Kinderen
alle pijlers
Help me relativeren :)
woensdag 30 maart 2016 om 09:08
Goedemorgen allemaal,
Ik voel nog niet zo goed wat mijn vraag is maar misschien helpt het me om even van me af te schrijven. Ik ben 34 jaar, getrouwd en moeder van een dochter (januari 2014) Het eerste anderhalf jaar heb ik enorm geworsteld, hersteld van postnatale depressie. Mijn dochter weet heel goed wat ze wilt, heeft het eerste jaar erg veel gehuild, wilde nooit echt heel erg lang in de box of het wippertje en sliep op de dag zeer weinig, tot heel erg licht
De nachten gingen over het algemeen goed (dit heeft ons echt op de been gehouden)
Dit is sinds december 2015 anders, we moeten nu even bij haar blijven zitten als we haar op bed leggen en ze wordt meerdere keren per nacht wakker. Vorige week waren er sinds maanden ineens drie nachten dat ze helemaal heeft doorgeslapen. Gisternacht was weer prut.
In het begin dachten we: dit komt door ziek zijn, daarna kon het misschien wel Sint, Kerst of haar verjaardag zijn. Neem daarbij ook nog de eventuele dromen en ontwikkelingen die ze doorloopt. Ze heeft ons meer nodig en ik wil er heel graag voor haar zijn. Ik wil haar laten voelen dat wij er voor haar zijn en dat ze veilig is.
Maar soms vind ik dat zo moeilijk, op dit moment voelt het soms aan dat het niet helpt. Ik heb werkelijk waar al bijna alles geprobeerd in de hoop dat ze beter gaat slapen. Soms voelt het aan alsof ze wakker wordt omdat ze weet dat ik dan kom, dan bekruipt me het gevoel dat ik de gebroken nachten zelf in stand hou. Soms verlies ik mijn begrip en geduld in mijn hart, kan ik even niet meer putten uit alles is een fase want het duurt allemaal al zo lang....Sorry even een klein beetje emotioneel door slaap tekort.
Groet,
Ik voel nog niet zo goed wat mijn vraag is maar misschien helpt het me om even van me af te schrijven. Ik ben 34 jaar, getrouwd en moeder van een dochter (januari 2014) Het eerste anderhalf jaar heb ik enorm geworsteld, hersteld van postnatale depressie. Mijn dochter weet heel goed wat ze wilt, heeft het eerste jaar erg veel gehuild, wilde nooit echt heel erg lang in de box of het wippertje en sliep op de dag zeer weinig, tot heel erg licht
De nachten gingen over het algemeen goed (dit heeft ons echt op de been gehouden)
Dit is sinds december 2015 anders, we moeten nu even bij haar blijven zitten als we haar op bed leggen en ze wordt meerdere keren per nacht wakker. Vorige week waren er sinds maanden ineens drie nachten dat ze helemaal heeft doorgeslapen. Gisternacht was weer prut.
In het begin dachten we: dit komt door ziek zijn, daarna kon het misschien wel Sint, Kerst of haar verjaardag zijn. Neem daarbij ook nog de eventuele dromen en ontwikkelingen die ze doorloopt. Ze heeft ons meer nodig en ik wil er heel graag voor haar zijn. Ik wil haar laten voelen dat wij er voor haar zijn en dat ze veilig is.
Maar soms vind ik dat zo moeilijk, op dit moment voelt het soms aan dat het niet helpt. Ik heb werkelijk waar al bijna alles geprobeerd in de hoop dat ze beter gaat slapen. Soms voelt het aan alsof ze wakker wordt omdat ze weet dat ik dan kom, dan bekruipt me het gevoel dat ik de gebroken nachten zelf in stand hou. Soms verlies ik mijn begrip en geduld in mijn hart, kan ik even niet meer putten uit alles is een fase want het duurt allemaal al zo lang....Sorry even een klein beetje emotioneel door slaap tekort.
Groet,
woensdag 30 maart 2016 om 09:16
Ik herken het. Bij mij hielp het al toen de verpleegkundige van het consultatiebureau vroeg hoe het met MIJ ging omdat ik er zo moe uitzag. Ik barstte helemaal los. En toen hebben we een afspraak gemaakt dat zij bij ons thuis kwam. Alleen al de wetenschap dat zij langs zou komen, maakte mij veel rustiger en daarmee onze dochter. Blijkbaar zat een deel van de spanning bij mij en gaf ik die weer door aan dochter. Zo zaten we in een vicieuze cirkel vast. Ik zeg niet dat het bij jullie ook per se zo is hoor, maar bij ons was dit het begin van veel meer rust.
Ik neem aan dat je fysieke oorzaken hebt uitgesloten (obsteopaat etc.)? Maar ik weet hoe het zwaar het was, dus goed dat je aan de bel trekt!
