Psyche
alle pijlers
ADD, schrijf mee!
woensdag 13 mei 2015 om 12:17
Ik heb al even gezocht op dit onderwerp en ook al wat topics gevonden, maar het leek mij leuker om een actief topic te maken. Mijn doel van dit topic is verhalen en ervaringen uit te wisselen, maar ook handige tips of artikelen over ADD. Gedeelde smart is halve smart zullen we maar zeggen .
Het hoeft natuurlijk niet altijd super serieus te zijn, grappige anecdotes zijn natuurlijk ook van harte welkom.
Iedereen is welkom om mee te schrijven natuurlijk. Je hoeft niet je (hele) verhaal te delen als je dat niet wilt.
Het hoeft natuurlijk niet altijd super serieus te zijn, grappige anecdotes zijn natuurlijk ook van harte welkom.
Iedereen is welkom om mee te schrijven natuurlijk. Je hoeft niet je (hele) verhaal te delen als je dat niet wilt.
woensdag 14 oktober 2015 om 16:01
Ik ben ook chronisch moe, al een jaar of 25... Van een uurtje meer of minder slaap merk ik weinig. Ik mag dus ook altijd de zieke kinderen doen 's nachts.
Over hoe ik ben als ik ziek ben kan ik je niet veel vertellen. De laatste keer dat ik noemenswaardig ziek was is 2 jaar geleden. Toen had ik nog geen idee van dat hoe ik ben 'anders' is. Dus ook niet op gelet.
Vandaag officieel diagnose gekregen. Zaterdag met concerta beginnen. Ben erg benieuwd....
Over hoe ik ben als ik ziek ben kan ik je niet veel vertellen. De laatste keer dat ik noemenswaardig ziek was is 2 jaar geleden. Toen had ik nog geen idee van dat hoe ik ben 'anders' is. Dus ook niet op gelet.
Vandaag officieel diagnose gekregen. Zaterdag met concerta beginnen. Ben erg benieuwd....
donderdag 15 oktober 2015 om 11:56
Hoi Stefke,
Hoe vind je het nu je de officiële diagnose hebt?
Bij mijn vriend viel (bijna) alles op zijn plaats. Hij heeft nu sinds kort de diagnose. Gaat wekelijks naar therapie maar ik merk ook dat het hem soms frustreert. Vorige week kwam hij thuis en voelde zich duidelijk niet begrepen tijdens deze sessie.
Aan de andere kant merk ik dat hij wel aan de slag gaat met zijn "gedrag".
Op andere momenten bagatelliseert hij weer de problemen waar hij tegen aan loopt en vind ik het lastig om dit op een juiste manier aan te geven. Wil hem wel in zijn waarde laten.
Hij gaat binnenkort starten met Ritalin, ik ben dan erg benieuwd hoe dit zal gaan.
Ik herken ook veel punten bij mijzelf mbt ADD. Ik heb iig het gevoel dat er iets niet klopt bij mij. Dit heb ik al eens ergens aangekaart maar dit word dan naar mijn mening niet serieus genomen.
Het is ook wisselend in periodes, als het goed met mij gaat heb ik "nergens" last van. Gaat het minder goed dan is het ook verschrikkelijk.
Er word hier geschreven over veel moe zijn. Dat heb ik ook. Alles kost mij veel energie. Mijn lampje is aan het einde van de dag vaak gewoon "uit" . Maar dan word ik nog wel her en der verwacht bij sociale situaties waar ik dan echt tegen op zie.
Hoe vind je het nu je de officiële diagnose hebt?
Bij mijn vriend viel (bijna) alles op zijn plaats. Hij heeft nu sinds kort de diagnose. Gaat wekelijks naar therapie maar ik merk ook dat het hem soms frustreert. Vorige week kwam hij thuis en voelde zich duidelijk niet begrepen tijdens deze sessie.
Aan de andere kant merk ik dat hij wel aan de slag gaat met zijn "gedrag".
Op andere momenten bagatelliseert hij weer de problemen waar hij tegen aan loopt en vind ik het lastig om dit op een juiste manier aan te geven. Wil hem wel in zijn waarde laten.
Hij gaat binnenkort starten met Ritalin, ik ben dan erg benieuwd hoe dit zal gaan.
Ik herken ook veel punten bij mijzelf mbt ADD. Ik heb iig het gevoel dat er iets niet klopt bij mij. Dit heb ik al eens ergens aangekaart maar dit word dan naar mijn mening niet serieus genomen.
Het is ook wisselend in periodes, als het goed met mij gaat heb ik "nergens" last van. Gaat het minder goed dan is het ook verschrikkelijk.
