Kinderen
alle pijlers
Bewust 1 kind
zaterdag 18 april 2015 om 00:41
quote:Jenette schreef op 18 april 2015 @ 00:16:
Ik heb geen kinderen, maar ken mensen met 1 kind en die zijn niet verwend. Als ik een kind had gekregen zou ik het bij die ene gelaten hebben. Het lijkt mij zoveel relaxter en dat zie ik ook om me heen. Ouders met 1 kind hebben alle ruimte en tijd en komen ook aan hun eigen dingen toe.
Ik doel met name op het vetgedrukte, dat het idee achter bewust 1 kind weleens veel verdrietiger kan zijn dan als buitenstaander ernaar kijken en denken/zeggen als 'alle ruimte en tijd voor eigen dingen', als je de achtergrond niet weet.
Je moet er wel heel zeker van zijn dat je zo'n opmerking bewust kunt zeggen, tegen ouder(s) die dus het ook bewust bij 1 kind laten, én waarvan je zeker weet dat er geen lichamelijke en/of medische reden achter zit.
Ik heb geen kinderen, maar ken mensen met 1 kind en die zijn niet verwend. Als ik een kind had gekregen zou ik het bij die ene gelaten hebben. Het lijkt mij zoveel relaxter en dat zie ik ook om me heen. Ouders met 1 kind hebben alle ruimte en tijd en komen ook aan hun eigen dingen toe.
Ik doel met name op het vetgedrukte, dat het idee achter bewust 1 kind weleens veel verdrietiger kan zijn dan als buitenstaander ernaar kijken en denken/zeggen als 'alle ruimte en tijd voor eigen dingen', als je de achtergrond niet weet.
Je moet er wel heel zeker van zijn dat je zo'n opmerking bewust kunt zeggen, tegen ouder(s) die dus het ook bewust bij 1 kind laten, én waarvan je zeker weet dat er geen lichamelijke en/of medische reden achter zit.
Krijg motto niet verwijderd :-)
zaterdag 18 april 2015 om 07:24
quote:iceteapeach schreef op 17 april 2015 @ 23:52:
[...]
Ook na de uitleg staat het er nog onhandig en zoveel uitleg erover vind ik er niet staan. Ieder zo zijn interpretatie erover. En ik kan het idd ook verkeerd opvatten.
En wat is doorsnee/gemiddeld: vader/moeder en twee kinderen, (met als ideaal een zoon als eerste vanwege het doorgeven van de familienaam bijv)?
Hoe dan ook, ik vind het jammer, en blijf dat vinden, dat ouder(s) met al dan niet bewust, 1 kind, toch nog wel vaak als niet 'volwaardig' gezin wordt/worden gezien. Lees hier de reacties die vanuit bijv. de (schoon)familie komen. Enig kinderen zíjn niet zielig, of dat nu binnen een 1 ouder- of 2 ouder gezin is. Het ligt vaak aan de omgeving die een enig kind zielig maken.
En op zoek gaan naar contacten als enig kind? Dat ligt ook aan het karakter van het kind zélf, niet of het enig kind is. Ook binnen grote(re) gezinnen kan er een kind zijn dat sociaal gezien minder makkelijk contacten legt.Ik ken een gezin met 15 kinderen. Dat is sociaal gezien ook niet handig hoor. Er konden nooit kindjes komen spelen ofzo. Behoefte daarvoor was ook minder, omdat ze automatisch meer met eigen broers/zusjes optrekken. Ze zijn goed opgevoed hoor, maar contact leggen buiten het gezin is voor sommige echt wel lastig omdat dat nooit kon en/of nodig was.
[...]
Ook na de uitleg staat het er nog onhandig en zoveel uitleg erover vind ik er niet staan. Ieder zo zijn interpretatie erover. En ik kan het idd ook verkeerd opvatten.
En wat is doorsnee/gemiddeld: vader/moeder en twee kinderen, (met als ideaal een zoon als eerste vanwege het doorgeven van de familienaam bijv)?
Hoe dan ook, ik vind het jammer, en blijf dat vinden, dat ouder(s) met al dan niet bewust, 1 kind, toch nog wel vaak als niet 'volwaardig' gezin wordt/worden gezien. Lees hier de reacties die vanuit bijv. de (schoon)familie komen. Enig kinderen zíjn niet zielig, of dat nu binnen een 1 ouder- of 2 ouder gezin is. Het ligt vaak aan de omgeving die een enig kind zielig maken.