Ik neem aan dat je fysieke oorzaken hebt uitgesloten (obsteopaat etc.)? Maar ik weet hoe het zwaar het was, dus goed dat je aan de bel trekt!
woensdag 30 maart 2016 om 09:17
Doe jij alle nachten? Wij wisselden het af. Dat vond ik nogal helpen, de wetenschap dat er na een slechte nacht weer een goede zou komen.
Overigens werd onze zoon meestal 1 keer wakker, maar bleef dan lang wakker. Hij is van oktober 2013 dus iets ouder dan jullie dochter. Wat we nu doen en wat meestal goed werkt is middagslaap beperken tot 1.5 uur maximaal en later naar bed, 20.30 uur. Dan slaapt hij meestal door en wordt rond 07.00 uur wakker.
Overigens werd onze zoon meestal 1 keer wakker, maar bleef dan lang wakker. Hij is van oktober 2013 dus iets ouder dan jullie dochter. Wat we nu doen en wat meestal goed werkt is middagslaap beperken tot 1.5 uur maximaal en later naar bed, 20.30 uur. Dan slaapt hij meestal door en wordt rond 07.00 uur wakker.
woensdag 30 maart 2016 om 09:17
quote:asrem schreef op 30 maart 2016 @ 09:12:
Wat gebeurt er als ze 's nachts wakker wordt?Soms murmelt ze wat en dat laat ik gaan maar soms slaat dat om in huilen. Ik ga dan naar haar toe, zeg dan dat ik er ben en dat ze lekker verder kan slapen. Ik ga even naast haar zitten als ik merk dat ze dat nodig heeft of ga weer terug naar mijn bed. Op een gegeven moment moesten we er zo vaak uit, dat ik haar in een bed naast ons bed heb neergelegd. Een tijd lang op een matras in haar eigen kamer naast haar geslapen als dat nodig was.
Wat gebeurt er als ze 's nachts wakker wordt?Soms murmelt ze wat en dat laat ik gaan maar soms slaat dat om in huilen. Ik ga dan naar haar toe, zeg dan dat ik er ben en dat ze lekker verder kan slapen. Ik ga even naast haar zitten als ik merk dat ze dat nodig heeft of ga weer terug naar mijn bed. Op een gegeven moment moesten we er zo vaak uit, dat ik haar in een bed naast ons bed heb neergelegd. Een tijd lang op een matras in haar eigen kamer naast haar geslapen als dat nodig was.
woensdag 30 maart 2016 om 09:19
quote:Hunniebunnie schreef op 30 maart 2016 @ 09:16:
Ik herken het. Bij mij hielp het al toen de verpleegkundige van het consultatiebureau vroeg hoe het met MIJ ging omdat ik er zo moe uitzag. Ik barstte helemaal los. En toen hebben we een afspraak gemaakt dat zij bij ons thuis kwam. Alleen al de wetenschap dat zij langs zou komen, maakte mij veel rustiger en daarmee onze dochter. Blijkbaar zat een deel van de spanning bij mij en gaf ik die weer door aan dochter. Zo zaten we in een vicieuze cirkel vast. Ik zeg niet dat het bij jullie ook per se zo is hoor, maar bij ons was dit het begin van veel meer rust.
Ik neem aan dat je fysieke oorzaken hebt uitgesloten (obsteopaat etc.)? Maar ik weet hoe het zwaar het was, dus goed dat je aan de bel trekt!Dank je wel voor je reactie...Onlangs zijn haar oren nagekeken. Heb ook allerlei homeopatische middelen gebruikt. Osteopaat in het eerste jaar regelmatig gezien maar werkte niet echt.
Ik herken het. Bij mij hielp het al toen de verpleegkundige van het consultatiebureau vroeg hoe het met MIJ ging omdat ik er zo moe uitzag. Ik barstte helemaal los. En toen hebben we een afspraak gemaakt dat zij bij ons thuis kwam. Alleen al de wetenschap dat zij langs zou komen, maakte mij veel rustiger en daarmee onze dochter. Blijkbaar zat een deel van de spanning bij mij en gaf ik die weer door aan dochter. Zo zaten we in een vicieuze cirkel vast. Ik zeg niet dat het bij jullie ook per se zo is hoor, maar bij ons was dit het begin van veel meer rust.
Ik neem aan dat je fysieke oorzaken hebt uitgesloten (obsteopaat etc.)? Maar ik weet hoe het zwaar het was, dus goed dat je aan de bel trekt!Dank je wel voor je reactie...Onlangs zijn haar oren nagekeken. Heb ook allerlei homeopatische middelen gebruikt. Osteopaat in het eerste jaar regelmatig gezien maar werkte niet echt.
woensdag 30 maart 2016 om 09:21
quote:aikidoka schreef op 30 maart 2016 @ 09:17:
Doe jij alle nachten? Wij wisselden het af. Dat vond ik nogal helpen, de wetenschap dat er na een slechte nacht weer een goede zou komen.
