Psyche
alle pijlers
flashbacks na een scheiding
zaterdag 9 augustus 2014 om 18:34
Een maand of zeven geleden ben ik vrij plotsklaps gescheiden. Een maand lang wilde mijn ex nadenken, nadat ik er achter kwam dat hij stiekem contact had met de vrouw met wie hij nu een relatie heeft. Na deze maand van nadenken - en verder een heel harmonieuze relatie van bijna twaalf jaar - was ik ineens alleen.
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
zondag 28 juni 2015 om 18:42
Eleonora, denk jij ook dat het personage van jouw avatar gebaseerd is op die Hetty uit NCIS Los Angeles. En misschien niet op die rol maar wel die actrice. Sorry er voor dat dit off topic is, maar ik vroeg het me af of jij het wist.
En ik ontdekte iets, bitterder dan de dood: de vrouw, die een valstrik is en wier hart een net is en wier handen boeien zijn.
zondag 28 juni 2015 om 18:55
zondag 28 juni 2015 om 19:05
quote:Eleonora schreef op 28 juni 2015 @ 19:00:
Mwoah, het loopt geen storm nog. Maar....er wordt keihard aan gewerkt.Nou, veel succes dan nog gewenst. En loopt de planning van de zomervakantie (naar wens/normaal) mbt. tot je dochter.
Mwoah, het loopt geen storm nog. Maar....er wordt keihard aan gewerkt.Nou, veel succes dan nog gewenst. En loopt de planning van de zomervakantie (naar wens/normaal) mbt. tot je dochter.
En ik ontdekte iets, bitterder dan de dood: de vrouw, die een valstrik is en wier hart een net is en wier handen boeien zijn.
donderdag 9 juli 2015 om 09:27
Heeeeee! Wat ben je toch lief en attent....
Ja, ik dacht van de week net van zal ik eens een update geven. Toevallig he?
Nou, het gaat wel eigenlijk.
Heel veel is nog steeds heel stom maar goed, dat is inmiddels ouwe koek.
Er wordt gewerkt aan de scheiding. Beetje getut om het convenant want ik ben niet meer zo emotioneel bij mijn ex betrokken dus het gaat er wat harder aan toe nu en ik sta meer op mijn strepen.
Hoe is het met mij.
Alors, ik vind dat het wel ok gaat. Nog steeds mis ik mijn gezin maar ik zie wel erg in dat dat allemaal gebaseerd is op een tijd die al een tijd vervlogen was.
De laatste jaren waren - wegens omstandigheden - lastig en ik zie wel in nu dat dat z'n weerslag had op de relatie.
Wat mij betreft waren we daar glansrijk uit gekomen maar ja, hij koos iets anders en dat mag natuurlijk.
Daar krijg ik wel steeds meer vrede mee.
Qua werk is het nog steeds echt ruk.
Het is nu ook nog eens komkommertijd in de mediawereld dus iedereen is naar een camping of tweede huis in Frankrijk/Portugal vertrokken en komt eind augustus pas weer eens terug.
Ik heb technische problemen met mijn castingbureau werkzaamheden want mijn laptop is kapot en ik kan dus niet in het bestand, bij de documenten en mijn castingmail want die staan allemaal daar op.
Van die dingen.
Wel erg fijn is het dat ik een showreel heb. Dat is een compilatie van wat je als acteur gedaan hebt. En die wordt erg goed bekeken en gedeeld. Zij die mij op facebook hebben, zullen 'm misschien voorbij hebben zien komen.
Geen idee of het me iets oplevert maar men heeft mijn kop weer eens gezien en dat kan zo maar schelen.
Verder bedenkverzin ik nog steeds formats, scenario's en andere film dingen met leuke, lieve, creatieve mensen. Ik blijf volhouden, wie weet wat er op een dag gebeurt.
Met mijn dochter gaat het goed.
Tussen haar en mij zit het geramd.
Ze is nu twee weken bij haar vader en ik mis haar als een gek maar week één is al bijna voorbij.
Ik speek haar iedere dag, sowieso via de app en soms via de hangout (sort skype).
Groep zeven is afgesloten, volgend jaar toch echt groep acht.