En op zoek gaan naar contacten als enig kind? Dat ligt ook aan het karakter van het kind zélf, niet of het enig kind is. Ook binnen grote(re) gezinnen kan er een kind zijn dat sociaal gezien minder makkelijk contacten legt.Ik ken een gezin met 15 kinderen. Dat is sociaal gezien ook niet handig hoor. Er konden nooit kindjes komen spelen ofzo. Behoefte daarvoor was ook minder, omdat ze automatisch meer met eigen broers/zusjes optrekken. Ze zijn goed opgevoed hoor, maar contact leggen buiten het gezin is voor sommige echt wel lastig omdat dat nooit kon en/of nodig was.
zaterdag 18 april 2015 om 07:29
quote:iceteapeach schreef op 18 april 2015 @ 00:41:
[...]
Ik doel met name op het vetgedrukte, dat het idee achter bewust 1 kind weleens veel verdrietiger kan zijn dan als buitenstaander ernaar kijken en denken/zeggen als 'alle ruimte en tijd voor eigen dingen', als je de achtergrond niet weet.
Je moet er wel heel zeker van zijn dat je zo'n opmerking bewust kunt zeggen, tegen ouder(s) die dus het ook bewust bij 1 kind laten, én waarvan je zeker weet dat er geen lichamelijke en/of medische reden achter zit.Ik denk niet dat ze dit rechtstreeks tegen die ouders zegt. En ook hier lees je die dingen wel, bij de ouders die echt bewust maar 1 kind hebben. Zoals bij mij ik geniet idd van dat relaxte, het "makkelijke" met 1 kind. Als ik dan de drukte zie om me heen bij gezinnen met meer kinderen, pfff. Ik heb eigen tijd en rust nodig en dat gaat prima zo.
[...]
Ik doel met name op het vetgedrukte, dat het idee achter bewust 1 kind weleens veel verdrietiger kan zijn dan als buitenstaander ernaar kijken en denken/zeggen als 'alle ruimte en tijd voor eigen dingen', als je de achtergrond niet weet.
Je moet er wel heel zeker van zijn dat je zo'n opmerking bewust kunt zeggen, tegen ouder(s) die dus het ook bewust bij 1 kind laten, én waarvan je zeker weet dat er geen lichamelijke en/of medische reden achter zit.Ik denk niet dat ze dit rechtstreeks tegen die ouders zegt. En ook hier lees je die dingen wel, bij de ouders die echt bewust maar 1 kind hebben. Zoals bij mij ik geniet idd van dat relaxte, het "makkelijke" met 1 kind. Als ik dan de drukte zie om me heen bij gezinnen met meer kinderen, pfff. Ik heb eigen tijd en rust nodig en dat gaat prima zo.
zaterdag 18 april 2015 om 07:34
quote:iceteapeach schreef op 17 april 2015 @ 23:52:
[...]
Ook na de uitleg staat het er nog onhandig en zoveel uitleg erover vind ik er niet staan. Ieder zo zijn interpretatie erover. En ik kan het idd ook verkeerd opvatten.
Je kunt het inderdaad verkeerd opvatten. Ik heb mijn best gedaan het recht te breien. Ik kom zelf uit een een-oudergezin. Je wilt niet weten hoe vaak mensen daar iets van gevonden hebben, hoe vaak ouders van andere kinderen iets van ons vonden en hoe vaak ik gehoord heb dat opgroeien in een een-oudergezin slecht voor onze ontwikkeling was. Dus. Ik zal voortaan precairder formuleren.
[...]
Ook na de uitleg staat het er nog onhandig en zoveel uitleg erover vind ik er niet staan. Ieder zo zijn interpretatie erover. En ik kan het idd ook verkeerd opvatten.
Je kunt het inderdaad verkeerd opvatten. Ik heb mijn best gedaan het recht te breien. Ik kom zelf uit een een-oudergezin. Je wilt niet weten hoe vaak mensen daar iets van gevonden hebben, hoe vaak ouders van andere kinderen iets van ons vonden en hoe vaak ik gehoord heb dat opgroeien in een een-oudergezin slecht voor onze ontwikkeling was. Dus. Ik zal voortaan precairder formuleren.
zaterdag 18 april 2015 om 07:40
quote:iceteapeach schreef op 17 april 2015 @ 23:52:
[...]
