Psyche
alle pijlers
(C)PTSS
vrijdag 26 december 2014 om 16:20
In 2012 is bij mij de diagnose CPTSS vastgesteld. Dit was voor mij geen verassing. Had hier zelf ook al aan gedacht. De diagnosestelling was voor mij een bevestiging.
Gelukkig had ik goede mensen om me heen, die me naar de juiste mensen konden doorverwijzen. Ik heb een jaar lang twee dagen in de week groepstherapie gehad. Daarnaast waren er ook individuele onderdelen. De groepstherapie was soms best zwaar, maar het was ook prettig om mensen te ontmoeten die aan een half woord genoeg hadden. Ik merk dat het voor 'de buitenwereld' niet zichtbaar is. De mensen in mijn directe omgeving zien een vrouw die de boel op orde heeft, werkt en leuke activiteiten doet met haar kind.
De groepstherapie heb ik een halfjaar geleden afgesloten. Ik heb nog wel individuele ondersteuning. Ik merk dat ik behoefte heb aan contact met mensen die aan een half woord genoeg hebben. Een tijdje geleden heb ik met ingeschreven bij een lotgenotenforum, maar ik merk dat die niet helpend is. Ik merk dat binnen dat forum de nadruk teveel ligt op het 'negatieve'. Ik zelf zit juist in de fase van nu en de toekomst. Natuurlijk is het verleden er en hoeft dit niet onder het kleed geschoven te worden, maar er is ook een nu en straks. Graag zou ik met mensen willen delen over hoe er wordt omgegaan met het nu (die vast wordt beïnvloed door toen). Misschien lopen we tegen dezelfde dingen aan en kunnen we elkaar hierin steunen.
Gelukkig had ik goede mensen om me heen, die me naar de juiste mensen konden doorverwijzen. Ik heb een jaar lang twee dagen in de week groepstherapie gehad. Daarnaast waren er ook individuele onderdelen. De groepstherapie was soms best zwaar, maar het was ook prettig om mensen te ontmoeten die aan een half woord genoeg hadden. Ik merk dat het voor 'de buitenwereld' niet zichtbaar is. De mensen in mijn directe omgeving zien een vrouw die de boel op orde heeft, werkt en leuke activiteiten doet met haar kind.
De groepstherapie heb ik een halfjaar geleden afgesloten. Ik heb nog wel individuele ondersteuning. Ik merk dat ik behoefte heb aan contact met mensen die aan een half woord genoeg hebben. Een tijdje geleden heb ik met ingeschreven bij een lotgenotenforum, maar ik merk dat die niet helpend is. Ik merk dat binnen dat forum de nadruk teveel ligt op het 'negatieve'. Ik zelf zit juist in de fase van nu en de toekomst. Natuurlijk is het verleden er en hoeft dit niet onder het kleed geschoven te worden, maar er is ook een nu en straks. Graag zou ik met mensen willen delen over hoe er wordt omgegaan met het nu (die vast wordt beïnvloed door toen). Misschien lopen we tegen dezelfde dingen aan en kunnen we elkaar hierin steunen.
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
donderdag 12 maart 2015 om 13:19
quote:chinchilla schreef op 12 maart 2015 @ 13:13:
vanmiddag om 16.00 gesprek met mijn psychiater. ben benieuwd, hopelijk vergeet ik niet te vragen waarom ik weer moest beginnen met lorazepam, was er net van afgekickt.
afgelopen dinsdag gesprek gehad met mijn spv-er, ging redelijk, over 2 weken weer terug.Misschien even opschrijven wat je wil vragen Chin.
vanmiddag om 16.00 gesprek met mijn psychiater. ben benieuwd, hopelijk vergeet ik niet te vragen waarom ik weer moest beginnen met lorazepam, was er net van afgekickt.
afgelopen dinsdag gesprek gehad met mijn spv-er, ging redelijk, over 2 weken weer terug.Misschien even opschrijven wat je wil vragen Chin.