Ze heeft een afspraak met een nieuwe therapeut waar bij ze creatieve therapie gaat volgen. Dat sluit beter aan bij haar persoonlijkheid dan de cognitieve therapie die ze tot nu toe kreeg.
En verder....
Ik weet niet of ik ooit het gevoel zal hebben dat het helemaal goed komt.
Er zijn veel mensen geweest die me voorgespeeld hebben dat ik me misschien wel beter ga voelen dan voor de scheiding. Dat denk ik zelf niet.
Ik was voor mijn relatie met mijn ex erg tevreden met mijn leven en zag hem als een waardevolle en liefdevolle toevoeging. Alles was al goed toen.
Nu is dat niet zo.
Wie weet is het 'nog' niet zo maar met alle financiële struggels die me met het huis en de verkoop daarvan en de ongetwijfelde restschuld die daar op volgt te wachten staan, plus nog de gevlogen daarvan voor de rest van mijn leven zo'n beetje, vind ik dat moeilijk voorstelbaar.
Toen ik de vorige keer uit een lange relatie stapte was ik 32. Nu was ik 45 en intussen ben ik bijna 47. Dat is voor een nieuwe carrière bijvoorbeeld oud. En dat kan iedereen tegen gaan spreken, het is toch echt zo.
Met mannen en zo heb ik geen moeite, ik heb al een hele tijd een lover maar een relatie zoals ik had, met kerst vieren bij elkaars familie en zo en overleg over wie het gehakt uit de vriezer haalt, dat wil ik niet meer.
Mijn geloof in de liefde als in voor altijd bij elkaar blijven etc. da's weg. Dat heeft zo'n opsodemieter gekregen na een relatie waarin ik dácht volslagen veilig te zijn, waarna bleek dat ik dat eigenlijk nauwelijks geweest ben binnen die relatie. Ik geloof mijn eigen intuïtie niet meer op dat vlak.
Geeft niks, ik heb het meestal leuk nu op dat gebied maar blijf wel onafhankelijk. Zolang het leuk is, is het leuk en anders houdt het op.
Nou, zo dus.....
Ja, ik dacht van de week net van zal ik eens een update geven. Toevallig he?
Nou, het gaat wel eigenlijk.
Heel veel is nog steeds heel stom maar goed, dat is inmiddels ouwe koek.
Er wordt gewerkt aan de scheiding. Beetje getut om het convenant want ik ben niet meer zo emotioneel bij mijn ex betrokken dus het gaat er wat harder aan toe nu en ik sta meer op mijn strepen.
Hoe is het met mij.
Alors, ik vind dat het wel ok gaat. Nog steeds mis ik mijn gezin maar ik zie wel erg in dat dat allemaal gebaseerd is op een tijd die al een tijd vervlogen was.
De laatste jaren waren - wegens omstandigheden - lastig en ik zie wel in nu dat dat z'n weerslag had op de relatie.
Wat mij betreft waren we daar glansrijk uit gekomen maar ja, hij koos iets anders en dat mag natuurlijk.
Daar krijg ik wel steeds meer vrede mee.
Qua werk is het nog steeds echt ruk.
Het is nu ook nog eens komkommertijd in de mediawereld dus iedereen is naar een camping of tweede huis in Frankrijk/Portugal vertrokken en komt eind augustus pas weer eens terug.
Ik heb technische problemen met mijn castingbureau werkzaamheden want mijn laptop is kapot en ik kan dus niet in het bestand, bij de documenten en mijn castingmail want die staan allemaal daar op.
Van die dingen.
Wel erg fijn is het dat ik een showreel heb. Dat is een compilatie van wat je als acteur gedaan hebt. En die wordt erg goed bekeken en gedeeld. Zij die mij op facebook hebben, zullen 'm misschien voorbij hebben zien komen.
Geen idee of het me iets oplevert maar men heeft mijn kop weer eens gezien en dat kan zo maar schelen.
Verder bedenkverzin ik nog steeds formats, scenario's en andere film dingen met leuke, lieve, creatieve mensen. Ik blijf volhouden, wie weet wat er op een dag gebeurt.
Met mijn dochter gaat het goed.
