Geld & Recht
alle pijlers
Echtscheiding
maandag 23 maart 2015 om 10:45
Hallo allemaal,
De kogel is door de kerk. Wij hebben gezamenlijk besloten om te gaan scheiden. En wel zo spoedig mogelijk. Aankomende week de eerste afspraak bij de advocaat en dan hopen wij dat alles zo snel mogelijk afgewikkeld kan worden.
We hebben twee kleine kinderen (3,5 en 1,5 jaar). Nu wil ik, in het belang van de kinderen, alles op een vriendschappelijke manier afronden. We zitten immers de rest van ons leven nog aan elkaar vast. Zijn intentie is ook om alles op een vriendschappelijke manier af te ronden.
Ik wil graag dat de kinderen bij mij komen wonen. Ik werk parttime, op kantoortijden, flexibel met opvang (ook vanuit mijn werkgever kan ik zo weg als er iets is met de kinderen), heb een kleine netwerk waar ik op kan vallen. Kort samengevat: bij mij wonen ze stabieler en is er altijd iemand voor ze (zoveel mogelijk ik).
Hij werkt fulltime, onregelmatige diensten (overdag en in de avonden laat tot een uur of 22), ook in de weekenden, geen netwerk waar hij gebruik van kan maken. Kort samengevat: minder stabiel voor de kinderen en dan zal hij veel opvang moeten regelen.
Hij blijft in het huis wonen. Ik wil tijdelijk naar mijn ouders toe. Maar verwacht binnen zeer korte tijd een woning te kunnen krijgen van de woningbouw (minder dan zes maanden). Nu weet ik dus niet of we nog samen onder 1 dak moeten blijven wonen totdat ik een woning heb gekregen. Hij wil dit graag, maar ik ervaar erg veel spanning met hem samen in 1 huis.
Nu heeft hij in zijn hoofd gehaald dat de kinderen bij hem blijven wonen en dat hij co-ouderschap wil. Of zoals hij dat zo mooi noemt: 4 dagen bij hem en 3 dagen bij mij. Maar hoe wil hij dat waarmaken denk ik dan. Dat kan toch niet? Ik ga trouwens verhuizen naar een woonplaats 35 km verderop (met zijn goedkeuring). Ik kan geen woning krijgen in zijn woonplaats omdat ik daar niet ingeschreven sta en het een dure stad is (Amsterdam). Particulier kan ik niet huren, inkomen te laag, dus ben ik min of meer verplicht om te verhuizen naar woonplaats B waar ik ook werk.
Nu zal dit bij de advocaat ook allemaal aan de orde komen, maar ik ben meer een voorstander van een goede omgangsregeling. Hij mag de kinderen zo vaak ophalen als hij wil (op zijn vrije dagen en eens in de drie weken een weekend wanneer hij vrij is).
Ik heb wat rond gelezen op internet maar zijn er harde eisen voor een co-ouderschap? Zoals dat je verplicht bij elkaar in de buurt moet wonen etc? Ik hoop dat hij niet zijn zin door wil drukken en dat de scheiding nog langer gaat duren.
En stel we zijn het met elkaar eens over alle afspraken die we maken, hoe lang duurt het totdat het afgerond is? We nemen een gezamenlijke advocaat trouwens.
Alvast bedankt voor de reacties.
De kogel is door de kerk. Wij hebben gezamenlijk besloten om te gaan scheiden. En wel zo spoedig mogelijk. Aankomende week de eerste afspraak bij de advocaat en dan hopen wij dat alles zo snel mogelijk afgewikkeld kan worden.
We hebben twee kleine kinderen (3,5 en 1,5 jaar). Nu wil ik, in het belang van de kinderen, alles op een vriendschappelijke manier afronden. We zitten immers de rest van ons leven nog aan elkaar vast. Zijn intentie is ook om alles op een vriendschappelijke manier af te ronden.
