Psyche
alle pijlers
Nare ervaring met oom
woensdag 13 januari 2016 om 18:12
Ik loop er al heel lang mee rond om dit eens hier op het forum te gooien.
Niet omdat ik er zo'n trauma aan overgehouden heb, wel omdat ik het nooit met iemand besproken heb en ik ook niet van plan ben dat te gaan doen.
Ik ben overigens een dubbelnicker, ik schrijf hier al jaaaren onder mijn gewone nick maar omdat dit onderwerp nogal delicaat is, doe ik het zo.
Volgens mij ben ik jaren geleden "aangerand". Door een bekende. Een oom van me.
Tijdens een weekend dat we samen weg waren, waar hij min of meer mee naartoe ging omdat mijn ouders me nooit alleen hadden laten gaan.
Ik was overigens, denk ik, 17 of net 18 toen.
Wat is er toen gebeurd? Eigenlijk niks spectaculairs.
We sliepen samen in een tent en 's avonds toen we gingen slapen heeft hij mijn borsten aangeraakt. Niks heel engs, geen grote gebeurtenis, maar het is me wel altijd bij gebleven. Ik lag op mijn buik met mijn gezicht naar hem toe, en hij streelde mijn borsten aan de onderkant. Ik durfde niks te zeggen, ik was jong, maar ik wist natuurlijk wel dat het niet juist was wat hij deed. Ik heb het geprobeerd te negeren, in de hoop dat hij zou stoppen. Dat gebeurde niet direct, dus ik heb me demonstratief omgedraaid, me op mijn zij van hem af gedraaid, en hij heeft verder niets geprobeerd.
De volgende ochtend heeft hij zelf zijn excuses aangeboden. Heeft gezegd; sorry voor gisteravond, ik had het nooit mogen doen, ik lag gewoon lekker op dat moment.
Terugdenken vermoed ik dat mijn oom ook niet meer broodnuchter was, dus dat kan ook meegespeeld hebben.
We hebben er hierna nooit meer over gesproken.
Ik heb de laatste tijd nog eens een aantal keren over het voorval nagedacht en uiteraard is het niet oké om de borsten van je kleine nichtje aan te raken. Aan de andere kant, er is niks heel engs gebeurd, geen grote drama's, hij heeft me niet gedwongen tot iets dat ik niet wil.
Inmiddels zijn mijn oom en tante (hij was de aangetrouwde versie) gescheiden en zie ik hem nog, wat, 2 keer per jaar ofzo. Ik heb geen moeite meer met het voorval, maar ik merk wel dat het me soms nog bezig houdt.
Heel lang heb ik gedacht, moet ik hier iets mee doen?
Na nadenken de afgelopen tijd heb ik besloten dat ik dit mee mijn graf in neem. Ik kan en wil het hier in mijn omgeving aan niemand vertellen. Zou ik dat wel doen, zou het enorm groter gemaakt worden dan het was en maak ik levens kapot. Niet alleen dat van mijn oom, maar ook dat van zijn kinderen, die het ook te weten zouden komen.
Dat wil ik niet op mijn geweten hebben, dat is het me niet waard.
Mijn tante, zijn ex, zou exploderen, ik vermoed dat het hem de band met zijn kinderen gaat kosten en die beerput wil ik niet open trekken. Dat verdient een man die één keer een fout gemaakt heeft niet.
Daarom besloot ik het hier neer te tikken. Om toch één keer mijn verhaal te doen, anoniem.
Misschien kan ik het dan in mijn gedachten definitief afsluiten. Want zoals ik schreef, ik denk er de laatste tijd wel nog regelmatig aan.
Verder denk ik niet dat het veel impact gehad heeft in mijn verdere leven, daar was het incident te "klein" voor. Vandaar ook mijn beslissing om voor altijd te zwijgen er over.
Dat is ook de reden dat ik het onder deze nick typ. Onder mijn eigen nick ben ik te herkenbaar en is er een kans dat er bekenden van mij mee lezen, die het te weten zouden komen.
En qua reacties verwacht ik verder helemaal niks, maar ik heb het nu tenminste van me afgeschreven.
Niet omdat ik er zo'n trauma aan overgehouden heb, wel omdat ik het nooit met iemand besproken heb en ik ook niet van plan ben dat te gaan doen.
Ik ben overigens een dubbelnicker, ik schrijf hier al jaaaren onder mijn gewone nick maar omdat dit onderwerp nogal delicaat is, doe ik het zo.
Volgens mij ben ik jaren geleden "aangerand". Door een bekende. Een oom van me.
Tijdens een weekend dat we samen weg waren, waar hij min of meer mee naartoe ging omdat mijn ouders me nooit alleen hadden laten gaan.
Ik was overigens, denk ik, 17 of net 18 toen.
Wat is er toen gebeurd? Eigenlijk niks spectaculairs.
We sliepen samen in een tent en 's avonds toen we gingen slapen heeft hij mijn borsten aangeraakt. Niks heel engs, geen grote gebeurtenis, maar het is me wel altijd bij gebleven. Ik lag op mijn buik met mijn gezicht naar hem toe, en hij streelde mijn borsten aan de onderkant. Ik durfde niks te zeggen, ik was jong, maar ik wist natuurlijk wel dat het niet juist was wat hij deed. Ik heb het geprobeerd te negeren, in de hoop dat hij zou stoppen. Dat gebeurde niet direct, dus ik heb me demonstratief omgedraaid, me op mijn zij van hem af gedraaid, en hij heeft verder niets geprobeerd.
De volgende ochtend heeft hij zelf zijn excuses aangeboden. Heeft gezegd; sorry voor gisteravond, ik had het nooit mogen doen, ik lag gewoon lekker op dat moment.
Terugdenken vermoed ik dat mijn oom ook niet meer broodnuchter was, dus dat kan ook meegespeeld hebben.