Tussen haar en mij zit het geramd.
Ze is nu twee weken bij haar vader en ik mis haar als een gek maar week één is al bijna voorbij.
Ik speek haar iedere dag, sowieso via de app en soms via de hangout (sort skype).
Groep zeven is afgesloten, volgend jaar toch echt groep acht.
Ze heeft een afspraak met een nieuwe therapeut waar bij ze creatieve therapie gaat volgen. Dat sluit beter aan bij haar persoonlijkheid dan de cognitieve therapie die ze tot nu toe kreeg.
En verder....
Ik weet niet of ik ooit het gevoel zal hebben dat het helemaal goed komt.
Er zijn veel mensen geweest die me voorgespeeld hebben dat ik me misschien wel beter ga voelen dan voor de scheiding. Dat denk ik zelf niet.
Ik was voor mijn relatie met mijn ex erg tevreden met mijn leven en zag hem als een waardevolle en liefdevolle toevoeging. Alles was al goed toen.
Nu is dat niet zo.
Wie weet is het 'nog' niet zo maar met alle financiële struggels die me met het huis en de verkoop daarvan en de ongetwijfelde restschuld die daar op volgt te wachten staan, plus nog de gevlogen daarvan voor de rest van mijn leven zo'n beetje, vind ik dat moeilijk voorstelbaar.
Toen ik de vorige keer uit een lange relatie stapte was ik 32. Nu was ik 45 en intussen ben ik bijna 47. Dat is voor een nieuwe carrière bijvoorbeeld oud. En dat kan iedereen tegen gaan spreken, het is toch echt zo.
Met mannen en zo heb ik geen moeite, ik heb al een hele tijd een lover maar een relatie zoals ik had, met kerst vieren bij elkaars familie en zo en overleg over wie het gehakt uit de vriezer haalt, dat wil ik niet meer.
Mijn geloof in de liefde als in voor altijd bij elkaar blijven etc. da's weg. Dat heeft zo'n opsodemieter gekregen na een relatie waarin ik dácht volslagen veilig te zijn, waarna bleek dat ik dat eigenlijk nauwelijks geweest ben binnen die relatie. Ik geloof mijn eigen intuïtie niet meer op dat vlak.
Geeft niks, ik heb het meestal leuk nu op dat gebied maar blijf wel onafhankelijk. Zolang het leuk is, is het leuk en anders houdt het op.
Nou, zo dus.....
donderdag 9 juli 2015 om 09:56
Jeetje Leo, goed nieuws dat je je wat beter voelt en dat 't zo goed gaat met dochter! Ook goed nieuws dat je minder emoties bij de scheiding hebt en daardoor wat assertiever kunt zijn.
En een lover, ook nooit weg. Ik kan heel goed begrijpen dat je niet meer het hele plaatje wilt met kerstdagen en gehakt uit de vriezer. Onafhankelijk zijn kan ook een groot goed zijn. En misschien komt 't nog wel en misschien niet, time will tell.
Dat stukje over je leeftijd herken ik wel, het is gewoon lastiger. Ik zit nu zonder werk, was ervan overtuigd dat ik zo iets anders zou vinden....niet dus.
Ik vind 't een lastige leeftijd, ik wordt bijna 45, krijg er gewoon de zenuwen van.
De showreel heb ik gezien, zo leuk om al die verschillende gezichten en types te zien. De korte film gaat toch ook heel goed? (ik weet niet of ik de titel mocht noemen.)
Gelukkig klink je in ieder geval een stuk opgewekter dan een jaar geleden!
En een lover, ook nooit weg. Ik kan heel goed begrijpen dat je niet meer het hele plaatje wilt met kerstdagen en gehakt uit de vriezer. Onafhankelijk zijn kan ook een groot goed zijn. En misschien komt 't nog wel en misschien niet, time will tell.
Dat stukje over je leeftijd herken ik wel, het is gewoon lastiger. Ik zit nu zonder werk, was ervan overtuigd dat ik zo iets anders zou vinden....niet dus.
Ik vind 't een lastige leeftijd, ik wordt bijna 45, krijg er gewoon de zenuwen van.
