Psyche
alle pijlers
Dwanggedachten
vrijdag 12 juni 2015 om 13:40
(Ik ben een vaste gebruiker, maar ik schrijf dit even via een anoniem account)
Als ik jullie zou vertellen dat ik last heb van dwanggedachten en dat dit is wat die gedachten inhouden (behalve het stukje over godslasterlijke gedachten), hoe zouden jullie daar dan op reageren? Dit zijn heel specifieke voorbeelden, maar erg vergelijkbaar met wat er in mijn hoofd omgaat. Bij mij blijft het trouwens niet beperkt tot één persoon, maar ik heb het bij heel veel mensen en totaal willekeurig ook. Ik schaam me er heel, heel erg voor. Ik heb die gedachten al 15 jaar maar ik praat er nooit over. Ik heb het nu iemand verteld die dichtbij me staat, via de mail (ik heb de link gestuurd, ik kon het niet zelf schrijven) en ik wacht op reactie. Ik ben zooo bang voor haar reactie en wil daarom graag bij jullie checken wat jullie reactie zou zijn. Ik heb het ooit geprobeerd te vertellen toen ik opgenomen was in een kliniek een heleboel jaar geleden, maar toen werd ik door groepsgenoten zo erg veroordeeld, alsof het geen gedachten zijn maar alsof ik het had uitgevoerd. En hoewel de scheidslijn soms ontzettend klein lijkt, las ik dat mensen met dwanggedachten die gedachten nooit uitvoeren omdat ze er juist zo bang voor zijn. Ik vind dat zelf heel moeilijk om te geloven overigens omdat het in mijn hoofd zoiets groots is geworden. Maar ergens is het ook wel een geruststellende gedachte geloof ik, en het was best wel een eyeopener toen ik dat las. Desondanks blijven die gedachten steeds weer terugkomen.
Wat vinden jullie daarvan?
Edit: Sensy had last van een op hol slaande virusscanner bij die link, dus ik kopieer en plak de tekst, maar wel in het wit (omdat de schaamte zo groot is dat ik de tekst niet steeds opnieuw wil zien):
Een moeder is samen met haar zoontje in de speeltuin. Ze zitten samen op de wip.
Ze voelt ineens een gevoel in haar vagina en ze schrikt ervan.
Zij linkt het gevoel in haar vagina aan haar zoontje en denkt: ik zal toch niet seksueel aangetrokken worden door mijn zoontje. Ze duwt deze nare gedachten weg en gaat verder door met spelen in de speeltuin.
Het wegduwen van de gedachten lukte goed en ze heeft er niet meer aangedacht.
Maar als haar zoontje de volgende keer aan haar vraagt om bij haar op schoot te zitten, zegt zij: 'doe maar niet', want zij is bang dat ze dan weer ineens vainale gevoelens krijgt en dat zij dus wel een pedofiel is. Ze gaat steeds meer haar zoontje vermijden en ze wil hem op het laatst niet meer aanraken of met hem alleen zijn.
Ook de gedachten beginnen de overhand te krijgen. Ze ziet steeds beelden voor zich van het piemeltje van haar zoontje in haar mond en dan krijgt ze er de gedachte bij dat ze dat lekker vindt.
Doordat ze deze gadachten en beelden in haar hoofd heeft, neemt zij aan dat ze een pedofiel is en dus seks wilt met haar zoontje.
Ze ziet de hele dag beelden van haar naakte zoontje en kan niet meer voor hem zorgen.
Zoals je ziet beginnen obsessies heel klein, maar door verdrukking van gedachten en vermijden van contact met haar zoontje behandelt ze de gedachten steeds serieuzer en daardoor wordt het een obsessie.
Een jonge puberjongen zit in de eerste klas van de middelbare school. Als hij met meisjes praat krijgt hij een onbedwingbare drang om naar hun borsten te kijken. Hij moet kijken. Hij gaat meisjes ontwijken en daarna zelfs school, om maar niet naar meisjes te hoeven kijken. Eenmaal thuis krijgt hij het zelfde bij zijn moeder en later zelfs bij zijn psycholoog.
-man die steeds dacht seks te willen hebben met dieren
-de vrouw die constant blote kinderen voor zich zag
-de pastoor die steeds de drang voelt om naar piemels van mannen te kijken
-de man die meende seks te hebben gehad met mensen die die op straat tegen kwam
-de non die dacht verdoemd te zijn vanwege haar onreine seksuele gedachten
In een andere groep van de kliniek zat een man van middelbare leeftijd met agressieve gedachten. Hij dacht dat diep in hem een koelbloedige moordenaar school. Hij zag beelden voor zich hoe hij mensen wurgde of met een mes te lijf ging. Omdat hij zovaak beelden had, wist hij niet of een beeld nou echt was gebeurd of dat hij het zelf bedacht. Soms dacht hij ook dat dat beeld de toekomst was en dat het ging gebeuren. Hij bleef binnen en wilde geen mensen meer zien. Hij durfde niet meer te koken in de angste dat hij mensen expres wilde vergiftigen en wilde doden. Hij durfde geen scherpe voorwerpen bij zich te hebben. Hij zong de hele dag door liedjes en sportte veel en pratte voortdurend om maar te verkomen dat er nare nieuwe beelden in zijn hoofd kwamen. Het proberen te onderdrukken had een averechts effect en hij kon nergens anders meer aan denken. Hij heeft zichzelf meerdere keren bij de politie aangegeven maar uiteindelijk is hij in de kliniek gekomen omdat hij geen moordenaar was maar iemand die leed aan agressieve gedachten.
