Overig
alle pijlers
Kerstverdriet
woensdag 16 december 2015 om 15:25
Zijn er meer mensen met pijn in hun hart in deze dagen?
Ik ben bijna twee jaar gescheiden en dit is mijn tweede kerst als gescheidene.
Op zich gaat het prima, ik heb nieuwe verkering, dat is heel gezellig en dit jaar is mijn dochter bij mij met kerst.
Toch heeft kerst voor mij aan glans verloren.
Natuurlijk staat er een kerstboom en is het huis versierd.
Tijdens het versieren stond de kerst CD op die ik al jaaaaaren draai bij het optuigen van de boom, want mijn dochter hangt erg aan alles blijven doen zoals het was maar ik voel er helemaal niks meer bij. Ja, een soort verdrietje.
Mijn dochter is helemaal blij en daar gaat het om maar mijn strot zit af en toe dicht, ik mis het 'gezin', word flauw van de kerstliedjes in de supermarkt, de kerstcommercials en ik kan eerlijk gezegd niet wáchten tot het voorbij is.
Geen ramp, de wereld staat in brand en Mark Rutte heeft het ook niet makkelijk, ik weet het maar ik wil even lekker mijn kerstverdietigheid delen.
Klagen mag ook.
Niet ruziën please maar gewoon even lekker vertellen waarom het alleen nu of altijd al niet leuk was of is, kerst.
Wie was ooit ook erg fan en kan de christmas spirit om welke reden dan ook momenteel niet vinden?
Kom maar, kom maar, kom maar.....
Ik ben bijna twee jaar gescheiden en dit is mijn tweede kerst als gescheidene.
Op zich gaat het prima, ik heb nieuwe verkering, dat is heel gezellig en dit jaar is mijn dochter bij mij met kerst.
Toch heeft kerst voor mij aan glans verloren.
Natuurlijk staat er een kerstboom en is het huis versierd.
Tijdens het versieren stond de kerst CD op die ik al jaaaaaren draai bij het optuigen van de boom, want mijn dochter hangt erg aan alles blijven doen zoals het was maar ik voel er helemaal niks meer bij. Ja, een soort verdrietje.
Mijn dochter is helemaal blij en daar gaat het om maar mijn strot zit af en toe dicht, ik mis het 'gezin', word flauw van de kerstliedjes in de supermarkt, de kerstcommercials en ik kan eerlijk gezegd niet wáchten tot het voorbij is.
Geen ramp, de wereld staat in brand en Mark Rutte heeft het ook niet makkelijk, ik weet het maar ik wil even lekker mijn kerstverdietigheid delen.
Klagen mag ook.
Niet ruziën please maar gewoon even lekker vertellen waarom het alleen nu of altijd al niet leuk was of is, kerst.
Wie was ooit ook erg fan en kan de christmas spirit om welke reden dan ook momenteel niet vinden?
Kom maar, kom maar, kom maar.....
donderdag 17 december 2015 om 12:03
Sune, het is echt survivallen voor jou en anderen die iemand of meerdere mensen verloren hebben.
Ik begrijp dat je uitkijkt naar januari. Dat heb ik zelfs en ik heb, vergeleken bij veel forummers hier alleen maar nostalgisch verdriet.
Susan, ontzettend zonde en jammer dat het zo moest gaan.
Ik hoop dat je er samen met je gezin toch nog iets leuks van kunt maken.
Mijn band met mijn familie is nooit echt hecht geweest, ik vond en vind het een gespannen toestand bij mij thuis.
Daarom was ik ook zo dol op mijn eigen kerstfeestjes, met mijn zelfgekozen familie (vrienden dus) en een man die dat ook heerlijk vond.
Auw.
Ik begrijp dat je uitkijkt naar januari. Dat heb ik zelfs en ik heb, vergeleken bij veel forummers hier alleen maar nostalgisch verdriet.
Susan, ontzettend zonde en jammer dat het zo moest gaan.
Ik hoop dat je er samen met je gezin toch nog iets leuks van kunt maken.
Mijn band met mijn familie is nooit echt hecht geweest, ik vond en vind het een gespannen toestand bij mij thuis.
Daarom was ik ook zo dol op mijn eigen kerstfeestjes, met mijn zelfgekozen familie (vrienden dus) en een man die dat ook heerlijk vond.