De showreel heb ik gezien, zo leuk om al die verschillende gezichten en types te zien. De korte film gaat toch ook heel goed? (ik weet niet of ik de titel mocht noemen.)
Gelukkig klink je in ieder geval een stuk opgewekter dan een jaar geleden!
Misschien klopt het niet allemaal, maar het is wel waar
donderdag 9 juli 2015 om 09:57
Goed dat je meer op je strepen staat. Voelt dat nu rustiger? Nu je minder emotioneel bij je ex betrokken bent?
Wow, wat een vooruitgang, dat je er steeds meer vrede mee krijgt. Voelt dat ook zo voor jou?
Wat rot dat het op gebied van werk niet zo goed gaat.
Zo fijn dat het met F goed gaat!
Begrijp ik heel goed, dat je niet meer echt kan geloven in een relatie, lijkt me niet raar.
En de toekomst, dat weet je idd niet, dat moet je afwachten. Ik vind wel dat je veel rustiger klinkt als bv een aantal maanden geleden.
Wow, wat een vooruitgang, dat je er steeds meer vrede mee krijgt. Voelt dat ook zo voor jou?
Wat rot dat het op gebied van werk niet zo goed gaat.
Zo fijn dat het met F goed gaat!
Begrijp ik heel goed, dat je niet meer echt kan geloven in een relatie, lijkt me niet raar.
En de toekomst, dat weet je idd niet, dat moet je afwachten. Ik vind wel dat je veel rustiger klinkt als bv een aantal maanden geleden.
Life is short. Eat dessert first.
donderdag 9 juli 2015 om 09:57
Lieve Leo,
Fijn om te horen dat je niet meer zo emotioneel betrokken bent bij dat weggewaaide dakraam jouw ex en dat jij wat meer op jouw strepen staat. Jammer dat het qua werk ruk is
maar wel weer fijn dat jouw showreel zo goed bekeken wordt . Gaat goed komen met jouw castingbureau hoor lieve Leo, want wie wil er nou zich niet aansluiten bij zo'n geweldige, hardwerkende, betrokken lieve vrouw. Als men jou eenmaal gevonden heeft loopt het vast storm.
Ik ben blij om te horen dat het met jouw dochter goed gaat en dat het tussen jullie zo geramd. Ik had niet anders verwacht want jouw dochter kan zich geen betere en lievere moeder wensen. Ook goed om te horen dat dochterlief creatieve therapie gaat volgen.
Ik snap heel goed dat je niet meer in de liefde voor altijd bij elkaar blijven geloofd, je bent daarin zo erg teleurgesteld door dat weggewaaide dakraam jouw ex. Maar ik hoop dat dit in de toekomst dit veranderd en dat jij het geloof weer terug vindt doordat jij de allerliefste man die ik jou maar kan wensen tegenkomt, waarmee jij als jullie beiden de 100 zijn gepasseerd samen hand in hand op de bank naar een romantische film kijken.
Dikke knuffel voor jou lieve Leo
Fijn om te horen dat je niet meer zo emotioneel betrokken bent bij dat weggewaaide dakraam jouw ex en dat jij wat meer op jouw strepen staat. Jammer dat het qua werk ruk is
maar wel weer fijn dat jouw showreel zo goed bekeken wordt . Gaat goed komen met jouw castingbureau hoor lieve Leo, want wie wil er nou zich niet aansluiten bij zo'n geweldige, hardwerkende, betrokken lieve vrouw. Als men jou eenmaal gevonden heeft loopt het vast storm. Ik ben blij om te horen dat het met jouw dochter goed gaat en dat het tussen jullie zo geramd. Ik had niet anders verwacht want jouw dochter kan zich geen betere en lievere moeder wensen. Ook goed om te horen dat dochterlief creatieve therapie gaat volgen.
Ik snap heel goed dat je niet meer in de liefde voor altijd bij elkaar blijven geloofd, je bent daarin zo erg teleurgesteld door dat weggewaaide dakraam jouw ex. Maar ik hoop dat dit in de toekomst dit veranderd en dat jij het geloof weer terug vindt doordat jij de allerliefste man die ik jou maar kan wensen tegenkomt, waarmee jij als jullie beiden de 100 zijn gepasseerd samen hand in hand op de bank naar een romantische film kijken.
