Psyche
alle pijlers
Nare ervaring met oom
woensdag 13 januari 2016 om 18:12
Ik loop er al heel lang mee rond om dit eens hier op het forum te gooien.
Niet omdat ik er zo'n trauma aan overgehouden heb, wel omdat ik het nooit met iemand besproken heb en ik ook niet van plan ben dat te gaan doen.
Ik ben overigens een dubbelnicker, ik schrijf hier al jaaaren onder mijn gewone nick maar omdat dit onderwerp nogal delicaat is, doe ik het zo.
Volgens mij ben ik jaren geleden "aangerand". Door een bekende. Een oom van me.
Tijdens een weekend dat we samen weg waren, waar hij min of meer mee naartoe ging omdat mijn ouders me nooit alleen hadden laten gaan.
Ik was overigens, denk ik, 17 of net 18 toen.
Wat is er toen gebeurd? Eigenlijk niks spectaculairs.
We sliepen samen in een tent en 's avonds toen we gingen slapen heeft hij mijn borsten aangeraakt. Niks heel engs, geen grote gebeurtenis, maar het is me wel altijd bij gebleven. Ik lag op mijn buik met mijn gezicht naar hem toe, en hij streelde mijn borsten aan de onderkant. Ik durfde niks te zeggen, ik was jong, maar ik wist natuurlijk wel dat het niet juist was wat hij deed. Ik heb het geprobeerd te negeren, in de hoop dat hij zou stoppen. Dat gebeurde niet direct, dus ik heb me demonstratief omgedraaid, me op mijn zij van hem af gedraaid, en hij heeft verder niets geprobeerd.
De volgende ochtend heeft hij zelf zijn excuses aangeboden. Heeft gezegd; sorry voor gisteravond, ik had het nooit mogen doen, ik lag gewoon lekker op dat moment.
Terugdenken vermoed ik dat mijn oom ook niet meer broodnuchter was, dus dat kan ook meegespeeld hebben.
We hebben er hierna nooit meer over gesproken.
Ik heb de laatste tijd nog eens een aantal keren over het voorval nagedacht en uiteraard is het niet oké om de borsten van je kleine nichtje aan te raken. Aan de andere kant, er is niks heel engs gebeurd, geen grote drama's, hij heeft me niet gedwongen tot iets dat ik niet wil.
Inmiddels zijn mijn oom en tante (hij was de aangetrouwde versie) gescheiden en zie ik hem nog, wat, 2 keer per jaar ofzo. Ik heb geen moeite meer met het voorval, maar ik merk wel dat het me soms nog bezig houdt.
Heel lang heb ik gedacht, moet ik hier iets mee doen?
Na nadenken de afgelopen tijd heb ik besloten dat ik dit mee mijn graf in neem. Ik kan en wil het hier in mijn omgeving aan niemand vertellen. Zou ik dat wel doen, zou het enorm groter gemaakt worden dan het was en maak ik levens kapot. Niet alleen dat van mijn oom, maar ook dat van zijn kinderen, die het ook te weten zouden komen.
Dat wil ik niet op mijn geweten hebben, dat is het me niet waard.
Mijn tante, zijn ex, zou exploderen, ik vermoed dat het hem de band met zijn kinderen gaat kosten en die beerput wil ik niet open trekken. Dat verdient een man die één keer een fout gemaakt heeft niet.
Daarom besloot ik het hier neer te tikken. Om toch één keer mijn verhaal te doen, anoniem.
Misschien kan ik het dan in mijn gedachten definitief afsluiten. Want zoals ik schreef, ik denk er de laatste tijd wel nog regelmatig aan.
Verder denk ik niet dat het veel impact gehad heeft in mijn verdere leven, daar was het incident te "klein" voor. Vandaar ook mijn beslissing om voor altijd te zwijgen er over.
Dat is ook de reden dat ik het onder deze nick typ. Onder mijn eigen nick ben ik te herkenbaar en is er een kans dat er bekenden van mij mee lezen, die het te weten zouden komen.
En qua reacties verwacht ik verder helemaal niks, maar ik heb het nu tenminste van me afgeschreven.
Niet omdat ik er zo'n trauma aan overgehouden heb, wel omdat ik het nooit met iemand besproken heb en ik ook niet van plan ben dat te gaan doen.
