(C)PTSS

Kun je trouwens niet de ziektewet in vanuit de bijstand? Of krijg je dan alleen een ontheffing van sollicitatieplicht?

Dankjewel. Ik ben tijdelijk gestopt met de pil, ik had namelijk in een weekend geen pil meer, vergeten te bestellen. Maar ik werd niet ongesteld. Ik slik al jaren door zonder stopweek dus ik dacht, zal daar wel aan liggen. Dus ik wachten op mijn menstruatie. Drie maanden later kwam die pas, en dat waren de afgelopen drie dagen. Ik was dus onverwacht voor mezelf nogal emotioneel. Dus ik denk dat mijn bui daardoor kwam, weet ik wel zeker eigenlijk. Ik heb voor het eerst in lange tijd geschreeuwd tijdens een ruzie.



Nu twijfel ik wel of ik de pil weer op wil starten of niet. Ik was namelijk wel iets vrolijker dan normaal in de winter. Maar ik wil ook niet veranderen in een emotionele muts die zichzelf niet onder controle heeft. En ik moet natuurlijk naar de dokter, vind ik niet leuk want dan komt de vermijding weer waar ik doorheen moet. Ik draag mijn hart op mijn tong en ik moet oppassen dat mijn emoties teveel opborrelen. Daar maak je geen vrienden mee natuurlijk.



Ik hoop echt dat ik vroeg in de overgang ga. Drie maanden zonder menstruatie is best lang. En het was niet zoals normaal, geen pijn bv. Het klinkt misschien gek maar ik zou er blij mee zijn. Ik heb bv ook al maanden last van opvliegers. Ik dacht eerst dat het een paniekaanval was, hahaha, maar ik kreeg het alleen heeeel warm. Maja, naar de dokter dus. Ik zet de deadline voor mezelf wel op een maand.



IBI, ik ben ook een heel rustig persoon en je kunt echt niks aan mij zien. Nou ja, op mijn gebit na dan maar ik ga echt niet breeduit lachen daarmee. Daar zorg ik wel voor! Dat ik eruit zie zoals iedereen. Ik heb altijd gewerkt en verborgen wat voor problemen ik had. Want je ligt er zo uit als je werkgever daar achter komt. Zo doe je dat, als je wilt werken. En ik ben dus ook heel beheerst en rustig. Ik vind het zo dom als mensen niet voorbij de buitenkant kunnen kijken. Ik bedoel, ze laten toch ook niet iedereen uit de gevangenis vrij omdat ze er niet crimineel uitzien?



De enige mens ter wereld die mij op zijn slechtst kent, is mijn vriend. En zelfs hem vertel ik niet alles. Dat artsen dat niet snappen, komt door hun eigen niet kloppende referentiekader dat nette, beleefde, intelligente, vriendelijke, verzorgd uitziende mensen nooit malende kunnen zijn. Artsen kunnen ook behoorlijk zwart wit denken, is mijn ervaring. Want hoe ziet dat er dan uit? Mankend met 1 been terwijl je tong uit je mond hangt, hahaha. Misschien moet ik zo anders verschijnen op mijn herkeuring, dan snappen ze het meteen, haha.

Ja dat is echt te gek, als je zo'n werkgever treft. Ik had een jaarcontract bij mijn laatste werkgever en ze hebben me gewipt omdat ik depressief werd in dat jaar. Ik ben toen ik ziek werd twee maanden thuis geweest, zodat de antidepressiva hun werk konden gaan doen. Toen ben ik weer gaan werken eerst 25%, toen 50% etc, in twee maanden zat ik weer op 100%. Ik was heel trots op mezelf. Komt mijn teamleider me koud een week erna vertellen dat mijn jaarcontract niet zou worden verlengd. Niet omdat ik ziek was geweest, neee, maar omdat ik zo wispelturig was. Ik ben namelijk van de zeer intensieve behandelgroepen overgestapt naar de gewone behandelgroepen omdat ik niet kon leven met de manier waarop de isoleer werd gebruikt daar. Heeeel wispelturig van mij was dat.