Overigens werd onze zoon meestal 1 keer wakker, maar bleef dan lang wakker. Hij is van oktober 2013 dus iets ouder dan jullie dochter. Wat we nu doen en wat meestal goed werkt is middagslaap beperken tot 1.5 uur maximaal en later naar bed, 20.30 uur. Dan slaapt hij meestal door en wordt rond 07.00 uur wakker.
Man en ik wisselen af, eerste keer wakker om twaalf uur en uiteindelijk om 1:30 in slaap gevallen. Tussendoor steeds slapen en weer wakker worden.
Het later naar bed brengen wil ik heel graag proberen maar vrees dat haar 6:15 wakker worden daardoor niet verlaat wordt. Maar het is een poging waard.
Doe jij alle nachten? Wij wisselden het af. Dat vond ik nogal helpen, de wetenschap dat er na een slechte nacht weer een goede zou komen.
Overigens werd onze zoon meestal 1 keer wakker, maar bleef dan lang wakker. Hij is van oktober 2013 dus iets ouder dan jullie dochter. Wat we nu doen en wat meestal goed werkt is middagslaap beperken tot 1.5 uur maximaal en later naar bed, 20.30 uur. Dan slaapt hij meestal door en wordt rond 07.00 uur wakker.
Man en ik wisselen af, eerste keer wakker om twaalf uur en uiteindelijk om 1:30 in slaap gevallen. Tussendoor steeds slapen en weer wakker worden.
Het later naar bed brengen wil ik heel graag proberen maar vrees dat haar 6:15 wakker worden daardoor niet verlaat wordt. Maar het is een poging waard.
woensdag 30 maart 2016 om 09:26
Slaapt ze overdag nog? En zie je een verband met de prikkels overdag en het slechte slapen 's nachts?
Heb je een vast slaapritueel inclusief een fijne massage en een knuffelmomeny voor het slapen? Proberen de dagen zonder beeldschermen door te brengen? Overdag wat tijd door brengen in de natuur? Ik zou proberen de dagen heel rustig en voorspelbaar te maken.
Heb je een vast slaapritueel inclusief een fijne massage en een knuffelmomeny voor het slapen? Proberen de dagen zonder beeldschermen door te brengen? Overdag wat tijd door brengen in de natuur? Ik zou proberen de dagen heel rustig en voorspelbaar te maken.
woensdag 30 maart 2016 om 09:27
quote:Fearless28 schreef op 30 maart 2016 @ 09:17:
[...]
Soms murmelt ze wat en dat laat ik gaan maar soms slaat dat om in huilen. Ik ga dan naar haar toe, zeg dan dat ik er ben en dat ze lekker verder kan slapen. Ik ga even naast haar zitten als ik merk dat ze dat nodig heeft of ga weer terug naar mijn bed. Op een gegeven moment moesten we er zo vaak uit, dat ik haar in een bed naast ons bed heb neergelegd. Een tijd lang op een matras in haar eigen kamer naast haar geslapen als dat nodig was.
En is dat rampzalig huilen of is het jammeren?
Op zich moet je dochter wennen aan zelf weer de slaap te vatten in haar eentje dus om naast haar te blijven zitten tot wanneer ze echt rustig is, zou ik niet doen. Ze rekent dus op jouw hulp bij in slaap vallen.
Sowieso zou ik diensten regelen. Dus om de dag je partner en dan jij weer. Zo deden wij het tenminste. Dat geeft lucht.
[...]
Soms murmelt ze wat en dat laat ik gaan maar soms slaat dat om in huilen. Ik ga dan naar haar toe, zeg dan dat ik er ben en dat ze lekker verder kan slapen. Ik ga even naast haar zitten als ik merk dat ze dat nodig heeft of ga weer terug naar mijn bed. Op een gegeven moment moesten we er zo vaak uit, dat ik haar in een bed naast ons bed heb neergelegd. Een tijd lang op een matras in haar eigen kamer naast haar geslapen als dat nodig was.
En is dat rampzalig huilen of is het jammeren?
Op zich moet je dochter wennen aan zelf weer de slaap te vatten in haar eentje dus om naast haar te blijven zitten tot wanneer ze echt rustig is, zou ik niet doen. Ze rekent dus op jouw hulp bij in slaap vallen.
Sowieso zou ik diensten regelen. Dus om de dag je partner en dan jij weer. Zo deden wij het tenminste. Dat geeft lucht.
woensdag 30 maart 2016 om 09:29
quote:frambloosje schreef op 30 maart 2016 @ 09:26:
Slaapt ze overdag nog? En zie je een verband met de prikkels overdag en het slechte slapen 's nachts?