Auw.
donderdag 17 december 2015 om 12:09
We vieren het wel met mijn ouders en nog met een andere oom en tante die ons ook heel dierbaar zijn. Op Tweede Kerstdag gaan we brunchen met mijn schoonouders. Dus plannen genoeg. Toch blijft het pijnlijk en voel ik steeds bij het zien van al die mooie kerstbomen en bij het horen van de kerstmuziek een beetje pijn bij alle herinneringen die ze losmaken.
Dank je voor je lieve reacties in elk geval.
Dank je voor je lieve reacties in elk geval.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 17 december 2015 om 12:16
Veel sterkte en liefs voor iedereen hier. Wat een aangrijpende verhalen.
Ik vind de kerst ook altijd moeilijk. Ik mis mijn moeder nog altijd rond die dagen, en mijn eerste man. Beiden zijn heel jong gestorven. Ik heb inmiddels een fijn gezin en lieve vrienden om het mee te vieren, en mijn overgebleven familietje komt ook nog langs. Toch voel ik me elk jaar rond deze tijd weer zo rot. Het is inderdaad dat opgelegde, onontkoombare plaatje van de feestdagen wat niet langer past. Het knelt en wringt en verstikt. Zodra het januari is, haal ik dan weer opgelucht adem. Er zit niets anders op dan het uitzitten, en zo veel mogelijk nieuwe, fijne herinneringen te maken.
Ik vind de kerst ook altijd moeilijk. Ik mis mijn moeder nog altijd rond die dagen, en mijn eerste man. Beiden zijn heel jong gestorven. Ik heb inmiddels een fijn gezin en lieve vrienden om het mee te vieren, en mijn overgebleven familietje komt ook nog langs. Toch voel ik me elk jaar rond deze tijd weer zo rot. Het is inderdaad dat opgelegde, onontkoombare plaatje van de feestdagen wat niet langer past. Het knelt en wringt en verstikt. Zodra het januari is, haal ik dan weer opgelucht adem. Er zit niets anders op dan het uitzitten, en zo veel mogelijk nieuwe, fijne herinneringen te maken.
donderdag 17 december 2015 om 14:52
quote:Soulcats schreef op 17 december 2015 @ 11:00:
Ik zou zo graag van dat nare gevoel af willen dat ik al jaren meer overleef dan leef.
Vroeger was altijd zo probleemloos, nu doet het leven alleen nog pijn, zo lijkt het.
Deze citaten haal ik er even uit. Zo voel ik het ook. Tot mijn 23-ste probleemloos, daarna moeilijkzaam. En vanaf 2008 loodzwaar. En sinds 2011 doet leven ook letterlijk pijn. Veel pijn. En ik ben er zo klaar mee.
Sterkte voor jou Soulcats. Mijn zusje is uit mijn leven verdwenen door die klotealcohol en ik heb geen idee of het ooit weer goed komt of dat ze eindigt als jouw grote liefde.
Sterkte. En sterkte voor iedereen die het nodig heeft.
Ik zou zo graag van dat nare gevoel af willen dat ik al jaren meer overleef dan leef.
Vroeger was altijd zo probleemloos, nu doet het leven alleen nog pijn, zo lijkt het.
Deze citaten haal ik er even uit. Zo voel ik het ook. Tot mijn 23-ste probleemloos, daarna moeilijkzaam. En vanaf 2008 loodzwaar. En sinds 2011 doet leven ook letterlijk pijn. Veel pijn. En ik ben er zo klaar mee.
Sterkte voor jou Soulcats. Mijn zusje is uit mijn leven verdwenen door die klotealcohol en ik heb geen idee of het ooit weer goed komt of dat ze eindigt als jouw grote liefde.
Sterkte. En sterkte voor iedereen die het nodig heeft.
donderdag 17 december 2015 om 15:42
quote:Ikbenanoniem schreef op 17 december 2015 @ 14:52:
[...]
Deze citaten haal ik er even uit. Zo voel ik het ook. Tot mijn 23-ste probleemloos, daarna moeilijkzaam. En vanaf 2008 loodzwaar. En sinds 2011 doet leven ook letterlijk pijn. Veel pijn. En ik ben er zo klaar mee.
Sterkte voor jou Soulcats. Mijn zusje is uit mijn leven verdwenen door die klotealcohol en ik heb geen idee of het ooit weer goed komt of dat ze eindigt als jouw grote liefde.
Sterkte. En sterkte voor iedereen die het nodig heeft.
