Geld & Recht
alle pijlers
Echtscheiding
maandag 23 maart 2015 om 10:45
Hallo allemaal,
De kogel is door de kerk. Wij hebben gezamenlijk besloten om te gaan scheiden. En wel zo spoedig mogelijk. Aankomende week de eerste afspraak bij de advocaat en dan hopen wij dat alles zo snel mogelijk afgewikkeld kan worden.
We hebben twee kleine kinderen (3,5 en 1,5 jaar). Nu wil ik, in het belang van de kinderen, alles op een vriendschappelijke manier afronden. We zitten immers de rest van ons leven nog aan elkaar vast. Zijn intentie is ook om alles op een vriendschappelijke manier af te ronden.
Ik wil graag dat de kinderen bij mij komen wonen. Ik werk parttime, op kantoortijden, flexibel met opvang (ook vanuit mijn werkgever kan ik zo weg als er iets is met de kinderen), heb een kleine netwerk waar ik op kan vallen. Kort samengevat: bij mij wonen ze stabieler en is er altijd iemand voor ze (zoveel mogelijk ik).
Hij werkt fulltime, onregelmatige diensten (overdag en in de avonden laat tot een uur of 22), ook in de weekenden, geen netwerk waar hij gebruik van kan maken. Kort samengevat: minder stabiel voor de kinderen en dan zal hij veel opvang moeten regelen.
Hij blijft in het huis wonen. Ik wil tijdelijk naar mijn ouders toe. Maar verwacht binnen zeer korte tijd een woning te kunnen krijgen van de woningbouw (minder dan zes maanden). Nu weet ik dus niet of we nog samen onder 1 dak moeten blijven wonen totdat ik een woning heb gekregen. Hij wil dit graag, maar ik ervaar erg veel spanning met hem samen in 1 huis.
Nu heeft hij in zijn hoofd gehaald dat de kinderen bij hem blijven wonen en dat hij co-ouderschap wil. Of zoals hij dat zo mooi noemt: 4 dagen bij hem en 3 dagen bij mij. Maar hoe wil hij dat waarmaken denk ik dan. Dat kan toch niet? Ik ga trouwens verhuizen naar een woonplaats 35 km verderop (met zijn goedkeuring). Ik kan geen woning krijgen in zijn woonplaats omdat ik daar niet ingeschreven sta en het een dure stad is (Amsterdam). Particulier kan ik niet huren, inkomen te laag, dus ben ik min of meer verplicht om te verhuizen naar woonplaats B waar ik ook werk.
Nu zal dit bij de advocaat ook allemaal aan de orde komen, maar ik ben meer een voorstander van een goede omgangsregeling. Hij mag de kinderen zo vaak ophalen als hij wil (op zijn vrije dagen en eens in de drie weken een weekend wanneer hij vrij is).
Ik heb wat rond gelezen op internet maar zijn er harde eisen voor een co-ouderschap? Zoals dat je verplicht bij elkaar in de buurt moet wonen etc? Ik hoop dat hij niet zijn zin door wil drukken en dat de scheiding nog langer gaat duren.
En stel we zijn het met elkaar eens over alle afspraken die we maken, hoe lang duurt het totdat het afgerond is? We nemen een gezamenlijke advocaat trouwens.
Alvast bedankt voor de reacties.
De kogel is door de kerk. Wij hebben gezamenlijk besloten om te gaan scheiden. En wel zo spoedig mogelijk. Aankomende week de eerste afspraak bij de advocaat en dan hopen wij dat alles zo snel mogelijk afgewikkeld kan worden.
We hebben twee kleine kinderen (3,5 en 1,5 jaar). Nu wil ik, in het belang van de kinderen, alles op een vriendschappelijke manier afronden. We zitten immers de rest van ons leven nog aan elkaar vast. Zijn intentie is ook om alles op een vriendschappelijke manier af te ronden.
Ik wil graag dat de kinderen bij mij komen wonen. Ik werk parttime, op kantoortijden, flexibel met opvang (ook vanuit mijn werkgever kan ik zo weg als er iets is met de kinderen), heb een kleine netwerk waar ik op kan vallen. Kort samengevat: bij mij wonen ze stabieler en is er altijd iemand voor ze (zoveel mogelijk ik).
Hij werkt fulltime, onregelmatige diensten (overdag en in de avonden laat tot een uur of 22), ook in de weekenden, geen netwerk waar hij gebruik van kan maken. Kort samengevat: minder stabiel voor de kinderen en dan zal hij veel opvang moeten regelen.
Hij blijft in het huis wonen. Ik wil tijdelijk naar mijn ouders toe. Maar verwacht binnen zeer korte tijd een woning te kunnen krijgen van de woningbouw (minder dan zes maanden). Nu weet ik dus niet of we nog samen onder 1 dak moeten blijven wonen totdat ik een woning heb gekregen. Hij wil dit graag, maar ik ervaar erg veel spanning met hem samen in 1 huis.