Heb je een vast slaapritueel inclusief een fijne massage en een knuffelmomeny voor het slapen? Proberen de dagen zonder beeldschermen door te brengen? Overdag wat tijd door brengen in de natuur? Ik zou proberen de dagen heel rustig en voorspelbaar te maken.
Op het KDV soms een uurtje, afgelopen paar dagen thuis wel voor twee uur. Ik kan proberen dat in te korten naar maximaal een uur tot anderhalf. Zo en zo maak ik haar rond 16:00 wakker als ze dan nog slaapt. De afgelopen dagen gaat ze rond 20:00 naar bed (misschien speelt het uur verschil nu even mee)
Ja we hebben een heel ritueel en ook het knuffelmoment. Ze zit niet op de Ipad of met mijn telefoon maar in de ochtend kijkt ze wel wat televisie inderdaad. Ook dat kan ik proberen te minderen. We gaan niet naar drukke gelegenheden maar komen wel meerdere keren per dag buiten.
Slaapt ze overdag nog? En zie je een verband met de prikkels overdag en het slechte slapen 's nachts?
Heb je een vast slaapritueel inclusief een fijne massage en een knuffelmomeny voor het slapen? Proberen de dagen zonder beeldschermen door te brengen? Overdag wat tijd door brengen in de natuur? Ik zou proberen de dagen heel rustig en voorspelbaar te maken.
Op het KDV soms een uurtje, afgelopen paar dagen thuis wel voor twee uur. Ik kan proberen dat in te korten naar maximaal een uur tot anderhalf. Zo en zo maak ik haar rond 16:00 wakker als ze dan nog slaapt. De afgelopen dagen gaat ze rond 20:00 naar bed (misschien speelt het uur verschil nu even mee)
Ja we hebben een heel ritueel en ook het knuffelmoment. Ze zit niet op de Ipad of met mijn telefoon maar in de ochtend kijkt ze wel wat televisie inderdaad. Ook dat kan ik proberen te minderen. We gaan niet naar drukke gelegenheden maar komen wel meerdere keren per dag buiten.
woensdag 30 maart 2016 om 09:30
Mijn kinderen zijn ook zo. Bij mijn dochter vonden we nog dat ze in haar eigen bed hoorde te slapen, drama's waren dat. Zoon (1,5) slaapt nu naast mij, dat scheelt enorm. Hij wordt nog 2-3 keer per nacht wakker, maar omdat ik er niet uit hoef, word ik niet zo wakker.
Er zijn vast kinderen die braaf doorslapen 's nachts, maar er zijn minstens zoveel kinderen die het niet doen. Het helpt om het jezelf zo makkelijk mogelijk te maken. Kijk of je je dochter bij je op de kamer kunt nemen, in een cosleeper, of in haar eigen bedje, maar wel zo dat ze dichtbij is, dan hoef je er niet uit. Wees lief voor jezelf en je kind, en kies de makkelijkste weg, wat dat ook is. Sterkte!
Er zijn vast kinderen die braaf doorslapen 's nachts, maar er zijn minstens zoveel kinderen die het niet doen. Het helpt om het jezelf zo makkelijk mogelijk te maken. Kijk of je je dochter bij je op de kamer kunt nemen, in een cosleeper, of in haar eigen bedje, maar wel zo dat ze dichtbij is, dan hoef je er niet uit. Wees lief voor jezelf en je kind, en kies de makkelijkste weg, wat dat ook is. Sterkte!
woensdag 30 maart 2016 om 09:31
quote:Fearless28 schreef op 30 maart 2016 @ 09:17:
[...]
Soms murmelt ze wat en dat laat ik gaan maar soms slaat dat om in huilen. Ik ga dan naar haar toe, zeg dan dat ik er ben en dat ze lekker verder kan slapen. Ik ga even naast haar zitten als ik merk dat ze dat nodig heeft of ga weer terug naar mijn bed. Op een gegeven moment moesten we er zo vaak uit, dat ik haar in een bed naast ons bed heb neergelegd. Een tijd lang op een matras in haar eigen kamer naast haar geslapen als dat nodig was.
Er zit dus wel vooruitgang in? Ze slaapt nu in haar eigen bed weer? En laatst heeft ze ook een aantal nachten doorgeslapen? Hoe vaak ga je er nu uit per nacht?
Het klinkt of het je opbreekt. Dingen doen om goed voor jezelf te zorgen en voor jezelf wat meer rust te krijgen is goed. En laat je zelfvertrouwen geen deuken oplopen hierdoor. Opvoeden is soms een puzzel en net als je denkt dat je de stukjes gelegd hebt wordt je puzzel door elkaar geschopt. 2 jaar is ook een pittige tijd, vaak met veel hobbels en moeilijkheden die veel van je vragen. Jij kan heus wel goed voor je dochter zorgen soms is het ouderschap gewoon moeilijk en zwaar. Zorg dat je genoeg aan jezelf toe komt en ga gerust langs het CJG om wat hulp te vragen als het je te veel wordt of als je denkt dat er misschien meer aan de hand kan zijn.
