Geld & Recht
alle pijlers
Echtscheiding
maandag 23 maart 2015 om 10:45
Hallo allemaal,
De kogel is door de kerk. Wij hebben gezamenlijk besloten om te gaan scheiden. En wel zo spoedig mogelijk. Aankomende week de eerste afspraak bij de advocaat en dan hopen wij dat alles zo snel mogelijk afgewikkeld kan worden.
We hebben twee kleine kinderen (3,5 en 1,5 jaar). Nu wil ik, in het belang van de kinderen, alles op een vriendschappelijke manier afronden. We zitten immers de rest van ons leven nog aan elkaar vast. Zijn intentie is ook om alles op een vriendschappelijke manier af te ronden.
Ik wil graag dat de kinderen bij mij komen wonen. Ik werk parttime, op kantoortijden, flexibel met opvang (ook vanuit mijn werkgever kan ik zo weg als er iets is met de kinderen), heb een kleine netwerk waar ik op kan vallen. Kort samengevat: bij mij wonen ze stabieler en is er altijd iemand voor ze (zoveel mogelijk ik).
Hij werkt fulltime, onregelmatige diensten (overdag en in de avonden laat tot een uur of 22), ook in de weekenden, geen netwerk waar hij gebruik van kan maken. Kort samengevat: minder stabiel voor de kinderen en dan zal hij veel opvang moeten regelen.
Hij blijft in het huis wonen. Ik wil tijdelijk naar mijn ouders toe. Maar verwacht binnen zeer korte tijd een woning te kunnen krijgen van de woningbouw (minder dan zes maanden). Nu weet ik dus niet of we nog samen onder 1 dak moeten blijven wonen totdat ik een woning heb gekregen. Hij wil dit graag, maar ik ervaar erg veel spanning met hem samen in 1 huis.
Nu heeft hij in zijn hoofd gehaald dat de kinderen bij hem blijven wonen en dat hij co-ouderschap wil. Of zoals hij dat zo mooi noemt: 4 dagen bij hem en 3 dagen bij mij. Maar hoe wil hij dat waarmaken denk ik dan. Dat kan toch niet? Ik ga trouwens verhuizen naar een woonplaats 35 km verderop (met zijn goedkeuring). Ik kan geen woning krijgen in zijn woonplaats omdat ik daar niet ingeschreven sta en het een dure stad is (Amsterdam). Particulier kan ik niet huren, inkomen te laag, dus ben ik min of meer verplicht om te verhuizen naar woonplaats B waar ik ook werk.
Nu zal dit bij de advocaat ook allemaal aan de orde komen, maar ik ben meer een voorstander van een goede omgangsregeling. Hij mag de kinderen zo vaak ophalen als hij wil (op zijn vrije dagen en eens in de drie weken een weekend wanneer hij vrij is).
Ik heb wat rond gelezen op internet maar zijn er harde eisen voor een co-ouderschap? Zoals dat je verplicht bij elkaar in de buurt moet wonen etc? Ik hoop dat hij niet zijn zin door wil drukken en dat de scheiding nog langer gaat duren.
En stel we zijn het met elkaar eens over alle afspraken die we maken, hoe lang duurt het totdat het afgerond is? We nemen een gezamenlijke advocaat trouwens.
Alvast bedankt voor de reacties.
De kogel is door de kerk. Wij hebben gezamenlijk besloten om te gaan scheiden. En wel zo spoedig mogelijk. Aankomende week de eerste afspraak bij de advocaat en dan hopen wij dat alles zo snel mogelijk afgewikkeld kan worden.
We hebben twee kleine kinderen (3,5 en 1,5 jaar). Nu wil ik, in het belang van de kinderen, alles op een vriendschappelijke manier afronden. We zitten immers de rest van ons leven nog aan elkaar vast. Zijn intentie is ook om alles op een vriendschappelijke manier af te ronden.
Ik wil graag dat de kinderen bij mij komen wonen. Ik werk parttime, op kantoortijden, flexibel met opvang (ook vanuit mijn werkgever kan ik zo weg als er iets is met de kinderen), heb een kleine netwerk waar ik op kan vallen. Kort samengevat: bij mij wonen ze stabieler en is er altijd iemand voor ze (zoveel mogelijk ik).
Hij werkt fulltime, onregelmatige diensten (overdag en in de avonden laat tot een uur of 22), ook in de weekenden, geen netwerk waar hij gebruik van kan maken. Kort samengevat: minder stabiel voor de kinderen en dan zal hij veel opvang moeten regelen.
Hij blijft in het huis wonen. Ik wil tijdelijk naar mijn ouders toe. Maar verwacht binnen zeer korte tijd een woning te kunnen krijgen van de woningbouw (minder dan zes maanden). Nu weet ik dus niet of we nog samen onder 1 dak moeten blijven wonen totdat ik een woning heb gekregen. Hij wil dit graag, maar ik ervaar erg veel spanning met hem samen in 1 huis.
Nu heeft hij in zijn hoofd gehaald dat de kinderen bij hem blijven wonen en dat hij co-ouderschap wil. Of zoals hij dat zo mooi noemt: 4 dagen bij hem en 3 dagen bij mij. Maar hoe wil hij dat waarmaken denk ik dan. Dat kan toch niet? Ik ga trouwens verhuizen naar een woonplaats 35 km verderop (met zijn goedkeuring). Ik kan geen woning krijgen in zijn woonplaats omdat ik daar niet ingeschreven sta en het een dure stad is (Amsterdam). Particulier kan ik niet huren, inkomen te laag, dus ben ik min of meer verplicht om te verhuizen naar woonplaats B waar ik ook werk.
Nu zal dit bij de advocaat ook allemaal aan de orde komen, maar ik ben meer een voorstander van een goede omgangsregeling. Hij mag de kinderen zo vaak ophalen als hij wil (op zijn vrije dagen en eens in de drie weken een weekend wanneer hij vrij is).
Ik heb wat rond gelezen op internet maar zijn er harde eisen voor een co-ouderschap? Zoals dat je verplicht bij elkaar in de buurt moet wonen etc? Ik hoop dat hij niet zijn zin door wil drukken en dat de scheiding nog langer gaat duren.