Er word hier geschreven over veel moe zijn. Dat heb ik ook. Alles kost mij veel energie. Mijn lampje is aan het einde van de dag vaak gewoon "uit" . Maar dan word ik nog wel her en der verwacht bij sociale situaties waar ik dan echt tegen op zie.
donderdag 15 oktober 2015 om 12:17
niets erger dan na een dag werken, ik werk 2 keer 7,5 uur in een niet eens stressvolle omgeving, nog naar sociale verplichtingen gaan.
maar goed, als ik van te voren niet ga werken, zit ik me ook op te vreten en regels op te leggen, al voor ik ergens ben aangekomen, dat doe ik wel minder als ik afgeleid ben.
nu ben ik daaraan gewend maar als je hier meeschrijft en dan je post ziet besef je je pas wat voor impact het op je leven heeft.
maar ik blijf posten, ik loop er niet voor weg.
maar goed, als ik van te voren niet ga werken, zit ik me ook op te vreten en regels op te leggen, al voor ik ergens ben aangekomen, dat doe ik wel minder als ik afgeleid ben.
nu ben ik daaraan gewend maar als je hier meeschrijft en dan je post ziet besef je je pas wat voor impact het op je leven heeft.
maar ik blijf posten, ik loop er niet voor weg.
donderdag 15 oktober 2015 om 22:40
Grappig, ik heb er juist het mist last van op mijn werk! Ik werk in een zeer gestructureerde omgeving en dat doet me erg goed!
Wat ik er van vind dat ik nu écht ADD heb? Nou, ik verander er natuurlijk niet door.... Maar toch ben ik er wel van onder de indruk... Ik weet eigenlijk niet wat ik moet denken. Er werd gezegd dat ik hoog scoorde op de DIVA, en er ook veel last van ondervind. Vooral dat laatste kon ik niet goed plaatsen? Hoe weten ze dat? Voor mijn gevoel hebben we het daar niet specifiek over gehad.
Ik weet eigenlijk ook niet hoeveel last ik heb, weet niet hoe het is om anders te zijn... Waar ik oprecht veel last van heb is dat ik altijd te laat ben, dat ik het moeilijk vind om tot actie te komen en dat ik AL-TIJD moe ben. Die eerste twee vind ik vooral erg voor mijn kinderen, die laatste voor mezelf.
Ik herinner me dat ik op mijn 17e ongeveer voor het eerst naar de huisarts ging met vermoeidheidsklachten. Ik moest maar wat rustiger aan doen volgens de huisarts. Nou, dat was al vrijwel onmogelijk... Nog een paar keer voor teruggeweest, maar verder dan was staaltabletjes ben ik nooit gekomen.,,.
Verder heb ik de laatste jaren veel last van migraine. Heb er zeker een dag of 5 per maand last van en in juni vrijwel de hele maand wegens spits-maand. Vrijwel altijd na een te drukke dag. Het zou zomaar kunnen dat dit met behandeling ook overgaat? Dat zou een fijne bijkomstigheid zijn!
Nou goed, ik blijf hier schrijven. Zal jullie op de hoogte houden van hoe het me met Concerta vergaat!
Groetjes!
Wat ik er van vind dat ik nu écht ADD heb? Nou, ik verander er natuurlijk niet door.... Maar toch ben ik er wel van onder de indruk... Ik weet eigenlijk niet wat ik moet denken. Er werd gezegd dat ik hoog scoorde op de DIVA, en er ook veel last van ondervind. Vooral dat laatste kon ik niet goed plaatsen? Hoe weten ze dat? Voor mijn gevoel hebben we het daar niet specifiek over gehad.
Ik weet eigenlijk ook niet hoeveel last ik heb, weet niet hoe het is om anders te zijn... Waar ik oprecht veel last van heb is dat ik altijd te laat ben, dat ik het moeilijk vind om tot actie te komen en dat ik AL-TIJD moe ben. Die eerste twee vind ik vooral erg voor mijn kinderen, die laatste voor mezelf.
Ik herinner me dat ik op mijn 17e ongeveer voor het eerst naar de huisarts ging met vermoeidheidsklachten. Ik moest maar wat rustiger aan doen volgens de huisarts. Nou, dat was al vrijwel onmogelijk... Nog een paar keer voor teruggeweest, maar verder dan was staaltabletjes ben ik nooit gekomen.,,.
Verder heb ik de laatste jaren veel last van migraine. Heb er zeker een dag of 5 per maand last van en in juni vrijwel de hele maand wegens spits-maand. Vrijwel altijd na een te drukke dag. Het zou zomaar kunnen dat dit met behandeling ook overgaat? Dat zou een fijne bijkomstigheid zijn!
Nou goed, ik blijf hier schrijven. Zal jullie op de hoogte houden van hoe het me met Concerta vergaat!
Groetjes!
maandag 19 oktober 2015 om 21:13
Ik meld me ook weer eens. Had er even een tijdje geen zin in, dat geklets over ADD, maar ik merk hem hier wel weer goed hoor.