[...]
Soms murmelt ze wat en dat laat ik gaan maar soms slaat dat om in huilen. Ik ga dan naar haar toe, zeg dan dat ik er ben en dat ze lekker verder kan slapen. Ik ga even naast haar zitten als ik merk dat ze dat nodig heeft of ga weer terug naar mijn bed. Op een gegeven moment moesten we er zo vaak uit, dat ik haar in een bed naast ons bed heb neergelegd. Een tijd lang op een matras in haar eigen kamer naast haar geslapen als dat nodig was.
Er zit dus wel vooruitgang in? Ze slaapt nu in haar eigen bed weer? En laatst heeft ze ook een aantal nachten doorgeslapen? Hoe vaak ga je er nu uit per nacht?
Het klinkt of het je opbreekt. Dingen doen om goed voor jezelf te zorgen en voor jezelf wat meer rust te krijgen is goed. En laat je zelfvertrouwen geen deuken oplopen hierdoor. Opvoeden is soms een puzzel en net als je denkt dat je de stukjes gelegd hebt wordt je puzzel door elkaar geschopt. 2 jaar is ook een pittige tijd, vaak met veel hobbels en moeilijkheden die veel van je vragen. Jij kan heus wel goed voor je dochter zorgen soms is het ouderschap gewoon moeilijk en zwaar. Zorg dat je genoeg aan jezelf toe komt en ga gerust langs het CJG om wat hulp te vragen als het je te veel wordt of als je denkt dat er misschien meer aan de hand kan zijn.
woensdag 30 maart 2016 om 09:33
quote:Banba schreef op 30 maart 2016 @ 09:22:
En bij jullie in bed nemen?Zou ik zeker nooit aan beginnen (behalve als ze eens echt ziek is). Echt, je begint dan met iets waar je straks alleen maar met grote moeite weer vanaf komt. Een kind moet het in principe in haar eigen kamer, eigen bed, leren oplossen (even los van lichamelijke klachten natuurlijk!). Dus kalmeren, sussen en dan weer proberen te slapen. Maar kind in haar eigen bed houden. Anders leren ze dat ze aandacht krijgen en dus een beloning voor het wakker worden en gaan miepen. Althans, is mijn ervaring! Met het risico om als een boze schoonmoeder te klinken.
En bij jullie in bed nemen?Zou ik zeker nooit aan beginnen (behalve als ze eens echt ziek is). Echt, je begint dan met iets waar je straks alleen maar met grote moeite weer vanaf komt. Een kind moet het in principe in haar eigen kamer, eigen bed, leren oplossen (even los van lichamelijke klachten natuurlijk!). Dus kalmeren, sussen en dan weer proberen te slapen. Maar kind in haar eigen bed houden. Anders leren ze dat ze aandacht krijgen en dus een beloning voor het wakker worden en gaan miepen. Althans, is mijn ervaring! Met het risico om als een boze schoonmoeder te klinken.
woensdag 30 maart 2016 om 09:38
En als je haar even laat huilen? Ben ik op zich niet voor, maar dochter van 15mnd begint hier soms te huilen en stopt na 2/3 minuten weer. Net als we naar haar toe willen gaan. Ze wordt nu ook regelmatig wel echt wakker. Dan krijgt ze n slokje water en stoppen we haar opnieuw in. Duurt n paar minuten.
woensdag 30 maart 2016 om 09:40
quote:Hunniebunnie schreef op 30 maart 2016 @ 09:33:
[...]
Zou ik zeker nooit aan beginnen (behalve als ze eens echt ziek is). Echt, je begint dan met iets waar je straks alleen maar met grote moeite weer vanaf komt. Een kind moet het in principe in haar eigen kamer, eigen bed, leren oplossen (even los van lichamelijke klachten natuurlijk!). Dus kalmeren, sussen en dan weer proberen te slapen. Maar kind in haar eigen bed houden. Anders leren ze dat ze aandacht krijgen en dus een beloning voor het wakker worden en gaan miepen. Althans, is mijn ervaring! Met het risico om als een boze schoonmoeder te klinken.
Hebben wij wel gedaan. Ik vind het ook niet verkeerd om ze te leren dat we er 's nachts ook voor ze zijn, als ze ons nodig hebben. Alleen al de wetenschap dat ze bij ons kunnen slapen als ze wakker worden heeft hier heel veel rust gebracht. Nog steeds komen ze (inmiddels 6 en 8) regelmatig bij ons in bed gedurende de nacht. Hoewel ze altijd in hun eigen bed in slaap vallen.
