Actueel
alle pijlers
Documentaire over Ahmed Aboutaleb
woensdag 30 december 2015 om 13:15
Ik denk dat het een heel fijne burgemeester is. Jammer dat er negatief word gedaan omdat hij de zelfmoord van zijn zus geheim wou houden. (Ik zou wellicht ook gevoelige onderwerpen niet aan de grote klok willen hangen.) En dat hij liever niet wil dat zijn dochter met een niet-moslim thuis zal komen. Maar zegt dat wat over hem als burgemeester? Ik zou ook liever niet willen dat mijn kind met een Jehova-getuige thuis komt, zonder dat ik de Jehova-getuige wil discrimineren. Ik moet er niet aan denken dat ze een geloof aan nemen waar ik helemaal niet achter sta.
Maar als ik dag-in-dag-uit in een dorp-met-Jehova-getuigen ga wonen, de kinderen naar een school gaan met voornamelijk kinderen van Jehova-getuigen, is de kans groot dat ze ook op een dag met de 'wachttoren' aan mijn deur staan en geen verjaardagsfeestjes meer willen bezoeken, en dan vraag ik me af of ik dan kan zeggen "ik vind iedereen gelijk en de Jehova-mensen-kinderen helemaal oké, alle lof en respect voor hun manier van geloven en doen, maar ik wil niet dat mijn kinderen zo opgroeien".
Wat vinden jullie?
Documentaire over Ahmed Aboutaleb is voor de fans even slikken (**)
30-12-15 07:15 uur - Bron: Het Parool
Film over burgemeester met twee gezichten
Frènk van der Linden en Piet de Blaauw volgden de burgemeester van Rotterdam een jaar lang © anp
Recensie
Frènk van der Linden en Piet de Blaauw hadden in hun documentaire graag het tweede gezicht van Ahmed Aboutaleb gevonden, maar slagen daar niet echt in.
Ahmed Aboutaleb kijkt recht in de camera. Wie goed kijkt, ziet het: zijn gezicht trilt, de ogen worden vochtig. Zojuist is de bewierookte burgemeester van Rotterdam en voormalig wethouder van Amsterdam voor een draaiende camera geconfronteerd met een vraag over één van zijn vijf zussen: heeft zij de hand aan zichzelf geslagen? Is het verdriet of is het woede?
De journalisten Frènk van der Linden en Piet de Blaauw volgden Aboutaleb het afgelopen jaar, na de aanslag in januari op het Franse satirische weekblad Charlie Hebdo in Parijs en zijn opmerkelijke boodschap aan radicaliserende moslimjongeren dat zij beter 'oprotten' als het ze hier niet bevalt. Vanavond is op televisie het eindresultaat te zien. Het is, aldus de makers, een indringend portret geworden van een burgemeester in tijden van oorlog.
Relevantie
Ruzie over de documentaire is er in elk geval al. Aboutaleb snapt niet waarom de zelfmoord van zijn zus, een verhaal dat hij zelfs voor zijn vrienden zorgvuldig geheim heeft gehouden, moet worden geopenbaard. De makers vinden het wel degelijk relevant. Een man die zijn geschiedenis als arme Marokkaanse migrant maar al te graag gebruikt om zijn politieke ambities kracht bij te zetten, moet er niet raar van opkijken als ook de minder gepolijste episoden uit zijn leven op een goede dag worden geopenbaard.
De onderliggende gedachte: Aboutaleb is een onwaarachtige politicus. Een man die er alles aan zal doen om te voorkomen dat er een barst in zijn zorgvuldig opgebouwde imago komt. Een man die zich voordoet als een liberale moslim, maar in zijn privéleven het religieus conservatisme omarmt. Een man die niet is wie hij lijkt te zijn.
Maken ze het waar? Hebben de makers het tweede gezicht gevonden? Niet echt.
Stijfkop
Voor de fans is het even slikken: Aboutaleb blijkt een man met hele lange tenen. Een autoritaire bestuurder, niet behept met een al te groot gevoel voor humor, laat staan voor zelfspot. Een stijfkop die slecht tegen kritiek kan en snel in de ontkenning schiet. Het bewijst maar weer: hoedt u voor de zaligverklaring van willekeurig welke politicus. Maar verder?