Mijn dochter zit nu tegen mij aan en ik vind dat heel vervelend aanvoelen. Zo'n gevoel waar je je continu van bewust bent..
Dit weekend ook super heftig gereageerd op mijn broertje. Was ook wel een samenloop van dingen. Iemand had mij teleurgesteld in zijn gedrag, ik was ziek en voelde me niet echt oke, mijn dochter is de laatste tijd behoorlijk opstandig en ik was haar blijkbaar even goed zat en toen kwam mijn broertje dus met de mededeling dat hij volgende week met zijn aan/uitvriendin naar Walibi Fright Nights ging, terwijl ik hem had gevraagd samen te gaan, hij had toegestemd, maar wou supergoedkope kaarten en ging dus op zoek en nu opeens zomaar zonder mij ging. Ik ging dus huilen en werd boos en schopte tegen een doos. Het gekke is dat ik van te voren niet doorhad dat alles me zo hoog zat.
Ik zat er laatst ook aan te denken om iedereen maar te vragen om van te voren te bellen als ze willen langskomen.
Heb vandaag weer een boek over ADD uit de bieb meegenomen, maar ik vind hem niet bijster interessant. Het huis is overigens wel weer een horror... En we aten vanavond heel erg laat, want ik moest en zou eerst het forumdraadje lezen over Wesley en Yolanthes baby, want dat is belangrijk en mijn dochter ligt nog steeds niet in bed. Ik heb echt alles onder controle. Gelukkig is het herfstvakantie.
Mijn dochter zit nu tegen mij aan en ik vind dat heel vervelend aanvoelen. Zo'n gevoel waar je je continu van bewust bent..
Dit weekend ook super heftig gereageerd op mijn broertje. Was ook wel een samenloop van dingen. Iemand had mij teleurgesteld in zijn gedrag, ik was ziek en voelde me niet echt oke, mijn dochter is de laatste tijd behoorlijk opstandig en ik was haar blijkbaar even goed zat en toen kwam mijn broertje dus met de mededeling dat hij volgende week met zijn aan/uitvriendin naar Walibi Fright Nights ging, terwijl ik hem had gevraagd samen te gaan, hij had toegestemd, maar wou supergoedkope kaarten en ging dus op zoek en nu opeens zomaar zonder mij ging. Ik ging dus huilen en werd boos en schopte tegen een doos. Het gekke is dat ik van te voren niet doorhad dat alles me zo hoog zat.
Ik zat er laatst ook aan te denken om iedereen maar te vragen om van te voren te bellen als ze willen langskomen.
Heb vandaag weer een boek over ADD uit de bieb meegenomen, maar ik vind hem niet bijster interessant. Het huis is overigens wel weer een horror... En we aten vanavond heel erg laat, want ik moest en zou eerst het forumdraadje lezen over Wesley en Yolanthes baby, want dat is belangrijk en mijn dochter ligt nog steeds niet in bed. Ik heb echt alles onder controle. Gelukkig is het herfstvakantie.
dinsdag 20 oktober 2015 om 20:55
Hier inmiddels aan de pillen.
Was vandaag zo trots op mezelf! Alles strak onder controle! Huis redelijk aan kant. Kinderen allemaal op tijd gegeten (sporten-dag), tussen de middag warme prak klaar zodat we vanavond brood konden eten. Om half 8 het hele spul gedouched en wel, kleren liggen klaar voor morgen, ontbijttafel gedekt. Hoop zozozozozozozoooooo dat dit doorzet!
Valt me wel op dat ik nog van mijn oude gewoontes afmoet. Voortdurend opstaan van tafel bijvoorbeeld. En dat de kinderen nu nog normaal gedrag aangeleerd moeten krijgen. Nu het mezelf beter afgaat stoort het me enorm dat de kinderen alles laten slingeren. Maar goed, realiseer me gelukkig dat dit is wat ze de afgelopen jaren als voorbeeld hebben gehad.....
Was vandaag zo trots op mezelf! Alles strak onder controle! Huis redelijk aan kant. Kinderen allemaal op tijd gegeten (sporten-dag), tussen de middag warme prak klaar zodat we vanavond brood konden eten. Om half 8 het hele spul gedouched en wel, kleren liggen klaar voor morgen, ontbijttafel gedekt. Hoop zozozozozozozoooooo dat dit doorzet!
Valt me wel op dat ik nog van mijn oude gewoontes afmoet. Voortdurend opstaan van tafel bijvoorbeeld. En dat de kinderen nu nog normaal gedrag aangeleerd moeten krijgen. Nu het mezelf beter afgaat stoort het me enorm dat de kinderen alles laten slingeren. Maar goed, realiseer me gelukkig dat dit is wat ze de afgelopen jaren als voorbeeld hebben gehad.....
dinsdag 20 oktober 2015 om 21:20
Wauw stefke! Ik ben een beetje jaloers nu. Ik hoop binnenkort ook te starten met medicatie. Maar moet daarvoor weer een ander traject in.