En stel we zijn het met elkaar eens over alle afspraken die we maken, hoe lang duurt het totdat het afgerond is? We nemen een gezamenlijke advocaat trouwens.
Alvast bedankt voor de reacties.
maandag 23 maart 2015 om 12:23
maandag 23 maart 2015 om 12:26
quote:blauweschildpad schreef op 23 maart 2015 @ 12:23:
[...]
En dat zijn ze dan ook niet, want ze zitten op de opvang.nou en? de verantwoordelijkheid voor de kinderen valt op dag A bij ouder X als deze moet werken zitten ze in de opvang. Ook al zou ouder Y de hele dag onder de zonnebank liggen. Zo werkt het als je gescheiden bent
[...]
En dat zijn ze dan ook niet, want ze zitten op de opvang.nou en? de verantwoordelijkheid voor de kinderen valt op dag A bij ouder X als deze moet werken zitten ze in de opvang. Ook al zou ouder Y de hele dag onder de zonnebank liggen. Zo werkt het als je gescheiden bent
maandag 23 maart 2015 om 12:27
quote:handigmetgeld schreef op 23 maart 2015 @ 12:19:
[...]
Dat werkt door te beginnen naar het belang van de kinderen te kijken, in plaats van meteen problemen te zien als 'ik wil niet in hetzelfde bed liggen waar mijn ex gisteren nog in lag'.
Je hebt een huis, en daar wonen de kinderen. Die zijn gebaat bij een stabiele omgeving, dus die blijven daar wonen. Dat is het eerste uitgangspunt. De ouders wonen er om de beurt bij in. Als je niet in hetzelfde bed wil, dan koop je maar een opblaasbed.
Daarnaast moeten de ouders ook ergens wonen. Dat is inderdaad iets ingewikkeler, want in het ergste geval heb je 3 woningen nodig waar je er vroeger 1 had. Maar het voordeel is dat dat inderdaad kamertjes kunnen zijn. In de meeste gevallen is er een keus tussen 2 woningen (allebei in meer of mindere mate geschikt voor kinderen), of 1 woning en 2 kamers/studio's die niet geschikt hoeven zijn voor kinderen. Dat maakt ineens niet zoveel meer uit. Of je gaat die 2e woning ook delen. Alles in het belang van de kinderen, die hebben niet gekozen voor deze ellende.
En als er ouders kunnen bijspringen of neiuwe partners in beeld komen is het nog eenvoudiger,
Het is natuurlijk niet gezegd dat de kinderen nu in een huis wonen dat ook geschikt is om twee pubers in op te voeden. Die kans lijkt me eerlijk gezegd in Amsterdam vrij klein, dat een jong gezin daar een "gezinshuis-op-de-groei" heeft. Het lijkt me waarschijnlijker dat TO en haar a.s. ex nu net als zoveel mensen met zulke jonge kinderen ergens in Amsterdam wonen waar het prima toeven is met een peuter en een baby, maar waar ze als ze niet zouden scheiden te zijner tijd zouden gaan verhuizen naar een groter/geschikter/ kindvriendelijker/dichter in de buurt van een goede school/ huis.
Met die aanname in het achterhoofd heb ik mijn eerdere advies gegeven om weer blanco te gaan beginnen en dan te bepalen waar ze allemaal gaan wonen. En of dat dan een keuze is voor een huis waar de kinderen hun vaste basis krijgen en de ouders een ruilhuis, of twee geschikte huizen op loop/fietsafstand waartussen de kinderen gaan pendelen, dat moeten ze zelf maar bepalen, daar ga ik niet over.
Feitelijk zeg ik wel degelijk hetzelfde als jij: creëer eerst een vaste basis voor de kinderen die ook over 5 of 10 jaar nog werkt, en kijk dan pas naar waar welke ouder gaat wonen en hoe je dat invult.
[...]
Dat werkt door te beginnen naar het belang van de kinderen te kijken, in plaats van meteen problemen te zien als 'ik wil niet in hetzelfde bed liggen waar mijn ex gisteren nog in lag'.
Je hebt een huis, en daar wonen de kinderen. Die zijn gebaat bij een stabiele omgeving, dus die blijven daar wonen. Dat is het eerste uitgangspunt. De ouders wonen er om de beurt bij in. Als je niet in hetzelfde bed wil, dan koop je maar een opblaasbed.
Daarnaast moeten de ouders ook ergens wonen. Dat is inderdaad iets ingewikkeler, want in het ergste geval heb je 3 woningen nodig waar je er vroeger 1 had. Maar het voordeel is dat dat inderdaad kamertjes kunnen zijn. In de meeste gevallen is er een keus tussen 2 woningen (allebei in meer of mindere mate geschikt voor kinderen), of 1 woning en 2 kamers/studio's die niet geschikt hoeven zijn voor kinderen. Dat maakt ineens niet zoveel meer uit. Of je gaat die 2e woning ook delen. Alles in het belang van de kinderen, die hebben niet gekozen voor deze ellende.
En als er ouders kunnen bijspringen of neiuwe partners in beeld komen is het nog eenvoudiger,
Het is natuurlijk niet gezegd dat de kinderen nu in een huis wonen dat ook geschikt is om twee pubers in op te voeden. Die kans lijkt me eerlijk gezegd in Amsterdam vrij klein, dat een jong gezin daar een "gezinshuis-op-de-groei" heeft. Het lijkt me waarschijnlijker dat TO en haar a.s. ex nu net als zoveel mensen met zulke jonge kinderen ergens in Amsterdam wonen waar het prima toeven is met een peuter en een baby, maar waar ze als ze niet zouden scheiden te zijner tijd zouden gaan verhuizen naar een groter/geschikter/ kindvriendelijker/dichter in de buurt van een goede school/ huis.
Met die aanname in het achterhoofd heb ik mijn eerdere advies gegeven om weer blanco te gaan beginnen en dan te bepalen waar ze allemaal gaan wonen. En of dat dan een keuze is voor een huis waar de kinderen hun vaste basis krijgen en de ouders een ruilhuis, of twee geschikte huizen op loop/fietsafstand waartussen de kinderen gaan pendelen, dat moeten ze zelf maar bepalen, daar ga ik niet over.