-de vrouw die bang was haar kleinkinderen van het balkon af te gooien
-de arts die bang was baby's met een scalpel te verminken
-de vrouw die een messen blok ziet staan en vervolgens voorzich ziet hoe ze zelfmoord pleegt
-de drang voelen om je vingers in een stopcontact te stoppen
-de vrouw die doodsbang was om te gaan slapen omdat de duivel dan bezit van haar zou komen nemen
Als ik jullie zou vertellen dat ik last heb van dwanggedachten en dat dit is wat die gedachten inhouden (behalve het stukje over godslasterlijke gedachten), hoe zouden jullie daar dan op reageren? Dit zijn heel specifieke voorbeelden, maar erg vergelijkbaar met wat er in mijn hoofd omgaat. Bij mij blijft het trouwens niet beperkt tot één persoon, maar ik heb het bij heel veel mensen en totaal willekeurig ook. Ik schaam me er heel, heel erg voor. Ik heb die gedachten al 15 jaar maar ik praat er nooit over. Ik heb het nu iemand verteld die dichtbij me staat, via de mail (ik heb de link gestuurd, ik kon het niet zelf schrijven) en ik wacht op reactie. Ik ben zooo bang voor haar reactie en wil daarom graag bij jullie checken wat jullie reactie zou zijn. Ik heb het ooit geprobeerd te vertellen toen ik opgenomen was in een kliniek een heleboel jaar geleden, maar toen werd ik door groepsgenoten zo erg veroordeeld, alsof het geen gedachten zijn maar alsof ik het had uitgevoerd. En hoewel de scheidslijn soms ontzettend klein lijkt, las ik dat mensen met dwanggedachten die gedachten nooit uitvoeren omdat ze er juist zo bang voor zijn. Ik vind dat zelf heel moeilijk om te geloven overigens omdat het in mijn hoofd zoiets groots is geworden. Maar ergens is het ook wel een geruststellende gedachte geloof ik, en het was best wel een eyeopener toen ik dat las. Desondanks blijven die gedachten steeds weer terugkomen.
Wat vinden jullie daarvan?
Edit: Sensy had last van een op hol slaande virusscanner bij die link, dus ik kopieer en plak de tekst, maar wel in het wit (omdat de schaamte zo groot is dat ik de tekst niet steeds opnieuw wil zien):
Een moeder is samen met haar zoontje in de speeltuin. Ze zitten samen op de wip.
Ze voelt ineens een gevoel in haar vagina en ze schrikt ervan.
Zij linkt het gevoel in haar vagina aan haar zoontje en denkt: ik zal toch niet seksueel aangetrokken worden door mijn zoontje. Ze duwt deze nare gedachten weg en gaat verder door met spelen in de speeltuin.
Het wegduwen van de gedachten lukte goed en ze heeft er niet meer aangedacht.
Maar als haar zoontje de volgende keer aan haar vraagt om bij haar op schoot te zitten, zegt zij: 'doe maar niet', want zij is bang dat ze dan weer ineens vainale gevoelens krijgt en dat zij dus wel een pedofiel is. Ze gaat steeds meer haar zoontje vermijden en ze wil hem op het laatst niet meer aanraken of met hem alleen zijn.
Ook de gedachten beginnen de overhand te krijgen. Ze ziet steeds beelden voor zich van het piemeltje van haar zoontje in haar mond en dan krijgt ze er de gedachte bij dat ze dat lekker vindt.
Doordat ze deze gadachten en beelden in haar hoofd heeft, neemt zij aan dat ze een pedofiel is en dus seks wilt met haar zoontje.
Ze ziet de hele dag beelden van haar naakte zoontje en kan niet meer voor hem zorgen.
Zoals je ziet beginnen obsessies heel klein, maar door verdrukking van gedachten en vermijden van contact met haar zoontje behandelt ze de gedachten steeds serieuzer en daardoor wordt het een obsessie.
Een jonge puberjongen zit in de eerste klas van de middelbare school. Als hij met meisjes praat krijgt hij een onbedwingbare drang om naar hun borsten te kijken. Hij moet kijken. Hij gaat meisjes ontwijken en daarna zelfs school, om maar niet naar meisjes te hoeven kijken. Eenmaal thuis krijgt hij het zelfde bij zijn moeder en later zelfs bij zijn psycholoog.