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
donderdag 12 maart 2015 om 13:21
Nou, ik vertel het nooit eigenlijk aan mensen dat ik afgekeurd ben en mijn buren vragen het ook niet. Ik heb geen vrienden en praat alleen wel eens met mede hondeneigenaren. Vandaag alleen niet want mijn vriend is alleen weg met de honden. We konden de halsband niet vinden van een van onze honden. En dan groeit de stress van binnen ineens heel erg. Stompzinnig, ik weet het. Maar zelfs wandelen met de honden geeft me stress. Ik weet wel hoe het komt maar dat is een lang verhaal. En nu is de halsband niet kunnen vinden een soort trigger geworden. Mijn vriend vindt dat vervelend natuurlijk maar die weet inmiddels dat hij me dan beter even met rust kan laten. En nu voel ik me schuldig omdat ik niet mee ben. Zucht.
Ik heb dus heftigere nachtmerries nu en ik denk dat het te maken kan hebben met het stoppen met de pil. Want ik ben daar nu drie maanden mee gestopt. Soort experiment eigenlijk. Want ik merk verschil, emotioneel gezien. Minder depressief maar ook sneller boos en vaker huilen. En nu zowat elke keer dat ik slaap, heel heftige nachtmerries. Dus ik denk wel dat er een verband is met de pil.
Maar mijn verzekering is nog niet rond he. Ik hoop dat ze papieren opsturen om te ondertekenen. Ongelovelijk he, ik vraag me af of mensen wel weten dat niet alle onverzekerden vrijwillig onverzekerd zijn. Wij dus niet iig. Ik krijg de gemeente alleen niet zo ver om ons in te schrijven, nog steeds niet. En onze verhuurder weigert ons een huurcontract te geven. We kunnen hem niet aanklagen want dan zet hij ons op straat. En omdat we in de vrije sector moeten huren en er bijna geen woningen zijn voor ons budget, 700 euro dus, in Zaanstad. En ik ga hier niet weg want ik woon er al mijn hele leven. Dus we hebben meer hulp nodig. Dat zal wel een advocaat worden om tegen de gemeente te procederen. De gemeente is namelijk verplicht je een mogelijkheid tot inschrijving te bieden maar ze zeggen dat we geen postbus kunnen krijgen en inschrijven via briefadres bij een familielid, mag ook niet. We wonen hier ook nog illegaal, volgens hen. Nou, lekker. We wonen hier met een onderbreking van 1 jaar al sinds 2008.
Maar goed, ik hoor mijn vriend. Spreek jullie later.
Ik heb dus heftigere nachtmerries nu en ik denk dat het te maken kan hebben met het stoppen met de pil. Want ik ben daar nu drie maanden mee gestopt. Soort experiment eigenlijk. Want ik merk verschil, emotioneel gezien. Minder depressief maar ook sneller boos en vaker huilen. En nu zowat elke keer dat ik slaap, heel heftige nachtmerries. Dus ik denk wel dat er een verband is met de pil.
Maar mijn verzekering is nog niet rond he. Ik hoop dat ze papieren opsturen om te ondertekenen. Ongelovelijk he, ik vraag me af of mensen wel weten dat niet alle onverzekerden vrijwillig onverzekerd zijn. Wij dus niet iig. Ik krijg de gemeente alleen niet zo ver om ons in te schrijven, nog steeds niet. En onze verhuurder weigert ons een huurcontract te geven. We kunnen hem niet aanklagen want dan zet hij ons op straat. En omdat we in de vrije sector moeten huren en er bijna geen woningen zijn voor ons budget, 700 euro dus, in Zaanstad. En ik ga hier niet weg want ik woon er al mijn hele leven. Dus we hebben meer hulp nodig. Dat zal wel een advocaat worden om tegen de gemeente te procederen. De gemeente is namelijk verplicht je een mogelijkheid tot inschrijving te bieden maar ze zeggen dat we geen postbus kunnen krijgen en inschrijven via briefadres bij een familielid, mag ook niet. We wonen hier ook nog illegaal, volgens hen. Nou, lekker. We wonen hier met een onderbreking van 1 jaar al sinds 2008.
Maar goed, ik hoor mijn vriend. Spreek jullie later.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
vrijdag 13 maart 2015 om 13:21
IkBenIkenbenertrotsop; alleen mijn directe omgeving weet waarom ik niet werk, en m.u.v. één persoon hebben zij er een duidelijke mening over, 'laat het toch eens achter je, en zet je schouders er onder. Werk zal je goed doen'. Ze weten niet eens alles, niet over de flashbacks, herbelevingen etc. Kortom; ik vertel het liever niet omdat ik bang ben voor nog meer onbegrip.