Feitelijk zeg ik wel degelijk hetzelfde als jij: creëer eerst een vaste basis voor de kinderen die ook over 5 of 10 jaar nog werkt, en kijk dan pas naar waar welke ouder gaat wonen en hoe je dat invult.
Am Yisrael Chai!
maandag 23 maart 2015 om 12:31
quote:Bromelia schreef op 23 maart 2015 @ 12:26:
TO, hoe ga je een urgentie lospeuteren?? Of stond je nog ingeschreven?Volgens mij was jij jet net eerder die aangaf dat ik urgentie wilde? Wie heeft het over een urgentie in hemelsnaam? Ik sta al heel lang ingeschreven en kan online zien hoeveel plekken ik opgeschoven ben op de lijst met het aantal woningzoekenden. En dat gaat hard op een bepaalde woning. Dus maak je geen zorgen, denk aan je hart, ik ga geen urgentie 'lospeuteren'
TO, hoe ga je een urgentie lospeuteren?? Of stond je nog ingeschreven?Volgens mij was jij jet net eerder die aangaf dat ik urgentie wilde? Wie heeft het over een urgentie in hemelsnaam? Ik sta al heel lang ingeschreven en kan online zien hoeveel plekken ik opgeschoven ben op de lijst met het aantal woningzoekenden. En dat gaat hard op een bepaalde woning. Dus maak je geen zorgen, denk aan je hart, ik ga geen urgentie 'lospeuteren'
maandag 23 maart 2015 om 12:31
quote:sabbaticalmeds schreef op 23 maart 2015 @ 12:26:
[...]
nou en? de verantwoordelijkheid voor de kinderen valt op dag A bij ouder X als deze moet werken zitten ze in de opvang. Ook al zou ouder Y de hele dag onder de zonnebank liggen. Zo werkt het als je gescheiden bentJa, en geen reden voor ouder X om de kinderen inplaats van naar de opvang naar ouder Y te brengen als deze gewoon beschikbaar is.
[...]
nou en? de verantwoordelijkheid voor de kinderen valt op dag A bij ouder X als deze moet werken zitten ze in de opvang. Ook al zou ouder Y de hele dag onder de zonnebank liggen. Zo werkt het als je gescheiden bentJa, en geen reden voor ouder X om de kinderen inplaats van naar de opvang naar ouder Y te brengen als deze gewoon beschikbaar is.
Everyone has a plan until they get punched in the face
maandag 23 maart 2015 om 12:34
quote:Ikbenanoniem schreef op 23 maart 2015 @ 12:24:
En omdat TO haar a.s. ex met kind 1 al zo'n slechte vader vond (geen luiers en flesjes en niet uit bed komen) besloot ze nog een tweede kind te maken.
Echt, ik vind dat altijd zo'n kulargument!
Ze kan het nooit hard maken maar ik vind het geen slecht argument om geen co-ouderschap te willen.
was de man van to nou een vader geweest die evenveel had gezorgd als to dan was het geen verrassing geweest dat hij voor co-ouderschap zou willen gaan.
Als hij nu nauwelijks na de kinderen om kijkt dan snap ik wel dat to co-ouderschap niet zo'n goed idee vindt
To kan het best prima vinden dat zij alle flesjes geeft en alle luiers verschoont dus dan was er geen reden om met deze man geen tweede kind te krijgen. Het kan best zijn dat de relatie nog gewoon goed was toen ze zwanger raakte. Met de zwangerschapsduur erbij praat je toch al over 2 ja a r geleden.
In 2 jaar kan er veel veranderen. Dingen die je 2 jaar terug echt niet zag aankomen.
En omdat TO haar a.s. ex met kind 1 al zo'n slechte vader vond (geen luiers en flesjes en niet uit bed komen) besloot ze nog een tweede kind te maken.
Echt, ik vind dat altijd zo'n kulargument!
Ze kan het nooit hard maken maar ik vind het geen slecht argument om geen co-ouderschap te willen.
was de man van to nou een vader geweest die evenveel had gezorgd als to dan was het geen verrassing geweest dat hij voor co-ouderschap zou willen gaan.
Als hij nu nauwelijks na de kinderen om kijkt dan snap ik wel dat to co-ouderschap niet zo'n goed idee vindt
To kan het best prima vinden dat zij alle flesjes geeft en alle luiers verschoont dus dan was er geen reden om met deze man geen tweede kind te krijgen. Het kan best zijn dat de relatie nog gewoon goed was toen ze zwanger raakte. Met de zwangerschapsduur erbij praat je toch al over 2 ja a r geleden.
In 2 jaar kan er veel veranderen. Dingen die je 2 jaar terug echt niet zag aankomen.
maandag 23 maart 2015 om 12:36
quote:blauweschildpad schreef op 23 maart 2015 @ 12:31:
[...]
Ja, en geen reden voor ouder X om de kinderen inplaats van naar de opvang naar ouder Y te brengen als deze gewoon beschikbaar is.Het allerlaatste dat je wilt is voor de opvang van je kinderen afhankelijk zijn van je ex. Zoiets zou in de praktijk uitsluitend werken wanneer beide ouders elkaar de kinderen gunnen en beiden pragmatisch met zo'n regeling kunnen omgaan.
[...]
Ja, en geen reden voor ouder X om de kinderen inplaats van naar de opvang naar ouder Y te brengen als deze gewoon beschikbaar is.Het allerlaatste dat je wilt is voor de opvang van je kinderen afhankelijk zijn van je ex. Zoiets zou in de praktijk uitsluitend werken wanneer beide ouders elkaar de kinderen gunnen en beiden pragmatisch met zo'n regeling kunnen omgaan.
maandag 23 maart 2015 om 12:39
Ik vind persoonlijk ook het voorstel van fashionvictim de beste oplossing. Naar een plaats waar het wonen betaalbaar is voor mama en papa, waar de kindjes naar school kunnen, vriendjes krijgen, hobby en sport doen,....
Dat birdnesting klinkt heel mooi in theorie. Maar het gaat wel om 2 mensen die gaan scheiden! Die dus niet zo goed overeenkomen. Hoe ga je dan de taken in de hoofdwoning verdelen? Wie gaat er poetsen, klussen, de tuin onderhouden,... Wie vult de voorraadkast? Wie zorgt voor de kledij van de kinderen, de pampers, de babyvoeding. Wie betaalt de verzekering, het water, de energie??