-man die steeds dacht seks te willen hebben met dieren
-de vrouw die constant blote kinderen voor zich zag
-de pastoor die steeds de drang voelt om naar piemels van mannen te kijken
-de man die meende seks te hebben gehad met mensen die die op straat tegen kwam
-de non die dacht verdoemd te zijn vanwege haar onreine seksuele gedachten
In een andere groep van de kliniek zat een man van middelbare leeftijd met agressieve gedachten. Hij dacht dat diep in hem een koelbloedige moordenaar school. Hij zag beelden voor zich hoe hij mensen wurgde of met een mes te lijf ging. Omdat hij zovaak beelden had, wist hij niet of een beeld nou echt was gebeurd of dat hij het zelf bedacht. Soms dacht hij ook dat dat beeld de toekomst was en dat het ging gebeuren. Hij bleef binnen en wilde geen mensen meer zien. Hij durfde niet meer te koken in de angste dat hij mensen expres wilde vergiftigen en wilde doden. Hij durfde geen scherpe voorwerpen bij zich te hebben. Hij zong de hele dag door liedjes en sportte veel en pratte voortdurend om maar te verkomen dat er nare nieuwe beelden in zijn hoofd kwamen. Het proberen te onderdrukken had een averechts effect en hij kon nergens anders meer aan denken. Hij heeft zichzelf meerdere keren bij de politie aangegeven maar uiteindelijk is hij in de kliniek gekomen omdat hij geen moordenaar was maar iemand die leed aan agressieve gedachten.
-de vrouw die bang was haar kleinkinderen van het balkon af te gooien
-de arts die bang was baby's met een scalpel te verminken
-de vrouw die een messen blok ziet staan en vervolgens voorzich ziet hoe ze zelfmoord pleegt
-de drang voelen om je vingers in een stopcontact te stoppen
-de vrouw die doodsbang was om te gaan slapen omdat de duivel dan bezit van haar zou komen nemen
vrijdag 12 juni 2015 om 14:24
quote:Estropeado schreef op 12 juni 2015 @ 14:19:
Ik ben echt blij met jullie, ik voel me al iets rustiger en het helpt echt dat mensen me niet slecht of eng of gek vinden. Misschien is het ook wel gedeeltelijk die verantwoordelijkheid: ik vind het ontzettend moeilijk om de verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen leven en dit voelt als zoiets groots. In feite heb ik (net als iedereen trouwens) de macht over iemands leven of dood, toch? Als je het zo bekijkt. Zo moet je het natuurlijk niet bekijken want het slaat nergens op. Maar het voelt dus bijna alsof ik een soort God ben (haha, niet dat ik mezelf geweldig vind - zonder dat stukje) die daarover kan besluiten en als je dat gaat zien als jouw verantwoordelijkheid is het geen wonder dat je daar bang door wordt.Maar zo is het wel. Als ik langs een stel fietsers rijd met de auto, is een klein rukje naar rechts van mijn stuur al voldoende om een bloedbad aan te richten. In 90% van de gevallen denk je er echter niet over na, hoe kwetsbaar of hoe machtig je eigenlijk bent. Je bent je bewust van hoe jij in de wereld staat en wat voor invloed je uitoefent en uit zou kunnen oefenen op anderen. Je kan allerlei andere reacties geven dan het 'normale' maar als jij wel gewoon de normale reactie geeft (dank je wel zeggen ipv rot op stom rotmens! te roepen bijvoorbeeld) dan maak je het groter dan het is.
Ik ben echt blij met jullie, ik voel me al iets rustiger en het helpt echt dat mensen me niet slecht of eng of gek vinden. Misschien is het ook wel gedeeltelijk die verantwoordelijkheid: ik vind het ontzettend moeilijk om de verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen leven en dit voelt als zoiets groots. In feite heb ik (net als iedereen trouwens) de macht over iemands leven of dood, toch? Als je het zo bekijkt. Zo moet je het natuurlijk niet bekijken want het slaat nergens op. Maar het voelt dus bijna alsof ik een soort God ben (haha, niet dat ik mezelf geweldig vind - zonder dat stukje) die daarover kan besluiten en als je dat gaat zien als jouw verantwoordelijkheid is het geen wonder dat je daar bang door wordt.Maar zo is het wel. Als ik langs een stel fietsers rijd met de auto, is een klein rukje naar rechts van mijn stuur al voldoende om een bloedbad aan te richten. In 90% van de gevallen denk je er echter niet over na, hoe kwetsbaar of hoe machtig je eigenlijk bent. Je bent je bewust van hoe jij in de wereld staat en wat voor invloed je uitoefent en uit zou kunnen oefenen op anderen. Je kan allerlei andere reacties geven dan het 'normale' maar als jij wel gewoon de normale reactie geeft (dank je wel zeggen ipv rot op stom rotmens! te roepen bijvoorbeeld) dan maak je het groter dan het is.