Hier hebben we geen enkele moeilijke nacht of avond meer gehad, sinds we dit hebben losgelaten (ongeveer 5 jaar). Het is maar waar je de prioriteit legt; kind moet per se in eigen bed blijven, of hoe slapen we allemaal het best en het langst
[...]
Zou ik zeker nooit aan beginnen (behalve als ze eens echt ziek is). Echt, je begint dan met iets waar je straks alleen maar met grote moeite weer vanaf komt. Een kind moet het in principe in haar eigen kamer, eigen bed, leren oplossen (even los van lichamelijke klachten natuurlijk!). Dus kalmeren, sussen en dan weer proberen te slapen. Maar kind in haar eigen bed houden. Anders leren ze dat ze aandacht krijgen en dus een beloning voor het wakker worden en gaan miepen. Althans, is mijn ervaring! Met het risico om als een boze schoonmoeder te klinken.
Hebben wij wel gedaan. Ik vind het ook niet verkeerd om ze te leren dat we er 's nachts ook voor ze zijn, als ze ons nodig hebben. Alleen al de wetenschap dat ze bij ons kunnen slapen als ze wakker worden heeft hier heel veel rust gebracht. Nog steeds komen ze (inmiddels 6 en 8) regelmatig bij ons in bed gedurende de nacht. Hoewel ze altijd in hun eigen bed in slaap vallen.
Hier hebben we geen enkele moeilijke nacht of avond meer gehad, sinds we dit hebben losgelaten (ongeveer 5 jaar). Het is maar waar je de prioriteit legt; kind moet per se in eigen bed blijven, of hoe slapen we allemaal het best en het langst
The time is now
woensdag 30 maart 2016 om 09:46
quote:PlayingTheAngel schreef op 30 maart 2016 @ 09:38:
En als je haar even laat huilen? Ben ik op zich niet voor, maar dochter van 15mnd begint hier soms te huilen en stopt na 2/3 minuten weer. Net als we naar haar toe willen gaan. Ze wordt nu ook regelmatig wel echt wakker. Dan krijgt ze n slokje water en stoppen we haar opnieuw in. Duurt n paar minuten.
Dit dus. Wij hielden/maakten dochter juist per ongeluk wakker als ze huilde in haar slaap. Daar werd het alleen maar erger van, met nachtelijke driftbuien als gevolg waarbij dochter verschrikkelijk gedesoriënteerd raakte. Oplossing was laten huilen.
Uiteraard als er echt wat is, griep ofzo, dan slaapt ze lekker tussen ons in of ze krijgt een extra flesje.
En als je haar even laat huilen? Ben ik op zich niet voor, maar dochter van 15mnd begint hier soms te huilen en stopt na 2/3 minuten weer. Net als we naar haar toe willen gaan. Ze wordt nu ook regelmatig wel echt wakker. Dan krijgt ze n slokje water en stoppen we haar opnieuw in. Duurt n paar minuten.
Dit dus. Wij hielden/maakten dochter juist per ongeluk wakker als ze huilde in haar slaap. Daar werd het alleen maar erger van, met nachtelijke driftbuien als gevolg waarbij dochter verschrikkelijk gedesoriënteerd raakte. Oplossing was laten huilen.
Uiteraard als er echt wat is, griep ofzo, dan slaapt ze lekker tussen ons in of ze krijgt een extra flesje.
woensdag 30 maart 2016 om 09:48
quote:asrem schreef op 30 maart 2016 @ 09:27:
[...]
En is dat rampzalig huilen of is het jammeren?
Op zich moet je dochter wennen aan zelf weer de slaap te vatten in haar eentje dus om naast haar te blijven zitten tot wanneer ze echt rustig is, zou ik niet doen. Ze rekent dus op jouw hulp bij in slaap vallen.
Sowieso zou ik diensten regelen. Dus om de dag je partner en dan jij weer. Zo deden wij het tenminste. Dat geeft lucht.Eerlijkheidshalve is dat jammeren tot aan huilen. Bij echt gillen of hard huilen ga ik er heen.
[...]
En is dat rampzalig huilen of is het jammeren?
Op zich moet je dochter wennen aan zelf weer de slaap te vatten in haar eentje dus om naast haar te blijven zitten tot wanneer ze echt rustig is, zou ik niet doen. Ze rekent dus op jouw hulp bij in slaap vallen.
Sowieso zou ik diensten regelen. Dus om de dag je partner en dan jij weer. Zo deden wij het tenminste. Dat geeft lucht.Eerlijkheidshalve is dat jammeren tot aan huilen. Bij echt gillen of hard huilen ga ik er heen.
woensdag 30 maart 2016 om 09:50
quote:PlayingTheAngel schreef op 30 maart 2016 @ 09:38:
En als je haar even laat huilen? Ben ik op zich niet voor, maar dochter van 15mnd begint hier soms te huilen en stopt na 2/3 minuten weer. Net als we naar haar toe willen gaan. Ze wordt nu ook regelmatig wel echt wakker. Dan krijgt ze n slokje water en stoppen we haar opnieuw in. Duurt n paar minuten.Dat ik snel naar haar toega is puur egoisme, ik hoop daarmee dat ze dan snel weer slaapt. Ik val daarna namelijk niet snel in slaap en wordt zelfs wakker als ze hoest. Maar laat haar zo en zo niet langer dan 5 min huilen.