Ik wil graag dat de kinderen bij mij komen wonen. Ik werk parttime, op kantoortijden, flexibel met opvang (ook vanuit mijn werkgever kan ik zo weg als er iets is met de kinderen), heb een kleine netwerk waar ik op kan vallen. Kort samengevat: bij mij wonen ze stabieler en is er altijd iemand voor ze (zoveel mogelijk ik).
Hij werkt fulltime, onregelmatige diensten (overdag en in de avonden laat tot een uur of 22), ook in de weekenden, geen netwerk waar hij gebruik van kan maken. Kort samengevat: minder stabiel voor de kinderen en dan zal hij veel opvang moeten regelen.
Hij blijft in het huis wonen. Ik wil tijdelijk naar mijn ouders toe. Maar verwacht binnen zeer korte tijd een woning te kunnen krijgen van de woningbouw (minder dan zes maanden). Nu weet ik dus niet of we nog samen onder 1 dak moeten blijven wonen totdat ik een woning heb gekregen. Hij wil dit graag, maar ik ervaar erg veel spanning met hem samen in 1 huis.
Nu heeft hij in zijn hoofd gehaald dat de kinderen bij hem blijven wonen en dat hij co-ouderschap wil. Of zoals hij dat zo mooi noemt: 4 dagen bij hem en 3 dagen bij mij. Maar hoe wil hij dat waarmaken denk ik dan. Dat kan toch niet? Ik ga trouwens verhuizen naar een woonplaats 35 km verderop (met zijn goedkeuring). Ik kan geen woning krijgen in zijn woonplaats omdat ik daar niet ingeschreven sta en het een dure stad is (Amsterdam). Particulier kan ik niet huren, inkomen te laag, dus ben ik min of meer verplicht om te verhuizen naar woonplaats B waar ik ook werk.
Nu zal dit bij de advocaat ook allemaal aan de orde komen, maar ik ben meer een voorstander van een goede omgangsregeling. Hij mag de kinderen zo vaak ophalen als hij wil (op zijn vrije dagen en eens in de drie weken een weekend wanneer hij vrij is).
Ik heb wat rond gelezen op internet maar zijn er harde eisen voor een co-ouderschap? Zoals dat je verplicht bij elkaar in de buurt moet wonen etc? Ik hoop dat hij niet zijn zin door wil drukken en dat de scheiding nog langer gaat duren.
En stel we zijn het met elkaar eens over alle afspraken die we maken, hoe lang duurt het totdat het afgerond is? We nemen een gezamenlijke advocaat trouwens.
Alvast bedankt voor de reacties.
maandag 23 maart 2015 om 10:47
maandag 23 maart 2015 om 10:48
quote:lilalinda schreef op 23 maart 2015 @ 10:47:
Ik vind dat je man gelijk heeft (en hoe hij het rond maakt, is aan hem). Het zijn ook zijn kinderen. Voor de kinderen juist heel fijn om een band met hem op te bouwen.
En jij... kunt wat meer gaan werken, zodat jullie ook financieel gelijkwaardiger uit deze scheiding komen+1
Ik vind dat je man gelijk heeft (en hoe hij het rond maakt, is aan hem). Het zijn ook zijn kinderen. Voor de kinderen juist heel fijn om een band met hem op te bouwen.
En jij... kunt wat meer gaan werken, zodat jullie ook financieel gelijkwaardiger uit deze scheiding komen+1
.
maandag 23 maart 2015 om 10:53
Het is een standaard-patroon. Een stel gaat uit elkaar, zeggen te handelen 'in het belang van de kinderen', maar beide partijen willen vooral hun eigen wensen doordrukken.
Waarom niet echt in het belang van de kinderen denken? Dat begint met ophouden met dat gesleep met kinderen tussen 2 huizen, al helemaal als die huizen in 2 steden staan. 1 huis, waar de kinderen wonen, waar de ouders om de beurt (bijvoorbeeld een week) bij in trekken. Dat geeft veel meer rust.
Het enige wat er dan overblijft is de vraag waar je de rest van de tijd moet wonen. Bij ouders, in een klein flatje, alles kan. Het grote voordeel is dat die woning geen ruimte voor kinderen nodig heeft, dus zelfs een kamer of ministudio is genoeg.