vrijdag 12 juni 2015 om 14:25
quote:Estropeado schreef op 12 juni 2015 @ 14:19:
Ik ben echt blij met jullie, ik voel me al iets rustiger en het helpt echt dat mensen me niet slecht of eng of gek vinden. Misschien is het ook wel gedeeltelijk die verantwoordelijkheid: ik vind het ontzettend moeilijk om de verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen leven en dit voelt als zoiets groots. In feite heb ik (net als iedereen trouwens) de macht over iemands leven of dood, toch? Als je het zo bekijkt. Zo moet je het natuurlijk niet bekijken want het slaat nergens op. Maar het voelt dus bijna alsof ik een soort God ben (haha, niet dat ik mezelf geweldig vind - zonder dat stukje) die daarover kan besluiten en als je dat gaat zien als jouw verantwoordelijkheid is het geen wonder dat je daar bang door wordt.Iedere keer dat ik in de auto zit, heb ik die macht, zou ik in theorie kunnen besluiten iemand dood te rijden. En soms denk ik ook wel eens aan die mogelijkheid. Maar het levert me geen angst op want ik wil helemaal niemand doodrijden. Ik ben de baas over wat ik doe. En jij dus ook, jij bent de baas over wat jij doet.
Ik ben echt blij met jullie, ik voel me al iets rustiger en het helpt echt dat mensen me niet slecht of eng of gek vinden. Misschien is het ook wel gedeeltelijk die verantwoordelijkheid: ik vind het ontzettend moeilijk om de verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen leven en dit voelt als zoiets groots. In feite heb ik (net als iedereen trouwens) de macht over iemands leven of dood, toch? Als je het zo bekijkt. Zo moet je het natuurlijk niet bekijken want het slaat nergens op. Maar het voelt dus bijna alsof ik een soort God ben (haha, niet dat ik mezelf geweldig vind - zonder dat stukje) die daarover kan besluiten en als je dat gaat zien als jouw verantwoordelijkheid is het geen wonder dat je daar bang door wordt.Iedere keer dat ik in de auto zit, heb ik die macht, zou ik in theorie kunnen besluiten iemand dood te rijden. En soms denk ik ook wel eens aan die mogelijkheid. Maar het levert me geen angst op want ik wil helemaal niemand doodrijden. Ik ben de baas over wat ik doe. En jij dus ook, jij bent de baas over wat jij doet.
vrijdag 12 juni 2015 om 14:38
Komen die gedachten juist omdat je niet wilt dat ze komen? Kan me voorstellen dat als je je ineens weer bewust wordt dat je die nare gedachten hebt gehad, en je wilt niet dat ze terug komen, dat ze dan juìst komen!?
Werkt een beetje hetzelfde als dat iemand tegen je zegt; niet kijken hoor maar die vrouw achter jou heeft een (vul maar in...), dat je dan dus wél moet kijken
Als iemand mij dit zou vertellen zou ik niet denken dat je echt daadwerkelijk daartoe in staat bent hoor. Er zijn veel raardere mensen op de wereld!
Werkt een beetje hetzelfde als dat iemand tegen je zegt; niet kijken hoor maar die vrouw achter jou heeft een (vul maar in...), dat je dan dus wél moet kijken
Als iemand mij dit zou vertellen zou ik niet denken dat je echt daadwerkelijk daartoe in staat bent hoor. Er zijn veel raardere mensen op de wereld!
vrijdag 12 juni 2015 om 14:44
quote:Lanah1980 schreef op 12 juni 2015 @ 14:38:
Komen die gedachten juist omdat je niet wilt dat ze komen? Kan me voorstellen dat als je je ineens weer bewust wordt dat je die nare gedachten hebt gehad, en je wilt niet dat ze terug komen, dat ze dan juìst komen!?
Werkt een beetje hetzelfde als dat iemand tegen je zegt; niet kijken hoor maar die vrouw achter jou heeft een (vul maar in...), dat je dan dus wél moet kijken
Als iemand mij dit zou vertellen zou ik niet denken dat je echt daadwerkelijk daartoe in staat bent hoor. Er zijn veel raardere mensen op de wereld!Ja, dat is absoluut hoe het werkt. Ik schrik van de gedachte en wil 'm uit mijn hoofd hebben. Niet aan denken, niet aan denken. En daar ga je dan dus juist aan denken en als je er heel diep in zit, dan ga je op een gegeven moment geloven dat je echt slecht bent, want anders zou je die gedachten toch niet hebben?
Komen die gedachten juist omdat je niet wilt dat ze komen? Kan me voorstellen dat als je je ineens weer bewust wordt dat je die nare gedachten hebt gehad, en je wilt niet dat ze terug komen, dat ze dan juìst komen!?
Werkt een beetje hetzelfde als dat iemand tegen je zegt; niet kijken hoor maar die vrouw achter jou heeft een (vul maar in...), dat je dan dus wél moet kijken
Als iemand mij dit zou vertellen zou ik niet denken dat je echt daadwerkelijk daartoe in staat bent hoor. Er zijn veel raardere mensen op de wereld!Ja, dat is absoluut hoe het werkt. Ik schrik van de gedachte en wil 'm uit mijn hoofd hebben. Niet aan denken, niet aan denken. En daar ga je dan dus juist aan denken en als je er heel diep in zit, dan ga je op een gegeven moment geloven dat je echt slecht bent, want anders zou je die gedachten toch niet hebben?
vrijdag 12 juni 2015 om 14:45
Dat je heel bang bent voor wat anderen over je normen & waarden denken ook al is het niet waar.