We hebben er hierna nooit meer over gesproken.
Ik heb de laatste tijd nog eens een aantal keren over het voorval nagedacht en uiteraard is het niet oké om de borsten van je kleine nichtje aan te raken. Aan de andere kant, er is niks heel engs gebeurd, geen grote drama's, hij heeft me niet gedwongen tot iets dat ik niet wil.
Inmiddels zijn mijn oom en tante (hij was de aangetrouwde versie) gescheiden en zie ik hem nog, wat, 2 keer per jaar ofzo. Ik heb geen moeite meer met het voorval, maar ik merk wel dat het me soms nog bezig houdt.
Heel lang heb ik gedacht, moet ik hier iets mee doen?
Na nadenken de afgelopen tijd heb ik besloten dat ik dit mee mijn graf in neem. Ik kan en wil het hier in mijn omgeving aan niemand vertellen. Zou ik dat wel doen, zou het enorm groter gemaakt worden dan het was en maak ik levens kapot. Niet alleen dat van mijn oom, maar ook dat van zijn kinderen, die het ook te weten zouden komen.
Dat wil ik niet op mijn geweten hebben, dat is het me niet waard.
Mijn tante, zijn ex, zou exploderen, ik vermoed dat het hem de band met zijn kinderen gaat kosten en die beerput wil ik niet open trekken. Dat verdient een man die één keer een fout gemaakt heeft niet.
Daarom besloot ik het hier neer te tikken. Om toch één keer mijn verhaal te doen, anoniem.
Misschien kan ik het dan in mijn gedachten definitief afsluiten. Want zoals ik schreef, ik denk er de laatste tijd wel nog regelmatig aan.
Verder denk ik niet dat het veel impact gehad heeft in mijn verdere leven, daar was het incident te "klein" voor. Vandaar ook mijn beslissing om voor altijd te zwijgen er over.
Dat is ook de reden dat ik het onder deze nick typ. Onder mijn eigen nick ben ik te herkenbaar en is er een kans dat er bekenden van mij mee lezen, die het te weten zouden komen.
En qua reacties verwacht ik verder helemaal niks, maar ik heb het nu tenminste van me afgeschreven.
zaterdag 16 januari 2016 om 14:15
zaterdag 16 januari 2016 om 14:23
Hoi dubbelnicker, ik schrik van sommige reacties.
Allereerst: it's not your fault. Je hebt het niet uitgelokt.
En je hoeft jezelf ook niet kwalijk te nemen dat je hem geen lel hebt verkocht.
Ik snap ook dat je er geen publiek verhaal van maakt.
Ik heb zelf helaas met twee familieleden (op verschillende momenten) nare ervaringen gehad.
Ook met een meisje uit mijn klas trouwens, die samen met haar vriendin (die er naast stond) hartelijk lachte toen ik me niet prettig voelde.
Zeker in je familie en op school moet je veilig kunnen voelen.
Reactie van een familielid (een van de weinigen die het wisten): "Ach, je moet je er maar overheen zetten. Je bent niet eens verkracht."
Ik wens je toe dat je begrip krijgt.
En dat je je veilig kunt voelen.
Een knuffel voor jou.
Hopelijk heeft het je toch opgelucht om het te schrijven.
Allereerst: it's not your fault. Je hebt het niet uitgelokt.
En je hoeft jezelf ook niet kwalijk te nemen dat je hem geen lel hebt verkocht.
Ik snap ook dat je er geen publiek verhaal van maakt.
Ik heb zelf helaas met twee familieleden (op verschillende momenten) nare ervaringen gehad.
Ook met een meisje uit mijn klas trouwens, die samen met haar vriendin (die er naast stond) hartelijk lachte toen ik me niet prettig voelde.
Zeker in je familie en op school moet je veilig kunnen voelen.
Reactie van een familielid (een van de weinigen die het wisten): "Ach, je moet je er maar overheen zetten. Je bent niet eens verkracht."
Ik wens je toe dat je begrip krijgt.
En dat je je veilig kunt voelen.
Een knuffel voor jou.
Hopelijk heeft het je toch opgelucht om het te schrijven.
zaterdag 16 januari 2016 om 14:31
quote:Websurfer1974 schreef op 16 januari 2016 @ 10:25:
[...]
Ik heb nergens gezegd dat TO een leugenaar is, maar na vijftien jaar nog iets af willen ronden waar je zogenaamd al jaren geen problemen/moeite meer mee hebt, daar zit gewoon een veel diepere onderliggende emotie achter, ze doet er in dit topic te luchtig over en is daarmee te kort door de bocht en ik geloof haar verhaal daarom juist helemaal niet, is mijn goed recht.
Wel is het goed dat die oom dat dat soort dingen nu niet meer bij der doet en zal ze het tot zover ze slachtoffer was het voorval achter zich laten en tot zover ze er vooralsnog eventueel zelf aan mee deed en op aan stuurde zal het haar ook altijd blijven achtervolgen.
Dat jij hier geen ervaring mee hebt betekent niet dat een ander er geen ervaring mee heeft!
Doe toch niet zo schijnheilig man!
Je blijft maar roepen dat je er niks van gelooft, maar je noemt haar geen leugenaar?
Dat is toch gewoon hetzelfde.
Wat jij je moet realiseren is dat elke ervaring, en elke persoon anders is.
TO gaat hier anders mee om dan jij, dat maakt haar ervaring niet minder echt.
En in plaats van haar jouw gevoel op te dringen, zou je ook kunnen proberen een beetje mee te leven, en haar van daaruit te helpen.
Als je dat niet kunt kun je misschien beter wegblijven, want dat gedram schiet helemaal niet op.
[...]