Voelt wel een beetje hopeloos zo. Met de psycholoog die eigenlijk niet veel met mij kan. Opdrachten die ik moest uitvoeren daar faal ik in, omdat ik ze niet of vergeet of niet ingepland krijg. Ja zucht dat is nou precies de reden dat ik 'hier' zit.
Voelt wel een beetje hopeloos zo. Met de psycholoog die eigenlijk niet veel met mij kan. Opdrachten die ik moest uitvoeren daar faal ik in, omdat ik ze niet of vergeet of niet ingepland krijg. Ja zucht dat is nou precies de reden dat ik 'hier' zit.
dinsdag 20 oktober 2015 om 21:30
Stefke welke medicatie heb jij nu?
Toen ik ritalin voorgeschreven kreeg begon m'n leven pas... Kreeg alles gedaan en alles onder controle.
Helaas hield dit maar een jaartje aan.
Morgen krijg ik andere medicatie voor hrschreven, hoop zo dat ik weer dat effect krijg van toen ik begon met ritalin
Toen ik ritalin voorgeschreven kreeg begon m'n leven pas... Kreeg alles gedaan en alles onder controle.
Helaas hield dit maar een jaartje aan.
Morgen krijg ik andere medicatie voor hrschreven, hoop zo dat ik weer dat effect krijg van toen ik begon met ritalin
Save the earth, it's the only planet with chocolate
woensdag 21 oktober 2015 om 07:10
Ik heb concerta.
Hoop ook erg dat dit van blijvende aard is. T voelt nog een beetje als hoe het voorheen soms een keer goed ging (als ik bijv het hele huis een keer opgeruimd kreeg) en dat ik heel erg mijn best deed dit vol te houden maar het toch weer verslofte. Verschil is nu alleen dat ik niet neurotisch mijn best doe het zo te houden, maar het een beetje vanzelf gaat.
Moet er wel eerlijk bij zeggen dat ik de pillen pas een kleine week slik. Maar ik ben onder de indruk.
Merk wel een enorme vermindering in de eetlust. Zelfs de open zak Chocoladepepernoten blijft staan haha. Rustig gevoel om niet de hele dag te hoeven snaaien! En qua gewicht hoef ik pas over een kilo of 15 aan de bel te trekken. Geen enkel punt dus.
Hoop ook erg dat dit van blijvende aard is. T voelt nog een beetje als hoe het voorheen soms een keer goed ging (als ik bijv het hele huis een keer opgeruimd kreeg) en dat ik heel erg mijn best deed dit vol te houden maar het toch weer verslofte. Verschil is nu alleen dat ik niet neurotisch mijn best doe het zo te houden, maar het een beetje vanzelf gaat.
Moet er wel eerlijk bij zeggen dat ik de pillen pas een kleine week slik. Maar ik ben onder de indruk.
Merk wel een enorme vermindering in de eetlust. Zelfs de open zak Chocoladepepernoten blijft staan haha. Rustig gevoel om niet de hele dag te hoeven snaaien! En qua gewicht hoef ik pas over een kilo of 15 aan de bel te trekken. Geen enkel punt dus.
woensdag 21 oktober 2015 om 21:00
Balen dat het effect weg was Vall! Enig idee waar dat door komt? Of is dat iets wat normaal is bij deze Medicatiesoorten? En dat gewicht... Kon je het missen? Ik zeker wel. Had voorheen de hele dag snaai-behoefte. Werd er onrustig en gek van. Een kilo jelly beans ging in 2 dagen met gemak op!
En de rest van de bijwerkingen... Wordt dat nog minder? Heb redelijk wat bijwerkingen. Niet heel heftig, maar wel storend. Net of ik bezig ben ziek te worden. Beetje keelpijn, hoofdpijn, hogere hartslag, dorst, opgejaagd gevoel. Niet alles tegelijk. Wisselt elkaar af.
Ook enorme honger (knorren) (logisch, mijn maag werd ieder half uur afgevuld). Maar dus geen zin in eten. Geeft niks. Ritme van de kinderen volgen zorgt dat ik wel genoeg binnen krijg.
En de rest van de bijwerkingen... Wordt dat nog minder? Heb redelijk wat bijwerkingen. Niet heel heftig, maar wel storend. Net of ik bezig ben ziek te worden. Beetje keelpijn, hoofdpijn, hogere hartslag, dorst, opgejaagd gevoel. Niet alles tegelijk. Wisselt elkaar af.
Ook enorme honger (knorren) (logisch, mijn maag werd ieder half uur afgevuld). Maar dus geen zin in eten. Geeft niks. Ritme van de kinderen volgen zorgt dat ik wel genoeg binnen krijg.
zondag 8 november 2015 om 00:59
Hee iedereen!