Toen stortte ik dus in en meldde me ziek. Ik had zo geknokt en dan laten ze je vallen als een baksteen. En ik had geen contract meer in de ziektewet dus hulp van mijn laatste werkgever kreeg ik ook niet. Ik moest stoppen met school omdat ik een duale opleiding deed. Zonder werk mag je die opleiding niet doen. Dus toen viel alles in 1 keer weg. Als iemand me nou een beetje geholpen had om mijn baan te behouden, was ik vast niet in zo'n zwart gat gevallen. Maar goed, misschien is dat mijn lot geweest zodat ik een keer wat kon gaan verwerken. Dat was hard nodig namelijk.



Maar ik ben ontzettend eigenwijs als het op therapie aankomt. Dat zal iig geen gesprekstherapie worden. Dat werkt niet voor mij. Ik ben autodidact in veel vaardigheden. Mijn moeder heeft me eens verteld dat ik toen ik twee was al de sokjes uit haar handen trok en zei: zelluf doen. Ik wil altijd alles zelf doen. Maar ik weet ook wel dat dat niet kan. Door jullie denk ik er wel steeds meer over na of ik het misschien toch nog eens ga proberen.

ik heb in 2008 geen verlenging gekregen van contract, moest ziektewet in, er weer uit, daarna WW, toen weer ziektewet, en nu bijstand. mijn laatste baas wist van mijn problemen, dan was ik ziek, of wel werken en later op de dag ziek naar huis. en ik denk dat de baas daar geen zin meer in had. sinds 2008 niet meer gewerkt. ik werkte op een Sociaal Werkplaats en heb tot afgelopen januari WSW indicatie gehad. maar steeds op een zogeheten schaduwlijst, dat houd in dat de bijstand je met rust moet laten, ik had daar een hele goede begeleider in

In maart 2010 was ik begonnen bij mijn werk via uitzendbureau. In juni dat jaar kreeg mijn man de diagnose leukemie. Naast alle afspraken en bezoeken aan het ziekenhuis ben ik blijven werken. In oktober 2010 heb ik gezegd dat ik of weg ging of een contract wilde. Weet nog steeds niet hoe ik dat lef kon hebben in die situatie maar dat heb ik gedaan. Ik kreeg een jaarcontract. Kort erna werd het eigenlijk duidelijk dat mijn man het niet ging overleven en ben ik in de ziektewet beland.

In December is mijn man inderdaad overleden. Ben een tijdje opgenomen geweest en in maart ofzo weer gaan werken. Toen mijn jaarcontract voorbij was is die niet verlengd. Heel snel erna weer elders begonnen maar ik kon het niet meer.

Zodra ik thuis kwam van mijn werk zat ik op de bank. Zonder licht aan te doen, te eten of te drinken, zonder de kachel of tv aan te doen. Ik zat alleen maar. Vaak rond een uur of 4 in de nacht leek ik te ontwaken omdat ik naar de wc moest. Dan nog even snel slapen (nachtmerries en daardoor ook niet willen slapen)

Tja ik functioneerde gewoon niet goed en nadat ik een medicatiefout heb gemaakt (gelukkig zonder gevolgen voor mijn client) ben ik ontslagen. Dat is in januari 2012 geweest. Heel even de WW in maar daarna de ziektewet in en wederom een opname.

Sinds die tijd zit ik thuis. Vorig jaar januari na veel moeite een volledige WIA ontvangen.



Ik heb gesproken met mijn psychiater. Momenteel slik ik 2 soorten antidepressiva, 1 antipsychotica en een kalmeringstablet. We hebben besloten om af te bouwen met 1 van de 2 AD. Die had ik destijds gekregen om te kunnen slapen maar dat doe ik waarschijnlijk voornamelijk door de AP. Sinds 4 dagen slik in nu een halve tablet en over 3 weken stop ik, als het goed gaat, helemaal.

Lief dat je het vraagt. Er is helaas niets meer bekend. Eigenlijk had ik afgelopen dinsdag een afspraak erover maar die heeft ze afgezegd ivm. ziekte.

Nu volgende week dinsdag. Ik vind het wel jammer ben er wel aan toe te starten.

Dank je dat hoop ik ook.