Ik heb nergens gezegd dat TO een leugenaar is, maar na vijftien jaar nog iets af willen ronden waar je zogenaamd al jaren geen problemen/moeite meer mee hebt, daar zit gewoon een veel diepere onderliggende emotie achter, ze doet er in dit topic te luchtig over en is daarmee te kort door de bocht en ik geloof haar verhaal daarom juist helemaal niet, is mijn goed recht.
Wel is het goed dat die oom dat dat soort dingen nu niet meer bij der doet en zal ze het tot zover ze slachtoffer was het voorval achter zich laten en tot zover ze er vooralsnog eventueel zelf aan mee deed en op aan stuurde zal het haar ook altijd blijven achtervolgen.
Dat jij hier geen ervaring mee hebt betekent niet dat een ander er geen ervaring mee heeft!
Doe toch niet zo schijnheilig man!
Je blijft maar roepen dat je er niks van gelooft, maar je noemt haar geen leugenaar?
Dat is toch gewoon hetzelfde.
Wat jij je moet realiseren is dat elke ervaring, en elke persoon anders is.
TO gaat hier anders mee om dan jij, dat maakt haar ervaring niet minder echt.
En in plaats van haar jouw gevoel op te dringen, zou je ook kunnen proberen een beetje mee te leven, en haar van daaruit te helpen.
Als je dat niet kunt kun je misschien beter wegblijven, want dat gedram schiet helemaal niet op.
zaterdag 16 januari 2016 om 14:39
quote:redbuIIetje schreef op 13 januari 2016 @ 18:18:
Waarom ga je uberhaupt met een man in één klein tentje liggen? Snap niet dat je ouders je 'n tent laten delen met iemand anders dan een vriendin of 'n vriendje.
Verder vind ik niet dat oom iets heeft gedaan waar je langer dan 'n nacht wakker van had moeten liggen.Waarom zoek jij uberhaupt nog interactie met mensen op op een forum? Ik snap het niet. Je hebt niks met ze. Ga iets doen met dieren.
Waarom ga je uberhaupt met een man in één klein tentje liggen? Snap niet dat je ouders je 'n tent laten delen met iemand anders dan een vriendin of 'n vriendje.
Verder vind ik niet dat oom iets heeft gedaan waar je langer dan 'n nacht wakker van had moeten liggen.Waarom zoek jij uberhaupt nog interactie met mensen op op een forum? Ik snap het niet. Je hebt niks met ze. Ga iets doen met dieren.
zaterdag 16 januari 2016 om 14:40
quote:dubbelnicker schreef op 16 januari 2016 @ 14:14:
Vandaar ook dat ik schrijf dat het geen enorme invloed om me gehad heeft verder.
Het was een hele nare ervaring en ik denk er nog wel aan terug, maar het heeft verder niet echt impact gehad op mijn leven.
En daar ben ik ook heel blij mee, dat het niet erger geweest is dan dit.
En ik denk inderdaad ook wel dat de "schrik" er in gezeten heeft dat het inderdaad mijn oom was. Ik ben in mijn uitgaansleven ook wel eens bij mijn borsten gepakt, of mijn kont, weet ik veel, maar dit was anders omdat het inderdaad familie van me was.
Plus dat we alleen in een tentje lagen en ik ook niet echt ergens naartoe kon. Zoiets.
Dus dat jullie het inderdaad hebben over die familieband die het heftiger maakte, ik denk wel dat dat meespeelde in de indruk die het incident op me gemaakt heeft.
Ik kan me wel voorstellen dat het vervelender voelde omdat hij familie is, zeker omdat een oom toch vaak een iemand is waar je als kind tegenop kijkt (net zoals je vader ook vaak je grote held is) als zo iemand dan zoiets doet komt het dubbel aan.
En hij blijft familie natuurlijk, je blijft hem tegenkomen, ook al sta je nu gevoelsmatig totaal anders tegenover hem.
Lastig.
Vandaar ook dat ik schrijf dat het geen enorme invloed om me gehad heeft verder.
Het was een hele nare ervaring en ik denk er nog wel aan terug, maar het heeft verder niet echt impact gehad op mijn leven.
En daar ben ik ook heel blij mee, dat het niet erger geweest is dan dit.
En ik denk inderdaad ook wel dat de "schrik" er in gezeten heeft dat het inderdaad mijn oom was. Ik ben in mijn uitgaansleven ook wel eens bij mijn borsten gepakt, of mijn kont, weet ik veel, maar dit was anders omdat het inderdaad familie van me was.
Plus dat we alleen in een tentje lagen en ik ook niet echt ergens naartoe kon. Zoiets.
Dus dat jullie het inderdaad hebben over die familieband die het heftiger maakte, ik denk wel dat dat meespeelde in de indruk die het incident op me gemaakt heeft.
Ik kan me wel voorstellen dat het vervelender voelde omdat hij familie is, zeker omdat een oom toch vaak een iemand is waar je als kind tegenop kijkt (net zoals je vader ook vaak je grote held is) als zo iemand dan zoiets doet komt het dubbel aan.
En hij blijft familie natuurlijk, je blijft hem tegenkomen, ook al sta je nu gevoelsmatig totaal anders tegenover hem.
Lastig.
zaterdag 16 januari 2016 om 14:56
Ja inderdaad een nare ervaring. Gelukkig is het alleen bij die aanraking gebleven en zijn er toen excuses gemaakt. Het is aan jou om die wel/ niet te aanaarden. Het vertrouwen dat je in hem stelde, is geschonden.
Achter je laten en verdergaan ... . Lukt dat toch niet, dan wellicht eens met een hulpverlener hierover praten.
Achter je laten en verdergaan ... . Lukt dat toch niet, dan wellicht eens met een hulpverlener hierover praten.
zaterdag 16 januari 2016 om 14:59
quote:dubbelnicker schreef op 16 januari 2016 @ 14:14:
Dat had ik ook toen ik las dat Web zelf misbruikt is als, ik denk kind? Ik kan me dan voorstellen dat een verhaal als het mijne bepaalde gevoelens oproept.