Waarom niet echt in het belang van de kinderen denken? Dat begint met ophouden met dat gesleep met kinderen tussen 2 huizen, al helemaal als die huizen in 2 steden staan. 1 huis, waar de kinderen wonen, waar de ouders om de beurt (bijvoorbeeld een week) bij in trekken. Dat geeft veel meer rust.
Het enige wat er dan overblijft is de vraag waar je de rest van de tijd moet wonen. Bij ouders, in een klein flatje, alles kan. Het grote voordeel is dat die woning geen ruimte voor kinderen nodig heeft, dus zelfs een kamer of ministudio is genoeg.
Anarchie is leuk, maar je blijft van mijn kaas af
maandag 23 maart 2015 om 10:53
Vraag hem hoe hij voor ze gaat zorgen op de dagen dat hij moet werken. Voor de kinderen zal het fijner zijn om vaste dagen bij vader en moeder te hebben. Al zijn jullie kinderen nog erg klein nu.
Heb je al over een mediator gedacht? Die zal jullie vragen hoe je het ziet na de scheiding en met jullie daar naar kijken en zoeken naar een goeie middenweg.
Hoe lang zoiets duurt ligt vaak aan jullie zelf. En of jullie er makkelijk uitkomen.
Heb je al over een mediator gedacht? Die zal jullie vragen hoe je het ziet na de scheiding en met jullie daar naar kijken en zoeken naar een goeie middenweg.
Hoe lang zoiets duurt ligt vaak aan jullie zelf. En of jullie er makkelijk uitkomen.
maandag 23 maart 2015 om 10:54
Zo zeg, jouw ex to be mag eens de 3 weken zijn kinderen een weekend zien? Meen je dat serieus of heb je dat liever ook niet?
Ga voor co-ouderschap of een betere omgangsregeling dan dit. Zoals jij het voorstelt bouwen de kinderen geen band met hun vader.
Weet je zeker dat je op 35 km van Amsterdam binnen 6 maanden een huurhuis hebt van de woningbouwvereniging?
Verder eens met Lilalinde. Ga werken!
Ga voor co-ouderschap of een betere omgangsregeling dan dit. Zoals jij het voorstelt bouwen de kinderen geen band met hun vader.
Weet je zeker dat je op 35 km van Amsterdam binnen 6 maanden een huurhuis hebt van de woningbouwvereniging?
Verder eens met Lilalinde. Ga werken!
maandag 23 maart 2015 om 10:55
Ik ben het compleet met je eens, bij jou is het veilig en stabiel, bij hem is het afwachten wie voor de kinderen zorgt. Hoe wil hij dat gaan doen, 4 dagen in de week? En waarom denkt hij recht te hebben op ruim de helft van de tijd? Zo ver uit elkaar gaan wonen vind ik in jullie situatie dan weer niet zo handig, zo wordt het voor je ex wel lastig om de kinderen op te halen en te brengen maar goed, dat is besproken dus dat zal zijn weg wel vinden.
Ik zou in jouw plaats van hem willen weten hoe hij de opvang denkt te regelen bij een 50-50 regeling.
Ik zou in jouw plaats van hem willen weten hoe hij de opvang denkt te regelen bij een 50-50 regeling.
maandag 23 maart 2015 om 10:57
quote:Rooss4.0 schreef op 23 maart 2015 @ 10:55:
Ik ben het compleet met je eens, bij jou is het veilig en stabiel, bij hem is het afwachten wie voor de kinderen zorgt. Hoe wil hij dat gaan doen, 4 dagen in de week? En waarom denkt hij recht te hebben op ruim de helft van de tijd? Zo ver uit elkaar gaan wonen vind ik in jullie situatie dan weer niet zo handig, zo wordt het voor je ex wel lastig om de kinderen op te halen en te brengen maar goed, dat is besproken dus dat zal zijn weg wel vinden.
Ik zou in jouw plaats van hem willen weten hoe hij de opvang denkt te regelen bij een 50-50 regeling.Uhm, waarom zou TO daar wel recht op hebben, en de vader niet?