Heb getwijfeld om mijn verhaal te doen omdat ik geen diagnose heb, maar ik herken echt heel veel van de verhalen die ik heb gelezen in mijn eigen hedendaagse leven en begin het steeds meer als een last te ervaren. Ik ga dan ook stappen ondernemen om te kijken of het toch add kan zijn.
Ik kan namelijk best chaotisch zijn. Het komt vaak voor dat ik dingen vergeet. Bijvoorbeeld de auto sleutels uit de auto te halen (zodat ik weer eens de anwb kan bellen), ik ben in mijn gedachtes dan alweer ver vooruit gelopen. Als ik op visite ben geweest kan ik de klok erop gelijk zetten dat er weer spullen blijven liggen, waardoor ik daar later weer achteraan kan gaan. Soms zo vermoeiend.
Maar nog vermoeiender zijn de gedachtes die zich in de ochtend al melden en pas stoppen wanneer ik mijn ogen sluit. Dat kan gaan over zoveel dingen. Emoties (die overigens altijd heel sterk binnenkomen), gevoelens (die ik lastig los kan laten), maar ook over hoe andere mensen zijn. Soms denk ik dat ik uitermate gecompliceerd ben, of andere mensen juist heel simpel. Dat zij genoegen kunnen nemen met een gestructureerd rustig leven, terwijl de mijne altijd in beweging is. Ergens wil ik dat ook heel graag. Dat merk ik in alles. In mijn werkervaringen ook. Ik kan het nooit lang volhouden ergens, dan is de spanning eraf en wil ik graag weer door. Een extreme jobhopper.Het is fijn om overal te kunnen zijn, maar ook fijn om ergens te kunnen blijven.
Werken kost veel energie. Krijg veel prikkels binnen, maar past niet bij mijn niveau van wat ik allemaal kan. Simpel werk in een te drukke omgeving. Doordat mijn hoofd niks hoeft te doen heb ik s'avonds altijd nog een piek van energie. Resultaat is dus pas rond een uur of 2, 3 slapen en daardoor lastig mijn bed uit kan komen. Totaal geen ritme in het leven. En als ik dan eenmaal wakker ben, weet ik mijn god niet wat ik met mijzelf aan moet. Dan begint het hoofd weer te werken en word ik letterlijk onrustig. Tenzij ik een werkdag heb, alles tot in de puntjes gepland. Maar zodra ik vrij ben, ik de vrijheid heb en mijn hoofd weer ruimte krijgt om zich te focussen op gedachtes en alles wat om mij heen gebeurd, ben ik een wrak. Ik wil overal zijn, maar overal is nooit goed genoeg. Mijn werkritme biedt een stukje rust, als er niet teveel om mij heen gebeurd.Ik roep al twee jaar dat ik ander werk wil gaan zoeken. Een kleine moeite, maar voor mij zo groots. Zoals zoveel dingen. Een telefoontje plegen, een afwasje. Uitstellen en uiteindelijk afstellen. Pff..
Ik heb daarnaast wel veel creatieve hobbie's die ik mijzelf heb aangeleerd. Ik teken en schilder graag en mag graag op mijn gitaartje rammen, maar dat is ook maar net hoe de wind waait. Ik moet een bepaald gevoel van binnenuit krijgen om ermee bezig te willen gaan. Als mijn aandacht daarvoor niet juist is op dat moment dwaal ik toch wel weer af.
Ik kan ook prima 'doen' alsof ik luister. Ga een gesprek aan, maar in mijn hoofd ben ik allang weer ergens anders. Gelukkig weten de mensen in mijn omgeving dat waardoor ik nu ook gerust kan zeggen 'ooh, ik heb het weer eens niet opgeslagen'. Vrienden: 'Heb je je sleutels bij?' Baas: 'Weet je wanneer je moet werken?'
Het zou fijn zijn dat het een naam zou krijgen, voor de rust in mijzelf en mijn omgeving. Misschien voel ik mij dan niet meer zo (anders), maar toch zo uniek.
Groetjes!
Heb getwijfeld om mijn verhaal te doen omdat ik geen diagnose heb, maar ik herken echt heel veel van de verhalen die ik heb gelezen in mijn eigen hedendaagse leven en begin het steeds meer als een last te ervaren. Ik ga dan ook stappen ondernemen om te kijken of het toch add kan zijn.
Ik kan namelijk best chaotisch zijn. Het komt vaak voor dat ik dingen vergeet. Bijvoorbeeld de auto sleutels uit de auto te halen (zodat ik weer eens de anwb kan bellen), ik ben in mijn gedachtes dan alweer ver vooruit gelopen. Als ik op visite ben geweest kan ik de klok erop gelijk zetten dat er weer spullen blijven liggen, waardoor ik daar later weer achteraan kan gaan. Soms zo vermoeiend.