Ik kan me perfect voorstellen dat mijn ex het vanzelfsprekend zou vinden dat ik dat allemaal wel doe, betaal en regel... En hij zal dan wel de vrolijke papa zijn die een hele week en veel geld aan de kinderen spendeert.
Dat birdnesting klinkt heel mooi in theorie. Maar het gaat wel om 2 mensen die gaan scheiden! Die dus niet zo goed overeenkomen. Hoe ga je dan de taken in de hoofdwoning verdelen? Wie gaat er poetsen, klussen, de tuin onderhouden,... Wie vult de voorraadkast? Wie zorgt voor de kledij van de kinderen, de pampers, de babyvoeding. Wie betaalt de verzekering, het water, de energie??
Ik kan me perfect voorstellen dat mijn ex het vanzelfsprekend zou vinden dat ik dat allemaal wel doe, betaal en regel... En hij zal dan wel de vrolijke papa zijn die een hele week en veel geld aan de kinderen spendeert.
I can keep my mouth shut, but you can read the subtitles on my face.
maandag 23 maart 2015 om 12:40
quote:Amand schreef op 23 maart 2015 @ 12:36:
[...]
Het allerlaatste dat je wilt is voor de opvang van je kinderen afhankelijk zijn van je ex. Zoiets zou in de praktijk uitsluitend werken wanneer beide ouders elkaar de kinderen gunnen en beiden pragmatisch met zo'n regeling kunnen omgaan.
Waarom is dat het allerlaatste wat je zou willen?
Dat is nou iets wat heel erg in het belang van de kinderen is.
Maar dan moet je je ex dus inderdaad gunnen dat hij of zij bij de kinderen is.
[...]
Het allerlaatste dat je wilt is voor de opvang van je kinderen afhankelijk zijn van je ex. Zoiets zou in de praktijk uitsluitend werken wanneer beide ouders elkaar de kinderen gunnen en beiden pragmatisch met zo'n regeling kunnen omgaan.
Waarom is dat het allerlaatste wat je zou willen?
Dat is nou iets wat heel erg in het belang van de kinderen is.
Maar dan moet je je ex dus inderdaad gunnen dat hij of zij bij de kinderen is.
maandag 23 maart 2015 om 12:42
quote:online12345 schreef op 23 maart 2015 @ 12:31:
[...]
Volgens mij was jij jet net eerder die aangaf dat ik urgentie wilde? Wie heeft het over een urgentie in hemelsnaam? Ik sta al heel lang ingeschreven en kan online zien hoeveel plekken ik opgeschoven ben op de lijst met het aantal woningzoekenden. En dat gaat hard op een bepaalde woning. Dus maak je geen zorgen, denk aan je hart, ik ga geen urgentie 'lospeuteren' :-)Dan hoef je ook niet bij je ouders in te wonen.
[...]
Volgens mij was jij jet net eerder die aangaf dat ik urgentie wilde? Wie heeft het over een urgentie in hemelsnaam? Ik sta al heel lang ingeschreven en kan online zien hoeveel plekken ik opgeschoven ben op de lijst met het aantal woningzoekenden. En dat gaat hard op een bepaalde woning. Dus maak je geen zorgen, denk aan je hart, ik ga geen urgentie 'lospeuteren' :-)Dan hoef je ook niet bij je ouders in te wonen.
maandag 23 maart 2015 om 12:42
quote:Amand schreef op 23 maart 2015 @ 12:36:
[...]
Het allerlaatste dat je wilt is voor de opvang van je kinderen afhankelijk zijn van je ex. Zoiets zou in de praktijk uitsluitend werken wanneer beide ouders elkaar de kinderen gunnen en beiden pragmatisch met zo'n regeling kunnen omgaan.
Wat ook het hele uitgangspunt is van co-ouderschap: ouders die met elkaar door een deur kunnen en het belang van de kinderen vooropstellen.
En dat kan heel goed met slechts 1 uitvalsbasis voor de kinderen.
Maar ik begrijp dat TO dat niet voor ogen heeft.
[...]
Het allerlaatste dat je wilt is voor de opvang van je kinderen afhankelijk zijn van je ex. Zoiets zou in de praktijk uitsluitend werken wanneer beide ouders elkaar de kinderen gunnen en beiden pragmatisch met zo'n regeling kunnen omgaan.
Wat ook het hele uitgangspunt is van co-ouderschap: ouders die met elkaar door een deur kunnen en het belang van de kinderen vooropstellen.
En dat kan heel goed met slechts 1 uitvalsbasis voor de kinderen.
Maar ik begrijp dat TO dat niet voor ogen heeft.
Everyone has a plan until they get punched in the face
maandag 23 maart 2015 om 12:50
Wanneer ik het zo lees bepaal jij als enige wat goed is voor de kinderen (uiteraard alleen wat jij wilt) en heeft je ex weinig tot geen rechten. Hij mag ze altijd ophalen/bezoeken, uiteraard wanneer het jou uitkomt.
Ik zou lekker mijn hakken zo in het zand blijven zetten.
Met een beetje geluk trekt je ex zijn toestemming voor de verhuizing dan in en mag je alleen verhuizen en blijven de kinderen bij je ex wonen wanneer je toch verhuist.
Een rechter heeft er echt geen boodschap aan dat jij niet fulltime werkt en daardoor niet in deze woonplaats kunt blijven wonen.
Volgens mij heeft je ex evenveel rechten op omgang met de kinderen als jij. Hoe hij dit regelt met opvang is zijn probleem, niet het jouwe. En het is al helemaal niet iets waar jij over moet/kan oordelen.
Ik zou lekker mijn hakken zo in het zand blijven zetten.
Met een beetje geluk trekt je ex zijn toestemming voor de verhuizing dan in en mag je alleen verhuizen en blijven de kinderen bij je ex wonen wanneer je toch verhuist.
Een rechter heeft er echt geen boodschap aan dat jij niet fulltime werkt en daardoor niet in deze woonplaats kunt blijven wonen.