Dikke knuffel voor jou lieve Leo
I’m doing superhero stuff. I’m staying focused. If anybody comes in here looking for trouble, oh, they’re going to meet my partners. We’re talking about paw and order.
donderdag 9 juli 2015 om 10:03
Hai lieve Gatti,
Ja, de korte film gaat fantastisch echt.
Tot en met in Korea aan toe zelfs.
Waar men ook mijn showreel bekeken heeft want mijn beste vriend houdt dat allemaal bij.
Maar hoe enthousiast iedereen ook is, concreet heb ik er nog geen rendement van. Wel allerlei vage bureaus die me willen vertegenwoordigen en zo maar ik heb een agent en die bevalt me prima.
Ik ga pas juichen als ergens mijn handtekening onder een contract staat tegenwoordig.
Nee, nog sterker, ik juich pas als ik op de set sta.
Jeetje meid, jij ook al zonder werk.
Pfffff....wat heftig voor je.
Ik snap je zenuwen zo goed.
Niet dat het helpt, de zenuwen en dat zeggen mensen ook steeds tegen mij, dat ik me niet zo druk moeg maken maar eh....wat kan ik anders doen met de bijstand in het verschiet als het zo dooorgaat?
Ik heb alle reden om me druk te maken, dus dat doe ik dan ook haha!
Goh, ik leef met je mee hoor lieverd....
Ja, de korte film gaat fantastisch echt.
Tot en met in Korea aan toe zelfs.
Waar men ook mijn showreel bekeken heeft want mijn beste vriend houdt dat allemaal bij.
Maar hoe enthousiast iedereen ook is, concreet heb ik er nog geen rendement van. Wel allerlei vage bureaus die me willen vertegenwoordigen en zo maar ik heb een agent en die bevalt me prima.
Ik ga pas juichen als ergens mijn handtekening onder een contract staat tegenwoordig.
Nee, nog sterker, ik juich pas als ik op de set sta.
Jeetje meid, jij ook al zonder werk.
Pfffff....wat heftig voor je.
Ik snap je zenuwen zo goed.
Niet dat het helpt, de zenuwen en dat zeggen mensen ook steeds tegen mij, dat ik me niet zo druk moeg maken maar eh....wat kan ik anders doen met de bijstand in het verschiet als het zo dooorgaat?
Ik heb alle reden om me druk te maken, dus dat doe ik dan ook haha!
Goh, ik leef met je mee hoor lieverd....
donderdag 9 juli 2015 om 10:11
quote:doornroosje9 schreef op 09 juli 2015 @ 09:57:
Goed dat je meer op je strepen staat. Voelt dat nu rustiger? Nu je minder emotioneel bij je ex betrokken bent?
Wow, wat een vooruitgang, dat je er steeds meer vrede mee krijgt. Voelt dat ook zo voor jou?
Wat rot dat het op gebied van werk niet zo goed gaat.
Zo fijn dat het met F goed gaat!
Begrijp ik heel goed, dat je niet meer echt kan geloven in een relatie, lijkt me niet raar.
En de toekomst, dat weet je idd niet, dat moet je afwachten. Ik vind wel dat je veel rustiger klinkt als bv een aantal maanden geleden.
Liefste Roorndoosje,
Ja, het voelt wel beter, die rust.
Ik ben vaker onverschillig of zelfs kwaad, in plaats van emotioneel en verdrietig.
Dat is winst, ook al zijn het emoties die ik niet prettig vind. Het is beter dan het radeloze verdriet van eerst.
Maar je steeds meer beseffen dat je in een soort leugen geleefd hebt, zo veel jaren, waarvan alleen de eerste tijd zo veilig en stabiel was als je dacht dat het was, blijft onwerkelijk.
Een surrealistische nachtmerrie vind ik dat soms.
En in een leugen leven wil ik nooit meer.
Kennelijk is mijn radar mijn sonar, mijn intuïtie of hoe je het ook wil noemen, naatje. Ik heb geen aanleg voor een relatie blijkbaar en nou ja, dan houdt het op he.