Maar nog vermoeiender zijn de gedachtes die zich in de ochtend al melden en pas stoppen wanneer ik mijn ogen sluit. Dat kan gaan over zoveel dingen. Emoties (die overigens altijd heel sterk binnenkomen), gevoelens (die ik lastig los kan laten), maar ook over hoe andere mensen zijn. Soms denk ik dat ik uitermate gecompliceerd ben, of andere mensen juist heel simpel. Dat zij genoegen kunnen nemen met een gestructureerd rustig leven, terwijl de mijne altijd in beweging is. Ergens wil ik dat ook heel graag. Dat merk ik in alles. In mijn werkervaringen ook. Ik kan het nooit lang volhouden ergens, dan is de spanning eraf en wil ik graag weer door. Een extreme jobhopper.Het is fijn om overal te kunnen zijn, maar ook fijn om ergens te kunnen blijven.
Werken kost veel energie. Krijg veel prikkels binnen, maar past niet bij mijn niveau van wat ik allemaal kan. Simpel werk in een te drukke omgeving. Doordat mijn hoofd niks hoeft te doen heb ik s'avonds altijd nog een piek van energie. Resultaat is dus pas rond een uur of 2, 3 slapen en daardoor lastig mijn bed uit kan komen. Totaal geen ritme in het leven. En als ik dan eenmaal wakker ben, weet ik mijn god niet wat ik met mijzelf aan moet. Dan begint het hoofd weer te werken en word ik letterlijk onrustig. Tenzij ik een werkdag heb, alles tot in de puntjes gepland. Maar zodra ik vrij ben, ik de vrijheid heb en mijn hoofd weer ruimte krijgt om zich te focussen op gedachtes en alles wat om mij heen gebeurd, ben ik een wrak. Ik wil overal zijn, maar overal is nooit goed genoeg. Mijn werkritme biedt een stukje rust, als er niet teveel om mij heen gebeurd.Ik roep al twee jaar dat ik ander werk wil gaan zoeken. Een kleine moeite, maar voor mij zo groots. Zoals zoveel dingen. Een telefoontje plegen, een afwasje. Uitstellen en uiteindelijk afstellen. Pff..
Ik heb daarnaast wel veel creatieve hobbie's die ik mijzelf heb aangeleerd. Ik teken en schilder graag en mag graag op mijn gitaartje rammen, maar dat is ook maar net hoe de wind waait. Ik moet een bepaald gevoel van binnenuit krijgen om ermee bezig te willen gaan. Als mijn aandacht daarvoor niet juist is op dat moment dwaal ik toch wel weer af.
Ik kan ook prima 'doen' alsof ik luister. Ga een gesprek aan, maar in mijn hoofd ben ik allang weer ergens anders. Gelukkig weten de mensen in mijn omgeving dat waardoor ik nu ook gerust kan zeggen 'ooh, ik heb het weer eens niet opgeslagen'. Vrienden: 'Heb je je sleutels bij?' Baas: 'Weet je wanneer je moet werken?'
Het zou fijn zijn dat het een naam zou krijgen, voor de rust in mijzelf en mijn omgeving. Misschien voel ik mij dan niet meer zo (anders), maar toch zo uniek.
Groetjes!
dinsdag 10 november 2015 om 14:48
Hoi Chrislala,
Ben je van plan om naar de dokter te gaan voor een verwijzing? Het is aardig herkenbaar wat je schrijft. De onrust, de energie die je hebt...
Morgen gaat vriend (eindelijk) op voor medicatie. De Ritalin. Heel erg spannend.
Voor mijzelf ben ik er nog niet over uit. Mijn stemmingswisselingen blijven. Als de dingen zijn zoals ze zijn is er niks aan de hand. Maar soms de hysterie die kan ontstaan is erg overweldigend en vermoeiend. Achteraf ben ik op en schaam ik me. Is dat ook herkenbaar voor anderen? of alleen mijn dingetje.....
Ben je van plan om naar de dokter te gaan voor een verwijzing? Het is aardig herkenbaar wat je schrijft. De onrust, de energie die je hebt...
Morgen gaat vriend (eindelijk) op voor medicatie. De Ritalin. Heel erg spannend.
Voor mijzelf ben ik er nog niet over uit. Mijn stemmingswisselingen blijven. Als de dingen zijn zoals ze zijn is er niks aan de hand. Maar soms de hysterie die kan ontstaan is erg overweldigend en vermoeiend. Achteraf ben ik op en schaam ik me. Is dat ook herkenbaar voor anderen? of alleen mijn dingetje.....
dinsdag 10 november 2015 om 19:10
Ik ben nu ,na langggg ritalin gebruik, overgestapt op nieuwe medicatie.
De ritalin deed na 2 jaar niet veel meer voor me... Kreeg er alleen nog maar een vreselijk opgejaagd vreemg gevoel van.