Nu heeft hij in zijn hoofd gehaald dat de kinderen bij hem blijven wonen en dat hij co-ouderschap wil. Of zoals hij dat zo mooi noemt: 4 dagen bij hem en 3 dagen bij mij. Maar hoe wil hij dat waarmaken denk ik dan. Dat kan toch niet? Ik ga trouwens verhuizen naar een woonplaats 35 km verderop (met zijn goedkeuring). Ik kan geen woning krijgen in zijn woonplaats omdat ik daar niet ingeschreven sta en het een dure stad is (Amsterdam). Particulier kan ik niet huren, inkomen te laag, dus ben ik min of meer verplicht om te verhuizen naar woonplaats B waar ik ook werk.
Nu zal dit bij de advocaat ook allemaal aan de orde komen, maar ik ben meer een voorstander van een goede omgangsregeling. Hij mag de kinderen zo vaak ophalen als hij wil (op zijn vrije dagen en eens in de drie weken een weekend wanneer hij vrij is).
Ik heb wat rond gelezen op internet maar zijn er harde eisen voor een co-ouderschap? Zoals dat je verplicht bij elkaar in de buurt moet wonen etc? Ik hoop dat hij niet zijn zin door wil drukken en dat de scheiding nog langer gaat duren.
En stel we zijn het met elkaar eens over alle afspraken die we maken, hoe lang duurt het totdat het afgerond is? We nemen een gezamenlijke advocaat trouwens.
Alvast bedankt voor de reacties.
maandag 23 maart 2015 om 11:42
maandag 23 maart 2015 om 11:43
Alle scenarios die je noemt zijn niet erg voordelig voor de kinderen (en jullie!) dus ik zou als ik jou was gewoon weer helemaal blanco beginnen.
Je hebt nu beide kinderen nog zo jong dat ze niet naar school gaan, maar dat zit er natuurlijk wel aan te komen, en dan beginnen kinderen ook steeds meer een eigen leven te leiden, dus daar zou ik nu al rekening mee houden. Co-ouderschap met 35 km ertussen is dan geen optie. Maar eens in de 3 weken je vader zien is ook geen optie. Begin eens met een heel praktisch lijstje:
Welke school hebben jullie op het oog?
Wil je je kinderen op laten groeien in Amsterdam? Ook als ze straks de buitenspeelleeftijd hebben, naar sport en verenigingen gaan, als ze groot genoeg zijn om alleen naar school te gaan? Of willen jullie dan een meer dorpse omgeving voor ze?
Waar werken jullie, en hoe verhoudt zich die afstand tot school, clubjes, vriendjes, etcetera?
Waar woont jullie vangnet?
Hoe flexibel zijn jullie werkgevers?
Hoe stabiel zijn jullie banen, en waar heb je de meeste kans op een nieuwe baan als je deze kwijt zou raken?
Hoe ik het lees zouden jullie kinderen er het meest bij gebaat zijn als jullie allebei zouden gaan verhuizen naar een omgeving die voor jullie beiden goed te bereizen is qua woon-werk, en waar jullie allebei bij elkaar in de buurt kunnen wonen. Is dat een optie?
Je hebt nu beide kinderen nog zo jong dat ze niet naar school gaan, maar dat zit er natuurlijk wel aan te komen, en dan beginnen kinderen ook steeds meer een eigen leven te leiden, dus daar zou ik nu al rekening mee houden. Co-ouderschap met 35 km ertussen is dan geen optie. Maar eens in de 3 weken je vader zien is ook geen optie. Begin eens met een heel praktisch lijstje:
Welke school hebben jullie op het oog?
Wil je je kinderen op laten groeien in Amsterdam? Ook als ze straks de buitenspeelleeftijd hebben, naar sport en verenigingen gaan, als ze groot genoeg zijn om alleen naar school te gaan? Of willen jullie dan een meer dorpse omgeving voor ze?
Waar werken jullie, en hoe verhoudt zich die afstand tot school, clubjes, vriendjes, etcetera?
Waar woont jullie vangnet?
Hoe flexibel zijn jullie werkgevers?
Hoe stabiel zijn jullie banen, en waar heb je de meeste kans op een nieuwe baan als je deze kwijt zou raken?
Hoe ik het lees zouden jullie kinderen er het meest bij gebaat zijn als jullie allebei zouden gaan verhuizen naar een omgeving die voor jullie beiden goed te bereizen is qua woon-werk, en waar jullie allebei bij elkaar in de buurt kunnen wonen. Is dat een optie?
Am Yisrael Chai!
maandag 23 maart 2015 om 11:43
quote:sabbaticalmeds schreef op 23 maart 2015 @ 11:37:
[...]
wat hij allemaal zegt in de hitte van een echtscheiding doet er niet toe. Als je kijkt naar het belang vand de kinderen dan zorg je ervoor dat
1. ze in hun huidige woning kunnen blijven wonen
2. op hun oude school kunnen blijven
3. pa en ma zoveel mogelijk zien
dat betekent dus, als jij wilt verhuizen naar een andere stad, jij de kinderen in het weekend hebt.Kom op sabbatical. Je weet toch wel dat het grootste belang van de kinderen is dat mama gelukkig is. De rest is bijzaak hoor....