Zorgvuldig wordt in de documentaire toegewerkt naar wat je de sleutelscene zou kunnen noemen: de zelfmoord van zijn zus. Waarom deed ze het? En waarom moest het geheim blijven? Wat betekende haar dood voor Ahmed Aboutaleb en zijn opvattingen over religie?
'Verdwenen'
Mustapha Oukbih, jeugdvriend van Aboutaleb uit de armoedige Molenwijk in Den Haag (tegenwoordig het Laakkwartier), verhaalt over het gezin, waarin saamhorigheid en liefde heerst, maar ook 'religieuze strengheid tegenover de vrouwelijke leden'. Hij vertelt over de paniek die ontstond toen de zus opeens bleek te zijn 'verdwenen'.
Had Aboutaleb niet in Opzij gezegd dat hij grote problemen heeft met 'westerse feministen die allochtone vrouwen ideeën aanpraten waardoor ze thuis ernstige problemen krijgen, waardoor ze op straat komen te staan'?
En had hij in het programma De achterkant van het gelijk niet gezegd dat hij zijn dochter liever niet thuis ziet komen met een niet-moslim? Volgens de makers is er tegenwoordig ruzie in het gezin omdat de twee oudste dochters hebben gekozen voor een niet-moslim als partner. Twee onafhankelijke bronnen zouden het hebben bevestigd.
Akkefietje
Zou zijn zus destijds misschien te maken hebben gehad met eenzelfde soort akkefietje? En voelt Aboutaleb zich nu schuldig dat hij de situatie niet heeft weten te redden?
De suggestie ligt er duimendik bovenop: islamitisch conservatisme speelt een belangrijkere rol in het leven van Aboutaleb dan hij toe wil geven. Zijn publieke beeld van vrijzinnigheid wijkt af van wie hij echt is. Hij bidt wel twintig keer per dag! Een moslimburgemeester zonder barstje in het pantser, dat kan niet kloppen.
Zou het? Al jaren verweert Aboutaleb zich tegen dezelfde verwijten. Zijn uitspraken over zijn dochter? 'Het is jammer dat ik met dit soort zaken nooit correct en volledig word geciteerd,' zei hij in 2004. 'Ik heb ook gezegd dat als mijn dochter die keuze wel maakt, ik er volledig achter sta. Ex-minister Roger van Boxtel zei in hetzelfde programma overigens iets vergelijkbaars over zijn dochter met een zwarte man. Maar daar hoor je nooit iemand over.'
En in Opzij: 'Ik wil alleen maar zeggen dat je het niet redt als je bij ongeletterde vrouwen binnenkomt met hoge idealen, dat moet je niet willen, die ambitie is te hoog. Begin bij de jongeren, de kansrijken, die de weg naar het onderwijs hebben gevonden. Die kunnen dan op hun beurt iets voor hun moeders betekenen.'
Privézaak
Wat zegt Aboutaleb erover in de documentaire? Weinig tot niets. Het noodlot heeft toegeslagen en verder huldigt hij het standpunt dat zijn geloof een privézaak is en de zelfmoord van zijn zus nog meer. Dat is misschien ergerlijk als je documentairemaker bent, maar verboden is het niet. En een reden om dan zelf het pad van de suggestie te bewandelen is het al helemaal niet. Dat neigt naar karaktermoord.
Jammer. Van der Linden en De Blaauw laten namelijk wel overtuigend zien dat in de hardheid van Aboutalebs boodschap aan de Marokkaanse gemeenschap een groot gevaar schuilt: verdere radicalisering van moslimjongeren. Nodig ze uit om 'op te rotten' als ze het hier niet bevalt en ze kruipen alleen maar verder weg in hun isolement. Het zou mooi zijn als de discussie daar straks over gaat. Het is meer dan genoeg om mee in het glanslaagje van Aboutaleb te krassen.
(Door: Marcel Wiegman)
Maar als ik dag-in-dag-uit in een dorp-met-Jehova-getuigen ga wonen, de kinderen naar een school gaan met voornamelijk kinderen van Jehova-getuigen, is de kans groot dat ze ook op een dag met de 'wachttoren' aan mijn deur staan en geen verjaardagsfeestjes meer willen bezoeken, en dan vraag ik me af of ik dan kan zeggen "ik vind iedereen gelijk en de Jehova-mensen-kinderen helemaal oké, alle lof en respect voor hun manier van geloven en doen, maar ik wil niet dat mijn kinderen zo opgroeien".