Ook na de uitleg staat het er nog onhandig en zoveel uitleg erover vind ik er niet staan. Ieder zo zijn interpretatie erover. En ik kan het idd ook verkeerd opvatten.
En wat is doorsnee/gemiddeld: vader/moeder en twee kinderen, (met als ideaal een zoon als eerste vanwege het doorgeven van de familienaam bijv)?
Geen idee. De boodschap was volgens mij dat zij als docent geen verschillen opmerkt tussen enig kinderen en kinderen uit grotere gezinnen.
Hoe dan ook, ik vind het jammer, en blijf dat vinden, dat ouder(s) met al dan niet bewust, 1 kind, toch nog wel vaak als niet 'volwaardig' gezin wordt/worden gezien. Lees hier de reacties die vanuit bijv. de (schoon)familie komen. Enig kinderen zíjn niet zielig, of dat nu binnen een 1 ouder- of 2 ouder gezin is. Het ligt vaak aan de omgeving die een enig kind zielig maken.
Reuze leuk. Ik laat ze altijd even gaan en bedank ze dan vervolgens vriendelijk voor de analyse en het inzicht. Het was mij nog niet opgevallen dat ik zielig en verwend was, maar fijn dat ze het even melden.
En op zoek gaan naar contacten als enig kind? Dat ligt ook aan het karakter van het kind zélf, niet of het enig kind is. Ook binnen grote(re) gezinnen kan er een kind zijn dat sociaal gezien minder makkelijk contacten legt.
Als enig kind zal je wel contacten moeten leggen en onderhouden als je met andere kinderen wil spelen. Mijn moeder ging me echt niet de hele dag bezig houden.
Dat je je handen meer vrij hebt met één kind is overigens echt niet waar. Twee kinderen zijn minder werk. Die houden, met een beetje geluk, elkaar met enige regelmaat fijn bezig.
[...]
Ook na de uitleg staat het er nog onhandig en zoveel uitleg erover vind ik er niet staan. Ieder zo zijn interpretatie erover. En ik kan het idd ook verkeerd opvatten.
En wat is doorsnee/gemiddeld: vader/moeder en twee kinderen, (met als ideaal een zoon als eerste vanwege het doorgeven van de familienaam bijv)?
Geen idee. De boodschap was volgens mij dat zij als docent geen verschillen opmerkt tussen enig kinderen en kinderen uit grotere gezinnen.
Hoe dan ook, ik vind het jammer, en blijf dat vinden, dat ouder(s) met al dan niet bewust, 1 kind, toch nog wel vaak als niet 'volwaardig' gezin wordt/worden gezien. Lees hier de reacties die vanuit bijv. de (schoon)familie komen. Enig kinderen zíjn niet zielig, of dat nu binnen een 1 ouder- of 2 ouder gezin is. Het ligt vaak aan de omgeving die een enig kind zielig maken.
Reuze leuk. Ik laat ze altijd even gaan en bedank ze dan vervolgens vriendelijk voor de analyse en het inzicht. Het was mij nog niet opgevallen dat ik zielig en verwend was, maar fijn dat ze het even melden.
En op zoek gaan naar contacten als enig kind? Dat ligt ook aan het karakter van het kind zélf, niet of het enig kind is. Ook binnen grote(re) gezinnen kan er een kind zijn dat sociaal gezien minder makkelijk contacten legt.
Als enig kind zal je wel contacten moeten leggen en onderhouden als je met andere kinderen wil spelen. Mijn moeder ging me echt niet de hele dag bezig houden.
Dat je je handen meer vrij hebt met één kind is overigens echt niet waar. Twee kinderen zijn minder werk. Die houden, met een beetje geluk, elkaar met enige regelmaat fijn bezig.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
zaterdag 18 april 2015 om 08:02
quote:BWitched schreef op 18 april 2015 @ 07:40:
[...]
Als enig kind zal je wel contacten moeten leggen en onderhouden als je met andere kinderen wil spelen. Mijn moeder ging me echt niet de hele dag bezig houden.