Gisteren een slechte dag. Enorm veel aan het huilen geweest en 1 bonk stress. Vannacht ook veel nare dromen gehad en mijn vriend zei dat ik behoorlijk heb lopen huilen in mijn slaap.



Komt denk ik door de afspraak van vandaag. Er komen vrienden van mijn vriend. Ik heb met hun een beetje moeizaam contact.

Ikzelf heb (heel) veel overgewicht en zij is diëtiste. Ik kan het haar persoonlijk niet kwalijk nemen maar als we daar eten met een verjaardag en ik wacht even met in de rij staan (zo'n hekel aan) dan roept ze mijn naam en zegt dat ik ook gerust kan komen want het is mager. Ik pak dat persoonlijk op maar vriend zegt dat ze zo nou eenmaal is dat vind ik moeilijk. Dat roept veel nare gedachtes en emoties op en eerlijk gezegd heb ik die al genoeg.

En toen wilde ik koekjes bakken voor de visite en de eerste lading mislukte al voordat ze de oven in gingen. De tweede lading zag er redelijk uit maar ze smaken gewoon niet lekker. Nu maar stroopwafels gekocht.



Morgen een dagje helemaal niks en daar ben ik ook wel aan toe. Hebben jullie nog plannen voor het weekend?

Vandaag een gesprek gehad wederom over mijn komende vrijwilligerswerk. We hebben inmiddels toestemming om van start te gaan op de plek die we bezichtigt hadden. Nu wachten we nog op materiaal en kunnen we van slag. Ik hoop nog voor mijn vakantie een paar dagen te kunnen draaien maar dat is nog niet zeker.

Wel weet ik nu dat ik zowel de dinsdag als de donderdag ga werken en ook niet onbelangrijk dat ik mijn reiskosten vergoed ga krijgen.



Morgen weer een gesprek met mijn behandelaar. Ben er wel aan toe. Veel te vertellen, vorige week hadden we geen afspraak en ik merk toch wel dat ik dat merk.

Marielle, fijn dat je zo snel terecht kon voor een intake.

Dergelijke gesprekken ervaar ik altijd als zwaar. Je doet je verhaal weer en staat erg stil bij wat er nu nog mis gaat en wat je anders zou willen. Je denkt terug aan hoe het was en ik baal dan altijd wel dat ik nog niet ben waar ik zou willen.



Je gedachtes over sociale contacten kunnen daar ook uit voort komen. Heb je al eens gevraagd aan mensen waarom het contact altijd vanuit jou moet komen? Soms kunnen de antwoorden je verbazen.



Ik hoop dat je in de toekomst zeker het gevoel gaat hebben dat er ook iemand voor jou is!

Fijn dat het beter met je gaat Marielle.



Hier gaat het helaas niet goed. Ik denk dat ik toch niet goed reageer op het stoppen met mijn anti-depressiva. Eerder op de avond is het hier na een uitbarsting toch wel erg helder geworden dat er snel iets moet gebeuren.

Helaas had gisteren mijn woonbegeleider afgebeld ivm. ziekte en bovendien werd er vandaag afgebeld voor de therapie morgen.

Besloten dat ik morgen ga bellen naar mijn GGZ instelling. Mijn psychiater werkt alleen op maandag dus ik ga vragen of ik kan spreken met een vervanger. Eigenlijk denk ik dat ik gewoon mijn AD weer moet gaan slikken maar wil dat even overleggen.



Wat baal ik hiervan zeg. Had zo gehoopt te kunnen stoppen dan slik ik nog genoeg ander spul. Het moment leek ernaar te zijn en dan toch weer die vreselijke gedachtes die op blijven komen. Nergens toe kunnen zetten, heel snel boos en verdrietig zijn.

Ik had gehoopt verder te zijn.



Hoe gaat het met jullie?

Hee dames, ik lees weer even mee. Marielle, over sociale contacten, ik denk dat het te maken kan hebben met de mensen die je kiest. Ik bedoel, dat het contact alleen van jou uitgaat, heeft een reden. Misschien kies je onbewust expres mensen uit die zich niet op zullen dringen. Dus als jij je ruimte nodig hebt, dat je die zeker zult krijgen. Op die manier kun je mensen altijd op armlengte houden.