[...]
wat hij allemaal zegt in de hitte van een echtscheiding doet er niet toe. Als je kijkt naar het belang vand de kinderen dan zorg je ervoor dat
1. ze in hun huidige woning kunnen blijven wonen
2. op hun oude school kunnen blijven
3. pa en ma zoveel mogelijk zien
dat betekent dus, als jij wilt verhuizen naar een andere stad, jij de kinderen in het weekend hebt.Kom op sabbatical. Je weet toch wel dat het grootste belang van de kinderen is dat mama gelukkig is. De rest is bijzaak hoor....
maandag 23 maart 2015 om 11:45
quote:markovic schreef op 23 maart 2015 @ 11:43:
[...]
Kom op sabbatical. Je weet toch wel dat het grootste belang van de kinderen is dat mama gelukkig is. De rest is bijzaak hoor....
Oh ja,
in dat geval:
verhuizen naar een andere stad
ex afschepen met een weekendregeling en financieel maximaal uitknijpen
zo snel mogelijk een nieuwe liefdesverkering naar binnen halen
en lekker veel brusjes maken
of beter nog: een nieuw gezinnetje maken met de kindjes van de nieuwe verkering, die speciaal voor jou zijn nietsvermoedende, maar natuurlijk potentieel zeer wraakzuchtige, ex
[...]
Kom op sabbatical. Je weet toch wel dat het grootste belang van de kinderen is dat mama gelukkig is. De rest is bijzaak hoor....
Oh ja,
in dat geval:
verhuizen naar een andere stad
ex afschepen met een weekendregeling en financieel maximaal uitknijpen
zo snel mogelijk een nieuwe liefdesverkering naar binnen halen
en lekker veel brusjes maken
of beter nog: een nieuw gezinnetje maken met de kindjes van de nieuwe verkering, die speciaal voor jou zijn nietsvermoedende, maar natuurlijk potentieel zeer wraakzuchtige, ex
maandag 23 maart 2015 om 11:48
quote:sabbaticalmeds schreef op 23 maart 2015 @ 11:37:
[...]
wat hij allemaal zegt in de hitte van een echtscheiding doet er niet toe. Als je kijkt naar het belang vand de kinderen dan zorg je ervoor dat
1. ze in hun huidige woning kunnen blijven wonen
2. op hun oude school kunnen blijven
3. pa en ma zoveel mogelijk zien
dat betekent dus, als jij wilt verhuizen naar een andere stad, jij de kinderen in het weekend hebt.
Kinderen van 1,5 en 3 gaan nog niet eens naar school. Een kind van 1,5 speelt nog niet samen met maar vooral naast andere kinderen. Die van 3,5 begint het samen spelen en het begrip vriendje net te leren.
Zulke jonge kinderen zijn nog vooral op papa en mama gericht en minder op de omgeving omdat ze daar nog niet zo veel mee hebben.
Non argumenten dus om ze niet mee te nemen.
Als de ki deren nou 10 en 11 waren en echt al zelfstandig sociale contacten hadden was het een ander verhaal.
[...]
wat hij allemaal zegt in de hitte van een echtscheiding doet er niet toe. Als je kijkt naar het belang vand de kinderen dan zorg je ervoor dat
1. ze in hun huidige woning kunnen blijven wonen
2. op hun oude school kunnen blijven
3. pa en ma zoveel mogelijk zien
dat betekent dus, als jij wilt verhuizen naar een andere stad, jij de kinderen in het weekend hebt.
Kinderen van 1,5 en 3 gaan nog niet eens naar school. Een kind van 1,5 speelt nog niet samen met maar vooral naast andere kinderen. Die van 3,5 begint het samen spelen en het begrip vriendje net te leren.
Zulke jonge kinderen zijn nog vooral op papa en mama gericht en minder op de omgeving omdat ze daar nog niet zo veel mee hebben.
Non argumenten dus om ze niet mee te nemen.
Als de ki deren nou 10 en 11 waren en echt al zelfstandig sociale contacten hadden was het een ander verhaal.
maandag 23 maart 2015 om 11:49
quote:markovic schreef op 23 maart 2015 @ 11:43:
[...]
Kom op sabbatical. Je weet toch wel dat het grootste belang van de kinderen is dat mama gelukkig is. De rest is bijzaak hoor.... Nou, vader is ook niet erg flexibel door in Amsterdam te willen blijven wonen. Moeder kan dat niet betalen, dus zou de beste optie zijn dat ze beiden in bijvoorbeeld een randgemeente rondom Amsterdam gaan wonen, bij elkaar in de buurt, zodat tegen de tijd dat de kinderen wat ouder zijn ze gemakkelijk heen en weer kunnen tussen pa en ma. Ongeacht waar de kinderen dan het vaakst slapen, kunnen beide ouders dan een grote rol in het leven van hun kinderen spelen. Dat is juist met die onregelmatige werktijden van pa makkelijk te regelen!
[...]