Dat je je handen meer vrij hebt met één kind is overigens echt niet waar. Twee kinderen zijn minder werk. Die houden, met een beetje geluk, elkaar met enige regelmaat fijn bezig.
Juist, dat laatste stuk klopt helemaal. Ik heb heel lang een kind gehad en sinds de tweede er is heb ik lijkt het wel al mijn vrijheden terug.
De kinderen zijn constant samen, alles wordt met elkaar ondernomen.
Ze maken ook nooit ruzie, willen samen in dezelfde kamer slapen (dat sta ik nog niet toe).
Dus dat gestress met meerdere kinderen hoeft echt niet zo te zijn.
[...]
Als enig kind zal je wel contacten moeten leggen en onderhouden als je met andere kinderen wil spelen. Mijn moeder ging me echt niet de hele dag bezig houden.
Dat je je handen meer vrij hebt met één kind is overigens echt niet waar. Twee kinderen zijn minder werk. Die houden, met een beetje geluk, elkaar met enige regelmaat fijn bezig.
Juist, dat laatste stuk klopt helemaal. Ik heb heel lang een kind gehad en sinds de tweede er is heb ik lijkt het wel al mijn vrijheden terug.
De kinderen zijn constant samen, alles wordt met elkaar ondernomen.
Ze maken ook nooit ruzie, willen samen in dezelfde kamer slapen (dat sta ik nog niet toe).
Dus dat gestress met meerdere kinderen hoeft echt niet zo te zijn.
Girls compete with each other, women empower one another
zaterdag 18 april 2015 om 08:13
Dochter hier kan prima zelf spelen, dus die hoef ik ook niet continu bezig te houden. En 1 kind ergens onderbrengen is gewoon makkelijker denk ik. Bij bv opa en oma, is toch minder druk dan 2 kinderen. En ik laat haar wat makkelijker even ergens achter als ik snel wat moet doen. Bv laatst bij zwager, supermarkt vlakbij en ik moest even wat halen. Dan laat ik haar even bij zwager achter, maar 2 kinderen zou lastiger worden. Zelfde bij mijn broer. Beide geen ervaring met kinderen dus 1 kind is al spannend haha! En ik zie mijn vader bv ook niet snel met 2 kinderen om in de gaten te houden, alleen dochter gaat prima
Verder is het bij ons zo dat we altijd bij mijn ouders logeren ivm afstand. Het past nu allemaal net, met 1 kind. Dat zou dus ook lastiger worden. En wat ik al aangaf, zeker op pad met 2 kinderen lijkt mij persoonlijk lastig. Dat je er 2 in de gaten moet houden en ze beide de andere kant op rennen ofzo haha! Ik zou dat lastig vinden denk ik.
Verder is het bij ons zo dat we altijd bij mijn ouders logeren ivm afstand. Het past nu allemaal net, met 1 kind. Dat zou dus ook lastiger worden. En wat ik al aangaf, zeker op pad met 2 kinderen lijkt mij persoonlijk lastig. Dat je er 2 in de gaten moet houden en ze beide de andere kant op rennen ofzo haha! Ik zou dat lastig vinden denk ik.
zaterdag 18 april 2015 om 11:08
Puur rationeel en praktisch gezien zijn er meer redenen om het bij 1 kind te houden dan om het gezin steeds verder uit te breiden. Toch kiezen de meeste mensen voor een volgend kind. Best gek eigenlijk. Ik weet zelf ook niet precies hoe het werkt.
Ik moet trouwens best lachen om mezelf als ik terugdenk..... Wat had ik het zwaar met mijn ene peutertje! En nu, met een peuter, kleuter en baby gaat het me veel makkelijker af. Alles gaat in 1 moeite door. Toen ik nog alleen mijn meisje had, had ik veel meer de ruimte om moeilijk te doen over allerlei dingen. Ik reageerde veel teveel op alles van haar. Maar goed, niet iedereen maakt dezelfde 'learning curve' door. Dit is puur mijn ervaring.