Ik had het ook altijd met mensen. En ik denk dat het mijn eigen schuld was, om het zo te zeggen, want ik kies ontspannen types uit die mij niet willen betuttelen. Want daar kan ik echt niet tegen. En als ik ze niet bel, maken zij zich niet druk want dat doen ze nooit, hahaha. Dat zou ik waarschijnlijk zelfs vervelend vinden, als ik een paar weken niks zou laten horen, dat ze dan denken dat ik mezelf iets heb aangedaan ofzo want ik heb toch ptss en depressie. Dat soort mensen zou ik niet als vriend willen.



Ik heb wel vrienden gemaakt jaren geleden waarvan ik weet dat als ik contact zou zoeken, het zo weer als vanouds is. Ik hou van ouwehoeren dus ik ging met een aantal gezellige mensen om. Maar ik ben altijd zo geweest, ik ga liever bij anderen langs dan dat ik ze thuis uitnodig. En ik zou het benauwend vinden als iemand me steeds zou bellen of smsen. Probeer je dat eens voor te stellen.



Je kiest de mensen die je kiest met een reden iig. Wil je zorgzamere vrienden, dan moet je ook open staan ervoor dat mensen dichterbij komen, misschien dichterbij dan je prettig vindt. Of met meer gevoel van verplichting. Doe mij maar mensen bij wie ik over tien jaar nog aan kan bellen en dat ik nog welkom ben.



Ik moet alleen de touwtjes in handen mogen blijven houden. En sommige mensen kunnen dat niet handelen. Verjaardagen bv, doe ik niet aan. Het is voor mij nogal veel stress en wie wil er nou tegen een gespannen iemand aankijken op een feestje? Dan ga ik liever zelf iets met iemand doen op een andere avond ofzo. Maar dat moet iemand wel goed vinden. Ik ben ook meer van de 1 op 1 vriendschappen. Een gezelschap van drie vind ik ook nog leuk maar vier net teveel. Dan loopt het gesprek niet en val je in duo's uit elkaar ofzo. Jij hebt vast ook ideeen over sociaal contact die ervoor zorgen dat je bepaalde mensen kiest en andere niet.



Ik heb nu ook geen vrienden/vriendinnen en mijn vriend heeft wel wat vrienden. Soms gaat hij daarheen, ik ga nooit mee want het zijn nogal niet mijn types hahaha, en dan ben ik ook best alleenerig, al heb ik wel altijd mijn dieren nog. Toch denk ik, als ik echt echt zou willen, zou ik mensen op kunnen sporen en via facebook ofzo, een berichtje sturen. Dat doe ik niet, dus of ik vermijd het (waarschijnlijk) of ik heb er toch geen behoefte aan.



En eerlijk gezegd, ik heb wel veel te vertellen waarvan ik niet weet of ik het wel wil vertellen. Ik heb niet echt een normaal leven en daar zul je toch iets over moeten zeggen. Het liefst zei ik: nou, gaat best hoor, beetje gewerkt, nu niet meer, nog samen met vriend, geen kids. Zo. Nu jij. Hahaha, maar ja, dan gaan mensen vragen o hoezo, geen werk? Het is ook zeker niet geheim. Ik vertel op dit forum veel over mezelf en het zou best kunnen dat mensen me herkennen. Al vertelde ik mijn ellende nooit aan vriendinnen en collega's. Maar ik wil gewoon niet dat het hele gesprek dan wordt gedomineerd door mijn ellendigheden. Mijn leven is soms net een soap en sommige dingen kunnen zo uit een film komen. Er waren mensen op dit forum die dachten dat ik niet echt ben. Toch lieg ik geen letter. Okee, ik zou nog meer kunnen vertellen maar niks waar ik me voor schaam. Maar zo open als ik hier ben, zou ik nooit zijn in real live. Zeker niet met iemand die je al jaren niet gezien hebt.