Wat vinden jullie?
Documentaire over Ahmed Aboutaleb is voor de fans even slikken (**)
30-12-15 07:15 uur - Bron: Het Parool
Film over burgemeester met twee gezichten
Frènk van der Linden en Piet de Blaauw volgden de burgemeester van Rotterdam een jaar lang © anp
Recensie
Frènk van der Linden en Piet de Blaauw hadden in hun documentaire graag het tweede gezicht van Ahmed Aboutaleb gevonden, maar slagen daar niet echt in.
Ahmed Aboutaleb kijkt recht in de camera. Wie goed kijkt, ziet het: zijn gezicht trilt, de ogen worden vochtig. Zojuist is de bewierookte burgemeester van Rotterdam en voormalig wethouder van Amsterdam voor een draaiende camera geconfronteerd met een vraag over één van zijn vijf zussen: heeft zij de hand aan zichzelf geslagen? Is het verdriet of is het woede?
De journalisten Frènk van der Linden en Piet de Blaauw volgden Aboutaleb het afgelopen jaar, na de aanslag in januari op het Franse satirische weekblad Charlie Hebdo in Parijs en zijn opmerkelijke boodschap aan radicaliserende moslimjongeren dat zij beter 'oprotten' als het ze hier niet bevalt. Vanavond is op televisie het eindresultaat te zien. Het is, aldus de makers, een indringend portret geworden van een burgemeester in tijden van oorlog.
Relevantie
Ruzie over de documentaire is er in elk geval al. Aboutaleb snapt niet waarom de zelfmoord van zijn zus, een verhaal dat hij zelfs voor zijn vrienden zorgvuldig geheim heeft gehouden, moet worden geopenbaard. De makers vinden het wel degelijk relevant. Een man die zijn geschiedenis als arme Marokkaanse migrant maar al te graag gebruikt om zijn politieke ambities kracht bij te zetten, moet er niet raar van opkijken als ook de minder gepolijste episoden uit zijn leven op een goede dag worden geopenbaard.
De onderliggende gedachte: Aboutaleb is een onwaarachtige politicus. Een man die er alles aan zal doen om te voorkomen dat er een barst in zijn zorgvuldig opgebouwde imago komt. Een man die zich voordoet als een liberale moslim, maar in zijn privéleven het religieus conservatisme omarmt. Een man die niet is wie hij lijkt te zijn.
Maken ze het waar? Hebben de makers het tweede gezicht gevonden? Niet echt.
Stijfkop
Voor de fans is het even slikken: Aboutaleb blijkt een man met hele lange tenen. Een autoritaire bestuurder, niet behept met een al te groot gevoel voor humor, laat staan voor zelfspot. Een stijfkop die slecht tegen kritiek kan en snel in de ontkenning schiet. Het bewijst maar weer: hoedt u voor de zaligverklaring van willekeurig welke politicus. Maar verder?
Zorgvuldig wordt in de documentaire toegewerkt naar wat je de sleutelscene zou kunnen noemen: de zelfmoord van zijn zus. Waarom deed ze het? En waarom moest het geheim blijven? Wat betekende haar dood voor Ahmed Aboutaleb en zijn opvattingen over religie?
'Verdwenen'
Mustapha Oukbih, jeugdvriend van Aboutaleb uit de armoedige Molenwijk in Den Haag (tegenwoordig het Laakkwartier), verhaalt over het gezin, waarin saamhorigheid en liefde heerst, maar ook 'religieuze strengheid tegenover de vrouwelijke leden'. Hij vertelt over de paniek die ontstond toen de zus opeens bleek te zijn 'verdwenen'.
Had Aboutaleb niet in Opzij gezegd dat hij grote problemen heeft met 'westerse feministen die allochtone vrouwen ideeën aanpraten waardoor ze thuis ernstige problemen krijgen, waardoor ze op straat komen te staan'?