Ik ben overigens een dubbelnicker, ik schrijf hier al jaaaren onder mijn gewone nick maar omdat dit onderwerp nogal delicaat is, doe ik het zo.
Volgens mij ben ik jaren geleden "aangerand". Door een bekende. Een oom van me.
Tijdens een weekend dat we samen weg waren, waar hij min of meer mee naartoe ging omdat mijn ouders me nooit alleen hadden laten gaan.
Ik was overigens, denk ik, 17 of net 18 toen.
Wat is er toen gebeurd? Eigenlijk niks spectaculairs.
We sliepen samen in een tent en 's avonds toen we gingen slapen heeft hij mijn borsten aangeraakt. Niks heel engs, geen grote gebeurtenis, maar het is me wel altijd bij gebleven. Ik lag op mijn buik met mijn gezicht naar hem toe, en hij streelde mijn borsten aan de onderkant. Ik durfde niks te zeggen, ik was jong, maar ik wist natuurlijk wel dat het niet juist was wat hij deed. Ik heb het geprobeerd te negeren, in de hoop dat hij zou stoppen. Dat gebeurde niet direct, dus ik heb me demonstratief omgedraaid, me op mijn zij van hem af gedraaid, en hij heeft verder niets geprobeerd.
De volgende ochtend heeft hij zelf zijn excuses aangeboden. Heeft gezegd; sorry voor gisteravond, ik had het nooit mogen doen, ik lag gewoon lekker op dat moment.
Terugdenken vermoed ik dat mijn oom ook niet meer broodnuchter was, dus dat kan ook meegespeeld hebben.
We hebben er hierna nooit meer over gesproken.
Ik heb de laatste tijd nog eens een aantal keren over het voorval nagedacht en uiteraard is het niet oké om de borsten van je kleine nichtje aan te raken. Aan de andere kant, er is niks heel engs gebeurd, geen grote drama's, hij heeft me niet gedwongen tot iets dat ik niet wil.
Inmiddels zijn mijn oom en tante (hij was de aangetrouwde versie) gescheiden en zie ik hem nog, wat, 2 keer per jaar ofzo. Ik heb geen moeite meer met het voorval, maar ik merk wel dat het me soms nog bezig houdt.
Heel lang heb ik gedacht, moet ik hier iets mee doen?
Na nadenken de afgelopen tijd heb ik besloten dat ik dit mee mijn graf in neem. Ik kan en wil het hier in mijn omgeving aan niemand vertellen. Zou ik dat wel doen, zou het enorm groter gemaakt worden dan het was en maak ik levens kapot. Niet alleen dat van mijn oom, maar ook dat van zijn kinderen, die het ook te weten zouden komen.
Dat wil ik niet op mijn geweten hebben, dat is het me niet waard.
Mijn tante, zijn ex, zou exploderen, ik vermoed dat het hem de band met zijn kinderen gaat kosten en die beerput wil ik niet open trekken. Dat verdient een man die één keer een fout gemaakt heeft niet.
Daarom besloot ik het hier neer te tikken. Om toch één keer mijn verhaal te doen, anoniem.
Misschien kan ik het dan in mijn gedachten definitief afsluiten. Want zoals ik schreef, ik denk er de laatste tijd wel nog regelmatig aan.
Verder denk ik niet dat het veel impact gehad heeft in mijn verdere leven, daar was het incident te "klein" voor. Vandaar ook mijn beslissing om voor altijd te zwijgen er over.
Dat is ook de reden dat ik het onder deze nick typ. Onder mijn eigen nick ben ik te herkenbaar en is er een kans dat er bekenden van mij mee lezen, die het te weten zouden komen.
En qua reacties verwacht ik verder helemaal niks, maar ik heb het nu tenminste van me afgeschreven.
woensdag 13 januari 2016 om 18:18
woensdag 13 januari 2016 om 18:21
woensdag 13 januari 2016 om 18:23
Ach! Het lijkt me heel naar hoor! En je keuze om het te verzwijgen in het voordeel van anderen (kinderen-tante-oom) lijkt me een keuze waarbij je jezelf opoffert voor hen. Ik heb respect voor hoe je hierin staat en tegelijk is het zo dat je je een beetje achterstelt. Hij is de fout in gegaan en uiteindelijk zal hij daar zelf ook de gevolgen van moeten dragen. Mocht je later besluiten om er wél open te zijn, zal ik je echt niet veroordelen.
woensdag 13 januari 2016 om 18:28
Nee hoor Meds, dat weet ik, en het is dus ook de reden waarom ik het in mijn RL omgeving niemand wil vertellen.