Anyways, jij bent een heel leuk mens (trouwens, jij ook IBI!) en je bent vast ook iemand die veel geeft, een gever. Pas op dat je jezelf niet matcht met een nemer he want die zijn er ook natuurlijk. Ik geef ook liever dan ik neem maar je mag ook wel iets terug verwachten. En je mag ook zeggen, hee, ik zou het wel leuk vinden als je me eens zomaar opbelt om wat te gaan doen ofzo. Mag je gewoon doen hoor want ik hou van impulsieve vrolijke dingen en heb vaak in het weekend niet veel te doen. Zoiets, dan hou je het bij jezelf en positief.



Over medicatie, ikzelf heb me erbij neergelegd dat ik de rest van mijn leven AD moet slikken en pammetjes en slaappillen. Ik heb juist liever wat meer dan wat minder. Ieder haar ding hoor (volgens mij zijn hier (nog) geen mannen, hahaha) en ik respecteer iedereen in wat die zelf kiest. Maar zo ben ik dus. Ik wil wel binnenkort mijn medicatie doornemen met een psych. Ik wil iets minder en minder heftige nachtmerries namelijk. Vanmorgen zat ik drie kwartier na ontwaken nog te shaken. Dat kan misschien wel anders, met medicatie, hoop ik. En ik ga ook naar de huisarts. Apk keuring, zeg maar. Ben al jaren niet geweest. Het is niet te geloven maar ben pas sinds kort weer verzekerd voor ziektekosten. De gemeente wil ons al jaren niet inschrijven omdat we geen huurcontract hebben, antikraak. Lang, treurig verhaal wat ik in het topic over Opstelten en Teeven heb verteld, hahaha. Ik hoop dat het kabinet gaat vallen want ze hebben mijn leven moeilijker gemaakt dan nodig. Uch uch, over politiek praten, ik ga even mijn mond spoelen hoor, hahaha.



Dikke knuffel voor jullie.

Fijn je weer te lezen Gladoortje! En bedankt voor het compliment.



Wat vervelend dat je problemen hebt gehad met je verzekering. Wel heel fijn dat je het nu wel hebt en dat je er dus ook gebruik van maakt. Ikzelf heb voor de EMDR een bepaald soort anti-epileptica geslikt die als werking had dit ik veel minder nachtmerries maar ook minder flash backs had. Helaas kreeg ik er een hele ernstige bijwerking van en moest ik noodgedwongen stoppen.



Ik ben vrij open over het feit dat ik niet werk en 100% in de WIA zit. Zeg gewoon op basis van psychische klachten en daar is het meestal wel mee af. Het is mij 1 keer overkomen dat mensen het hier duidelijk niet mee eens zijn (je hebt 2 benen die het doen dus je kan werken achtige types) Ach aan hun hoef ik geen verantwoording af te leggen.

Komen jullie veel mensen tegen die hier een duidelijke mening over hebben?



Overigens weet ik ook dat ik mijn leven lang AD moet slikken. Dat is door meerdere psychiaters bevestigd en dat geloof ik ook. De AD die ik nu wilde afbouwen was een tweede AD. Ik had ook gehoopt op een bepaald moment mijn rijbewijs te gaan halen maar met al deze medicatie mag dat helaas niet.

In ieder geval heb ik gisteren gebeld met mijn GGZ instelling. Werd heel snel terug gebeld door iemand die contact heeft opgenomen met mijn psychiater ondanks vrije dag. Die belde me vrij snel weer terug en afgesproken per direct weer te beginnen. Hopelijk ga ik me dan ook snel weer wat beter voel.



Ben wel bezig met koken. Het suddervlees voor vanavond staat lekker te sudderen. Jammie nu al trek in!

Vanavond weer naar muziektheater, vorige week ging dat onverwachts niet door en toen ben ik met een vriendin naar de bioscoop geweest. 50 tinten grijs, persoonlijk vond ik hem behoorlijk saai.



Fijne dag allemaal!

vanmiddag om 16.00 gesprek met mijn psychiater. ben benieuwd, hopelijk vergeet ik niet te vragen waarom ik weer moest beginnen met lorazepam, was er net van afgekickt.

afgelopen dinsdag gesprek gehad met mijn spv-er, ging redelijk, over 2 weken weer terug.