Het is wel goed zo.
Klopt dus dat ik rustiger ben.
Ik hoop over een tijdje weer helemaal mezelf te zijn.
Wie dat ook alweer was of is.
Maar in ieder geval iemand waar ik vrede mee heb.
Goed dat je meer op je strepen staat. Voelt dat nu rustiger? Nu je minder emotioneel bij je ex betrokken bent?
Wow, wat een vooruitgang, dat je er steeds meer vrede mee krijgt. Voelt dat ook zo voor jou?
Wat rot dat het op gebied van werk niet zo goed gaat.
Zo fijn dat het met F goed gaat!
Begrijp ik heel goed, dat je niet meer echt kan geloven in een relatie, lijkt me niet raar.
En de toekomst, dat weet je idd niet, dat moet je afwachten. Ik vind wel dat je veel rustiger klinkt als bv een aantal maanden geleden.
Liefste Roorndoosje,
Ja, het voelt wel beter, die rust.
Ik ben vaker onverschillig of zelfs kwaad, in plaats van emotioneel en verdrietig.
Dat is winst, ook al zijn het emoties die ik niet prettig vind. Het is beter dan het radeloze verdriet van eerst.
Maar je steeds meer beseffen dat je in een soort leugen geleefd hebt, zo veel jaren, waarvan alleen de eerste tijd zo veilig en stabiel was als je dacht dat het was, blijft onwerkelijk.
Een surrealistische nachtmerrie vind ik dat soms.
En in een leugen leven wil ik nooit meer.
Kennelijk is mijn radar mijn sonar, mijn intuïtie of hoe je het ook wil noemen, naatje. Ik heb geen aanleg voor een relatie blijkbaar en nou ja, dan houdt het op he.
Het is wel goed zo.
Klopt dus dat ik rustiger ben.
Ik hoop over een tijdje weer helemaal mezelf te zijn.
Wie dat ook alweer was of is.
Maar in ieder geval iemand waar ik vrede mee heb.
donderdag 9 juli 2015 om 10:18
quote:charlottew88 schreef op 09 juli 2015 @ 09:57:
Lieve Leo,
Fijn om te horen dat je niet meer zo emotioneel betrokken bent bij dat weggewaaide dakraam jouw ex en dat jij wat meer op jouw strepen staat. Jammer dat het qua werk ruk is maar wel weer fijn dat jouw showreel zo goed bekeken wordt . Gaat goed komen met jouw castingbureau hoor lieve Leo, want wie wil er nou zich niet aansluiten bij zo'n geweldige, hardwerkende, betrokken lieve vrouw. Als men jou eenmaal gevonden heeft loopt het vast storm.
Ik ben blij om te horen dat het met jouw dochter goed gaat en dat het tussen jullie zo geramd. Ik had niet anders verwacht want jouw dochter kan zich geen betere en lievere moeder wensen. Ook goed om te horen dat dochterlief creatieve therapie gaat volgen.
Ik snap heel goed dat je niet meer in de liefde voor altijd bij elkaar blijven geloofd, je bent daarin zo erg teleurgesteld door dat weggewaaide dakraam jouw ex. Maar ik hoop dat dit in de toekomst dit veranderd en dat jij het geloof weer terug vindt doordat jij de allerliefste man die ik jou maar kan wensen tegenkomt, waarmee jij als jullie beiden de 100 zijn gepasseerd samen hand in hand op de bank naar een romantische film kijken.
Dikke knuffel voor jou lieve Leo
Lieve Charlie,
Dat van die carrière wil ik ook zo graag!
Oooowwww wat wil ik graag alles zelf doen en kunnen en zo. Dat is doel nummer één.
En de dochter he. Die staat daar dan weer boven.
Die is me toch enig.
Sjonge, jonge, wat heb ik een leuk kind uit me laten snijden toen.
De man, welke dan ook, ach, het is gezellig natuurlijk. Deze die ik heb is zo leuk. Wat een enigerd. Beste vriendjes mee. En ik heb ook helemaal geen rancune tegen de gehele manheid of zo, ik wil mezelf gewoon niet meer verliezen in de liefde en daar heb ik een handje van.