En als je haar even laat huilen? Ben ik op zich niet voor, maar dochter van 15mnd begint hier soms te huilen en stopt na 2/3 minuten weer. Net als we naar haar toe willen gaan. Ze wordt nu ook regelmatig wel echt wakker. Dan krijgt ze n slokje water en stoppen we haar opnieuw in. Duurt n paar minuten.Dat ik snel naar haar toega is puur egoisme, ik hoop daarmee dat ze dan snel weer slaapt. Ik val daarna namelijk niet snel in slaap en wordt zelfs wakker als ze hoest. Maar laat haar zo en zo niet langer dan 5 min huilen.
woensdag 30 maart 2016 om 09:55
quote:tinypotato schreef op 30 maart 2016 @ 09:31:
[...]
Er zit dus wel vooruitgang in? Ze slaapt nu in haar eigen bed weer? En laatst heeft ze ook een aantal nachten doorgeslapen? Hoe vaak ga je er nu uit per nacht?
Het klinkt of het je opbreekt. Dingen doen om goed voor jezelf te zorgen en voor jezelf wat meer rust te krijgen is goed. En laat je zelfvertrouwen geen deuken oplopen hierdoor. Opvoeden is soms een puzzel en net als je denkt dat je de stukjes gelegd hebt wordt je puzzel door elkaar geschopt. 2 jaar is ook een pittige tijd, vaak met veel hobbels en moeilijkheden die veel van je vragen. Jij kan heus wel goed voor je dochter zorgen soms is het ouderschap gewoon moeilijk en zwaar. Zorg dat je genoeg aan jezelf toe komt en ga gerust langs het CJG om wat hulp te vragen als het je te veel wordt of als je denkt dat er misschien meer aan de hand kan zijn.Ja ze start in haar eigen bedje in haar eigen kamer. En vorige week heeft ze drie nachten doorgeslapen. Twee nachten zonder dat we eruit moesten en 1 nacht met 1 keer eruit. Nu moeten wij er tussen de twee en drie keer uit. Vaak doen we bij de derde keer haar bij ons op de kamer leggen. Wat me opbreekt is wat nou het beste is om te doen. Ik wil haar nooit het gevoel geven dat ze het maar uit moet zoeken maar wil ook waken voor een aangeleerd automatisme. Ik sta letterlijk tussen de voorkeur: op haar eigen kamer en in eigen bed en bij ons in bed of op de kamer. Ik zie in beiden voordelen maar ook nadelen.
[...]
Er zit dus wel vooruitgang in? Ze slaapt nu in haar eigen bed weer? En laatst heeft ze ook een aantal nachten doorgeslapen? Hoe vaak ga je er nu uit per nacht?
Het klinkt of het je opbreekt. Dingen doen om goed voor jezelf te zorgen en voor jezelf wat meer rust te krijgen is goed. En laat je zelfvertrouwen geen deuken oplopen hierdoor. Opvoeden is soms een puzzel en net als je denkt dat je de stukjes gelegd hebt wordt je puzzel door elkaar geschopt. 2 jaar is ook een pittige tijd, vaak met veel hobbels en moeilijkheden die veel van je vragen. Jij kan heus wel goed voor je dochter zorgen soms is het ouderschap gewoon moeilijk en zwaar. Zorg dat je genoeg aan jezelf toe komt en ga gerust langs het CJG om wat hulp te vragen als het je te veel wordt of als je denkt dat er misschien meer aan de hand kan zijn.Ja ze start in haar eigen bedje in haar eigen kamer. En vorige week heeft ze drie nachten doorgeslapen. Twee nachten zonder dat we eruit moesten en 1 nacht met 1 keer eruit. Nu moeten wij er tussen de twee en drie keer uit. Vaak doen we bij de derde keer haar bij ons op de kamer leggen. Wat me opbreekt is wat nou het beste is om te doen. Ik wil haar nooit het gevoel geven dat ze het maar uit moet zoeken maar wil ook waken voor een aangeleerd automatisme. Ik sta letterlijk tussen de voorkeur: op haar eigen kamer en in eigen bed en bij ons in bed of op de kamer. Ik zie in beiden voordelen maar ook nadelen.
woensdag 30 maart 2016 om 09:57
Onze dochter van bijna twee heeft ook momenten dat ze wakker wordt. Bij ons helpt het al om haar even in bed te nemen, langer dan een kwartier duurt het niet. Dan kan ze ons even zien, horen en aanraken en blijkbaar is dat genoeg voor haar. Eenmaal terug in bed slaapt ze weer rustig in. Dat zou je ook nog kunnen proberen.