Heeft iedereen tot op zekere hoogte, dat je je laat meeslepen door suggestieve beschuldigingen, en dan in de verdediging gaat, maar op een gegeven moment moet je er om lachen en dan is het klaar.
De mening van een ander is best belangrijk omdat je ten dele van de groep afhankelijk bent, maar wat niet waar is is niet waar. Ze hebben het dan gewoon mis. Of misschien wel waar maar het dient je niet om er maar mee bezig te blijven. Sterkte.
Heeft iedereen tot op zekere hoogte, dat je je laat meeslepen door suggestieve beschuldigingen, en dan in de verdediging gaat, maar op een gegeven moment moet je er om lachen en dan is het klaar.
De mening van een ander is best belangrijk omdat je ten dele van de groep afhankelijk bent, maar wat niet waar is is niet waar. Ze hebben het dan gewoon mis. Of misschien wel waar maar het dient je niet om er maar mee bezig te blijven. Sterkte.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
vrijdag 12 juni 2015 om 14:49
Dankjewel Retrostar. Heb je gelijk in ook, maar het is ontzettend lastig om zulke beschuldigingen naast je neer te leggen als je zelf óók vindt dat je schuldig bent. Het bevestigt dan alleen maar wat ik zelf al dacht. En ook al is het niet waar, het is verdomd lastig om dat dan nog te geloven.
En dat je uitgerekend op zo'n dag als vandaag allemaal bullshitmail krijgt.
En dat je uitgerekend op zo'n dag als vandaag allemaal bullshitmail krijgt.
vrijdag 12 juni 2015 om 14:49
quote:Estropeado schreef op 12 juni 2015 @ 14:44:
[...]
En daar ga je dan dus juist aan denken en als je er heel diep in zit, dan ga je op een gegeven moment geloven dat je echt slecht bent, want anders zou je die gedachten toch niet hebben?Welnee, je hersenen nemen gewoon een verkeerde afslag in jouw geval. Dat zegt helemaal niets over hoe jij bent. Volgens mij ben je hartstikke lief anders zou je je hier niet zo druk over maken, dan zou je dit gewoon accepteren of omarmen.
[...]
En daar ga je dan dus juist aan denken en als je er heel diep in zit, dan ga je op een gegeven moment geloven dat je echt slecht bent, want anders zou je die gedachten toch niet hebben?Welnee, je hersenen nemen gewoon een verkeerde afslag in jouw geval. Dat zegt helemaal niets over hoe jij bent. Volgens mij ben je hartstikke lief anders zou je je hier niet zo druk over maken, dan zou je dit gewoon accepteren of omarmen.
vrijdag 12 juni 2015 om 14:56
quote:Estropeado schreef op 12 juni 2015 @ 14:44:
[...]
Ja, dat is absoluut hoe het werkt. Ik schrik van de gedachte en wil 'm uit mijn hoofd hebben. Niet aan denken, niet aan denken. En daar ga je dan dus juist aan denken en als je er heel diep in zit, dan ga je op een gegeven moment geloven dat je echt slecht bent, want anders zou je die gedachten toch niet hebben?Hoera, ik ben hartstikke goed, want ik fantaseer soms over een grote prijs die ik zou winnen en hoe ik dan familie en vrienden blij ga maken. Het komt waarschijnlijk niet verder dan de gedachtes, maar als jij van gedachtes slecht wordt, word ik goed en lief
[...]
Ja, dat is absoluut hoe het werkt. Ik schrik van de gedachte en wil 'm uit mijn hoofd hebben. Niet aan denken, niet aan denken. En daar ga je dan dus juist aan denken en als je er heel diep in zit, dan ga je op een gegeven moment geloven dat je echt slecht bent, want anders zou je die gedachten toch niet hebben?Hoera, ik ben hartstikke goed, want ik fantaseer soms over een grote prijs die ik zou winnen en hoe ik dan familie en vrienden blij ga maken. Het komt waarschijnlijk niet verder dan de gedachtes, maar als jij van gedachtes slecht wordt, word ik goed en lief
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
vrijdag 12 juni 2015 om 14:59
quote:nlies schreef op 12 juni 2015 @ 14:56:
[...]
Hoera, ik ben hartstikke goed, want ik fantaseer soms over een grote prijs die ik zou winnen en hoe ik dan familie en vrienden blij ga maken. Het komt waarschijnlijk niet verder dan de gedachtes, maar als jij van gedachtes slecht wordt, word ik goed en lief Dat is makkelijk. Ik dacht eraan of ik de was zou gaan strijken voor mijn schoonzusje gisteren (echt). Ik heb het niet gedaan, maar dat is niet belangrijk.
[...]