[...]
Deze citaten haal ik er even uit. Zo voel ik het ook. Tot mijn 23-ste probleemloos, daarna moeilijkzaam. En vanaf 2008 loodzwaar. En sinds 2011 doet leven ook letterlijk pijn. Veel pijn. En ik ben er zo klaar mee.
Sterkte voor jou Soulcats. Mijn zusje is uit mijn leven verdwenen door die klotealcohol en ik heb geen idee of het ooit weer goed komt of dat ze eindigt als jouw grote liefde.
Sterkte. En sterkte voor iedereen die het nodig heeft.
donderdag 17 december 2015 om 16:55
Och Iba, wat erg
Jij krijgt ook klap na klap te verwerken en dan is het ontzettend moeilijk al dan niet een onmogelijke opgave om weer een lichtpuntje te vinden om je aan vast te houden en te hopen dat het beter wordt in de toekomst.
Maar ik blijf dat toch hopen, ook voor jou. Want dat is je zo gegund lieverd.
Voor iedereen hier die hun geliefde familieleden of hun kind moeten missen waarbij die afschuwelijke rauwe pijn nog zo vers is en de feestdagen nu zo ontzettend zwaar zijn nogmaals een Jullie verhalen zijn hartverscheurend.
Jij krijgt ook klap na klap te verwerken en dan is het ontzettend moeilijk al dan niet een onmogelijke opgave om weer een lichtpuntje te vinden om je aan vast te houden en te hopen dat het beter wordt in de toekomst.
Maar ik blijf dat toch hopen, ook voor jou. Want dat is je zo gegund lieverd.
Voor iedereen hier die hun geliefde familieleden of hun kind moeten missen waarbij die afschuwelijke rauwe pijn nog zo vers is en de feestdagen nu zo ontzettend zwaar zijn nogmaals een Jullie verhalen zijn hartverscheurend.
.
vrijdag 18 december 2015 om 22:21
Vinden jullie het ook zou moeilijk om iedereen fijne feestdagen te wensen? Ik vind het zo dubbel. Aan de ene kant gun ik iedereen heerlijke dagen, maar als ik dat roep krijg ik de wens ik terug en ik sta telkens weer tegen de tranen te vechten. Daarnaast denk ik ook steeds misschien vinden ze het wel net zo moeilijk als ik en willen ze het ook niet horen. Ik zie nog veel meer op tegen de beste wensen straks met de jaarwisseling. Ik wil helemaal geen 'gelukkig nieuw jaar', ik wil de tijd stilzetten. Ik wil helemaal geen feestdagen en al helemaal geen nieuw jaar zonder mijn meisje 
vrijdag 18 december 2015 om 22:28
Dat kan ik me heel goed voorstellen, Sunemom!
Hoewel ik 2015 zelf echt geen fijn jaar vond, alles bij elkaar, en ik ergens blij ben dat we een nieuw jaar in gaan, voelt het ook gek. Mijn liefste neef (van de andere kant dan de familie met wie we nu problemen hebben) is in juli overleden en het voelt heel raar om hem als het ware achter te laten in 2015 en een nieuw jaar in te gaan, waarin hij nooit heeft geleefd. Dus ik snap dat het voor jou echt heel zwaar is om dit jaar achter je te laten.
Ik had er moeite mee toen het kerstdiner op de school van mijn dochter afgelopen was, omdat ik zag dat zij er zo van genoot met de kinderen uit haar klas en ik daar echt heel even de kerstsfeer voelde.
Nu is ze gisteravond ziek geworden. Zo zielig, zo'n ziek, moe, koortsig vogeltje op de bank, het kerstgevoel is dan ook weer ver te zoeken. Duimen dat ze vannacht lekker doorslaapt en morgen weer een eind opgeknapt is.
Hoewel ik 2015 zelf echt geen fijn jaar vond, alles bij elkaar, en ik ergens blij ben dat we een nieuw jaar in gaan, voelt het ook gek. Mijn liefste neef (van de andere kant dan de familie met wie we nu problemen hebben) is in juli overleden en het voelt heel raar om hem als het ware achter te laten in 2015 en een nieuw jaar in te gaan, waarin hij nooit heeft geleefd. Dus ik snap dat het voor jou echt heel zwaar is om dit jaar achter je te laten.
Ik had er moeite mee toen het kerstdiner op de school van mijn dochter afgelopen was, omdat ik zag dat zij er zo van genoot met de kinderen uit haar klas en ik daar echt heel even de kerstsfeer voelde.
