heb een bipolaire stoornis, dus idd veel ervaring met depressie.
De kunst is dat je juist datgene moet doen wat je niet wil.
Geen zin om te koken? Toch die sla maken.
Geen zin om naar buiten te gaan? Toch gaan wandelen of in de zon gaan zitten met een (luister)boek. (luisterboeken zijn erg fijn, want vragen minder concentratie.
Pak een A4, verdeel het in 7 vakken en deel die vakken in in 3 vakken per dag. Schrijf in elk blok wat je dan gaat doen en doe het ook echt (stel je doelen dus haalbaar, sporten bijv. is voor mij een te groot doel, stofzuigen is te doen).
Het is heerlijk om door te strepen wat je gedaan hebt.
Je kan per week of per dag een planning maken (ik doe per week). En het is fijn om aan het eind van de dag te zien dat je toch wat nuttigs hebt gedaan.
Voor de dingen die ik in mijn planning schrijf (koken zet ik er ook in) mag ik geen excuus verzinnen. Wat ik extra gedaan heb schrijf ik ook op.
Van de hele dag niets doen wordt de depressie erger en slepender.
De kunst is dat je juist datgene moet doen wat je niet wil.
Geen zin om te koken? Toch die sla maken.
Geen zin om naar buiten te gaan? Toch gaan wandelen of in de zon gaan zitten met een (luister)boek. (luisterboeken zijn erg fijn, want vragen minder concentratie.
Pak een A4, verdeel het in 7 vakken en deel die vakken in in 3 vakken per dag. Schrijf in elk blok wat je dan gaat doen en doe het ook echt (stel je doelen dus haalbaar, sporten bijv. is voor mij een te groot doel, stofzuigen is te doen).
Het is heerlijk om door te strepen wat je gedaan hebt.
Je kan per week of per dag een planning maken (ik doe per week). En het is fijn om aan het eind van de dag te zien dat je toch wat nuttigs hebt gedaan.
Voor de dingen die ik in mijn planning schrijf (koken zet ik er ook in) mag ik geen excuus verzinnen. Wat ik extra gedaan heb schrijf ik ook op.
Van de hele dag niets doen wordt de depressie erger en slepender.
maandag 9 februari 2015 om 15:13
Ikeaverslaafde, dank je voor je verhaal. Klinkt wel bekend uit de eerdere keren dat ik er uit geklommen ben. Fijn dat het nu een stuk beter gaat in elk geval! Maar hoe ging jij bijvoorbeeld om met de leegtes? Ik slaap ze gewoonlijk weg, of dat probeer ik althans, maar ik snap ook wel dat dat het antwoord niet is. Heb zelf nog wel een droom, en dat is de enige reden dat ik de handdoek niet volledig in de ring gegooid heb. Het is wel een vrij ambitieuze en zal meer energie moeten hebben om daarmee aan de slag te gaan. Nu geen optie. Dus ergens zou ik wel weer meer energie willen hebben.
Ik stel mezelf nu zoveel vragen. Ben ik niet beter af zonder vrienden? Het lijkt niks meer toe te voegen, behalve tijdverdrijf. Maar in mijn eentje is het ook weer saai, omdat ik mezelf - nu in elk geval - niet weet te vermaken. Ik voel me een egoïst dat ik zo denk. En weet even niet of het aan mijn depressie ligt dat ik zo denk, of dat het werkelijk goed voor me zou zijn. Ik gok op het laatste, eerlijk gezegd.
Ik stel mezelf nu zoveel vragen. Ben ik niet beter af zonder vrienden? Het lijkt niks meer toe te voegen, behalve tijdverdrijf. Maar in mijn eentje is het ook weer saai, omdat ik mezelf - nu in elk geval - niet weet te vermaken. Ik voel me een egoïst dat ik zo denk. En weet even niet of het aan mijn depressie ligt dat ik zo denk, of dat het werkelijk goed voor me zou zijn. Ik gok op het laatste, eerlijk gezegd.
maandag 9 februari 2015 om 15:15
quote:viva-depressief schreef op 09 februari 2015 @ 15:13:
Ben ik niet beter af zonder vrienden? Het lijkt niks meer toe te voegen, behalve tijdverdrijf. Maar in mijn eentje is het ook weer saai, omdat ik mezelf - nu in elk geval - niet weet te vermaken. Ik voel me een egoïst dat ik zo denk. En weet even niet of het aan mijn depressie ligt dat ik zo denk, of dat het werkelijk goed voor me zou zijn. Ik gok op het laatste, eerlijk gezegd.Beslis dat pas als je uit de depressie bent.
Ben ik niet beter af zonder vrienden? Het lijkt niks meer toe te voegen, behalve tijdverdrijf. Maar in mijn eentje is het ook weer saai, omdat ik mezelf - nu in elk geval - niet weet te vermaken. Ik voel me een egoïst dat ik zo denk. En weet even niet of het aan mijn depressie ligt dat ik zo denk, of dat het werkelijk goed voor me zou zijn. Ik gok op het laatste, eerlijk gezegd.Beslis dat pas als je uit de depressie bent.