Net mooie foto's gemaakt van bloeiende lentebloemen buiten, voorheen fietste ik stug door en zag ik het niet, nu dus wel. In dat opzicht zit daar vooruitgang in.
Net mooie foto's gemaakt van bloeiende lentebloemen buiten, voorheen fietste ik stug door en zag ik het niet, nu dus wel. In dat opzicht zit daar vooruitgang in.
zondag 15 maart 2015 om 16:05
Misschien herkennen jullie dit?
Over het algemeen genomen gaat het goed,maar de laatste weken word ik soms behoorlijk 'lastig gevallen ' Door een niet wenselijke gedachte. Voorop gesteld dat ik niks met deze gedachte van plan ben is het behoorlijk irritant! Het is misschien goed te vergelijken met wanneer iemand de hele dag iets van je eist. Dit eisen houdt niet op omdat je er niks mee doet. Ik word daar heel moe van. Het vraagt zoveel energie.
Ik heb morgen medicatie controle. Zou het te maken kunnen hebben met het afbouwen van de Sertraline?
Over het algemeen genomen gaat het goed,maar de laatste weken word ik soms behoorlijk 'lastig gevallen ' Door een niet wenselijke gedachte. Voorop gesteld dat ik niks met deze gedachte van plan ben is het behoorlijk irritant! Het is misschien goed te vergelijken met wanneer iemand de hele dag iets van je eist. Dit eisen houdt niet op omdat je er niks mee doet. Ik word daar heel moe van. Het vraagt zoveel energie.
Ik heb morgen medicatie controle. Zou het te maken kunnen hebben met het afbouwen van de Sertraline?
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
zondag 15 maart 2015 om 16:33
zondag 15 maart 2015 om 17:18
quote:chinchilla schreef op 15 maart 2015 @ 17:12:
ik bedoel ja, omdat ik het herken, niet van het afbouwen van je medsAh oké. Zal het morgen toch maar bespreken. Denk dat de laatste 50mg in kleinere stappen moet of zo. Niet 12,5 mg in de twee weken lager tot 0, maar bv 1x in de maand...
ik bedoel ja, omdat ik het herken, niet van het afbouwen van je medsAh oké. Zal het morgen toch maar bespreken. Denk dat de laatste 50mg in kleinere stappen moet of zo. Niet 12,5 mg in de twee weken lager tot 0, maar bv 1x in de maand...
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
zondag 15 maart 2015 om 21:48
@marielle, ik denk zelf dat dwingende gedachtes in het verlengde liggen van elke angststoornis. Het gaat ook over controle namelijk. Ik had als kind veel last van dwanggedachtes, als ik dit niet aanraak, ga ik dood, alleen oneven cijfers zijn goed, linkerbeen eerst! Het is bij mij vanzelf overgegaan, gewoon door er niet meer aan te gehoorzamen maar dat had te maken met de afleidingen die de puberteit brengt.
Maar ik blijf er gevoelig voor. Nu kan ik sneller zeggen, dat klopt niet of dat ga ik niet doen maar het vereist enige oefening. Heb je er eerder last van gehad? Als je de cirkel doorbreekt, kan dwang minder vat op je hebben maar ik weet hoe vervelend het is. Die gedachtes komen, plop, in je hoofd op en dat is niet echt te voorkomen. Je moet er dan elke keer tegenin en dat kost energie.
Succes met verder afbouwen, het gaat je vast nog wel lukken. Gewoon stug doorzetten, als je weet wat je doel is, niet opgeven. Ik weet wel dat je dat weet maar wil je toch een hart onder de riem steken.
Hee Vlindertje, was je nou nieuw of heb je eerder al meegeschreven? Ik vind de uitdrukking: let a smile be your umbrella, erg mooi. Laat een lach je beschermen tegen pijn. En zie en ruik de bloemen, en geniet van je leven. Ook al regent het soms. Ja toch?
Knuffel
Maar ik blijf er gevoelig voor. Nu kan ik sneller zeggen, dat klopt niet of dat ga ik niet doen maar het vereist enige oefening. Heb je er eerder last van gehad? Als je de cirkel doorbreekt, kan dwang minder vat op je hebben maar ik weet hoe vervelend het is. Die gedachtes komen, plop, in je hoofd op en dat is niet echt te voorkomen. Je moet er dan elke keer tegenin en dat kost energie.