Volgens mij heeft je ex evenveel rechten op omgang met de kinderen als jij. Hoe hij dit regelt met opvang is zijn probleem, niet het jouwe. En het is al helemaal niet iets waar jij over moet/kan oordelen.
Niet geschoten is altijd mis
maandag 23 maart 2015 om 12:50
quote:blauweschildpad schreef op 23 maart 2015 @ 12:42:
[...]
Wat ook het hele uitgangspunt is van co-ouderschap: ouders die met elkaar door een deur kunnen en het belang van de kinderen vooropstellen.
Neu. Je kunt heel goed de zorg voor de kinderen delen zonder dat je met je ex door een deur kunt hoor. 'Co-ouderschap' is een behoorlijk nietszeggende term. Op z'n hoogst hebben alle definities ervan gemeen, dat de zorg voor de kinderen min of meer gelijkelijk tussen de ouders verdeeld is.
[...]
Wat ook het hele uitgangspunt is van co-ouderschap: ouders die met elkaar door een deur kunnen en het belang van de kinderen vooropstellen.
Neu. Je kunt heel goed de zorg voor de kinderen delen zonder dat je met je ex door een deur kunt hoor. 'Co-ouderschap' is een behoorlijk nietszeggende term. Op z'n hoogst hebben alle definities ervan gemeen, dat de zorg voor de kinderen min of meer gelijkelijk tussen de ouders verdeeld is.
maandag 23 maart 2015 om 12:52
quote:fashionvictim schreef op 23 maart 2015 @ 11:43:
Alle scenarios die je noemt zijn niet erg voordelig voor de kinderen (en jullie!) dus ik zou als ik jou was gewoon weer helemaal blanco beginnen.
Je hebt nu beide kinderen nog zo jong dat ze niet naar school gaan, maar dat zit er natuurlijk wel aan te komen, en dan beginnen kinderen ook steeds meer een eigen leven te leiden, dus daar zou ik nu al rekening mee houden. Co-ouderschap met 35 km ertussen is dan geen optie. Maar eens in de 3 weken je vader zien is ook geen optie. Begin eens met een heel praktisch lijstje:
Welke school hebben jullie op het oog?
Wil je je kinderen op laten groeien in Amsterdam? Ook als ze straks de buitenspeelleeftijd hebben, naar sport en verenigingen gaan, als ze groot genoeg zijn om alleen naar school te gaan? Of willen jullie dan een meer dorpse omgeving voor ze?
Waar werken jullie, en hoe verhoudt zich die afstand tot school, clubjes, vriendjes, etcetera?
Waar woont jullie vangnet?
Hoe flexibel zijn jullie werkgevers?
Hoe stabiel zijn jullie banen, en waar heb je de meeste kans op een nieuwe baan als je deze kwijt zou raken?
Hoe ik het lees zouden jullie kinderen er het meest bij gebaat zijn als jullie allebei zouden gaan verhuizen naar een omgeving die voor jullie beiden goed te bereizen is qua woon-werk, en waar jullie allebei bij elkaar in de buurt kunnen wonen. Is dat een optie?
Dit dacht ik ook. Stap over je emoties heen en handel met het oog op als ze naar school gaan.
Ik was ook verbaasd dat ex co wilde. Ik deed veel meer met zoonlief. Mijn vraag bij mediator was: wat heb je hem te bieden. Die vraag moet je ook voor jezelf beantwoorden.
Ik woonde nog geen vijf km verderop en vond het vervelend. Drie keer op een woensdag heen en weer, kostte mij anderhalf uur. Zoonlief speelde hier niet buiten, want kende niemand. We zijn terug verhuisd naar oude dorp. Zo blij! Papa om de hoek, vriendjes buiten al alleen terug van school gefietst. Hij is nu 8.
En dat hij verplicht een aantal dagen met papa op moet trekken, heeft hun band versterkt. Vroeger zei hij: papa moet weg als de auto op de oprit stond en we samen thuis kwamen. Nu vindt hij dat papa leukere dingen met hem doet.
Voordeel is dat je ook tijd voor jezelf hebt. Je kunt een vaste avond naar je sportclub oid en ook even tot rust komen als ze er niet zijn. Dat heb je ook hard nodig als alleenstaande moeder.
Je reageert nu uit je emoties en je tijgerinnen-gevoel voor je kinderen.
Wat beter is kan ook anders zijn dan je nu denkt. Ook wat je man denkt trouwens.
Kijk ook anders naar je huisvesting. Alles wordt anders dan op twee salarissen. Ik heb nu geen tuin meer. Dat was paar jaar geleden ondenkbaar. Geeft nu rust.
Veel wijsheid toegewenst!
Alle scenarios die je noemt zijn niet erg voordelig voor de kinderen (en jullie!) dus ik zou als ik jou was gewoon weer helemaal blanco beginnen.
Je hebt nu beide kinderen nog zo jong dat ze niet naar school gaan, maar dat zit er natuurlijk wel aan te komen, en dan beginnen kinderen ook steeds meer een eigen leven te leiden, dus daar zou ik nu al rekening mee houden. Co-ouderschap met 35 km ertussen is dan geen optie. Maar eens in de 3 weken je vader zien is ook geen optie. Begin eens met een heel praktisch lijstje:
Welke school hebben jullie op het oog?
Wil je je kinderen op laten groeien in Amsterdam? Ook als ze straks de buitenspeelleeftijd hebben, naar sport en verenigingen gaan, als ze groot genoeg zijn om alleen naar school te gaan? Of willen jullie dan een meer dorpse omgeving voor ze?
Waar werken jullie, en hoe verhoudt zich die afstand tot school, clubjes, vriendjes, etcetera?
Waar woont jullie vangnet?
Hoe flexibel zijn jullie werkgevers?
Hoe stabiel zijn jullie banen, en waar heb je de meeste kans op een nieuwe baan als je deze kwijt zou raken?
Hoe ik het lees zouden jullie kinderen er het meest bij gebaat zijn als jullie allebei zouden gaan verhuizen naar een omgeving die voor jullie beiden goed te bereizen is qua woon-werk, en waar jullie allebei bij elkaar in de buurt kunnen wonen. Is dat een optie?