Ik weet zeker dat mijn familie hem direct wel bombardeert tot gevaarlijke pedo en dat is hij gewoon absoluut niet.
Tuurlijk had hij van me af moeten blijven, maar het is nou niet of hij me verkracht heeft of andere hele gekke dingen gedaan heeft. Ik geloof dat het inderdaad gewoon het moment was, voor hem.
Het is ook niks heel groots, maar ik was nou niet echt een vroege vogel qua seks dus ik was onervaren en het heeft zodoende wel indruk op me gemaakt.
Vandaar dat ik het gewoon één keer van me af wilde schrijven, misschien wel van jullie horen dat het inderdaad niks boeiends was.
En er dan nooit meer aan denken en het voor altijd van me af zetten.
Ik weet zeker dat mijn familie hem direct wel bombardeert tot gevaarlijke pedo en dat is hij gewoon absoluut niet.
Tuurlijk had hij van me af moeten blijven, maar het is nou niet of hij me verkracht heeft of andere hele gekke dingen gedaan heeft. Ik geloof dat het inderdaad gewoon het moment was, voor hem.
Het is ook niks heel groots, maar ik was nou niet echt een vroege vogel qua seks dus ik was onervaren en het heeft zodoende wel indruk op me gemaakt.
Vandaar dat ik het gewoon één keer van me af wilde schrijven, misschien wel van jullie horen dat het inderdaad niks boeiends was.
En er dan nooit meer aan denken en het voor altijd van me af zetten.
woensdag 13 januari 2016 om 18:29
quote:redbuIIetje schreef op 13 januari 2016 @ 18:18:
Waarom ga je uberhaupt met een man in één klein tentje liggen? Snap niet dat je ouders je 'n tent laten delen met iemand anders dan een vriendin of 'n vriendje.
Verder vind ik niet dat oom iets heeft gedaan waar je langer dan 'n nacht wakker van had moeten liggen.
Doe niet zo mal. Ik (toen begin 20) heb ook eens een (hele klein) hut (op een boot) gedeeld met mijn oom. Niks gebeurd hoor, zoals ook normaal is. We zijn familie. Ik kon niet alleen reizen en hij hielp me. Daar ben ik hem ontzettend dankbaar voor. Het was een prima reis, ik had (en heb) geen enkele aanleiding om me onveilig te voelen, ik zou het direct weer doen en mijn eventuele dochters zouden ook zo bij hem in een tent mogen liggen.
(ja, ik weet dat misbruik meestal voorkomt door mensen die je kent. En nee, ik zou mijn eventuele kinderen niet bij iedereen laten slapen. Maar alleen bij een vriendin of vriendje vind ik echt het andere uiterste)
Waarom ga je uberhaupt met een man in één klein tentje liggen? Snap niet dat je ouders je 'n tent laten delen met iemand anders dan een vriendin of 'n vriendje.
Verder vind ik niet dat oom iets heeft gedaan waar je langer dan 'n nacht wakker van had moeten liggen.
Doe niet zo mal. Ik (toen begin 20) heb ook eens een (hele klein) hut (op een boot) gedeeld met mijn oom. Niks gebeurd hoor, zoals ook normaal is. We zijn familie. Ik kon niet alleen reizen en hij hielp me. Daar ben ik hem ontzettend dankbaar voor. Het was een prima reis, ik had (en heb) geen enkele aanleiding om me onveilig te voelen, ik zou het direct weer doen en mijn eventuele dochters zouden ook zo bij hem in een tent mogen liggen.
(ja, ik weet dat misbruik meestal voorkomt door mensen die je kent. En nee, ik zou mijn eventuele kinderen niet bij iedereen laten slapen. Maar alleen bij een vriendin of vriendje vind ik echt het andere uiterste)
woensdag 13 januari 2016 om 18:31
quote:dubbelnicker schreef op 13 januari 2016 @ 18:28:
Nee hoor Meds, dat weet ik, en het is dus ook de reden waarom ik het in mijn RL omgeving niemand wil vertellen.