Succes met verder afbouwen, het gaat je vast nog wel lukken. Gewoon stug doorzetten, als je weet wat je doel is, niet opgeven. Ik weet wel dat je dat weet maar wil je toch een hart onder de riem steken.
Hee Vlindertje, was je nou nieuw of heb je eerder al meegeschreven? Ik vind de uitdrukking: let a smile be your umbrella, erg mooi. Laat een lach je beschermen tegen pijn. En zie en ruik de bloemen, en geniet van je leven. Ook al regent het soms. Ja toch?
Knuffel
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
zondag 15 maart 2015 om 22:00
Dank Gladoortje. Het gaat me zeker lukken! Het gaat alleen wat langer duren,maar dat is niet erg. Voor 2012 had ik geen Sertraline. Het heeft me goed geholpen. Met het opbouwen had ik vooral lichamelijke bijwerkingen. Het is volgens mij gewoon een soort afkicken dit. Wacht het advies van morgen wel af.
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
maandag 16 maart 2015 om 16:09
maandag 16 maart 2015 om 16:13
Ik zou nog een verwijsbrief krijgen, dus die kreeg ik vanmiddag mee. Mooi! Dacht ik....
Bij thuiskomst gekeken wat erin stond. Staat het adres van mijn ex erop (heb nooit op dat adres gewoond) Dus ik bellen, blijkt dat mijn dochter ook op dat adres woont volgens hun gegevens Stel dat de brief daar naartoe was gestuurd! Hoezo stress verhoogend
Het is goed gekomen. Kan morgen de juiste brief halen!
Bij thuiskomst gekeken wat erin stond. Staat het adres van mijn ex erop (heb nooit op dat adres gewoond) Dus ik bellen, blijkt dat mijn dochter ook op dat adres woont volgens hun gegevens Stel dat de brief daar naartoe was gestuurd! Hoezo stress verhoogend
Het is goed gekomen. Kan morgen de juiste brief halen!
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
woensdag 18 maart 2015 om 15:55
Marielle, het is denk ik wel goed om even te wachten met verder afbouwen. Fijn dat je nu weet waar je aan toe bent de komende weken.
Wat een gedoe met zo'n brief zeg gelukkig is het met een sisser afgelopen.
Mijn vriend heeft ook therapie gehad, dat was de eerste volwassenengroep die ze daar draaide. Uit de kindergroepen was het een gewoonte om ook de ouders erbij te betrekken. Gevolg was dat zijn moeder (met wie hij vrijwel geen contact heeft en een hele hele moeizame relatie) ineens een brief had gekregen om ook betrokken te worden bij de behandeling. Uh, nee toch maar niet slecht plan.
Vandaag had ik weer een gesprek met mijn psycholoog. De treinen reden ineens niet meer dus mijn vriend heeft me erheen gebracht. Omdat ik volgende week toch al een gesprek wilde met hem erbij hebben we dat ook gelijk gedaan. Is toch wel prettig.
Verder gaat het wel weer wat beter met me. Ik had eigenlijk vandaag een gesprek met mijn vrijwilligerswerk maar helaas was er weer iemand ziek dus dat komt later. Hoop zo dat ik na onze vakantie wel echt aan de slag kan. Dit is best vervelend al dat afwachten.
Straks weer een nieuw receptje proberen, iets wat ook in mijn signaleringsplan staat om te blijven doen.
Wat een gedoe met zo'n brief zeg gelukkig is het met een sisser afgelopen.
Mijn vriend heeft ook therapie gehad, dat was de eerste volwassenengroep die ze daar draaide. Uit de kindergroepen was het een gewoonte om ook de ouders erbij te betrekken. Gevolg was dat zijn moeder (met wie hij vrijwel geen contact heeft en een hele hele moeizame relatie) ineens een brief had gekregen om ook betrokken te worden bij de behandeling. Uh, nee toch maar niet slecht plan.
Vandaag had ik weer een gesprek met mijn psycholoog. De treinen reden ineens niet meer dus mijn vriend heeft me erheen gebracht. Omdat ik volgende week toch al een gesprek wilde met hem erbij hebben we dat ook gelijk gedaan. Is toch wel prettig.