En had hij in het programma De achterkant van het gelijk niet gezegd dat hij zijn dochter liever niet thuis ziet komen met een niet-moslim? Volgens de makers is er tegenwoordig ruzie in het gezin omdat de twee oudste dochters hebben gekozen voor een niet-moslim als partner. Twee onafhankelijke bronnen zouden het hebben bevestigd.
Akkefietje
Zou zijn zus destijds misschien te maken hebben gehad met eenzelfde soort akkefietje? En voelt Aboutaleb zich nu schuldig dat hij de situatie niet heeft weten te redden?
De suggestie ligt er duimendik bovenop: islamitisch conservatisme speelt een belangrijkere rol in het leven van Aboutaleb dan hij toe wil geven. Zijn publieke beeld van vrijzinnigheid wijkt af van wie hij echt is. Hij bidt wel twintig keer per dag! Een moslimburgemeester zonder barstje in het pantser, dat kan niet kloppen.
Zou het? Al jaren verweert Aboutaleb zich tegen dezelfde verwijten. Zijn uitspraken over zijn dochter? 'Het is jammer dat ik met dit soort zaken nooit correct en volledig word geciteerd,' zei hij in 2004. 'Ik heb ook gezegd dat als mijn dochter die keuze wel maakt, ik er volledig achter sta. Ex-minister Roger van Boxtel zei in hetzelfde programma overigens iets vergelijkbaars over zijn dochter met een zwarte man. Maar daar hoor je nooit iemand over.'
En in Opzij: 'Ik wil alleen maar zeggen dat je het niet redt als je bij ongeletterde vrouwen binnenkomt met hoge idealen, dat moet je niet willen, die ambitie is te hoog. Begin bij de jongeren, de kansrijken, die de weg naar het onderwijs hebben gevonden. Die kunnen dan op hun beurt iets voor hun moeders betekenen.'
Privézaak
Wat zegt Aboutaleb erover in de documentaire? Weinig tot niets. Het noodlot heeft toegeslagen en verder huldigt hij het standpunt dat zijn geloof een privézaak is en de zelfmoord van zijn zus nog meer. Dat is misschien ergerlijk als je documentairemaker bent, maar verboden is het niet. En een reden om dan zelf het pad van de suggestie te bewandelen is het al helemaal niet. Dat neigt naar karaktermoord.
Jammer. Van der Linden en De Blaauw laten namelijk wel overtuigend zien dat in de hardheid van Aboutalebs boodschap aan de Marokkaanse gemeenschap een groot gevaar schuilt: verdere radicalisering van moslimjongeren. Nodig ze uit om 'op te rotten' als ze het hier niet bevalt en ze kruipen alleen maar verder weg in hun isolement. Het zou mooi zijn als de discussie daar straks over gaat. Het is meer dan genoeg om mee in het glanslaagje van Aboutaleb te krassen.
(Door: Marcel Wiegman)
LOEP ME MAAR aub.
donderdag 31 december 2015 om 13:48
quote:MarianneDavids schreef op 31 december 2015 @ 09:53:
[...]
Enerzijds jammer maar anderzijds begrijpelijk. Vroeger was het ook niet gebruikelijk dat iemand die RK was met een gereformeerde trouwde, er wordt binnen bepaalde kerkgenootschappen nog steeds getrouwd met geloofsgenoten, soms tegen wil en dank. Van geloof gaat nou eenmaal in veel gevallen een enorme dwang uit en mensen gehoorzamen daaraan omdat ze bang zijn niet in de hemel of het paradijs te komen. Jammer voor hen dat dood gewoon dood is en niets meer of minder.Je hebt gelijk, vroeger zei men: "twee geloven op één kussen daar slaapt de duivel tussen". Maar voor mijn gevoel is dat minstens 30 jaar geleden.
Koning Willem is protestant en Maxima is katholiek. Vroeger was dat niet zo fijn geweest, maar nu is dat totaal geen probleem.
Ik denk dat veel Nederlanders eerder geloven in reiki of in het paranormale en zodoende een bepaald sterk geloof ontwikkelen, maar niet echt als kerkganger.
[...]