Ik moet trouwens best lachen om mezelf als ik terugdenk..... Wat had ik het zwaar met mijn ene peutertje! En nu, met een peuter, kleuter en baby gaat het me veel makkelijker af. Alles gaat in 1 moeite door. Toen ik nog alleen mijn meisje had, had ik veel meer de ruimte om moeilijk te doen over allerlei dingen. Ik reageerde veel teveel op alles van haar. Maar goed, niet iedereen maakt dezelfde 'learning curve' door. Dit is puur mijn ervaring.
zaterdag 18 april 2015 om 11:21
zondag 26 april 2015 om 19:14
Hoi dames,
Ik ben nieuw hier, dus ik zal mij even voorstellen, ik ben Karin heb een geweldig zoontje van 10 maanden en een fantastische man.
Ik heb mijzelf altijd gezien als moeder van een groot gezin. Totdat ik daadwerkelijk moeder werd.
Je weet natuurlijk nooit van te voren hoe je het allemaal gaat vinden het moederschap.
Wij zijn 2,5 jaar bezig geweest om zwanger te raken. En gelukkig is dit met behulp van het ziekenhuis gelukt.
Nu heb ik een makkelijke zwangerschap gehad, wel een spoed keizersnede maar ben snel hersteld. Ons ventje is super makkelijk en toch vind ik één kindje genoeg. Ik ben er toch wel achter dat ik mijzelf en mijn eigen tijd belangrijk vind.
En het speelt ook mee dat mijn man ADHD heeft en nu druk genoeg vind.
Wat ik heel goed snap.
Het enigste wat ik lastig vind is dat ik mijn hele leven een andere droom/wens had.
En dat ik aan dat beeld moet wennen, ook al gooi ik het zelf helemaal om haha.
Is dit raar?
Groetjes Karin
Ik ben nieuw hier, dus ik zal mij even voorstellen, ik ben Karin heb een geweldig zoontje van 10 maanden en een fantastische man.
Ik heb mijzelf altijd gezien als moeder van een groot gezin. Totdat ik daadwerkelijk moeder werd.
Je weet natuurlijk nooit van te voren hoe je het allemaal gaat vinden het moederschap.
Wij zijn 2,5 jaar bezig geweest om zwanger te raken. En gelukkig is dit met behulp van het ziekenhuis gelukt.
Nu heb ik een makkelijke zwangerschap gehad, wel een spoed keizersnede maar ben snel hersteld. Ons ventje is super makkelijk en toch vind ik één kindje genoeg. Ik ben er toch wel achter dat ik mijzelf en mijn eigen tijd belangrijk vind.
En het speelt ook mee dat mijn man ADHD heeft en nu druk genoeg vind.
Wat ik heel goed snap.
Het enigste wat ik lastig vind is dat ik mijn hele leven een andere droom/wens had.
En dat ik aan dat beeld moet wennen, ook al gooi ik het zelf helemaal om haha.
Is dit raar?
Groetjes Karin
maandag 27 april 2015 om 10:26
Ik heb een zoon van 2,5 en daar blijft het ook bij.
Nee, het ouderschap valt me niet zwaar of tegen, krijg vaak die vraag namelijk in combinatie met een meelevende blik 'het IS natuurlijk ook wel zwaar he..'
Nee ik vind het niet zwaar.
Voor mij is het gewoon goed zo.
Ik vind mijn zoon niet zielig.
Als hij later baalt omdat hij in zijn eentje is, sorry.
Wellicht had hij ook gemopperd als hij wel een broer of zus zou hebben.
Niet kunnen delen etc ligt ook maar net aan het kind. Deeltje opvoeding, deeltje karakter.
Erg zwart/wit om te stellen dat dit problemen op levert bij één kind.
Nee, het ouderschap valt me niet zwaar of tegen, krijg vaak die vraag namelijk in combinatie met een meelevende blik 'het IS natuurlijk ook wel zwaar he..'
Nee ik vind het niet zwaar.
Voor mij is het gewoon goed zo.
Ik vind mijn zoon niet zielig.
Als hij later baalt omdat hij in zijn eentje is, sorry.
Wellicht had hij ook gemopperd als hij wel een broer of zus zou hebben.
Niet kunnen delen etc ligt ook maar net aan het kind. Deeltje opvoeding, deeltje karakter.