Verder gaat het wel weer wat beter met me. Ik had eigenlijk vandaag een gesprek met mijn vrijwilligerswerk maar helaas was er weer iemand ziek dus dat komt later. Hoop zo dat ik na onze vakantie wel echt aan de slag kan. Dit is best vervelend al dat afwachten.
Straks weer een nieuw receptje proberen, iets wat ook in mijn signaleringsplan staat om te blijven doen.
woensdag 18 maart 2015 om 17:55
Hallo allemaal, vandaag heb ik de diagnose CPTTS gekregen.. Een opluchting.. Ik word doorverwezen naar een geschikte behandelaar. Ik ga eens rustig jullie berichten doorlezen, waar jullie zoal tegenaan lopen.
Ik ben altijd waakzaam, alert, vluchtbereid.
Slaapproblemen, vermoeidheid
Depressieve stemmingen
Soms het gevoel van vervreemding
Trek mij terug
Enorme stress bij dingen van "vroeger" Ik heb in een relatie gezeten met huiselijke geweld...
Het is aan het licht gekomen nu ik in revalidatie ben voor Fibromyalgie.. Ik heb het altijd kunnen wegdrukken, vermijden maar dat gaat nu niet meer..
Ik ben altijd waakzaam, alert, vluchtbereid.
Slaapproblemen, vermoeidheid
Depressieve stemmingen
Soms het gevoel van vervreemding
Trek mij terug
Enorme stress bij dingen van "vroeger" Ik heb in een relatie gezeten met huiselijke geweld...
Het is aan het licht gekomen nu ik in revalidatie ben voor Fibromyalgie.. Ik heb het altijd kunnen wegdrukken, vermijden maar dat gaat nu niet meer..
woensdag 18 maart 2015 om 20:01
@IBI, het voelt inderdaad goed die duidelijkheid m.b.t de medicatie. Geeft rust.
Dat was ook wat voor je vriend zeg! Inderdaad geen goed plan.
Fijn dat je een gesprek kon hebben met je vriend erbij. Wat goed ook dat jullie dat doen!
Jammer dat het zolang duurt met je vrijwilligerswerk. Zou inderdaad fijn zijn om te kunnen beginnen.
Hoe heeft het nieuwe receptje gesmaakt?
Dat was ook wat voor je vriend zeg! Inderdaad geen goed plan.
Fijn dat je een gesprek kon hebben met je vriend erbij. Wat goed ook dat jullie dat doen!
Jammer dat het zolang duurt met je vrijwilligerswerk. Zou inderdaad fijn zijn om te kunnen beginnen.
Hoe heeft het nieuwe receptje gesmaakt?
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
woensdag 18 maart 2015 om 20:03
Hai,
Ik heb dit topic een tijdje geleden in 1 ruk uitgelezen. Wat een herkenning.
Ik durfde toen geen berichtje te plaatsen. Nu toch een poging wagen.
Ik vind het heel fijn hoe positief jullie in het leven staan, ondanks alles. Knap hoor!
Ik heb ook post traumatische stressklachten maar ben er op dit moment niet echt mee aan het werk omdat ik eerst wat stabieler moet worden.
Ik ben sas, 31 jaar, en woon in het midden van het land.
Ben 100% afgekeurd en nu hard op zoek naar vrijwilligerswerk. Ik twijfel tussen een administratief baantje of wandelen met honden van het dierenasiel.
Heb ik vrijdag een gesprek over.
Euhm jullie kunnen loepen maar dan vind je een heel depressief berichtje van toen het echt kut ging...
Om een lang verhaal kort te maken; mag ik hier meeschrijven?
Groetjes sas
Ps die anti epileptica of nachtmerriemedicatie heet topomax of topiramaat. Maar werkt niet tegen de huis tuin en keuken nachtmerries. Wel tegen herbelevingen.
Ik vind het een fijn middel en heb geen last van bijwerkingen.
Ik heb dit topic een tijdje geleden in 1 ruk uitgelezen. Wat een herkenning.
Ik durfde toen geen berichtje te plaatsen. Nu toch een poging wagen.
Ik vind het heel fijn hoe positief jullie in het leven staan, ondanks alles. Knap hoor!
Ik heb ook post traumatische stressklachten maar ben er op dit moment niet echt mee aan het werk omdat ik eerst wat stabieler moet worden.