Enerzijds jammer maar anderzijds begrijpelijk. Vroeger was het ook niet gebruikelijk dat iemand die RK was met een gereformeerde trouwde, er wordt binnen bepaalde kerkgenootschappen nog steeds getrouwd met geloofsgenoten, soms tegen wil en dank. Van geloof gaat nou eenmaal in veel gevallen een enorme dwang uit en mensen gehoorzamen daaraan omdat ze bang zijn niet in de hemel of het paradijs te komen. Jammer voor hen dat dood gewoon dood is en niets meer of minder.Je hebt gelijk, vroeger zei men: "twee geloven op één kussen daar slaapt de duivel tussen". Maar voor mijn gevoel is dat minstens 30 jaar geleden.
Koning Willem is protestant en Maxima is katholiek. Vroeger was dat niet zo fijn geweest, maar nu is dat totaal geen probleem.
Ik denk dat veel Nederlanders eerder geloven in reiki of in het paranormale en zodoende een bepaald sterk geloof ontwikkelen, maar niet echt als kerkganger.
LOEP ME MAAR aub.
donderdag 31 december 2015 om 14:01
quote:impala schreef op 31 december 2015 @ 13:44:
Ik heb de docu net gekeken. Ze hebben heel hard naar dirt gezocht, en niks gevonden. Veelzeggend was het interviewtje met die man van leefbaar Rotterdam. Hij had geen kritiek op Aboutaleb en werd toen herhaaldelijk gevraagd tóch iets te noemen. Hij zei: U vraagt om kritiek om de kritiek.Veel Rotterdammers, aanhangers van de PvdA uitgezonderd, hadden bezwaar tegen de benoeming van Aboutaleb, niet allemaal omdat hij afkomstig is uit Marokko maar omdat er voor de zoveelste keer een PvdA'er naar voren was geschoven, je kunt bijna zeggen gekatapulteerd. Ondergetekende gaf hem het voordeel van de twijfel. Na de kat uit de boom te hebben gekeken en ook na een ontmoeting met Aboutaleb kan ik, en ik denk dat ik spreek namens een groot aantal stadsgenoten, niets anders zeggen dan dat hij een uitstekende burgervader is. Zijn geloof staat daar vooralsnog niet aan in de weg omdat hij de zaken perfect van elkaar weet te scheiden. Helaas kunnen veel andere mensen die hetzelfde geloof aanhangen dat niet maar dat valt hem als persoon niet te verwijten.
Ik heb de docu net gekeken. Ze hebben heel hard naar dirt gezocht, en niks gevonden. Veelzeggend was het interviewtje met die man van leefbaar Rotterdam. Hij had geen kritiek op Aboutaleb en werd toen herhaaldelijk gevraagd tóch iets te noemen. Hij zei: U vraagt om kritiek om de kritiek.Veel Rotterdammers, aanhangers van de PvdA uitgezonderd, hadden bezwaar tegen de benoeming van Aboutaleb, niet allemaal omdat hij afkomstig is uit Marokko maar omdat er voor de zoveelste keer een PvdA'er naar voren was geschoven, je kunt bijna zeggen gekatapulteerd. Ondergetekende gaf hem het voordeel van de twijfel. Na de kat uit de boom te hebben gekeken en ook na een ontmoeting met Aboutaleb kan ik, en ik denk dat ik spreek namens een groot aantal stadsgenoten, niets anders zeggen dan dat hij een uitstekende burgervader is. Zijn geloof staat daar vooralsnog niet aan in de weg omdat hij de zaken perfect van elkaar weet te scheiden. Helaas kunnen veel andere mensen die hetzelfde geloof aanhangen dat niet maar dat valt hem als persoon niet te verwijten.
verba volant, scripta manent.
zondag 3 januari 2016 om 21:41
Ik vind dat hij een punt had wat betreft zijn uitspraken en uitspraken van Roger van Boxtel (die wilt liever niet dat zijn dochter met een zwarte man thuis zal komen). Waarom is het opeens erg wanneer Aboutaleb iets soortgelijks zegt, terwijl wanneer Roger van Boxtel zoiets zegt kan iedereen zich erin vinden. Ook erg eerlijk antwoord trouwens, niet veel mensen in zijn politieke positie en met zijn culturele achtergrond die zich zo eerlijk daarover zouden durven uitspreken.