Ik vind het oprecht heel rot voor je dat mee hebt moeten maken Web...
En ik weet dat dat betreft dus ook wel dat wat ik meegemaakt heb, dat dat niet zo "heftig" is.
Vandaar ook dat ik schrijf dat het geen enorme invloed om me gehad heeft verder.
Het was een hele nare ervaring en ik denk er nog wel aan terug, maar het heeft verder niet echt impact gehad op mijn leven.
En daar ben ik ook heel blij mee, dat het niet erger geweest is dan dit.
En ik denk inderdaad ook wel dat de "schrik" er in gezeten heeft dat het inderdaad mijn oom was. Ik ben in mijn uitgaansleven ook wel eens bij mijn borsten gepakt, of mijn kont, weet ik veel, maar dit was anders omdat het inderdaad familie van me was.
Plus dat we alleen in een tentje lagen en ik ook niet echt ergens naartoe kon. Zoiets.
Dus dat jullie het inderdaad hebben over die familieband die het heftiger maakte, ik denk wel dat dat meespeelde in de indruk die het incident op me gemaakt heeft.
Deze post vind ik idd heel sterk, je verdient een kleine verklaring van mijn kant,..
Ik neem idd niet ieder verhaal klakkeloos als de waarheid aan, maar neem de verhalen wel serieus genoeg, zoals ik eerder al zei vind/vond ik dus echt dat je erg luchtig was over het voorval, zeker gezien het feit dat het ook nog eens een familielid/oom betrof maakte me wat sceptisch, ik gebruikte middels mijn speculaties een vorm van tegenovergestelde psychologie en heb vervolgens alleen jouw reactie('s) daarop beoordeeld, je bent volledig bij je eerste verhaal gebleven en hebt je niet van de wijs laten brengen, heel goed en heel geloofwaardig.
Natuurlijk wil ik alleen maar dat jij het voor jezelf ook echt afrond en er zelfs verder nooit meer mee geconfronteerd zal worden, dat is het beste, ook voor jouw (toekomstige) relatie('s) met anderen.
Maar goed, het is duidelijk dat het bij jou idd allemaal niet zó enorm diep zit, dus, das duidelijk allemaal.
Met jou gaat het helemaal goed komen, als je maar wel weet dat je ook later altijd nog met een profecional/huisarts/psycholoog kunt praten, mocht je dat eventueel later toch nog willen, maar dat is idd aan jou.
Doe ik nog even samenvatting van mijn verhaal:
Ik was tussen de 10 en 12 jaar, ook bij mij betrof het een oom die uiteindelijk zelfs meerdere malen dingen bij me probeerde, toen ik doorkreeg wat hij wilde schrok ik zo heftig en sloeg gelijk alarm, ik kwam via mijn huisarts bij een psycholoog terecht, hij draaide de bak in (voor enkele maanden) en heeft "contactverbod" (als dat de goede omschrijving is tenminste), voor mijn 16e had ik het hele boeltje al weer verwerkt, ik ben zelf sowieso na de verwerking van alles juist veel sterker uit de bus gekomen, dus dat zit wel goed.
Die oom van mij is wel zijn gezin hierdoor kwijtgeraakt, maar ik vond/vind dat gewoon terecht, ook beweerde hij dat hij het alleen maar bij mij geprobeerd had en nooit bij andere kinderen, maar dat geloven we niet.
Jouw situatie is heel anders TO, dat is maar goed ook.
Het beste er weer mee!
Dat had ik ook toen ik las dat Web zelf misbruikt is als, ik denk kind? Ik kan me dan voorstellen dat een verhaal als het mijne bepaalde gevoelens oproept.
Ik vind het oprecht heel rot voor je dat mee hebt moeten maken Web...
En ik weet dat dat betreft dus ook wel dat wat ik meegemaakt heb, dat dat niet zo "heftig" is.
Vandaar ook dat ik schrijf dat het geen enorme invloed om me gehad heeft verder.
Het was een hele nare ervaring en ik denk er nog wel aan terug, maar het heeft verder niet echt impact gehad op mijn leven.
En daar ben ik ook heel blij mee, dat het niet erger geweest is dan dit.
En ik denk inderdaad ook wel dat de "schrik" er in gezeten heeft dat het inderdaad mijn oom was. Ik ben in mijn uitgaansleven ook wel eens bij mijn borsten gepakt, of mijn kont, weet ik veel, maar dit was anders omdat het inderdaad familie van me was.
Plus dat we alleen in een tentje lagen en ik ook niet echt ergens naartoe kon. Zoiets.
Dus dat jullie het inderdaad hebben over die familieband die het heftiger maakte, ik denk wel dat dat meespeelde in de indruk die het incident op me gemaakt heeft.
Deze post vind ik idd heel sterk, je verdient een kleine verklaring van mijn kant,..
Ik neem idd niet ieder verhaal klakkeloos als de waarheid aan, maar neem de verhalen wel serieus genoeg, zoals ik eerder al zei vind/vond ik dus echt dat je erg luchtig was over het voorval, zeker gezien het feit dat het ook nog eens een familielid/oom betrof maakte me wat sceptisch, ik gebruikte middels mijn speculaties een vorm van tegenovergestelde psychologie en heb vervolgens alleen jouw reactie('s) daarop beoordeeld, je bent volledig bij je eerste verhaal gebleven en hebt je niet van de wijs laten brengen, heel goed en heel geloofwaardig.
Natuurlijk wil ik alleen maar dat jij het voor jezelf ook echt afrond en er zelfs verder nooit meer mee geconfronteerd zal worden, dat is het beste, ook voor jouw (toekomstige) relatie('s) met anderen.
Maar goed, het is duidelijk dat het bij jou idd allemaal niet zó enorm diep zit, dus, das duidelijk allemaal.