Dit dacht ik ook. Stap over je emoties heen en handel met het oog op als ze naar school gaan.
Ik was ook verbaasd dat ex co wilde. Ik deed veel meer met zoonlief. Mijn vraag bij mediator was: wat heb je hem te bieden. Die vraag moet je ook voor jezelf beantwoorden.
Ik woonde nog geen vijf km verderop en vond het vervelend. Drie keer op een woensdag heen en weer, kostte mij anderhalf uur. Zoonlief speelde hier niet buiten, want kende niemand. We zijn terug verhuisd naar oude dorp. Zo blij! Papa om de hoek, vriendjes buiten al alleen terug van school gefietst. Hij is nu 8.
En dat hij verplicht een aantal dagen met papa op moet trekken, heeft hun band versterkt. Vroeger zei hij: papa moet weg als de auto op de oprit stond en we samen thuis kwamen. Nu vindt hij dat papa leukere dingen met hem doet.
Voordeel is dat je ook tijd voor jezelf hebt. Je kunt een vaste avond naar je sportclub oid en ook even tot rust komen als ze er niet zijn. Dat heb je ook hard nodig als alleenstaande moeder.
Je reageert nu uit je emoties en je tijgerinnen-gevoel voor je kinderen.
Wat beter is kan ook anders zijn dan je nu denkt. Ook wat je man denkt trouwens.
Kijk ook anders naar je huisvesting. Alles wordt anders dan op twee salarissen. Ik heb nu geen tuin meer. Dat was paar jaar geleden ondenkbaar. Geeft nu rust.
Veel wijsheid toegewenst!
maandag 23 maart 2015 om 13:10
maandag 23 maart 2015 om 13:20
quote:juubje schreef op 23 maart 2015 @ 12:52:
[...]
Dit dacht ik ook. Stap over je emoties heen en handel met het oog op als ze naar school gaan.
Ik was ook verbaasd dat ex co wilde. Ik deed veel meer met zoonlief. Mijn vraag bij mediator was: wat heb je hem te bieden. Die vraag moet je ook voor jezelf beantwoorden.
Ik woonde nog geen vijf km verderop en vond het vervelend. Drie keer op een woensdag heen en weer, kostte mij anderhalf uur. Zoonlief speelde hier niet buiten, want kende niemand. We zijn terug verhuisd naar oude dorp. Zo blij! Papa om de hoek, vriendjes buiten al alleen terug van school gefietst. Hij is nu 8.
En dat hij verplicht een aantal dagen met papa op moet trekken, heeft hun band versterkt. Vroeger zei hij: papa moet weg als de auto op de oprit stond en we samen thuis kwamen. Nu vindt hij dat papa leukere dingen met hem doet.
Voordeel is dat je ook tijd voor jezelf hebt. Je kunt een vaste avond naar je sportclub oid en ook even tot rust komen als ze er niet zijn. Dat heb je ook hard nodig als alleenstaande moeder.
Je reageert nu uit je emoties en je tijgerinnen-gevoel voor je kinderen.
Wat beter is kan ook anders zijn dan je nu denkt. Ook wat je man denkt trouwens.
Kijk ook anders naar je huisvesting. Alles wordt anders dan op twee salarissen. Ik heb nu geen tuin meer. Dat was paar jaar geleden ondenkbaar. Geeft nu rust.
Veel wijsheid toegewenst!
Ik zal in het kort samenvatten hoe t een beetje zit en hoe hij t wil:
Hij wil in t huis blijven wonen. Woont centraal voor een lage prijs in Amsterdam centrum. Wel een huurwoning maar hij wil dat niet opgeven omdat hij er al heel lang woont. Ik vind het prima. Hij wil absoluut niet verhuizen. Dan zou hij particulier moeten huren en dat vind hij te duur. Dan houdt hij niks meer over zegt hij. Hij wil niet kopen, gezien zijn leeftijd wordt t een hoge hypotheek (hij is 53 jaar).
Het waren zijn eien woorden dat ik beter kan verhuizen 35 km verderop. Want in Amsterdam heb ik niemand. Mijn werk is in die andere stad, mijn ouders en netwerk. Ik vind t prima. Ik kan geen enkele woning krijgen in Amsterdam omdat t te duur is. Dus dan zal ik wel min of meer moeten verhuizen.
Hij wil geen enkele vorm van alimentatie betalen en ik moet afzien van zijn pensioen. Ook prima. Io ga akkoord. Hij wil alleen Co ouderschap omdat hij dan recht zou hbben op kindgebonden budget.
Gastouderopvang is hij geen voorstander van. Hij vetrouwen mensen niet met z'n kinderen (vooral na al dat negatieve gedoe in de opvang) en kinderdagverblijf is geen optie voor hem omdat zij beperkt open zijn.
Hij IS niet iemand van het regelen van zaken. Ik regel altijd alles als t om kinderen gaat. Ook zoals deze week. Kindje is ziek, opvang afgezegd dus. En dan vraag ik hem of hij verlof op kan nemen en op kan passen maar nee dat wil hij niet. Kost hem uren. Nu ben ik min of meer gedwongen om uren op te nemen om mijn kis op te vangn. Gedeeltelijk vangt mijn moeder t op nu.
Iemand had t erover om op kamer te gaan en dt de kinderen in de eigen woning blijven. Dat zijn extra lasten die wij niet op kunnen brengen.
[...]
Dit dacht ik ook. Stap over je emoties heen en handel met het oog op als ze naar school gaan.
Ik was ook verbaasd dat ex co wilde. Ik deed veel meer met zoonlief. Mijn vraag bij mediator was: wat heb je hem te bieden. Die vraag moet je ook voor jezelf beantwoorden.
Ik woonde nog geen vijf km verderop en vond het vervelend. Drie keer op een woensdag heen en weer, kostte mij anderhalf uur. Zoonlief speelde hier niet buiten, want kende niemand. We zijn terug verhuisd naar oude dorp. Zo blij! Papa om de hoek, vriendjes buiten al alleen terug van school gefietst. Hij is nu 8.
En dat hij verplicht een aantal dagen met papa op moet trekken, heeft hun band versterkt. Vroeger zei hij: papa moet weg als de auto op de oprit stond en we samen thuis kwamen. Nu vindt hij dat papa leukere dingen met hem doet.