Hoera, ik ben hartstikke goed, want ik fantaseer soms over een grote prijs die ik zou winnen en hoe ik dan familie en vrienden blij ga maken. Het komt waarschijnlijk niet verder dan de gedachtes, maar als jij van gedachtes slecht wordt, word ik goed en lief Dat is makkelijk. Ik dacht eraan of ik de was zou gaan strijken voor mijn schoonzusje gisteren (echt). Ik heb het niet gedaan, maar dat is niet belangrijk.
vrijdag 12 juni 2015 om 14:59
quote:Estropeado schreef op 12 juni 2015 @ 14:49:
Dankjewel Retrostar. Heb je gelijk in ook, maar het is ontzettend lastig om zulke beschuldigingen naast je neer te leggen als je zelf óók vindt dat je schuldig bent. Het bevestigt dan alleen maar wat ik zelf al dacht. En ook al is het niet waar, het is verdomd lastig om dat dan nog te geloven.
En dat je uitgerekend op zo'n dag als vandaag allemaal bullshitmail krijgt.
Schuldig aan fantasie? En is een groot verschil tussen fantasie over het beroven van een bank en dat echt doen gevolgd door allerlei fantasieën hoe je uit handen van de politie moet blijven. Ik zal nooit een bank beroven maar ik kijk best graag naar hoe sommigen dat uitgevoerd hebben en wat ze daarna doen. Je inbeelden dat je een slechterik bent dat moet iedere toneelspeler kunnen.
Ik heb hier absoluut geen last van; ook trouwens geen acute geldnood.
Dankjewel Retrostar. Heb je gelijk in ook, maar het is ontzettend lastig om zulke beschuldigingen naast je neer te leggen als je zelf óók vindt dat je schuldig bent. Het bevestigt dan alleen maar wat ik zelf al dacht. En ook al is het niet waar, het is verdomd lastig om dat dan nog te geloven.
En dat je uitgerekend op zo'n dag als vandaag allemaal bullshitmail krijgt.
Schuldig aan fantasie? En is een groot verschil tussen fantasie over het beroven van een bank en dat echt doen gevolgd door allerlei fantasieën hoe je uit handen van de politie moet blijven. Ik zal nooit een bank beroven maar ik kijk best graag naar hoe sommigen dat uitgevoerd hebben en wat ze daarna doen. Je inbeelden dat je een slechterik bent dat moet iedere toneelspeler kunnen.
Ik heb hier absoluut geen last van; ook trouwens geen acute geldnood.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
vrijdag 12 juni 2015 om 15:02
quote:Estropeado schreef op 12 juni 2015 @ 14:59:
[...]
Dat is makkelijk. Ik dacht eraan of ik de was zou gaan strijken voor mijn schoonzusje gisteren (echt). Ik heb het niet gedaan, maar dat is niet belangrijk. Ja ik had het ook nog niet eerder zo bedacht, maar jouw topic heeft me de ogen geopend
[...]
Dat is makkelijk. Ik dacht eraan of ik de was zou gaan strijken voor mijn schoonzusje gisteren (echt). Ik heb het niet gedaan, maar dat is niet belangrijk. Ja ik had het ook nog niet eerder zo bedacht, maar jouw topic heeft me de ogen geopend
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
vrijdag 12 juni 2015 om 15:10
Je bent zeker geen slecht mens TO. Ik denk dat iedereen deze gedachten heeft (gehad), maar praten over een depressie of een nieuwe auto is een stuk makkelijker dan je allerdonkerste gedachten delen. Het is een taboe om erover te praten, waardoor het een veel heftigere lading krijgt dan het werkelijk verdient. Alles wat je aan het licht blootstelt wordt zelf licht en ik geloof dat je jij dit op jouw manier met dit topic hebt bereikt. Er zijn schrijvers en filmmakers miljonairs geworden door over dit soort gedachten complete verhalen te schrijven en films te maken. Val je zelf niet af, want je bent niet wat je denkt. Wat je denkt komt even op bezoek. Jij bepaalt of het een permanente verblijfplaats krijgt of dat je het rustig het gat van de deur kan wijzen.
vrijdag 12 juni 2015 om 15:10
vrijdag 12 juni 2015 om 15:19
Het is maar goed dat we niet in elkaars hoofden kunnen kijken, want in ieder hoofd komen de gekste gedachten langs, lijkt mij.
Boven gedachten staan allereerst woorden (om gedachten uit te spreken bijvoorbeeld), maar zelfs op woorden zal ik niet snel iemand veroordelen. Tenzij ze rechtstreeks bedreigend of beledigend naar mij gericht zijn.
Daden zijn de dingesen waar we elkaar op horen te beoordelen. Als jij voor je oude schoonmoeder stofzuigt, dan is dat een mooi gebaar, een echte hulp. Niemand kan in je schedel kijken dat je tegelijkertijd de meest wrede moordfantasieen op diezelfde schoonmoeder door je hoofd laat gaan. Het resultaat is niet wezenlijk anders dan dat je over fleurige bloemen fantaseert. Een kwartiertje later heeft je schoonmoeder een schone vloer in huis en schenkt ze jou als dank een kopje koffie in. Dat ze je vijf jaar eerder eigenlijk helemaal geen waardige partner voor haar zoon vond vertelt ze er vast niet bij tijdens de koffieleut. Het doet ook helemaal niet ter zake wat je denkt, net zoals het niet uitmaakt dat je de meest wrede horrorfilms kijkt in je vrije tijd.