Nu is ze gisteravond ziek geworden. Zo zielig, zo'n ziek, moe, koortsig vogeltje op de bank, het kerstgevoel is dan ook weer ver te zoeken. Duimen dat ze vannacht lekker doorslaapt en morgen weer een eind opgeknapt is.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
vrijdag 18 december 2015 om 22:47
Oh Sunemom, zo herkenbaar. Mijn man is in 1999 heel plotseling overleden. Een paar maanden later kwamen al die Millenniumfeesten eraan. Ik werd er letterlijk ziek van, wilde me met alles wat ik had aan dat jaar vastklampen. Alsof na 1 januari niet nog een dag, maar duizend jaar me scheidden van mijn grote liefde. Heb de hele jaarwisseling kotsend boven de plee gehangen, alles in mij kwam in opstand.
Het wordt beter voor je, dat is het enige wat ik kan zeggen. Maar niet nu
Het wordt beter voor je, dat is het enige wat ik kan zeggen. Maar niet nu
zaterdag 19 december 2015 om 09:03
quote:Sunemom schreef op 18 december 2015 @ 22:21:
Vinden jullie het ook zou moeilijk om iedereen fijne feestdagen te wensen? Ik vind het zo dubbel. Aan de ene kant gun ik iedereen heerlijke dagen, maar als ik dat roep krijg ik de wens ik terug en ik sta telkens weer tegen de tranen te vechten. Daarnaast denk ik ook steeds misschien vinden ze het wel net zo moeilijk als ik en willen ze het ook niet horen. Ik zie nog veel meer op tegen de beste wensen straks met de jaarwisseling. Ik wil helemaal geen 'gelukkig nieuw jaar', ik wil de tijd stilzetten. Ik wil helemaal geen feestdagen en al helemaal geen nieuw jaar zonder mijn meisje
Ik herken zo wat je zegt, hoewel het verliezen van een kind mij nog verschrikkelijk veel erger lijkt dan van een ouder, zoals in mijn geval. Ik wil eigenlijk ook niet dat het zo 2016 is, dan is 2015 vorig jaar.. maar voor mij is het gewoon nog gisteren.
De steen is gisteren op mijn moeders graf geplaatst, mèt spelfout. Dus ik ga straks naar het gezellige tuincentrum om plantjes voor erop te kopen. Weet niet hoe lang ik mijn gevoel nog kan onderdrukken, ben bang dat ik toch wel heel erg verdrietig word als ik straks dus haar naam naast mijn vaders naam op het graf zie staan.
Vinden jullie het ook zou moeilijk om iedereen fijne feestdagen te wensen? Ik vind het zo dubbel. Aan de ene kant gun ik iedereen heerlijke dagen, maar als ik dat roep krijg ik de wens ik terug en ik sta telkens weer tegen de tranen te vechten. Daarnaast denk ik ook steeds misschien vinden ze het wel net zo moeilijk als ik en willen ze het ook niet horen. Ik zie nog veel meer op tegen de beste wensen straks met de jaarwisseling. Ik wil helemaal geen 'gelukkig nieuw jaar', ik wil de tijd stilzetten. Ik wil helemaal geen feestdagen en al helemaal geen nieuw jaar zonder mijn meisje
Ik herken zo wat je zegt, hoewel het verliezen van een kind mij nog verschrikkelijk veel erger lijkt dan van een ouder, zoals in mijn geval. Ik wil eigenlijk ook niet dat het zo 2016 is, dan is 2015 vorig jaar.. maar voor mij is het gewoon nog gisteren.
De steen is gisteren op mijn moeders graf geplaatst, mèt spelfout. Dus ik ga straks naar het gezellige tuincentrum om plantjes voor erop te kopen. Weet niet hoe lang ik mijn gevoel nog kan onderdrukken, ben bang dat ik toch wel heel erg verdrietig word als ik straks dus haar naam naast mijn vaders naam op het graf zie staan.
Je hebt hierin natuurlijk geen goed of fout maar dat wat jij zegt is het dus niet...
zaterdag 19 december 2015 om 09:35
Mensen fijne feestdagen wensen gaat eigenlijk vanzelf.
Dat doe ik op de automatische piloot maar ik stuur al jaren geen kerstkaarten meer dus ik krijg ze ook niet meer, gelukkig, daar ben ik nu wel blij mee.