Voordeel is dat je ook tijd voor jezelf hebt. Je kunt een vaste avond naar je sportclub oid en ook even tot rust komen als ze er niet zijn. Dat heb je ook hard nodig als alleenstaande moeder.
Je reageert nu uit je emoties en je tijgerinnen-gevoel voor je kinderen.
Wat beter is kan ook anders zijn dan je nu denkt. Ook wat je man denkt trouwens.
Kijk ook anders naar je huisvesting. Alles wordt anders dan op twee salarissen. Ik heb nu geen tuin meer. Dat was paar jaar geleden ondenkbaar. Geeft nu rust.
Veel wijsheid toegewenst!
Ik zal in het kort samenvatten hoe t een beetje zit en hoe hij t wil:
Hij wil in t huis blijven wonen. Woont centraal voor een lage prijs in Amsterdam centrum. Wel een huurwoning maar hij wil dat niet opgeven omdat hij er al heel lang woont. Ik vind het prima. Hij wil absoluut niet verhuizen. Dan zou hij particulier moeten huren en dat vind hij te duur. Dan houdt hij niks meer over zegt hij. Hij wil niet kopen, gezien zijn leeftijd wordt t een hoge hypotheek (hij is 53 jaar).
Het waren zijn eien woorden dat ik beter kan verhuizen 35 km verderop. Want in Amsterdam heb ik niemand. Mijn werk is in die andere stad, mijn ouders en netwerk. Ik vind t prima. Ik kan geen enkele woning krijgen in Amsterdam omdat t te duur is. Dus dan zal ik wel min of meer moeten verhuizen.
Hij wil geen enkele vorm van alimentatie betalen en ik moet afzien van zijn pensioen. Ook prima. Io ga akkoord. Hij wil alleen Co ouderschap omdat hij dan recht zou hbben op kindgebonden budget.
Gastouderopvang is hij geen voorstander van. Hij vetrouwen mensen niet met z'n kinderen (vooral na al dat negatieve gedoe in de opvang) en kinderdagverblijf is geen optie voor hem omdat zij beperkt open zijn.
Hij IS niet iemand van het regelen van zaken. Ik regel altijd alles als t om kinderen gaat. Ook zoals deze week. Kindje is ziek, opvang afgezegd dus. En dan vraag ik hem of hij verlof op kan nemen en op kan passen maar nee dat wil hij niet. Kost hem uren. Nu ben ik min of meer gedwongen om uren op te nemen om mijn kis op te vangn. Gedeeltelijk vangt mijn moeder t op nu.
Iemand had t erover om op kamer te gaan en dt de kinderen in de eigen woning blijven. Dat zijn extra lasten die wij niet op kunnen brengen.
maandag 23 maart 2015 om 13:27
quote:Bitje93 schreef op 23 maart 2015 @ 12:50:
Wanneer ik het zo lees bepaal jij als enige wat goed is voor de kinderen (uiteraard alleen wat jij wilt) en heeft je ex weinig tot geen rechten. Hij mag ze altijd ophalen/bezoeken, uiteraard wanneer het jou uitkomt.
Waar lees je dat? Ik wil een
Omgangsregeling met hem zodat hij de kinderen ziet wanneer hij wil. En dat hij een onregelmatige rooster heeft, kan ik niks aan doen.
Ik zou lekker mijn hakken zo in het zand blijven zetten.
Volgens mjj doe ik dat niet.
Met een beetje geluk trekt je ex zijn toestemming voor de verhuizing dan in en mag je alleen verhuizen en blijven de kinderen bij je ex wonen wanneer je toch verhuist.
Dit is dus niet haalbaar met zijn wensen.
Een rechter heeft er echt geen boodschap aan dat jij niet fulltime werkt en daardoor niet in deze woonplaats kunt blijven wonen.
Hij wil zelf dat ik ga.
Volgens mij heeft je ex evenveel rechten op omgang met de kinderen als jij. Hoe hij dit regelt met opvang is zijn probleem, niet het jouwe. En het is al helemaal niet iets waar jij over moet/kan oordelen.Ja hoor ik zal er ook over oordelen. We hebben beide gezag en we moeten een ouderschapsplan opstellen. We moeten het samen regelen voor de kindjes en ik heb als moeder zeker zeggenschap hierover.
Wanneer ik het zo lees bepaal jij als enige wat goed is voor de kinderen (uiteraard alleen wat jij wilt) en heeft je ex weinig tot geen rechten. Hij mag ze altijd ophalen/bezoeken, uiteraard wanneer het jou uitkomt.
Waar lees je dat? Ik wil een
Omgangsregeling met hem zodat hij de kinderen ziet wanneer hij wil. En dat hij een onregelmatige rooster heeft, kan ik niks aan doen.
Ik zou lekker mijn hakken zo in het zand blijven zetten.
Volgens mjj doe ik dat niet.
Met een beetje geluk trekt je ex zijn toestemming voor de verhuizing dan in en mag je alleen verhuizen en blijven de kinderen bij je ex wonen wanneer je toch verhuist.
Dit is dus niet haalbaar met zijn wensen.
Een rechter heeft er echt geen boodschap aan dat jij niet fulltime werkt en daardoor niet in deze woonplaats kunt blijven wonen.
Hij wil zelf dat ik ga.
Volgens mij heeft je ex evenveel rechten op omgang met de kinderen als jij. Hoe hij dit regelt met opvang is zijn probleem, niet het jouwe. En het is al helemaal niet iets waar jij over moet/kan oordelen.Ja hoor ik zal er ook over oordelen. We hebben beide gezag en we moeten een ouderschapsplan opstellen. We moeten het samen regelen voor de kindjes en ik heb als moeder zeker zeggenschap hierover.
maandag 23 maart 2015 om 13:29
maandag 23 maart 2015 om 13:32
quote:online12345 schreef op 23 maart 2015 @ 13:20:
[...]