Erg zwart/wit om te stellen dat dit problemen op levert bij één kind.
maandag 27 april 2015 om 11:03
Dat ben ik helemaal met je eens kuzu,
Wel een broer of zus hebben zegt niks over hoe je later zelf zal zijn. Ik ken genoeg mensen die een broer of zus hebben en egoïstisch en niet sociaal zijn.
Ik vind het sowieso belachelijk als mensen commentaar hebben als je één kind hebt, waar bemoeien ze zich mee, ik oordeel ook niet over mensen met meerdere kinderen.
Wel een broer of zus hebben zegt niks over hoe je later zelf zal zijn. Ik ken genoeg mensen die een broer of zus hebben en egoïstisch en niet sociaal zijn.
Ik vind het sowieso belachelijk als mensen commentaar hebben als je één kind hebt, waar bemoeien ze zich mee, ik oordeel ook niet over mensen met meerdere kinderen.
dinsdag 28 april 2015 om 20:40
Ik denk dat er veel verschil zit in in oordeel van de omgeving/buitenwereld over gezinnen die bewust of noodgedwongen een kind hebben. Met noodgedwongen bedoel ik dus de categorie die door sociale (partner ziek, scheiding, overleden etc) of medische redenen geen kinderen meer kunnen krijgen. Dat is vaak ook wel bekend bij andere mensen en daar hoor ik dus nooit harde of vervelende opmerkingen over. Maar dit topic gaat over mensen die bewust (dus zonder bijzondere reden) kiezen voor 1 kind. En daarover zijn de oordelen vaak negatief.
Overigens herken ik het beeld dat ouder(s) meer moeite moeten doen om contacten te onderhouden voor een kind ook. Hier in de buurt 2 ouders die een kind hebben. En die moeders zijn altijd actief aan het zoeken naar speelafspraken met andere kinderen. Met name in de zomervakantie is dat vaak een behoorlijk probleem (geven de moeders zelf ook aan). Geen school en andere kinderen zijn met hun gezinnen op vakantie en ondernemen veel familieactiviteiten (logeren bij grootouders of familie, uitstapjes etc).
Overigens herken ik het beeld dat ouder(s) meer moeite moeten doen om contacten te onderhouden voor een kind ook. Hier in de buurt 2 ouders die een kind hebben. En die moeders zijn altijd actief aan het zoeken naar speelafspraken met andere kinderen. Met name in de zomervakantie is dat vaak een behoorlijk probleem (geven de moeders zelf ook aan). Geen school en andere kinderen zijn met hun gezinnen op vakantie en ondernemen veel familieactiviteiten (logeren bij grootouders of familie, uitstapjes etc).
dinsdag 28 april 2015 om 20:54
quote:evelien2010 schreef op 28 april 2015 @ 20:40:
Ik denk dat er veel verschil zit in in oordeel van de omgeving/buitenwereld over gezinnen die bewust of noodgedwongen een kind hebben. Met noodgedwongen bedoel ik dus de categorie die door sociale (partner ziek, scheiding, overleden etc) of medische redenen geen kinderen meer kunnen krijgen. Dat is vaak ook wel bekend bij andere mensen en daar hoor ik dus nooit harde of vervelende opmerkingen over. Maar dit topic gaat over mensen die bewust (dus zonder bijzondere reden) kiezen voor 1 kind. En daarover zijn de oordelen vaak negatief.
Overigens herken ik het beeld dat ouder(s) meer moeite moeten doen om contacten te onderhouden voor een kind ook. Hier in de buurt 2 ouders die een kind hebben. En die moeders zijn altijd actief aan het zoeken naar speelafspraken met andere kinderen.
Dat deed mijn moeder echt niet voor mij, hoor en mijn man regelde dat vroeger ook allemaal zelf.
Met name in de zomervakantie is dat vaak een behoorlijk probleem (geven de moeders zelf ook aan). Geen school en andere kinderen zijn met hun gezinnen op vakantie en ondernemen veel familieactiviteiten (logeren bij grootouders of familie, uitstapjes etc).Mijn vriendinnen en nichtjes gingen vroeger gewoon gezellig mee logeren. Op vakantie zorgden mijn ouders voor bestemmingen met veel kinderen in de buurt. De contacten moest ik zelf leggen, veruit de beste manier om je verlegenheid te overwinnen. Ik heb me in de zomers niet vaak verveeld.