Ik weet zeker dat mijn familie hem direct wel bombardeert tot gevaarlijke pedo en dat is hij gewoon absoluut niet.
Tuurlijk had hij van me af moeten blijven, maar het is nou niet of hij me verkracht heeft of andere hele gekke dingen gedaan heeft. Ik geloof dat het inderdaad gewoon het moment was, voor hem.
Het is ook niks heel groots, maar ik was nou niet echt een vroege vogel qua seks dus ik was onervaren en het heeft zodoende wel indruk op me gemaakt.
Vandaar dat ik het gewoon één keer van me af wilde schrijven, misschien wel van jullie horen dat het inderdaad niks boeiends was.
En er dan nooit meer aan denken en het voor altijd van me af zetten.ik zou hetzelfde hebben gedaan als ik jou was
Nee hoor Meds, dat weet ik, en het is dus ook de reden waarom ik het in mijn RL omgeving niemand wil vertellen.
Ik weet zeker dat mijn familie hem direct wel bombardeert tot gevaarlijke pedo en dat is hij gewoon absoluut niet.
Tuurlijk had hij van me af moeten blijven, maar het is nou niet of hij me verkracht heeft of andere hele gekke dingen gedaan heeft. Ik geloof dat het inderdaad gewoon het moment was, voor hem.
Het is ook niks heel groots, maar ik was nou niet echt een vroege vogel qua seks dus ik was onervaren en het heeft zodoende wel indruk op me gemaakt.
Vandaar dat ik het gewoon één keer van me af wilde schrijven, misschien wel van jullie horen dat het inderdaad niks boeiends was.
En er dan nooit meer aan denken en het voor altijd van me af zetten.ik zou hetzelfde hebben gedaan als ik jou was
woensdag 13 januari 2016 om 18:39
Meds; ik weet ook dat dit de juiste keuze is. Het oprakelen heeft gewoon geen nut, dat gaat een orkaan veroorzaken die het niet waard is. Ik weet met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat hem dat zeker het contact met zijn kinderen zou kosten, en waarom zou ik dat willen?
Moet je dat willen voor een man die één keer de fout in gegaan is? Neuh.
Ik had vroeger altijd een goede band met hem, nu is het contact verwaterd maar ik vind het echt de rel niet waard.
@Viva-amber; dat is het ook meer.
Het was een weekend waar ik me heel erg op verheugd was en het was vooral heel erg ongemakkelijk. Ik wist daarna ook gewoon niet goed hoe ik op hem moest reageren, dus het was inderdaad vooral vervelend en verwarrend.
Maar goed, hij heeft uit zichzelf zijn excuses gemaakt, het is jaaaaaren geleden, dus wat mij betreft is het ook over en uit, na dit topic. En dan zwijg ik hierna inderdaad voor altijd, over dit voorval.
Moet je dat willen voor een man die één keer de fout in gegaan is? Neuh.
Ik had vroeger altijd een goede band met hem, nu is het contact verwaterd maar ik vind het echt de rel niet waard.
@Viva-amber; dat is het ook meer.
Het was een weekend waar ik me heel erg op verheugd was en het was vooral heel erg ongemakkelijk. Ik wist daarna ook gewoon niet goed hoe ik op hem moest reageren, dus het was inderdaad vooral vervelend en verwarrend.
Maar goed, hij heeft uit zichzelf zijn excuses gemaakt, het is jaaaaaren geleden, dus wat mij betreft is het ook over en uit, na dit topic. En dan zwijg ik hierna inderdaad voor altijd, over dit voorval.
woensdag 13 januari 2016 om 18:47
Is ook heel raar, hij was wel degelijk iets aan het proberen wat duidelijk ongepast was, het is dat TO omdraaide en hij de dreiging van een mogelijke aangifte wellicht al voelde hangen dat ie maar gauw 'sorry' heeft gezegd.
Misschien had je toen beter gelijk met iemand kunnen praten TO, er is toch een vertrouwensband beschaamd, ik zou het vooralsnog met iemand bespreken, bijvoorbeeld je huisarts, laat jezelf even goed informeren hierover TO, deze gebeurtenis zoals door jou omschreven is dus niet zo 'onschuldig' als het wellicht leek/lijkt, echter zou ik hierover niet meteen een familielid op de hoogte brengen, want die schrikken daar natuurlijk, maar eerst eens goed met de huisarts praten, dat helpt echt wel, succes en sterkste ermee!!!