maandag 9 februari 2015 om 15:22
Dank je voor je bericht, Istar. Heftig, een bipolaire stoornis. Dat je draaglijkheid nastreeft doet me wel wat. Is dat het hoogst haalbare voor je? Niet dat ikzelf geluk nastreef, wil gewoon mijn dagen weer door leren komen en me enigszins goed over mezelf voelen. Je voorbeelden maken het wat draaglijker in mijn hoofd. Dat is de eerste stap. Nu nog een haalbaar lijstje maken en uitvoeren. Ik voel me alleen zo schuldig dat ik niet kan en wil sporten. Stapje voor stapje weer opbouwen wekt irritatie bij me op. Moeilijk te accepteren. Maar van niks doen voel ik me inderdaad niet veel beter. Zijn er nog zaken waar jij van geniet?
maandag 9 februari 2015 om 15:23
Ik ging niet slapen, maar gamen. (Helemaal toen ik sites ontdekte waar je voor geld kon spelen, was ik toch nog een beetje nuttig... )
Tijdverdrijf is voor nu toch prima? Je bent nuttig bezig eigenlijk, want meer kun je niet doen dan wachten tot je behandeling begint over een halfjaar.
Als je jezelf egoïstisch vindt (ik denk dat dat onderdeel is van depressief zijn, dat je de hele tijd zit te malen over jezelf), kun je misschien proberen een beetje attent te zijn. Je hebt nu niks te doen, maak eens iets voor een ander? Dan heb je voor je gevoel meteen ook een zinvol bezigzijn, want het is voor een ander.
Istar zei dat ze ook extra dingen opschrijft die ze doet. Ik hou in perioden waarin het allemaal niet zo lekker gaat ook een boekje bij. Niet met todo's, maar met algedaans. Ik schrijf alleen op wat ik heb gedaan die dag. En daar schrijf ik dan ook dingen bij zoals wat ik heb gegeten of dat ik naar buiten ben geweest of iemand een mailtje heb geschreven. Misschien een idee wat je kan proberen?
Tijdverdrijf is voor nu toch prima? Je bent nuttig bezig eigenlijk, want meer kun je niet doen dan wachten tot je behandeling begint over een halfjaar.
Als je jezelf egoïstisch vindt (ik denk dat dat onderdeel is van depressief zijn, dat je de hele tijd zit te malen over jezelf), kun je misschien proberen een beetje attent te zijn. Je hebt nu niks te doen, maak eens iets voor een ander? Dan heb je voor je gevoel meteen ook een zinvol bezigzijn, want het is voor een ander.
Istar zei dat ze ook extra dingen opschrijft die ze doet. Ik hou in perioden waarin het allemaal niet zo lekker gaat ook een boekje bij. Niet met todo's, maar met algedaans. Ik schrijf alleen op wat ik heb gedaan die dag. En daar schrijf ik dan ook dingen bij zoals wat ik heb gegeten of dat ik naar buiten ben geweest of iemand een mailtje heb geschreven. Misschien een idee wat je kan proberen?
maandag 9 februari 2015 om 15:32
Ikea, iets voor een ander doen zit er even niet in. Zou niet weten wat, en dan besteed ik toch liever tijd aan mezelf. (Al ben ik er wel voor vrienden die hun hart moeten luchten.) Had ik daar energie voor gehad, dan stop ik het liever in mezelf. Dit vind ik ook ego klinken, maar het zij zo.
Tijdverdrijf prima nu? Je zult wel gelijk hebben, denk ik. Dat vind ik dan wel weer lastig te accepteren, maar je hebt gelijk. Wat dat schrijven betreft: het is zó klein dat ik het zinloos vind (verrassing).
Retrostar, bedankt voor je zinvolle bijdrage.
Tijdverdrijf prima nu? Je zult wel gelijk hebben, denk ik. Dat vind ik dan wel weer lastig te accepteren, maar je hebt gelijk. Wat dat schrijven betreft: het is zó klein dat ik het zinloos vind (verrassing).
Retrostar, bedankt voor je zinvolle bijdrage.
maandag 9 februari 2015 om 15:35
Retro, zie nu je twee andere reacties. Ik vraag me wel af of het een depressie was wanneer je eruit kwam omdat je op een isolement afstevende. Althans, voor mij zou het geen reden zijn uit mijn depressie te komen. Zou het nog verwelkomen ook, denk ik. Vandaag bijstand aangevraagd, dus zal wel niet omkomen van de honger. En anders is er nog de voedselbank. En acuut levensgevaar zie ik ook niet aankomen momenteel.
maandag 9 februari 2015 om 15:36
Als ik depressief ben geniet ik nergens van. En toch ga ik dan met een boek op een terrasje een kop koffie drinken. Of even bij een vriend eten.
Gewoon omdat het moet en niet helemaal in een sociaal isolement te zakken. Ik blijf ook gewoon werken.
Vandaag heb ik:
gedoucht
aangekleed (dus geen joggingbroek)
oogpotloodje opgedaan
haar gedaan
lopend boodschappen gedaan
2 wassen gedraaid, gedroogd en gevouwen
mandje met 1ling sokken uitgezocht
vaatwasser uitgeruimd en ingeruimd
geluncht
Ik ben niet erg depressief, dus het gaat me redelijk af
Gewoon omdat het moet en niet helemaal in een sociaal isolement te zakken. Ik blijf ook gewoon werken.
Vandaag heb ik:
gedoucht
aangekleed (dus geen joggingbroek)
oogpotloodje opgedaan
haar gedaan
lopend boodschappen gedaan
2 wassen gedraaid, gedroogd en gevouwen
mandje met 1ling sokken uitgezocht
vaatwasser uitgeruimd en ingeruimd
geluncht
Ik ben niet erg depressief, dus het gaat me redelijk af