Kom op sabbatical. Je weet toch wel dat het grootste belang van de kinderen is dat mama gelukkig is. De rest is bijzaak hoor.... Nou, vader is ook niet erg flexibel door in Amsterdam te willen blijven wonen. Moeder kan dat niet betalen, dus zou de beste optie zijn dat ze beiden in bijvoorbeeld een randgemeente rondom Amsterdam gaan wonen, bij elkaar in de buurt, zodat tegen de tijd dat de kinderen wat ouder zijn ze gemakkelijk heen en weer kunnen tussen pa en ma. Ongeacht waar de kinderen dan het vaakst slapen, kunnen beide ouders dan een grote rol in het leven van hun kinderen spelen. Dat is juist met die onregelmatige werktijden van pa makkelijk te regelen!
Am Yisrael Chai!
maandag 23 maart 2015 om 11:51
quote:sugarmiss schreef op 23 maart 2015 @ 11:48:
[...]
Kinderen van 1,5 en 3 gaan nog niet eens naar school. Een kind van 1,5 speelt nog niet samen met maar vooral naast andere kinderen. Die van 3,5 begint het samen spelen en het begrip vriendje net te leren.
Zulke jonge kinderen zijn nog vooral op papa en mama gericht en minder op de omgeving omdat ze daar nog niet zo veel mee hebben.
Non argumenten dus om ze niet mee te nemen.
Als de ki deren nou 10 en 11 waren en echt al zelfstandig sociale contacten hadden was het een ander verhaal.o, ze zijn nog heel jong, nou dan kan je er nog niet veel aan stuk maken
[...]
Kinderen van 1,5 en 3 gaan nog niet eens naar school. Een kind van 1,5 speelt nog niet samen met maar vooral naast andere kinderen. Die van 3,5 begint het samen spelen en het begrip vriendje net te leren.
Zulke jonge kinderen zijn nog vooral op papa en mama gericht en minder op de omgeving omdat ze daar nog niet zo veel mee hebben.
Non argumenten dus om ze niet mee te nemen.
Als de ki deren nou 10 en 11 waren en echt al zelfstandig sociale contacten hadden was het een ander verhaal.o, ze zijn nog heel jong, nou dan kan je er nog niet veel aan stuk maken
maandag 23 maart 2015 om 11:53
quote:sugarmiss schreef op 23 maart 2015 @ 11:48:
[...]
Kinderen van 1,5 en 3 gaan nog niet eens naar school. Een kind van 1,5 speelt nog niet samen met maar vooral naast andere kinderen. Die van 3,5 begint het samen spelen en het begrip vriendje net te leren.
Zulke jonge kinderen zijn nog vooral op papa en mama gericht en minder op de omgeving omdat ze daar nog niet zo veel mee hebben.
Non argumenten dus om ze niet mee te nemen.
Als de ki deren nou 10 en 11 waren en echt al zelfstandig sociale contacten hadden was het een ander verhaal.
Dus is het juist belangrijk om nu keuzes te maken waardoor straks als ze die leeftijd hebben, beide ouders een grote rol kunnen spelen. Ik noem maar wat; als ze beiden in dezelfde wijk wonen kan pa op "haar dagen" de kinderen vroeg ophalen om ze naar school te brengen en samen te ontbijten, of zij kan "zijn dagen" omdat ze vroeg thuis is en hij laat moet werken juist de kinderen naar voetbal/hockey/ballet/zwemles brengen. Of ze kunnen gemakkelijk naar 10 minuten gesprekken, de kinderen kunnen als ze groter zijn zelf even naar mama fietsen of juist bij pa gaan eten, etcetera.
Dan kunnen ze zaken als opvang juist veel beter regelen zonder dat de ander volledig het contact met het leven van het kind verliest.
[...]
Kinderen van 1,5 en 3 gaan nog niet eens naar school. Een kind van 1,5 speelt nog niet samen met maar vooral naast andere kinderen. Die van 3,5 begint het samen spelen en het begrip vriendje net te leren.
Zulke jonge kinderen zijn nog vooral op papa en mama gericht en minder op de omgeving omdat ze daar nog niet zo veel mee hebben.
Non argumenten dus om ze niet mee te nemen.
Als de ki deren nou 10 en 11 waren en echt al zelfstandig sociale contacten hadden was het een ander verhaal.
Dus is het juist belangrijk om nu keuzes te maken waardoor straks als ze die leeftijd hebben, beide ouders een grote rol kunnen spelen. Ik noem maar wat; als ze beiden in dezelfde wijk wonen kan pa op "haar dagen" de kinderen vroeg ophalen om ze naar school te brengen en samen te ontbijten, of zij kan "zijn dagen" omdat ze vroeg thuis is en hij laat moet werken juist de kinderen naar voetbal/hockey/ballet/zwemles brengen. Of ze kunnen gemakkelijk naar 10 minuten gesprekken, de kinderen kunnen als ze groter zijn zelf even naar mama fietsen of juist bij pa gaan eten, etcetera.
Dan kunnen ze zaken als opvang juist veel beter regelen zonder dat de ander volledig het contact met het leven van het kind verliest.
Am Yisrael Chai!
maandag 23 maart 2015 om 11:59
maandag 23 maart 2015 om 11:59
Dat ben ik wel met je eens FV. Dan is beiden verhuizen naar een andere omgeving ook geen gek idee.