Misschien had je toen beter gelijk met iemand kunnen praten TO, er is toch een vertrouwensband beschaamd, ik zou het vooralsnog met iemand bespreken, bijvoorbeeld je huisarts, laat jezelf even goed informeren hierover TO, deze gebeurtenis zoals door jou omschreven is dus niet zo 'onschuldig' als het wellicht leek/lijkt, echter zou ik hierover niet meteen een familielid op de hoogte brengen, want die schrikken daar natuurlijk, maar eerst eens goed met de huisarts praten, dat helpt echt wel, succes en sterkste ermee!!!
woensdag 13 januari 2016 om 18:57
quote:awelmerci schreef op 13 januari 2016 @ 18:49:
WTF vrouwen. Dit is helemaal geen kleinigheidje. Stel je voor dat een leraar dit bij je dochter doet, of je vriend bij een collegaatje van hem. Moet kunnen, kan gebeuren, stelt niks voor. Ja hoorrrrr.bedoel je hiermee een vrouwelijke collega of een heel klein persoon?
WTF vrouwen. Dit is helemaal geen kleinigheidje. Stel je voor dat een leraar dit bij je dochter doet, of je vriend bij een collegaatje van hem. Moet kunnen, kan gebeuren, stelt niks voor. Ja hoorrrrr.bedoel je hiermee een vrouwelijke collega of een heel klein persoon?
woensdag 13 januari 2016 om 18:59
De huisarts vind ik wat overdreven. Het is echt al een jaar of 15 geleden en het is dus een éénmalig iets geweest waarbij er niet meer gebeurd is dan dat mijn oom mijn borst aangeraakt heeft.
En toen gelijk met iemand praten... Ik heb er eigenlijk heel veel jaar niet meer over nagedacht, het is pas van de laatste tijd dat het weer wat in mijn gedachten is.
Vandaar dus dit topic, dit topic moet mijn "afsluiting" zijn. Ik wil het niet groter maken dan het is.
Wat awelmerci zegt, natuurlijk is het niet oké, maar het is ook geen heel groot issue hoor.
Wat eigenlijk vooral de reden voor dit topic is:
Ik heb onlangs dus besloten dat ik dit in mijn RL omgeving nooit aan iemand ga vertellen. Nu niet, in de toekomst niet, nooit.
En daarom heb ik dit topic geopend, zodat ik er toch één keer over kan praten, voor ik die deur voorgoed achter me dicht trek.
Want ja, het voorval heeft indruk op me gemaakt. Ik was jong, ik had het niet verwacht, ik wist niet hoe ik er mee om moest gaan, maar aan de andere kant; ik heb er geen trauma aan overgehouden, mijn oom heeft ingezien dat hij verkeerd was.
In dit topic wilde ik er gewoon graag één keer over praten, dan is het gewoon klaar.
En toen gelijk met iemand praten... Ik heb er eigenlijk heel veel jaar niet meer over nagedacht, het is pas van de laatste tijd dat het weer wat in mijn gedachten is.
Vandaar dus dit topic, dit topic moet mijn "afsluiting" zijn. Ik wil het niet groter maken dan het is.
Wat awelmerci zegt, natuurlijk is het niet oké, maar het is ook geen heel groot issue hoor.
Wat eigenlijk vooral de reden voor dit topic is:
Ik heb onlangs dus besloten dat ik dit in mijn RL omgeving nooit aan iemand ga vertellen. Nu niet, in de toekomst niet, nooit.
En daarom heb ik dit topic geopend, zodat ik er toch één keer over kan praten, voor ik die deur voorgoed achter me dicht trek.
Want ja, het voorval heeft indruk op me gemaakt. Ik was jong, ik had het niet verwacht, ik wist niet hoe ik er mee om moest gaan, maar aan de andere kant; ik heb er geen trauma aan overgehouden, mijn oom heeft ingezien dat hij verkeerd was.
In dit topic wilde ik er gewoon graag één keer over praten, dan is het gewoon klaar.
woensdag 13 januari 2016 om 19:00