Ik ben het compleet met je eens, bij jou is het veilig en stabiel, bij hem is het afwachten wie voor de kinderen zorgt. Hoe wil hij dat gaan doen, 4 dagen in de week? En waarom denkt hij recht te hebben op ruim de helft van de tijd? Zo ver uit elkaar gaan wonen vind ik in jullie situatie dan weer niet zo handig, zo wordt het voor je ex wel lastig om de kinderen op te halen en te brengen maar goed, dat is besproken dus dat zal zijn weg wel vinden.
Ik zou in jouw plaats van hem willen weten hoe hij de opvang denkt te regelen bij een 50-50 regeling.Uhm, waarom zou TO daar wel recht op hebben, en de vader niet?
.
maandag 23 maart 2015 om 10:58
Een scheiding is het moment dat je (vaak voorgoed) bepaalt hoe de verzorgingssituatie van je kinderen eruit zal zien.
Verder schrijf je 'Ik hoop dat hij niet zijn zin door wil drukken' en 'Nu heeft hij in zijn hoofd gehaald'. Juist. Je vindt het maar lastig, geloof ik. Zo'n man waar je én niet meer bij wilt zijn én die ook nog eens mee wil praten over de toekomst van (ook) zijn kinderen.
Nu is een scheiding meestal niet een situatie waarin je optimaal met elkaar communiceert, dat snap ik best, maar ik lees in jouw verhaal over een vrouw die de scheiding er zo snel en pijnloos mogelijk voor zichzelf wil doorduwen. En dat gaat niet.
Verder wat lilalinda zegt.
Verder schrijf je 'Ik hoop dat hij niet zijn zin door wil drukken' en 'Nu heeft hij in zijn hoofd gehaald'. Juist. Je vindt het maar lastig, geloof ik. Zo'n man waar je én niet meer bij wilt zijn én die ook nog eens mee wil praten over de toekomst van (ook) zijn kinderen.
Nu is een scheiding meestal niet een situatie waarin je optimaal met elkaar communiceert, dat snap ik best, maar ik lees in jouw verhaal over een vrouw die de scheiding er zo snel en pijnloos mogelijk voor zichzelf wil doorduwen. En dat gaat niet.
Verder wat lilalinda zegt.
maandag 23 maart 2015 om 10:58
Wat zijn jouw argumenten voor geen co-ouderschap behalve ik weet niet hoe hij dit gaat doen?
Dat is aan hem, uitelkaar is uitelkaar.
Voor jou zelf, hij wil zijn zin niet door drukken, dat wil jij. Als je zo doorgaat denk ik dat dit niet veel langer vriendschappelijk zal gaan.
Dat is aan hem, uitelkaar is uitelkaar.
Voor jou zelf, hij wil zijn zin niet door drukken, dat wil jij. Als je zo doorgaat denk ik dat dit niet veel langer vriendschappelijk zal gaan.
Er wordt hier meer gezogen dan in de gemiddelde pornofilm.
maandag 23 maart 2015 om 10:59
Opzich is een co ouderschap geen slecht idee, jij kunt wat meer gaan werken zodat je het financieel ook wat beter hebt na een scheiding. Je zult het dadelijk toch met 1 inkomen moeten doen.
Het is zijn zorg hoe hij de opvang regelt, en tja de afstand.. dat zullen jullie af moeten spreken, jij brengt ze weg en hij brengt ze terug bijv.
Sterkte!
Het is zijn zorg hoe hij de opvang regelt, en tja de afstand.. dat zullen jullie af moeten spreken, jij brengt ze weg en hij brengt ze terug bijv.
Sterkte!
Weet wat je zegt, maar zeg niet alles wat je weet
maandag 23 maart 2015 om 11:00
quote:isa__88 schreef op 23 maart 2015 @ 10:57:
[...]
Uhm, waarom zou TO daar wel recht op hebben, en de vader niet?
Ik ga er voor het gemak maar even vanuit dat moeders tot nu toe vooral voor ze gezorgd heeft.