Dat gezegd hebbende ben ik het niet eens met zijn denkwijze als ik diep graaf in mijn politieke correcte persoon (waarom dan in een land als Nederland wonen?), maar ik kan mij wel vinden in zijn denkwijze. Er zijn er evenveel Nederlanders die niet willen dat hun dochter thuiskomt met een moslim of een allochtoon überhaupt.
Als ik het interview zo lees dan begrijp ik enigszins waarom het zo moeilijk is voor veel moslims om in Europa te integreren. Stel je bent opgevoed door Abouteleb die zich zo afzet tegen de Nederlandse cultuur en denkwijze (dat stukje over feminisme), hoe is dat dan ooit, voor jou als kind van hem te verenigen met jouw dagelijkse leven? Je hebt Nederlandse collega's, je kinderen hebben misschien Nederlandse vriendjes en vriendinnetjes op school, etc.
Het moet toch raar zijn om in een land te leven, samen met mensen waarbij je eigenlijk een afkeer tegen hun doen en laten hebt?
Dat gezegd hebbende ben ik het niet eens met zijn denkwijze als ik diep graaf in mijn politieke correcte persoon (waarom dan in een land als Nederland wonen?), maar ik kan mij wel vinden in zijn denkwijze. Er zijn er evenveel Nederlanders die niet willen dat hun dochter thuiskomt met een moslim of een allochtoon überhaupt.
Als ik het interview zo lees dan begrijp ik enigszins waarom het zo moeilijk is voor veel moslims om in Europa te integreren. Stel je bent opgevoed door Abouteleb die zich zo afzet tegen de Nederlandse cultuur en denkwijze (dat stukje over feminisme), hoe is dat dan ooit, voor jou als kind van hem te verenigen met jouw dagelijkse leven? Je hebt Nederlandse collega's, je kinderen hebben misschien Nederlandse vriendjes en vriendinnetjes op school, etc.
Het moet toch raar zijn om in een land te leven, samen met mensen waarbij je eigenlijk een afkeer tegen hun doen en laten hebt?
No love without lost
zondag 3 januari 2016 om 21:51
Ik ben het er met velen eens dat hij de indruk wekt zijn taak als burgemeester goed uit te voeren. Ik vind hem ook vaak beheerst spreken. Ik denk dat velen in de politiek niet-politiek-correcte-ideeën hebben, maar wel in staat zijn om hun werk politiek-correct uit te voeren. Als we iedereen moeten gaan ontslaan die bepaalde mensen/culturen/geloven, etc. binnenskamers veracht, dan zijn er niet veel mensen meer aan het werk. Ik denk dat we daarin toleranter zijn naar mensen van autochtone afkomst dan mensen van allochtone afkomst. Van allochtonen verwachten dat zij ons omarmen, terwijl wij hun wel mogen verachten. Het staat wat bot zo geschreven, maar misschien dat enkelen mijn punt begrijpen.
No love without lost
zondag 3 januari 2016 om 22:25
quote:vrouw2punt0 schreef op 03 januari 2016 @ 21:51:
Ik ben het er met velen eens dat hij de indruk wekt zijn taak als burgemeester goed uit te voeren. Ik vind hem ook vaak beheerst spreken. Ik denk dat velen in de politiek niet-politiek-correcte-ideeën hebben, maar wel in staat zijn om hun werk politiek-correct uit te voeren. Als we iedereen moeten gaan ontslaan die bepaalde mensen/culturen/geloven, etc. binnenskamers veracht, dan zijn er niet veel mensen meer aan het werk. Ik denk dat we daarin toleranter zijn naar mensen van autochtone afkomst dan mensen van allochtone afkomst. Van allochtonen verwachten dat zij ons omarmen, terwijl wij hun wel mogen verachten. Het staat wat bot zo geschreven, maar misschien dat enkelen mijn punt begrijpen.+1
Ik ben het er met velen eens dat hij de indruk wekt zijn taak als burgemeester goed uit te voeren. Ik vind hem ook vaak beheerst spreken. Ik denk dat velen in de politiek niet-politiek-correcte-ideeën hebben, maar wel in staat zijn om hun werk politiek-correct uit te voeren. Als we iedereen moeten gaan ontslaan die bepaalde mensen/culturen/geloven, etc. binnenskamers veracht, dan zijn er niet veel mensen meer aan het werk. Ik denk dat we daarin toleranter zijn naar mensen van autochtone afkomst dan mensen van allochtone afkomst. Van allochtonen verwachten dat zij ons omarmen, terwijl wij hun wel mogen verachten. Het staat wat bot zo geschreven, maar misschien dat enkelen mijn punt begrijpen.+1
zondag 10 januari 2016 om 13:59
+1quote:rosanna08 schreef op 30 december 2015 @ 13:23:
Daar zegt Aboutaleb zelf al dat er maar een gedeelte van wat hij heeft gezegd, is weergegeven. Ja, hij zou niet blij zijn, maar tevens zou hij wel hun keuze respecteren.