Ik zal in het kort samenvatten hoe t een beetje zit en hoe hij t wil:
Hij wil in t huis blijven wonen. Woont centraal voor een lage prijs in Amsterdam centrum. Wel een huurwoning maar hij wil dat niet opgeven omdat hij er al heel lang woont. Ik vind het prima. Hij wil absoluut niet verhuizen. Dan zou hij particulier moeten huren en dat vind hij te duur. Dan houdt hij niks meer over zegt hij. Hij wil niet kopen, gezien zijn leeftijd wordt t een hoge hypotheek (hij is 53 jaar).
Het waren zijn eien woorden dat ik beter kan verhuizen 35 km verderop. Want in Amsterdam heb ik niemand. Mijn werk is in die andere stad, mijn ouders en netwerk. Ik vind t prima. Ik kan geen enkele woning krijgen in Amsterdam omdat t te duur is. Dus dan zal ik wel min of meer moeten verhuizen.
Hij wil geen enkele vorm van alimentatie betalen en ik moet afzien van zijn pensioen. Ook prima. Io ga akkoord. Hij wil alleen Co ouderschap omdat hij dan recht zou hbben op kindgebonden budget.
Gastouderopvang is hij geen voorstander van. Hij vetrouwen mensen niet met z'n kinderen (vooral na al dat negatieve gedoe in de opvang) en kinderdagverblijf is geen optie voor hem omdat zij beperkt open zijn.
Hij IS niet iemand van het regelen van zaken. Ik regel altijd alles als t om kinderen gaat. Ook zoals deze week. Kindje is ziek, opvang afgezegd dus. En dan vraag ik hem of hij verlof op kan nemen en op kan passen maar nee dat wil hij niet. Kost hem uren. Nu ben ik min of meer gedwongen om uren op te nemen om mijn kis op te vangn. Gedeeltelijk vangt mijn moeder t op nu.
Iemand had t erover om op kamer te gaan en dt de kinderen in de eigen woning blijven. Dat zijn extra lasten die wij niet op kunnen brengen.
Maar deze regeling is toch onmogelijk als de kinderen naar school gaan straks? Tenzij één ouder steeds 35 km naar school rijdt om de kinderen te brengen en te halen....
Jeetje wat doen mensen elkaar maar vooral hun kinderen aan Arme kinderen......
Ik hoop dat jullie er samen uitkomen MET het beste voor de kinderen op de eerste plaats.
[...]
Ik zal in het kort samenvatten hoe t een beetje zit en hoe hij t wil:
Hij wil in t huis blijven wonen. Woont centraal voor een lage prijs in Amsterdam centrum. Wel een huurwoning maar hij wil dat niet opgeven omdat hij er al heel lang woont. Ik vind het prima. Hij wil absoluut niet verhuizen. Dan zou hij particulier moeten huren en dat vind hij te duur. Dan houdt hij niks meer over zegt hij. Hij wil niet kopen, gezien zijn leeftijd wordt t een hoge hypotheek (hij is 53 jaar).
Het waren zijn eien woorden dat ik beter kan verhuizen 35 km verderop. Want in Amsterdam heb ik niemand. Mijn werk is in die andere stad, mijn ouders en netwerk. Ik vind t prima. Ik kan geen enkele woning krijgen in Amsterdam omdat t te duur is. Dus dan zal ik wel min of meer moeten verhuizen.
Hij wil geen enkele vorm van alimentatie betalen en ik moet afzien van zijn pensioen. Ook prima. Io ga akkoord. Hij wil alleen Co ouderschap omdat hij dan recht zou hbben op kindgebonden budget.
Gastouderopvang is hij geen voorstander van. Hij vetrouwen mensen niet met z'n kinderen (vooral na al dat negatieve gedoe in de opvang) en kinderdagverblijf is geen optie voor hem omdat zij beperkt open zijn.
Hij IS niet iemand van het regelen van zaken. Ik regel altijd alles als t om kinderen gaat. Ook zoals deze week. Kindje is ziek, opvang afgezegd dus. En dan vraag ik hem of hij verlof op kan nemen en op kan passen maar nee dat wil hij niet. Kost hem uren. Nu ben ik min of meer gedwongen om uren op te nemen om mijn kis op te vangn. Gedeeltelijk vangt mijn moeder t op nu.
Iemand had t erover om op kamer te gaan en dt de kinderen in de eigen woning blijven. Dat zijn extra lasten die wij niet op kunnen brengen.
Maar deze regeling is toch onmogelijk als de kinderen naar school gaan straks? Tenzij één ouder steeds 35 km naar school rijdt om de kinderen te brengen en te halen....
Jeetje wat doen mensen elkaar maar vooral hun kinderen aan Arme kinderen......
Ik hoop dat jullie er samen uitkomen MET het beste voor de kinderen op de eerste plaats.
maandag 23 maart 2015 om 13:32
quote:hoelahoepla schreef op 23 maart 2015 @ 11:11:
In het belang van je kinderen denken betekend niet persé doen wat jij wil. Een co ouderschap kan een mooie oplossing zijn. 3 of 4 dagen bij hem, kan jij rustig werken. (Want of ze nou bij jou of hem naar de opvang gaan maakt niet uit toch?)
35 kilometer uit elkaar vind ik trouwens te veel. Zeker bij co ouderschap. Kind moet in 1 omgeving wonen en naar 1 opvang / school kunnen.Zoals ik al zei het kan niet anders. Ik kan heen woning krijgen in huidige woonplaats vanwege financiën. En hij wil voor geen goud weg uit huidige woonplaats. Stel hij zou verhuizen naar stad b waar ik heen zal gaan, moet hij langer rijden om naar werk te gaan en dat wil hij niet.
In het belang van je kinderen denken betekend niet persé doen wat jij wil. Een co ouderschap kan een mooie oplossing zijn. 3 of 4 dagen bij hem, kan jij rustig werken. (Want of ze nou bij jou of hem naar de opvang gaan maakt niet uit toch?)
35 kilometer uit elkaar vind ik trouwens te veel. Zeker bij co ouderschap. Kind moet in 1 omgeving wonen en naar 1 opvang / school kunnen.Zoals ik al zei het kan niet anders. Ik kan heen woning krijgen in huidige woonplaats vanwege financiën. En hij wil voor geen goud weg uit huidige woonplaats. Stel hij zou verhuizen naar stad b waar ik heen zal gaan, moet hij langer rijden om naar werk te gaan en dat wil hij niet.