De helft zou ik billijk vinden als dat te regelen is, 3 om 4 dagen niet. Waarom niet? Daarom niet.
[...]
Uhm, waarom zou TO daar wel recht op hebben, en de vader niet?
Ik ga er voor het gemak maar even vanuit dat moeders tot nu toe vooral voor ze gezorgd heeft.
De helft zou ik billijk vinden als dat te regelen is, 3 om 4 dagen niet. Waarom niet? Daarom niet.
maandag 23 maart 2015 om 11:00
Nou nou gelijk ben ik arrogant. Dan had ik het wat uitgebreider moeten schrijven. Hij wil de kinderen bij zich hebben zodat hij kan genieten van de 'belastingvoordelen' zodat hij dat zo mooi zegt. En co-ouderschap wil hij omdat hij geen alimentatie wilt betalen.
Tuurlijk wil ik de kinderen bij mij. Ik zorg al voor ze sinds ze geboren zijn. Hij is nog niet een keer in de ochtenden opgestaan om ze een fles te geven toen ze wat jonger waren. Ik betaal alles voor ze. Voeding, luiers, kleding etc. Hij steekt geen poot uit. Als dit mij arrogant maakt, dan is dat maar zo.
Als het moet zoals hij dat graag wilt, dan zouden de kinderen zeker 4 dagen in de week naar de gastouder moeten van 13 tot 23 uur? Nou mooi niet. Ik heb als moeder ook veel te vinden. Ik hoef geen enkele alimentatie van hem. Ik red mij wel. Wil gewoon voor een goede omgangsregeling en de kinderen een stabiel huis geven.
Tuurlijk wil ik de kinderen bij mij. Ik zorg al voor ze sinds ze geboren zijn. Hij is nog niet een keer in de ochtenden opgestaan om ze een fles te geven toen ze wat jonger waren. Ik betaal alles voor ze. Voeding, luiers, kleding etc. Hij steekt geen poot uit. Als dit mij arrogant maakt, dan is dat maar zo.
Als het moet zoals hij dat graag wilt, dan zouden de kinderen zeker 4 dagen in de week naar de gastouder moeten van 13 tot 23 uur? Nou mooi niet. Ik heb als moeder ook veel te vinden. Ik hoef geen enkele alimentatie van hem. Ik red mij wel. Wil gewoon voor een goede omgangsregeling en de kinderen een stabiel huis geven.
maandag 23 maart 2015 om 11:02
quote:wished- schreef op 23 maart 2015 @ 10:59:
Opzich is een co ouderschap geen slecht idee, jij kunt wat meer gaan werken zodat je het financieel ook wat beter hebt na een scheiding. Je zult het dadelijk toch met 1 inkomen moeten doen.
Het is zijn zorg hoe hij de opvang regelt, en tja de afstand.. dat zullen jullie af moeten spreken, jij brengt ze weg en hij brengt ze terug bijv.
Sterkte!Ik werk vier dagen. 32 uur. In mijn branche is dat 'parttime'. Het is niet dat ik 2 of drie dagen werk. Vier dagen doordeweeks. Ik kan gedeeltelijk thuiswerken wanneer ik dat wil. Heb een baan waar ik zelfstandig ben en mijn werkgever is erg flexibel.
Opzich is een co ouderschap geen slecht idee, jij kunt wat meer gaan werken zodat je het financieel ook wat beter hebt na een scheiding. Je zult het dadelijk toch met 1 inkomen moeten doen.
Het is zijn zorg hoe hij de opvang regelt, en tja de afstand.. dat zullen jullie af moeten spreken, jij brengt ze weg en hij brengt ze terug bijv.