Ik zit net te posten in het serious request topic dat ik er dit jaar geen zin in heb.
Was vorig jaar ook al zo want die zes dagen zaten mijn man en ik mst onze dochter aan de tv en radio gekluisterd. Heerlijk lang in het grote bed met z'n allen want het was vakantie, koffie en thee er bij en dan ging mijn ex broodjes halen bij de bakker. Als ik daar aan denk zit mijn maag in mijn keel.
We stuurden SMS-jes met lieve teksten en maakten daar dan foto's van als ze voorbij kwamen.
Nu heb ik én geen zin in de DJ's maar ook zeer zeker niet in het lezen van de berichten die mensen elkaar sturen.
Vorig jaar kwam er een bericht van mijn ex voor zijn nieuwe liefde voorbij. Natuurlijk net toen ik even zat te kijken. Ik ging door de grond.
Het jaar er voor kreeg ik ze nog.
Kinderachtig misschien maar het deed me erg zeer.
En toch snap ik ook wel dat ik dingen nu idealiseer. Voor mij geen overleden kinderen, echtgenoten of geliefde ouders/andere familie.
Wel een van mijn beste vriendinnen die altijd via mij een plaat aanvroeg en geld stortte voor SR vanuit Frankrijk. Zij overleed vier dagen nadat mijn man de scheiding aankondigde. Ze schreef hier ook op het forum.
Haar mis ik ook nog steeds zo verschrikkelijk. Iedere dag.
Haar laatste kerst was er een van pijn en uitputting. Ik word zo verdrietig als ik daar aan denk.
Mijn Gód wat mis ik die vrouw.
Eigenlijk moet ik de stad in voor een ridderhelm voor mijn jongste neefje maar ik moet er niet aan denken. Ik ga wel heel vroeg volgende week, als het nog niet zo druk is.
Geen zin in kerstinkopers, hoe zeer ik ze de kerstvreugde ook gun.
Dat doe ik op de automatische piloot maar ik stuur al jaren geen kerstkaarten meer dus ik krijg ze ook niet meer, gelukkig, daar ben ik nu wel blij mee.
Ik zit net te posten in het serious request topic dat ik er dit jaar geen zin in heb.
Was vorig jaar ook al zo want die zes dagen zaten mijn man en ik mst onze dochter aan de tv en radio gekluisterd. Heerlijk lang in het grote bed met z'n allen want het was vakantie, koffie en thee er bij en dan ging mijn ex broodjes halen bij de bakker. Als ik daar aan denk zit mijn maag in mijn keel.
We stuurden SMS-jes met lieve teksten en maakten daar dan foto's van als ze voorbij kwamen.
Nu heb ik én geen zin in de DJ's maar ook zeer zeker niet in het lezen van de berichten die mensen elkaar sturen.
Vorig jaar kwam er een bericht van mijn ex voor zijn nieuwe liefde voorbij. Natuurlijk net toen ik even zat te kijken. Ik ging door de grond.
Het jaar er voor kreeg ik ze nog.
Kinderachtig misschien maar het deed me erg zeer.
En toch snap ik ook wel dat ik dingen nu idealiseer. Voor mij geen overleden kinderen, echtgenoten of geliefde ouders/andere familie.
Wel een van mijn beste vriendinnen die altijd via mij een plaat aanvroeg en geld stortte voor SR vanuit Frankrijk. Zij overleed vier dagen nadat mijn man de scheiding aankondigde. Ze schreef hier ook op het forum.
Haar mis ik ook nog steeds zo verschrikkelijk. Iedere dag.
Haar laatste kerst was er een van pijn en uitputting. Ik word zo verdrietig als ik daar aan denk.
Mijn Gód wat mis ik die vrouw.
Eigenlijk moet ik de stad in voor een ridderhelm voor mijn jongste neefje maar ik moet er niet aan denken. Ik ga wel heel vroeg volgende week, als het nog niet zo druk is.
Geen zin in kerstinkopers, hoe zeer ik ze de kerstvreugde ook gun.
zaterdag 19 december 2015 om 09:46
quote:bonuhbakkie schreef op 16 december 2015 @ 15:55:
Making new memory's
Dit.
Maak nieuwe kerstrituelen samen die als het start vreemd voelen maar over drie jaar een onderdeel zijn van jouw/jullie 'kerstgevoel'.