Met jou gaat het helemaal goed komen, als je maar wel weet dat je ook later altijd nog met een profecional/huisarts/psycholoog kunt praten, mocht je dat eventueel later toch nog willen, maar dat is idd aan jou.
Doe ik nog even samenvatting van mijn verhaal:
Ik was tussen de 10 en 12 jaar, ook bij mij betrof het een oom die uiteindelijk zelfs meerdere malen dingen bij me probeerde, toen ik doorkreeg wat hij wilde schrok ik zo heftig en sloeg gelijk alarm, ik kwam via mijn huisarts bij een psycholoog terecht, hij draaide de bak in (voor enkele maanden) en heeft "contactverbod" (als dat de goede omschrijving is tenminste), voor mijn 16e had ik het hele boeltje al weer verwerkt, ik ben zelf sowieso na de verwerking van alles juist veel sterker uit de bus gekomen, dus dat zit wel goed.
Die oom van mij is wel zijn gezin hierdoor kwijtgeraakt, maar ik vond/vind dat gewoon terecht, ook beweerde hij dat hij het alleen maar bij mij geprobeerd had en nooit bij andere kinderen, maar dat geloven we niet.
Jouw situatie is heel anders TO, dat is maar goed ook.
Het beste er weer mee!
zaterdag 16 januari 2016 om 15:03
zaterdag 16 januari 2016 om 15:13
quote:awelmerci schreef op 16 januari 2016 @ 15:03:
[...]
Omdat dat gezin die keuze gemaakt heeft, neem ik aan. Zonder jouw openheid had dat gezin niet de informatie gehad om die beslissing te kunnen nemen.
Klopt, ik had toen zelf nog niet het besef dat mogelijk dat gezin waar hij deel van was uit elkaar zou vallen, ook zijn kinderen, mijn neef en nicht, hebben later zelf besloten geen contact meer met hem te willen onderhouden, een moeilijk maar eerlijke beslissing van hun kant.
Verder neem ik hem niets meer kwalijk, maar ben wel blij dat hij dus wel straf heeft gehad.
De rest is in het verleden!
[...]
Omdat dat gezin die keuze gemaakt heeft, neem ik aan. Zonder jouw openheid had dat gezin niet de informatie gehad om die beslissing te kunnen nemen.
Klopt, ik had toen zelf nog niet het besef dat mogelijk dat gezin waar hij deel van was uit elkaar zou vallen, ook zijn kinderen, mijn neef en nicht, hebben later zelf besloten geen contact meer met hem te willen onderhouden, een moeilijk maar eerlijke beslissing van hun kant.
Verder neem ik hem niets meer kwalijk, maar ben wel blij dat hij dus wel straf heeft gehad.
De rest is in het verleden!
zaterdag 16 januari 2016 om 15:14
quote:Websurfer1974 schreef op 16 januari 2016 @ 14:59:
[...]
Deze post vind ik idd heel sterk, je verdient een kleine verklaring van mijn kant,..
Ik neem idd niet ieder verhaal klakkeloos als de waarheid aan, maar neem de verhalen wel serieus genoeg, zoals ik eerder al zei vind/vond ik dus echt dat je erg luchtig was over het voorval, zeker gezien het feit dat het ook nog eens een familielid/oom betrof maakte me wat sceptisch, ik gebruikte middels mijn speculaties een vorm van tegenovergestelde psychologie en heb vervolgens alleen jouw reactie('s) daarop beoordeeld, je bent volledig bij je eerste verhaal gebleven en hebt je niet van de wijs laten brengen, heel goed en heel geloofwaardig.
Dat soort experimentjes werken volgens mij niet zo goed, vrij nutteloos om een enorm drama te gaan lopen schoppen omdat jij haar verhaal wilt testen.
Juist daardoor laat je zien dat je haar helemaal niet serieus neemt, je komt meer over alsof je naar jezelf iets wilt bewijzen.
Heel knap hoor, dat je TO zo goed begrijpt
Maar hier help je natuurlijk niemand mee.
[...]
Deze post vind ik idd heel sterk, je verdient een kleine verklaring van mijn kant,..
Ik neem idd niet ieder verhaal klakkeloos als de waarheid aan, maar neem de verhalen wel serieus genoeg, zoals ik eerder al zei vind/vond ik dus echt dat je erg luchtig was over het voorval, zeker gezien het feit dat het ook nog eens een familielid/oom betrof maakte me wat sceptisch, ik gebruikte middels mijn speculaties een vorm van tegenovergestelde psychologie en heb vervolgens alleen jouw reactie('s) daarop beoordeeld, je bent volledig bij je eerste verhaal gebleven en hebt je niet van de wijs laten brengen, heel goed en heel geloofwaardig.
Dat soort experimentjes werken volgens mij niet zo goed, vrij nutteloos om een enorm drama te gaan lopen schoppen omdat jij haar verhaal wilt testen.
Juist daardoor laat je zien dat je haar helemaal niet serieus neemt, je komt meer over alsof je naar jezelf iets wilt bewijzen.
Heel knap hoor, dat je TO zo goed begrijpt
Maar hier help je natuurlijk niemand mee.
zaterdag 16 januari 2016 om 15:15
quote:paleviolet schreef op 16 januari 2016 @ 15:14:
[...]
Dat soort experimentjes werken volgens mij niet zo goed, vrij nutteloos om een enorm drama te gaan lopen schoppen omdat jij haar verhaal wilt testen.
Juist daardoor laat je zien dat je haar helemaal niet serieus neemt, je komt meer over alsof je naar jezelf iets wilt bewijzen.
Heel knap hoor, dat je TO zo goed begrijpt
Maar hier help je natuurlijk niemand mee.Eens!
[...]