Sterkte!Ik werk vier dagen. 32 uur. In mijn branche is dat 'parttime'. Het is niet dat ik 2 of drie dagen werk. Vier dagen doordeweeks. Ik kan gedeeltelijk thuiswerken wanneer ik dat wil. Heb een baan waar ik zelfstandig ben en mijn werkgever is erg flexibel.
maandag 23 maart 2015 om 11:02
maandag 23 maart 2015 om 11:03
Ik vind dat jij gelijk hebt en dat zulke kleine kinderen gewoon bij hun moeder moeten wonen en co-ouderschap veel te onrustig is. Maar rechters, advocaten, hulpverlening etc vinden co-ouderschap vaak veel beter. Dus als je man blijftvasthouden aan co-ouderschap dan zal hij dat voor elkaar krijgen. Ja dan moeten de kinderen ineens veel vaker naar de opvang maar dat is in Nederland ook volkomen geaccepteerd.
Wil je nog steeds zo graag scheiden als je je kinderen maar om de week ziet?
Overigens vind ik het een slecht idee om ze eerst bij je ouders te laten wonen. Zijn ze net gewend kunnen ze weer verkassen. Het moet toch mogelijk zijn om bij elkaar te blijven wonen totdat je een huis hebt. Zeker als je verwacht dat dit binnen 6 maanden is.
Wil je nog steeds zo graag scheiden als je je kinderen maar om de week ziet?
Overigens vind ik het een slecht idee om ze eerst bij je ouders te laten wonen. Zijn ze net gewend kunnen ze weer verkassen. Het moet toch mogelijk zijn om bij elkaar te blijven wonen totdat je een huis hebt. Zeker als je verwacht dat dit binnen 6 maanden is.
maandag 23 maart 2015 om 11:04
quote:online12345 schreef op 23 maart 2015 @ 11:00:
Nou nou gelijk ben ik arrogant. Dan had ik het wat uitgebreider moeten schrijven. Hij wil de kinderen bij zich hebben zodat hij kan genieten van de 'belastingvoordelen' zodat hij dat zo mooi zegt. En co-ouderschap wil hij omdat hij geen alimentatie wilt betalen.
Tuurlijk wil ik de kinderen bij mij. Ik zorg al voor ze sinds ze geboren zijn. Hij is nog niet een keer in de ochtenden opgestaan om ze een fles te geven toen ze wat jonger waren. Ik betaal alles voor ze. Voeding, luiers, kleding etc. Hij steekt geen poot uit. Als dit mij arrogant maakt, dan is dat maar zo.
Als het moet zoals hij dat graag wilt, dan zouden de kinderen zeker 4 dagen in de week naar de gastouder moeten van 13 tot 23 uur? Nou mooi niet. Ik heb als moeder ook veel te vinden. Ik hoef geen enkele alimentatie van hem. Ik red mij wel. Wil gewoon voor een goede omgangsregeling en de kinderen een stabiel huis geven.
Tja, je zal toch met je ex man om tafel moeten zitten of naar een mediator gaan.
Want wat jij zegt eens in de drie weken een keertje ophalen en een keertje op een vrije dag, vind ik ook nogal krom.
Nou nou gelijk ben ik arrogant. Dan had ik het wat uitgebreider moeten schrijven. Hij wil de kinderen bij zich hebben zodat hij kan genieten van de 'belastingvoordelen' zodat hij dat zo mooi zegt. En co-ouderschap wil hij omdat hij geen alimentatie wilt betalen.
Tuurlijk wil ik de kinderen bij mij. Ik zorg al voor ze sinds ze geboren zijn. Hij is nog niet een keer in de ochtenden opgestaan om ze een fles te geven toen ze wat jonger waren. Ik betaal alles voor ze. Voeding, luiers, kleding etc. Hij steekt geen poot uit. Als dit mij arrogant maakt, dan is dat maar zo.
Als het moet zoals hij dat graag wilt, dan zouden de kinderen zeker 4 dagen in de week naar de gastouder moeten van 13 tot 23 uur? Nou mooi niet. Ik heb als moeder ook veel te vinden. Ik hoef geen enkele alimentatie van hem. Ik red mij wel. Wil gewoon voor een goede omgangsregeling en de kinderen een stabiel huis geven.
Tja, je zal toch met je ex man om tafel moeten zitten of naar een mediator gaan.
Want wat jij zegt eens in de drie weken een keertje ophalen en een keertje op een vrije dag, vind ik ook nogal krom.