Was ik maar zoals mijn ex.
Hop, weg en dóór, nooit meer omkijken en nooit enige emotie laten zien want ergens klaar mee.
Lijkt me echt fijn.
Helaas zit ik zo niet in elkaar.
Vind ik soms echt jammer.
Maaarrrrrrr.....we doen het lekker met het karakter wat we hebben.
Lieve Leo,
Fijn om te horen dat je niet meer zo emotioneel betrokken bent bij dat weggewaaide dakraam jouw ex en dat jij wat meer op jouw strepen staat. Jammer dat het qua werk ruk is
maar wel weer fijn dat jouw showreel zo goed bekeken wordt . Gaat goed komen met jouw castingbureau hoor lieve Leo, want wie wil er nou zich niet aansluiten bij zo'n geweldige, hardwerkende, betrokken lieve vrouw. Als men jou eenmaal gevonden heeft loopt het vast storm. Ik ben blij om te horen dat het met jouw dochter goed gaat en dat het tussen jullie zo geramd. Ik had niet anders verwacht want jouw dochter kan zich geen betere en lievere moeder wensen. Ook goed om te horen dat dochterlief creatieve therapie gaat volgen.
Ik snap heel goed dat je niet meer in de liefde voor altijd bij elkaar blijven geloofd, je bent daarin zo erg teleurgesteld door dat weggewaaide dakraam jouw ex. Maar ik hoop dat dit in de toekomst dit veranderd en dat jij het geloof weer terug vindt doordat jij de allerliefste man die ik jou maar kan wensen tegenkomt, waarmee jij als jullie beiden de 100 zijn gepasseerd samen hand in hand op de bank naar een romantische film kijken.
Dikke knuffel voor jou lieve Leo
Lieve Charlie,
Dat van die carrière wil ik ook zo graag!
Oooowwww wat wil ik graag alles zelf doen en kunnen en zo. Dat is doel nummer één.
En de dochter he. Die staat daar dan weer boven.
Die is me toch enig.
Sjonge, jonge, wat heb ik een leuk kind uit me laten snijden toen.
De man, welke dan ook, ach, het is gezellig natuurlijk. Deze die ik heb is zo leuk. Wat een enigerd. Beste vriendjes mee. En ik heb ook helemaal geen rancune tegen de gehele manheid of zo, ik wil mezelf gewoon niet meer verliezen in de liefde en daar heb ik een handje van.
Was ik maar zoals mijn ex.
Hop, weg en dóór, nooit meer omkijken en nooit enige emotie laten zien want ergens klaar mee.
Lijkt me echt fijn.
Helaas zit ik zo niet in elkaar.
Vind ik soms echt jammer.
Maaarrrrrrr.....we doen het lekker met het karakter wat we hebben.
donderdag 9 juli 2015 om 11:12
Haha, ach, ik ben zelf niet zo van het karmagebeuren, hoe heerlijk ik het ook zou vinden. Ik zie te veel mensen die zich behoorlijk lelijk gedragen hebben een fantasisch leven leiden.
Mijn ex is nu dolgelukkig.
Misschien is dat dan zíjn karma?
Dat hij dat verdiend heeft en ik het verdien om mijn huidige leven te leiden.
Kan ook natuurlijk.
Ik weet nooit zo goed hoe het werkt karmawise.
Misschien leuk er eens een topic over te openen!
Mijn ex is nu dolgelukkig.
Misschien is dat dan zíjn karma?
Dat hij dat verdiend heeft en ik het verdien om mijn huidige leven te leiden.
Kan ook natuurlijk.
Ik weet nooit zo goed hoe het werkt karmawise.
Misschien leuk er eens een topic over te openen!
donderdag 9 juli 2015 om 11:18
Ach ja karma ik ben er nog niet uit of ik erin geloof of niet. Want zoals je zegt lieve Leo ik zie ook te veel mensen die zich lelijk gedragen maar een fantastisch leven leiden. Maar wie weet ik wacht nog steeds todat de karma hun bitched
I’m doing superhero stuff. I’m staying focused. If anybody comes in here looking for trouble, oh, they’re going to meet my partners. We’re talking about paw and order.