Verder snap ik niet wat de zelfmoord van zijn zus te maken heeft met hoe hij functioneert als burgemeester, net als hoe hij zijn geloof beleeft in zijn eigen kring. Zolang hij geen onderscheid maakt in zijn werk en geen redicale ideeën heeft, vind ik het allemaal prima.
Dit riekt idd naar karaktermoord in mijn neus [/fgcolor]
Daar zegt Aboutaleb zelf al dat er maar een gedeelte van wat hij heeft gezegd, is weergegeven. Ja, hij zou niet blij zijn, maar tevens zou hij wel hun keuze respecteren.
Verder snap ik niet wat de zelfmoord van zijn zus te maken heeft met hoe hij functioneert als burgemeester, net als hoe hij zijn geloof beleeft in zijn eigen kring. Zolang hij geen onderscheid maakt in zijn werk en geen redicale ideeën heeft, vind ik het allemaal prima.
Dit riekt idd naar karaktermoord in mijn neus [/fgcolor]
zaterdag 1 juli 2017 om 09:12
Triest voor burgemeester Aboutaleb.
Drie maanden cel voor zus burgemeester Aboutaleb
Gisteren, 13:46 Mascha de Jong
Amsterdam - De zus van de Rotterdamse burgemeester Ahmed Aboutaleb moet drie maanden de gevangenis in vanwege verduistering en valsheid in geschrifte. Tlaitmas, roepnaam Latifa (46), ontfutselde van 2012 tot 2014 een bedrag van 63.325 euro van de Rotterdamse stichting NoordBruist. Ze gaf het allemaal uit aan zichzelf.
De kapper, de huur, boodschappen, benzine; De Steenwijkse had als penningmeester van NoordBruist een extra pinpas in haar portemonnee, die zij steeds vaker voor privézaken tevoorschijn haalde. Toen zij tegen de lamp dreigde te lopen, diende zij bij de boekhouder van het administratiekantoor vijf vervalste facturen en zestien neppe bankafschriften in.
Uiteindelijk was het spel toch uit en gaven de andere bestuursleden hun collega aan. Het verduisterde geld kwam voor een groot deel voort uit subsidies en giften. Dat was voor de rechter zo zwaarwegend, dat zij vrijwel volledig meeging in de eis van het openbaar ministerie.
De officier van justitie eiste twee weken geleden terugbetaling van het volledige bedrag, verhoogd met nog enkele aanverwante kosten, de drie maanden gevangenisstraf en een eeuwig verbod op het uitoefenen van een bestuursfunctie bij een stichting.
Alleen bij die laatste eis was de rechter iets milder. ,,Het beroepsverbod zullen wij iets matigen, mevrouw mag drie jaar geen bestuursfunctie bij welke stichting dan ook uitoefenen. Overigens zal de reclassering hier toezicht op houden.”
De rechter wenste verder geen verzachtende omstandigheden in te bouwen, daarvoor had Latifa zich te weinig behulpzaam getoond tijdens de rechtszaak. ,,Mevrouw wilde geen openheid geven over haar persoonlijke omstandigheden en daarom ziet de rechtbank geen reden om daar rekening mee te houden.”
Latifa Aboutaleb en haar advocaat waren niet aanwezig bij de uitspraak. Het is niet bekend of zij in hoger beroep zullen gaan tegen de uitspraak.