Dat soort experimentjes werken volgens mij niet zo goed, vrij nutteloos om een enorm drama te gaan lopen schoppen omdat jij haar verhaal wilt testen.
Juist daardoor laat je zien dat je haar helemaal niet serieus neemt, je komt meer over alsof je naar jezelf iets wilt bewijzen.
Heel knap hoor, dat je TO zo goed begrijpt
Maar hier help je natuurlijk niemand mee.Eens!
Mind the gap
zaterdag 16 januari 2016 om 15:18
quote:Websurfer1974 schreef op 16 januari 2016 @ 14:59:
[...]
Ik neem idd niet ieder verhaal klakkeloos als de waarheid aan, maar neem de verhalen wel serieus genoeg, zoals ik eerder al zei vind/vond ik dus echt dat je erg luchtig was over het voorval, zeker gezien het feit dat het ook nog eens een familielid/oom betrof maakte me wat sceptisch, ik gebruikte middels mijn speculaties een vorm van tegenovergestelde psychologie en heb vervolgens alleen jouw reactie('s) daarop beoordeeld, je bent volledig bij je eerste verhaal gebleven en hebt je niet van de wijs laten brengen, heel goed en heel geloofwaardig.
heel flauw vind ik dat.
als je twijfels hebt of iets niet begrijpt, dan stel je vragen.
en ga hier niet rare en tegenstrijdige reacties geven waar op den duur geen touw meer aan vast te knopen valt.
[...]
Ik neem idd niet ieder verhaal klakkeloos als de waarheid aan, maar neem de verhalen wel serieus genoeg, zoals ik eerder al zei vind/vond ik dus echt dat je erg luchtig was over het voorval, zeker gezien het feit dat het ook nog eens een familielid/oom betrof maakte me wat sceptisch, ik gebruikte middels mijn speculaties een vorm van tegenovergestelde psychologie en heb vervolgens alleen jouw reactie('s) daarop beoordeeld, je bent volledig bij je eerste verhaal gebleven en hebt je niet van de wijs laten brengen, heel goed en heel geloofwaardig.
heel flauw vind ik dat.
als je twijfels hebt of iets niet begrijpt, dan stel je vragen.
en ga hier niet rare en tegenstrijdige reacties geven waar op den duur geen touw meer aan vast te knopen valt.
zaterdag 16 januari 2016 om 15:29
Tja websurfer,
Als jij met droge ogen en je grote Gelijk je reacties op enkel TO loslaat en daar her en der mensen mee schoffeert en kwetst heb je een behoorlijke klap van de molen gehad. Ik ben niet erg onder de indruk van je fantastische verwerking.
Prototype voorbeeld van 'houd je mond maar, anderen gaan op een akelige manier met je verhaal, integriteit en gevoelens aan de haal.
Als jij met droge ogen en je grote Gelijk je reacties op enkel TO loslaat en daar her en der mensen mee schoffeert en kwetst heb je een behoorlijke klap van de molen gehad. Ik ben niet erg onder de indruk van je fantastische verwerking.
Prototype voorbeeld van 'houd je mond maar, anderen gaan op een akelige manier met je verhaal, integriteit en gevoelens aan de haal.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
zaterdag 16 januari 2016 om 15:46
Voor de mensen die nu onder de blokkeer liggen, weet dat je ronduit agressieve toon je eronder heeft gekregen en juist ik er boven ben blijven staan.
Algemene afronding m.b.t. dit onderwerp:
Als jij dingen beweert op internet over een familielid, loop je dus altijd kans dat mensen met soortgelijke ervaringen dit dusdanig serieus nemen en het onderste uit de kan zullen halen om jou de volledige waarheid op te laten biechten of je nu wilt of niet.
Een aanranding in de familie met een familielid waarmee je later nog vaker geconfronteerd blijft is wellicht één van de ergste vormen van onderdrukking, hier moet je niet licht over denken.
Voor iedereen die hulp nodig heeft bij onderdrukking in welke vorm dan ook, trek aan de bel, sla alarm, ga naar een huisarts/psycholoog, ongeacht wat een ander die hier geen ervaring mee heeft er ook over zegt en/of doet! Succes ermee!!!
Algemene afronding m.b.t. dit onderwerp:
Als jij dingen beweert op internet over een familielid, loop je dus altijd kans dat mensen met soortgelijke ervaringen dit dusdanig serieus nemen en het onderste uit de kan zullen halen om jou de volledige waarheid op te laten biechten of je nu wilt of niet.
Een aanranding in de familie met een familielid waarmee je later nog vaker geconfronteerd blijft is wellicht één van de ergste vormen van onderdrukking, hier moet je niet licht over denken.
Voor iedereen die hulp nodig heeft bij onderdrukking in welke vorm dan ook, trek aan de bel, sla alarm, ga naar een huisarts/psycholoog, ongeacht wat een ander die hier geen ervaring mee heeft er ook over zegt en/of doet! Succes ermee!!!
zaterdag 16 januari 2016 om 15:50
quote:Websurfer1974 schreef op 16 januari 2016 @ 15:46:
Als jij dingen beweert op internet over een familielid, loop je dus altijd kans dat mensen met soortgelijke ervaringen dit dusdanig serieus nemen en het onderste uit de kan zullen halen om jou de volledige waarheid op te laten biechten of je nu wilt of niet.
Meneer de forumpsygoloog, hartelijk bedankt dat uw briljante inzichten met ons wilde delen, misschien moet je dokter Phil eens bellen, die kan iemand als jij goed gebruiken
Als jij dingen beweert op internet over een familielid, loop je dus altijd kans dat mensen met soortgelijke ervaringen dit dusdanig serieus nemen en het onderste uit de kan zullen halen om jou de volledige waarheid op te laten biechten of je nu wilt of niet.