Making new memory's
Dit.
Maak nieuwe kerstrituelen samen die als het start vreemd voelen maar over drie jaar een onderdeel zijn van jouw/jullie 'kerstgevoel'.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 19 december 2015 om 09:52
quote:Eleonora-1 schreef op 19 december 2015 @ 09:49:
Die nieuwe kerstrituelen komen vanzelf.
Maar nu blijkbaar nog even niet.
Voor mij althans.Afscheid nemen van gevoelsmatig pure beleving doordat de realiteit deze heeft getackeld kan een gevoel van rouwen geven.
Die nieuwe kerstrituelen komen vanzelf.
Maar nu blijkbaar nog even niet.
Voor mij althans.Afscheid nemen van gevoelsmatig pure beleving doordat de realiteit deze heeft getackeld kan een gevoel van rouwen geven.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 19 december 2015 om 10:03
Ik herken het gevoel. Terwijl er bij ons thuis niets aan de hand is. Sterker nog, het gaat beter dan ooit. Maar om ons heen. Mensen in scheiding. Ruzies. Ernstig zieke dierbaren. Gedoe in de wereld. Op school. Familie die geen moeite wil doen.
Kerst was voor mij de mooiste tijd van het jaar. Net als jij pakte ik op alle fronten uit. En nu. Het lijkt wel een soort rouw om wat eens was en nooit meer terug komt. Ik ben inmiddels 45 en heb dat met meer dingen. Vroeger, die onschuldige mooie tijd, komt nooit meer terug. Mijn jeugd, het jeugdige, onschuldige: voorbij. Net of het besef daarvan ineens harder binnenkomt.
Ik ga mijn gezin maar eens extra knuffelen. En dit jaar blijven we dicht bij elkaar met kerst. En koesteren wat we hebben.
Knuffel voor iedereen...
Kerst was voor mij de mooiste tijd van het jaar. Net als jij pakte ik op alle fronten uit. En nu. Het lijkt wel een soort rouw om wat eens was en nooit meer terug komt. Ik ben inmiddels 45 en heb dat met meer dingen. Vroeger, die onschuldige mooie tijd, komt nooit meer terug. Mijn jeugd, het jeugdige, onschuldige: voorbij. Net of het besef daarvan ineens harder binnenkomt.
Ik ga mijn gezin maar eens extra knuffelen. En dit jaar blijven we dicht bij elkaar met kerst. En koesteren wat we hebben.
Knuffel voor iedereen...
Twee dingen zijn oneindig: het universum, en menselijke domheid. Maar van het universum weet ik het nog niet helemaal zeker..
-Albert Einstein-
-Albert Einstein-
zaterdag 19 december 2015 om 10:05
quote:tanteslankie schreef op 19 december 2015 @ 10:03:
Vroeger, die onschuldige mooie tijd, komt nooit meer terug. Mijn jeugd, het jeugdige, onschuldige: voorbij. Net of het besef daarvan ineens harder binnenkomt.
Ja,dit.
Vroeger, die onschuldige mooie tijd, komt nooit meer terug. Mijn jeugd, het jeugdige, onschuldige: voorbij. Net of het besef daarvan ineens harder binnenkomt.
Ja,dit.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 19 december 2015 om 10:06
zaterdag 19 december 2015 om 10:21
Nee, nee, nee tante, niet doennnnn!
Pijn doet zeer.
Jouw pijn ook.
En ok, jouw pijn en narigheid, mijn nostalgische pijn zijn andere pijn dan die van een kind verliezen of een geliefde, absoluut maar alsjeblieft, ook jij mag gewoon verdriet hebben.
En deze tijd is bij uitstek en periode waarin je dat extra voelt.
Tenminste, ik merk dat ik me ellendiger voel nu in deze tijd dat het gezellig 'moet' zijn.
Want ík voel het niet en dat sucks.
Om welke reden dan ook.
Pijn doet zeer.
Jouw pijn ook.
En ok, jouw pijn en narigheid, mijn nostalgische pijn zijn andere pijn dan die van een kind verliezen of een geliefde, absoluut maar alsjeblieft, ook jij mag gewoon verdriet hebben.
En deze tijd is bij uitstek en periode waarin je dat extra voelt.
Tenminste, ik merk dat ik me ellendiger voel nu in deze tijd dat het gezellig 'moet' zijn.
Want ík voel het niet en dat sucks.
Om welke reden dan ook.