Drie maanden cel voor zus burgemeester Aboutaleb
Gisteren, 13:46 Mascha de Jong
Amsterdam - De zus van de Rotterdamse burgemeester Ahmed Aboutaleb moet drie maanden de gevangenis in vanwege verduistering en valsheid in geschrifte. Tlaitmas, roepnaam Latifa (46), ontfutselde van 2012 tot 2014 een bedrag van 63.325 euro van de Rotterdamse stichting NoordBruist. Ze gaf het allemaal uit aan zichzelf.
De kapper, de huur, boodschappen, benzine; De Steenwijkse had als penningmeester van NoordBruist een extra pinpas in haar portemonnee, die zij steeds vaker voor privézaken tevoorschijn haalde. Toen zij tegen de lamp dreigde te lopen, diende zij bij de boekhouder van het administratiekantoor vijf vervalste facturen en zestien neppe bankafschriften in.
Uiteindelijk was het spel toch uit en gaven de andere bestuursleden hun collega aan. Het verduisterde geld kwam voor een groot deel voort uit subsidies en giften. Dat was voor de rechter zo zwaarwegend, dat zij vrijwel volledig meeging in de eis van het openbaar ministerie.
De officier van justitie eiste twee weken geleden terugbetaling van het volledige bedrag, verhoogd met nog enkele aanverwante kosten, de drie maanden gevangenisstraf en een eeuwig verbod op het uitoefenen van een bestuursfunctie bij een stichting.
Alleen bij die laatste eis was de rechter iets milder. ,,Het beroepsverbod zullen wij iets matigen, mevrouw mag drie jaar geen bestuursfunctie bij welke stichting dan ook uitoefenen. Overigens zal de reclassering hier toezicht op houden.”
De rechter wenste verder geen verzachtende omstandigheden in te bouwen, daarvoor had Latifa zich te weinig behulpzaam getoond tijdens de rechtszaak. ,,Mevrouw wilde geen openheid geven over haar persoonlijke omstandigheden en daarom ziet de rechtbank geen reden om daar rekening mee te houden.”
Latifa Aboutaleb en haar advocaat waren niet aanwezig bij de uitspraak. Het is niet bekend of zij in hoger beroep zullen gaan tegen de uitspraak.
LOEP ME MAAR aub.
zaterdag 1 juli 2017 om 09:22
Hoezo is dat triest voor 'burgemeester' Aboutaleb? Hoogstens voor de prive-persoon Aboutaleb. Ik vind het eerlijk gezegd best ongepast van de media om haar steeds te beschrijven als 'de zus van'. Ik snap het wel, maar toch. Daar moet ook eens mee opgehouden worden. Wat kan hij eraan doen dat zijn zus een crimineel is? Waarom moet hij daar steeds mee geassocieerd worden?
De man komt kennelijk uit een hele moeilijke familie. (Een andere zus pleegde al zelfmoord.) Daar heeft hij zich toch maar mooi aan weten te ontworstelen.
En dit:
",,Mevrouw wilde geen openheid geven over haar persoonlijke omstandigheden en daarom ziet de rechtbank geen reden om daar rekening mee te houden.”
Misschien wil ze daar geen openheid over geven omdat openheid over haar achtergrond ook de achtergrond en de privé van de haar broer betreft en ze hem dat gezien zijn functie niet aan wil doen, om dat op straat te gooien. Als ik haar advocaat was had ik wellicht voorgesteld dit alleen achter gesloten deuren te willen doen. Maar goed, dit is natuurlijk gissen.
De man komt kennelijk uit een hele moeilijke familie. (Een andere zus pleegde al zelfmoord.) Daar heeft hij zich toch maar mooi aan weten te ontworstelen.
En dit:
",,Mevrouw wilde geen openheid geven over haar persoonlijke omstandigheden en daarom ziet de rechtbank geen reden om daar rekening mee te houden.”
Misschien wil ze daar geen openheid over geven omdat openheid over haar achtergrond ook de achtergrond en de privé van de haar broer betreft en ze hem dat gezien zijn functie niet aan wil doen, om dat op straat te gooien. Als ik haar advocaat was had ik wellicht voorgesteld dit alleen achter gesloten deuren te willen doen. Maar goed, dit is natuurlijk gissen.
.