Dochter slaapt het beste in haar eigen bed en dat houden we dan ook aan als uitgangspunt, maar heeft ze behoefte aan ons mag ze ten alle tijden bij ons in bed komen liggen. Mijn jongste dochter van drie weken slaapt nu nog alleen in bij ons en als dat nog even zo is, dan is het maar zo. We kijken naar wat onze kinderen nodig hebben en bij de oudste is dat bovenstaande manier en voor de jongste misschien een andere manier. Kijk naar wat je dochter nodig heeft in plaats van wat hoort. Er komt vanzelf een tijd dat ze in hun eigen bed willen slapen.
Dochter slaapt het beste in haar eigen bed en dat houden we dan ook aan als uitgangspunt, maar heeft ze behoefte aan ons mag ze ten alle tijden bij ons in bed komen liggen. Mijn jongste dochter van drie weken slaapt nu nog alleen in bij ons en als dat nog even zo is, dan is het maar zo. We kijken naar wat onze kinderen nodig hebben en bij de oudste is dat bovenstaande manier en voor de jongste misschien een andere manier. Kijk naar wat je dochter nodig heeft in plaats van wat hoort. Er komt vanzelf een tijd dat ze in hun eigen bed willen slapen.
woensdag 30 maart 2016 om 09:58
Ik ben bang dat je het zelf een beetje in stand houdt, omdat je naar haar toegaat zodra ze jammert.
Probeer eens een week lang aan te zien of het jammeren niet vanzelf ophoudt.
Ik snap dat je er zsm naar toe gaat, want je wil niet dat het escaleert in erger. Ik herken dat echt wel van weleer.... Je bent soms zo moe en wil zsm weer slapen. Maar misschien kan je even een weekje doorbijten en zien of het lukt of ze zichzelf weer in slaap krijgt in haar eigen bed, op haar eigen kamer.
Ik lees hier reacties dat een kind niets moet, maar ik zelf heb wel ervaren dat wij het het fijnste vonden dat onze kinderen nooit tussen ons in, nooit naast ons etc. hebben gelegen. Die keren zijn op 1 hand te tellen en zelfs van die ene nacht was ik gebroken.
Natuurlijk doet iedereen het op haar eigen manier, maar als ik zo jouw post lees, herken ik heel veel vermoeidheid en volgens mij zou je gebaat zijn bij je dochter hele nachten in haar eigen bed op haar eigen kamer.
Probeer eens een week lang aan te zien of het jammeren niet vanzelf ophoudt.
Ik snap dat je er zsm naar toe gaat, want je wil niet dat het escaleert in erger. Ik herken dat echt wel van weleer.... Je bent soms zo moe en wil zsm weer slapen. Maar misschien kan je even een weekje doorbijten en zien of het lukt of ze zichzelf weer in slaap krijgt in haar eigen bed, op haar eigen kamer.
Ik lees hier reacties dat een kind niets moet, maar ik zelf heb wel ervaren dat wij het het fijnste vonden dat onze kinderen nooit tussen ons in, nooit naast ons etc. hebben gelegen. Die keren zijn op 1 hand te tellen en zelfs van die ene nacht was ik gebroken.
Natuurlijk doet iedereen het op haar eigen manier, maar als ik zo jouw post lees, herken ik heel veel vermoeidheid en volgens mij zou je gebaat zijn bij je dochter hele nachten in haar eigen bed op haar eigen kamer.
woensdag 30 maart 2016 om 10:05
Ik zou haar lekker in je bed bij je leggen. Ik lees zo vaak dit soort berichten en blijf erbij dat een kind bij de ouders hoort te zijn tot het sterk genoeg is om alleen te gaan slapen. Zo zijn we gemaakt, we hebben er zelf iets anders van gemaakt. Ga met je kind mee en geef je over aan samen zijn, jij rust, kind rust, iedereen rust. En harmonie om niet te vergeten.
Ik word moe van moeders die nog steeds met ouderwets advies strooien. Ik hoop dat je snel weer lekker kan slapen.
Oh en nog een ongezonde maar heerlijke tip... ik pakte eens per week 20 minuten een zonnebankje. Even mij tijd, in de warmte met muziek...om echt even op te peppen.
Ik word moe van moeders die nog steeds met ouderwets advies strooien. Ik hoop dat je snel weer lekker kan slapen.
Oh en nog een ongezonde maar heerlijke tip... ik pakte eens per week 20 minuten een zonnebankje. Even mij tijd, in de warmte met muziek...om echt even op te peppen.
De lekkerste melk komt van Mampina