Want dat moeder dan maar in dezelfde woonplaats moet blijven gaat gewoon niet als ze daar geen huis kan vinden wat ze kan betalen. Dan zal ze wel moeten verhuizen naar een andere plaats. Voir vader in eerste instantie niet zo leuk om dan ook te moeten verhuizen maar als dat inhoud dat hij zijn kinderen vaker kan zien is dat toch een reele optie.
Want dat moeder dan maar in dezelfde woonplaats moet blijven gaat gewoon niet als ze daar geen huis kan vinden wat ze kan betalen. Dan zal ze wel moeten verhuizen naar een andere plaats. Voir vader in eerste instantie niet zo leuk om dan ook te moeten verhuizen maar als dat inhoud dat hij zijn kinderen vaker kan zien is dat toch een reele optie.
maandag 23 maart 2015 om 12:06
quote:fashionvictim schreef op 23 maart 2015 @ 11:53:
[...]
Dus is het juist belangrijk om nu keuzes te maken waardoor straks als ze die leeftijd hebben, beide ouders een grote rol kunnen spelen. Ik noem maar wat; als ze beiden in dezelfde wijk wonen kan pa op "haar dagen" de kinderen vroeg ophalen om ze naar school te brengen en samen te ontbijten, of zij kan "zijn dagen" omdat ze vroeg thuis is en hij laat moet werken juist de kinderen naar voetbal/hockey/ballet/zwemles brengen. Of ze kunnen gemakkelijk naar 10 minuten gesprekken, de kinderen kunnen als ze groter zijn zelf even naar mama fietsen of juist bij pa gaan eten, etcetera.
Dan kunnen ze zaken als opvang juist veel beter regelen zonder dat de ander volledig het contact met het leven van het kind verliest.Waarom zit iedereen zo vast in het idee dat het de kinderen zijn die voortdurend van hot naar her gesleept moeten worden? Laat die kinderen lekker waar ze zitten en ga zelf reizen.
[...]
Dus is het juist belangrijk om nu keuzes te maken waardoor straks als ze die leeftijd hebben, beide ouders een grote rol kunnen spelen. Ik noem maar wat; als ze beiden in dezelfde wijk wonen kan pa op "haar dagen" de kinderen vroeg ophalen om ze naar school te brengen en samen te ontbijten, of zij kan "zijn dagen" omdat ze vroeg thuis is en hij laat moet werken juist de kinderen naar voetbal/hockey/ballet/zwemles brengen. Of ze kunnen gemakkelijk naar 10 minuten gesprekken, de kinderen kunnen als ze groter zijn zelf even naar mama fietsen of juist bij pa gaan eten, etcetera.
Dan kunnen ze zaken als opvang juist veel beter regelen zonder dat de ander volledig het contact met het leven van het kind verliest.Waarom zit iedereen zo vast in het idee dat het de kinderen zijn die voortdurend van hot naar her gesleept moeten worden? Laat die kinderen lekker waar ze zitten en ga zelf reizen.
Anarchie is leuk, maar je blijft van mijn kaas af
maandag 23 maart 2015 om 12:08
quote:handigmetgeld schreef op 23 maart 2015 @ 12:06:
[...]
Waarom zit iedereen zo vast in het idee dat het de kinderen zijn die voortdurend van hot naar her gesleept moeten worden? Laat die kinderen lekker waar ze zitten en ga zelf reizen.Ja, dat is ook een optie (en wat mij betreft zelfs een te prefereren optie) maar dat willen de meeste mensen niet. En gezien de leeftijd van hun kinderen is het ook niet heel waarschijnlijk dat er niet snel alweer nieuwe partners in het spel zullen zijn, en dan is birdnesting niet te doen, denk ik.
[...]
Waarom zit iedereen zo vast in het idee dat het de kinderen zijn die voortdurend van hot naar her gesleept moeten worden? Laat die kinderen lekker waar ze zitten en ga zelf reizen.Ja, dat is ook een optie (en wat mij betreft zelfs een te prefereren optie) maar dat willen de meeste mensen niet. En gezien de leeftijd van hun kinderen is het ook niet heel waarschijnlijk dat er niet snel alweer nieuwe partners in het spel zullen zijn, en dan is birdnesting niet te doen, denk ik.
Am Yisrael Chai!
maandag 23 maart 2015 om 12:10
quote:handigmetgeld schreef op 23 maart 2015 @ 12:06:
[...]
Waarom zit iedereen zo vast in het idee dat het de kinderen zijn die voortdurend van hot naar her gesleept moeten worden? Laat die kinderen lekker waar ze zitten en ga zelf reizen.
Maar hoe werkt dat dan?
Allebei een kamertje huren en daar om de week gaan wonen? Want neem aan dat je niet in dezelfde kamer gaat zitten waar ex de week daarvoor iemand mee naar toe heeft genomen. Dat je in hetzelfde bed als ex gaat liggen?
Hoe betaal je voor twee kamers extra en het huis?
[...]