Meneer de forumpsygoloog, hartelijk bedankt dat uw briljante inzichten met ons wilde delen, misschien moet je dokter Phil eens bellen, die kan iemand als jij goed gebruiken
zaterdag 16 januari 2016 om 16:49
quote:Websurfer1974 schreef op 16 januari 2016 @ 15:46:
Voor de mensen die nu onder de blokkeer liggen, weet dat je ronduit agressieve toon je eronder heeft gekregen en juist ik er boven ben blijven staan. Gelukkig lig ik alleen maar onder de 'blokeer' bij websurfer. Hoewel, het is eigenlijk best prettig om te kunnen forummen zonder types als hij.
Voor de mensen die nu onder de blokkeer liggen, weet dat je ronduit agressieve toon je eronder heeft gekregen en juist ik er boven ben blijven staan. Gelukkig lig ik alleen maar onder de 'blokeer' bij websurfer. Hoewel, het is eigenlijk best prettig om te kunnen forummen zonder types als hij.
zaterdag 16 januari 2016 om 17:48
quote:Websurfer1974 schreef op 16 januari 2016 @ 15:46:
Voor de mensen die nu onder de blokkeer liggen, weet dat je ronduit agressieve toon je eronder heeft gekregen en juist ik er boven ben blijven staan.
Algemene afronding m.b.t. dit onderwerp:
Als jij dingen beweert op internet over een familielid, loop je dus altijd kans dat mensen met soortgelijke ervaringen dit dusdanig serieus nemen en het onderste uit de kan zullen halen om jou de volledige waarheid op te laten biechten of je nu wilt of niet.
Een aanranding in de familie met een familielid waarmee je later nog vaker geconfronteerd blijft is wellicht één van de ergste vormen van onderdrukking, hier moet je niet licht over denken.
Voor iedereen die hulp nodig heeft bij onderdrukking in welke vorm dan ook, trek aan de bel, sla alarm, ga naar een huisarts/psycholoog, ongeacht wat een ander die hier geen ervaring mee heeft er ook over zegt en/of doet! Succes ermee!!! De mensen die niet onder de blokkeer liggen interesseren je hypocriete veronderstellingen, testen en prietpraat al geen mallemoer, laat staan die mensen die wel onder je blokkeer liggen, wat dat ook mag betekenen. Wie denk je wel dat je bent dat je het recht hebt om mensen tot een biecht te brengen, gods afgezant op aarde? Je moet je doodschamen voor je hypocriete denigrerende teksten.
Voor de mensen die nu onder de blokkeer liggen, weet dat je ronduit agressieve toon je eronder heeft gekregen en juist ik er boven ben blijven staan.
Algemene afronding m.b.t. dit onderwerp:
Als jij dingen beweert op internet over een familielid, loop je dus altijd kans dat mensen met soortgelijke ervaringen dit dusdanig serieus nemen en het onderste uit de kan zullen halen om jou de volledige waarheid op te laten biechten of je nu wilt of niet.
Een aanranding in de familie met een familielid waarmee je later nog vaker geconfronteerd blijft is wellicht één van de ergste vormen van onderdrukking, hier moet je niet licht over denken.
Voor iedereen die hulp nodig heeft bij onderdrukking in welke vorm dan ook, trek aan de bel, sla alarm, ga naar een huisarts/psycholoog, ongeacht wat een ander die hier geen ervaring mee heeft er ook over zegt en/of doet! Succes ermee!!! De mensen die niet onder de blokkeer liggen interesseren je hypocriete veronderstellingen, testen en prietpraat al geen mallemoer, laat staan die mensen die wel onder je blokkeer liggen, wat dat ook mag betekenen. Wie denk je wel dat je bent dat je het recht hebt om mensen tot een biecht te brengen, gods afgezant op aarde? Je moet je doodschamen voor je hypocriete denigrerende teksten.
zaterdag 16 januari 2016 om 18:19
zaterdag 16 januari 2016 om 18:24
quote:awelmerci schreef op 16 januari 2016 @ 18:19:
[...]
En wie denk jij dan wel dat je bent dat je het recht hebt om mensen tot een biecht te brengen, gods afgezant op aarde?
Websurfer hoeft niks meer op te biechten, die heeft zijn geniale plannen zelf al uit de doeken gedaan.
En ja, daar krijg je dan commentaar op, dat spreekt voor zich.
[...]
En wie denk jij dan wel dat je bent dat je het recht hebt om mensen tot een biecht te brengen, gods afgezant op aarde?
Websurfer hoeft niks meer op te biechten, die heeft zijn geniale plannen zelf al uit de doeken gedaan.
En ja, daar krijg je dan commentaar op, dat spreekt voor zich.
zaterdag 16 januari 2016 om 18:34
Ik kan me voorstellen dat de reacties hier TO een extra reden geven om nooit met dit verhaal naar buiten te willen komen.
Ik zie vier soorten reacties:
1. Je bent Slachtoffer van iets Heel Ergs. Voel je dat zelf niet zo? Dan voel je het Verkeerd. (Euhm, sinds wanneer is het verplicht om je een slachtoffer te voelen als zoiets je overkomt?)
2. Je vertelt niet het hele verhaal. Je zult het wel hebben uitgelokt. (Het was haar óóm. Die meeging voor haar veiligheid.)
3. Stel je niet aan. Iedereen maakt dit weleens mee. (Tuurlijk, we worden allemaal dagelijks door jan en alleman bij de tieten gegrepen!)
4. Raar verhaal. Ik geloof je niet. (Tja...)
Gelukkig zijn er nog enkelen die gewoon aannemen wat TO zegt: het is gebeurd, het was vervelend, oom zat fout, maar geen trauma en jij hebt niets verkeerds gedaan.
TO, ik denk dat je het goed doet. En mocht je ooit echt, face to face, met iemand over deze ervaring willen praten, ga dan naar een psycholoog of maatschappelijk werker. Juist om te voorkomen dat je irl ook dit soort reacties krijgt.