Ik ben sas, 31 jaar, en woon in het midden van het land.
Ben 100% afgekeurd en nu hard op zoek naar vrijwilligerswerk. Ik twijfel tussen een administratief baantje of wandelen met honden van het dierenasiel.
Heb ik vrijdag een gesprek over.
Euhm jullie kunnen loepen maar dan vind je een heel depressief berichtje van toen het echt kut ging...
Om een lang verhaal kort te maken; mag ik hier meeschrijven?
Groetjes sas
Ps die anti epileptica of nachtmerriemedicatie heet topomax of topiramaat. Maar werkt niet tegen de huis tuin en keuken nachtmerries. Wel tegen herbelevingen.
Ik vind het een fijn middel en heb geen last van bijwerkingen.
woensdag 18 maart 2015 om 20:08
woensdag 18 maart 2015 om 20:26
Sas en Louise, Welkom! Uiteraard staat het jullie vrij om hier mee te schrijven. Graag zelfs.
Klopt idd. het was topomax, idd. voor herbelevingen in je slaap maar ook wel overdag. Niet voor de gangbare nachtmerries maar ik denk dat de meeste hier liever een gewone nachtmerrie hebben dan een herbeleving ik althans wel.
Goed dat je aan het kijken bent voor vrijwilligerswerk, het moet echt iets zijn wat bij je past en wat je aankan op alle fronten in je leven.
Het receptje vond ik een beetje tegenvallen. Wel had ik er voor het eerst een kaasburger bij en die was wel voor herhaling vatbaar.
Nu lekker een kop koffie en me in houden om er geen reep chocolade bij te nemen haha.
Vriendin appte net of ik morgen wil gaan ontbijten (hier in het dorp kun je lekker ontbijten) maar denk er nog even over na. We zijn dinsdag ook al geweest en wilde eigenlijk even uitslapen.
Heb best zin in het weekend. Zaterdag komen er vrienden, naar een woonboulevard en daarna uit eten. Zondag wordt mijn neefje 5 en dat wordt uiteraard leuk gevierd. Wil nog even een kaartje voor hem maken.
Hebben jullie nog plannen de komende dagen?
Klopt idd. het was topomax, idd. voor herbelevingen in je slaap maar ook wel overdag. Niet voor de gangbare nachtmerries maar ik denk dat de meeste hier liever een gewone nachtmerrie hebben dan een herbeleving ik althans wel.
Goed dat je aan het kijken bent voor vrijwilligerswerk, het moet echt iets zijn wat bij je past en wat je aankan op alle fronten in je leven.
Het receptje vond ik een beetje tegenvallen. Wel had ik er voor het eerst een kaasburger bij en die was wel voor herhaling vatbaar.
Nu lekker een kop koffie en me in houden om er geen reep chocolade bij te nemen haha.
Vriendin appte net of ik morgen wil gaan ontbijten (hier in het dorp kun je lekker ontbijten) maar denk er nog even over na. We zijn dinsdag ook al geweest en wilde eigenlijk even uitslapen.
Heb best zin in het weekend. Zaterdag komen er vrienden, naar een woonboulevard en daarna uit eten. Zondag wordt mijn neefje 5 en dat wordt uiteraard leuk gevierd. Wil nog even een kaartje voor hem maken.
Hebben jullie nog plannen de komende dagen?
woensdag 18 maart 2015 om 22:14
Welkom Louise en Sas, Sas kende ik al, hee Sas!, en Louise uit andere topics denk ik, er zijn meerdere Louise's, of niet? Iig welkom. De klachten die je opsomt, Louise, zijn denk ik voor de meeste herkenbaar. We praten hier vooral over wat je eraan doet om ermee om te gaan want de klachten lijken heel erg op elkaar. Ik herken alles in je rijtje iig.