Nu heb ik een nieuw soort anti depresiva gekregen.
Een waarbij het niet eerst slechter gaat voordat het beter gaat en waar je niet van aankomt.
Omdat ik vaak donkere episodes heb en spanningen door de ADD zou dit een uitkomst kunnen zijn.
Nadeel is dat ik na 4 weken pas verandering zou moeten merken, zit nu in de eerste week dus ik moet nog even.
Ik ben benieuwd!
De ritalin deed na 2 jaar niet veel meer voor me... Kreeg er alleen nog maar een vreselijk opgejaagd vreemg gevoel van.
Nu heb ik een nieuw soort anti depresiva gekregen.
Een waarbij het niet eerst slechter gaat voordat het beter gaat en waar je niet van aankomt.
Omdat ik vaak donkere episodes heb en spanningen door de ADD zou dit een uitkomst kunnen zijn.
Nadeel is dat ik na 4 weken pas verandering zou moeten merken, zit nu in de eerste week dus ik moet nog even.
Ik ben benieuwd!
Save the earth, it's the only planet with chocolate
woensdag 11 november 2015 om 09:21
Ik kom hier ook maar weer even kijken, er wordt opeens weer meer geschreven zag ik.
Stefke, wat fijn dat de medicatie werkt. Ik zit er ook over na te denken, maar durf het niet goed aan. Ik heb mijn ADD redelijk onder controle, dacht ik altijd. Ik zit nu zonder werk en op mijn werk ging het altijd prima, ondanks dat het erg hectisch werk was met veel drukte om me heen had ik het altijd onder controle. Dat ik dan 's avonds totaal afgepeigerd was door de energie die me dat gekost had, nam ik voor lief. Alleen nu zit ik zonder werk en merk ik dat het lastiger wordt. Ik heb het idee dat ik maar wat doe in huis, kan me niet zetten tot simpele regeldingetjes die wel heel belangrijk zijn (want gaan me veel geld kosten als ik het niet regel) en het lukt me niet structuur in mijn dag aan te brengen, waardoor ik het huishouden nog niet af krijg etc. Ik kom tijd tekort, terwijl ik nu juist heel veel tijd heb en vergeet echt alles. Maar voor mijn gevoel is het niet "erg" genoeg om aan de medicijnen te gaan en ik ben bang voor de bijwerkingen waar jullie het over hebben en het feit dat het na een tijdje mogelijk niet meer werkt. Wat is wijsheid?
Stefke, wat fijn dat de medicatie werkt. Ik zit er ook over na te denken, maar durf het niet goed aan. Ik heb mijn ADD redelijk onder controle, dacht ik altijd. Ik zit nu zonder werk en op mijn werk ging het altijd prima, ondanks dat het erg hectisch werk was met veel drukte om me heen had ik het altijd onder controle. Dat ik dan 's avonds totaal afgepeigerd was door de energie die me dat gekost had, nam ik voor lief. Alleen nu zit ik zonder werk en merk ik dat het lastiger wordt. Ik heb het idee dat ik maar wat doe in huis, kan me niet zetten tot simpele regeldingetjes die wel heel belangrijk zijn (want gaan me veel geld kosten als ik het niet regel) en het lukt me niet structuur in mijn dag aan te brengen, waardoor ik het huishouden nog niet af krijg etc. Ik kom tijd tekort, terwijl ik nu juist heel veel tijd heb en vergeet echt alles. Maar voor mijn gevoel is het niet "erg" genoeg om aan de medicijnen te gaan en ik ben bang voor de bijwerkingen waar jullie het over hebben en het feit dat het na een tijdje mogelijk niet meer werkt. Wat is wijsheid?
woensdag 11 november 2015 om 18:38
Hoi =)
Ik ben wel van plan om er onderzoek naar te laten doen. Ik heb het al een tijd op de planning staan, alleen komt het er maar niet van om de huisarts te bellen. Heel erg last van een bepaalde blokkade. 'Morgen ga ik het doen!' en dan is het zover, nee morgen doe ik het echt. En dan weer niet en weer niet. Dan lijk ik nog een kleine meid die achter de broek aangezeten moet worden en soms ben ik ook echt iemand nodig die mij daarin helpt. Ik heb mij nu voorgenomen om morgen ECHT te gaan bellen, want wil heel graag duidelijkheid.
Ik ben wel van plan om er onderzoek naar te laten doen. Ik heb het al een tijd op de planning staan, alleen komt het er maar niet van om de huisarts te bellen. Heel erg last van een bepaalde blokkade. 'Morgen ga ik het doen!' en dan is het zover, nee morgen doe ik het echt. En dan weer niet en weer niet. Dan lijk ik nog een kleine meid die achter de broek aangezeten moet worden en soms ben ik ook echt iemand nodig die mij daarin helpt. Ik heb mij nu voorgenomen om morgen ECHT te gaan bellen, want wil heel graag duidelijkheid.
zondag 6 december 2015 om 21:21
Hai,
Chrislala ben je nog naar de huisarts geweest?