Ik denk dat er veel verschil zit in in oordeel van de omgeving/buitenwereld over gezinnen die bewust of noodgedwongen een kind hebben. Met noodgedwongen bedoel ik dus de categorie die door sociale (partner ziek, scheiding, overleden etc) of medische redenen geen kinderen meer kunnen krijgen. Dat is vaak ook wel bekend bij andere mensen en daar hoor ik dus nooit harde of vervelende opmerkingen over. Maar dit topic gaat over mensen die bewust (dus zonder bijzondere reden) kiezen voor 1 kind. En daarover zijn de oordelen vaak negatief.
Overigens herken ik het beeld dat ouder(s) meer moeite moeten doen om contacten te onderhouden voor een kind ook. Hier in de buurt 2 ouders die een kind hebben. En die moeders zijn altijd actief aan het zoeken naar speelafspraken met andere kinderen.
Dat deed mijn moeder echt niet voor mij, hoor en mijn man regelde dat vroeger ook allemaal zelf.
Met name in de zomervakantie is dat vaak een behoorlijk probleem (geven de moeders zelf ook aan). Geen school en andere kinderen zijn met hun gezinnen op vakantie en ondernemen veel familieactiviteiten (logeren bij grootouders of familie, uitstapjes etc).Mijn vriendinnen en nichtjes gingen vroeger gewoon gezellig mee logeren. Op vakantie zorgden mijn ouders voor bestemmingen met veel kinderen in de buurt. De contacten moest ik zelf leggen, veruit de beste manier om je verlegenheid te overwinnen. Ik heb me in de zomers niet vaak verveeld.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
donderdag 30 april 2015 om 15:55
donderdag 30 april 2015 om 18:57
donderdag 30 april 2015 om 19:08
Ik zie deze discussie toch regelmatig terugkomen hier haha!
Ik heb zelf nog geen kinderen, maar ik ben enig kind. Ik heb het wel echt jammer gevonden altijd, en nog steeds. MAar om nou te zeggen moeilijk ?? Nee, het is gewoon zo, en het gras is altijd groener. Maar als ik zelf mocht kiezen was ik geen enig kind. Ik vond het vroeger op de basisschool echt wel moeilijk om contacten te leggen. Verwend was ik denk ik niet, mijn ouders probeerden dat bewust te vermijden. Ik was daarentegen juist té lief; gaf al mijn koekjes o.i.d. weg op school om maar te delen. Heb echt moeten leren van me af te bijten, dat leer je met een broer/zus veel natuurlijker in een thuisomgeving. Maar uiteindelijk door mijzelf steeds uit te dagen ben ik wel heel sociaal 'geworden', ik heb veel vrienden en ook allerlei verschillende 'soorten'(klinkt een beetje apart haha, maar ik bedoel allerlei leeftijden, niet alleen bvb studenten). Dus het heeft me ook wel weer wat gebracht. Daarentegen ben ik het gewend om veel alleen te zijn, en ik heb dat ook echt nodig om op te laden. Of dat alleen aan het enig kind zijn ligt denk ik niet ,maar een rol zal het wel spelen. Ik heb dan ook (nog) geen behoefte aan een relatie. Wie weet verandert dat nog, ik studeer nu nog, dus het kan nog alle kanten op
Of ik bewust of onbewust enig kind ben, lastige vraag, want waar leg je de grens? Ik denk dat het vooral voor mijn moeder de juiste keuze was om het bij 1 kind te houden. De zwangerschap was al lastig en zij was niet meer erg jong (38) toen, maar vooral de postnatale depressie die erna kwam was heel erg zwaar. Ze heeft sowieso een bepaalde kwetsbaarheid, want al vaker psychische problematiek. Voor haar denk ik dus wel een goede beslissing om het bij 1 kind te houden. Ik zou het mijn ouders trouwens nooit kwalijk nemen, want wie ben ik?? Het is/was hun eigen keuze en ik ben wie ik ben, mede door opvoeding en gezinsachtergrond. Dus zo houden we de wereld divers zullen we maar zeggen
Maar mocht ik , als ik eraan toe ben, de keuze hebben, lijkt het mij wel leuker om meerdere kinderen te hebben. Maar goed, wie weet hoe het leven loopt. Misschien als ik 1 kind heb dat ik dat genoeg vind, dat weet je pas echt als je moeder wordt.