Waarom zit iedereen zo vast in het idee dat het de kinderen zijn die voortdurend van hot naar her gesleept moeten worden? Laat die kinderen lekker waar ze zitten en ga zelf reizen.
Maar hoe werkt dat dan?
Allebei een kamertje huren en daar om de week gaan wonen? Want neem aan dat je niet in dezelfde kamer gaat zitten waar ex de week daarvoor iemand mee naar toe heeft genomen. Dat je in hetzelfde bed als ex gaat liggen?
Hoe betaal je voor twee kamers extra en het huis?
maandag 23 maart 2015 om 12:11
Ik vind ook wel dat het uitmaakt als de kinderen als ze voor vier dagen bij hun vader wonen, de meeste tijd op de opvang zitten. Als ze in plaats daarvan gewoon bij hun moeder kunnen zijn is dat toch veel wenselijker?
Ook omdat het nog jonge kinderen zijn. Anderhalf is echt nog heel klein, dan is de continue aanwezigheid van de primaire verzorg(st)er essentieel, lijkt me. Dat je co-ouderschap gaat doen lijkt me wel vanzelfsprekend, maar dan inderdaad een constructie waarbij de kinderen in hetzelfde huis blijven en dat bijvoorbeeld de vader om de week erbij komt wonen?
Ook omdat het nog jonge kinderen zijn. Anderhalf is echt nog heel klein, dan is de continue aanwezigheid van de primaire verzorg(st)er essentieel, lijkt me. Dat je co-ouderschap gaat doen lijkt me wel vanzelfsprekend, maar dan inderdaad een constructie waarbij de kinderen in hetzelfde huis blijven en dat bijvoorbeeld de vader om de week erbij komt wonen?
Everyone has a plan until they get punched in the face
maandag 23 maart 2015 om 12:13
quote:zeeuwsknoopje schreef op 23 maart 2015 @ 12:10:
[...]
Maar hoe werkt dat dan?
Allebei een kamertje huren en daar om de week gaan wonen? Want neem aan dat je niet in dezelfde kamer gaat zitten waar ex de week daarvoor iemand mee naar toe heeft genomen. Dat je in hetzelfde bed als ex gaat liggen?
Hoe betaal je voor twee kamers extra en het huis?1 kamer extra is voldoende, waarom zou je niet in hetzelfde bed gaan liggen, ex is er dan toch niet bij? Of slaap jij ook niet in hotels?
[...]
Maar hoe werkt dat dan?
Allebei een kamertje huren en daar om de week gaan wonen? Want neem aan dat je niet in dezelfde kamer gaat zitten waar ex de week daarvoor iemand mee naar toe heeft genomen. Dat je in hetzelfde bed als ex gaat liggen?
Hoe betaal je voor twee kamers extra en het huis?1 kamer extra is voldoende, waarom zou je niet in hetzelfde bed gaan liggen, ex is er dan toch niet bij? Of slaap jij ook niet in hotels?
maandag 23 maart 2015 om 12:14
quote:handigmetgeld schreef op 23 maart 2015 @ 10:53:
Het is een standaard-patroon. Een stel gaat uit elkaar, zeggen te handelen 'in het belang van de kinderen', maar beide partijen willen vooral hun eigen wensen doordrukken.
Waarom niet echt in het belang van de kinderen denken? Dat begint met ophouden met dat gesleep met kinderen tussen 2 huizen, al helemaal als die huizen in 2 steden staan. 1 huis, waar de kinderen wonen, waar de ouders om de beurt (bijvoorbeeld een week) bij in trekken. Dat geeft veel meer rust.
Het enige wat er dan overblijft is de vraag waar je de rest van de tijd moet wonen. Bij ouders, in een klein flatje, alles kan. Het grote voordeel is dat die woning geen ruimte voor kinderen nodig heeft, dus zelfs een kamer of ministudio is genoeg.
+100
En de jongste is pas 1,5, hoe kun je met zulke kleine kinderen al uit elkaar gaan? Het zijn soms tropenjaren en dat gaat ook weer voorbij. Weet je zeker dat er geen andere oplossing is dan scheiden?
Het is een standaard-patroon. Een stel gaat uit elkaar, zeggen te handelen 'in het belang van de kinderen', maar beide partijen willen vooral hun eigen wensen doordrukken.
Waarom niet echt in het belang van de kinderen denken? Dat begint met ophouden met dat gesleep met kinderen tussen 2 huizen, al helemaal als die huizen in 2 steden staan. 1 huis, waar de kinderen wonen, waar de ouders om de beurt (bijvoorbeeld een week) bij in trekken. Dat geeft veel meer rust.
Het enige wat er dan overblijft is de vraag waar je de rest van de tijd moet wonen. Bij ouders, in een klein flatje, alles kan. Het grote voordeel is dat die woning geen ruimte voor kinderen nodig heeft, dus zelfs een kamer of ministudio is genoeg.