Ik kom even schrijven omdat ik erg verwondert ben over de laatste weken sinds mijn vriend aan de medicatie (Ritalin) zit.
Wat een verschil in persoon die er naast me zit. Zo veel rustiger en zoveel geduldiger. Dingen waar hij normaal moeilijk om deed (en boos en ruzie om maakte) lijken hem ook oprecht niet meer te interesseren.
Hij ervaart zelf ook veel verschil met en zonder medicatie. De dagen dat hij ze niet slikt komt zijn "oude" gedrag en gevoel in prikkels terug. Hij ervaart en snapt nu ook het verschil. Met medicatie vind hij het veel prettiger en wilt er ook mee door gaan.
De downers zijn voor hem wel heftig en kan hij extra gehaast/gejaagt zijn, maar dit kan ik nu ook benoemen naar hem waardoor hij er bij stil kan staan.
Doordat hij nu zo rustig en geduldig is ben ik ook een stuk rustiger. Het helpt onze relatie erg goed.
Nadeel voor hem is wel dat aan het einde van de dag hij op is. En in het weekend extra moet bijtanken.
Maar de voordelen wegen nu vele malen zwaarder dan de nadelen.
Echt een opluchting voor ons beide. Gelukkig is hij nog wel de vent waar ik op viel.
Chrislala ben je nog naar de huisarts geweest?
Ik kom even schrijven omdat ik erg verwondert ben over de laatste weken sinds mijn vriend aan de medicatie (Ritalin) zit.
Wat een verschil in persoon die er naast me zit. Zo veel rustiger en zoveel geduldiger. Dingen waar hij normaal moeilijk om deed (en boos en ruzie om maakte) lijken hem ook oprecht niet meer te interesseren.
Hij ervaart zelf ook veel verschil met en zonder medicatie. De dagen dat hij ze niet slikt komt zijn "oude" gedrag en gevoel in prikkels terug. Hij ervaart en snapt nu ook het verschil. Met medicatie vind hij het veel prettiger en wilt er ook mee door gaan.
De downers zijn voor hem wel heftig en kan hij extra gehaast/gejaagt zijn, maar dit kan ik nu ook benoemen naar hem waardoor hij er bij stil kan staan.
Doordat hij nu zo rustig en geduldig is ben ik ook een stuk rustiger. Het helpt onze relatie erg goed.
Nadeel voor hem is wel dat aan het einde van de dag hij op is. En in het weekend extra moet bijtanken.
Maar de voordelen wegen nu vele malen zwaarder dan de nadelen.
Echt een opluchting voor ons beide. Gelukkig is hij nog wel de vent waar ik op viel.
vrijdag 15 januari 2016 om 09:03
Hoi allemaal,
Wat een feest van herkenning, dit alles. Ik ben sinds een aantal weken thuis met een burn out, en dat heb ik ook al vaker meegemaakt. Het labeltje 'burn out' wordt eraan gehangen, maar ik denk dat de echte oorzaak mijn ADD/ADHD is. Volgens mij ben ik overprikkeld omdat het me meer moeite kost dan anderen om taken uit te voeren.
Tot nu toe ben ik steeds gegroeid in mijn loopbaan. Dat doe ik echter op een ongezonde manier, waarbij ik mezelf nogal onder druk zet om te presteren. Ik heb trouwens ook control freak trekjes. Blijkbaar kan dit samen gaan. Herkent iemand zich hierin? Oja, ik heb - als ik ben ingestort - echt mega slaapproblemen, terwijl ik normaal best goed slaap. Hoewel ik wél altijd nogal laat naar bed ga, maar dat schijnt normaal te zijn voor ADD'ers.
Wat een feest van herkenning, dit alles. Ik ben sinds een aantal weken thuis met een burn out, en dat heb ik ook al vaker meegemaakt. Het labeltje 'burn out' wordt eraan gehangen, maar ik denk dat de echte oorzaak mijn ADD/ADHD is. Volgens mij ben ik overprikkeld omdat het me meer moeite kost dan anderen om taken uit te voeren.
Tot nu toe ben ik steeds gegroeid in mijn loopbaan. Dat doe ik echter op een ongezonde manier, waarbij ik mezelf nogal onder druk zet om te presteren. Ik heb trouwens ook control freak trekjes. Blijkbaar kan dit samen gaan. Herkent iemand zich hierin? Oja, ik heb - als ik ben ingestort - echt mega slaapproblemen, terwijl ik normaal best goed slaap. Hoewel ik wél altijd nogal laat naar bed ga, maar dat schijnt normaal te zijn voor ADD'ers.