Ik heb zelf nog geen kinderen, maar ik ben enig kind. Ik heb het wel echt jammer gevonden altijd, en nog steeds. MAar om nou te zeggen moeilijk ?? Nee, het is gewoon zo, en het gras is altijd groener. Maar als ik zelf mocht kiezen was ik geen enig kind. Ik vond het vroeger op de basisschool echt wel moeilijk om contacten te leggen. Verwend was ik denk ik niet, mijn ouders probeerden dat bewust te vermijden. Ik was daarentegen juist té lief; gaf al mijn koekjes o.i.d. weg op school om maar te delen. Heb echt moeten leren van me af te bijten, dat leer je met een broer/zus veel natuurlijker in een thuisomgeving. Maar uiteindelijk door mijzelf steeds uit te dagen ben ik wel heel sociaal 'geworden', ik heb veel vrienden en ook allerlei verschillende 'soorten'(klinkt een beetje apart haha, maar ik bedoel allerlei leeftijden, niet alleen bvb studenten). Dus het heeft me ook wel weer wat gebracht. Daarentegen ben ik het gewend om veel alleen te zijn, en ik heb dat ook echt nodig om op te laden. Of dat alleen aan het enig kind zijn ligt denk ik niet ,maar een rol zal het wel spelen. Ik heb dan ook (nog) geen behoefte aan een relatie. Wie weet verandert dat nog, ik studeer nu nog, dus het kan nog alle kanten op
Of ik bewust of onbewust enig kind ben, lastige vraag, want waar leg je de grens? Ik denk dat het vooral voor mijn moeder de juiste keuze was om het bij 1 kind te houden. De zwangerschap was al lastig en zij was niet meer erg jong (38) toen, maar vooral de postnatale depressie die erna kwam was heel erg zwaar. Ze heeft sowieso een bepaalde kwetsbaarheid, want al vaker psychische problematiek. Voor haar denk ik dus wel een goede beslissing om het bij 1 kind te houden. Ik zou het mijn ouders trouwens nooit kwalijk nemen, want wie ben ik?? Het is/was hun eigen keuze en ik ben wie ik ben, mede door opvoeding en gezinsachtergrond. Dus zo houden we de wereld divers zullen we maar zeggen
Maar mocht ik , als ik eraan toe ben, de keuze hebben, lijkt het mij wel leuker om meerdere kinderen te hebben. Maar goed, wie weet hoe het leven loopt. Misschien als ik 1 kind heb dat ik dat genoeg vind, dat weet je pas echt als je moeder wordt.
donderdag 30 april 2015 om 19:38
Wij hebben 1 zoon, nu 11 jaar. In eerste instantie wel geprobeerd voor een tweede. Mijn zoon was toen een jaar of 2. Na een jaar nog niet zwanger en eigenlijk kwamen we tot de conclusie dat dat ook helemaal niet hoeft. We voelde ons compleet met ons drietjes.
Ook al zal ik het aan de buitenwereld nooit toegeven, maar het blijft bij mij wel een pijnlijk punt. Niet omdat ik toch graag meerdere kinderen had gewild. Of dat mijn zoon zo graag een broer of zus zou willen (integendeel, ik hoor al zolang hij kan praten dat hij blij is om enig kind te zijn, omdat en dan komt er telkens weer een andere reden
Maar het pijnlijke punt is dat ik mijn omgeving toch altijd wel een neerbuigende toon of negatief oordeel voel/hoor van moeders (in dit geval) met meerdere kinderen. En dat raakt me onwillekeurig toch.
Ook al zal ik het aan de buitenwereld nooit toegeven, maar het blijft bij mij wel een pijnlijk punt. Niet omdat ik toch graag meerdere kinderen had gewild. Of dat mijn zoon zo graag een broer of zus zou willen (integendeel, ik hoor al zolang hij kan praten dat hij blij is om enig kind te zijn, omdat en dan komt er telkens weer een andere reden
Maar het pijnlijke punt is dat ik mijn omgeving toch altijd wel een neerbuigende toon of negatief oordeel voel/hoor van moeders (in dit geval) met meerdere kinderen. En dat raakt me onwillekeurig toch.