+100
En de jongste is pas 1,5, hoe kun je met zulke kleine kinderen al uit elkaar gaan? Het zijn soms tropenjaren en dat gaat ook weer voorbij. Weet je zeker dat er geen andere oplossing is dan scheiden?
maandag 23 maart 2015 om 12:15
quote:blauweschildpad schreef op 23 maart 2015 @ 12:11:
Ik vind ook wel dat het uitmaakt als de kinderen als ze voor vier dagen bij hun vader wonen, de meeste tijd op de opvang zitten. Als ze in plaats daarvan gewoon bij hun moeder kunnen zijn is dat toch veel wenselijker?
Ook omdat het nog jonge kinderen zijn. Anderhalf is echt nog heel klein, dan is de continue aanwezigheid van de primaire verzorg(st)er essentieel, lijkt me. Dat je co-ouderschap gaat doen lijkt me wel vanzelfsprekend, maar dan inderdaad een constructie waarbij de kinderen in hetzelfde huis blijven en dat bijvoorbeeld de vader om de week erbij komt wonen?
Vader en moeder zijn net zo essentieel, ook bij een kind van 1,5.
Kinderen raken niet beschadigd in de opvang
en natuurlijk is het vervelend dat ze naar de opvang moeten, maar dat is het gevolg van de scheiding .
Het is die scheiding die onwenselijk is maar als ouders toch graag willen scheiden doe het dan zonder het kind nog meer te beschadigen.
Ik vind ook wel dat het uitmaakt als de kinderen als ze voor vier dagen bij hun vader wonen, de meeste tijd op de opvang zitten. Als ze in plaats daarvan gewoon bij hun moeder kunnen zijn is dat toch veel wenselijker?
Ook omdat het nog jonge kinderen zijn. Anderhalf is echt nog heel klein, dan is de continue aanwezigheid van de primaire verzorg(st)er essentieel, lijkt me. Dat je co-ouderschap gaat doen lijkt me wel vanzelfsprekend, maar dan inderdaad een constructie waarbij de kinderen in hetzelfde huis blijven en dat bijvoorbeeld de vader om de week erbij komt wonen?
Vader en moeder zijn net zo essentieel, ook bij een kind van 1,5.
Kinderen raken niet beschadigd in de opvang
en natuurlijk is het vervelend dat ze naar de opvang moeten, maar dat is het gevolg van de scheiding .
Het is die scheiding die onwenselijk is maar als ouders toch graag willen scheiden doe het dan zonder het kind nog meer te beschadigen.
maandag 23 maart 2015 om 12:17
quote:sabbaticalmeds schreef op 23 maart 2015 @ 12:13:
[...]
1 kamer extra is voldoende, waarom zou je niet in hetzelfde bed gaan liggen, ex is er dan toch niet bij? Of slaap jij ook niet in hotels?Oh jawel, hoor. Maar kan me indenken dat je niet in hetzelfde bed wilt liggen, waar je ex de week daarvoor iemand heeft liggen doen.
[...]
1 kamer extra is voldoende, waarom zou je niet in hetzelfde bed gaan liggen, ex is er dan toch niet bij? Of slaap jij ook niet in hotels?Oh jawel, hoor. Maar kan me indenken dat je niet in hetzelfde bed wilt liggen, waar je ex de week daarvoor iemand heeft liggen doen.
maandag 23 maart 2015 om 12:19
quote:sabbaticalmeds schreef op 23 maart 2015 @ 12:15:
[...]
Vader en moeder zijn net zo essentieel, ook bij een kind van 1,5.
Kinderen raken niet beschadigd in de opvang
en natuurlijk is het vervelend dat ze naar de opvang moeten, maar dat is het gevolg van de scheiding .
Het is die scheiding die onwenselijk is maar als ouders toch graag willen scheiden doe het dan zonder het kind nog meer te beschadigen.Ik zeg ook niet dat ze naar hun moeder moeten omdat zij de moeder is, maar als er de keuze is tussen opvang of bij de andere ouder zijn dan lijkt me dat toch een snel gemaakte keuze?
[...]
Vader en moeder zijn net zo essentieel, ook bij een kind van 1,5.
Kinderen raken niet beschadigd in de opvang
en natuurlijk is het vervelend dat ze naar de opvang moeten, maar dat is het gevolg van de scheiding .
Het is die scheiding die onwenselijk is maar als ouders toch graag willen scheiden doe het dan zonder het kind nog meer te beschadigen.Ik zeg ook niet dat ze naar hun moeder moeten omdat zij de moeder is, maar als er de keuze is tussen opvang of bij de andere ouder zijn dan lijkt me dat toch een snel gemaakte keuze?
Everyone has a plan until they get punched in the face
maandag 23 maart 2015 om 12:19
quote:zeeuwsknoopje schreef op 23 maart 2015 @ 12:10:
[...]
Maar hoe werkt dat dan?
Allebei een kamertje huren en daar om de week gaan wonen? Want neem aan dat je niet in dezelfde kamer gaat zitten waar ex de week daarvoor iemand mee naar toe heeft genomen. Dat je in hetzelfde bed als ex gaat liggen?
Hoe betaal je voor twee kamers extra en het huis?
Dat werkt door te beginnen naar het belang van de kinderen te kijken, in plaats van meteen problemen te zien als 'ik wil niet in hetzelfde bed liggen waar mijn ex gisteren nog in lag'.