.
maandag 23 maart 2015 om 11:05
Van belastingvoordelen kun je -geloof ik- samen profiteren door één kind bij hem in te laten schrijven. Ook over alimentatie kan je afspraken maken. Jullie wilden op een vriendschappelijke manier uit elkaar toch? Je laatste post klinkt niet erg vriendschappelijk.
Dat je niet wil dat je kinders van smorgens tot savonds bij een gastgezin zitten snap ik. En in tegenstelling tot mijn forumgenoten vind ik dat je daar ook best wat te vinden hebt, je kindjes zijn echt nog klein.
Ga nog een keer om tafel jôh, hou voor ogen dat je het voor je kinders goed wilt regelen. Ga naar een mediator.
Het "birdnesten" wat hier eerder is genoemd vind ik in jullie situatie best een plan, google daar eens op. Voor kleine kinders is een stabiele thuisplek toch echt een goed plan.
Dat je niet wil dat je kinders van smorgens tot savonds bij een gastgezin zitten snap ik. En in tegenstelling tot mijn forumgenoten vind ik dat je daar ook best wat te vinden hebt, je kindjes zijn echt nog klein.
Ga nog een keer om tafel jôh, hou voor ogen dat je het voor je kinders goed wilt regelen. Ga naar een mediator.
Het "birdnesten" wat hier eerder is genoemd vind ik in jullie situatie best een plan, google daar eens op. Voor kleine kinders is een stabiele thuisplek toch echt een goed plan.
maandag 23 maart 2015 om 11:06
quote:online12345 schreef op 23 maart 2015 @ 11:00:
Nou nou gelijk ben ik arrogant. Dan had ik het wat uitgebreider moeten schrijven. Hij wil de kinderen bij zich hebben zodat hij kan genieten van de 'belastingvoordelen' zodat hij dat zo mooi zegt. En co-ouderschap wil hij omdat hij geen alimentatie wilt betalen.
Tuurlijk wil ik de kinderen bij mij. Ik zorg al voor ze sinds ze geboren zijn. Hij is nog niet een keer in de ochtenden opgestaan om ze een fles te geven toen ze wat jonger waren. Ik betaal alles voor ze. Voeding, luiers, kleding etc. Hij steekt geen poot uit. Als dit mij arrogant maakt, dan is dat maar zo.
Als het moet zoals hij dat graag wilt, dan zouden de kinderen zeker 4 dagen in de week naar de gastouder moeten van 13 tot 23 uur? Nou mooi niet. Ik heb als moeder ook veel te vinden. Ik hoef geen enkele alimentatie van hem. Ik red mij wel. Wil gewoon voor een goede omgangsregeling en de kinderen een stabiel huis geven.Dit is ook wel wat meer informatie dan in je openingsbericht. Weet je zeker dat je vriendschappelijk uit elkaar gaat?
Nou nou gelijk ben ik arrogant. Dan had ik het wat uitgebreider moeten schrijven. Hij wil de kinderen bij zich hebben zodat hij kan genieten van de 'belastingvoordelen' zodat hij dat zo mooi zegt. En co-ouderschap wil hij omdat hij geen alimentatie wilt betalen.
Tuurlijk wil ik de kinderen bij mij. Ik zorg al voor ze sinds ze geboren zijn. Hij is nog niet een keer in de ochtenden opgestaan om ze een fles te geven toen ze wat jonger waren. Ik betaal alles voor ze. Voeding, luiers, kleding etc. Hij steekt geen poot uit. Als dit mij arrogant maakt, dan is dat maar zo.
Als het moet zoals hij dat graag wilt, dan zouden de kinderen zeker 4 dagen in de week naar de gastouder moeten van 13 tot 23 uur? Nou mooi niet. Ik heb als moeder ook veel te vinden. Ik hoef geen enkele alimentatie van hem. Ik red mij wel. Wil gewoon voor een goede omgangsregeling en de kinderen een stabiel huis geven.Dit is ook wel wat meer informatie dan in je openingsbericht. Weet je zeker dat je vriendschappelijk uit elkaar gaat?