Ik zie vier soorten reacties:
1. Je bent Slachtoffer van iets Heel Ergs. Voel je dat zelf niet zo? Dan voel je het Verkeerd. (Euhm, sinds wanneer is het verplicht om je een slachtoffer te voelen als zoiets je overkomt?)
2. Je vertelt niet het hele verhaal. Je zult het wel hebben uitgelokt. (Het was haar óóm. Die meeging voor haar veiligheid.)
3. Stel je niet aan. Iedereen maakt dit weleens mee. (Tuurlijk, we worden allemaal dagelijks door jan en alleman bij de tieten gegrepen!)
4. Raar verhaal. Ik geloof je niet. (Tja...)
Gelukkig zijn er nog enkelen die gewoon aannemen wat TO zegt: het is gebeurd, het was vervelend, oom zat fout, maar geen trauma en jij hebt niets verkeerds gedaan.
TO, ik denk dat je het goed doet. En mocht je ooit echt, face to face, met iemand over deze ervaring willen praten, ga dan naar een psycholoog of maatschappelijk werker. Juist om te voorkomen dat je irl ook dit soort reacties krijgt.
Ik moet helemaal niks!
zondag 17 januari 2016 om 11:41
quote:Websurfer1974 schreef op 16 januari 2016 @ 14:59:
[...] Ik neem idd niet ieder verhaal klakkeloos als de waarheid aan...
ik gebruikte middels mijn speculaties een vorm van tegenovergestelde psychologie ...
je bent volledig bij je eerste verhaal gebleven en hebt je niet van de wijs laten brengen, heel goed en heel geloofwaardig.
Ik zie gelijk zo'n politie agent voor me. "Dus u zegt dat er is ingebroken bij u? Dat verhaaltje stinkt! U hebt zelf de deur ingeschopt he, ik zie het aan u!" Dat dan 10 keer herhalen, en dan: "Ok, u blijft bij uw verhaal, dan zal het toch wel kloppen, ik ga uw aangifte innemen."
Goede toepassing van psychologie hoor!
quote:Websurfer1974 schreef op 16 januari 2016 @ 15:46:Voor de mensen die nu onder de blokkeer liggen, weet dat je ronduit agressieve toon je eronder heeft gekregen en juist ik er boven ben blijven staan.Compleet krankjorum.
[...] Ik neem idd niet ieder verhaal klakkeloos als de waarheid aan...
ik gebruikte middels mijn speculaties een vorm van tegenovergestelde psychologie ...
je bent volledig bij je eerste verhaal gebleven en hebt je niet van de wijs laten brengen, heel goed en heel geloofwaardig.
Ik zie gelijk zo'n politie agent voor me. "Dus u zegt dat er is ingebroken bij u? Dat verhaaltje stinkt! U hebt zelf de deur ingeschopt he, ik zie het aan u!" Dat dan 10 keer herhalen, en dan: "Ok, u blijft bij uw verhaal, dan zal het toch wel kloppen, ik ga uw aangifte innemen."
Goede toepassing van psychologie hoor!
quote:Websurfer1974 schreef op 16 januari 2016 @ 15:46:Voor de mensen die nu onder de blokkeer liggen, weet dat je ronduit agressieve toon je eronder heeft gekregen en juist ik er boven ben blijven staan.Compleet krankjorum.
dinsdag 26 januari 2016 om 13:55
quote:MarindaH schreef op 13 januari 2016 @ 21:55:
[...]
Ach ja, ooms die aan je borsten zaten, je opa die in je slip greep, je broer die... Als dit voor jou normaal is, zou ik er inderdaad eens een boek aan wijden. Enlighten us.
Ik heb nooit richting echt seksueel misbruik gedoelt. Waar je dat vandaan haalt?
Maar dit verhaal vind ik niet zo erg om er na 15 jaar nog over na te denken en zelfs een topic erover te openen.
Het is alleen wat over een borst wrijven met zelfs een t-shirtje ertussen nog. Sommigen zijn ongewenst geprobeerd te zoenen (ik bijv 3 keer).
[...]
Ach ja, ooms die aan je borsten zaten, je opa die in je slip greep, je broer die... Als dit voor jou normaal is, zou ik er inderdaad eens een boek aan wijden. Enlighten us.
Ik heb nooit richting echt seksueel misbruik gedoelt. Waar je dat vandaan haalt?
Maar dit verhaal vind ik niet zo erg om er na 15 jaar nog over na te denken en zelfs een topic erover te openen.
Het is alleen wat over een borst wrijven met zelfs een t-shirtje ertussen nog. Sommigen zijn ongewenst geprobeerd te zoenen (ik bijv 3 keer).
dinsdag 26 januari 2016 om 14:23
quote:Wolder schreef op 26 januari 2016 @ 13:55:
[...]
Ik heb nooit richting echt seksueel misbruik gedoelt. Waar je dat vandaan haalt?
Maar dit verhaal vind ik niet zo erg om er na 15 jaar nog over na te denken en zelfs een topic erover te openen.
Het is alleen wat over een borst wrijven met zelfs een t-shirtje ertussen nog. Sommigen zijn ongewenst geprobeerd te zoenen (ik bijv 3 keer).En toch had haar om met zijn jatten van haar af moeten blijven
[...]
Ik heb nooit richting echt seksueel misbruik gedoelt. Waar je dat vandaan haalt?
Maar dit verhaal vind ik niet zo erg om er na 15 jaar nog over na te denken en zelfs een topic erover te openen.
Het is alleen wat over een borst wrijven met zelfs een t-shirtje ertussen nog. Sommigen zijn ongewenst geprobeerd te zoenen (ik bijv 3 keer).En toch had haar om met zijn jatten van haar af moeten blijven
Frankly my dear, I don"t give a damn