Ik gebruik een vrij hoge dosis venlafaxine, 150 mg, en dat heeft wonderen gedaan voor mijn herbelevingen. Nu word ik duizelig ipv dat ik een angstaanval krijg, ik teken ervoor. Ik ben ook afgekeurd en denk niet aan afbouwen. Antipsychotica en antiepileptica wil ik niet omdat ik het met deze medicatie trek, bovendien mag ik zoveel oxazepam en temazepam gebruiken als ik wil. Ik ben niet verslavingsgevoelig gelukkig. Dat gaat al jaren redelijk maar ik heb ook een chronisch depressieve stoornis en ik zal altijd mijn zwarte periodes houden. Dat is deels biochemisch bij mij. Werken ben ik niet mee bezig, ik ben vier keer depressief geweest, vrij lang en heb mezelf gereintegreerd. De arbeidsmarkt moet een heel stuk flexibeler worden, wil ik ooit nog kunnen werken. Ik was woonbegeleider en genoot erg van mijn werk.
Maar ik heb wel mijn activiteiten, ik heb twee grote honden waar ik elke dag, elke dag?, ja elke dag mee wandel, haha. Ze zijn wat gestructureerd in het denken en een dag niet wandelen, zitten ze te streshijgen hier. Dat kan niet. Ik hou van honden vanwege die eigenschap omdat ze me de deur uittrekken. Dus ik wandel 1,5-2 uur, soms minder, maar niet minder dan een uur want dan geven ze me juist stress. En dat is niet de bedoeling. Ik kan het iedereen aanraden met depressie, alleen moet je een hond wel genoeg kunnen bieden natuurlijk.
Ik ben gestopt met de pil, had ik al verteld, denk ik. Niet om zwanger te worden maar het kwam toevallig zo uit. En ik voel me na drie maanden nu, minder depressief. Maar ook wat druk en soms boos, wat niet zo bij me past. Toch denk ik dat ik niet meer aan de pil wil. Ik rook ook en met de pil erbij is dat niet gezond. Stoppen met roken is nog utopie voor mij. Ik heb het jaren geleden eens geprobeerd. Pfff dat doe ik niet zonder begeleiding meer hoor.
Zorgverzekering is bijna rond. Ik moest gegevens versturen en dat ging steeds mis, zucht. Zodra dat rond is, ga ik een tandarts bellen! Nou even met de honden naar buiteb.
Ik gebruik een vrij hoge dosis venlafaxine, 150 mg, en dat heeft wonderen gedaan voor mijn herbelevingen. Nu word ik duizelig ipv dat ik een angstaanval krijg, ik teken ervoor. Ik ben ook afgekeurd en denk niet aan afbouwen. Antipsychotica en antiepileptica wil ik niet omdat ik het met deze medicatie trek, bovendien mag ik zoveel oxazepam en temazepam gebruiken als ik wil. Ik ben niet verslavingsgevoelig gelukkig. Dat gaat al jaren redelijk maar ik heb ook een chronisch depressieve stoornis en ik zal altijd mijn zwarte periodes houden. Dat is deels biochemisch bij mij. Werken ben ik niet mee bezig, ik ben vier keer depressief geweest, vrij lang en heb mezelf gereintegreerd. De arbeidsmarkt moet een heel stuk flexibeler worden, wil ik ooit nog kunnen werken. Ik was woonbegeleider en genoot erg van mijn werk.
Maar ik heb wel mijn activiteiten, ik heb twee grote honden waar ik elke dag, elke dag?, ja elke dag mee wandel, haha. Ze zijn wat gestructureerd in het denken en een dag niet wandelen, zitten ze te streshijgen hier. Dat kan niet. Ik hou van honden vanwege die eigenschap omdat ze me de deur uittrekken. Dus ik wandel 1,5-2 uur, soms minder, maar niet minder dan een uur want dan geven ze me juist stress. En dat is niet de bedoeling. Ik kan het iedereen aanraden met depressie, alleen moet je een hond wel genoeg kunnen bieden natuurlijk.
Ik ben gestopt met de pil, had ik al verteld, denk ik. Niet om zwanger te worden maar het kwam toevallig zo uit. En ik voel me na drie maanden nu, minder depressief. Maar ook wat druk en soms boos, wat niet zo bij me past. Toch denk ik dat ik niet meer aan de pil wil. Ik rook ook en met de pil erbij is dat niet gezond. Stoppen met roken is nog utopie voor mij. Ik heb het jaren geleden eens geprobeerd. Pfff dat doe ik niet zonder begeleiding meer hoor.
Zorgverzekering is bijna rond. Ik moest gegevens versturen en dat ging steeds mis, zucht. Zodra dat rond is, ga ik een tandarts bellen! Nou even met de honden naar buiteb.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