Je daad was het stofzuigen.
De daad van je schoonmoeder was een kopje koffie met een koekje schenken.
Twee goede mensen onder elkaar.
De rest is fictie, het doet niet ter zake, het gebeurt niet, het bestaat niet, het zijn slechts gedachten.
Boven gedachten staan allereerst woorden (om gedachten uit te spreken bijvoorbeeld), maar zelfs op woorden zal ik niet snel iemand veroordelen. Tenzij ze rechtstreeks bedreigend of beledigend naar mij gericht zijn.
Daden zijn de dingesen waar we elkaar op horen te beoordelen. Als jij voor je oude schoonmoeder stofzuigt, dan is dat een mooi gebaar, een echte hulp. Niemand kan in je schedel kijken dat je tegelijkertijd de meest wrede moordfantasieen op diezelfde schoonmoeder door je hoofd laat gaan. Het resultaat is niet wezenlijk anders dan dat je over fleurige bloemen fantaseert. Een kwartiertje later heeft je schoonmoeder een schone vloer in huis en schenkt ze jou als dank een kopje koffie in. Dat ze je vijf jaar eerder eigenlijk helemaal geen waardige partner voor haar zoon vond vertelt ze er vast niet bij tijdens de koffieleut. Het doet ook helemaal niet ter zake wat je denkt, net zoals het niet uitmaakt dat je de meest wrede horrorfilms kijkt in je vrije tijd.
Je daad was het stofzuigen.
De daad van je schoonmoeder was een kopje koffie met een koekje schenken.
Twee goede mensen onder elkaar.
De rest is fictie, het doet niet ter zake, het gebeurt niet, het bestaat niet, het zijn slechts gedachten.
vrijdag 12 juni 2015 om 15:21
Ja Es, ik weet wie je bent en ik vind je absoluut geen slecht mens. Het is precies zoals bootje zegt: jij bent niet je gedachtes!
Ik had een heel verhaal getypt, maar ik zou niet willen dat ik per ongeluk iets zeg waaruit duidelijk zou kunnen worden wie je bent, dus ik doe het wel even privé via de peebee.
Ik had een heel verhaal getypt, maar ik zou niet willen dat ik per ongeluk iets zeg waaruit duidelijk zou kunnen worden wie je bent, dus ik doe het wel even privé via de peebee.
Slik die kikker!
vrijdag 12 juni 2015 om 15:24
Echt onwijs bedankt. Dit topic heeft echt onwijs geholpen en ik ben zo blij dat ik het heb geopend. Jullie hebben het me laten bekijken vanaf een hele andere kant, en dat soort dingen is wat voor mij de druk van de ketel haalt. Ik heb nu zoveel niet veroordelende reacties achter elkaar gekregen, van mensen die mij niet eens echt kennen dus dan is het veel makkelijker om iemand te veroordelen, en toch is dat niet gebeurd. Ik ben nog steeds bang voor de reactie die ik ga krijgen, maar ik ben niet meer bang dat ze me afschuwelijk zal vinden. Ik ga dat echt onthouden: Als je slecht kunt worden door gedachten, kun je ook goed worden door gedachten. Dan weet ik weer dat het onzin is. Ik voel me echt een beetje opgelucht dat ik niet veroordeeld word.
vrijdag 12 juni 2015 om 15:25
Ik heb nu pas je tekst dat je wit hebt gemaakt gelezen en ik kan zeggen dat ik de genoemde gedachten ook heb gehad. Het is een soort 'het zal toch niet zo zijn dat ik ook zo.....bén?!'. Het heeft denk ik met macht en met kwetsbaarheid te maken.Precies wat Doreia zegt, het idee dat je iemand kan maken of breken en wie is het makkelijkst te breken? Juist, een kind. En het zieke aan onze wereld is dat er dus mensen zijn die dit écht doen. Die houden het niet bij gedachten, die gaan over tot handelen. Hoe meer ik besefte waartoe mensen in staat zijn, hoe meer dat een plek ging krijgen in mijn psyche. Zou ik ook zo (kunnen) zijn?
Maar het zijn echt maar gedachtes en ik realiseer me dat ik de gedachten niet ben en dat ik niet de eigenaar ben. Net zo min ik de wind bezit, bezit ik die gedachten niet. Ik vind het een bijwerking van leven in een wereld waarin dit soort praktijken dagelijks plaatsvinden, wie daar immuun voor is, komt van een andere planeet. Daarom geloof ik echt dat er velen zijn die dit denken en er uit schaamte nooit over zullen praten. Wat weer tot gevolg heeft dat je denkt dat je de enige bent en je in je gedachten isoleert van de rest van de "gezonde" mensen.