Je hebt een huis, en daar wonen de kinderen. Die zijn gebaat bij een stabiele omgeving, dus die blijven daar wonen. Dat is het eerste uitgangspunt. De ouders wonen er om de beurt bij in. Als je niet in hetzelfde bed wil, dan koop je maar een opblaasbed.
Daarnaast moeten de ouders ook ergens wonen. Dat is inderdaad iets ingewikkeler, want in het ergste geval heb je 3 woningen nodig waar je er vroeger 1 had. Maar het voordeel is dat dat inderdaad kamertjes kunnen zijn. In de meeste gevallen is er een keus tussen 2 woningen (allebei in meer of mindere mate geschikt voor kinderen), of 1 woning en 2 kamers/studio's die niet geschikt hoeven zijn voor kinderen. Dat maakt ineens niet zoveel meer uit. Of je gaat die 2e woning ook delen. Alles in het belang van de kinderen, die hebben niet gekozen voor deze ellende.
En als er ouders kunnen bijspringen of neiuwe partners in beeld komen is het nog eenvoudiger,
[...]
Maar hoe werkt dat dan?
Allebei een kamertje huren en daar om de week gaan wonen? Want neem aan dat je niet in dezelfde kamer gaat zitten waar ex de week daarvoor iemand mee naar toe heeft genomen. Dat je in hetzelfde bed als ex gaat liggen?
Hoe betaal je voor twee kamers extra en het huis?
Dat werkt door te beginnen naar het belang van de kinderen te kijken, in plaats van meteen problemen te zien als 'ik wil niet in hetzelfde bed liggen waar mijn ex gisteren nog in lag'.
Je hebt een huis, en daar wonen de kinderen. Die zijn gebaat bij een stabiele omgeving, dus die blijven daar wonen. Dat is het eerste uitgangspunt. De ouders wonen er om de beurt bij in. Als je niet in hetzelfde bed wil, dan koop je maar een opblaasbed.
Daarnaast moeten de ouders ook ergens wonen. Dat is inderdaad iets ingewikkeler, want in het ergste geval heb je 3 woningen nodig waar je er vroeger 1 had. Maar het voordeel is dat dat inderdaad kamertjes kunnen zijn. In de meeste gevallen is er een keus tussen 2 woningen (allebei in meer of mindere mate geschikt voor kinderen), of 1 woning en 2 kamers/studio's die niet geschikt hoeven zijn voor kinderen. Dat maakt ineens niet zoveel meer uit. Of je gaat die 2e woning ook delen. Alles in het belang van de kinderen, die hebben niet gekozen voor deze ellende.
En als er ouders kunnen bijspringen of neiuwe partners in beeld komen is het nog eenvoudiger,
Anarchie is leuk, maar je blijft van mijn kaas af
maandag 23 maart 2015 om 12:20
quote:blauweschildpad schreef op 23 maart 2015 @ 12:19:
[...]
Ik zeg ook niet dat ze naar hun moeder moeten omdat zij de moeder is, maar als er de keuze is tussen opvang of bij de andere ouder zijn dan lijkt me dat toch een snel gemaakte keuze?Nee, niet als de afspraak is dat ze op die tijden bij de andere ouder zijn
[...]
Ik zeg ook niet dat ze naar hun moeder moeten omdat zij de moeder is, maar als er de keuze is tussen opvang of bij de andere ouder zijn dan lijkt me dat toch een snel gemaakte keuze?Nee, niet als de afspraak is dat ze op die tijden bij de andere ouder zijn
maandag 23 maart 2015 om 12:21
quote:blauweschildpad schreef op 23 maart 2015 @ 12:11:
Ik vind ook wel dat het uitmaakt als de kinderen als ze voor vier dagen bij hun vader wonen, de meeste tijd op de opvang zitten. Als ze in plaats daarvan gewoon bij hun moeder kunnen zijn is dat toch veel wenselijker?
Ook omdat het nog jonge kinderen zijn. Anderhalf is echt nog heel klein, dan is de continue aanwezigheid van de primaire verzorg(st)er essentieel, lijkt me. Dat je co-ouderschap gaat doen lijkt me wel vanzelfsprekend, maar dan inderdaad een constructie waarbij de kinderen in hetzelfde huis blijven en dat bijvoorbeeld de vader om de week erbij komt wonen?TO werkt ook 4 dagen.
Ik vind ook wel dat het uitmaakt als de kinderen als ze voor vier dagen bij hun vader wonen, de meeste tijd op de opvang zitten. Als ze in plaats daarvan gewoon bij hun moeder kunnen zijn is dat toch veel wenselijker?
Ook omdat het nog jonge kinderen zijn. Anderhalf is echt nog heel klein, dan is de continue aanwezigheid van de primaire verzorg(st)er essentieel, lijkt me. Dat je co-ouderschap gaat doen lijkt me wel vanzelfsprekend, maar dan inderdaad een constructie waarbij de kinderen in hetzelfde huis blijven en dat bijvoorbeeld de vader om de week erbij komt wonen?TO werkt ook 4 dagen.