Maar het zijn echt maar gedachtes en ik realiseer me dat ik de gedachten niet ben en dat ik niet de eigenaar ben. Net zo min ik de wind bezit, bezit ik die gedachten niet. Ik vind het een bijwerking van leven in een wereld waarin dit soort praktijken dagelijks plaatsvinden, wie daar immuun voor is, komt van een andere planeet. Daarom geloof ik echt dat er velen zijn die dit denken en er uit schaamte nooit over zullen praten. Wat weer tot gevolg heeft dat je denkt dat je de enige bent en je in je gedachten isoleert van de rest van de "gezonde" mensen.
vrijdag 12 juni 2015 om 15:32
quote:Estropeado schreef op 12 juni 2015 @ 15:24:
Echt onwijs bedankt. Dit topic heeft echt onwijs geholpen en ik ben zo blij dat ik het heb geopend. Jullie hebben het me laten bekijken vanaf een hele andere kant, en dat soort dingen is wat voor mij de druk van de ketel haalt. Ik heb nu zoveel niet veroordelende reacties achter elkaar gekregen, van mensen die mij niet eens echt kennen dus dan is het veel makkelijker om iemand te veroordelen, en toch is dat niet gebeurd. Ik ben nog steeds bang voor de reactie die ik ga krijgen, maar ik ben niet meer bang dat ze me afschuwelijk zal vinden. Ik ga dat echt onthouden: Als je slecht kunt worden door gedachten, kun je ook goed worden door gedachten. Dan weet ik weer dat het onzin is. Ik voel me echt een beetje opgelucht dat ik niet veroordeeld word.
Ik weet niet wie je bent, maar maakt niet uit, je krijgt gewoon een dikke
Bedenk met iedere gedachte - goed of slecht - dat jij groter bent dan dat. En iemand die jou veroordeelt, kan dat alleen maar doen als hij/zij zichzelf eerst heeft veroordeeld op dat gebied. Dus betrek een oordeel van een ander nooit persoonlijk op jezelf.
Echt onwijs bedankt. Dit topic heeft echt onwijs geholpen en ik ben zo blij dat ik het heb geopend. Jullie hebben het me laten bekijken vanaf een hele andere kant, en dat soort dingen is wat voor mij de druk van de ketel haalt. Ik heb nu zoveel niet veroordelende reacties achter elkaar gekregen, van mensen die mij niet eens echt kennen dus dan is het veel makkelijker om iemand te veroordelen, en toch is dat niet gebeurd. Ik ben nog steeds bang voor de reactie die ik ga krijgen, maar ik ben niet meer bang dat ze me afschuwelijk zal vinden. Ik ga dat echt onthouden: Als je slecht kunt worden door gedachten, kun je ook goed worden door gedachten. Dan weet ik weer dat het onzin is. Ik voel me echt een beetje opgelucht dat ik niet veroordeeld word.
Ik weet niet wie je bent, maar maakt niet uit, je krijgt gewoon een dikke
Bedenk met iedere gedachte - goed of slecht - dat jij groter bent dan dat. En iemand die jou veroordeelt, kan dat alleen maar doen als hij/zij zichzelf eerst heeft veroordeeld op dat gebied. Dus betrek een oordeel van een ander nooit persoonlijk op jezelf.
vrijdag 12 juni 2015 om 15:39
quote:Estropeado schreef op 12 juni 2015 @ 15:24:
Echt onwijs bedankt. Dit topic heeft echt onwijs geholpen en ik ben zo blij dat ik het heb geopend. Jullie hebben het me laten bekijken vanaf een hele andere kant, en dat soort dingen is wat voor mij de druk van de ketel haalt. Ik heb nu zoveel niet veroordelende reacties achter elkaar gekregen, van mensen die mij niet eens echt kennen dus dan is het veel makkelijker om iemand te veroordelen, en toch is dat niet gebeurd. Ik ben nog steeds bang voor de reactie die ik ga krijgen, maar ik ben niet meer bang dat ze me afschuwelijk zal vinden. Ik ga dat echt onthouden: Als je slecht kunt worden door gedachten, kun je ook goed worden door gedachten. Dan weet ik weer dat het onzin is. Ik voel me echt een beetje opgelucht dat ik niet veroordeeld word.Och als er geen reden is om te veroordelen doen de forummers dat normaal gesproken ook niet hoor
Echt onwijs bedankt. Dit topic heeft echt onwijs geholpen en ik ben zo blij dat ik het heb geopend. Jullie hebben het me laten bekijken vanaf een hele andere kant, en dat soort dingen is wat voor mij de druk van de ketel haalt. Ik heb nu zoveel niet veroordelende reacties achter elkaar gekregen, van mensen die mij niet eens echt kennen dus dan is het veel makkelijker om iemand te veroordelen, en toch is dat niet gebeurd. Ik ben nog steeds bang voor de reactie die ik ga krijgen, maar ik ben niet meer bang dat ze me afschuwelijk zal vinden. Ik ga dat echt onthouden: Als je slecht kunt worden door gedachten, kun je ook goed worden door gedachten. Dan weet ik weer dat het onzin is. Ik voel me echt een beetje opgelucht dat ik niet veroordeeld word.Och als er geen reden is om te veroordelen doen de forummers dat normaal gesproken ook niet hoor
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
